ΕΙΝΑΙ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ
ΣΑΝ ΤΟ ΣΕΞ;

Οδηγεί η καταπίεσή της
σε υπερβολές και διαστροφές,
όπως η καταπίεση του σέξ;

 

    Ορισμένοι υπερασπιστές τής θρησκείας υποστηρίζουν, ότι η θρησκεία είναι σαν το σεξ: οι προσπάθειες για να καταστείλεις την επιθυμία για σεξ ή να το εξαλείψεις είναι μάταιες, μη ρεαλιστικές και απάνθρωπες, γιατί το σεξ αποτελεί μέρος τής ανθρώπινης φύσης. Ομοίως και η καταστολή τής θρησκείας είναι σαν την καταστολή τού σεξ: δεν είναι μόνο ανέφικτη, αλλά και ολέθρια. Ανταποκρίνεται όμως, αυτός ο ισχυρισμός στην πραγματικότητα;

 

Η επιστροφή των καταπιεσμένων

     Όπως το σεξ, έτσι και η θρησκεία δεν πάει μακριά. Ξαναεπιστρέφει εκδικούμενη στην πιο απόμακρη και διεστραμμένη της μορφή. Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα τού εικοστού αιώνα είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα· αποτελούν διεστραμμένες θρησκείες.


       Αυτή είναι η άποψη τού άγγλου πολιτικού φιλόσοφου John Gray («The atheist delusion», The Guardian, 15.3.08). Την ίδια άποψη έχει εκφράσει και ο άγγλος λογοτεχνικός κριτικός, Terry Eagleton. Στο «Reason, Faith and revolution: Reflections on the god debate», (2009), ο Eagleton προβαίνει στην απίθανη σύγκριση τού χριστιανισμού με τη λατρεία τού Διονύσου, τού έλληνα θεού τού κρασιού, τού έρωτα και τού γλεντιού (σελ. 92). Υποθετικά, η εξορία τού Διονύσου οδηγεί τελικά στην επιστροφή του με τη συνοδεία των άγριων και ατίθασων θιασωτών του. Αυτό είναι, που ο Eagleton εννοεί λέγοντας «η επιστροφή των καταπιεσμένων».

    Παρά το γεγονός, ότι ο Eagleton και ο Gray δεν τo εξηγούν, η ιδέα ανήκει στoν πρώιμο Freud. Έχει σαφώς αρθρωθεί στο  «Civilized sexual morality and modern nervous illness». Σύμφωνα με τον Freud, η υπερβολική σεξουαλική καταπίεση προκαλεί νευρώσεις. Ο Gray και ο Eagleton, εφαρμόζουν τη σχετικά με το σεξ διατριβή τού Freud στη θρησκεία. Υποστηρίζουν, ότι η καταπίεση τής θρησκείας οδηγεί σε υπερβολές κι επιπλέον διαστροφές.

     

    Σύμφωνα με τούς Gray και Eagleton, οι «νέοι άθεοι» αποτυγχάνουν να αναγνωρίσουν, ότι η φρίκη τού περασμένου αιώνα δεν ήταν έργο τής θρησκείας, αλλά κοσμικών καθεστώτων -κομμουνισμού και φασισμού- στα οποία η καταπίεση τής θρησκείας πυροδότησε το μετασχηματισμό τους σε άλλη μορφή θρησκείας συγκρίσιμης με τις διαστροφές τής καταπιεσμένης σεξουαλικότητας.

     Οι Gray και Eagleton μάς προειδοποιούν, ότι πρέπει να διδαχθούμε από το παρελθόν, διότι ο φιλελεύθερος ανθρωπισμός με τούς «προσηλυτιστές άθεους» κάνουν το ίδιο λάθος. Υποθετικά, ο χριστιανικός φονταμενταλισμός και η ισλαμική τρομοκρατία, είναι εκδηλώσεις τής «επιστροφής των καταπιεσμένων.» Έτσι, οι άθεοι θα πρέπει να είναι περισσότερο προσεκτικοί. Όσο περισσότερο καταπιέζουν τη θρησκεία, τόσο περισσότερο θα επανέλθει αυτή και θα τούς δαγκώσει. Η συνέπεια ίσως είναι, ότι η καταστολή της θρησκείας μπορεί να αποδειχθεί η καταστροφή τής Δύσης.

   

  

Η επιστροφή τού Διόνυσου (200 μ.Χ.).

    Στην τραγωδία του «Βάκχες», ο Ευριπίδης παρουσιάζει την καταπίεση τής θρησκείας σε μια πόλη, τη βίαιη επανάκαμψη και τον τελικό θρίαμβό της.

    Ο «ουχ όσιος» (στ. 374) βασιλιάς τής Θήβας, Πενθέας, «θεομαχεί» (στ. 45) κι εμποδίζει τη λατρεία τού Διονύσου στην πόλη. Ο Διόνυσος φεύγει από τις ασιατικές περιοχές, που βρισκόταν, κι όπου δεν τον αμφισβητούσαν και πάει στη Θήβα, για να επιβάλει εκεί τη λατρεία του («δει γαρ πόλιν τηνδ΄ εκμαθείν, κει μή θέλει», στ. 39). Εμφυσά βακχική μανία στις γυναίκες των θηβαίων, καίει το παλάτι και τρελλαίνει τον Πενθέα, τον οποίο τελικά σκοτώνουν οι βάκχες. Στο τέλος τού έργου, εμφανίζεται ο -υιός θεού- Διόνυσος, θριαμβευτής στο θεολογείο. 

 

Δυο προβληματικοί ισχυρισμοί

  Μού φαίνεται, ότι ο Gray κι ο Eagleton έχουν κάνει δύο πολύ διαφορετικούς ισχυρισμούς, που πρέπει να διακριθούν σαφώς. Ο ένας είναι πραγματικός και ο άλλος φιλοσοφικός.

     Ο πραγματικός ισχυρισμός είναι, ότι τα ολοκληρωτικά καθεστώτα τού εικοστού αιώνα (κομμουνισμός και ναζισμός) καταπίεσαν τη θρησκεία.

    Ο φιλοσοφικός ισχυρισμός είναι, ότι αυτή η καταπίεση τής θρησκείας δημιούργησε μια τέτοια μεγάλη επιθυμία για αυτό που ήταν καταπιεσμένο, με αποτέλεσμα τα καθεστώτα αυτά να καταλήξουν να γίνουν τα ίδια διεστραμμένες μορφές θρησκείας.

    Όπως θα δείξω, και οι δύο ισχυρισμοί είναι εξαιρετικά προβληματικοί.

 

Δεν καταπιέστηκε η θρησκεία τον 20ό αιώνα

    Πρώτον, ο ισχυρισμός, ότι η θρησκεία έχει βάναυσα καταπιεσθεί τον εικοστό αιώνα, είναι υπερβολή. Οι κομμουνιστές, όπως ο Λένιν και ο Μαρξ ήταν πράγματι αντίθετοι προς τη θρησκεία, επειδή συμμερίστηκαν την άποψη τού Μαρξ, ότι «η θρησκεία είναι το όπιο τού λαού», δηλαδή, ότι στηρίζει την καθεστηκυία τάξη υποσχόμενη στούς καταπιεσμένους ανταμοιβές στη μετά θάνατον ζωή, έτσι ώστε να είναι υπάκουοι και συμμορφωμένοι με την άθλια κατάστασή τους. Με τον τρόπο αυτό, η θρησκεία παίζει ένα αντι-επαναστατικό ρόλο. Για να αντισταθμίσει αυτή την έννοια, ο Λένιν απελευθέρωσε τον αθεϊσμό, αλλά δεν είχε την πρόθεση να καταστρέψει τη θρησκεία από τη μια μέρα στην άλλη. Πίστευε, ότι μόλις ο κόσμος μεταμορφωθεί από τον κομμουνισμό, η θρησκεία θα μπορούσε σταδιακά να εξαφανιστεί, διότι δεν θα είχε λόγο ύπαρξης. Οι θρησκευόμενοι άνθρωποι πιστευόταν, ότι έπασχαν από «ψευδή συνείδηση», ότι χρειάζονταν βοήθεια, όχι καταπίεση. Οι εκκλησίες, που διαιώνιζαν την ψευδή συνείδηση και υποστήριξαν τούς εχθρούς τής επανάστασης ήταν, φυσικά, ένα άλλο θέμα.

       Ο Λένιν είχε πατάξει τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, επειδή στήριζε ενεργά το τσαρικό καθεστώς. Η εκκλησία βοηθούσε τις μυστικές υπηρεσίες τού Τσάρου στον εντοπισμό και τη σύλληψη επαναστατών και αφόριζε όσους υποστήριζαν την επανάσταση. Παρείχε υλική βοήθεια στο Λευκό Στρατό εναντίον τού Κόκκινου Στρατού στον εμφύλιο πόλεμο, που ακολούθησε την επανάσταση τού 1917. Όταν μερικοί από τούς κληρικούς αντιστάθηκαν στην κατάσχεση τού χρυσού και τού ασημιού από τις εκκλησίες τους, για να θρέψουν τούς πεινασμένους πληθυσμούς κατά τη διάρκεια τού λιμού τού 1921, εκτελέστηκαν. Με άλλα λόγια, οι οργανωμένες εκδηλώσεις τής θρησκείας ως θεραπαινίδας τού παλαιού καθεστώτος είχαν κατασταλεί.

   

    Η θρησκεία, εννοούμενη ως κατ΄ ιδίαν πίστη, ποτέ δεν είχε τεθεί εκτός νόμου και οι θρησκευόμενοι άνθρωποι ποτέ δεν διώχθηκαν, γιατί ήταν θρησκευόμενοι. Εκτός αυτού, ο Στάλιν αντέστρεψε την πολιτική τού Λένιν κι έγινε φίλος με τις εκκλησίες σε μια κυνική διαπίστωση, ότι η θρησκεία μπορεί να χρησιμεύσει ως ένα ισχυρό καύσιμο για την πολεμική προσπάθεια. Έτσι, η καταστολή τής θρησκείας από τον κομμουνισμό είναι μια υπερβολή.

    Σε αντίθεση με τούς κομμουνιστές, οι Ναζί στη Γερμανία και οι φασίστες στην Ιταλία γνώριζαν πώς να χρησιμοποιούν τη θρησκεία, για να εξυπηρετούν τούς σκοπούς τους. Βγήκαν από το δρόμο τους και φλέρταραν με την Καθολική Εκκλησία, η οποία κολακεύτηκε κι ικανοποιήθηκε από την προσοχή τους.

   

  

     Ο Χίτλερ και γερμανοί αξιωματικοί σε θερμή συνάντηση με καρδινάλιους σε εκδήλωση τού εθνικοσοσιαλιστικού καθεστώτος το 1941. 

    Όταν οι Ναζί πήραν την εξουσία στη Γερμανία, ο Χίτλερ, ο οποίος είχε ανατραφεί καθολικός από τη μητέρα του, φλέρταρε ενεργά με την Εκκλησία. Το αν ο Χίτλερ ήταν ένας αληθινός πιστός ή απλά ένας κυνικός χειραγωγός τής πίστης είναι άνευ σημασίας. Παρουσίασε το καθεστώς του ως αντίδοτο στο άθεο καθεστώς των Σοβιέτ. Οι εκκλησίες τον θεώρησαν ως υπερασπιστή τής θρησκείας κατά τής απειλής τού κομμουνισμού. Ήταν πολύ φυσικό για αυτές να σταθούν στο πλευρό του. Ο Πάπας Πίος ΧΙΙ κατήγγειλε τούς κομμουνιστές, όχι όμως το Χίτλερ. Δεν πάταξαν τη θρησκεία οι Ναζί, αλλά τη χρησιμοποίησαν προς όφελός τους.

   

   Στην Ιταλία, οι φασίστες έκαναν το ίδιο πράγμα. Έκαναν μια συμφωνία με την Καθολική Εκκλησία: σε αντάλλαγμα για τη στήριξή της και 105 εκατομμύρια δολάρια, θα έδιναν στον Πάπα απόλυτη κυρίαρχη δικαιοδοσία επί των 108 στρεμμάτων, που θα περιλάμβαναν την πόλη τού Βατικανού. Προσδοκώντας να αποκατασταθεί σε μια πανομοιότυπη με την παλιά της αίγλη, η Αγία Έδρα έκανε ό,τι ήταν δυνατόν, για τη νομιμοποίηση και στήριξη τού καθεστώτος. Η συμφωνία, που έγινε το 1929, γνωστή ως Συνθήκη τού Λατερανού, ποτέ δεν έχει ανακληθεί - μια επαίσχυντη απόδειξη τής δουλοπρέπειας τής διεθνούς κοινότητας για την πιο γνωστή θρησκευτική οργάνωση. Εν ολίγοις, η μαχητική εκκοσμίκευση, που ο Gray κι ο Eagleton αποδίδουν στον εικοστό αιώνα είναι μια μυθοπλασία.

 

Δεν μετατρέπει η αθεΐα 

τούς ανθρώπους σε τρομοκράτες

   Το δεύτερο επιχείρημα, που προέβαλαν οι Gray και Eagleton, είναι ο φιλοσοφικός ισχυρισμός, ότι η καταπίεση τής θρησκείας προκαλεί καθεστώτα, που μετατρέπονται σε στρεβλές εκδοχές τής θρησκείας. Έδιωξαν δήθεν το θεό, για να τον αντικαταστήσουν με ιστορία (οι κομμουνιστές) ή με τη φύση (οι Ναζί). Αυτά τα υποκατάστατα θρησκείας είναι πιο άγρια, απ΄ ότι τα γνήσια πραγματικά ομόλογά τους.


      Κατά την άποψή μου, ούτε ο θεϊσμός ούτε ο αθεϊσμός μετατρέπουν αυτόματα τούς ανθρώπους σε δολοφόνους ή τρομοκράτες (σ.σ. βλ. Χωρίς θεό). Οι άνθρωποι, που προσπαθούν να είναι ειλικρινείς, ευγενικοί και γενναιόδωροι, δεν αποτελούν απειλή για κανέναν. Αυτό, που μετατρέπει τούς ανθρώπους σε κίνδυνο για τη δημόσια τάξη και ευπρέπεια είναι οι ακόλουθες τρεις επιβλαβείς πεποιθήσεις, που ο κομμουνισμός κι ο ναζισμός κληρονόμησαν από το χριστιανισμό:


       1.  Υπάρχει ένα αναγνωρίσιμο σχέδιο, στόχος ή κατεύθυνση, προς την οποία κινείται η ανθρώπινη ιστορία. Το σχέδιο αυτό ανήκει στο θεό, στην ιστορία ή στη φύση.


       2.  Αληθινοί πιστοί (στο θεό, στην ιστορία ή στη φύση) είναι βέβαιοι, ότι το σχέδιο περιλαμβάνει μια θαυμάσια μεταμόρφωση τού κόσμου. Ο κόσμος, όπως τον ξέρουμε, θα καταστραφεί και να αντικατασταθεί από μια νέα μορφή ύπαρξης.


       3.  Τα ανθρώπινα όντα μπορούν και πρέπει να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο στην υλοποίηση τού μεγάλου σχεδίου.


       Στις θρησκευτικές, καθώς και στις κοσμικές του εκφάνσεις, αυτό το αποκαλυπτικό όραμα εγκυμονεί σοβαρό κίνδυνο για την ανθρωπότητα, γιατί δεν είναι απλώς μια καταγγελία για επί μέρους αδικίες, αλλά μια ριζική απόρριψη τού κόσμου.

   

   Σε αντίθεση με τούς Gray και Eagleton, τα ολοκληρωτικά καθεστώτα τού εικοστού αιώνα, δεν ήταν τα παθολογικά προϊόντα από τήν καταπίεση τού χριστιανισμού, ο οποίος εμφανίστηκε στην πλήρη αποκαλυπτική διαστροφή του. Οι αρχαίοι ρωμαίοι ήταν συγκλονισμένοι από την απόλαυση, με την οποία οι πρώτοι χριστιανοί προέβλεπαν την καταστροφή τού κόσμου από φωτιά. Φοβήθηκαν, όταν φανατικοί χριστιανοί άναψαν γιγάντιες φωτιές, για να διευκολύνουν την τελική μεγάλη πυρκαγιά. Ο χριστιανισμός είχε τεθεί εκτός νόμου στη Ρώμη εξ αιτίας τής διαστροφής του - αποτελούσε απειλή για την ειρήνη, την τάξη και την ασφάλεια.


      Το πρόβλημα με τον ισχυρισμό, ότι όλες τις φρικαλεότητες τού εικοστού αιώνα είναι ένα παράδειγμα τής «επιστροφής των καταπιεσμένων» είναι, ότι αποτυγχάνει να εξηγήσει, γιατί η θρησκεία επέβαλε τόσο πολύ όλεθρο, ακόμη και όταν ήταν κυρίαρχη, όπως κατά το Μεσαίωνα και κατά τη διάρκεια των ευρωπαϊκών θρησκευτικών πολέμων τού δέκατου έκτου και δέκατου έβδομου αιώνων. Στην εποχή μας, η θρησκεία δεν καταπιέζεται στην Αμερική, στο Ισραήλ, ή στον ισλαμικό κόσμο, παίζει όμως, έναν ολέθριο ρόλο στην πολιτική αυτών των ανταγωνιστών. Έτσι, δεν είναι αλήθεια, ότι η θρησκεία καθίσταται περισσότερο επιθετική, όταν καταστέλλεται.

 

*        *        *

    Η αλήθεια είναι, ότι η θρησκεία δεν είναι όπως το σεξ. Το σεξ ικανοποιείται με την ελευθερία, ενώ η θρησκεία επιδιώκει κυριαρχία. (Shadia B. Drury, secularhumanism.org).

 

     Απόδοση των αποσπασμάτων στα ελληνικά: Ε.Φ.

    

Shadia Drury is a Canadian academic and political commentator of Egyptian Coptic origin. She is Canada Research Chair in Social Justice at the University of Regina, in Regina, the provincial capital of Saskatchewan, Canada. In 2005, she was elected to fellowship in the Royal Society of Canada.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


8 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 44870

    4 Φεβ 2018

    ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΒΡΕ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΜΟΥ ΛΕΤΕ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ;

    ΔΕ ΜΠΑ ΝΑ ΛΙΩΝΟΥΝ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ, ΑΡΚΕΙ ΕΓΩ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ

    ΑΣ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΣ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ ΚΑΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ, ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛ-ΛΗΝΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΝΑ ΚΑΛΟΠΕΡΝΑΜΕ ΚΑΙ ΟΣΟ ΚΑΛΟΠΕΡΝΑΜΕ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΑΘΟΣ

    ΑΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ, ΘΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

    ΑΣ ΚΑΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΝΑΣ ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΤΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ, ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΕΙ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΚΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΕΟΣ, ΤΙ ΑΛΛΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΣ ΑΦΗΝΕΙ ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΘΥΜΑΤΑ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ ΘΑ ΚΑΤΑΛΕΙΞΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ, ΜΗΝ ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΛΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ

    ΑΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΣΤΕΓΟΙ Ή ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ, ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΑΛΟΠΕΡΝΑΜΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛ-ΛΗΝΑΣ ΘΕΟΣ

    ΤΟΣΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙ ΟΙ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΛΙΩΝΟΥΝ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ, ΚΑΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΖΟΥΝ ΜΙΚΡΟΨΥΧΟΙ, ΝΑ ΚΑΚΟΠΟΙΟΟΥΝΤΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΙΑΣΤΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ

    ΠΑΨΤΕ ΝΑ ΕΓΩΙΣΤΟΦΕΡΝΕΤΕ


    ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ

  • Ανώνυμος 39117

    25 Ιουλ 2016

    Ανώνυμος 37971
    Ενώ εσύ "πρόκοψες" πολύ στην ζωή σου, αποτυχυμένε.
    Δεν έχεις καταλάβει πως επειδή δεν έχεις καμία αξία στον κόσμο,
    μέσω εθνικισμού και θρησκείας νομίζεις πως είσαι κάποιος,
    αυτά έχεις ανάγκη να νιώσεις υπάρκτός, "πατρίδα θρησκεία" κτλ. Ειδάλως ένα σκέτο μηδενικό είσαι!

  • Ανώνυμος 37971

    29 Μαρ 2016

    Η θρησκεία θέτει απαγορεύσεις στο σεξ, το σεξ δεν θέτει απαγορεύσεις στην θρησκεία

    ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΘΕΟΠΟΙΕΙΣ ΤΙΣ ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΣΟΥ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΚΟΨΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ

  • Ανώνυμος 35466

    11 Οκτ 2015


    http://www.tanea.gr/news/greece/article/5301087/ta-iera-xompi-twn-mhtropolitwn/

  • Ανώνυμος 33515

    20 Απρ 2015

    ΕΠΙΣΗΣ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΘΕΤΕΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΛΕΨΙΑ ΕΝΩ Η ΚΛΕΨΙΑ ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΚΑΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ...ΟΤΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΙ ΚΛΕΒΕΙΣ ΑΠΟ ΑΤΟΜΟ ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΘΡΗΣΚΕΙΑ.....

  • Ανώνυμος 33285

    4 Απρ 2015

    Η θρησκεία θέτει απαγορεύσεις στο σεξ, το σεξ δεν θέτει απαγορεύσεις στην θρησκεία.

  • Ανώνυμος 32103

    25 Ιαν 2015

    ΡΕ Bielidopoulos
    ΜΗΝ ΑΝΤΙΛΕΓΕΙΣ ΣΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΩΝ ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ''''''ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ'''''' ΕΡΕΥΝΑΣ.....ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΘΕΝΤΙΕΣ....ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩΩΩ......
    ΓΙΑ '''ΜΑΖΕΨΟΥ'''.....
    ΤΑ ΙΔΙΑ ΕΚΑΝΑ ΚΙ ΕΓΩ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΣΥ
    ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥ ΒΡΙΣΙΔΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΡΩΝΙΑ ΠΟΥ ΕΦΑΓΑ
    ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ-ΚΑΤΑΠΕΛΤΕΣ ΠΟΥ [ΔΕΝ] ΜΟΥ ΠΑΡΕΘΕΣΑΝ ΣΥΜΜΟΡΦΩΘΗΚΑ....
    ΕΓΙΝΑ ΚΙ ΕΓΩ ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ ΑΠΑΤΡΙΣ ΚΑΙ ΑΘΡΗΣΚΟΣ ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΤΗΣ ΝΟΤΙΟΥ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ
    ''ΕΙΔΑ'' ΚΙ ΕΓΩ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΕΔΩ ΜΕΣΑ
    ΕΛΠΙΖΩ ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΑΞΙΩΘΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ
    ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ '''ΑΧΡΙΟΙ'' ΡΩΜΙΟΙ ΤΟΥ ΕΛΛΑΔΙΚΟΥ-ΝΕΟΟΘΩΜΑΝΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ.....
    GOD BLESS ΣΟΡΟΣ ΚΑΙ ΡΟΤΣΙΛΝΤ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΙΣΣΙΓΚΕΡ

  • Ανώνυμος 29419

    29 Ιουλ 2014

    Και οι μεν (Gray, Eagleton) και οι δε (Shadia B. Drury) λένε κάποιες αλήθειες, αλλά λένε και πολλές μπούρδες.
    1) Η θρησκεία και αυτοί που βρίσκονται πίσω από τη θρησκεία (ιερατείο, πιστοί) δεν καταπιέστηκαν τόσο από τα καθεστώτα που αναφέρονται, αλλά κυρίως από την στροφή που πήρε η Ευρώπη κατά από την Αναγέννηση και μετά. Ο πλούτος από το εμπόριο με μπαχαρικά αρχικά και η δημιουργία μιας εύπορης και κυρίαρχης αστικής τάξης σε συνδυασμό με την εξέλιξη της τεχνολογίας που είχε ως συνέπεια την απελευθέρωση της γυναίκας (αφού την εργασία την ανέλαβαν οι μηχανές και η μυική δύναμη έπαψε να είναι τόσο σημαντική) και την επέλαση του άκρατου καταναλωτισμού είχαν όλα αυτά ως αποτέλεσμα τον παραγκωνισμό της θρησκείας και όλα όσα αυτή ευαγγελίζεται.
    2) Είναι ορθό ότι κάθε προσπάθεια γελοιοποίησης της θρησκείας και κυρίως των πιστών της μπορεί να οδηγήσει σταδιακά σε ακραίες αντιδράσεις από αυτούς που θεωρούν ότι καταπιέζονται (πιστοί). Η διαχείριση των πιστών μιας θρησκείας με τη σάτυρα και τη γελοιοποίηση ή ακόμα και τον κοινωνικό απομονωτισμό μπορεί να οδηγήσει σε ακραίες καταστάσεις και φανερώνει επίσης την αδυναμία του συστήματος να διαχειριστεί τα προβλήματά του.
    3) Δεν τολμάει κανείς τους να αγγίξει την βαθιά προβληματική ευρωπαική σκέψη, η οποία έχει βάλει το χεράκι της παντού και συνεχώς συνεισφέρει με τον τρόπο της σε πολώσεις, αντιπαλότητες, μίση, παγκόσμιους πολέμους, γενοκτονίες και λοιπά. Μια σκέψη που από την εποχή της αρχαιότητας παραμένει αυστηρά πατριαρχική, ιεραρχική, παγερά νομοτελειακή και αυταρχική.
    4) Ο συγγραφέας αποτυγχάνει να κατανοήσει απλά πράγματα, όπως το ερώτημα που θέτει "γιατί η θρησκεία επέβαλε τόσο πολύ όλεθρο, ακόμη και όταν ήταν κυρίαρχη, όπως κατά το Μεσαίωνα". Η απάντηση είναι απλή και έχει να κάνει αφενός με την προσπάθεια του ιερατείου να συσπειρώσει την πελατεία του μέσω φανατισμού (κυνήγι μαγισσών και λοιπά) κυρίως σε καιρούς δύσκολους (π.χ. οικονομική κρίση) και αφετέρου να αντιμετωπίσει κινήσεις αμφισβήτησης που αναπόφευκτα το ίδιο το σώμα της εκκλησίας δημιουργούσε και θα δημιουργεί (βλέπε για παράδειγμα αιρέσεις).

    I.Bielidopoulos