Η ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ
ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ
ΤΗΣ ΘΕΤΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Ή η ευγενής τέχνη
του να τα γράφεις
όλα στα ... !


Ο Τσαρλς Μπουκόβσκι ήταν αλκοολικός, γυναικάς, μανιώδης χαρτοπαίκτης, αλήτης, τσιγκούνης, κακοπληρωτής και, στις χειρότερες μέρες του, ποιητής. Πιθανώς, θα ήταν ο τελευταίος άνθρωπος πάνω στην Γη από τον οποίο κάποιος θα ζητούσε συμβουλές για την ζωή ή θα περίμενε να δει οποιοδήποτε βιβλίο αυτοβοήθειας.

Συνεπώς, είναι το καλύτερο σημείο για να ξεκινήσουμε. Ο Μπουκόβσκι ήθελε να γίνει συγγραφέας.

Όμως, για δεκαετίες, σχεδόν κάθε περιοδικό, εφημερίδα, επιθεώρηση, ατζέντης και εκδότης απέρριπταν τα έργα που τους υπέβαλε. Χαρακτήριζαν τη δουλειά του φρικτή, χονδροειδή, αηδιαστική, διεστραμμένη. Καθώς οι απορριπτικές επιστολές συσσωρεύονταν σε στοίβες, το βάρος των αποτυχιών του τον έριξε σε μια κατάθλιψη, η οποία συνδυασμένη με τον αλκοολισμό, θα τον ακολουθούσε για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.

Ο Μπουκόβσκι είχε μια μόνιμη δουλειά ως αρχειοθέτης επιστολών σε ένα ταχυδρομικό γραφείο. Πληρωνόταν ελάχιστα και ξόδευε τα περισσότερα από αυτά που κέρδιζε στο ποτό. Τα υπόλοιπα τα έπαιζε και τα έχανε στον ιππόδρομο. Τις νύχτες έπινε ολομόναχος και μερικές φορές έγραφε κάποια ποιήματα στη σαραβαλιασμένη γραφομηχανή του. Τα πρωινά, συχνά ξυπνούσε στο πάτωμα, όπου είχε σωριαστεί το προηγούμενο βράδυ.

IMAGE DESCRIPTIONΈτσι συνέχισε για τριάντα χρόνια, σε ένα άσκοπο συνονθύλευμα από αλκοόλ, ναρκωτικά, χαρτοπαιξία και πόρνες. Κάποια στιγμή, όμως, όταν ο Μπουκόβσκι ήταν πια πενήντα χρονών, ο εκδότης ενός μικρού ανεξάρτητου εκδοτικού οίκου άρχισε να αισθάνεται ένα παράξενο ενδιαφέρον γι΄ αυτόν. Δεν μπορούσε βέβαια να προσφέρει στον Μπουκόβσκι πολλά χρήματα ή υπόσχεση για μεγάλες πωλήσεις. Όμως, ένιωθε μια αλλόκοτη τρυφερότητα για το χαμένο μεθύστακα κι έτσι αποφάσισε να το ρισκάρει. Ήταν η πρώτη πραγματική ευκαιρία για τον Μπουκόβσκι και, όπως και ο ίδιος καταλάβαινε, πιθανώς η μοναδική που θα είχε στην ζωή του. Ο Μπουκόβσκι απάντησε στον εκδότη: «Έχω δύο επιλογές ‒ η μία είναι να μείνω στο ταχυδρομείο και να τρελαθώ... η άλλη είναι να μείνω εδώ έξω, να παριστάνω τον συγγραφέα και να πεθάνω της πείνας. Αποφάσισα να πεθάνω της πείνας».

Αφού υπέγραψε το συμβόλαιο, ο Μπουκόβσκι έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα μέσα σε τρεις εβδομάδες. Είχε τον απλό τίτλο «Ταχυδρομείο». Στο σημείο της αφιέρωσης, έγραψε: «Αφιερωμένο στον κανένα».

Ο Μπουκόβσκι θα πετύχαινε ως μυθιστοριογράφος και ποιητής. Συνολικά θα εξέδιδε έξι μυθιστορήματα κι εκατοντάδες ποιήματα, πουλώντας παραπάνω από δύο εκατομμύρια αντίτυπα των βιβλίων του. Η επιτυχία του διέψευσε τις προσδοκίες των πάντων, ιδιαίτερα τις δικές του.

Ιστορίες όπως αυτή του Μπουκόβσκι είναι το ψωμί και το βούτυρο του πολιτισμικού μας αφηγήματος. Η ζωή του ενσωματώνει το αμερικάνικο όνειρο: ένας άνθρωπος παλεύει για αυτό που θέλει, δεν εγκαταλείπει ποτέ την προσπάθεια και στο τέλος πραγματοποιεί τα πιο τρελά του όνειρα. Όλοι διαβάζουμε ιστορίες όπως αυτήν του Μπουκόβσκι και λέμε: «Τα βλέπεις; Δεν τα παράτησε. Δεν σταμάτησε ποτέ να προσπαθεί. Πάντοτε πίστευε στον εαυτό του. Επέμενε κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες, και κατάφερε να πετύχει!»

Είναι παράξενο, λοιπόν, ότι στην ταφόπετρα του Μπουκόβσκι υπάρχει η επιγραφή, «Μην προσπαθείς».

Βλέπετε, παρά τις πωλήσεις των βιβλίων του και τη φήμη που απέκτησε, ο Μπουκόβσκι ήταν ένα χαμένο κορμί. Το ήξερε. Και η επιτυχία του δεν προήλθε από κάποια αποφασιστικότητα εκ μέρους του να βγει νικητής, αλλά από το γεγονός πως ήξερε ότι ήταν χαμένος, το αποδέχθηκε κι έγραψε με ειλικρίνεια σχετικά με αυτό. Ποτέ δεν προσπάθησε να γίνει ο,τιδήποτε άλλο από αυτό που ήταν.
Η ιδιοφυία του Μπουκόβσκι δεν έγκειται στο γεγονός ότι ξεπέρασε απίστευτες αντιξοότητες ή ότι μεταμορφώθηκε σε ένα φωτεινό λογοτεχνικό αστέρι. Ακριβώς το αντίθετο. Έγκειται στην απλή του ικανότητα να είναι απολύτως και απαρέγκλιτα ειλικρινής με τον εαυτό τον ‒ιδίως με τις χειρότερες πλευρές του‒ και να μοιράζεται τις αποτυχίες του χωρίς δισταγμό ή αμφιβολία.

Αυτή είναι η αληθινή ιστορία της επιτυχίας του Μπουκόβσκι: η άνεση την οποία ένιωθε με τον αποτυχημένο εαυτό του. Ο Μπουκόβσκι δεν έδινε δεκάρα για την επιτυχία. Ακόμα κι αφότου έγινε διάσημος, συνέχιζε να εμφανίζεται σε ποιητικές αναγνώσεις τύφλα στο μεθύσι και να βρίζει τους παρευρισκόμενους στο ακροατήριο. Συνέχιζε να εκθέτει τον εαυτό του δημόσια και να προσπαθεί να κοιμηθεί με οποιαδήποτε γυναίκα έβρισκε μπροστά του. Η φήμη και η επιτυχία δεν τον έκαναν ένα καλύτερο άτομο, ούτε και έγινε διάσημος και επιτυχημένος, επειδή έγινε καλύτερος.

Η αυτοβελτίωση και η επιτυχία συχνά έρχονται μαζί. Όμως αυτό δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκην ότι είναι και το ίδιο πράγμα.

Η σημερινή κουλτούρα μας είναι εμμονικά κολλημένη σε παράλογες θετικές προσδοκίες: Γίνε πιο ευτυχισμένος. Γίνε πιο υγιής. Γίνε ο καλύτερος, καλύτερος από τους υπόλοιπους. Γίνε πιο έξυπνος, πιο γρήγορος, πιο πλούσιος, πιο ελκυστικός, πιο δημοφιλής, πιο παραγωγικός, πιο αξιοζήλευτος, πιο αξιοθαύμαστος. Να είσαι τέλειος και καταπληκτικός, και να φιλάς την πανέμορφη γυναίκα σου και τα δυόμιση παιδιά σας. Μετά, να πετάς με το ελικόπτερό σου στην υπέροχη δουλειά σου που σε γεμίζει και να περνάς την υπόλοιπη μέρα σου κάνοντας ένα απίστευτα σημαντικό έργο που πιθανώς κάποτε θα σώσει τον πλανήτη.

Αν όμως πραγματικά καθίσουμε και το σκεφτούμε, όλες οι συνηθισμένες συμβουλές σχετικά με την ζωή ‒όλα τα θετικά και χαρούμενα λόγια περί αυτοβοήθειας που ακούμε συνεχώς‒ ουσιαστικά εστιάζονται σε αυτά που μας λείπουν, σε αυτά που θεωρούμε ως προσωπικές μας αδυναμίες και αποτυχίες, και μετά τα τονίζουν. Μαθαίνεις ποιοι είναι οι καλύτεροι τρόποι να κερδίσεις λεφτά, επειδή αισθάνεσαι ότι δεν έχεις ήδη αρκετά.

Στέκεσαι μπροστά στον καθρέφτη και επαναλαμβάνεις ότι είσαι όμορφος ή όμορφη, επειδή αισθάνεσαι ότι δεν διαθέτεις ήδη αρκετή ομορφιά. Ακολουθείς συμβουλές σχετικά με γνωριμίες και σχέσεις, επειδή αισθάνεσαι ότι κανείς δεν σε θέλει όπως είσαι. Προσπαθείς να κάνεις ανόητους οραματισμούς για να έχεις περισσότερη επιτυχία, επειδή αισθάνεσαι ότι δεν είσαι ήδη αρκετά επιτυχημένος.


Είναι ειρωνικό ότι αυτή η εμμονή απέναντι στο θετικό ‒σε ό,τι είναι καλύτερο και ανώτερο‒ απλώς εξυπηρετεί στο να μας υπενθυμίζει συνεχώς αυτό που δεν είμαστε, αυτό που μας λείπει, αυτό που θα έπρεπε να ήμασταν, αλλά δεν καταφέραμε να γίνουμε. Στο κάτω-κάτω, κανένας πραγματικά ευτυχισμένος άνθρωπος δεν νιώθει την ανάγκη να στέκεται μπροστά σε έναν καθρέφτη και να απαγγέλλει ότι είναι ευτυχισμένος. Απλώς είναι.

Στο Τέξας μια παροιμία λέει: «Το μικρότερο σκυλί γαβγίζει δυνατότερα». Ενας άνδρας με αυτοπεποίθηση δεν χρειάζεται να αποδείξει την αυτοπεποίθησή του. Μια πλούσια γυναίκα δεν αισθάνεται την ανάγκη να πείσει οποιονδήποτε ότι είναι πλούσια. Είτε είσαι είτε δεν είσαι. Και αν ονειρεύεσαι κάτι συνεχώς, τότε επιβεβαιώνεις την ίδια ασυναίσθητη πραγματικότητα ξανά και ξανά, δηλαδή, ότι δεν είσαι αυτό που ονειρεύεσαι.

Όλοι, ακόμα και οι τηλεοπτικές διαφημίσεις, θέλουν να πιστέψεις ότι το κλειδί για μια καλύτερη ζωή είναι μια καλύτερη δουλειά, ένα ακριβότερο αυτοκίνητο, μια πιο όμορφη κοπέλα, ή ένα τζακούζι με φουσκωτή πισίνα για τα παιδιά. Ο κόσμος συνεχώς σου λέει ότι το μονοπάτι για μια καλύτερη ζωή είναι το πολύ και το ακόμα περισσότερο ‒ αγόραζε περισσότερα, απόκτησε περισσότερα, κάνε περισσότερα, γάμα περισσότερο, γίνε κάτι περισσότερο.

Συνεχώς βομβαρδιζόμαστε από μηνύματα που μας λένε να ενδιαφερόμαστε για τα πάντα και μάλιστα συνεχώς. Νοιάσου για μια καινούρια τηλεόραση. Νοιάσου για να κάνεις καλύτερες διακοπές από τους συναδέλφους σου. Νοιάσου για να αγοράσεις ένα καινούριο διακοσμητικό κήπου. Νοιάσου για να αποκτήσεις το σωστό ραβδί που θα σου βγάζει selfies.

Γιατί; Φαντάζομαι επειδή το να νοιάζεσαι για να αγοράσεις περισσότερα πράγματα κάνει καλό στις επιχειρήσεις. Και μολονότι δεν είναι κακό να έχει κάποιος την επιχείρησή του, το πρόβλημα είναι πως το να δίνεις πολλή σημασία σε όλα κάνει κακό στην πνευματική σου υγεία. Σε κάνει να προσκολλάσαι υπερβολικά στο επιφανειακό και το ψεύτικο, να αφιερώνεις την ζωή σου στο κυνήγι ενός αντικατοπτρισμού ευτυχίας και ικανοποίησης. Το κλειδί για μια καλή ζωή δεν είναι να νοιάζεσαι για το περισσότερο, είναι να νοιάζεσαι για το λιγότερο, να νοιάζεσαι μόνο για ό,τι είναι αληθινό, άμεσο και σημαντικό.





Το κλειδί της επιτυχίας είναι η αποτυχία. Γιατί; Διαβάζοντας την παραπάνω ιστορία του Τσαρλς Μπουκόφσκι, με την οποία ξεκινάει το βιβλίο του ‒«Η ευγενής τέχνη του να τα γράφεις όλα στα ... !»", παγκόσμιο best seller‒ ο Mark Manson, θα το κατάλαβετε. Με καυστικό τρόπο και με αστείρευτο χιούμορ, μιλώντας με μια γλώσσα κοφτερή και του δρόμου και ονομάζοντας τα πράγματα όπως έχουν, ο συγγραφέας και superstar blogger, μας συμβουλεύει να πάψουμε πια να λέμε σε όλα «ναι», να σταματήσουμε να είμαστε υπέρ το δέον «θετικοί» όλη την ώρα και να δούμε τη ζωή με άλλο μάτι. Nα γίνουμε καλύτεροι στον χειρισμό των αντιξοοτήτων. Σ’ αυτόν τον καθοριστικό ‒για τη νέα γενιά‒ οδηγό αυτοβελτίωσης, ο συγγραφέας μας αποκαλύπτει το κλειδί για να είμαστε πιο ευτυχισμένοι.

IMAGE DESCRIPTIONΓια δεκαετίες μας γίνεται μια πλύση εγκεφάλου. Μας λένε πως η θετική σκέψη είναι το κλειδί μιας χαρούμενης, εύπορης ζωής. «Στο διάολο η θετικότητα», λέει ο Mark Manson. «Ας είμαστε ειλικρινείς, μερικές φορές τα πράγματα είναι σκατά και πρέπει να ζήσουμε με αυτό». Τα περασμένα χρόνια, ο Manson, μέσω του εξωφρενικά δημοφιλούς του blog, προσπαθεί να διορθώσει τις απατηλές προσδοκίες που έχουμε για τον κόσμο και τους εαυτούς μας. Τώρα φέρνει την σκληρά κερδισμένη σοφία του σε αυτό το βιβλίο.

Yποστηρίζει, πως η βελτίωση της ζωής μας εξαρτάται όχι από την ικανότητα του να φτιάχνουμε λεμονάδα από τα λεμόνια της ζωής, αλλά από το να μάθουμε να χωνεύουμε τα λεμόνια καλύτερα. Όπως γράφει: «Δεν γίνεται όλοι να είναι ξεχωριστοί ‒ υπάρχουν νικητές και ηττημένοι στην κοινωνία. Ούτε είναι δίκαιο ούτε είναι δικό μας φταίξιμο». Μας συμβουλεύει να γνωρίσουμε τους προσωπικούς μας περιορισμούς και να τους αποδεχτούμε. Αυτό, λέει, είναι η πραγματική πηγή ενδυνάμωσης. Μόλις αποδεχτούμε τους φόβους, τα ελαττώματα και τις αβεβαιότητες μας ‒μόλις σταματήσουμε να τρέχουμε και να τα αποφεύγουμε και ξεκινήσουμε να αντιμετωπίζουμε τις επώδυνες αλήθειες‒ θα μπορούμε να βρούμε το κουράγιο και την αυτοπεποίθηση που απεγνωσμένα αναζητούμε.

«Στη ζωή έχουμε ένα περιορισμένο ποσό από δεκάρες για να δώσουμε. Πρέπει, λοιπόν, να επιλέγουμε με σύνεση πού θα τις δώσουμε». Μέσα από κουβέντες με πραγματικό νόημα, βγαλμένες από τον πόνο και την αποτυχία, διασκεδαστικές ιστορίες και απρόσμενο, βιτριολικό χιούμορ, ο συγγραφέας μας οδηγεί έξω από τον κύκλο της άσκοπης προσπάθειας, των ψευδαισθήσεων
και της αυτολύπησης. Αυτό το μανιφέστο είναι ένα αναζωογονητικό χαστούκι στο πρόσωπο όλων μας, ώστε να μπορέσουμε να αρχίσουμε να ηγούμαστε πιο γεμάτες, γειωμένες ζωές.

Υπάρχουν πράγματα, για τα οποία πρέπει να συνεχίζουμε να νοιαζόμαστε, αλλά υπάρχουν κι άλλα, για τα οποία πρέπει να αδιαφορήσουμε παντελώς. Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας μας προσφέρει μια σειρά από συμβουλές, που μπορούν να μας κάνουν να δούμε τον εαυτό μας, τη ζωή μας κι όσα μας συμβαίνουν καθημερινά, αλλιώς. Ό,τι και να κάνεις, shit happens, οπότε, deal with it και προχώρα! Η αποτυχία, το χρήμα, οι εμπειρίες, οι μικρές και μεγάλες επιλογές, η διάθεση για αλλαγή και η παραδοχή ότι δεν μπορείς να είσαι πάντα θετικός κι ευτυχισμένος, είναι μερικές από τις ιδέες του.


ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


28 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 51960

    12 Νοε 2021

    https://www.youtube.com/watch?v=dHJb5LKsGDQ
    Αναμενόμενο.
    Αφού ο Κυριάκος το έχει πει εδώ και καιρό, τί ακριβώς θέλουν οι κομμουνιστές..
    https://www.youtube.com/watch?v=bMCiuO9DSrI

  • Ανώνυμος 51955

    11 Νοε 2021

    Έφτασε!
    https://www.youtube.com/watch?v=XNYyiE9HugU
    https://www.youtube.com/watch?v=ErRjD41pLNg
    https://www.youtube.com/watch?v=7begk4v1EYU

  • Ανώνυμος 51932

    7 Νοε 2021

    "ο Μητσοτάκης, μάλλον κινδυνεύει από το εσωτερικό του κόμματος του, παρά από τον ΣΥΡΙΖΑ"

    Ε ναι. Κάτι δελφίνοι πετάγονται σαν πέη πού και πού για να δουν τί ψάρια θα πιάσουν (μεταξύ των δεξιών στελεχών, ψηφοφόρων και κοινής γνώμης), όπως ο Σαμαράς ή ο τεμπελχανάς Κωστάκης που βγάζει σέλφις με την παντοιοτρόπως βολεμένη οικογένειά του. Για την ώρα δεν τραβάνε. Αλλά σίγουρα περιμένουν πότε ο Κυριάκος θα χάσει την εμπιστοσύνη των δεξιών ψηφοφόρων για να χιμήξουν. Δεν υπολογίζουν όμως και τον Αχιλλέα Καραμανλή.
    Το χρέος της ΝΔ προβλέπω να αποπληρωθεί σε καμιά 50ριά χρόνια, εκτός και αν γίνει κάνα κούρεμα, όπως αυτό που έκαναν οι συριζαίοι. Πάντως ο Κυριάκος έβαλε τάξη στα οικονομικά του κόμματός του. Αυτά θα ισχύουν για όσο ο Κυριάκος είναι στο τιμόνι, διότι μετά το μέλλον της ρωμιοσύνης είναι απρόβλεπτο και σκοτεινό, κάτι σαν έρεβος.

    *τεμπελχανάς < (άμεσο δάνειο) τουρκική tembelhane < περσική تنبل خانه (tanbal-xāna) < περσική تنبل (tanbal, οκνηρός) + خانه (hâne, σπίτι)
    **έρεβος < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική Ἔρεβος (προσωποποίηση του σκότους)< ινδοευρωπαϊκή ρίζα *h₁régʷos (έρεβος, σκότος)

    ΥΓ: Είχε πει και το: Την Ελλάδα μπορεί να την κυβερνήσει κι ένας ημιαγράμματος δεκανέας.
    https://www.gnomikologikon.gr/authquotes.php?auth=1611

  • Ανώνυμος 51929

    7 Νοε 2021

    51927
    ο Μητσοτάκης, μάλλον κινδυνεύει από το εσωτερικό του κόμματος του, παρά από τον ΣΥΡΙΖΑ
    Ο Γεώργιος Κονδύλης φέρεται να είχε πει: Αν ήξερα πόσο εύκολο είναι να κυβερνάς την Ελλάδα, θα το έκανα από τότε που ήμουν λοχίας.
    Η Νέα Δημοκρατία αποπληρώνει το χρέος της από την επιδότηση κομμάτων. Δηλαδή, με δημόσιο χρήμα. Έχει χρέος 130 εκ ευρώ. κάθε χρόνο αποπληρώνει σχεδόν πέντε εκ. (με δημόσιο χρήμα, να μην ξεχνιόμαστε). Άρα, περίπου σε λίγο από περισσότερα 25 χρόνια θα το αποπληρώσει!
    Κάτι είναι κι αυτό.
    Δεν θυμάμαι από πότε έχω να ψηφίσω. Όποιο κόμμα με πείσει να κάνω, θα του αποπληρώσω το χρέος.
    Γιάννης

  • Ανώνυμος 51928

    7 Νοε 2021

    https://www.youtube.com/watch?v=vn9ydDNXkRM
    https://www.youtube.com/watch?v=UUwI1zKHx2A
    https://www.youtube.com/watch?v=fhKyEOKyQXg
    https://www.youtube.com/watch?v=IRiIvJAQwjI
    https://www.youtube.com/watch?v=SXCOdBxZVr4

    https://www.youtube.com/watch?v=MtGzjBcmXPQ
    https://www.youtube.com/watch?v=UErYkBaXzQg

    Enjoy.

  • Ανώνυμος 51927

    7 Νοε 2021

    @51925
    Τιτανοτεράστιε!

    https://www.youtube.com/watch?v=3d-Zt36iKxE
    https://www.youtube.com/watch?v=6EVNc5rYBFs
    https://www.youtube.com/watch?v=ks7W5sm0HUA
    https://www.youtube.com/watch?v=tc4OpXMkSCw
    https://www.youtube.com/watch?v=8hotrCQiJ44

    https://www.youtube.com/watch?v=BZx7iCY2bVA
    https://www.youtube.com/watch?v=_-OHmFvG3KY
    https://www.youtube.com/watch?v=QF4xi67BDbY
    https://www.youtube.com/watch?v=M1Sz_J67VAY
    https://www.youtube.com/watch?v=z4cv9LCrM4A

    https://www.youtube.com/watch?v=tk5hZA6s_Yg
    https://www.youtube.com/watch?v=Zopz7Vtgsl4
    https://www.youtube.com/watch?v=g57v9nRxhLo
    https://www.youtube.com/watch?v=tnHW7H_b4r4

  • Ανώνυμος 51925

    6 Νοε 2021

    51924
    οι άνθρωποι είναι για γέλια και για κλάματα

  • Ανώνυμος 51924

    6 Νοε 2021

    @51921
    Δεν θέλω γέλια μόνο κλάματα.

    https://www.youtube.com/watch?v=9HDmBfDAdcA
    https://www.youtube.com/watch?v=viF2LlubJO4
    https://www.youtube.com/watch?v=YEjaqcRNFU8
    https://www.youtube.com/watch?v=Z4tjfrx-lrU

    https://www.youtube.com/watch?v=MjzCUjNYZGU
    https://www.youtube.com/watch?v=xWT8qGGxlMA
    https://www.youtube.com/watch?v=5OhxqZcCpxM

    https://www.youtube.com/watch?v=0-OPa85vcKc
    https://www.youtube.com/watch?v=PZDHg4F51u8

  • Ανώνυμος 51923

    6 Νοε 2021

    51922
    είσαι για δέσιμο. Φαίνεται πως στη ζωή σου, σού πήγαν όλα, μα όλα, στραβά. Έχεις την συμπόνια μου..
    Γ.

  • Ανώνυμος 51922

    6 Νοε 2021

    Απαντα στον εαυτο σου βλακα

  • Ανώνυμος 51921

    6 Νοε 2021

    51916
    αδελφέ, αυτή την φορά γέλασα και το ευχαριστήθηκα! Πού τα βρίσκεις ρε θηρίο όλα αυτά;
    Γιάννης

  • Ανώνυμος 51916

    5 Νοε 2021

    Περισσότερη ψυχαγωγία:

    https://www.youtube.com/watch?v=s84-VlL8RiA
    https://www.youtube.com/watch?v=hyEY4vYqmdQ
    https://www.youtube.com/watch?v=AI0AZXkVymk
    https://www.youtube.com/watch?v=_Fl1B5Ig4Do

    https://www.youtube.com/watch?v=ayYXF-TCTWE
    https://www.youtube.com/watch?v=d0r0vzvqeoc
    https://www.youtube.com/watch?v=8w9zwHnGYgk
    https://www.youtube.com/watch?v=XrCPaj8LHkY

  • Ανώνυμος 51914

    5 Νοε 2021

    Χθες το βράδυ έκατσα και σκεφτόμουν γιατί μια κυβέρνηση με την επιτροπή εμπειρογνωμόνων (που σίγουρα κουβέντιασε μαζί τους) να εξαιρέσει σουπερμάρκετ, φαρμακεία και εκκλησίες. Αυτό λοιπόν που σκέφτηκα ήταν ότι ήθελαν κάπως να μην πιέσουν πολύ τα πράγματα με τους ελέγχους πιστοποιητικών και τεστ όσο και την εφαρμογή των τεστ στους μη-εμβολιασμένους. Δεν μπορώ να δεκτώ ότι αυτές οι τρεις εξαιρέσεις είναι τυχαίες και δεν συνδέονται μεταξύ τους. Η ιδέα μου λοιπόν είναι ότι το έκαναν για να χαλαρώσουν λίγο την πίεση των σχοινιών σε μέρη "πρώτης ανάγκης", όπως τα σουπερμάρκετ. Αν ο ανεμβολίαστος που δεν θέλει να εμβολιαστεί δεν μπορεί να πάει στο σουπερμάρκετ ποιος ξέρει τί νέους τρόπους θα σκαρφιστεί για να παρακάμψει το σύστημα. Και σε ποια κοινωνική ομάδα παραπέμπει το τρίπτυχο σουπερμάρκετ-φαρμακεία-εκκλησίες; Μα φυσικά στους ηλικιωμένους. Πάλι τα γερόντια στο κάδρο, που αντί να τρέξουν να εμβολιαστούν, ένα 20 με 30% παριστάνουν τους αντιστασιακούς.

    Θα μου πείτε και γιατί δεν μας το εξήγησε η κυβέρνηση αυτό εξαρχής να καταλάβουμε και εμείς οι πολίτες. Δεν είναι υποχρεωμένη να δώσει λεπτομερείς εξηγήσεις για καθετί μια κυβέρνηση. Άσε που μερικές φορές οι περαιτέρω εξηγήσεις οδηγούν σε παρεξηγήσεις και τροφή για θεωρίες συνωμοσίας. Τις προάλλες κάποιος ρωμιός ζητούσε να δωθούν στη δημοσιότητα οι παιδικές θνησιμότητες από την πανδημία. Όχι, αν ήμουν κυβέρνηση δεν θα το έκανα αυτό, να κόψει το λαιμό του ο κάθε αμόρφωτος ψεκασμένος που σκοπός του είναι να σπεκουλάρει. Σαν κυβέρνηση δεν δίνεις όλες τις λεπτομέρειες, αν το έκανες δεν θα σου έφταναν 25 ώρες το 24ωρο για να δίνεις εξηγήσεις στους πολίτες.

    Θεωρώ λοιπόν ότι τα περί υποχωρητικότητας στην εκκλησία δεν κολλάει. Από την αρχή της πανδημίας δεν φάνηκε κάτι τέτοιο, οι παπάδες έπρεπε να τηρούν τους νόμους όπως όλοι. Και μέχρι τώρα δεν έχει αλλάξει κάτι στην κυβέρνηση που να παραπέμπει σε χάρες της προς την εκκλησία. Αλλά με το που ανακοινώθηκαν οι εξαιρέσεις, έλαβαν χώρα καταιγισμός δημοσιεύσεων ότι δεν τόλμησε η κυβέρνηση να τα βάλει με την εκκλησία.

    *σπεκουλάρω < (άμεσο δάνειο) ιταλική speculare

    Όταν οι αμερικανικές αρχές ανακοίνωσαν ότι θα καταστήσουν υποχρεωτικό τον εμβολιασμό κατά της covid-19 για όσους εργάζονται στις ομοσπονδιακές υπηρεσίες και τις επιχειρήσεις, κάποιοι είχαν προβλέψει κύμα απολύσεων ή παραιτήσεων που θα έπλητταν την εύθραυστη οικονομική ανάκαμψη των ΗΠΑ. Τίποτα από όλα αυτά δεν συνέβη και ο υποχρεωτικός εμβολιασμός, ένα μέτρο το οποίο επανέλαβε χθες Πέμπτη ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, φαίνεται να αποφέρει καρπούς. Με εξαίρεση κάποιους θύλακες αντίστασης, μεγάλος αριθμός Αμερικανών που απλώς καθυστερούσαν ή ήταν διστακτικοί τελικά εμβολιάστηκαν κατά της covid-19. «Τα διατάγματα, μέχρι στιγμής, φαίνεται ότι ήταν το πιο αποτελεσματικό μέτρο που διαθέτουμε για να πείσουμε αυτούς που διστάζουν να εμβολιαστούν», δήλωσε ο δρ. Μπράντλεϊ Πόλοκ, καθηγητής Δημόσιας Υγείας στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας Davis.
    Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφάσισε χθες Πέμπτη ότι οι δεκάδες εκατ. Αμερικανοί που αφορά το μέτρο θα πρέπει να έχουν λάβει ως τις 4 Ιανουαρίου 2022 την τελευταία δόση ενός εμβολίου κατά της covid-19. Σε διαφορετική περίπτωση θα υποβάλλονται σε τεστ κορωνοϊού τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα. Όπως αναφέρεται στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, το μέτρο αφορά όλους τους εργαζόμενους σε επιχειρήσεις που απασχολούν περισσότερους από 100 ανθρώπους, τους υγειονομικούς και όλους όσοι εργάζονται για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
    https://www.iefimerida.gr/kosmos/ipa-ypohreotikos-emboliasmos-prokalei-antidraseis

    Έτσι! Θέλει διατάγματα για να πειθαρχήσει ο κάθε ψεκασμένος και κατά φαντασία αντάρτης.

    Οι εικόνες από τα πάρκινγκ των νοσοκομείων με την παροχή οξυγόνου σε ασθενείς μέσα στα αυτοκίνητά τους αποτυπώνουν τη δραματική κατάσταση στη Ρουμανία, που βρίσκεται στο έλεος του κορωνοϊού. Με τον αριθμό των νεκρών να κινείται καθημερινά κοντά στους 500, η χώρα ζει το δικό της Μπέργκαμο, πληρώνοντας τις θεωρίες συνωμοσίας αλλά και τη χαλαρότητα των Αρχών, όπως λένε Έλληνες του Βουκουρεστίου που μιλούν στο iefimerida.
    https://www.iefimerida.gr/ellada/roymania-ellines-sto-iefimerida-perigrafoyn-haos

    Οικονόμου: Ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθετεί ψέματα και συκοφαντίες σκοτεινών κύκλων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
    https://www.iefimerida.gr/politiki/oikonomoy-syriza-yiothetei-psemata-kai-sykofanties

    Κάποιοι νομίζουν ότι ζουν στην Ελβετία και όχι στη ρωμιοσύνη και ότι δικαιούνται πολύ περισσότερα:
    https://www.youtube.com/watch?v=QmRA-S4EKo0
    Και κάποιοι είναι παντελώς άσχετοι αλλά έχουν άποψη για όλα χωρίς στοιχεία και αποδείξεις:
    https://www.youtube.com/watch?v=9I7wCnj62n8
    Και τα δύο βίντεο τα έχω στο σχόλιο 51910.

  • Ανώνυμος 51911

    4 Νοε 2021

    51910
    αν ισχυρίζομαι πως η νόσος covid είναι μια ανύπαρκτη υπόθεση και δεν νιώθω κανέναν φόβο, τότε πράγματι δεν έχει σημασία που δεν τον φοβάμαι, αλλά τι ισχύει. Γιατί αν νοσήσω, μπορεί να μπω σε ΜΕΘ ή και να πεθάνω.
    Αλλά στα ζητήματα του πνεύματος είναι διαφορετικά. Αυτό που ισχύει δεν σημαίνει ότι είναι σπουδαιότερο από αυτό που πιστεύω εγώ. Θεωρώ την πίστη στην Αλήθεια, στον τελικό σκοπό της ζωής, στο πραγματικό νόημα της ζωής και όλη αυτή την πνευματική ταλαιπωρία που μαστίζει τους ανθρώπους για την ανεύρεση του "σωστού δρόμου" προς την Αλήθεια (είτε πρόκειται για τον θεό είτε κάπου έξω από την γήινη πραγματικότητα, όπως λόγου χάρη ο μαρξισμός), σαν μια χιλιόχρονη μάστιγα.
    ΥΓ
    καλά τα λινκ σου, αλλά εγώ ίσως έχω χάσει το χιούμορ μου. Δεν μπορώ ούτε καν να ευθυμήσω με τον ΣΥΡΙΖΑ. Προσβάλλει το γούστο μου ;)
    Γέλασα όμως με την βουλευτή του ΜΕΡΑ25. Σχεδόν την λυπήθηκα
    Γ.

  • Ανώνυμος 51910

    4 Νοε 2021

    @51908
    Αγαπητέ ότι προέρχεται από σύριζα είναι λίγο έως πολύ εκ του πονηρού και για επικοινωνιακούς λόγους, αυτό είναι αρκετό για να ασκηθεί κριτική στην κριτική του σύριζα (λαικισμός, fake news). Όσον αφορά αυτό που είπε ο Άδωνις περί εξίσωσης φυσικά και δεν συμφωνώ, φυσικά και δεν έπρεπε να υπάρχουν εξαιρέσεις. Προσωπικά όταν είδα τις εξαιρέσεις: σουπερμάρκετ, φαρμακεία, εκκλησίες, εκπλάγηκα, μόνο τα σουπερμάρκετ δικαιολογούνται λίγο. Τα φαρμακεία και οι εκκλησίες στην παρούσα φάση θα έπρεπε να μην εξαιρούνται. Σε κάποια άλλη φάση με μεγαλύτερα ποσοστά εμβολιασμού του γενικού πληθυσμού θα μπορούσαν να υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις, όχι τώρα. Και δεν είμαι δεξιός ή φιλοδεξιός, απλά οι αριστεροί προσφέρουν γέλιο, οι δεξιοί με Κυριάκο αρχηγό είναι συγκρατημένοι και δεν βγάζουν γέλιο, πολύ σοβαρότητα βρε παιδί μου.

    @51909
    Κανείς δεν ενδιαφέρεται τί δεν σέβεσαι. Σημασία έχει τί ισχύει.
    ;)

    Ας ευθυμήσουμε λίγο:
    https://www.youtube.com/watch?v=k_71ARTErhU
    https://www.youtube.com/watch?v=OlBA7mYsAGE
    https://www.youtube.com/watch?v=QmRA-S4EKo0
    https://www.youtube.com/watch?v=Odsb1ss7p7w
    https://www.youtube.com/watch?v=kIR1w7KhEPY
    https://www.youtube.com/watch?v=9I7wCnj62n8
    Κάποιοι ρωμιοί όντως νομίζουν ότι ζουν στην Ελβετία.

  • Ανώνυμος 51909

    4 Νοε 2021

    Σε συνέχεια από το 51908
    και με τη ευκαιρία, δεν με ενδιαφέρει αν ο Α. Γεωργιάδης σέβεται την χριστιανική πίστη, εγώ δεν την σέβομαι. Όπως δεν σέβομαι καμία ιδεολογική, φιλοσοφική ή επιστημονική πίστη.
    Γ.

  • Ανώνυμος 51908

    4 Νοε 2021

    51907
    "Βέβαια δεν έπρεπε να χαριστεί και τώρα, αλλά μια και οι μητροπολίτες παίρνουν έξτρα μέτρα αυτό είναι θετικό". Ε λοιπόν αφού δεν έπρεπε να τους χαριστεί, τότε η κριτική είναι εύστοχη. Όταν υπουργός της κυβέρνησης δηλώνει: «Δεν είναι δυνατόν να εξισώνεται η θρησκεία κι η πίστη με το κομμωτήριο ή τα εμπορικά καταστήματα», τότε πρέπει να επανέλθει στην τάξη. Η κριτική προς την κυβέρνηση (ή οποιονδήποτε άλλον) δεν σημαίνει κατά ανάγκην συνδρομή προς τον ΣΥΡΙΖΑ ή οποιονδήποτε άλλο. Δεν σημαίνει, πως στοχεύει "να την πει" στον Κ. Μητσοτάκη.
    Είναι άλλο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ που εκμεταλλεύτηκε την πανδημία προκειμένου να φθείρει τον πρωθυπουργό, και κάνει κριτική εκ του πονηρού.
    Δεν θα αφήσουμε ασχολίαστο τον ισχυρισμό του Α. Γεωργιάδη: οι παρεμβάσεις που ανακοινώθηκαν για τους ανεμβολίαστους είναι ανεφάρμοστες για την θρησκευτική λατρεία, όχι γιατί δεν το θέλουμε, αλλά γιατί σεβόμαστε την αξία της πίστης.
    Γιάννης

  • Ανώνυμος 51907

    4 Νοε 2021

    @51906
    Συριζαικές μπούρδες. Στην αρχή της πανδημίας δεν χαρίστηκε στην εκκλησία. Βέβαια δεν έπρεπε να χαριστεί και τώρα, αλλά μια και οι μητροπολίτες παίρνουν έξτρα μέτρα αυτό είναι θετικό. Μην αναπαράγεις της συριζαικές στρακατρούκες. Οι τύποι είναι καραγκιόζηδες, αντί να συνδράμουν τον Κυριάκο στην πανδημία, προσπαθούν να κάνουν αντιπολίτευση με επικοινωνιακά κόλπα για μικρά παιδιά. Να σοβαρευτούν. Δες σχόλιο 51902 εδώ:
    https://www.freeinquiry.gr/articles/erevnes/aploxeri-xrimatodotisi/4813.html

    Λοβέρδος: Ο λαϊκισμός πρέπει να χρεοκοπήσει στην αντιπολίτευση
    https://www.newsit.gr/politikh/loverdos-o-laikismos-prepei-na-xreokopisei-stin-antipoliteysi/1632637/

  • Ανώνυμος 51906

    4 Νοε 2021

    https://roides.wordpress.com/2021/11/04/4-11-21/

    https://roides.wordpress.com/2021/11/04/4-11-21d/

    https://www.protothema.gr/greece/article/1178122/mitropolitis-mutilinis-se-argia-aneu-apodohon-oi-iereis-pou-den-emvoliazodai/

  • Ανώνυμος 51901

    3 Νοε 2021

    51900
    μπα, όχι. Εργάστηκα και εργάζομαι.

  • Ανώνυμος 51900

    3 Νοε 2021

    @51899
    Εισοδηματίας δηλαδή.

  • Ανώνυμος 51899

    3 Νοε 2021

    51896
    "Επίσης κάτι άλλο: για να κατανοήσει ένας άνθρωπος τί πραγματικά του αρέσει να κάνει, θέλει πολύ χρόνο, είναι μια μακροχρόνια διαδικασία, μπορεί κάλλιστα να διαρκέσει μια ζωή. Εδώ παίζει ρόλο και ο παράγοντας τύχη, γιαυτό κάποιοι βρίσκουν πολύ νωρίς αυτό που πραγματικά τους αρέσει να κάνουν και άλλοι δεν το βρίσκουν ποτέ. Εδώ να συνυπολογίσουμε ότι μπορεί κάποιος αυτό που του αρέσει να κάνει να είναι να μην κάνει τίποτε. Αυτό δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε, απλά στην περίπτωση αυτή είναι λίγο άτυχος, αφού θα πρέπει να βρει τρόπους να κάνει αυτό που θέλει (δηλαδή να κάθεται) και ταυτόχρονα να καλύπτεται βιοποριστικά. Μπορεί κάποιος άλλος να θέλει να κάνει κάτι που τυχαίνει στην εποχή του να μην έχει πέραση ή ακόμα και να είναι παράνομο! Και πάμε στο ζουμί: όταν κάποιος επιτέλους έχει βρει αυτό που πραγματικά τον ευχαριστεί και τον γεμίζει να κάνει, έχει μόνο δύο επιλογές: είτε να το κάνει επάγγελμα είτε χόμπυ!
    ;)"
    ναι, συμφωνώ, έχω και εγώ περίπου αυτές τις αντιλήψεις. Μάλιστα, αν υποθέσουμε πως σε ενδιαφέρει σε ποια περίπτωση ανήκω, τότε σου απαντώ ότι ανήκω στη περίπτωση να μην κάνω τίποτα. Και αυτή η αδυσώπητη ανάγκη να βρω τρόπους να βιοποριστώ με έφθειρε, με φόρτωσε με απογοήτευση ;).
    Γενικά συμφωνώ με το πνεύμα του Mark Manson, όπως μας παρουσιάζεται εδώ και τον οποίο αγνοώ. Αγαπητέ, εδώ και κάποια χρόνια δεν διαβάζω βιβλία, έχω γίνει πολύ φιλύποπτος. Βαρέθηκα να διαβάζω τι κατεβάζει η κούτρα του καθενός Ίσως, πάλι να τεμπελιάζω. Πάντως έτσι ή αλλιώς, δεν έχω ανάγκη να διαβάσω βιβλία.
    Στο σχόλιο μου απάντησα στο άρθρο, παρά στον Mark Manson. Κυρίως στο ζήτημα της ευτυχίας και της αντιμετώπισης του πόνου και της αποτυχίας.
    Γιάννης

  • Ανώνυμος 51898

    3 Νοε 2021

    @51897
    Άντε στον στούρνο τον Στουρναίτη να σου πει για τα εμβόλια!
    XD

  • Ανώνυμος 51897

    3 Νοε 2021

    Ναι, απαντα στον εαυτο σου, βλακα....

  • Ανώνυμος 51896

    3 Νοε 2021

    @51895
    Γιάννη καλά τα λέει ο Mark Manson συνυπολογίζοντας ότι διαβάζουμε κάποια αποσπάσματα όχι όλο το βιβλίο του, θα μπορούσε και καλύτερα αν το εμβάθυνε περισσότερο όπως ανέφερα στο 51890 (το αιώνιο πρόβλημα της δυτικής σκέψης: μπορεί να πάει μέχρι ένα σημείο ανίκανη να αγγίξει την ουσία του θέματος). Συμφωνώ απολύτως μαζί σου για τα περί ευτυχίας, είναι κάτι παροδικό, διαρκεί λίγο, στιγμιαία και αποτελεί συνισταμένη πολλών πραγμάτων, άρα θέλει και τύχη. Όπως αναφέρει κάπου ο A. Watts είναι η συνισταμένη των νευρομυικών διεγέρσεων του σώματος που μεταφέρουν παθητικά (διότι δεν έχουν συνείδηση, εγώ) τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος στον εγκέφαλο. Τρέχα γύρευε δηλαδή. Ποσωπικά αντικαθιστώ τον όρο ευτυχία (hapiness) με τον όρο ικανοποίηση (satisfaction) με την έννοια να ζούμε ικανοποιητικά όχι ηδονιστικά και βέβαια με αίσθηση αυτάρκειας, αλλιώς όσα και να έχουμε δεν πρόκειται να μας φτάνουν, οπότε η ικανοποίηση πάει περίπατο. Αυτό είναι ένα καλύτερο μέτρο και ποιο πρακτικό από τον δείκτη ευτυχίας.

    Επίσης κάτι άλλο: για να κατανοήσει ένας άνθρωπος τί πραγματικά του αρέσει να κάνει, θέλει πολύ χρόνο, είναι μια μακροχρόνια διαδικασία, μπορεί κάλλιστα να διαρκέσει μια ζωή. Εδώ παίζει ρόλο και ο παράγοντας τύχη, γιαυτό κάποιοι βρίσκουν πολύ νωρίς αυτό που πραγματικά τους αρέσει να κάνουν και άλλοι δεν το βρίσκουν ποτέ. Εδώ να συνυπολογίσουμε ότι μπορεί κάποιος αυτό που του αρέσει να κάνει να είναι να μην κάνει τίποτε. Αυτό δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε, απλά στην περίπτωση αυτή είναι λίγο άτυχος, αφού θα πρέπει να βρει τρόπους να κάνει αυτό που θέλει (δηλαδή να κάθεται) και ταυτόχρονα να καλύπτεται βιοποριστικά. Μπορεί κάποιος άλλος να θέλει να κάνει κάτι που τυχαίνει στην εποχή του να μην έχει πέραση ή ακόμα και να είναι παράνομο! Και πάμε στο ζουμί: όταν κάποιος επιτέλους έχει βρει αυτό που πραγματικά τον ευχαριστεί και τον γεμίζει να κάνει, έχει μόνο δύο επιλογές: είτε να το κάνει επάγγελμα είτε χόμπυ!
    ;)

    Μερικές ακόμα ιστορίες ζεν:

    12. Happy Chinaman
    Anyone walking about Chinatowns in America will observe statues of a stout fellow carrying a linen sack. Chinese merchants call him Happy Chinaman or Laughing Buddha.
    This Hotei lived in the T’ang dynasty. He had no desire to call himself a Zen master or to gather many disciples about him. Instead he walked the streets with a big sack into which he would put gifts of candy, fruit, or doughnuts. These he would give to children who gathered around him in play. He established a kindergarten of the streets. Whenever he met a Zen devotee he would extend his hand and say: 'Give me one penny.' And if anyone asked him to return to a temple to teach others, again he would reply: 'Give me one penny.’
    Once as he was about his play work another Zen master happened along and inquired: 'What is the significance of Zen?'
    Hotei immediately plopped his sack down on the ground in silent answer.
    ‘Then,' asked the other, 'what is the actualization of Zen?'
    At once the Happy Chinaman swung the sack over his shoulder and continued on his way.

    18. A Parable
    Buddha told a parable in a sutra: A man traveling across a field encountered a tiger. He fled, the tiger after him. Coming to a precipice, he caught hold of the root of a wild vine and swung himself down over the edge. The tiger sniffed at him from above. Trembling, the man looked down to where, far below, mother tiger was waiting to eat him. Only the vine sustained him.
    Two mice one white and one black, little by little started to gnaw away the vine. The man saw a luscious strawberry near him. Grasping the vine with one hand, he plucked the strawberry with the other. How sweet it tasted!

    40. In Dreamland
    'Our schoolmaster used to take a nap every afternoon,' related a disciple of Soyen Shaku. 'We children asked him why he did it and he told us: ‘I go to dreamland to meet the old sages just as Confucius did.’ When Confucius slept, he would dream of ancient sages and later tell his followers about them.
    It was extremely hot one day so some of us took a nap. Our schoolmaster scolded us. "We went to dreamland to meet the ancient sages the same as Confucius did," we explained. "What was the message from those sages?" our schoolmaster demanded. One of us replied: "We went to dreamland and met the sages and asked than if our schoolmaster came there every afternoon, but they said they had never seen any such fellow."

    42. The Dead Man's Answer
    When Mamiya, who later became a well-known preacher, went to a teacher for personal guidance, he was asked to explain the sound of one hand.
    Mamiya concentrated upon what the sound of one hand might be. 'You are not working hard enough,' his teacher told him. 'You are too attached to food, wealth, things, and that sound. It would he better if you died. That would solve the problem.'
    The next time Mamiya appeared before his teacher he was again asked what he had to show regarding the sound of one hand. Mamiya at once fell over as if he were dead.
    'You are dead all right' observed the teacher. 'But how about that sound?' 'I haven't solved that yet,' replied Mamiya, looking up. 'Dead men do not speak,' said the teacher.’ Get out!'

    62. In the Hands of Destiny
    A great Japanese warrior named Nobunaga decided to attack the enemy although he had only one tenth the number of men the opposition commanded. He knew that he would win, but his soldiers were in doubt. On the way he stopped at a Shinto shrine and told his man, 'After I visit the shrine I will toss a coin. If head comes we will win; if tails we will loose. Destiny holds us in her hand.' Nobunaga entered the shrine and offered a silent prayer. He came forth and tossed a coin. Heads appeared. His soldiers were so eager to fight that they won their battle easily.
    'No one can change the hand of destiny,' his attendant told him after the battle. ‘Indeed not,' said Nobunaga, showing a coin, which had been doubled, with heads facing either way.

    88. How to Write a Chinese Poem
    A well-known Japanese poet was asked how to compose a Chinese poem. The usual Chinese poem is four lines,' he explained. The first line contains the initial phrase; the second line, the continuation of that phase; the third line turns from this subject and begins a new one; and the fourth line brings the first three lines together. A popular Japanese song illustrates this:
    ‘Two daughters of a silk merchant live in Kyoto,
    The elder is twenty, the younger, eighteen.
    A soldier may kill with his sword,
    But these girls slay men with their eyes.'
    (σημείωση δική μου: γίνεται και με τρεις στίχους αν ο πρώτος συγχωνευθεί με τον δεύτερο, έτσι μένει ο τρίτος και ο τέταρτος)

    92. Fire Poker Zen
    Hakuin used to tell his pupils about an old woman who had a teashop, praising her understanding of Zen. The pupils refused to believe what he told them and would go to the teashop to find out for themselves. Whenever the woman saw them coming she could tell it once whether they had come for tea or to look into her grasp of Zen. In the former case, she would serve them graciously. In the latter, she would beckon to the pupils to come behind her screen. The instant they obeyed, she would strike than with a fire poker. Nine out of ten of them could not escape her beating.

    97. Teaching the Ultimate
    In early times in Japan, bamboo-and-paper lanterns wee used with candles inside. A blind man, visiting a friend one night was offered a lantern to carry home with him.
    'I do not need a lantern,' he said. Darkness or light is all the same to me' ‘I know you do not need a lantern to find your way,' his friend replied, 'but if you don't have one someone else may run into you. So you must take it.' The blind man started off with the lantern and before he had walked very far someone ran squarely into him.
    'Look out where you are going!' he exclaimed to the stranger. 'Can't you see this lantern?'
    ‘Your candle has burned out brother,' replied the stranger.

  • Ανώνυμος 51895

    3 Νοε 2021

    Χρήσιμες οι ιδέες του, αλλά τις έχω ακούσει και διαβάσει από άλλους ούτε και εγώ δεν ξέρω πόσες φορές. "Yποστηρίζει, πως η βελτίωση της ζωής μας εξαρτάται όχι από την ικανότητα του να φτιάχνουμε λεμονάδα από τα λεμόνια της ζωής, αλλά από το να μάθουμε να χωνεύουμε τα λεμόνια καλύτερα." Δεν φτάνει μόνο αυτό, μου φαίνεται σαν μια κάπως ηττοπαθή αποδοχή των εμπειριών . Στις ζωή μας θα χρειαστεί να καταπιούμε και μερικές μεγάλες μπουκιές, αλλά το σημαντικότερο είναι, νομίζω, όχι μόνο αποδεχόμαστε τις εμπειρίες μας αλλά και να τις δίνουμε το νόημα που εμείς θέλουμε. Να τις κάνουμε να "υποκλιθούν" μπροστά μας, να πάρουν μια συγκεκριμένη αξία από εμάς τους ίδιους, να μας υπηρετήσουν, και εφόσον το κάνουμε αυτό, τότε να "χωνέψουμε τα λεμόνια καλλίτερα". Δεν μπορώ να φανταστώ σημαντικά συμβάντα στη ζωή μου, χωρίς πρώτα να το νοηματοδοτήσω εγώ ο ίδιος. Αλλιώς, θα κυριαρχήσουν αυτά επάνω σε μένα, κάτι που θεωρώ σαν ήττα.
    " Σ’ αυτόν τον καθοριστικό ‒για τη νέα γενιά‒ οδηγό αυτοβελτίωσης, ο συγγραφέας μας αποκαλύπτει το κλειδί για να είμαστε πιο ευτυχισμένοι". Προσωπικά, δεν θυμάμαι ποτέ μου να επεδίωξα να γίνω ευτυχισμένος. Ποτέ μου. Ούτε που με αποσχολεί. Ένιωσα ελάχιστες φορές στη ζωή μου ευτυχισμένος και για πολύ σύντομο διάστημα. Δεν είμαστε στη ζωή για να είμαστε ευτυχισμένοι. Η ευτυχία είναι μια "ιδανική" συνισταμένη των εσωτερικών και εξωτερικών συνθηκών και σαν τέτοια είναι σπάνια και διαρκεί λίγο. Σκεφτείτε πως έξω στον κόσμο υπάρχουν αναρίθμητα πλάσματα που προσπαθούν να πετύχουν αυτή την ιδεώδη κατάσταση. Πώς θα μπορούσε λοιπόν να είμαστε όλοι ευτυχισμένοι; Και μάλιστα διαρκώς. Έτσι, ας την αφήσουμε στην ησυχία της, μιας και είναι θέμα τύχης.
    "Η σημερινή κουλτούρα μας είναι εμμονικά κολλημένη σε παράλογες θετικές προσδοκίες". Δεν τίθεται θέμα, είναι απορριπτέες. Εντυπωσιάζουν μόνο τους ρηχούς και τους αποτυχημένους. Άλλωστε, το πρόβλημα δεν είναι οι κοινωνικές συμβάσεις, αλλά το ότι τις αποδέχονται πολλοί. Και όσο περισσότεροι τις αποδέχονται, τόσο και περισσότερο θα προβάλλονται σαν πρότυπα. Αν πολλοί αναζητούν κάτι, τότε θα βρεθούν αυτοί που θα τους το προσφέρουν. Ο κίνδυνος δεν προέρχεται μόνο από αυτούς που δημιουργούν τα πρότυπα και τις κοινωνικές συμβάσεις - αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν τέτοιοι- αλλά κυρίως από αυτούς που τα αποδέχονται. Είναι οι υποκριτές και οι αποτυχημένοι. Ας κοιτάξουμε γύρω μας.
    Από την άλλη μεριά και η στάση του Μπουκόφσκι, και του κάθε Μπουκόφσκι, είναι ένα πρόβλημα. Πίσω από αυτήν (την στάση), υπάρχει μια αθεράπευτη πίκρα, λύπη, μια πληγή που δεν λέει να κλείσει: το αίσθημα της αποτυχίας, που για να νικηθεί, χρειάζεται ένα ναρκωτικό που θα καταπνίξει τον πόνο της αποτυχίας - όσο γίνεται- το οποίο δεν είναι άλλο από το: Ή η ευγενής τέχνη
    του να τα γράφεις όλα στα ... !
    Φυσικά, ούτε λόγος για θετική ενέργεια και παρόμοιες μπούρδες.
    Τα στάνταρς της κοινωνίας - που δεν είναι στάνταρς γιατί αλλάζουν - μας αφορούν μέχρι του σημείου να εξασφαλίσουμε μια υποφερτή επιβίωση. Από εκεί και πέρα, ο καθένας οφείλει να δώσει νόημα αυτός ο ίδιος στη ζωή του και να δικάζει ο ίδιος των εαυτό του.
    Όμως είναι αλήθεια, πως δεν μπορούν να το κάνουν όλοι το ίδιο καλά. Μπορούν όμως, να προσπαθήσουν όλοι όσο μπορούν. Ή τουλάχιστον, οι περισσότεροι, γιατί υπάρχουν και οι μπετόβλακες.
    Εν κατακλείδι και χωρίς να ισχυρίζομαι πως ΄"έκλεισα το θέμα", αν ο καθένας βρεί τις δικές του αλήθειες και αναγνωρίσει το δικαίωμα στους άλλους να έχουν τις δικές τους, τότε κανένα "πρέπει" δεν θα μας αγγίζει, καμία πλύση εγκεφάλου.

    Γιάννης

  • Ανώνυμος 51891

    3 Νοε 2021

    Αλλά ας προσγειωθούμε στον πλανήτη των πιθήκων (aka ρωμιοσύνη).
    Είστε έτοιμοι;
    Πάμε!

    Τι απέγινε ο μαθητής που μούτζωσε τους επισήμους στην παρέλαση; Κουρέας στη Λάρισα και ...αντιεμβολιαστής
    Ο νεαρός μαθητής έγινε σύμβολο των τότε «αγανακτισμένων», με τα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ να του πλέκουν το εγκώμιο για τη στάση του. Η «Ελευθεροτυπία» έγραφε, για παράδειγμα, τότε ότι είναι εκφραστής μιας νέας γενιάς που σιγά-σιγά φτιάχνει το δικό της Πολυτεχνείο, ενώ η ΟΛΜΕ σχολίαζε ότι οι μαθητές συμμετείχαν με τον δικό τους τρόπο στις κινητοποιήσεις (sic) της 28ης Οκτωβρίου!
    Οι αναρτήσεις του στα κοινωνικά δίκτυα αποκαλύπτουν τον σημερινό πνευματικό του κόσμο. Ο νεαρός «αγανακτισμένος» έγινε ένας κανονικός αντιεμβολιαστής. «Ο κόσμος γι' αυτόν εξηγείται μόνο με θεωρίες συνωμοσίας. Θαυμάζει έναν ομοφοβικό ο οποίος "ξεμπροστιάζει" τη νέα τάξη που προωθεί το "τρίτο φύλο", ενθουσιάζεται με τα συλλαλητήρια κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, αντιδρά στις ειδήσεις για τους πρόσφυγες, λέγοντας ότι είναι μεθόδευση του Σόρος για να μας αφελληνίσουν, είναι πεπεισμένος ότι θα μας εμφυτεύσουν τσιπάκι για να μας ελέγξουν», σχολιάζει ο Ηλίας Κανέλλης.
    https://www.iefimerida.gr/ellada/ti-apegine-mathitis-moytzose-episimoys-parelasi-koyreas-larisaantiemboliastis

    ΣΤΑ @@ ΜΑΣ !!!

    Παππάς-Γιαννούλης κάνουν αντιπολίτευση με... μανιτάρια στα τρένα της ΤΡΑΙΝΟΣΕ -Τους αδειάζει η εταιρεία
    Στην απάντησή της στον βουλευτή, η εταιρεία σημειώνει πως αποτελεί «σοβαρό λάθος» η δημοσίευση της συγκεκριμένης φωτογραφίας, αφού «δεν απεικονίζει πραγματικά περιστατικά.
    Χθες, ο τομεάρχης Υποδομών και Μεταφορών της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Νίκος Παππάς, και ο αναπληρωτής τομεάρχης Χρήστος Γιαννούλης, σε ένα κρεσέντο λαϊκισμού, ανέβασαν το βίντεο από το εσωτερικό ενός βαγονιού, όπου δήθεν φύτρωναν μανιτάρια σε εν ενεργεία τρένο, αναφέροντας: «Το υψηλό ''γούστο'' των Μητσοτάκη και Καραμανλή για τα ΜΜΜ δεν κρύβεται. Η εγκατάλειψη της συντήρησης του σιδηροδρομικού δικτύου και του τροχαίου υλικού έδωσε την ευκαιρία στα μανιτάρια να… ξεφυτρώσουν. Αυτή τη φορά μέσα στα βαγόνια του τρένου.
    https://www.iefimerida.gr/politiki/gkafa-nikoy-pappa-me-manitaria-sta-trena-trainose-lathos-leei-o-idios-ti-apanta-i-etaireia

    Πού θα διορίζουμε αν πουληθούν τα κρατικά μονοπώλια...
    Πολιτικός πανικός, μήπως καταρρεύσει το πελατειακό σύστημα διορισμών, πουλώντας τα κρατικά μονοπώλια. Γιατί οι αριστεροί δίνουν "πάσα" στην κυβέρνηση.
    Το σκηνικό της πολιτικής αντίδρασης στήνεται στη Βουλή. Οι εντυπώσεις, γνωστές.
    Ο λαϊκισμός και η παραπλάνηση σε όλο τους το μεγαλείο... Πόνος και νοιάξιμο..., της αριστεράς και της προόδου (μην ξεχνάμε το προόδου...) για την ακρίβεια...
    Την επιστολή, την διαβάσεις δεν την διαβάσεις δεν χάνεις τίποτε. Το 95% είναι επαναλαμβανόμενη μπαγιάτικη αριστερή κονσέρβα.
    Τυχαία αντιδρά η αριστερά της προόδου... του ΣΥΡΙΖΑ στη μείωση της κρατικής συμμετοχής στο κρατικό μονοπώλιο τη ΔΕΗ, (δεύτερο κρατικό μονοπώλιο) ή της ΔΕΠΑ –ΔΕΣΦΑ (τρίτου και τέταρτου κρατικού μονοπωλίου);
    Τυχαία έσκιζαν τα ρούχα τους, πρώην αριστεροί κομματικοί εργατοπατέρες, όταν άνοιξε το κρατικό μονοπώλιο επικοινωνιών του ΟΤΕ, για να βρουν και αυτοί ως μαχητές... δόξα λαμπρή στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ;
    https://www.capital.gr/o-giorgos-kraloglou-grafei/3592510/pou-tha-diorizoume-an-poulithoun-ta-kratika-monopolia

    Κατόπιν μπαίνουν στον χορό, οι Συριζαίοι αντισυστημικοί, που αρχίζουν τις ερωτήσεις, αν πλήρωσε ο καθηγητής τον λογαριασμό ή τον πλήρωσε η φαρμακευτική εταιρεία που είχε διοργανώσει το συνέδριο στην επαρχία. Το υπονοούμενο είναι σαφές. Αν το πλήρωσε η εταιρεία, μήπως είναι μπόνους για την διαφήμιση υπέρ των εμβολίων που κάνουν οι μεγαλογιατροί της επιτροπής; "Δαπιτακο Βασιλακόπουλε, που έγινες καθηγητής κουβαλώντας προτζεκτορες και εργασιορυπαινοντας... ΑΝ ΙΣΧΥΟΥΝ ΑΥΤΑ, πρώτον ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ και δεύτερον σου έχω σουρει πολύ λίγα!!!!”, έγραψε ο έτερος αρχηγός των ατάκτων Παύλος Πολάκης. (σ.σ. τελικά αποκαλύφθηκε ότι η συγκεκριμένη εταιρεία δεν εμπορεύεται εμβόλια, αλλά φέρνει στην Ελλάδα τα μονοκλωνικά φάρμακα που εμποδίζουν τη βαριά νόσηση στους ήδη νοσούντες, όπως ζητάει επιμόνως εδώ και καιρό ο κ. Πολάκης). Λεπτομέρειες θα μου πείτε.
    Τα μέτρα είτε είναι λίγα και καθυστερημένα είτε είναι πολύ αυστηρά και ταξικά. Ενίοτε και τα δυο μαζί, όπως στην περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα. Τα σχολεία δεν έπρεπε να ανοίξουν και όταν ανοίγουν, πρέπει να κλείσουν, όπως στην περίπτωση του Νίκου Φίλη. Α ναι και να διπλασιαστούν οι αίθουσες και οι καθηγητές. Οι ανεμβολίαστοι που δεν κάνουν το εμβόλιο δεν πείθονται εξαιτίας της κυβέρνησης, ασχέτως αν η μείζων αντιπολίτευση έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να υπονομεύσει τη διαδικασία. Και ακόμα περιμένουμε την περίφημη καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ που θα πείσει και τους τελευταίους διστακτικούς.
    Οι υγειονομικοί πρέπει να εμβολιαστούν υποχρεωτικά, αλλά δεν θα πρέπει να υπάρξουν κυρώσεις γιατί διχάζουν και είναι τιμωρητικές. Μόνο να κάνουν τεστ πρέπει. Το ΕΣΥ πρέπει να ενισχυθεί αλλά δεν πρέπει να επιστρατευθούν οι ιδιωτικές κλινικές, γιατί ιδιωτικοποιείται το δημόσιο σύστημα. Μόνη λύση οι προσλήψεις κι ας μην υπάρχει διαθέσιμος γιατρός για πρόσληψη.
    Οι γιατροί βάζουν πλάτες στην κυβέρνηση και ταυτόχρονα η κυβέρνηση κρύβει ή δεν λαμβάνει υπόψιν τις εισηγήσεις τους και αδιαφορεί για τις προτάσεις τους. Γι' αυτό και πρέπει να αντικατασταθούν με επιστήμονες κοινής αποδοχής. Υποθέτουμε με πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων. Οι μισοί δεξιοί και οι μισοί αριστεροί...
    https://www.capital.gr/arthra/3592511/stin-taberna-tou-zioga

  • Ανώνυμος 51890

    3 Νοε 2021

    Εκτός από το "shit happens" υπάρχει και το "no sweat", δηλαδή να κάνεις κάτι αβίαστα (αυτό δεν γίνεται αυτόματα αλλά όταν ενεργούμε φυσικά και αυθόρμητα, που και καυτο δεν γίνεται αυτόματα αλλά όταν σταματάμε να προσκολλούμαστε υπερβολικά στις κοινωνικές συμβάσεις, την κοινωνική μας μάσκα και όσα "πρέπει" έχουμε μάθει από την οικογένεια και τα θεωρούμε αυθαιρέτως ως θεμελιώδη αλλά δεν είναι) ως προς την ταοιστική του έκδοχή/ερμηνεία. Αν το ήξερε αυτό ο Mark Manson, θα ήταν βαθύτερο το βιβλίο του και ακόμα πιο ουσιώδες.

    Έχει απόλυτο δίκιο όταν λέει:
    "Για δεκαετίες μας γίνεται μια πλύση εγκεφάλου. Μας λένε πως η θετική σκέψη είναι το κλειδί μιας χαρούμενης, εύπορης ζωής. «Στο διάολο η θετικότητα», λέει ο Mark Manson. «Ας είμαστε ειλικρινείς, μερικές φορές τα πράγματα είναι σκατά και πρέπει να ζήσουμε με αυτό»."
    " «Δεν γίνεται όλοι να είναι ξεχωριστοί ‒ υπάρχουν νικητές και ηττημένοι στην κοινωνία. Ούτε είναι δίκαιο ούτε είναι δικό μας φταίξιμο». Μας συμβουλεύει να γνωρίσουμε τους προσωπικούς μας περιορισμούς και να τους αποδεχτούμε. Αυτό, λέει, είναι η πραγματική πηγή ενδυνάμωσης."

    Όμως αυτά είναι χιλιοειπωμένα και η αυτοβελτιώση/καλλιέργεια περνάει μέσα από τη μειώση του εγώ και των επιθυμιών, αλλιώς δεν μπορείς να στείλεις στο διάολο την θετικότητα όσο να πιέσεις το εγώ σου (αυτό πού να το ξέρει). Είναι δηλαδή κάτι βαθύτερο. Εκεί δε που λέει ότι πάντα θα υπάρχουν νικητές και ηττημένοι έχει προφανώς δίκιο, αλλά δεν καταννοεί γιατί είναι έτσι και όχι αλλιώς. Διότι ζούμε σε συμπληρωματική πραγματικότητα, όχι ντετερμινιστική.

    Η πρώτη από τις "101 ιστορίες ζεν" αναφέρει:
    Nan-in, a Japanese master during the Meiji era (1868-1912) received a university professor who came to inquire about Zen. Nan-in saved tea. He poured his visitor's cup full, and then kept on pouring. The professor watched the overflow until he no longer could restrain himself.
    'It is overfull. No more will go in!'
    ‘Like this cup,' Nan-in said. ‘You are full of your own opinions and speculations. How can I show you Zen unless you first empty your cup?

    Μπορώ να παραθέσω δεκάδες αποσπάσμα από το tao te ching, αλλά θα περιοριστώ σε ένα:
    Στον κόσμο, κάποιοι προχωρούν και κάποιοι μένουν πίσω.
    Κάποιοι γιορτάζουν και κάποιοι θρηνούν.
    Κάποιοι δυναμώνουν και κάποιοι εξασθενούν.
    Κάποιοι είναι ασφαλείς και κάποιοι κινδυνεύουν.
    Γι’αυτό, ο σοφός βλέπει τα πράγματα όπως είναι, χωρίς να προσπαθεί να τα ελέγξει.
    Απορρίπτει τις υπερβολές και οτιδήποτε το ακραίο και μένει στο κέντρο του κύκλου. (29)

    Και τα αποσπασματάκια μας από την ταινία Peaceful Warrior (2006):
    - Everyone wants to tell you what to do and what's good for you. They don't want you to find your own answers, they want you to believe theirs.
    -Let me guess, and you want me to believe yours.
    - No, I want you to stop gathering information from the outside and start gathering it from the inside.

    - I think you should continue your training as a gymnast. A warrior does not give up what he loves, Dan. He finds the love in what he does.
    - Look at me! I have a metal rod in my leg.
    - A warrior is not about perfection, or victory, or invulnerability. He's about absolute vulnerability. That's the only true courage.
    - What kind of training you think I could do? I just had an accident!
    - The accident is your training. Life is choice. You can choose to be a victim or anything else you'd like to be.
    - Just ignore what happened to me?
    - A warrior acts, only a fool reacts.
    - What if I can't do it?
    - That's the future. Throw it out.
    - Well, how would we start?
    - There is no starting or stopping, only doing.