ΡΑΧΑΤΙ
ΜΕ ΕΥΛΟΓΙΑ

Η κοινωνική παθογένεια
και αξιακή σύγχυση της Ρωμιοσύνης

Πριν λίγους μήνες είχα συναντηθεί με ένα παλιό φίλο από τη Θεσσαλονίκη, με τον οποίο μοιραζόμαστε κοινές απόψεις σχετικά με την Ιστορία, αλλά και το μέλλον αυτής τη χώρας. Ήταν τότε, που είχε ξεκινήσει το νέο πακέτο μέτρων, το οποίο φυσικά κλήθηκε ακόμα μια φορά να πληρώσει το γνωστό υποζύγιο. Ο χαμηλοσυνταξιούχος, ο χαμηλόμισθος ιδιωτικός υπάλληλος και ο μικρο-επιτηδευματίας, που με χίλια δύο ζόρια επιχειρεί να κρατήσει το μαγαζί του ανοιχτό, για να ταΐσει τη φαμίλια του.

«Μην ακούς διάφορους, που μιλούν για επανάσταση. Δεν θα γίνει καμία επανάσταση. Τίποτα δεν θα γίνει. Τίποτα δεν θʼ αλλάξει. Εξ άλλου, οι επαναστάσεις τι καταφέρνουν; Φεύγουν τα x λαμόγια κι έρχονται τα y και σε πολλές περιπτώσεις τα δεύτερα λαμόγια είναι χειρότερα από τα πρώτα. Πάντως για εδώ, μην περιμένεις τίποτα. Ίσως καμιά διαδήλωση, τίποτα διαμαρτυρίες στο Σύνταγμα με χαβαλέδες να βαράνε κατσαρόλες, καμιά φάπα από τα ΜΑΤ και μερικοί πύρινοι, αλλά συνάμα και ξύλινοι λόγοι των androids τού πολιτικού μας συστήματος, που ανταγωνίζονται για το ποιος θα κοροϊδέψει καλύτερα το πόπολο», είπε ο καλός μου φίλος.

Αρκετοί μήνες πέρασαν, πολλά μέτρα επίσης πέρασαν, ήρθαν και τα μπάνια τού λαού και με τη σειρά τους πέρασαν κι αυτά. Αυτό, που δεν θα περάσει ποτέ, είναι η κοινωνική παθογένεια τής Ρωμιοσύνης κι η αξιακή της σύγχυση, που πηγάζει από την έλλειψη ταυτότητας. Η νοσηρή διϋποκειμενικότητα τής Ρωμιοσύνης κι η παραμορφωμένη της αντίληψη για το σημερινό γίγνεσθαι δεν τής επιτρέπουν να αντιδράσει. Εγωκεντρικοί, ατομικιστές, με παντελή άγνοια για τον ανθρωπισμό και τις αξίες του, οι ρωμιοί όχι μόνο συνεχίζουν να αποφεύγουν επιμελώς τη ζώσα πραγματικότητα γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια κάθε αλλαγή, που θα διαταράξει τα λιμνάζοντα νερά τής αναπόδραστης ανικανότητάς τους, αλλά νιώθουν και περήφανοι γιʼ αυτό.



Δεν είναι τυχαίο,
ότι εθνικός ήρωας τής Ρωμιοσύνης
είναι ο Καραγκιόζης.

Διαβάστε στην «
Ελεύθερη Έρευνα»:
Ο Καραγκιόζης τής Ρωμιοσύνης
κι η Ρωμιοσύνη-καραγκιόζης
και
Καραγκιόζης και καραγκιόζηδες.


Απέχοντας συστηματικά από κάθε προσπάθεια να βελτιώσει το μέλλον και τις προοπτικές αυτού τού τόπου, η κατατονική ιδεολογική αδράνεια τής Ρωμιοσύνης μαζί με την αμνησιακή κρίση ταυτότητας, από την οποία εκ φύσεως πάσχει, συνεχίζει να κολυμπάει στον ξέγνοιαστο ζελέ τού ωχαδερφισμού της ανάμεσα σε στερεοτυπίες, κοινοτυπίες και εθνικά ψεύδη περί τής δήθεν «ευγενούς» και «αρχαίας» καταγωγής της αποκαλύπτοντας όλο και περισσότερο τη συμπλεγματική της υπόσταση. Υπάρχει άραγε ψυχίατρος, που να μπορεί να θεραπεύσει μια μεγάλη μάζα ανθρώπων, που πάσχουν από το σύνδρομο τής μαντάμ Σουσούς;

Πολύ απλά είναι τα πράγματα: Η Ρωμιοσύνη είναι βολεμένη. Οι μισοί σχεδόν ρωμιοί είναι βολεμένοι στο στενό και ευρύτερο δημόσιο. Μπορεί να έγιναν κάποιες περικοπές, να κόπηκαν κάποια επιδόματα, αλλά ο ρωμιός δημόσιος υπάλληλος ξέρει να τα ξαναμπάζει από το παράθυρο χρησιμοποιώντας ως πόρνη τη σφραγίδα τού δημοσίου, ως μέσον εκβιασμού (αυτά, που λέμε «γρηγορόσημα»). Από το υπόλοιπο 50%, οι μισοί κάνουν μπίζνες με το δημόσιο επαληθεύοντας την παγκάλειο ρήση: «μαζί τα φάγαμε». Η μίζα, τής μίζας, ω μίζα! Η διαπλοκή, τής διαπλοκής, ω διαπλοκή, κι εδώ κι εκεί! Τώρα οι διαπλεκόμενοι με το δημόσιο ιδιώτες διαμαρτύρονται, γιατί η κάνουλα τής μίζας, τής υπερτιμολόγησης και τής ρεμούλας στέρεψε μιας κι οι ευρωπαίοι μάς πήρανε χαμπάρι.

Τι μάς μένει; Ένα μικρό ποσοστό φουκαράδων, ανήμπορων να αντιδράσουν ακόμα και να ακουστούν. Έπειτα, είναι κι οι γιαγιάδες με τους παππούδες, τους κύριους στυλοβάτες τής οικογένειας όχι μόνο τώρα, που έχουμε κρίση, αλλά και παλαιότερα.


Χρεωκοπημένοι ευγενείς χορηγοί
των εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσουσών ευσεβών Μ.Κ.Ο..



Ο ρωμιοκωλόπαις, θα πάει διακοπές, όπως και να ʽχει. Ας είναι καλά το πουγκί τής γιαγιάς. Η κάθε «Σουσού» θα ροκανίσει τη σύνταξη τής μαμάς της, γιατί θα πρέπει να πάει να πάρει αυτή τη μάρκα προσώπου κι αυτό το βερνίκι νυχιών, για να είναι «sexy». O κάθε αργόσχολος υπερφυσικός μπεμπές, που τώρα καβατζώνει τα 50 κι έχει δουλέψει μονάχα περιστασιακά, έχοντας αλλάξει καμιά 20αριά δουλειές, γιατί «κουραζόταν», θα βουτήξει τις συντάξεις των πατεράδων και μανάδων του και θα τη βγάλει καθαρή. Έτσι λοιπόν, έχει άπλετο χρόνο να φιλοσοφεί, να βρίζει τους «κακούς ξένους», που τον ζηλεύουν για την αρχαία του ιστορία και να αγοράσει και εκείνη τη φίνα χρυσή αλυσίδα με το σταυρό, για να την φοράει στην παραλία.

Εν τω μεταξύ, όλοι μιλάνε για αλλαγές. Για την ανάγκη να σοβαρευτούμε και επιτέλους να γίνουμε κράτος. Ποιος θα κάνει αυτές τις αλλαγές ή τέλος πάντων ποιος θα συναινέσει για αλλαγές; Ο βολεμένος νεορωμιός; Οι βολεμένοι πανεπιστημιακοί καθηγητές; Οι δάσκαλοι, που αρνούνται την αξιολόγηση; Οι δημόσιοι υπάλληλοι, που στη μεγάλη τους πλειοψηφία μπούκαραν από το παράθυρο στο δημόσιο χωρίς ΑΣΕΠ και πληρώνονται για να κάθονται;







Το σημερινό πρόσωπο
τής Ρωμιοσύνης:
Πατρίς-Θρησκεία-Σχιζοφρένεια.

Για να γίνουν αλλαγές  θα πρέπει πρώτα να υπάρχει παιδεία. Μονάχα η παιδεία μπορεί να μας προσφέρει τις αξίες τού ανθρωπισμού και να μάς εμφυσήσει την ανάγκη να φτιάξουμε ένα κόσμο καλύτερο για τις μελλοντικές γενιές. Σʼ αυτή τη χώρα όμως, δεν υπάρχει παιδεία ειδικά το είδος τής παιδείας, που θα βοηθούσε τον καθέναν από μας ξεχωριστά να αυτό-βελτιωθεί, να αλλάξει, να γίνει καλύτερος πολίτης και καλύτερος άνθρωπος. Παιδεία σημαίνει θέληση για αυτοβελτίωση, γιατί μόνο μέσα από την αυτοβελτίωση μπορεί η κοινωνία να αλλάξει στο σύνολό της.

Όποια προσπάθεια πάει να γίνει δέχεται ανορθόδοξες επιθέσεις από την ορθοδοξία και τους καλοφαγάδες ταγούς της. (Πληροφορήθηκα φέτος, πως σε γνωστή νήσο, όποιος ψαράς τολμήσει να μην δώσει το μεγαλύτερο μέρος τής ψαριάς του στους τοπικούς θρησκευτικούς ηγέτες, κινδυνεύει με αφαίρεση τής άδειας αλιείας του).

Τίποτα λοιπόν, δεν θʼ αλλάξει. Καμμία αλλαγή δεν πρόκειται να γίνει. Η εκάστοτε κρατιστική ηγεσία θα κάνει τα πάντα, για να διατηρήσει τους βολεμένους, διαπλεκόμενους, ακαμάτηδες, σταρχιδιστές ψηφοφόρους της. Εδώ, στον τόπο αυτό, δεν υπάρχει ιδεολογία. Υπάρχει «ραχάτι» με «ευλογία».

Προσοχή!
Ούτε η κατασκήνωση
δεν επιτρέπεται
άνευ αδείας τής μονής
στο χώρο τού δάσους,
διότι ακόμα κι αυτό
αποτελεί κληρονομιά της
από τους πασάδες,
όταν δε οι ίδιοι το κάψουν,
γνωρίζουν πώς θα το αξιοποιήσουν
καλύτερα και ευσεβέστερα.

Έτσι λοιπόν, ο ρωμιός θα μπορεί ανενόχλητος να τεμπελιάζει και να πληρώνεται, να βρίζει «κουτόφραγκους» τούς ευρωπαίους, να δίνει μάχες για το «σοσιαλισμό», να καμώνεται, πως έχει ρίζες, που κρατάνε από το Σωκράτη και τον Μεγαλέξαντρο και να πασπατεύει τα «γκογκόβια» του επιχειρώντας να πείσει πρώτα τον εαυτό του, πως πέρα από όλα του τα προσόντα, είναι και βαρυόρχης.

Δεν είναι. Κοκορόρχης είναι πιθανότατα, αλλά στα σίγουρα είναι ανιπτόρχης (δεν τα πλένει ποτέ).





Σημείωση
:
Ο συγγραφέας, Πάριος Γαλέτας,
είναι από την Πάρο, 
τρώει γαλέτες σικάλεως,
έχει μία μικρή βιοτεχνία,
όπου κατασκευάζει
χειροποίητες «ξύστρες όρχεων»
για δημόσιους υπάλληλους
και στις εκλογές ψηφίζει Πίου,
το
«μαύρο πιστόλι», δαγκωτό!



Ο συγγραφέας Πάριος Γαλέτας είναι από την Πάρο και τρώει γαλέτες σικάλεως.
Έχει μια μικρή βιοτεχνία, όπου κατασκευάζει χειροποίητες «ξύστρες όρχεων» για δημόσιους υπάλληλους.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


1 ΣΧΟΛΙΑ

  • Bielidopoulos

    2 Ιουν 2015

    ~
    "O κάθε αργόσχολος υπερφυσικός μπεμπές, που τώρα καβατζώνει τα 50 κι έχει δουλέψει μονάχα περιστασιακά, έχοντας αλλάξει καμιά 20αριά δουλειές, γιατί «κουραζόταν», θα βουτήξει τις συντάξεις των πατεράδων και μανάδων του και θα τη βγάλει καθαρή."
    Για αυτό το Ελλαδιστάν αρνείται πεισματικά να βάλει χέρι στις χαριστικές συντάξεις της εποχής των παχιών αγελάδων; Για να μπορεί ο υπερφυσικός μπεμπές να τις βουτάει από τα ανήμπορα να αντιδράσουν γερόντια; Υπόψιν τα γερόντια αυτά ήταν αυτοί που έτρωγαν και συνεχίζουν να τρώνε με δέκα μασέλες.
    80.000 συνταξιούχοι λαμβάνουν από 4 συντάξεις και πάνω.
    1.235 ευρώ ο μέσος όρος σύνταξης γήρατος για την ηλικιακή ομάδα 56-65 ετών.
    250.000 συνταξιούχοι λαμβάνουν τουλάχιστον 2 κύριες συντάξεις.
    Και ο βασικός στα 400 και 500 ευρώ για τα κορόιδα που πρωτοεισέρχονται στην αγορά εργασίας και τους ιδιωτικούς υπαλλήλους. Η δε "αδέκαστη" νεοελληνική δικαιοσύνη έκρινε αντισυνταγματική λέει την εισφορά αλληλεγγύης στους συνταξιούχους πρώην κηφήνες του δημοσίου κυρίως ("για ποσά μεγαλύτερα των 2.500 ευρώ η εισφορά ήταν 20% το μήνα").

    "Εκεί πέτυχα δυο υπερήλικες να συζητάνε για την πολιτική κατάσταση και ανατρίχιασα όταν άκουσα τον έναν περήφανα να λέει «εγώ δούλεψα σκληρά σε όλη μου τη ζωή και παίρνω 1500 ευρώ σύνταξη αλλά θέλω τη ρήξη με τους καταραμένους Ευρωπαίους και ας τρώω μόνο ραπανάκια, για μια αξιοπρέπεια ζούμε σε αυτή τη ζωή, εγώ πολέμησα τους Γερμανούς και τους φασίστες πάνω στα βουνά και ήμουνα παιδάκι θα κάτσω τώρα να με ξεφτιλίζουν έτσι οι παλιογερμαναράδες; Και αν δεν έχουν τα κότσια οι νέοι αυτής της χώρας, στα αρχίδια μου και μένα, θα τους τα παίρνω για όσο ζω ακόμα.»"
    http://pitsirikos.net/2015/05/%για-μια-αξιοπρέπεια-ζούμε-σε-αυτή-τη-ζω/
    Κατάλαβες; Τα γερόντια όχι μόνο πουλάνε τρέλα, αλλά ζητάνε και τα ρέστα και από πάνω!