ΑΡΧΑΙΟΙ ΝΑΞΙΟΙ
ΚΑΙ
ΡΩΜΙΟΙ ΑΝΑΞΙΟΙ
(Β΄ ΜΕΡΟΣ)

 

Επιστρέψτε στο πρώτο μέρος τού άρθρου

κάνοντας κλίκ εδώ.









Η Πορτάρα
είναι προσανατολισμένη
προς το μεσαιωνικό κάστρο.

 

 

     Το σίγουρο είναι, ότι οι αρχαίοι έλληνες δεν έχτιζαν ποτέ τους ναούς τους ασύμμετρα. Η συμμετρία αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής. Έτσι, οι ασυμμετρίες αυτές μάς υποδεικνύουν, ότι ίσως πρόκειται για πρόχειρη ανακατασκευή, είτε των βυζαντινών, που έχτισαν πάνω στο ναό την εκκλησία τους, οπότε η Πορτάρα να ήταν η πύλη-είσοδος τής εκκλησίας τους, είτε των Ενετών, που ως κέντρο τού δουκάτου τους να ήθελαν να προσδώσουν μία επιβλητική παρουσία στην είσοδο τού λιμανιού τής πρωτεύουσάς τους, φτιάχνοντας αυτή τη μεγάλη μαρμάρινη πόρτα.

 

 



Ο αρχαιο(παρα)λογικός χώρος της Πορτάρας (τραγική ονομασία του θεού Απόλλωνα). Μάρμαρα και μέλη τού ναού σπασμένα, παρατημένα και πεταμένα στην γύρω περιοχή. Καμμία μέριμνα, κανένα ενδιαφέρον, κανένας σεβασμός από ένα λαό, που με την αρχαία Νάξο δεν έχει καμμία σχέση.

 

     Οι μαρμάρινες πλάκες πάντως, σώζονται λόγω τού υπερβολικού μεγέθους και βάρους τους, αλλιώς θα είχαν καταλήξει ως υλικά ανοικοδόμησης. Αξιοσημείωτο είναι, ότι στην παλιά είσοδο τής Χώρας υπάρχει μία μαρμάρινη πόρτα (πιθανότατα μεσαιωνική κατασκευή), ένα μικρό αντίγραφο της Πορτάρας, που αποτελούσε και αποτελεί μέχρι και σήμερα την είσοδο τής παλιάς πόλης.













Η είσοδος τής παλιάς πόλης:
Μία μικρή σε μέγεθος Πορτάρα φτιαγμένη κι αυτή από μάρμαρα τού ναού τού Απόλλωνα, αποτελούσε την είσοδο τής μεσαιωνικής πόλης. Η ομοιότητα με την ανακατασκευή τής μεγάλης πόρτας στο ναό τού Απόλλωνα (Πορτάρα) είναι ολοφάνερη. Η πιθανή ανακατασκευή είναι ορθόδοξη χριστιανική, ή ενετική.


 

Επιβιώνει ακμαίος ο χριστιανικός μεσαίωνας

     Με τις πληροφορίες που αποκόμισα απ΄ τους ντόπιους, νέους κυρίως, ο πληθυσμός τού νησιού είναι άνθρωποι συντηρητικοί και βαθιά θρησκευόμενοι, ορθόδοξοι χριστιανοί. Τηρούν πιστά τα χριστιανικά τους έθιμα και θεωρούν αδιανόητο να μην εκκλησιαστούν κάθε Κυριακή πρωί. Ακολουθούν κατά γράμμα τις ρουσφετολογίες και τ΄ αλισβερίσια με τις μονές και τις εκκλησίες, όπως έκαναν και οι πρόγονοί τους, βυζαντινοί. Είναι κλειστοί άνθρωποι, όχι ιδιαίτερα φιλόξενοι, που δυσανασχετούν με τους ξένους και τους τουρίστες. Τα τελευταία χρόνια πάντως, η Νάξος έχει γίνει πιο ανοιχτή επικοινωνιακά, λόγω αρκετών ξένων αλλά και άλλων εγχώριων μεταναστών, που ήρθαν και εγκαταστάθηκαν μόνιμα στο νησί.

     

     Αν και με τους ξένους οι ντόπιοι δεν τα πάνε καθόλου καλά, με το θεό τα πάνε τέλεια. Όταν δεν τα πας καλά με κανένα, με ανθρώπους, με τα ζώα, με τη φύση, τα πας καλά με το θεό. Ε, με κάποιον πρέπει να τα πας καλά. Οι Α-νάξιοι τα πάνε πραγματικά πολύ καλά με το θεό τους. Απ΄ το θεό ζητούν συνεχώς διάφορα χατήρια, όπως τα μικρά κακομαθημένα παιδάκια ζητάνε απ΄ τους γονείς τους. Μέσα στη θεϊκή ζητιανιά τους βρίσκεται και η συγχώρεση. Όπως όλοι οι χριστιανοί, έτσι κι αυτοί ζητούν συγχώρεση απ΄ το θεό τους για όσα κάνουν, όταν κυκλοφορούν έξω απ΄ τις εκκλησίες τους. Αυτούς που πείραξαν ή ενόχλησαν, δεν υπάρχει λόγος να τους ζητήσουν συγνώμη. Ζητάνε απ΄ το θεό. Κι ο θεός τους συγχωρεί! Πόσο παράλογο και υποκριτικό… Η δήθεν συγχώρεση  δίνεται μέσω του ιερέα φυσικά και με το αζημίωτο. Τίποτα σ΄ αυτή την ζωή δεν δωρίζεται απ΄ τους πιστούς χριστιανούς. Έτσι, αφού λάβουν την συγχώρεση απ΄ τον αγαπημένο τους ιερέα, μετά θα ξαναβγούν έξω έτοιμοι για ένα νέο γύρο ασχήμιας. Και πάει λέγοντας… 

 

 

     Μία θρησκευτική οπτική για το πώς οι σύγχρονοι ρωμιο-Ανάξιοι χριστιανοί βλέπουν τον έρωτα. Στο κέντρο ο θεός Έρωτας με γκρίζα φτερά μοιάζει με δαίμονα, ενώ οι ερωτευμένοι, δαίμονες κι αυτοί, δεξιά κι αριστερά βρίσκονται στα στόματα δύο δράκων, εξ΄ αιτίας τού έρωτά τους! Βοήθεια χριστιανοί...

 

 

Οι μεγάλες μπίζνες τής Παναγιάς Αργοκοιλιώτισσας

     Όμως, το μεγάλο προσκύνημα και αλισβερίσι με το θεό γίνεται επίσημα στην Παναγιά την Αργοκοιλιώτισσα, μία γιγαντιαία εκκλησία, που βρίσκεται στη βορειοανατολική Νάξο, στην ανατολική πλαγιά τού όρους Αμμόμαξη, ανατολικά τής Κορώνου. Η εκκλησία βρίσκεται ακόμα σε διαδικασία αποπεράτωσης. Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση στη περιοχή αυτή το 1835 βρέθηκε, δήθεν «καθ΄ ύπνου υπόδειξης σε ιερέα», μία πολύ παλαιά εικόνα τής Παναγίας, που η εκεί απόκρυψή της, πιθανολογείται στην εποχή τής εικονομαχίας. Προς τιμή τής εικόνας αυτής κτίσθηκε ο κολοσσιαίος ναός. Λίγα χρόνια αργότερα ανακαλύφθηκε μία σπηλαιώδης κρύπτη πλησίον τού ναού, που πιθανολογείται, ότι ήταν βυζαντινό παρατηρητήριο, όπου οι εικονολάτρες έκρυβαν εικόνες κι άλλα αντικείμενα απ΄ τους εικονομάχους.

 

   

     Σύμφωνα με το περιοδικό «Αργοκοιλιώτισσα», που εκδίδει η εν λόγω εκκλησία, οι δύο μεγάλες εορτές τής Παναγίας, που τελούνται το Δεκαπενταύγουστο και το Πάσχα, ακολουθούνται από π-αναξιακό προσκύνημα. Τις ημέρες αυτές Ρωμιο-νάξιοι και Ρωμιο-νάξιες απ΄ όλη την επικράτεια, πηγαίνουν περπατώντας μέρα και νύχτα στην Παναγία την Αργοκοιλιώτισσα, να κάνουν το τάμα τους και να ζητήσουν απ΄ την Παναγία να τους κάνει πράξη τις ακόρεστες επιθυμίες τους. Κανονικό αλισβερίσι δηλαδή, εμπόριο. Δίνουν λεφτά, χρυσό, ασήμι ή ό,τι πολύτιμο διαθέτουν, για να λάβουν υγεία, χρήμα, υλικά αγαθά, δόξα, εξουσία ή ό,τι άλλο ζητήσει ο υπερφίαλος εγωισμός τους. Την απάντηση για την όλη αυτή ανοησία την στέλνει από τα βάθη της κλασικής εποχής ο σπουδαίος Ίωνας φυσικός φιλόσοφος (δήθεν πρόγονός τους), Ηράκλειτος: «Είναι αισχρό να ζητάτε από τους θεούς, αυτά που μπορείτε να δώσετε μόνοι σας στους εαυτούς σας». Και είναι πραγματικά αισχρό…

   



Α-νάξιοι για τα πανηγύρια... Τα πανηγύρια εις μνήμην των «αγίων» κακοποιών τής Ορθοδοξίας βρίθουν στη Νάξο, αλλά και στην υπόλοιπη Ρωμιοσύνη. Γιατί ο ρωμιός... θέλει τον κακοποιό του. (Πηγή: Πανηγύρια τής Νάξου, https://students.ceid.upatras.gr).


     Σύμφωνα με την παράδοση, οι Ρωμιο-νάξιοι δίνουν τεράστιες δωρεές σε ευρώ (και όχι μόνο) στην εκκλησία τής Αργοκοιλιώτισσας. Το περιοδικό (Αργοκοιλιώτισσα) τεύχος 59ο Απρίλιος - Ιούνιος 2010 αναφέρει στη σελίδα 29: «Μεγάλοι ευεργέται θεωρούνται εκείνοι επ΄ ονόματι ή στη μνήμη των οποίων κατατίθενται στην Παναγία την Αργοκοιλιώτισσα ποσά ή περιουσιακά στοιχεία 15.000 ευρώ και άνω». Στη λίστα συμπεριλαμβάνονται 16 ονόματα «μεγάλων ευεργετών», οι οποίοι, μόνο για τους τρεις μήνες του 2010, έδωσαν περίπου 450.000 ευρώ! Εδώ σίγουρα οι λεγόμενοι «μεγάλοι ευεργέτες» θα λαμβάνουν πολλά οφέλη απ΄ την εντόπια εκκλησία, σε αγορές κτημάτων, εκμετάλλευση, καταπατήσεις και τα σχετικά που ακούμε συχνά πυκνά στα εκκλησιαστικά σκάνδαλα.

 

     Όσοι δίνουν δωρεές από 3.000 έως 15.000 ευρώ ονομάζονται απλώς «ευεργέτες». Εδώ και η αξία των παροχών τής εκκλησίας προς αυτούς θα πέφτει ανάλογα. Αυτοί φθάνουν τον αριθμό 153, πάντοτε για τους μήνες Απρίλιος-Ιούνιος του 2010! Το ποσό που αντιστοιχεί εδώ είναι περί το 1.000.000 ευρώ! Αντιστοίχως, όσοι δίνουν από 50 έως 1500 ευρώ, ονομάζονται απλά «δωρητές». Αυτοί αριθμούν τους 772 παρακαλώ και το ποσό που δώρισαν στην Παναγία, αγγίζει τις 400.000 ευρώ περίπου! Αυτά τα ποσά υπολογίζονται χωρίς τα οικόπεδα, τα σπίτια, τα περιβόλια και όσα άλλα περιουσιακά στοιχεία δωρίζονται στην Παναγία… Επίσης εκτός αφήσαμε και το παγκάρι, τα ψιλολόγια δηλαδή, που κι αυτό αποτελεί μεγάλη οικονομική δύναμη για κάθε εκκλησία.

 

 

     Η καθαριότητα είναι κάτι το δαιμονικό για τους κατοίκους τού νησιού. Σκουπίδια διασκορπισμένα παντού, από το κέντρο της Χώρας μέχρι τις χαράδρες, τα βουνά, τις θάλασσες. Κάτοικοι και αρχές δείχνουν παντελώς αδιάφοροι. Οι πινακίδες, που υποκριτικά απαγορεύουν τη ρίψη σκουπιδιών, βρίσκονται σε απόσταση 200 μέτρων μεταξύ τους και συνοδεύουν τις χαράδρες μπροστά απ΄ το δρόμο, που περνά από τη Χώρα προς το βορά. Στα σημεία που βρίσκονται οι πινακίδες τα σκουπίδια κάνουν πάρτυ, ενώ λίγα μέτρα μετά το τέλος των πινακίδων βρίσκεται μία απ΄ τις ντροπές τού νησιού, η χωματερή με τη σφραγίδα και τη μέριμνα τού Δήμου.

 

     

     Μάλιστα, αυτά τα κωμικοτραγικά. Σε μία περίοδο κρίσης, όπου το κράτος βουλιάζει απ΄ τα χρέη και πιθανόν να χρεοκωπήσει, οι άνθρωποι ζορίζονται να πληρώσουν τα προς το ζειν, άλλοι πεινάνε κυριολεκτικά, άλλοι πάνε φυλακή από χρέη κι άλλοι αυτοκτονούν, οι Παναγίες και οι εκκλησίες (δηλαδή οι παπάδες) τής Ρωμιοσύνης, πλουτίζουν σε βάρος των πτωχών τω πνεύματι. 2.000.000 ευρώ περίπου (χωρίς παγγάρια, και τα υπόλοιπα), αφορολόγητα, μαύρα στην τσέπη, δωρίζονται από το «ποίμνιον» σε μία περίοδο τριών μηνών, σε ένα ναό τής Ρωμιοσύνης, κάπου στη ρωμαίικη Νάξο. Αν υπολογίσουμε τον χρόνο, ότι οι δωρεές αυτές αγγίζουν το ποσό των 6 ή 7 εκατομμυρίων ευρώ, σε μία εκκλησία κάπου στη Νάξο, φανταστείτε τότε τι γίνεται στις υπόλοιπες εκκλησίες τής Ρωμιοσύνης. Μιλάμε για δωρεές, που αγγίζουν πολλά δισεκατομμύρια ευρώ! Ήμαρτον Παναγία μου, ήμαρτον!

 

     Ίσως οι δωρεές 4 ή 5 ετών αν δίνονταν για το χρέος τής χώρας, θα μπορούσαν να βγάλουν το κράτος απ΄ το οικονομικό αδιέξοδό του. Παπάδες και πολιτικοί όμως, τηρούν σιγή ιχθύος. Το σίγουρο είναι, ότι οι άθλιοι αφέντες των ομοίως άθλιων Ρωμιών, πολιτικοί και θρησκευτικοί, θέλουν τη χώρα να χρωστά όσα περισσότερα γίνεται. Το σίγουρο είναι, ότι το «ποίμνιον» τής Ρωμιοσύνης, θα εξακολουθεί να δωρίζει στις πάμπλουτες εκκλησίες τους για πολλά χρόνια ακόμα, αμύθητα ποσά και μάλιστα απ΄ το υστέρημά τους. Πρόκληση; Ηλιθιότητα; Τύφλωση; Αθλιότητα; Γελοιότητα; Τα λιγότερα που μπορούμε να αναφωνήσουμε για την ανίατη περίπτωσή τους…  

 





Οι κάδοι ανακύκλωσης του νησιού
στέκονται περήφανα άδειοι,
λίγο πριν τη χωματερή.
Τραγική ειρωνεία,
αφού η ανακύκλωση
είναι κάτι, που δεν υφίσταται.
 

     Τι μπορεί να πει κανείς για την σημερινή ρωμαίικη Νάξο, αλλά και την υπόλοιπη Ρωμιοσύνη; Υποανάπτυξη, εσωστρέφεια, αθλιότητα, βαρβαρότητα, οπισθοδρόμηση, ανακατεμένη με θρησκευτική δεισιδαιμονία, ρουσφέτια, αλισβερίσια με τους τοπικούς άρχοντες, τους ιερείς, το θεό. Απλή αντιγραφή τού βυζαντινού μεσαίωνα. Εικόνες και καταστάσεις τριτοκοσμικές για ένα νησί και μία χώρα, που φέρουν τίτλους, όπως Νάξος και Ελλάς, αλλά δεν πληρούν τίποτα απ΄ τους τίτλους αυτούς.

 


 

     Διαβάστε επίσης στην «Ελεύθερη Έρευνα» για τη Νάξο:

 

     Οδοιπορικό στη χώρα των Α-ναξίων

 

     Από την Αφροδίτη τής Μήλου, στην... κυρά Πόπη τής Νάξου

 

 

 

     Για άλλα μέρη τής Ελλάδας:

 

     Και τότε... ο άρτος πέτρωσε! Το «ες έδαφος φέρειν» στην Κάρπαθο

 

     Η Αγία Επίδαυρος

 

     Ρωμιοσύνη εναντίον Ολυμπίας

 

     Ο ιερός βιασμός τής Πεντέλης

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ