ΕΝ ΟΨΕΙ
ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ
ΤΥΠΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ;

 Μιά αναδρομή στο παρελθόν του ανθρώπου δείχνει, ότι, πριν φτάσει στο σημερινό είδος, που κυριαρχεί στον πλανήτη μας, άλλαξε τρία γένη, ένα είδος και δύο υποείδη. Γιατί αυτό να μην ξαναγίνει; Ο εγκεφαλικός όγκος του Australopithecus ήταν πολύ μικρότερος από του Homo erectus και αυτού πιο μικρός από του ανθρώπου του Neanderthal, που και αυτού επίσης ήταν μικρότερος από του σημερινού ανθρώπου.


  Είναι γνωστό πλέον, ότι η ευφυΐα π.χ. είναι ένας χαρακτήρας, που εκπορεύεται από γόνους, πέραν βέβαια εκείνης. που αποκτάται από την εξωτερική επίδραση του περιβάλλοντος. Συνεπώς, όσο αυξάνουν οι ευφυείς άνθρωποι, τόσο οι πιθανότητες ο χαρακτήρας αυτός να γίνει σταθερός σε κληρονομικό επίπεδο είναι αυξημένες. Ακόμη η δύναμη της φυσικής επιλογής υποχρεώνει τα άτομα να αναπτύξουν την πνευματικότητά τους, για να επιζήσουν, με παράλληλη αύξηση της σταθεροποίησης των χαρακτηριστικών εκείνων που αναφέρονται στο πνευματικό επίπεδο. Η φάση αυτή της ανάπτυξης είναι καθημερινά ορατή στις νέες γενιές, που σαφώς διαφέρουν πνευματικά από τις παλαιότερες. Οπωσδήποτε έχουν προσλαμβάνουσες παραστάσεις πολύ μεγαλύτερες από εκείνες που είχαν οι γονείς και ακόμα μεγαλύτερες από εκείνες των κοντινών τους προγόνων. Όμως αυτή η αύξηση της πνευματικής ικανότητας σε τόσο μικρά χρονικά διαστήματα, δεν είναι δύσκολο να υποθέσει κανείς, ότι θα πραγματοποιήσει, αν ήδη δεν πραγματοποιεί, αλλοιώσεις τέτοιες στη γενετική ουσία, που θα κληρονομούνται με σταθερό πια τρόπο στις επόμενες γενιές.


  Ίσως λοιπόν, η ανθρωπότητα σήμερα βρίσκεται στο κρίσιμο αυτό και συγκλονιστικά μεγαλειώδες στάδιο της μεταλλακτικής φάσης και της περαιτέρω σταθεροποίησης του εξελιγμένου αυτού όντος, του ανθρώπου. Τονίζεται ιδιαίτερα αυτό το «ίσως», γιατί για τις σημερινές πνευματικές μας δυνατότητες φαίνεται ασύλληπτο το πιο πέρα μέλλον. Ο Ηράκλειτος συνέλαβε την αέναη κίνηση: «ξυνόν αρχή και πέρας επί κύκλου περιφερείας» (κοινή η αρχή και το τέλος σε περιφέρεια κύκλου). Ο λόγος ή το πνεύμα ή όπως αλλιώς αποκληθεί είναι το γίγνεσθαι και συνέχεια το γίγνεσθαι. Ο λόγος δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος, βρίσκεται σε ένα διαρκές γίγνεσθαι. Τα πάντα ρυθμίζονται από το λόγο και αυτός οδηγεί σε μια πορεία χωρίς τέλος. Ποιός από μας γνωρίζει το μακρινό αύριο;


*    *    *

 Γιατί λοιπόν σήμερα να μη ζούμε, δίχως να μπορούμε να το συλλάβουμε, το μεγαλείο μιας μεταβολής; Άλλωστε, αν δεχθούμε τις κοσμικές μεταβολές, μήπως είμαστε τώρα στην αρχή μιας τέτοιας μεταβολής; Και είναι πολύ επίκαιρη η σκέψη από το 1985 του Κώστα Αξελού, που διερωτάται: «Μήπως θα ήταν καιρός για όλα όσα είναι -η περνούν για- αληθινά και πραγματικά να γνωρίσουν ένα κραδασμό;» Μήπως λοιπόν αυτός ο κραδασμός είναι η εποχή μας και είμαστε μπροστά στο νέο ανθρώπινο υποείδος, τον Homo sapiens spiritensis; Το μέλλον, όταν εμείς δεν πρόκειται να ζούμε, θα δείξει. (Κώστας Θανασουλόπουλος, ομότιμος καθηγητής Α.Π.Θ.).

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ