ΙΔΕ
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Friedrich Wilhelm Nietzsche


« Aυτό, που παρουσιάστηκε από το χριστιανισμό ως δήθεν "Αλήθεια", αποδείχθηκε ως η πιό επιζήμια, πονηρότερη και υπόγεια μορφή του ψεύδους. Η ιερή πρόφαση της δήθεν βελτίωσης της ανθρωπότητας είναι μιά απάτη, την οποίας μοναδικός σκοπός είναι να ρουφήξει το αίμα της ζωής κάνοντάς την αναιμική. Η ηθική του βαμπιρισμού...

 

» Αυτός, που αφαιρεί τη μάσκα από το πραγματικό πρόσωπο της χριστιανικής ηθικής, ξεμασκαρεύει ταυτόχρονα και την απαξία όλων των δήθεν αξιών, στις οποίες πιστεύουν έως σήμερα οι χριστιανοί, ή τουλάχιστον πίστευαν μέχρι τώρα. 

» Δεν βλέπει πια τίποτε άξιο για σεβασμό, ακόμα και στους πιο αξιοσέβαστους ανθρώπινους τύπους ανάμεσά τους, και σε εκείνους ακόμα, που κάποιοι θεώρησαν ως δήθεν αγίους, αλλά βλέπει σ' αυτούς γιατί δυστυχώς μπορεί ακόμα και γοητεύει αρκετούς- το πιο απαίσιο είδος εκτρωμάτων.

» Η έννοια "θε­ός" εφευρέθηκε σαν αντιθετική στην έννοια ζωή συσσωρεύοντας όλους τους θανάσιμους εχθρούς της ζωής, ό,τι πιο βλαβερό, δηλητηριώδες και συκοφαντικό υπάρχει σε μια απαίσια ενότητα. Οι έννοιες "υπερπέραν", "αληθινός κό­σμος" εφευρέθηκαν για να απαξιώσουν τον μοναδικό κό­σμο που υπάρχει - για να μη μείνει κανένας σκοπός, καμμιά λογική, κανένα καθήκον στη γήινη πραγματικότητα μας.»...

» Οι έννοιες "ψυχή", "πνεύμα" και στο τέλος μάλιστα "αθά­νατη ψυχή", εφευρέθηκαν για την ταπείνωση του σώματος, για να το καταστήσουν αρρωστημένα "άγιο", ώστε όλα τα σοβαρά ζητήματα της ζωής... ν' αντιμετωπισθούν με ανατριχιαστική ελαφρότητα.


» Αντικατέστησαν τη φυσιολογικότητα με τη "σωτηρία της ψυχής", η οποία δεν είναι τίποτε περισσότερο από μία κυκλική παραφροσύνη, κινούμενη αενάως από τους σπασμούς της μετάνοιας, την υστερία της λύτρωσης.


» Η έννοια "αμαρτία", μαζί με το απαραίτητο όρ­γανο μαρτυρίου, την "ελεύθερη βούληση", επινοήθηκε για να μπερδέψει τα ένστικτα, για να μετατρέψει τη δυσπιστία προς τα ένστικτα σε δεύτερη φύση. Έχοντας σαν έμβλημα, σαν "καθήκον", τείνοντας προς το "άγιον", προς το "θεί­ον" μέσα στον άνθρωπο, με τις έννοιες της "αυταπάρνη­σης", της "αυτοδιάψευσης", που είναι χαρακτηριστικό ση­μάδι της παρακμής και με τη σαγήνη τον βλαβερού, την αδυναμία εύρεσης του ωφέλιμου μέσα στον άνθρωπο. Και εν τέλει -το φοβερότερο- στην έννοια του καλού ανθρώ­που που περιλαμβάνει όλους τους αδύναμους, άρρωστους, αποτυχημένους, αυτο-υποφέροντες, όλα όσα είναι καταδι­κασμένα να βουλιάξουν - αγνοώντας το νόμο της επιλογής, ένα ιδανικό αντιμέτωπο με τον υπερήφανο και τον καλοφτιαγμένο άνθρωπο, αυτόν τον άνθρωπο που αποτελεί εγγύηση για το μέλλον, το μέλλον της ανθρωπότητας και που πλέον ονομάζεται ο άνθρωπος του Κακού...


»  Και όλα αυτά θεωρήθηκαν ως ηθική! Ecrasez l'infâme! »

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


1 ΣΧΟΛΙΑ

  • Bielidopoulos

    19 Μαρ 2015

    ~
    http://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=2
    http://www.sansimera.gr/quotes/authors/84
    http://el.wikiquote.org/wiki/Φρειδερίκος_Νίτσε

    "Ό,τι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό."
    Όχι απαραίτητα. Μπορεί να σε αποτρελάνει τελείως.

    "Η εμμονή του χριστιανισμού να βρίσκει τον κόσμο άσχημο και κακό έχει κάνει τον κόσμο άσχημο και κακό."
    Διαφωνώ και σε αυτό. ήταν ήδη χάλια ο κόσμος.

    ;)