...AKISGATE

Συγγραφέας:
Νίκος Ζήγρας


Η ιδέα για το βιβλίο ...Akisgate γεννήθηκε μέσα στο κελί, όπου έμεινε προφυλακισμένος για δεκαοκτώ μήνες o Νίκος Ζήγρας, ξάδερφος του Ακη Τσοχατζόπουλου. Εκεί ήταν, που ξεκίνησε να γράφει σε λευκές κόλλες χαρτί ιστορίες με πηγή έμπνευσης, όπως λέει ο ίδιος, όσα έζησε δίπλα στον ξάδελφό του και πρώην υπουργό.

Οταν αποφυλακίστηκε, άρχισε να βάζει σε μια σειρά τις ιστορίες αυτές και αποφάσισε να τις εκδώσει.

«Ανήκω σε ένα παρελθόν που αποδεχόταν τη διαφθορά, την θεωρούσε μάλιστα μαγκιά», ομολογεί στην πρώτη σελίδα ο Ζήγρας. «Εβγαλα την αλήθεια από μέσα μου, ελευθερώθηκα.
    
»
Τώρα θέλω να γράψω μια ιστορία φανταστική, χωρίς να πρέπει κάτι να θυμηθώ, χωρίς να πρέπει να εξηγήσω, χωρίς να πρέπει να απολογηθώ
», ξεκαθαρίζει στην εισαγωγή.

O ήρωας του διηγήματος, εξηγεί ο Ζήγρας, αποφεύγει να χρησιμοποιεί το όνομά του στις παρανομίες του. Τα ονόματα των υπολοίπων ηρώων είναι περιγραφικά, αποκαλύπτοντας πολλές φορές χιουμοριστική διάθεση: Η πρώην γερμανίδα σύζυγος είναι η «Άνκελα», η νυν είναι η «Αντουανέτα», ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι ο «Μίμης», ο Σημίτης είναι ο «Γερμανός», ο Λαλιώτης είναι ο «Λόλας»,
που «δεν θα διαπρέψει ως οδοντίατρος, αλλά ως υπουργός Κατασκευών», ο «βοσκός» είναι ο Σμπώκος κ.λπ... «Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα, πράγματα ή καταστάσεις είναι συμπτωματική», τονίζει με κάθε ευκαιρία ο συγγραφέας.

Η πρώτη σκηνή εκτυλίσσεται στο γραφείο ενός τραπεζίτη στη Γενεύη. Εκεί έχει πάει ο αφηγητής μια μαύρη βαλίτσα, που λίγη ώρα νωρίτερα του είχε δώσει ο γιος κύπριου υπουργού στο λόμπι ενός πεντάστερου ξενοδοχείου. Μάλιστα, 400.000 ευρώ μετρητά μπαίνουν σε μια θυρίδα και ο τραπεζίτης ενημερώνεται, πως προορίζονται για τη γερμανίδα σύζυγο «για την περίπτωση, που υπάρξει συμφωνία με το διαζύγιο».

Δεν είναι τυχαίο, πως από όλες τις ιστορίες επιλέγει να ξεκινήσει με αυτήν: τους τελευταίους μήνες ο Ζήγρας έχει ξεκινήσει με τον δικηγόρο του μια «εκστρατεία» –όπως την ονομάζει– ενάντια στο τραπεζικό σύστημα της Ελβετίας, που για χρόνια τον εξυπηρετούσε, όταν εκπροσωπούσε τον παντοδύναμο πρώην υπουργό.
Γιʼ αυτό και αφιερώνει ένα μεγάλο κομμάτι του βιβλίου στο πώς οι ελβετοί τραπεζίτες, σε συνεργασία με ελληνικά «παραμάγαζα», είχαν στήσει αυτό, που χαρακτηρίζει «περίπλοκο πλυντήριο μαύρου χρήματος».

Αυτά που ακολουθούν στο βιβλίο είναι σαν σκηνές από ταινία. Από τη μυστική αποστολή που είχε αναλάβει ο «...άκης», χρόνια πριν στη Ρώμη, παρέα με άλλους δυο μετέπειτα πρωταγωνιστές του δημοσίου βίου –όπου έφτασαν ένα βήμα πριν από την αγορά όπλων για την ενίσχυση του αντιδικτατορικού αγώνα– και την περιπετειώδη «παράνομη» επιστροφή του στην Ελλάδα, με αυτοκίνητο (αφού ο μετέπειτα υπουργός άμυνας δεν είχε παρουσιαστεί ποτέ στον στρατό).

Ο «...άκης» επιστρέφοντας στην Ελλάδα καταφέρνει να γίνει ο έμπιστος άνθρωπος του προέδρου «Μίμη». Και όταν το κόμμα κερδίζει τις εκλογές ως «υπουργός Κατασκευών» πλέον, ο πρωταγωνιστής της ιστορίας ξεκινάει κύκλο επαφών με μεγάλους εργολάβους, «δημιουργώντας την πεποίθηση, πως οι μίζες που καταβάλλονται, έχουν μόνη κατεύθυνση τα ταμεία του κόμματος».

«Εχει ήδη αρχίσει το μεγάλο φαγοπότι», γράφει ο Ζήγρας. Χαρακτηριστικός είναι ένας διάλογος μέσα σε ένα αυτοκίνητο μεταξύ του «...άκη» και δύο ακόμα γνωστών υπουργών: Λέει ο ένας πως σκοπεύει να κάνει μια καλή μπάζα και να φύγει για τη Λατινική Αμερική. Ο «...άκης» επικροτεί την ιδέα, αλλά ο τρίτος, ως πιο έμπειρος, τους καθησυχάζει, εξηγώντας τους πως αν τα παίρνουν διακριτικά, δεν υπάρχει κανένας λόγος να ξενιτευθούν...

Κάπου εκεί, μπαίνει ενεργά στην ιστορία και ο αφηγητής. Αναλαμβάνοντας μεταφορές χρημάτων από τις μίζες: στα σπίτια υπουργών «για να τα παραλάβουν δήθεν έκπληκτοι»,
αλλά ακόμα και στον ίδιο τον πρόεδρο και πρωθυπουργό «Μίμη», «που έχει την άνεση και κάνει πως δεν βλέπει τη βαλίτσα κοιτώντας με επίμονα στα μάτια γελαστός και πάντα εγκάρδιος». Ο «...άκης» φτάνει μέχρι και τη Λιβύη με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο για να συναντήσει τον Καντάφι και επιστρέφει με βαλίτσες γεμάτες δολάρια για τα ταμεία του κόμματος. «Τα δολάρια όμως, έχουν ουρές: Αραβες αρχίζουν να έρχονται ζητώντας ρουσφέτια και ανταλλάγματα».


Χρόνια αργότερα, η υπουργική καρέκλα στο υπουργείο «Στρατιωτικών», όπως το ονομάζει, εμφανίζεται να έχει δοθεί από τον «Γερμανό» πρωθυπουργό ως χάρη, μετά τη μεγάλη απογοήτευση που είχε ζήσει, όταν έχασε μέσα από τα χέρια του την πρωθυπουργία της χώρας. Εκεί είναι, που ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, σύμφωνα με τον συγγραφέα, διαπράττει το τέλειο έγκλημα σε βάρος του λαού. Δεν μιλάμε μόνο για τις γνωστές μίζες από τα εξοπλιστικά προγράμματα, αλλά μίζες στην κυριολεξία για τα πάντα: από τις αποσπάσεις μέχρι τα αναλώσιμα του υπουργείου και με έναν τρόπο, που εξασφάλιζε, πως κανείς δεν θα μιλήσει.

Οι ιστορίες σκιαγραφούν ένα πολιτικό σύστημα, που όσο περνούσε ο καιρός διαφθειρόταν ολοένα και περισσότερο. Ο «...άκης», σύμφωνα με το βιβλίο, δημιουργεί προϋποθέσεις για κληροδότηση των διαδικασιών διαφθοράς στους μελλοντικούς υπουργούς, «για να εξασφαλίσει, ότι θα προτιμήσουν να λάβουν ένα δωράκι αντί να τον καταγγείλουν». Και βέβαια δεν είναι ο μόνος. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, «όλοι γνωρίζουν αλλά κανείς δεν μιλάει γιατί είναι όλοι μέσα στο κόλπο», άλλοι βουλευτές, οι συνδικαλιστές, που οι πολιτικοί τούς έχουν δώσει ασυλία μεγαλύτερη από τη δική τους και απροκάλυπτα εκβιάζουν επιχειρηματίες, όλοι όσοι διεκδικούν μια θέση σε κάποιον οργανισμό ή διοικητικό συμβούλιο και πληρώνουν προκαταβολικά «ταρίφα». Γιατί για τα πάντα μοιάζει να υπάρχει μια ταρίφα, πόσο μάλλον για συμβάσεις εκατομμυρίων. Και όχι αποκλειστικά εξοπλιστικών, αλλά και άλλων, όπως π.χ. αυτή της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του υπουργείου «Στρατιωτικών», των προγραμμάτων φωτοβολταϊκών ή των αδειοδοτήσεων των καζίνο.

Σήμερα ο Ζήγρας ισχυρίζεται πως οι σχέσεις του με τον Τσοχατζόπουλο είχαν περάσει την πρώτη «δοκιμασία» όχι κατά τη διάρκεια κάποιας από τις εκατοντάδες παράνομες δοσοληψίες, στις οποίες είχε συμμετάσχει, αλλά όταν ο ξάδερφος του ανακοίνωσε, ότι σκοπεύει να παντρευτεί στο Παρίσι. «Είσαι τρελός», λέει ότι του είχε πει. «Πάμε στη Θεσσαλονίκη να σουβλίσουμε 300 αρνιά και να φέρουμε νταούλια και μια ζωή θα βγαίνεις βουλευτής». Ο Τσοχατζόπουλος, όμως, ήταν ανένδοτος: «Είναι επιθυμία ζωής», ισχυρίζεται ο Ζήγρας, πως του είχε πει το 2004.

Η σχέση τους δεν ήταν ποτέ η ίδια μετά τον γάμο αυτό, λέει σήμερα ο Ζήγρας. Ισως αυτός είναι ο λόγος, που αφιερώνει το τελευταίο μεγαλύτερο κομμάτι του βιβλίου στον βίο και πολιτεία της «Αντουανέτας» και του «...άκη». Από το Παρίσι μέχρι το σπίτι κάτω από την Ακρόπολη, τα πανάκριβα ψώνια και τα ταξίδια με έξοδα του υπουργείου – ο Ζήγρας αφηγείται ένα παραλήρημα σπατάλης... «ορατής και προκλητικής». Αυτό είναι –και όχι κάποιο από τα σκάνδαλα– το μοιραίο λάθος του ήρωα του βιβλίου, του «...άκη»: ότι δεν είχε ακούσει τη συμβουλή του παλιού του συντρόφου, που του είχε πει πριν από χρόνια, πως πρέπει να είναι διακριτικός με τον παράνομο πλουτισμό του (kathimerini.gr).

*     *     *

Χαρακτηριστικά του κράτους από το '21 μέχρι σήμερα είναι η υπανάπτυξη, η διαφθορά, τα ρουσφέτια, τα πλάγια μέσα, οι διαπλεκόμενες συναλλαγές κι άλλες παθογένειες, κι αυτό, γιατί δεν οργανώθηκε με κανόνες ευνομίας, αλλά με κανόνες μαφίας. Η ρωμέικη ιστοριογραφία αντιπαρήλθε τη ληστρική δράση των κλεφταρματολών και τους ενέταξε σε σπουδαία θέση στο ηρώο της «εθνικής μυθολογίας» παρουσιάζοντάς τους ως δήθεν αγωνιζόμενους με εθνικούς σκοπούς ενάντια στην οθωμανική διοίκηση.

Όταν με την εμπλοκή των μεγάλων δυνάμεων άρχισε να παρουσιάζεται έντονο στο διπλωματικό ορίζοντα το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός νεοπαγούς νεορωμέικου κράτους, οι ίδιοι άρχισαν να αποκτούν πολιτική / κομματική ταυτότητα, με απώτερο στόχο την κατάληψη κυβερνητικών θώκων, όχι όμως για να κυβερνήσουν χρηστά και φιλελεύθερα τον τόπο και τους βασανισμένους λαούς, που διεκδικούσαν ένα τιμάριο γης, αλλά για να βάλουν χέρι στα προμηνυόμενα δάνεια, που θα κατέφθαναν από τις τράπεζες τής δυτικής Ευρώπης, όπερ και εγένετο.

Αυτοί, οι δήθεν αγωνιζόμενοι υπέρ βωμών και εστιών, δημιούργησαν ουσιαστικά ένα κράτος, στο πλαίσιο του οποίου να μπορούν αφενός να διαιωνίζουν την εξουσία τους μεταβιβάζοντάς την στα παιδιά τους κι αφετέρου να νομοθετούν κατά το δοκούν, ώστε οι ίδιοι να φοροδιαφεύγουν, να καταχρώνται δάνεια, που εισάγονται για επενδύσεις κ.λπ., ενώ οι λοιποί πληθυσμοί να εξακολουθούν, όπως κι επί οθωμανικής αυτοκρατορίας, να εργάζονται κολλήγοι στα βακούφια της Εκκλησίας και του κάθε ρωμιού κοτζάμπαση.

Επί πλέον, η φιλοχρηματία, η αρπακτικότητα κ.λπ., η νοοτροπία δηλαδή των ρωμιών καθόλη τη διάρκεια των γεγονότων του ʼ21, ενώ υμνείται στον «εθνικό» ύμνο και τις σχολικές γιορτές, είναι εκείνη, η οποία ουσιαστικά                   Διαχρονικά λαμόγια της Ρωμιοσύνης
αποτελεί τη βασική αιτία
της διαχρονικής κακοδαιμονίας της Ρωμιοσύνης, εδώ και αιώνες βασανίζει τα μυαλά των ρωμιών και τους έχει καταντήσει χρεωκοπημένους κι ουραγούς.

Η Ρωμιοσύνη, αντί με αυτογνωσία να αναλογιστεί τα σφάλματα του παρελθόντος, ώστε να μπορέσει να κατανοήσει το παρόν της και να οδηγηθεί με ασφάλεια προς το μέλλον, κάνει ακριβώς το αντίθετο: Χωρίς ίχνος αυτογνωσίας αισθάνεται υπερήφανη για λάθη της, πολλά από τα οποία μάλιστα, τα διδάσκει ως παραδείγματα στα σχολεία κι επιπλέον τα γιορτάζει με τυμπανοκρουσίες και φανφάρες.

Η περίπτωση Τσοχατζόπουλου είναι απλά ένας μικρός κρίκος της μεγάλης αλυσίδας των παθογενειών της Ρωμιοσύνης.

140 σελίδες, αρχείο μορφής pdf, 3,69 ΜΒ.
Κατεβάστε δωρεάν ολόκληρο το βιβλίο κάνοντας κλικ εδώ.


ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


13 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 44152

    3 Νοε 2017

    http://www.iefimerida.gr/news/373168/akis-viky-apo-hlidato-love-story-me-tis-mizes-sti-mikri-ftohi-moy-agapi

  • Ανώνυμος 44053

    11 Οκτ 2017

    http://www.mixanitouxronou.gr/tragiko-thanato-vrike-o-eisangeleas-pou-eixe-xeiristei-tis-ypotheseis-tsoxatzopoulou-epese-sto-keno-apo-ton-tetarto-orofo-eno-diorthone-tin-kourtina-tou-spitiou-tou/

  • Ανώνυμος 42567

    3 Μαΐ 2017


    http://www.iefimerida.gr/news/335113/o-zigras-trolarei-ton-aki-parei-diko-moy-diavatirio-m-ayto-taxideye-stin-elvetia

  • Ανώνυμος 29906

    20 Οκτ 2014

    http://www.onalert.gr/stories/o-akos-ston-strao-apisteytes-fotografies-apo-tin-epoxi-tou-yetha

  • Ανώνυμος 29751

    29 Σεπ 2014

    Από άρθρο:
    [Και εφέτος όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή, Σεπτέμβρη θαρρώ (η ημερομηνία αλλάζει), έγινε η έναρξη των σχολικών μαθημάτων, όπως πάντα έτσι και τώρα, η ασθμαίνουσα ελληνική εκκλησία παρούσα, με μεγαλόσχημους και μικρόσχημους ρασοφόρους, να «ευλογεί» την νέα σχολική χρονιά, λες και τόσες «ευλογίες» των προηγουμένων ετών, βοήθησαν την παιδεία να αρνηθεί τον κακό και μίζερο εαυτό της και να πάει παρακάτω.
    Ξύλινα λόγια, μπροστά σε άδεια βλέμματα, από και προς απολιθωμένες καρδιές…
    Κάθε χρόνο η ίδια άνοστη και άχρωμη ρουτίνα, γιατί έτσι «πρέπει», ένα «πρέπει» απροσδιόριστης καταγωγής και α-νοήμονος περιεχομένου.
    Η εκπαίδευση στην Ελλάδα έχει πεθάνει εδώ και χρόνια, ήδη βρισκόμαστε αρκετά μετά την ανίατη νόσο και το χαροπάλεμα, είναι απλά νεκρή, κοιτάξτε το βλέμμα ενός σημερινού δασκάλου (καθηγητή). Σε αυτό το τραγικό βλέμμα εμπεριέχεται το ξόδι της παιδείας.
    Δέστε τα αμήχανα και μπερδεμένα, βλέμματα των μαθητών, καμιά επαφή μεταξύ τους, ουδεμία χημεία.].
    Σίγουρα όλα αυτά μέσες άκρες έχουν λογική και είναι περίπου σωστά.
    Όμως στην συνέχεια του άρθρου που εύκολα βρίσκεται από τα ανωτέρω η αιτία τής όλης αυτής κατάστασης είναι ότι δεν διδάσκεται πλέον στο σχολείο το "Φεγγραάκι μου Λαμπρό...".
    Άτιμη ρωμιοσύνη...!
    Αγαπητέ Βελιδόπουλε με την ρωμιοσύνη θέλει προσοχή διότι το μόνο εύκολο είναι να πάθει ο εγκέφαλος "ανήκεστη βλάβη".
    Με εκτίμηση στον κ. Βελιδόπουλο
    Πάργαλης

  • Ανώνυμος 29750

    29 Σεπ 2014

    http://kourdistoportocali.com/post/36492/akisgate
    Κλαψ..

  • Ανώνυμος 29749

    29 Σεπ 2014

    ~
    σελ.130: "Ο λογαριασμός όμως της φανερής σπατάλης μεγαλώνει επικίνδυνα. Γάμος στο Παρίσι! Σπίτι με θέα στην Ακρόπολη απέναντι απ' το Ηρώδειο! Βαφτίσια στο Πατριαρχείο! Έλεος ρε καριολάκι!"
    Να γιατί "φάγανε" τον Άκη, διότι το παράκανε και αυτοί δεν μπορούσαν να τον φτάσουν. Άμα έτρωγε με μέτρο τώρα ο μπάρμπα-Ζήγρας δεν θα έχανε τα μαλλιά του στη φυλακή. Άτιμη κοινωνία.
    http://www.youtube.com/watch?v=8ahVghkW5WI
    Λευτεριά στο σύντροφο Άκη!
    http://www.youtube.com/watch?v=HvsTfkzxRwM

    I.Bielidopoulos

  • Ανώνυμος 29748

    29 Σεπ 2014

    «Ανήκω σε ένα παρελθόν που αποδεχόταν τη διαφθορά, την θεωρούσε μάλιστα μαγκιά». Αυτό και μόνο δείχνει την ορθότητα τής άποψης του σχολιαστή ότι παραμένει αμετανόητος ο βρωμιάρης. Η φράση αυτή είναι σημαντική διότι προσπαθεί να απαλλάξει τον βδελυρό εθνικοθρησκευτισμό και την βρωμιοσύνη τού σήμερα. Στο χαλασμένο εγκέφαλο τών ρωμιών με αυτή την φράση του καλλιεργεί την πλέον ανόητη άποψη περί του σήμερα. Η ρωμιοσύνη είναι ακριβώς η ίδια χθές και σήμερα.
    Ο ανόητος συγγραφέας βάζει την διαχωριστική γραμμή τής περιπέτειάς του ως διαχωριστική τής Ρωμιοσύνης. Ο Βελιδόπουλος δεν είναι μακριά από αυτή την διαχωριστική. Η ορολογία "παχιές αγελάδες" είναι ακριβώς το ίδιο. Κάποιοι σήμερα τις βλέπουν πολύ πιό παχιές αν κάποιος τις βλέπει αδύνατες δεν είναι θέμα όρασης αλλά νόησης, και τότε και τώρα.
    Η διαπίστωση τής παθογένειας δυστυχώς δεν έγινε. Απλά ο ασθενής λόγω τής χρόνιας ασθένειας νομίζει ότι έγινε γιατρός. Ο Ρωμιός φύσει ηλίθιος πείθεται εύκολα σε οτιδήποτε αφού δεν έχει έστω και ελάχιστα υγιή κριτήρια. Το βιβλίο του βδελυρού είναι ταυτόσημο με το βιβλίο "Μαζί τα φάγαμε".
    Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι η μη αποδοχή του έθνους. Ο ρωμιός που δεν θεωρεί ότι έχει σχέση με το πάσης φύσης εθνικό αυτός μόνο μπορεί να αρχίσει να ονομάζεται πολίτης. Σε κάθε άλλη περίπτωση είναι αμνός του θεού του.
    Ακόμη σήμερα ο ρωμιός βολεύεται με την κατάσταση και όσοι δεν βολεύονται πάλι με το σύστημα είναι και προσπαθούν να βολευτούν. Ένα σκατένιο σύστημα το οποίο η πλειοψηφία των ρωμιών το 99% το στηρίζει. Ακόμα και αν τον πάρεις τον σκατένιο και τον πάς αλλού πάλι το ίδιο θα είναι, απίθανο να αλλάξει διότι η προέλευση είναι σκατένια.
    Ο Χειμώνας στην βρωμιοσύνη επανήλθε.
    Πάργαλης

  • Ανώνυμος 29745

    28 Σεπ 2014

    Αν δεν ειχε μπει φυλακη δεν θα τα εγραφε αυτα. Μην μας κανει την «εν πολλαις αμαρτιαις περιπεσσουσα γυνη», κατα βαθος αμετανοητος ειναι.

  • Ανώνυμος 29744

    28 Σεπ 2014

    Η αλήθεια είναι ότι επί εποχής παχιών αγελάδων όλα ήταν πλασματικά, από τον ζητιάνο της γειτονιάς μέχρι τους πολιτικάντηδες, τα τραπεζικά δάνεια και τις τιμές των ακινήτων.
    Μια άλλη αλήθεια είναι ότι ο σοφός ελληνικός λα(γ)ός κατάφερε να κάνει τους απατεώνες αλλά και ανίκανους πολιτικάντηδες τους πιο πλούσιους πολίτες της χώρας, όταν αρχικά αυτοί κυκλοφορούσαν με παντελονάκια.
    Μια άλλη επίσης αλήθεια είναι ότι εν Ελλάδι όλοι από τον ίδιο βόθρο ξεπήδησαν. Αριστεροί, δεξιοί, αναρχικοί, ακροδεξιοί, ελληνολάγνοι, αρχαιόκαβλοι, υλιστές ιδεαλιστές, πανθειστές και άλλοι. Τον βόθρο του ελληνοχριστιανισμού, της υπόσχεσης μια θέσης στο δημόσιο για να τα ξύνουν, της συστηματικής πλύσης εγκεφάλου στο ελληνικό σχολείο και το κυριώτερο, της οικογενειακής καταπίεσης και βεβαίως την παράλογης νεοελληνικής καθημερινότητας. Προς τι οι διαφοροποιήσεις, τα στεγανά και τα ταμπούρια; Είδατε ποτέ κανέναν από τους παραπάνω να ζητάει να πληρώνουμε τους φόρους μας ή να καταργηθεί το βόλεμα για όλους; Όλοι για τον επιούσιο αγωνίζονται. Και κανείς τους δεν θέλει να βάλει χέρι στην νεοελληνική βλαχοκουλτούρα διότι φοβάται ότι θα χάσει την ταυτότητά του. Η πικρή αλήθεια είναι ότι η παλιά γενιά με πολύ διαφορετικές εμπειρίες από την νέα γενιά και άλλες προτεραιότητες ευφραίνεται να κάνει "την φάση αλλιώς". Προτιμά να ανατιναχθεί ο πλανήτης παρά να αλλάξει τρόπο αντίληψης και συμπεριφοράς. Ταυτόχρονα μας λένε για αρχαίους προγόνους, αρχαίους τάφους και χριστούληδες.
    Προσέξτε στο πεντάλεπτο 39:50-44:50 τι αναφέρει ο Λεβέντης για τους προνομιούχους και βολεμένους και πως το σκυλολόι αντιδρά:
    http://www.youtube.com/watch?v=yFT4dwds_b4

    I.Bielidopoulos

  • Ανώνυμος 29743

    28 Σεπ 2014

    Μία είναι είναι η λύση: Το Πρωκτικό.
    Η μόνη πραγματική επανάσταση (στο Design)

  • Ανώνυμος 29742

    28 Σεπ 2014

    Δεν νομίζω πως θα υπάρξει ποτέ λύση αν δεν αλλάξει η ρωμιοσύνη νοοτροπία.Το μόνο που έχει καταφέρει ως σήμερα είναι να καταστρέφει τα παιδια της " να τα τρώει" για την ακρίβεια.Τίποτε άλλο....

  • Ανώνυμος 29739

    28 Σεπ 2014

    Η διαπιστωση της παθογενειας εγινε..
    Λυση βλεπετε?..
    Σολωνας