ΠΥΞΙΔΕΣ ΗΤΑΝ
ΤΑ ΚΥΚΛΑΔΙΚΑ
ΤΗΓΑΝΟΣΧΗΜΑ

Από μελέτη των χαραγμένων γραμμών
σε αγγείο της 3ης χιλιετίας π.Χ.
προκύπτει, ότι δεν ήταν απλά διακοσμητικές,
αλλά αντιστοιχούν σε γεωγραφικές συντεταγμένες


Λιγοστές είναι οι πληροφορίες για τις επιστημονικές γνώσεις του κυκλαδικού πολιτισμού, γιατί, όπως λένε οι αρχαιολόγοι, δεν υπάρχουν γραπτά στοιχεία.

IMAGE DESCRIPTIONΓια τα ─άγνωστης λειτουργικότητας─ τηγανόσχημα αγγεία, που ονομάστηκαν έτσι, γιατί θυμίζουν τηγάνια, η κρατούσα αρχαιολογική άποψη είναι ότι ίσως τους έβαζαν νερό και τα έκαναν καθρέπτη στον Ήλιο ή ότι τα γέμιζαν με θαλασσινό νερό, τα άφηναν στον Ήλιο κι έφτιαχναν αλάτι.

Παρατηρώντας προσεκτικά όμως τις γραμμές που είναι χαραγμένες σε τηγανόσχημο του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, διαφαίνεται, ότι η χρήση του ήταν άλλη. Αυτά που είναι χαραγμένα πάνω του, δεν είναι απλές διακοσμητικές χαρακιές, αλλά αποτυπώνουν γεωγραφικές συντεταγμένες της περιοχής των Κυκλάδων, οπότε, όπως θα εξετάσουμε παρακάτω, πρέπει να χρησιμοποιούταν σαν πυξίδα.

Ας δούμε πώς:

Από το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης αγόρασα ένα τηγανόσχημο, ακριβές αντίγραφο από το πρωτότυπο, το οποίο έχει ένα μικρό χερούλι και κοίλη βάση. Επίσης, δανείστηκα κι ένα  μεγαλύτερο σε μέγεθος τηγανόσχημο από το μικρό Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης της Σύρου.

Παρατήρησα αυτά, που είναι χαραγμένα πάνω στο μικρό αγγείο και προσπάθησα να τα κατανοήσω. Πάνω από το μικρό χερούλι είναι χαραγμένες δυο κάθετες γραμμές, η μια λίγο πιο μεγάλη από την άλλη. (Στην παραπάνω φωτογραφία έχουν επισημανθεί με τα γράμματα Α και Μ).

Επίσης, υπάρχουν άλλες τρεις κάθετες γραμμές (1,2,3).

IMAGE DESCRIPTIONΠαρατηρώντας προσεκτικά τις γραμμές διαπίστωσα, ότι η χρήση του τηγανόσχημου είναι τελείως διαφορετική από αυτή που πιστεύουν οι αρχαιολόγοι. Η γνώμη μου είναι ότι αυτό το χρησιμοποιούσαν για πυξίδα κι αυτό αποδεικνύεται ως εξής:

Βάζουμε μέσα στο αγγείο νερό και τοποθετούμε απαλά στο νερό μια μαγνητική βελόνα. Τότε, αυτή στρέφεται προς το μαγνητικό βορρά.

Στρέφουμε το αγγείο, ώστε να έρθει το χερούλι προς το βορρά και η βελόνα να δείχνει στη μικρή κάθετη γραμμή.

Μέτρησα τη γωνία μεταξύ των δυο γραμμών, που είναι πάνω από το χερούλι. Η μια απέχει από την άλλη 5ο. Τόσο απέχει εδώ στη Σύρο ο μαγνητικός από τον βορρά (αστρικό).

Η κλίση του άξονα της Γης είναι 23,5ο, που καταδεικνύεται από τη χαρακιά 1.

Το γεωγραφικό πλάτος της Σύρου είναι 37,5ο (από τον Ισημερινό), δηλαδή 90ο-37,5ο=52,5ο από το βορρά (η γωνία μεταξύ Α και 2 του τηγανόσχημου). Το ίδιο ισχύει και από την άλλη πλευρά με τη γραμμή 3.

Το μικρό τηγανόσχημο έχει κοίλη βάση, για να περιστρέφεται εύκολα και χωρίς κραδασμούς, ώστε να μην βουλιάζει η μαγνητική βελόνα. Όσο για το μεγαλύτερο τηγανόσχημο με το μεγάλο χερούλι, έχω την άποψη, ότι χρησιμοποιούταν ως καπάκι του μικρού, για να ηρεμεί το νερό σε περίπτωση, που φυσούσε αέρας. Γιʼ αυτό έχει μεγάλο χερούλι, για να πιάνεται εύκολα.

Τα τηγανόσχημα μας αποκαλύπτουν πανάρχαιες επιστημονικές γνώσεις του κυκλαδικού πολιτισμού. Είναι στην ουσία η φωνή των αρχαίων συριανών, που θα πρέπει να οδηγήσει την επιστημονική κοινότητα στην αναθεώρηση της Ιστορίας των Επιστημών, όπως έγινε και με τον Υπολογιστή των Αντικυθήρων.



Διαβάστε επίσης
στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
Κυκλαδικά ειδώλια και ηλιοσπηλιές.




O Λούης Ρούσσος είναι συριανός, παλιός ναυτικός, αρχαιοδίφης και ερευνητής του κυκλαδικού πολιτισμού.

Παρατήρησε προ ετών ότι στο χρησιμοποιούμενο ως πηγάδι στην περιοχή Σα Μιχάλη της Σύρου, κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο, η σκιά της υπερκείμενης ανώτατης οριζόντιας πλάκας του συνέπιπτε με την ακμή του βορειότερου λίθου, του υπερκείμενου της κάλυψης του διαδρόμου του.

Μελετώντας επιπλέον τις άγνωστες βραχογραφίες στην περιοχή Γερούσι της Σύρου διαπίστωσε, ότι τελικά έκαναν ακριβώς την ίδια δουλειά: Κατέγραφαν κι υπολόγιζαν τις κινήσεις του Ήλιου.

Εξασφάλισε λοιπόν, από ένα συριανό εφοπλιστή τη χρηματοδότηση έρευνας κι έτσι συγκροτήθηκε επιστημονική ομάδα από το Ε.Μ.Π., η οποία αποφάνθηκε, ότι πράγματι πρόκειται για τελειοτάτη πανάρχαια κατασκευή, ένα ηλιακό παρατηρητήριο, στο οποίο υπολογίζεται η φαινομένη κίνηση του Ήλιου καθʼ όλο το έτος, και σηματοδοτούνται με ακρίβεια οι εποχές, οι ισημερίες, οι τροπές κ.τ.λ..

Ο Λούης Ρούσσος υποστηρίζει επίσης, ότι ήταν διαφορετική από αυτήν που πιστεύουν οι αρχαιολόγοι, η χρήση των κυκλαδικών ειδωλίων (δεν ήταν λατρευτικά αγαλματίδια, αλλά σηματοδοτούσαν τις εποχές) και των τηγανόσχημων αγγείων (δεν ήταν καθρέπτες, αλλά πυξίδες), ενώ ο Δίσκος της Φαιστού σηματοδοτεί τις εποχές του χρόνου και τις γεωργικές-κτηνοτροφικές εργασίες κάθε εποχής.

Facebook: Λούης Ρούσσος.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ