ΡΩΜΙΟΣΥΝΙΣΤΙΚΟΣ
ΚΗΠΟΣ

Το ''ες έδαφος φέρειν''
στο κέντρο της Αθήνας


 
Ούτε βασιλικός, όπως λεγόταν παλιότερα ούτε εθνικός, όπως -εν μέσω δημοκρατικού οίστρου μετονομάστηκε πριν από μερικές δεκαετίες- πρέπει να ονομάζεται ο κήπος στο κέντρο τής Αθήνας.

Β
ασιλιάδες, δικτάτορες, δημοκράτες, αριστεροί, δεξιοί, πρόεδροι δημοκρατίας, πρωθυπουργοί κ.λπ. κ.λπ., αλλά και εκατομμύρια απλών ανθρώπων έχουν περάσει από το συγκεκριμένο εικονιζόμενο μέρος τού κήπου, το οποίο δέν είναι κρυμμένο πουθενά στα βάθη του, αλλά είναι ορατό ακόμα κι από έξω, από την οδό Ηρώδου Αττικού, σχεδόν απέναντι από το μέγαρο Μαξίμου.  

Παρατηρείστε στις φωτογραφίες πόσο μεγάλα είναι τα κιονόκρανα και οι κίονες, που χρησιμοποιούνται πλέον σαν... παγκάκια, για να ξαποσταίνουν και να ρεμβάζουν οι περιηγητές.  
 

 
Το σημείο αυτό τού κήπου είναι χαρακτηριστικό τής νοοτροπίας και τής σχιζοφρένειας των απολίτιστων ρωμιών επήλυδων στο χώρο τής Αθήνας -και όχι μόνον-, οι οποίοι, ενώ από τη μια δείχνουν διαχρονικά απαξιωτική συμπεριφορά προς τις αρχαιότητες σπάζοντας και κάνοντάς τες οικοδομικά υλικά για σπίτια, μάντρες, εκκλησίες κ.λπ., από την άλλη φαντασιωνόμενοι ευγενείς καταγωγές και με στενά οικοπεδίστικη αντίληψη έχουν το θράσος να διεκδικούν την κατοχή όσων μαρμάρων φυγαδεύτηκαν, διασώθηκαν στα μουσεία τού εξωτερικού και γλύτωσαν κυρίως από τους ίδιους.  

Κανείς δέν συγκινείται και δέν αγανακτεί με την τριτοκοσμική αυτή κατάσταση, αλλά αντιθέτως όλοι αγανακτούν με τους άγγλους κι έχουν θέσει σαν «εθνικό» στόχο τη διεκδίκηση των μαρμάρων τού Παρθενώνα, που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Μα αν είχαν μείνει εδώ, εκκλησίες, μάντρες και παγκάκια θα είχαν γίνει κι αυτά.  

Όχι να επιστρέψουν οι αρχαιότητες δέν συμφωνώ, αλλά κι όσες έχουν διασωθεί από τη μανία τής Ρωμιοσύνης, θα ήθελα αν γινόταν να τις έπαιρναν κι αυτές κάποιοι πολιτισμένοι ξένοι κι άν ποτέ μετά από χρόνια, δεκαετίες ή ακόμα και αιώνες, αλλάξει η πληθυσμιακή σύνθεση τού ελλαδικού χώρου κι οι τότε επήλυδες είναι περισσότερο πολιτισμένοι, μόνον τότε θα μπορούσε να ξανασυζητηθεί τυχόν επιστροφή τους.  

Ο ρωμιός είναι περίγελως τού πολιτισμένου κόσμου (διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Τελευταίοι σε όλα!), τελευταίος στις περισσότερες στατιστικές (παχυσαρκία, αυτοκινητιστικά δυστυχήματα, ανάπτυξη, πολιτισμό, παιδεία, αθλητισμό, επιχειρηματικότητα, καθαριότητα, πολυφαρμακία, οικολογία κι ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί ο νους σας) και μονίμως χρεωκοπημένος, όπως ο «εθνικός του ήρωας», ο Καραγκιόζης.

Δέν μπορεί να διαχειριστεί τον εαυτό του ο ρωμιός, τις αρχαιότητες θα διαχειριστεί; Αστειότητες...


ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ