ΑΠΟ ΤΗΝ
ΑΦΡΟΔΙΤΗ
ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ,
ΣΤΗΝ... ΚΥΡΑ ΠΟΠΗ
ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ

Οδοιπορικό
στη χώρα των Α-ναξίων Νο 2:
Η επιστροφή…

                                                                                        [ Διαβάστε:

                                                                                        Οδοιπορικό στη χώρα των Α-ναξίων ]


 

     Μέσα σ΄ ένα επικοινωνιακό ορυμαγδό απειλών, χρεωκοπίας, αποβολής απ΄ την Ε.Ε., περικοπές μισθών και συντάξεων, επεισοδίων, πτώχευσης των νοικοκυριών, κατασχέσεων, στημένων εγκλημάτων και άλλα παρόμοια, νά σου ήρθε και η Πρωτομαγιά. Η εργατική Πρωτομαγιά… Οι μαζοχιστές εργατο-ρωμιοί (αυτή την φορά διαδήλωσαν και οι αστυνομικοί μαζί τους!) και οι λοιποί Ρωμιοί συμπολίτες μας, εόρτασαν την Πρωτομαγιά με τον γνωστό παραδοσιακό τρόπο, μαδώντας λουλούδια και φτιάχνοντας στεφάνια με άνθη… Ρε δε πα να λένε ό,τι θέλουν τ΄ αμερικανάκια κι οι κουτόφραγκοι, ότι είμαστε απατεώνες, κλέφτες, παρηκμασμένοι, λαμόγια και άλλα τέτοια. Αυτοί είναι υπεράνω, δεν ασχολούνται με το τι λένε οι άλλοι γι΄ αυτούς, άλλωστε ποτέ δεν φταίνε αυτοί οι ίδιοι, αλλά οι άλλοι για την κατάντια τους και την εθνική συμφορά τους… Έτσι αυτοί έχουν το χαβά τους, ή παίζουν το βιολί τους… συνεχίζοντας ακάθεκτοι την πορεία προς την άβυσσο…

 

     Διαδηλώσεις στους δρόμους, πανώ, αποκλεισμοί στα λιμάνια (λίγες μέρες πριν) με τους τουρίστες και τα ξένα κρουαζιερόπλοια να μην μπορούν να αποπλεύσουν και άλλα τραγελαφικά. Έτσι κι εγώ, για να ξεφύγω απ΄ το τρελάδικο της Ρωμιοσύνης, δηλαδή την πρωταθλήτρια πρωτεύουσα τού τσιμέντου και της άναρχης δόμησης και μετά φόβου απεργιών στα πλοία, αποπλεύσαμε μαζί με τη σύντροφό μου για ένα γνωστό κι «αγαπημένο» μας προορισμό, τη Νάξο. Κι όπως λέει και το γνωστό τραγούδι: «Στην Πάρο και στη Νάξο, τον αέρα μου ν΄ αλλάξω…». Έλα όμως, που η Ρωμιοσύνη καραδοκεί παντού και δεν σ΄ αφήνει «ν΄ αγιάσεις»…

   

     Μέσα απ΄ το δεύτερο αυτό οδοιπορικό στο πάλαι ποτέ νησί τής Αριάδνης (βλ. Οδοιπορικό στη χώρα των Α-ναξίων) γυρίσαμε με πολλές φωτογραφίες, αναμνήσεις και ανάμεικτα συναισθήματα. Απ΄ την μια η καταπληκτική φύση τού νησιού, οι όμορφες αμμώδεις παραλίες, τα γάργαρα νερά του και η τόσο εύφορη γη και απ΄ την άλλη η Τουρκο-ρωμιοσύνη πάντοτε παρούσα με τα ατελείωτα παρατράγουδά της. Ένα τόσο όμορφο νησί με τέτοια ιστορικά και πολιτιστικά ευρήματα, κακοποιείται βάναυσα απ΄ τους ντόπιους Τουρκο-ρωμιούς κατοίκους του, εδώ και εκατονταετίες...




     Λίγους μήνες πριν είχαμε αναρτήσει στην «Ελεύθερη Έρευνα» το άρθρο Τελευταίοι σε Όλα! Νεορωμιοί - νεοέλληνες: Περίγελως τού πολιτισμένου κόσμου, το οποίο -όπως ήταν φυσικό- ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών και υβριστικών αντιδράσεων απ΄ το τουρκο-ρωμαίικο κοπάδι των ελληναράδων τής υποανάπτυκτης χώρας μας... Σήμερα όμως, δικαιωνόμαστε -όχι βέβαια απ΄ το εγχώριο κοπάδι, αλλά- απ΄ τον ευρωπαϊκό τύπο, Ευρωπαίοι οι οποίοι είδαν, έκριναν και στηλίτευσαν με τον ακριβέστερο και δικαιότερο τρόπο την σάπια Τουρκο-ρωμιοσύνη και τούς τριτοκοσμικούς της κατοίκους, που θρασύτατα αυτοαποκαλούν την χώρα τους Ελλάδα και αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες… Εμείς χρησιμοποιούμε τον χαρακτηρισμό Τουρκο-ρωμιοσύνη για την άθλια χώρα που ζούμε, καθ΄ ότι η σύνθετη αυτή λέξη χαρακτηρίζει και αντικατοπτρίζει απόλυτα δίκαια και ορθά τον παρακμιακό κάτοικο τής χώρας μας.

 


     Στο άρθρο αυτό αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε απ΄ το γνωστό πλέον Γερμανικό περιοδικό Focus και ένα αφιέρωμά του για την χώρα μας και τη Νάξο, που δημοσιεύτηκε μαζί με τα υπόλοιπα δήθεν «ανθελληνικά» άρθρα του, που αφορούσαν την Τουρκο-ρωμιοσύνη. Το άρθρο είχε τίτλο: «2000 χρόνια παρακμής. Από κοιτίδα της Ευρώπης, στην πίσω αυλή της Ευρώπης. Η πτώση της Ελλάδας είναι άνευ προηγουμένου. Πώς συνέβη κάτι τέτοιο;».

     

     Αρχικά και καθ΄ όλη την διάρκεια του άρθρου δικαίως επαινείται ποικιλοτρόπως ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός και οι αρχαίοι Έλληνες: «Όποιος θέλει να βεβαιωθεί για το πόσο μοναδική είναι η ακτινοβολία της αρχαίας Ελλάδας αρκεί να κάνει μια βόλτα σε ευρωπαϊκές συλλογές γλυπτών, να δει τα κλασικίζοντα κτίρια στις μεγαλουπόλεις της Δύσης, ή να ρίξει μια ματιά στον ουρανό,  που δικαίως είναι γεμάτος από ελληνικά ονόματα…».

 

     Μετά από εκτενή αναφορά, για την λαμπρότητα και το κάλλος της αρχαίας Ελλάδας, έρχεται στους σημερινούς κατ΄ όνομα Νεοέλληνες: «Αλλά ποιοί είναι τέλος πάντων αυτοί οι απόγονοί τους; “Ούτε μια σταγόνα από το αίμα των παλιών ηρώων δεν ρέει χωρίς ανάμειξη στις φλέβες των σημερινών Νεοελλήνων”, συμπέραινε το 1830 ο ιστορικός Jakob Philipp Falmerayer και κατέκρινε τούς σύγχρονούς του Ευρωπαίους φιλέλληνες: “Η επαινετική συμπόνοια σας πάει χαμένη σε ένα εκφυλισμένο γένος, στους απόγονους εκείνων των Σλάβων κι Αλβανών βαρβάρων - παλιανθρώπων, που κατέπεσαν τον 5ο και 6ο αιώνα στην βυζαντινή αυτοκρατορία και ξερίζωσαν την ελληνική εθνότητα από τον κορμό ως τη ρίζα”. Επίσης, να σημειωθεί, ότι στην εποχή του Fallmerayer δεν είχαν ακόμη ξεκινήσει οι μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών από τούς Τούρκους. Πράγματι, οι σημερινοί Έλληνες δεν πρέπει να έχουν καμμιά πλέον συγγένεια με εκείνους, που κατοικούσαν στην χώρα στην αρχαιότητα και δημιούργησαν αυτόν τον καταπληκτικό πολιτισμό. Σε ένα νότιο άκρο της Πελοποννήσου, στη χερσόνησο της Μάνης μπορεί να ζουν οι τελευταίοι “πραγματικοί” Έλληνες». Όμως, εδώ ο συντάκτης του άρθρου κάνει ένα λάθος. Τον πληροφορούμε, ότι η λέξη «Μάνη» είναι Αλβανικής προέλευσης και στα Αλβανικά σημαίνει «κούμαρο», ένα άγριο φρούτο κόκκινου χρώματος μικρό σε μέγεθος, που ευδοκιμεί κατά κόρον στην περιοχή της Λακωνίας…

 

     Οι συγκρίσεις των παλαιών με των νέων «Ελλήνων» είναι καταδικαστικές: «Οι σύγχρονοι Έλληνες αποδεικνύουν οπωσδήποτε την ανομοιότητά τους με τους υποτιθέμενους προγόνους τους σε σχεδόν καθημερινή βάση. Η χώρα που γέννησε τον Σωκράτη και τον Πλάτωνα, τον Μύρωνα και τον Φειδία, τον Πίνδαρο και τον Σοφοκλή, τον Πυθαγόρα και τον Θουκυδίδη, δεν διαθέτει σήμερα κανένα σημαντικό ποιητή, επιστήμονα, συνθέτη, καλλιτέχνη των εικαστικών τεχνών, ή φιλόσοφο. Επίσης κανένα διεθνή σταρ σε οποιαδήποτε άλλο είδος (η Κάλας ήταν η τελευταία και η μοναδική). Από την εποχή του El Greco η νέα Ελλάς δεν έχει παρουσιάσει κανένα διεθνούς φήμης ζωγράφο. Σχεδόν ποτέ δεν συζητιέται στην Ευρώπη κάποιο φιλμ από την Ελλάδα. Οι σημαντικότεροι ποιητές της σύγχρονης Ελλάδας είναι εκείνοι οι στατιστικολόγοι, που κατάφεραν να παραπλανήσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι ο κρατικός προϋπολογισμός είναι υγιής και πως η διαθέσιμη αγροτική επιφάνεια της χώρας υπερβαίνει την συνολική της γεωγραφική επιφάνεια, πέφτοντας ακόμα και στην θάλασσα προκειμένου να πάρει την ευρωπαϊκή επιχορήγηση... Τίποτε δεν έχει απομείνει από το πνεύμα αυτό (εννοεί το αρχαίο πνεύμα) στο σημερινό κράτος της διαφθοράς και στους κατοίκους του, διαφθορά που φθάνει μέχρι το επίπεδο της κυβέρνησης». Έτσι: «Όποιος θέλει να γίνει κάποιος, πηγαίνει στο εξωτερικό…».

 












Το νέο τεύχος
τού γερμανικού Focus (Μαΐου 2010),
που αναλύει την οικονομική κατάσταση
της νεοελλάδας.
 

     

     Σε όλο το άρθρο οι απόψεις τού συντάκτη τού Focus  είναι ταυτόσημες με τις δικές μας στην «Ελεύθερη Έρευνα», μάλιστα στο συγκεκριμένο σημείο πετυχαίνει κέντρο, βρίσκοντας το αίτιο της καταβαράθρωσης και παρακμής: «Μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τούς Ρωμαίους το 146 π.Χ., οι Έλληνες παρέλαβαν την ιδέα πως από εδώ και πέρα είναι «Ρωμαίοι». Έτσι μέχρι σήμερα χαρακτηρίζουν τούς εαυτούς τους ως Ρωμιούς και τον Ελληνισμό ως “Ρωμιοσύνη”… Στο πεπρωμένο  των Αθηναίων η Ακρόπολη αντικατοπτρίζει την ιστορία παρακμής της χώρας. Τον 6ο μ.Χ. αιώνα ο Παρθενώνας μετατράπηκε  σε χριστιανική εκκλησία κι αργότερα σε τζαμί». (Βλ. Η Θαμμένη Ελλάδα.) Ρωμιοσύνη κι εκκλησία χέρι - χέρι μέχρι τα τάρταρα…


     Τούρκοι και Αλβανοί ολοκλήρωσαν την εκβαρβάρωση: «Η οριστική παρακμή της χώρας σφραγίστηκε από τους Οθωμανούς. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 μ.Χ., η χώρα περιέπεσε σχεδόν για τέσσερις αιώνες σε Οθωμανική κυριαρχία. Η Τουρκοκρατία ήταν για τους περισσότερους Ρωμιούς συμφορά. Στο εξής ήταν άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας, υφίσταντο τα παιδέματα της ξένης κυριαρχίας και τη διείσδυση ξένων στη χώρα τους, ιδίως Αλβανών».

 


 

     Και φθάνουμε στο τέλος τού άρθρου, όπου δημοσιεύεται μία χαρακτηριστική φωτογραφία από την σύγχρονη «παχύσαρκη» Τουρκο-ρωμιοσύνη, με συγκεκριμένο παράδειγμα την ιδιοκτήτρια από μία ταβέρνα στην Νάξο να στέκεται κοιτώντας τον φακό περήφανη για τα «κάλλη της». Η φωτογραφία συνοδεύεται απ΄ την κάτωθι λεζάντα: «Εστιατόριο στην πόλη της Νάξου. Θα έτρωγε ο Επίκουρος εδώ; Οι γευσιγνώστες θεωρούν το νεοελληνικό φαγητό παραμαγειρεμένο, πολύ λιπαρό, υπερβολικό σε ποσότητα και κακής ποιότητας». (Σελ. 136, υπογραφή Michael Clonovsky). Πραγματικά τα είπε όλα και σωστά ο συντάκτης…

 

     Σε πολλά άρθρα τού περιοδικού μας εδώ και αρκετούς μήνες πριν έχουμε καταθέσει την ίδια άποψη με τον Michael Clonovsky, άποψη που εξόργισε πολλούς ελληναράδες Ρωμιούς. Άλλωστε κι ο καραγκιόζης ποτέ δεν έβλεπε την δική του καμπούρα, παρά κορόιδευε την καμπούρα των άλλων καμπούρηδων γύρω του…  Ευχαριστούμε τον Michael Clonovsky για την εισαγωγή του. Τη θέση του πλέον μπορεί να πάρει ο φωτογραφικός φακός της «Ελεύθερης Έρευνας»: Το δεύτερο αυτό οδοιπορικό μας στην χώρα των Α-ναξίων ξεκινά:









Μπάρμπεκιου κι εκκλησάκι μαζί
δίπλα-δίπλα σε αυλή στην Νάξο.
Η κοιλιά να γεμίζει
και η δεισιδαιμονία
να γιγαντώνεται…
κι έχει ο θεός…
 







Χαρακτηριστική φωτογραφία
με δύο παχύσαρκους
και μπεκρούλιακες Ρωμιούς,
ως δυσφήμιση σε ταβέρνα της Νάξου…
Αντί κούρων, αλκοολικοί
και μεσόκοποι τελειωμένοι Ρωμιοί.
Τα άθλια πρότυπα της Τουρκο-ρωμιοσύνης…

 




     Ένας αρχαίος Κούρος τής ελληνικής Νάξου και ένας σύγχρονος… τής Τουρκο-ρωμαίικης Νάξου. Ο πρώτος φτιαγμένος από ναξιώτικο μάρμαρο κι ο δεύτερος από α-ναξιώτικο λίπος. Το μεγάλο ποσοστό παχυσαρκίας των κατοίκων του νησιού είναι το σήμα κατατεθέν του…









Πωλείται όπως είναι…«επειπλωμένο»,

για να τους βρείτε,
αν θέλετε κάντε τους κλήση στο «κυνιτό»…
Ορθογραφία, που «τα σπάει»…







Παρατημένος και ανοιχτός αρχαίος τάφος
μέσα σε ένα οικόπεδο
περιφραγμένο με σκουριασμένο σύρμα…
Ευτυχώς ο αρχαίος Ναξιώτης
πρόλαβε και πέθανε
και δεν μπορεί να δει τα χάλια
και την κατάντια του νησιού του...


 

 

    Εκκλησία των αγίων Αποστόλων λίγο έξω απ΄ την πόλη της Νάξου. Χτισμένη πάνω σε αρχαία και σύγχρονα μάρμαρα… Η δε είσοδός της θεμελιωμένη με μάρμαρο αρχαίου ναού. Έτσι να μην ξεχνιόμαστε για το ποιος είναι τ΄ αφεντικό… δούλοι του θεού σας…

 

 




Τρεις σημαίες - σήματα κατατεθέντα τής σχιζοφρένειας αυτής τής χώρας κυματίζουν στην πλατεία Μητροπόλεως πάνω απ΄ την Ρωμαίικη εκκλησία της Μητρόπολης, στο κέντρο της Ρωμιο-νάξου. Δυο γνήσια Ρωμαίικες η κίτρινη και η κιτρινοκόκκινη και η γνωστή σε όλους μας μπλε χριστιανο-κυματιστή.

Στην πλατεία Μητροπόλεως στο κέντρο της πρωτεύουσας του νησιού υπάρχει μία μικρή εκκλησία κι ένα θέατρο κολλητά δίπλα - δίπλα, το «θέατρο του παραλόγου»… Η πλατεία σε απόσταση εκατό περίπου μέτρων είναι περικυκλωμένη από έξι εκκλησίες… Κάτω απ΄ το σύγχρονο παράλογο θέατρο, την πλατεία και τις εκκλησίες αυτές βρίσκεται θαμμένο το κέντρο και η αγορά τής αρχαίας πόλης.


 

 

    Εκκλησία (μία απ΄ τις πολλές) χτισμένη πάνω σε ερείπια αρχαίου ναού. Αριστερά είναι χτισμένο και σπίτι πάνω στο ναό. Τα ερείπια προεκτείνονται σε διπλανό οικόπεδο, μπετοφραγμένο…





Αρχαία μέλη ναών και κτιρίων
βρίσκονται παντού πεταμένα
σε κάθε γωνιά τού νησιού,
σε πεζόδρομους, σε χωράφια,
σε χωματερές…







Ελληνοχριστιανική σχιζοφρένεια:

Αριστερά μικρή εκκλησία
και δεξιά η είσοδος
τού ξενοδοχείου «Απόλλων».
Ήμαρτον Απόλλωνα…



     Στην καρδιά της πόλης των Α-ναξίων βρίσκεται άλλη μία υπόθεση ντροπής. Εγκαταλειμμένο και βρωμερό κείτεται το Ρωμαϊκής κατασκευής αρχαίο υδραγωγείο, Φοντάνα. Μέσα είναι γεμάτο λύματα και σκουπίδια. Δεξιά και μπροστά είναι καρφωμένη πάνω στον τοίχο σύγχρονη φτηνιάρικη βρύση. Μπροστά στην είσοδο και δεξιά όπως ανεβαίνουν τα δύο σκαλάκια βρίσκεται μία πινακίδα, που λέει για την χρηματοδότηση του έργου απ΄ την Ε.Ε. κατά 75%... Ποιο έργο; Καταλαβαίνουμε που πάνε τα λεφτά των ευρωπαίων…

 

 

   

     Η χωματερή αυτή αποτελεί το κέντρο αποκομιδής για ανακύκλωση σκουπιδιών στην πόλη της Νάξου. Αριστερά φαίνονται οι μπλε κάδοι ανακύκλωσης. Θεός φυλάξει…





















Σε σοκάκι τής πόλης

αρχαία κολώνα
και μέλος αρχαίου ναού
ενσωματωμένα σε τοίχο…
Μάλιστα είναι γραμμένο
με μπογιά επάνω
στο αρχαίο μέλος
η λέξη «Museum».
Η ρωμαίικη βαρβαρότητα
σε όλο της το μεγαλείο
   













Γελοιογραφία από το γερμανικό
Focus (5/2010).

   Ως επίλογο θα μεταφέρω τον επίλογο τού άρθρου τού Michael Clonovsky από το γερμανικό Focus, όπου κάνει αναφορά στα λόγια τής πρώην υπουργού παρα-πολιτισμού τής Τουρκο-ρωμιοσύνης, Μελίνας Μερκούρη (σ.σ.: βλ. Της Αγίας Μελίνας): «Το να γεννηθεί κανείς έλληνας είναι “ευγενής κατάρα” έγραψε η ηθοποιός και για πολλά χρόνια υπουργός πολιτισμού της σύγχρονης Ελλάδας Μελίνα Μερκούρη στην αυτοβιογραφία της. Επίσης έλεγε: “Για πολλούς απ΄ τους κατοίκους της χώρας μας αυτό σημαίνει προφανώς, ότι προσωπικά ο ίδιος έκτισε την Ακρόπολη, ίδρυσε τους Δελφούς, ανακάλυψε το θέατρο και εφεύρε την έννοια της δημοκρατίας”. Ω, όχι, όχι, επιτέλους, κανείς άνθρωπος δεν το πιστεύει πια αυτό το ψέμα...»

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


1 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 29689

    17 Σεπ 2014

    ~
    http://www.youtube.com/watch?v=Nka5SeyldB0
    http://www.youtube.com/watch?v=pEs3379slrw
    http://www.youtube.com/watch?v=Kdcp9Y8IDyk

    Μερκούρη - Σημίτης διαχρονικό ρεζίλεμα.
    Εμείς οι βλάχοι, όπως λάχει...

    I.Bielidopoulos