ΠΑΡΕ
ΤΑ ΜΕΣΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ !

Μια πραγματική
συζήτηση με την κόρη μου


— Το μεγάλο κακό του καπιταλισμού είναι ότι αποξένωσε τον εργάτη αφαιρώντας τα μέσα παραγωγής από τα χέρια του. Μόνο όταν ο εργάτης πάρει στα χέρια του τα μέσα παραγωγής του πλούτου, θα αλλάξει η κοινωνία, γιατί μόνο τότε ο παραγόμενος πλούτος θα διανεμηθεί εξ ίσου σε όλους όσους τον παρήγαγαν.

— Τι είναι αυτό που διαβάζεις κόρη μου;
IMAGE DESCRIPTION
— Μία παράγραφος από την ομιλία που θα κάνω απόψε στο κόμμα, μπαμπά. Είναι η πρώτη φορά που θα μιλήσω μπροστά σε κόσμο και έχω λίγο τρακ.

— Να μην έχεις τρακ. Μια χαρά θα πάνε όλα. Τη συγκεκριμένη παράγραφο όμως, βγάλε την από το κείμενο που έγραψες. Δεν στέκει. Είναι εκτός λογικής.

— Τι θες να πεις;

— Θέλω να πω πως, όλα όσα λες δεν ισχύουν. Είναι λάθος

— Τι λες μωρέ μπαμπά; Γιατί είναι λάθος;

— Ας υποθέσουμε, πως χίλιοι εργάτες αναλαμβάνουν να γκρεμίσουν ένα μεγάλο τοίχο. Τους δίνεται και το μέσο παραγωγής, με το οποίο θα εκτελέσουν το έργο. Τους χαρίζεται λοιπόν από ένα σφυρί στον καθένα. Εντάξει μέχρι τώρα;

— Πού το πας μπαμπά;

— Περίμενε βρε κόρη μου, να ακούσεις το συλλογισμό μου. Ξεκινούν λοιπόν οι εργάτες να σπάσουν τον τοίχο με το σφυρί του ο καθένας, που είναι, όπως είπαμε, δικό του.

Θα το χρησιμοποιήσουν όλοι οι εργάτες με τον ίδιο τρόπο το σφυρί; Δηλαδή, θα χρησιμοποιήσουν οι εργάτες με τον ίδιο τρόπο το μέσο παραγωγής έργου, που όπως είπαμε είναι το σφυρί;

IMAGE DESCRIPTION— Δεν μπορώ να καταλάβω που το πας, μπαμπά.

— Κοίτα κόρη μου, τα πράγματα είναι απλά. Κάποιοι εργάτες θα δουλέψουν με περισσότερο ζήλο από κάποιους άλλους. Άλλοι πάλι εργάτες θα χρησιμοποιήσουν το σφυρί πιο έξυπνα χτυπώντας τον τοίχο σε σημεία τέτοια, ώστε να γκρεμιστεί πιο εύκολα. Άλλοι πάλι θα είναι πολύ πιο αργοί, αλλά πιο προσεκτικοί. Άλλοι θα χτυπούν τον τοίχο απρόσεκτα προκαλώντας τραυματισμούς όχι μόνο στον εαυτό τους, αλλά και στους άλλους.

Σε ρωτάω λοιπόν: Όταν ο τοίχος γκρεμιστεί επιτέλους, θα πρέπει οι εργάτες να αμειφτούν το ίδιο; Δηλαδή, θα πρέπει ο προσεκτικός με τον απρόσεκτο, ο έξυπνος με το βλάκα και ο μεθοδικός με τον επιπόλαιο να πάρουν τα ίδια χρήματα; Θα είναι δίκαιο αυτό;

— Όχι, δεν θα είναι.

— Φαντάζομαι θα συμφωνείς, πως ο πιο παραγωγικός, ο πιο μεθοδικός και ενδεχομένως, ο πιο εύστροφος, θα πρέπει να αμειφθεί περισσότερο. Αν μάλιστα κάποιος εργάτης είναι και μεθοδικός, παραγωγικός και προσεκτικός αλλά και εύστροφος, θα πρέπει να αμειφθεί περισσότερο. Είναι έτσι ή δεν είναι;

— Έτσι είναι.

— Άρα λοιπόν, αυτός ο εργάτης που συγκεντρώνει όλα τα παραπάνω προσόντα, θα συσσωρεύσει περισσότερο πλούτο γιατί θα αμειφθεί περισσότερο. Συμφωνείς;

— Συμφωνώ.

— Αφού λοιπόν θα συσσωρεύσει περισσότερο πλούτο, θα μπορεί να αυξήσει και τα μέσα παραγωγής του. Εννοώ κάποια στιγμή, από το πλεόνασμα του πλούτου που θα έχει συσσωρεύσει, θα μπορεί να πάει να αγοράσει κι άλλα σφυριά και να προσλάβει ανθρώπους και να τους εκπαιδεύσει ο ίδιος, ώστε να μπορεί πλέον να φτιάξει μια δική του επιχείρηση και να αναλαμβάνει έργα κατεδάφισης και φυσικά στην πορεία του χρόνου να γίνει πλούσιος.

— Αυτό δεν θα πρέπει να γίνει, γιατί αυτός ο εργάτης θα γίνει καπιταλιστής.

— Γιατί δεν θα πρέπει να γίνει; Δεν το δικαιούται; Δεν είναι καλύτερος από όλους τους άλλους; Αν με το ζόρι τον καθηλώσουμε περιορίζοντας τις δυνατότητές του, που όπως είπαμε είναι πολύ περισσότερες από τους άλλους εργάτες, δεν θα είναι άδικο; Θα είναι σαν να πετάμε την ευφυία του, την εργατικότητά του και τη μεθοδικότητά του στο καλάθι των αχρήστων. Είναι έτσι ή δεν είναι;


— Δεν είναι ακριβώς έτσι. Θα πρέπει το κράτος να εκπαιδεύσει όλους τους εργάτες, ώστε να παράγουν το ίδιο.

— Είσαι σίγουρη πως υπάρχει κράτος ή έστω κάποιος φορέας που το βλάκα να τον κάνει έξυπνο, τον τεμπέλη να τον κάνει εργατικό, τον τσαπατσούλη να τον κάνει προσεκτικό και μεθοδικό και τον φαύλο να τον κάνει ενάρετο;

— Δεν ξέρω για κράτος, πάντως ο κομμουνισμός θα μπορούσε να το κάνει.

— Τότε γιατί δεν το έκανε και κατέρρευσε;

— Δεν τον άφησε ο καπιταλισμός.

IMAGE DESCRIPTION— Ειλικρινά, δεν σε καταλαβαίνω κόρη μου. Μου λες, με άλλα λόγια, πως υπάρχει ένα πολιτικό σύστημα, που μπορεί το βλάκα να τον κάνει έξυπνο και τον τεμπέλη εργατικό. Αυτό μου λες. Δηλαδή, ισχυρίζεσαι. πως υπάρχει πολιτικό σύστημα. που μπορεί να πάει κόντρα στη φύση και να την ανατρέψει. Δηλαδή μου λες, πως δεν υπάρχει θέμα να ζούμε «παρά φύση» και όχι «κατά φύση».

— Μη διαστρεβλώνεις τα λόγια μου μπαμπά. Εγώ απλά είπα, πως ο κομμουνισμός μπορεί να φέρει την ισότητα.

— Ισότητα μεταξύ ποιων; Των άνισων; Όπως σας έχω ξαναπεί, σε σένα και στον αδερφό σου, δεν υπάρχει μεγαλύτερη αδικία όταν επιχειρούμε να εφαρμόσουμε την ισότητα μεταξύ άνισων μεγεθών, προσώπων ή πραγμάτων. Δεν μπορείς με κονσέρβες κρέατος που ταΐζεις το σκύλο σου να ταΐσεις και το καναρίνι σου. Δεν μπορείς με νερό και λίπασμα με τα οποία θρέφεις τα φυτά σου, να τραφείς και εσύ. Πάντοτε να θυμάσαι, πως όταν όλα αξίζουν το ίδιο, τότε τίποτα δεν αξίζει τίποτα.

— Όλα αυτά που λες είναι καπιταλιστική ρητορική. Δεν θα ξανασυζητήσω τέτοια θέματα μαζί σου. Πάω τώρα, γιατί έχω αργήσει και θα με περιμένουν στο κόμμα.

— Καλό δρόμο κόρη μου. Φεύγοντας όμως, πάρε και κανένα σφυρί μαζί σου. Έξω στη ντουλάπα, έχουμε μερικά.

— Να πάρω σφυρί; Τι να το κάνω;

— Όλο και κάποιον τοίχο θα βρεις μπροστά σου και θα χρειαστεί να τον γκρεμίσεις...


ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


11 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 48051

    19 Οκτ 2019

    Περί δισεκατομμυριούχων συνέχεια:

    Καθώς τα ποικίλα σχέδια φορολόγησης των βαθύπλουτων κερδίζουν έδαφος στον αμερικανικό πολιτικό διάλογο –και μετά την πρόσφατη βόμβα ότι οι 400 πλουσιότεροι Αμερικανοί πλήρωσαν χαμηλότερο φόρο από άλλες εισοδηματικές τάξεις πέρυσι- πολλοί δισεκατομμυριούχοι μπαίνουν στη διαδικασία να αμφισβητήσουν ακόμη και την ίδια την ύπαρξή τους εν μέσω της ολοένα και αυξανόμενης εισοδηματικής ανισότητας. Τουλάχιστον δώδεκα δισεκατομμυριούχοι έχουν καλέσει δημόσια τους υπερ-πλούσιους να καταβάλλουν περισσότερους φόρους. Τη Δευτέρα, ο πρόεδρος και συνιδρυτής της Salesforce Marc Benioff έγραψαν το τελευταίο μιας σειράς άρθρων που προτείνουν υψηλότερους φόρους για τους πλούσιους. Ο επιχειρηματίας του κλάδου λογισμικού, ο οποίος κατατάσσεται στο Νο 93 της λίστας Forbes 400 με τους πλουσιότερους Αμερικάνους, έγραψε ότι "η αύξηση των φόρων σε βάρος υψηλών εισοδημάτων όπως το δικό μου, θα βοηθούσε στην άντληση των τρισεκατομμυρίων δολαρίων που χρειαζόμαστε απεγνωσμένα να βελτιώσουμε την εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη και να καταπολεμήσουμε την κλιματική αλλαγή".
    https://www.capital.gr/forbes/3388565/autoi-oi-disekatommuriouxoi-theloun-oi-bathuploutoi-na-plironoun-perissotera-se-forous

  • Ανώνυμος 48049

    18 Οκτ 2019

    Τον... χαβά του ο Τόμσεν: Κόψτε συντάξεις, μειώστε αφορολόγητο για να έχετε ανάπτυξη!
    Στην πάγια θέση του ΔΝΤ ότι κακώς ανεστράφησαν οι αλλαγές που ψηφίστηκαν το 2017, για τη μείωση των συντάξεων και του αφορολογήτου, επέμεινε ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του Ταμείου, ο γνωστός και μη εξαιρετέος Πολ Τόμσεν.
    Αναπτύσσοντας το σκεπτικό του Ταμείου για χαμηλό ΑΕΠ μακροπρόθεσμα (0,9%), σημείωσε ότι η Ελλάδα είναι από τις χώρες με πολύ χαμηλή παραγωγικότητα και πρόβλημα δημογραφικού. "Οι προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν είναι ευρύτερες διαρθρωτικές αλλαγές (άνοιγμα αγορών, επαγγελμάτων)", σημείωσε ο Δανός και συνέχισε τονίζοντας ότι η μεταρρυθμιστική ατζέντα εφαρμόστηκε μερικώς.
    "Οι συντάξεις στην Ελλάδα είναι πολύ υψηλές... Πρέπει να διευρυνθεί η φορολογική βάση" παρατήρησε χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι αφενός η συνταξιοδοτική δαπάνη είναι μεγάλη αφετέρου μένει αφορολόγητο το 60% των φορολογούμενων. "Είμαστε απογοητευμένοι που ανεστράφησαν αυτές οι μεταρρυθμίσεις, ήταν λάθος, ελπίζω να διορθωθεί", τόνισε χαρακτηριστικά, παραπέμποντας στις επίμαχες διατάξεις που είχαν ψηφιστεί το 2017, προκειμένου να κλείσει η 3η αξιολόγηση και καταργήθηκαν το περσινό Δεκέμβριο (η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς) και την περασμένη Άνοιξη (η μείωση του αφορολογήτου).
    https://www.iefimerida.gr/oikonomia/tomsen-kopste-syntaxeis-kai-aforologito-gia-anaptyxi

    Μακάκα συντάκτη ο Τόμσεν γνωρίζει πολύ καλά τον βόθρο που λέγεται ρωμιοσύνη, για αυτό σε ό,τι λέει είναι εύστοχος.
    Σφάξτους με το μπαμπάκι Τόμσεν!
    https://www.protagon.gr/epikairotita/ellada/sfakse-tomsen-sfakse-12518000000

  • Ανώνυμος 48017

    12 Οκτ 2019

    Καμία μειωσούλα θα δούμε στις κύριες συντάξεις ή θα αναλωνόμαστε σε ανούσιες συζητήσεις με κορασίδες και να τις ταπώνουμε;
    ;)

  • Ανώνυμος 48009

    9 Οκτ 2019

    *υποβλητικότητα όχι επιβλητικότητα (στο 48005)

  • Ανώνυμος 48006

    8 Οκτ 2019

    Προτεινόμενη ταινία: In the Mouth of Madness (1994)
    https://www.youtube.com/watch?v=u8Li9urc73s

  • Ανώνυμος 48005

    8 Οκτ 2019

    "Ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ, αμέσως μετά το σχόλιό του για τους δισεκατομμυριούχους, εστίασε στην πρωτοβουλία Τσαν – Ζούκερμπεργκ και στην υποστήριξή του στον τομέα των επιστημών και της έρευνας. Σε εκείνο το σημείο ο Ζούκερμπεργκ αναρωτήθηκε αν είναι δίκαιο οι δισεκατομμυριούχοι να αποφασίζουν για τους τομείς έρευνας που θα ενισχύονται. «Δεν ξέρω, αλλά είναι καλύτερο από την άλλη εναλλακτική», αυτή της μη στήριξης της έρευνας, τόνισε καταλήγοντας ο ισχυρός άνδρας του Facebook."
    https://www.iefimerida.gr/kosmos/o-mark-zoykermpergk-tis-facebook-dilosi-aisthisi

    Ο Ζούκερμπεργκ σου λέει: πέσμου κάτι εναλλακτικό που να είναι καλύτερο και θα το εφαρμόσω (είπαμε η κοινωνία δεν είναι κάτι τέλειο, κάθε άλλο.). E, αφού δεν υπάρχει καλύτερη εναλλακτική τότε τι να συζητήσουμε.
    Αλλα όχι, το δυτικό φαντασιακό απαιτεί τα ιδανικά του, τα υψηλά του ιδεώδη, το δέος, την επιβλητικότητα, την πάλη, τη σύγκρουση, αίμα και μάρτυρες. Για αυτό και έδωσε και μια γαλλική επανάσταση, διότι δεν ήθελε να αφήσει τα πράγματα να κυλήσουν από μόνα τους, οι αλλαγές κυοφορούνταν και θα έρχονταν χωρίς την επανάσταση. Αλλά φευ ήθελε εποποιίες και μεγάλα λόγια. Και εισέπραξε τον δικτάτορά του τον οποίο θεοποίησε.

  • Ανώνυμος 48004

    8 Οκτ 2019

    48003: "αφού είμαι καλός, έξυπνος και μεθοδικός εργάτης δικαιούμαι καλύτερο αυτοκίνητο , σπίτι , υγεία , εκπαίδευση"

    Ο ρωμιός αυτό το εκλαμβάνει ως εξής: αν είμαι παραγωγικός εργάτης για ένα μικρό χρονικό διάστημα τότε μπορώ να δέσω τον γάιδαρο μου για το υπόλοιπο της ζωής μου. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Διότι πρέπει κάθε μέρα και για το υπόλοιπο της ζωής σου αν το αποδεικνύεις αυτό.
    Πρόκειται περί απλοϊκών ερωτημάτων που όμως απέχουν από την πραγματικότητα. Διότι στην πραγματικότητα κάποιος είναι καλός σήμερα και αύριο όχι και τόσο καλός. Κάποιος είναι καλός σε κάτι και κακός σε κάτι άλλο. Πρόκειται περί υπεραπλουστευμένων ερωτημάτων, για αυτό και έγραψα ότι ο συντάκτης έχει πολύ περιορισμένη και φτωχή επιχειρηματολογία.
    Η συνειδητή λιτότητα είναι δυο λεξούλες πασπαρτού που για να εφαρμοστούν απαιτείται η ενασχόληση με τον πανίσχυρο ψυχολογικό παράγοντα. Εν ολίγης η ανθρωπότητα πρέπει να αλλάξει life style, δηλαδή να αισθάνεται αυτάρκης με τα λίγα, δηλαδή να μειώσει εγώ και επιθυμίες. Τα υπόλοιπα είναι λόγια να χαιρόμαστε και να βιοπορίζονται κάποιοι μεγάλοι πολιτικοί.
    Έχει πάντως μια νοσηρή τάση η δυτική σκέψη να περιπλέκει τα προβλήματα με τα οποία ασχολείται, να στριφογυρίζει γύρω από αυτά, χωρίς όμως ποτε να τα ακουμπάει και τελικά να τρώει τα μούτρα της γεμίζοντας τόμους αχρείαστης μπούρδας. Το πρόβλημα του κομμουνισμού δεν είναι τα περί ισότητας, είναι πολλά αλλα.
    Είναι πάντως μια ουτοπική ιδεολογία που περιέχει πολλά ωραία πράγματα που όλοι μας θα θέλαμε (γιατί για παράδειγμα να μην ανήκουν σε όλους τα μέσα παραγωγής), που υπόσχεται έναν επίγειο παράδεισο, όπως είπε και ο 48000. Αλλα ρε παίδες σκεφτείτε το εξής , αφού δεν υπάρχει οικονομικό ή πολιτικο σύστημα που να είναι τέλειο, τότε τι μας αραδιάζουν οι κομμουνιστές.. Ούτε κοινωνία/πολιτεία υπάρχει τέλεια και ούτε μπορεί να υπάρξει τέτοιοι πράγμα.

  • Ανώνυμος 48003

    8 Οκτ 2019

    Το πρόβλημα σε αυτή τη συζήτηση είναι ότι όταν αναφερόμαστε σε κίνητρο δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε παρα μόνο σαν καταναλωτικό αγαθό. Ο εργάτης που θα ανταμειφθεί καλύτερα θα πάρει περισσότερα λεφτά και άρα θα αποκτήσει περισσότερα καταναλωτικά αγαθά κλπ κλπ. Νομίζω έχει πολύ ενδιαφέρον, ειδικά την εποχή της κρίσης, να διαβάσει κανείς με προσοχή δύο συνεντεύξεις που είχε δώσει , 43 χρόνια πριν, ένας από τους πλέον χαρισματικούς πολιτικούς της νεώτερη Ευρωπαϊκής ιστορίας., ο Ενρίκο Μπερλιγκουέρ.(http://www.badiera.gr/ενρίκο-μπερλινγκουέρ-η-πρόταση-της-δί/). Αυτό που ουσιαστικά έλεγε ο μεγάλος αυτός πολιτικός είναι ότι μέσω της συνειδητής λιτότητας και όχι μέσω θυσιών μπορεί να σπάσει ο φαύλος κύκλος μιας κοινωνίας που οδεύει προς το τέλος της. ΄Με λίγα λόγια το πρόβλημα είναι, αφού είμαι καλός, έξυπνος και μεθοδικός εργάτης δικαιούμαι καλύτερο αυτοκίνητο , σπίτι , υγεία , εκπαίδευση? Μήπως όλο αυτό είναι μια αυταπάτη , όταν από την άλλη για να τα αποκτήσω όλα αυτά καταστρέφω το περιβάλλον τον κοινωνικό ιστό και τελικά θέτω τα θεμέλια για μια ολική καταστροφή?

  • Ανώνυμος 48002

    8 Οκτ 2019

    Ωραιο.!

  • Ανώνυμος 48001

    7 Οκτ 2019

    Απόσπασμα σχολίου από τις 3 Φεβ 2018:
    "Στις κοινωνίες υπάρχουν οι λεγόμενες παραγωγικές δυνάμεις και παραγωγικά μέσα. Αυτά συνήθως ελέγχονται από μια μειοψηφία ατόμων. Τα μέσα παραγωγής (από σούπερμάρκετ έως ορυχεία και εργοστάσια) παράγουν συνεχώς πλούτο διότι τα άτομα της κοινωνίας τα έχουν ανάγκη για να καλύπτουν τις ανάγκες τους. Αυτοί που καρπώνονται το μεγαλύτερο όφελος από τα μέσα παραγωγής είναι μια μειοψηφία πλουσίων ξοδεύοντας συνεχώς χρήμα μια και τα μέσα παραγωγής παράγουν συνεχώς κέρδος (και παράγουν συνεχώς κέρδος διότι όλοι τα χρησιμοποιούν). Και εδώ έρχεται μια ενδιαφέρουσα ιδέα: γιατί τα μέσα παραγωγής να μην ελέγχονται και να μην ανήκουν στο λαό; Η ιδέα θεωρητικά είναι άριστη. Λέγεται κομμουνισμός. Τα άτομα θα εργάζονται σε κολλεκτίβες και το κράτος που ελέγχει τα μέσα παραγωγής φροντίζει για όλες τις βασικές τους ανάγκες. Θεωρητικά όλα μια χαρά. Πρακτικά έχει δοκιμαστεί στην ανατολική Ευρώπη και στη Ρωσία και έχει καταρρεύσει. Στα κομμουνιστικά καθεστώτα η δύναμη από τους πλούσιους πέρασε στην κρατική γραφειοκρατία. Οι γραφειοκράτες κατέληξαν να προσποιούνται ότι πληρώνουν τους εργαζόμενους και οι εργαζόμενοι κατέληξαν να προσποιούνται ότι εργάζονται. Μετά την κατάρρευση μεγαλοστελέχη της κρατικής γραφειοκρατίας επάνδρωσαν την ντόπια μαφία και την οικονομική ολιγαρχία. Ο Πούτιν είναι ένας εξαιρετικά επιτυχημένος πολιτικός ηγέτης διότι υποστηρίζει δυναμικά και με επιτυχία τα συμφέροντα της ρωσικής πλουτοκρατίας που νέμεται τα κέρδη από τις πρώτες ύλες (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, μέταλλα) που εξάγει η Ρωσία. Έτσι δεν υπάρχει λόγος οι ρώσοι ολιγάρχες να τον αλλάξουν, για αυτό και είναι επιτυχημένος πολιτικός.
    https://www.freeinquiry.gr/articles/erevnes/apo-ton-epikoyro-sta-monastiria-kai-ton-kommoynismo/4304.html

    Αν τους κάνεις όλους πλούσιους την επόμενη μέρα θα είναι όλοι φτωχοί. Το γιατί θα συμβεί αυτό το αφήνω να το κατανοήσετε μόνοι σας.
    Όταν οι κομμουνιστές πήραν τις επαυλείς των πλούσιων ανακάλυψαν ότι δεν μπορούσαν να τις "τρέξουν".
    Ένα γιωτ ενός δισεκατομμυριούχου ή μια επαυλή είναι σαν μία κυψέλη, δεν στέκει από μόνη της, απαιτεί ένα ευρύ υπόβαθρο υπηρεσιών από πίσω.
    Χρειάζεται έναν στρατό από υπαλλήλους, χρειάζεται συνεχή συντήρηση, τροφοδοσία και μάνατζμεντ.
    Αν το προλεταριάτο ζει μέσα σε επαυλείς, ποιοι θα τις "τρέχουν"; Οι μετανάστες; Δεν κολλάει.
    Η επιχειρηματολογία του συντάκτη προς την κόρη του είναι πολύ φτωχή και περιορισμένη, πιθανών διότι ο συντάκτης δεν έχει καταλάβει τί εστί κομμουνισμός.
    Τα πράγματα στην πραγματικότητα είναι πολύ χειρότερα για τον κομμουνισμό στην πράξη. Ας ρωτήσει κάποιον από την ανατολική Ευρώπη.
    Ο κομμουνισμός μπορεί να εφαρμοστεί περιορισμένα σε μικρές κοινωνίες, όπως π.χ. στη Marinaleda της Ισπανίας:
    https://en.wikipedia.org/wiki/Marinaleda

    Ο Σάντερς, που είναι υποψήφιος στην κούρσα για την προεδρία των ΗΠΑ, υποστήριξε προ ημερών ότι οι δισεκατομμυριούχοι δεν θα πρέπει να υπάρχουν.
    Οταν κλήθηκε να σχολιάσει την τοποθέτηση του Μπέρνι Σάντερς, ο Μάρκ Ζούκερμπεργκ έδωσε μια απάντηση που εξέπληξε τους περισσότερους. «Κανείς δεν αξίζει τόσα πολλά χρήματα. Νομίζω πως αν κάνεις που είναι καλό, τότε ανταμείβεσαι. Ομως πιστεύω ότι ένα τμήμα του πλούτου που συσσωρεύεται δεν μπορεί να δικαιολογηθεί» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ζούκερμπεργκ.
    Ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ, αμέσως μετά το σχόλιό του για τους δισεκατομμυριούχους, εστίασε στην πρωτοβουλία Τσαν – Ζούκερμπεργκ και στην υποστήριξή του στον τομέα των επιστημών και της έρευνας. Σε εκείνο το σημείο ο Ζούκερμπεργκ αναρωτήθηκε αν είναι δίκαιο οι δισεκατομμυριούχοι να αποφασίζουν για τους τομείς έρευνας που θα ενισχύονται. «Δεν ξέρω, αλλά είναι καλύτερο από την άλλη εναλλακτική», αυτή της μη στήριξης της έρευνας, τόνισε καταλήγοντας ο ισχυρός άνδρας του Facebook.
    https://www.iefimerida.gr/kosmos/o-mark-zoykermpergk-tis-facebook-dilosi-aisthisi

    «Οι ΗΠΑ έχουν την ηθική και οικονομική ευθύνη να φορολογήσουν πιο αυστηρά την περιουσία μας», αναφέρουν οι δισεκατομμυριούχοι. «Τα χρήματα αυτού του επιπρόσθετου φόρου θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να αντιμετωπιστεί η κλιματική αλλαγή, να βελτιωθεί η οικονομία, το σύστημα υγείας, να δημιουργηθούν περισσότερες ευκαιρίες και να ενισχυθούν οι ελευθερίες μας», προτείνουν και χαρακτηρίζουν πατριωτικό αυτόν τον φόρο δεδομένου ότι όλοι οι Αμερικανοί έχουν καθήκον να συμβάλουν, ανάλογα με τα μέσα που διαθέτουν, στην επιτυχία της χώρας. «Και οι πλουσιότερες δεν πρέπει να αποτελούν εξαίρεση», επισημαίνουν, σύμφωνα με το ΑΠΕ. Οι υπογράφοντες θυμίζουν επίσης ότι ο επενδυτής Γουόρεν Μπάφετ, ο τρίτος πλουσιότερος άνθρωπος στις ΗΠΑ, δηλώνει συχνά ότι, αναλογικά, πληρώνει λιγότερους φόρους από την γραμματέα του.
    https://www.iefimerida.gr/oikonomia/amerikanoi-kroisoi-zitoyn-perissoteroys-foroys

  • Ανώνυμος 48000

    6 Οκτ 2019

    Αυτό που αποτελεί ανυπέρβλητο πρόβλημα στην παραπάνω στιχομυθία, είναι η έλλειψη σκοπού. Οταν τα μέσα παραγωγής ανήκουν σ' όλους, τότε κανείς δεν έχει λόγο να παράξει έργο. Λείπει ο σκοπός. Απουσιάζει το κίνητρο, που θα ωθήσει τον εργάτη να συναγωνιστεί του διπλανό του. Δημιουργούνται οι κατάλληλες συνθήκες, για τις χαμηλότερες επιδόσεις. Για ποιο λόγο ο εργατικότερος και ικανότερος εργάτης, να δώσει τον καλλίτερο εαυτό του; Είναι στη φύση του ανθρώπου, να θέλει ανταμοιβή όταν προσφέρει στη κοινωνία έργο, και η ισοπέδωση της ισότητας, ακυρώνει την θέληση για παραγωγή έργου.
    Ολη η ιστορική πορεία της Σοβιετικής Ένωσης, καθώς και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών, το αποδεικνύει ασφαλέστατα. Και επειδή στη ζωή δεν μπορεί να υπάρχει καινό, αυτό καλύφθηκε από το κόμμα. Τα μέσα παραγωγής περιήλθαν στο κόμμα, το οποίο ιδεολογικά αναπαρήγαγε αυτό το αδιέξοδο ιδεολόγημα. Και αυτή η άλυτη πρακτικά αντίφαση, διαιώνιζε τον φαύλο κύκλο.
    Και όπου δεν επινοείται ένας σκοπός (απουσία ύπαρξης σκοπού, σημαίνει την ανάγκη για την επινόηση του ), αλλά όλα λειτουργούν τυχαία, εκεί βασιλεύει η παρακμή. Η παρακμή, έριξε τον κομμουνισμό και όχι ο καπιταλισμός.
    Ο κομμουνισμός, είναι μια ουτοπιστική και αφύσικη θεωρία, που παραπέμπει στο Χριστιανικό παράδεισο, αλλά εδώ στη γη. Και επειδή ο παράδεισος είτε στον ουρανό είτε στη γη άρει τους νόμους της φύσης και της ιστορίας, χαιρόμαστε που τελειώσαμε μαζί του. Ηταν μια θεωρεία της ηθικολογίας, λες και οι ανθρώπινες πράξεις και η ιστορία τους, έχουν σαν αφετηρία μόνο την καλή συνείδηση του ανθρώπου, που (υποτίθεται) μπορούσε να σφυρηλατηθεί μια για πάντα από τις κομμουνιστικές ιδέες.