ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ
ΜΑΧΟΝΤΑΝ
ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ

Το κατηγορούσαν,
πως επιχειρούσε
να τους «εξελληνίσει»


Η απόπειρα δημιουργίας
τουρκορθόδοξης Εκκλησίας στην Καππαδοκία



Σε όλη τη διάρκεια της «βυζαντινής» και της οθωμανικής αυτοκρατορίας, δηλαδή από τον 4ο μ.Χ. αιώνα μέχρι και τις αρχές του 20ού, οι ελληνόφωνοι ορθόδοξοι πληθυσμοί που ζούσαν εκεί αυτοπροσδιορίζονταν ως ρωμιοί/-ές και όχι ως έλληνες/-ίδες. Έτσι αποκαλούνταν οι ίδιοι, έτσι τους αποκαλούσαν και οι άλλοι, και αυτοί αναγνωρίζονταν στο όνομα αυτό και απαντούσαν.

Το 1534, ο Ιωαννίκιος Καρτάνος, μεταγλωττίζει την Αγία Γραφή στην ομιλουμένη ελληνική της εποχής του. Ο ιερομόναχος και πρωτοσύγγελος Κερκύρας μιλάει για τους έλληνες σε τρίτο πληθυντικό πρόσωπο, ως κάτι τελείως ξένο και μακρινό προς αυτόν, και μάλιστα αναφέρεται σε αυτούς τελείως απαξιωτικά:

«Αυτοί οι ασεβείς οι έλληνες, οπού λέγουν ότι είναι σοφοί. Τα ποιήματα του Θεού πιστεύουν ως θεόν, και τον Θεόν τον αληθινόν οπού τα έκαμεν αυτά, δεν τον πιστεύουν. Λοιπόν η σοφία τους την έχομεν ημείς οι χριστιανοί αντί ουδενός, (…) διʼ αυτό δεν τους θέλομεν ουδέ έχομεν χρεία να μανθάνομεν ή να ηκούγομεν τα συγγράματά τους. (…) Και τουτουνούς τους σοφούς τους αποστόμωσαν και δεν ήξευραν τι να τους απολογηθούν και απόδειξάν τους αυτοί οι αλιείς άνθρωποι εκεινών των σοφών ελλήνων, ότι η σοφία τους έναι μωρή και ψεύτικη (…) δια τούτο ας έχομεν τον φόβον του Θεού δια να είμεσθεν αληθινοί σοφοί και όχι ψεύται, ώσπερ οι έλληνες». (Βλ. Ιωαννίκιος Καρτάνος:
«Παλαιά τε και Νέα Διαθήκη», Βενετία 1536, Κέντρο Νεοελληνικής Γλώσσας, Θεσσαλονίκη 2000, σ. 141).

Και πάντως δεν εκδηλώνει καμία διάθεση «αντίστασης» προς το «ευρύτερο σύνολο» μέσα στο οποίο δρα. Όπως σημειώνει η φιλολογική επιμελήτρια της έκδοσης, στο γραπτό του «η Κωνσταντινούπολη μεταφράζεται από τα ιταλικά (”εκεί προς το Βυζάντιον, οπού τώρα την λέγουν Κωνσταντινούπολιν“) χωρίς κανένα σχόλιο του συγγραφέα (…). Και στο ιστορικό παρόν, ο τούρκος δυνάστης, του οποίου έχει και ο ίδιος προσωπική πείρα, περνά σχεδόν απαρατήρητος». (Ελένη Κακουλίδη‒Πάνου, «Εισαγωγή», ό.π. σ. 70).

Και, λίγο παρακάτω: «Λείπει ουσιαστικά και η αναφορά στο ελληνικό παρελθόν. Έλληνες είναι οι ειδωλολάτρες, οι εθνικοί. Για την Ελλάδα και τον ελληνικό χώρο χρησιμοποιεί διάφορες ονομασίες μεταφράζοντας το ιταλικό Grecia: Ρουμανία ή Ρούμελη, Greci: Ρωμαίοι». Για να καταλήξει απερίφραστα: «Σε κανένα άλλωστε σημείο του έργου δεν διαφαίνεται εθνική συνείδηση» (σελ. 71).

Σημειωτέον μάλιστα, ότι το έργο αυτό δεν απευθύνεται στους «αυτοκράτορες». Όπως προκύπτει από την ίδια τη φύση του, αλλά και όπως υπογραμμίζει ρητά ο συγγραφέας από την πρώτη σελίδα, απευθύνεται στο σύνολο των ελληνόφωνων χριστιανών, ακόμα και στους αμαθείς, τους χειροτέχνες, τις γυναίκες και τα παιδιά.  («Έβγαλά τα εις κοινήν γλώτταν ως ηβλέπετε δια να εγνωρίζει πάσα μικρός άνθρωπος μέρος από την θείαν Γραφήν τι λέγει. Και τούτο δεν το έκαμα δια τους διδασκάλους, αλλά δια τους αμαθείς ως εμέ και δια να καταλάβουν πάντες οι χειροτέχναι και αμαθείς την θείαν Γραφήν τι λέγει, τόσον ναύται όσον και χειροτέχναι και γυναίκες και παιδία», Ό.π., σελ. 103). Πράγμα, που δεν συνηγορεί υπέρ της υπόθεσης περί διχασμού των πληθυσμών αυτών ανάμεσα σε ένα ρωμαϊκό φαίνεσθαι και ένα ελληνικό είναι.








Ονομασία
σύγχρονου
μουσικού συγκροτήματος
αφιερωμένη
στην
πραγματική καταγωγή μας.


Ο χαρακτηρισμός έλληνας ως γνωστόν αρχίζει να γενικεύεται, και να υποσκελίζει βαθμιαία τους άλλους προσδιορισμούς, με την κίνηση που οδήγησε τελικά στον αγώνα της ανεξαρτησίας, δηλαδή κατά τα τέλη του 18ου ‒ αρχές 19ου αιώνα. (Σ.σ. διαβάστε  στην «Ελεύθερη Έρευνα»: 1821: Πώς οι ρωμιοί μεταλλάχτηκαν σε έλληνες).

Ακόμη και τότε, το περίγραμμά του ήταν ρευστό και δεν ήταν απολύτως σαφές ποιους πληθυσμούς και ποια εδάφη προσδιόριζε, όπως φαίνεται από την προκήρυξη του Αλέξανδρου Υψηλάντη με τίτλο «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος», στην οποία αναφέρεται: «Άνδρες γραικοί, όσοι ευρίσκεσθε εις Μολδαβίαν και Βλαχίαν! (…) Ο Μωρέας, η Ήπειρος, η Θεσσαλία, η Σερβία, η Βουλγαρία, τα Νησιά του Αρχιπελάγους, εν ενί λόγω η Ελλάς άπασα επίασε τα όπλα, δια να αποτινάξη τον βαρύν ζυγόν των βαρβάρων».

Στην ιστορία τόσο της ρωμαϊκής, όσο και της οθωμανικής αυτοκρατορίας ‒ή και των φραγκικών βασιλείων, δουκάτων κ.λπ.‒ δεν είναι γνωστές περιπτώσεις, κατά τις οποίες κάποιοι πληθυσμοί να διεκδικούν για τον εαυτό τους το χαρακτηρισμό του έλληνα, αλλά η κεντρική εξουσία να τους τον αρνείται και να τους επιβάλλει εκείνον του ρωμιού. Βεβαίως, η ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία κατέστελλε τους έλληνες αντιπάλους της, αλλά τους κατέστελλε ακριβώς καθότι έλληνες: Ο χαρακτηρισμός αυτός σήμαινε ‒τόσο για τους διώκτες όσο και για τους διωκόμενους‒ «ειδωλολάτρης». Με άλλα λόγια, ήταν ένα εξίσου σαφές σημαίνον και όχι ένα καλά κρυμμένο μυστικό ή ένα επίδικο αντικείμενο της σύγκρουσης.

Όσο για την οθωμανική αυτοκρατορία, αυτή όντως χρησιμοποίησε το όνομα «ρωμιοί» (Rumlar) για τους ορθόδοξους πληθυσμούς, τους οποίους αργότερα ενέταξε στη διοικητική της δομή ως μέλη του ομώνυμου millet. Πλην όμως, αυτή η επιλογή δεν φαίνεται να συνοδεύτηκε από κανένα στοιχείο καταναγκασμού ή παραποίησης. Απλούστατα, οι οθωμανοί, όταν έφτασαν στη Μικρά Ασία και εν συνεχεία στη σημερινή Ελλάδα, ευλόγως υιοθέτησαν για τους πληθυσμούς αυτούς το όνομα, με το οποίο οι ίδιοι περιέγραφαν τον εαυτό τους – και στο οποίο προφανώς «πίστευαν».




Χάρτης Ορθόδοξος Πόντος (orthodoxia-pontos.blogspot.gr).


Αντιθέτως μάλιστα, υπάρχουν και καταγεγραμμένες μαρτυρίες, ακόμα και τις παραμονές της αμοιβαίας εθνοκάθαρσης Ελλάδας‒Τουρκίας του 1923, για το ακριβώς αντίστροφο φαινόμενο, δηλαδή για αξιοσημείωτης έκτασης αντίσταση των ρωμιών στον εξελληνισμό τους.

«Την 1 Μαΐου 1921, (...) γράφοντας εκ μέρους των 2749 ορθόδοξων κατοίκων του Σαφράμπολου στον Πόντο, έντεκα πρόκριτοι, συμπεριλαμβανομένου και του ντόπιου παπά Γερμανού, έστειλαν μια αίτηση στην Άγκυρα για την ίδρυση ενός Τουρκοορθόδοξου Πατριαρχείου (bir Türk Ortodoks Patrikligi) σε έναν κατάλληλο τόπο της Ανατολής (Anadolunun munasib bir mahallinde). Στην αίτησή τους οι αντιπρόσωποι της κοινότητας ζητούσαν την ανεξαρτητοποίησή τους από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο κατηγορούσαν πως προσπαθούσε να τους εξελληνίσει».

Τα στοιχεία αυτά δεν παρατίθενται από κάποιον έξαλλο ανθέλληνα, αλλά από τον καθʼ όλα αξιοσέβαστο επαγγελματία ιστορικό Αλέξη Αλεξανδρή, σε άρθρο του στο καθʼ όλα αξιοσέβαστο Δελτίο Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών (Τόμος τέταρτος - Αφιέρωμα στη Μικρασιατική Καταστροφή, Αθήνα 1983), με τίτλο «Η απόπειρα δημιουργίας τουρκορθόδοξης εκκλησίας στην Καππαδοκία, 1921-1923».

 

 





Οικογένεια
από την περιοχή
της Τραπεζούντας
με καθαρά
τουρκοανατολίτικης
προέλευσης φορεσιές.
Τότε, οι πόντιοι
ακόμα αντιδρούσαν
στην ένταξή τους
στο ελληνικό
εθνικό φαντασιακό.

Παρόλα αυτά, ορισμένοι επιμένουν στην υπόθεση, ότι επί αιώνες, εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν μια διπλή ζωή, έπαιζαν μια κωμωδία. Φραστικά λέγανε, ότι ήταν ρωμιοί, αλλά «από μέσα τους» ήταν κάτι άλλο. Το όνομα «ρωμιός» ήταν γιʼ αυτούς ένα καθαρά εργαλειακό σημαίνον χωρίς καμιά ουσιαστική σημασία: Η «αληθινή τους ουσία», άσχετα αν δεν εκδηλωνόταν στον κόσμο των φαινομένων, παρέμενε άθικτη στο βάθος, στο επίπεδο των σημαινομένων και αυτή ήταν χωρίς αμφιβολία ελληνική και αντιστασιακή.

Το γεγονός αυτό χρήζει εξήγησης. Για ποιο λόγο κάποιος οδηγείται να φαντάζεται προβλήματα συνεννόησης εκεί που δεν υπάρχουν;

Από γενική άποψη, ο λόγος είναι προφανώς η αποδοχή του βασικού παπαρρηγοπούλειου σχήματος περί «τρισχιλιετούς συνέχειας του ελληνισμού». Η διαπίστωση, ότι οι ρωμιοί λέγονταν ρωμιοί και όχι έλληνες, υπονομεύει την πειστικότητα του σχήματος. Γιʼ αυτό λοιπόν, είναι ανάγκη η διαπίστωση αυτή να σχετικοποιηθεί και να αποδυναμωθεί μέσω της επινόησης ενός «βαθύτερου επιπέδου», στο οποίο ήταν όντως έλληνες σε πείσμα των λεγομένων τους.

Επιπλέον, αυτό το ρομαντικό αφηγηματικό σχήμα για τον κατακτητή που προσπαθεί δια της βίας να μεταβάλει την πολιτιστική ταυτότητα των κατακτημένων, ενώ αυτοί ανθίστανται ηρωικά και τη διατηρούν, προέρχεται φυσικά από το νεωτερικό φαντασιακό των εθνών‒κρατών και την αναδρομική προβολή του προς τα πίσω. Διότι το στοιχείο της γλωσσικής, πολιτιστικής, καταγωγικής κ.λπ. ομοιογένειας αποκτά κρίσιμη σημασία μόνο για τα έθνη κράτη. Οι αυτοκρατορίες ουδόλως ενδιαφέρονταν γιʼ αυτό.



Σημειώσεις:
  • Η επιλογή των αποσπασμάτων, η εικονογράφηση, ο τίτλος και οι υπότιτλοι έγιναν με μέριμνα της «Ελεύθερης Έρευνας».



Διαβάστε ακόμα:


Ο Άκης Γαβριηλίδης γεννήθηκε το 1964 στη Θεσσαλονίκη.
Έχει ολοκληρώσει διδακτορικό στη Φιλοσοφία του Δικαίου (ΑΠΘ) και μεταδιδακτορική έρευνα στην Πολιτική Ανθρωπολογία (ΠΑΜΑΚ).
Από το 1995 ζει στις Βρυξέλλες, όπου απασχολείται επαγγελματικά ως μεταφραστής και ερασιτεχνικά ως ραδιοφωνικός παραγωγός.
Πολυάριθμα πρωτότυπα κείμενα και μεταφράσεις του έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα διαφόρων χωρών, καθώς και στο Διαδίκτυο (ιδίως στο μπλογκ nomadicuniversality).
Έχει εκδώσει επτά βιβλία στα ελληνικά και ένα στα αγγλικά για θέματα όπως η νεκροφιλία του πατριωτισμού, ο ελληνικός εμφύλιος, ο Άκης Πάνου, ο Μπίλλυ Ουάιλντερ, οι Πόντιοι και η οικονομικοπολιτική κρίση.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


4 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 39583

    24 Αυγ 2016

    Εγώ διαφωνώ κάθετα,
    οχι με την ιστορικοτητα και αυθεντικότητα των στοιχείων αλλά,
    με τις προθέσεις του συγγραφέα που ειναι,
    προβοκατόρικη.
    Η Ελλάς, απο την κατακτησή της εις τους Ρωμαιους και συνεχώς κατα τους αιώνες του Μεσαίωνα (Βυζαντινή περίοδο) εποίκίσθηκε, κατακτήθηκε απο ολες τις εκλεκτες φυλές που αναφέρατε ομως σήμερα δεν ειναι πολιτκώς ορθόν να αναφέρονται αυτά τα βδελύγματα.
    Είμεθα ολοι Ελληνες,
    καλοι πατριώτες, εθνικόφρονες, πληρωνουμε τους φόρους μας και ψηφίζουμε κατα συνειδηση..... οι πόντιοι τ΄εμέτερον,
    οι βλάχοι απο το Περιβόλι Γρεβενών τους βλάχους υποψηφιους και οι Αρμενηδες Κρητικοί, τις γνωστές 2-3 φάρες του τόπου των,
    δημοκρατικά.
    Οσοι τυχαίνει να μην ανήκουμε στις ηγετικές συμμορίες του τόπου,
    βλάχους αρμενηδες καππαδοκες αρβανίτες,
    παρακολουθουμε με ανοιχτο το στόμα τα τεκτενόμενα.
    Οι απογονοι των χτεσινών λεγεωνάριων του "πριγκηπάτου της Ηπείρου" , που τους διέλυσαν οι Γερμανοί καταχτητές αλλά και ο Βελουχιώτης, μετά απο παραπονα των ντοπιων πληθυσμών, μας βγήκαν "θύματα του ΕΛΑΣ" που το μετεμφυλιακό κράτος Παπάγου Καραμαλή ανταμειψε με αδειες φορτηγών Ταξί και διορισμό τέκνων στις ΕΔ.
    Οι χθεσινοί συμμορίτες της Ιταλικής κατοχής, σημερινοί εθνικόφρονες βουλευτές και υπουργοί των κυβερνήσεων της ΝΔ κυρίως.
    Αυτά μονον στην Ελλάς γίνονται.

  • Ανώνυμος 39579

    24 Αυγ 2016

    ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΤΟΝ ΑΛΙΤΗΡΙΑ ΒΓΔΕΛΙΓΜΑΤΙΚΟ ΒΡΙΖΟΣΠΟΡΟ!!!!!
    ΜΠΡΑΒΟ ΛΕΒΕΝΤΗ
    ΞΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΦΑΡΑΣ ΣΟΥ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ
    ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ
    ΜΕΛΕΤΗΣΕΣ ΤΑ ΦΑΝΕΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ
    ΚΑΙ ΑΙΦΝΗΣ ΡΑΤΣΑΦΕΡΝΟΣ ΕΓΩΪΣΤΟΜΑΝΗΣ
    ΑΡΑΔΙΑΖΕΙΣ ΒΡΙΣΙΕΣ
    ΠΕ ΜΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΕΔΑΗ
    ΟΥΝΟΣΠΕΡΜΟΣ ΕΙΣΑΙ ἤ ΓΟΤΘΟΣΠΕΡΜΟΣ ἤ ΣΛΑΒΟΣΠΕΡΜΟΣ ἤ ΤΟΥΡΚΟΓΥΦΤΟΣΠΕΡΜΟΣ.
    ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ. ΞΕΡΕΙΣ ΝΤΟΥΒΑΡΙ ΓΙΑΤΙ;;
    ΓΙΑΤΙ Ο ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ΚΑΤΑ ΠΡΩΤΟΝ ΕΥΜΑΙΟΥ ΚΥΔΟΥΣ ΕΙΝΑΙ
    ΚΑΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΕΥΜΑΙΑ ΚΕΔΝΑ ΠΡΑΤΤΕΙ
    ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΡΙΤΟΝ ΓΝΩΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΣΠΕΡΝΕΙ
    ΟΧΙ ΣΑΝ ΤΟ ΖΩΟΣΠΕΡΜΟ ΤΗΣ ΦΑΡΑΣ ΣΟΥ ΠΟΥ ΓΙΑ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΒΙΑΣΜΑ ΠΟΘΗΤΕΥΕΙ.
    ΓΙΑΥΤΟ ΜΠΙΝΕΝΤΟΠΟΥΛΕ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ.
    ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΑΤΣΕΝΤΟΝ ΣΛΑΒΕΫΚ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΟΠΡΑΝΑ ΜΑΣ ΒΑΛΑΜΕ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΟΤΙ ΜΟΝΟΝ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΑΜΠΑΣΤΑΡΔΗΣ ΡΑΤΣΑΣ ΑΡΕΙΑΣ ΦΥΛΗΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΠΟΛΕΜΟΥ ΆΡΗ ΜΑΣ.
    ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΑΤΣΕΝΤΟΝ ΣΛΑΒΕΫΚ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ
    ΜΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΠΟΥ ΜΠΡΑΤΣΑ ΕΧΟΥΝ
    ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΗΣΟΥΝ ΣΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΙ ΟΣΟ ΑΝΤΕΞΟΥΝ.
    ΖΩΟΝΟΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΔΕΡΦΙΣΤΙΚΗ ΜΑΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
    ΠΟΥ ΤΖΑΜΠΑ ΜΑΓΚΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ
    ΟΙ ΑΔΕΡΦΑΡΕΣ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΜΑΣ ΠΡΟΙΚΙΣΑΝ ΜΕ ΑΙΜΟΒΟΡΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ
    ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΤΩΡΑ ΕΜΕΙΣ ΑΝΩΝΥΜΑ ΜΕ ΑΛΛΩΝ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΠΟΥΛΑΜΕ ΜΑΓΚΙΚΟΥ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑ.
    ~
    Bielidopoulos ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ

  • Ανώνυμος 39327

    31 Ιουλ 2016

    ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΦΥΛΩΝ

    ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΙΣ ΦΑΤΣΕΣ ΜΑΣ, ΜΟΙΑΖΟΥΜΕ ΜΕ ΑΣΙΑΤΕΣ

    ΠΕΡΣΕΣ ΚΑΙ ΑΡΜΕΝΟΙ ΟΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΙ ΜΕ ΓΑΜΨΕΣ ΜΥΤΕΣ

    ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΧΙΟΣ

    ΣΛΑΒΟΙ ΟΠΩΣ Η ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΑ ΤΖΑΝΗ

    ΑΡΑΒΕΣ ΟΠΩΣ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

    ΑΘΙΓΓΑΝΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΝΙΚΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ

    ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΑΣΙΑΣ, ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΙΑΙ ΑΦΡΙΚΗΣ

    Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΜΙΛΑΜΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΟΛΟΙ, ΙΤΑΛΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΑΦΡΙΚΑΝΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΙ

    ~

    ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΝΤΙΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ

  • Ανώνυμος 34518

    5 Ιουν 2015

    Οι ανωτέρω Έλληνες του Πόντου ήθελαν να συνεχίσουν να μένουν στον τόπο τους, γι΄αυτό πρότειναν ανεξάρτητη τοπική Εκκλησία. δεν τους ενδιέφερε ποιός θα ηταν στην εξουσία. άλλωστε στον Πόντο δεν ζουσαν μόνο Έλληνες αλλά και αλλόφυλοι και αλλόθρησκοι.Αυτή ειναι η ερμηνεία του ιστορικου "παραδόξου" που ανακαλύψατε!