ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΙ
ΠΑΤΕΡΕΣ
80-140 μ.Χ.

Πλήρης Οδηγός Μελέτης

     
 
 

Είναι ευρέως γνωστά αρκετά στοιχεία γύρω από τη ζωή και το έργο των καλουμένων Μεταποστολικών Πατέρων (Τερτυλλιανού, Γρηγορίου Νεοκαισαρείας - Θαυματουργού, Ειρηναίου της Λυών κ.ά.), οι οποίοι έδρασαν από τα μισά του β' μέχρι και το τέλος του γ΄ αι. μ.Χ..

Πολλά στοιχεία γνωρίζουμε επίσης και για τους μετέπειτα  Εκκλησιαστικούς -λεγόμενους- Πατέρες (Αθανάσιο, Κύριλλο Ιεροσολύμων, Βασιλείο Καισαρείας, Ιωάννη Χρυσόστομο, Γρηγόριο Ναζιανζηνό κ.ά.). 

Ως Εκκλησιαστικοί Πατέρες θεωρούνται αυτοί που έδρασαν από την πρώτη (325 μ.Χ.) μέχρι την τέταρτη (481 μ.Χ.) οικουμενικές συνόδους με κύριο στόχο την παληά θρησκεία και το ξεκαθάρισμα των χριστιανών διαφωνούντων, αυτών, που ονόμασαν αιρετικούς.

Μετά τον ε΄ αι. μ.Χ. εξέλειπαν οι ουσιαστικοί, οικουμενικής αποδοχής Πατέρες, καθώς, τόσο οι δυτικοί, όσο κι οι ανατολικοί απέρριπταν οι μεν τους δε. 

Εκείνα, που δεν είναι ευρέως γνωστά είναι η ζωή και το συγγραφικό έργο των Πατέρων των δύο πρώτων χριστιανικών αιώνων, αυτών που έδρασαν αμέσως μετά τους Αποστόλους κι ονομάστηκαν Αποστολικοί Πατέρες (Κλήμης Α' Ρώμης, Ιγνάτιος, Παπίας Ιεραπόλεως κ.ά.). Το συγκεκριμένο κενό φιλοδοξεί να καλύψει το 600 σχεδόν σελίδων υπό κρίση βιβλίο.

Μελετώντας τα έργα των Αποστολικών Πατέρων από τον «Πλήρη Οδηγό Μελέτης», όπως αυτοπροσδιορίζεται το βιβλίο στον υπότιτλό του διαπιστώνουμε, ότι δεν διαθέτουν καμμία ιδιαίτερη λογοτεχνική μορφή ή πρωτοτυπία· απλώς αναμασούν τα συνήθη χριστιανικά προπαγανδιστικά φληναφήματα της Βίβλου (θαύματα κ.τ.λ), στην οποία επιδεικνύουν απεριόριστο σεβασμό.  Ορισμένα από τα κείμενα είναι ποιμαντικές επιστολές, ενώ άλλα έχουν έντονο το προφητικό στοιχείο -τύπου «Αποκάλυψης»- με οράματα, τα οποία δόθηκαν στους Πατέρες μέσω των αγγέλων.

Σε αρκετά βέβαια εξ αυτών κυριαρχεί έντονα το σύνηθες χριστιανικό μένος εναντίον των ελλήνων (ειδωλολατρών / παγανιστών) , οι οποίοι καταδικάζονται για «την αναίσχυντη ζωή τους, που θεοποίησαν τα πάθη τους και παρουσίασαν τους θεούς, ως πρότυπα διαφθοράς και ακολασίας».

Παρατίθεται ένα μικρό δείγμα:


Ανοησίες

· «Ασπάζομαι ...και τις παρθένες, τις λεγόμενες χήρες...» (Ιγν. Σμυρν.,13:1.)

· «Όταν κάποιος φύγει από το φτωχό αυτό κόσμο, ο καθένας τους, σύμφωνα με τη δυνατότητά του δίνει και επιβλέπει τον ενταφιασμό του» (Αριστείδη, Απολ., κεφ. 15.)

· «Ασπασθείτε σʼ αυτόν (σ.σ. Χριστό), για να μην σαπίσει κανένας σας, διότι από τη δυσωδία θα προδοθείτε» (Ιγν. Μαγν., 10:2.)

· «Είναι κακό να αναμιγνύεις γύψο με το γάλα του Θεού» (Ειρην., Έλεγχος, Βιβλίο 3ο, 17:4.)

· «Είναι τολμηρό και αναιδές πράγμα, μιά ψυχή να θερμαίνεται με άδειο αέρα» (Ειρην., Έλεγχος, Βιβλίο 1ο, 13:3.)

· «...και έτρεχαν πυώδη δύσοσμα υγρά μαζί με σκουλήκια... τόσο μεγάλη έκκριση δυσοσμίας έγινε πάνω στη Γή» (σ.σ. αναφέρεται στο τέλος του Ιούδα, Παπίας, παρ. 15.)

· «Όποιος δεν ομιλεί για το Χριστό δεν είναι παρά τάφος» (Ιγνατ. Αντιοχ., κεφ. 15.)

· «Όσοι, λοιπόν, αντιλέγουν σε συζητήσεις στην δωρεά του Θεού πεθαίνουν, ενώ τους συνέφερε να αγαπούν, για να αναστηθούν» (Ιγνατ. Αντιοχ. κεφ. 7.)

 

Για τις γυναίκες

· «Κάνε αυτά γνωστά... και στη γυναίκα σου... γιατί και αυτή δε συγκρατεί τη γλώσσα της, με την οποία κάνει πονηριές. Όταν όμως, ακούσει τα λόγια αυτά, θα απέχει από αυτά και θα βρει έλεος» (Ερμ., 2:3, Ορ. 2.)

 

Υποταγή

· «Πρέπει να απέχετε από όλα τα παρόμοια, υποτάσσοντας τους εαυτούς σας στους πρεσβυτέρους και τους διακόνους, σαν στο Θεό και τον Χριστό» (Πολ., Φιλ., 5:3.)

· «Οι υπηρέτες να υποτάσσεστε στους κυρίους σας, σαν να είναι τύποι του Θεού, με συστολή και φόβο» (Διδ., 4:11.)

 

Αντιπαγανισμός

· «Οι έλληνες, πράγματι, άν και καλούνται σοφοί αποδείχτηκαν πιό εξαπατημένοι από τους χαλδαίους» (Αριστείδου, Απολογία προς Αδριανό, κεφ. 8.)

· «Η μητέρα των θεών, Ρέα, ...εκδιδόταν για να ευχαριστήσει τους διεφθαρμένους ανθρώπους» (παρ. 11.)

· «...γιά να ταιριάξουν τις ανίερες επιθυμίες τους ...να διαπράξουν τη μοιχεία και τη ληστεία και να δολοφονούν και να κάνουν άλλες συγκλονιστικές πράξεις... Αυτές οι ασύνετες πρακτικές (σ.σ των ελλήνων) ενθάρρυναν τους ανθρώπους στην πορνεία και στην κλοπή και έχουμε συχνούς πολέμους και σφαγές και πικρές αιχμαλωσίες» (κεφ. 8.)

· «Παρουσιάσθηκαν μοιχικοί άνδρες και λάγνες γυναίκες και εργάζονται άλλες φοβερές κακοήθειες, μέσω της μίμησης του θεού τους, πηγαίνοντας με αδελφές και μητέρες και με άρρενες και μερικοί τολμούν, να σκοτώσουν ακόμη και τους γονείς τους» (κεφ. 9.)

· «Οι έλληνες μόλυναν όλη την οικουμένη με αυτές τις αισχρές ιστορίες» (παρ. 13.)

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ