“ΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ
ΠΡΟΣΜΕΝΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ
ΟΥΡΑΝΙΑ ΦΛΟΓΑ”

Ευρωπαίος περιηγητής
περιγράφει την Ανάσταση
στην Ιερουσαλήμ του 1750

Ιερουσαλήμ, Ο ναός του Πανάγιου Τάφου, 1850, David Roberts.



IMAGE DESCRIPTIONΈνας σουηδός επιστήμονας, ο Frederic Hasselquist, μαθητής του περίφημου βοτανολόγου Linnaeus, γιατρός και βοτανολόγος ο ίδιος, ταξιδεύει το 1749 στην Ανατολή για τη συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με τη φυσική ιστορία, την ιατρική και το εμπόριο. Ο σκανδιναβός περιηγητής ασχολήθηκε κυρίως με την Παλαιστίνη, που αποτελούσε τον τελικό του προορισμό. Δεν ολοκλήρωσε όμως τις περιηγήσεις του. Αρρώστησε το 1752 και πέθανε στο Βουτζά της Σμύρνης. Τα χειρόγραφά του επεξεργάσθηκε ο Linnaeus και φρόντισε να εκδοθεί το ημερολόγιο του μαθητή του. (Voyages dans le Levant, dans les années 1749, 50, 51 et 52 : contenant des observations sur l'histoire naturelle, la médecine, l'agriculture et le commerce, et particulièrement sur l'histoire naturelle de la Terre Sainte, par Frederic Hasselquist, docteur en Médecine, membre des Sociétés Royales d' Upsal et de Stockholm. Publiés par ordre du Roi de Suède, par Charles Linnaeus, Παρίσι, 1796).

Λίγο πριν από τη Μεγάλη Βδομάδα του 1750 ο Hasselquist έφθασε στην Ιερουσαλήμ και παραβρέθηκε στους χριστιανικούς εορτασμούς. Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης παρακολούθησε την Τελετή του Νιπτήρος στο ναό της Αγίας Φωτεινής. Βγήκαν δώδεκα ιερείς με τα άμφιά τους και ανέβηκαν σε μια τετράγωνη εξέδρα, ένα μέτρο πάνω από το έδαφος. Κάθισαν σ΄ ένα πάγκο χωρισμένοι σε δύο ομάδες. Ύστερα ανέβηκε στην εξέδρα ο επίσκοπος με τη ροδόχροη μίτρα κατακόσμητη από πολύτιμες πέτρες και κάθισε ανάμεσα στους δώδεκα ιερείς. Στην αναπαράσταση ενσάρκωνε το Χριστό και οι ιερείς τους Αποστόλους. Επειδή δεν δέχεται κανένας κληρικός να παίξει το ρόλο του Ιούδα πληρώνουν δεκαπέντε πιάστρα σ΄ ένα παπά κι εκείνος «διατηρεί το όνομα του Ιούδα σ΄ όλη του τη ζωή». Όταν ο παπάς που διάβαζε το Ευαγγέλιο έφθασε στο χωρίο που αναφέρει ότι ο Πέτρος δεν άφηνε τον Ιησού να πλύνει τα πόδια του, εκείνος που υποκρινόταν τον Πέτρο μιμήθηκε την άρνησή του και ο επίσκοπος έπλυνε τα πόδια των έντεκα μόνο Αποστόλων. Ύστερα ο ιεράρχης γύρισε στο δεσποτικό και το πλήθος των πιστών πέρασε μπροστά του και ασπάσθηκε την επισκοπική μίτρα. Η τελετή έγινε κάτω από λαμπρή φωταψία αμέτρητων κεριών και καντηλιών. Ο επίσκοπος κρατούσε τρεις λαμπάδες στο χέρι και κάθε παπάς από μια. «Οι ψαλμωδίες ήταν αξιοθρήνητες».

Ο Hasselquist παρατηρεί ότι ενώ στην πατρίδα του μπορεί κανείς να αποκοιμηθεί κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, στην Ελλάδα είναι αδύνατο. «Γιατί όλοι στέκονται όρθιοι, σταυροκοπιούνται αδιάκοπα και κάνουν μετάνοιες και γονυκλισίες».


Εντύπωση προκάλεσε στον άγγλο περιηγητή Maihows ο μεγάλος αριθμός των εκκλησιών στο Αιγαίο: «Σε μερικά νησιά, τα ξωκκλήσια είναι περισσότερα από τα σπίτια. Μπορεί να μην υπάρχει σ΄ ένα νησόπουλο ούτε μια καλύβα. Θα βρεις όμως σίγουρα δυο εκκλησάκια. Είναι κωμικό να βλέπεις ένα χοντρό έλληνα ν΄ ανηφορίζει ιδρωκοπώντας στα κατσάβραχα για να φθάσει σ΄ ένα απ΄ αυτά τα ξωκκλήσια, με το τσακμάκι του, το μπουκάλι με το λάδι και το θυμίαμα. Μόλις φθάσει ανάβει το καντήλι, καίει το λιβάνι και μουρμουρίζει μερικές προσευχές. Ύστερα ασπάζεται πολλές φορές μια κακοζωγραφισμένη εικόνα της Παναγίας». (Voyage en France, en Italie et aux isles de l'Archipel au lettres écrites de plusieurs endroits de l'Europe et du Levant en 1750, avec des observations de l' auteur sur les diverses productions de la nature et de l'art, Παρίσι, 1763, σελ. 188-190).
(Διαβάστε: Μια εκκλησία ανά οικογένεια! Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό στην ευσεβέστατη Κύθνο).


Παρακολούθησε και τη θεία κοινωνία. Για άρτο χρησιμοποίησαν παξιμάδια. Τα θρυμμάτισε ο επίσκοπος σε κομματάκια και ύστερα άρχισε τη μετάληψη από τους ιερείς που στέκονταν γύρω από την Αγία Τράπεζα. Έπαιρναν με τη σειρά ένα κομματάκι, το δάγκωναν και ύστερα κοινωνούσαν απο το δισκοπότηρο που τους πρόσφερε ο επίσκοπος. Η θεία κοινωνία στο εκκλησίασμα γινόταν από ένα παπά «από το παράθυρο του ιερού»: δυο κουταλιές μετάληψη σε κάθε χριστιανό από το ασημένιο δισκοπότηρο (σελ. 65-70).

Τη Μεγάλη Παρασκευή έγινε ο Θρήνος του Επιταφίου. «Δεν τόλμησα να παρακολουθήσω τη σκηνή γιατί δεν άντεχα να ακούω τα ουρλιαχτά τους που μου προκαλούσαν τρόμο».

Τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου, ο ναός του Αγίου Τάφου αντηχεί απο τις κραυγές «Χριστός Ανέστη», χαρούμενο ξέσπασμα για το τέλος της νηστείας. Την ίδια στιγμή αρχίζουν όλοι να τρώνε μέσα στην εκκλησία ό,τι έχουν κουβαλήσει μαζί τους (σελ. 72). Ύστερα βγαίνουν κατά μάζες αλλά μέσα σε τέτοια ακαταστασία, σύγχυση και κοσμοχαλασιά που, όπως βεβαιώθηκα, πολλοί πλήρωσαν ακριβά την Ανάσταση.

Φαίνεται πως ο σουηδός περιηγητής δεν παρακολούθησε την Ανάσταση στο ναό του Αγίου Τάφου, αλλιώς δεν θα παρέλειπε να περιγράψει την Τελετή του Αγίου Φωτός που συνεχιζόταν και κατά τον 18ο αιώνα, φαντασμαγορική πάντοτε, θεαματική και θορυβώδης, με τον ίδιο ιλαροτραγικό φανατισμό που τόσο σκανδάλιζε τους ευρωπαίους ταξιδιώτες των προηγουμένων αιώνων.

Πρώτη αναφορά στην τελετή του θεάματος της καθόδου του Αγίου Φωτός τη νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου βρίσκουμε κατά τον 18ο αιώνα στο υπόμνημα του ιησουίτη μισσιονάριου du Bernart από το Κάιρο πρός τον επίσκοπο της Τουλούζης, το 1711. Ο γάλλος ιεραπόστολος εκθέτει το ιστορικό της τελετής, που αποτελούσε εφεύρεση των λατίνων και αξιοποιήθηκε επιδέξια από τον ορθόδοξο κλήρο. (Σ.σ. διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Διαχρονικές μηχανουργίες αφής Αγίου Φωτός, Η μηχανουργία του Αγίου Φωτός και Οι φωτοποιοί, τα εξ ουρανού ψευδοκατέβατα φώτα και ο αγελαίος λαός).

Γράφει ο du Bernart : Ιδού το ιστορικό αυτού του δήθεν Αγίου Φωτός. Ο Foulcher de Chartres, εξομολογητής του Baudouin A΄, δεύτερου βασιλιά της Ιερουσαλήμ, διηγήθηκε ένα θαύμα που έγινε μπροστά σ΄ ολόκληρο το λαό της Ιερουσαλήμ και που ο ίδιος είδε με τα μάτια του. Έλεγε πως το Μεγάλο Σάββατο, παραμονή του Πάσχα, ο Θεός, θέλοντας να τιμήσει τον τάφο του Ιησού και να αναθερμάνει την πίστη των χριστιανών έστειλε από τον ουρανό μια φλόγα που κατέβηκε στον Άγιο Τάφο και άναψε όλα τα καντήλια, που σύμφωνα με τα εκκλησιαστικά έθιμα, ήταν σβηστά από τη Μεγάλη Παρασκευή. Αυτή η φλόγα, πετώντας από τη μια άκρη στην άλλη, άναψε όλα τα καντήλια του ναού. Έλεγε επίσης ότι κάποτε ο Θεός, θέλοντας να δοκιμάσει την πίστη των χριστιανών και να τιμωρήσει ίσως τον κλονισμό της ευσέβειάς τους, καθυστέρησε μερικές ώρες την πραγματοποίηση του θαύματος. Τελικά η κάθοδος του Αγίου Φωτός έγινε την ημέρα του Πάσχα ύστερα από επίσημη λιτανεία όλων των χριστιανών με επικεφαλής τον ίδιο το βασιλιά. Όλοι βάδιζαν ανυπόδητοι με θρήνους και δάκρυα. Κραυγές αγωνίας εκλιπαρούσαν τον Ύψιστο να κάνει το θαύμα του.

Το θαύμα συνεχιζόταν και επί βασιλείας του Baudouin B΄, όπως βεβαιώνουν οι Baronius και Sponde. Ο πάπας Ουρβανός Β΄, δημηγορώντας στο κονσίλιο της Κλερμόν το 1095, αυτό ακριβώς το θαύμα επικαλέσθηκε στην προσπάθειά του να πείσει τους χριστιανούς πρίγκιπες της Ευρώπης να ενώσουν τους στρατούς τους και να εκστρατεύσουν για την απελευθέρωση της γης που με τέτοιο θαύμα τιμούσε ο Θεός.

Αλλά κατά τα φαινόμενα το θαύμα σταμάτησε λίγο ύστερα από τους πρώτους βασιλιάδες της Ιερουσαλήμ. Ο ζήλος των πριγκίπων της χριστιανοσύνης είχε υποχωρήσει και η ευλάβεια των καθολικών είχε εκφυλισθεί. Και ενώ οι καθολικοί παραδέχονται πως το θαύμα δεν γίνεται πια, οι σχισματικοί (εννοεί τους έλληνες ορθοδόξους) βρήκαν ευκαιρία να το διαιωνίσουν. Παπάδες και πατριάρχες εκμεταλλεύονται την ευπιστία του ποιμνίου που προσμένει την άγια ουράνια φλόγα τη νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου. Εφτά ως οχτώ χιλιάδες πιστοί, ερεθισμένοι από την περιέργεια, συρρέουν στην Ιερουσαλήμ για να παρακολουθήσουν το θέαμα. Αυτό το πλήθος αποτελεί σημαντική πηγή πόρων για τους σχισματικούς έλληνες, που εξασφαλίζουν έτσι την επιβίωσή τους και την κανονική καταβολή των φόρων στους τούρκους.

Πολλοί από τους ιεραποστόλους μας, παρακολούθησαν την τελετή. Ο ναός του Αγίου Τάφου ανοίγει τη Μεγάλη Παρασκευή. Οι πρώτοι που θα φθάσουν στην πύλη μπαίνουν στο ναό και ξενυχτούν εκεί ξαπλωμένοι σε ψάθες. Το πρωί του Σαββάτου αρχίζει ο μεγάλος συνωστισμός. Μέγα πλήθος νεαρών ελλήνων, κυρίως εργατών και αγροτών, μόλις βρεθούν μέσα στο ναό αρχίζουν να τρέχουν, να ξεφωνίζουν, να τραγουδούν και να χορεύουν γύρω από τον Άγιο Τάφο. Καυγάδες ξεσπούν αδιάκοπα. Και ενώ οι πιστοί αλληλογρονθοκοπούνται και αλληλολακτίζονται, οι τούρκοι προσπαθούν να αποκαταστήσουν την τάξη χτυπώντας με τα ραβδιά τους δεξιά και αριστερά ώσπου ν΄ αρχίσει η τελετή. Πομπή σχηματίζεται από κληρικούς που βαδίζουν σε δυάδες. Κρατούν λάβαρα κρεμεζιά και πελώριες λαμπάδες. Τα πολύχρωμα άμφια δίνουν στο θέαμα χάρη και μεγαλοπρέπεια. Η πομπή πραγματοποιεί τρεις φορές το γύρο του Αγίου Τάφου ενώ οι ψαλτάδες επαναλαμβάνουν συνέχεια «Ελέησον! Ελέησον!».

Μόλις συμπληρωθεί ο τρίτος γύρος, ο πατριάρχης των ελλήνων και ο αρχιεπίσκοπος των αρμενίων μπαίνουν μόνοι στο κουβούκλιο του Αγίου Τάφου. Πίσω τους κλείνει η πόρτα. Παπάδες και διάκοι, συγκεντρωμένοι μπροστά στην πόρτα, παρακινούν τους πιστούς να ξεφωνίζουν όλο και πιο δυνατά. Ο πατριάρχης και ο αρχιεπίσκοπος επωφελούνται από τα πανδαιμόνιο, πυροβολούν με μια πιστόλα και χωρίς να ακουσθούν έξω ανάβουν τα καντήλια του τάφου. Ύστερα βγαίνουν κρατώντας δυο αρμαθιές αναμμένα κεράκια. Ο πατριάρχης ανεβαίνει πάνω σε μια εξέδρα πλάι στην πόρτα του κουβουκλίου κι ενώ οι διάκοι του υποβαστάζουν τα χέρια, το πλήθος σπεύδει να ανάψει τη λαμπάδα του με το θαυμαστό Θείο Φως.

Σ΄ αυτό το θαύμα ωστόσο προσθέτουν και ένα δεύτερο παρόμοιο. Λένε πως το Άγιο Φως φωτίζει αλλά δεν καίει. Φροντίζουν πάντως να μη το ζυγώνουν στα γένεια τους. Συχνά όμως, μ΄ όλες τις προφυλάξεις, παίρνουν φωτιά. (Nouveaux mémoires des missions de la Compagnie de Jésus dans le Levant, Παρίσι, 1717, τ. Β΄, σελ. 162-172).


Οι Άγιοι Τόποι, μεταξύ 1842 έως 1849, David Roberts.

IMAGE DESCRIPTION«Την ημέρα του Πάσχα», συνεχίζει ο Hasselquist, «οι δρόμοι της Ιερουσαλήμ ήταν πλημμυρισμένοι από έλληνες που έκαναν χίλιες τρέλες και συναγωνίζονταν ποιος θα ξεπεράσει τον άλλο στο φαΐ και στο πιοτό. Πέρασαν το φράγκικο δρόμο χορεύοντας με συνοδεία μουσικών οργάνων. Ένα απ΄ αυτά ήταν βοϊδίσια μεμβράνη απλωμένη πάνω σ΄ ένα τσέρκι. Ο μουζικάντης το χτυπούσε με τα δάχτυλα». (Σημ. Πρόκειται για το ντέφι ή ντέλφε, τον τούρκικο νταϊρέ).

Είδε έναν έλληνα να ισορροπεί στην κορφή του κεφαλιού του ένα μπουκάλι γεμάτο νερό με ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα. «Αυτό δεν τον εμπόδιζε διόλου να χορεύει στο δρόμο και να χοροπηδά». Το ανθοδοχείο στεκόταν σταθερά στη θέση του. Τα τραγούδια διακόπτονταν κάθε τοσο από χαρούμενες κραυγές «Χριστός Ανέστη!».

Μέσα σ΄ αυτή την ατμόσφαιρα της ασυγκράτητης ευθυμίας δεν γίνονται ούτε φόνοι ούτε άλλα έκτροπα, σημειώνει ο σουηδός περιηγητής: «Ο επίσκοπος φροντίζει από την παραμονή της Λαμπρής να απειλήσει με αφορισμό εκείνους που θα τολμήσουν να κρατούν απάνω τους μαχαίρι ή πιστόλα» (σελ. 76-78).



Σημείωση:
Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα από το έργο του Κυριάκου Σιμόπουλου: «Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα»,
τόμ. Β΄, κεφ. «Ανάσταση στα Ιεροσόλυμα (1750)», έκδ. «Πιρόγα», Αθήνα, 2007.
Ο τίτλος, οι φωτογραφίες και οι υπότιτλοι προστέθηκαν με μέριμνα της «Ελεύθερης Έρευνας».



O Κυριάκος Σιμόπουλος (1921-2001) ήταν δημοσιογράφος και ιστοριοδίφης. Έχει εκδόσει τα βιβλία:
Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα,
Πως είδαν οι ξένοι την Ελλάδα του ΄21,
Η γλώσσα και το εικοσιένα,
Ιδεολογία και αξιοπιστία του Μακρυγιάννη,
Βασανιστήρια και εξουσία,
Ο μύθος των μεγάλων της ιστορίας,
Διανοούμενοι και καλλιτέχνες ευτελείς δούλοι της εξουσίας,
Μυθοπλαστία όλες οι θρησκείες της οικουμένης κ.ά..

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


12 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 50888

    1 Μαΐ 2021

    Μετά το ανεπανάληπτο The Mosquito Coast (1986) με τον Χάρισον Φορντ, τώρα έχει ξεκινήσει και η σειρά με την αγαπημένη σε όλους Melissa George.
    https://www.imdb.com/title/tt11041132/
    Για να δούμε αν αξίζει.

  • Ανώνυμος 50887

    1 Μαΐ 2021

    "και στις Ελληνορθόδοξες λειτουργίες μπορείς να πάρεις έναν υπνάκο, παρότι έχει βάση, βρίσκεται σε πλήρη ΑΝΤΙΘΕΣΗ με ότι αναφέρει το αναρτημένο κείμενο......"
    Μπα δεν νομίζω. Ο σουηδός κάνει σύγκριση και πιθανών χρησιμοποιεί την υπερβολή για να κάνει τη σύγκριση, όπως οι αμερικανοί, για παράδειγμα: "costs an arm and leg".
    Και στην ορθόδοξη λειτουργία υπάρχουν τα τυπικά, οι μηχανικές κινήσεις, τα μουρμουρητά και η βαρεμάρα. Προφανώς ο σουηδός έπαθε ένα μικρό σοκ όταν ήρθε σε επαφή με μια διαφορετική προσέγγιση από την βορειοευρωπαική, κάτι που ισχύει και σήμερα. Δεν θα μπορούσες σήμερα να εφαρμόσεις τη σουηδική αντιμετώπιση της πανδημίας στη Βραζιλία και στην Ινδία και ταυτόχρονα δεν μπορείς να εφαρμόσεις την "κρύα" αποστασιοποιημένη καθημερινότητα των σουηδών στους βραζιλιάνους και στους ινδούς.

  • Ανώνυμος 50885

    1 Μαΐ 2021

    @50877
    Αν διαβάσεις δεύτερη φορά την ανάρτηση θα γίνει ίσως κατανοητό ότι δεν έγραψα για να δώσω "ερμηνεία" στο κείμενο. Ίσως βέβαια το λάθος να ήταν δικό μου, διότι παρότι ξεκίνησα με το "Πάντα με ξάφνιαζε το πόσο η γλώσσα μπορεί να χωρίζει τους ανθρώπους ακόμη και ότι λένε τα ίδια πράγματα" δεν έκανα σαφές ότι η ανάρτηση στο σύνολό της καταδεικνύει πως όταν διαβάζουμε κάτι δίνουμε έμφαση σε αυτό που επιθυμούμε, πολύ περισσότερο όταν μεταφέρουμε κείμενα άλλων (Κ.Σιμόπουλος θανών το 2001) ή μεταφράσεις. ΔΕΝ έχω διαβάσει το αυθεντικό κείμενο, καίτοι κάτι καταλαβαίνω από Γαλλικά αλλά ούτε το κείμενο του Σιμόπουλου, συνεπώς ΔΕΝ μπορώ να δώσω σοβαρές ερμηνείες για αυτά που αναφέρονται. Ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να διευκρινίσω τι είπα, αλλά δεν μπορώ να κρατηθώ και να μην σου πώ ότι η άποψή σου ότι και στις Ελληνορθόδοξες λειτουργίες μπορείς να πάρεις έναν υπνάκο, παρότι έχει βάση, βρίσκεται σε πλήρη ΑΝΤΙΘΕΣΗ με ότι αναφέρει το αναρτημένο κείμενο......

  • Ανώνυμος 50883

    30 Απρ 2021

    Επειδή ο Ρόμπερτ Πάουελ έμοιαζε τόσο πολύ με τον Ιησού όπως τον έχουμε δει σε εικόνες, κάθε φορά που έβγαινε από το καμαρίνι του ντυμένος ως Χριστός, η άσχημη γλώσσα που χρησιμοποιούσαν τα μέλη του συνεργείου όταν μιλούσε, ξαφνικά σταματούσε.
    https://www.iefimerida.gr/stories/o-iisoys-apo-ti-nazaret-10-agnostes-plirofories

  • Ανώνυμος 50882

    30 Απρ 2021

    @ 50880
    Καλέ μου κύριε, αν ξέρατε ελληνικά θα καταλαβαίνατε πως η αναφορά είναι του Σιμόπουλου. Πιο πάνω λέει: «Φαίνεται πως ο σουηδός περιηγητής δεν παρακολούθησε την Ανάσταση στο ναό του Αγίου Τάφου….», από εδώ και κάτω μιλάει ο Σιμόπουλος.
    Ο περιηγητής «ξαναμιλάει» από εδώ και κάτω: «Την ημέρα του Πάσχα», συνεχίζει ο Hasselquist…».

  • Ανώνυμος 50880

    30 Απρ 2021

    Bρε επαγγελματια πολυξερε γκρινιαρη 50871 (και αλλου), ψαχνεις να βρεις να γκρινιαξεις μου φαινεται, γερε του Μαπετ σοου. Με το λιγο μυαλο που εχω (κι οχι πολυ οπως εσυ) καταλαβαίνω οτι αυτο που λεεει για τον Παπα, δεν ειναι του Σιμοπουλου αλλα του περιηγητη. Της κακιας λιλης της φταινε κι οι τριχες (για σενα παει αυτο).

  • Ανώνυμος 50878

    30 Απρ 2021

    Δεκάδες χιλιάδες υπερορθόδοξοι Εβραίοι πηγαίνουν κάθε χρόνο για προσκύνημα στο όρος Μερόν για την ολονύκτια θρησκευτική γιορτή του Λαγκ Μπα Ομέρ γύρω από τον φερόμενο τάφο του ραβίνου Σιμόν Μπαρ Γιοχάι, ταλμουδιστή του 2ου μ.Χ. αιώνα, στον οποίο αποδίδεται το Ζοχάρ, κεντρικό βιβλίο του εβραϊκού μυστικισμού.
    https://www.iefimerida.gr/kosmos/israil-toylahiston-44-nekroi-se-thriskeytiki-giorti-sto-meron

    Λαγνεία για τάφους έχουν οι εβραιοχριστιανοί.

    Συνέβει επί (τ)Σύριζα:
    https://www.youtube.com/watch?v=jCEt1phh41A

  • Ανώνυμος 50877

    30 Απρ 2021

    "Επιλεκτική Ανάγνωση: Είναι πραγματικά άξιο προσοχής πως ο κάθε αναγνώστης μπορεί να διαβάσει αυτό που θέλει σχεδόν σε κάθε κείμενο " Ο Hasselquist παρατηρεί ότι ενώ στην πατρίδα του μπορεί κανείς να αποκοιμηθεί κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, στην Ελλάδα είναι αδύνατο." Αν κάποιος έδινε νοηματική αξία στην πρώτη πρόταση και όχι στην δεύτερη μπορεί να τεκμηριώσει ότι στην Σουηδία ο εκκλησιασμός είναι μια άχρωμη χωρίς κάποιο ενδιαφέρον συνεύρεση που μπορείς να πάρει και έναν υπνάκο, ως αν βρίσκεσαι σε βαρετό κονσέρτο. Και ενώ βεβαίως στους παλαιούς Ρωμαιοκαθολικούς λαούς Ιταλία, Ισπανία Γαλλία υπάρχει μια κατανυκτική δραματοποίηση, υψηλής αισθητικής θα έλεγα παρακολουθώντας τους περιστασιακά, ατμόσφαιρα, στους νεόκοπους του χριστιανούς Βίκινγκς του Βορρά είναι μια αγγαρεία που επιβάλουν οι κοινωνικές περιστάσεις."

    Νομίζω ξεφεύγεις στην ερμηνεία που δίνεις. Δεν εννοεί αναγκαστικά ότι ο εκκλησιασμός στη Σουηδία είναι άχρωμος ή για να παίρνεις έναν υπνάκο. Είναι υποκειμενική αυτή η θέση. Να αποκοιμηθείς μπορείς σε οποιαδήποτε εκκλησία, ακόμη και σε ορθόδοξη, αυτό είναι το πλέον σίγουρο. Αλλά: έχω βρεθεί σε λειτουργία σε γοτθικό καθολικό ναό, ο ιερέας είναι μόνος πίσω από μια μεγάλη έδρα (τραπέζι ουσιαστικά) και κάνει προυπολογισμένες, μηχανικές κινήσεις. Στην ελληνορθόδοξη λειτουργία υπάρχει λίγο πιο πολύς αυθορμητισμός κάτι που την κάνει λίγο πιο ενδιαφέρουσα, αλλά όχι για πολύ. Και μόνο το ορθόδοξο ράσο και τα λιβάνια κάνουν κάποια διαφορά. Γενικά στη χριστιανική λειτουργία το concept περιλαμβάνει κατάνυξη, δέος, συντριβή και ταπεινότητα. Απλά στην ελληνορθόδοξη είναι λίγο πιο μπουρδελέ η κατάσταση και αυτό το καταλαβαίνει κανείς όταν αρχίσει να κάνει συγκρίσεις.

  • Ανώνυμος 50875

    30 Απρ 2021

    @ 50874

    Σε καταλαβα ποιος εισαι απ' την λεξη "φαποειδη" που εγραψες.. Συμφωνω με την αναλυση σου.. Πολλα κρινονται στην μεταφραση.

  • Ανώνυμος 50874

    29 Απρ 2021

    Πάντα με ξάφνιαζε το πόσο η γλώσσα μπορεί να χωρίζει τους ανθρώπους ακόμη και ότι λένε τα ίδια πράγματα

    Επιλεκτική Ανάγνωση: Είναι πραγματικά άξιο προσοχής πως ο κάθε αναγνώστης μπορεί να διαβάσει αυτό που θέλει σχεδόν σε κάθε κείμενο " Ο Hasselquist παρατηρεί ότι ενώ στην πατρίδα του μπορεί κανείς να αποκοιμηθεί κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, στην Ελλάδα είναι αδύνατο." Αν κάποιος έδινε νοηματική αξία στην πρώτη πρόταση και όχι στην δεύτερη μπορεί να τεκμηριώσει ότι στην Σουηδία ο εκκλησιασμός είναι μια άχρωμη χωρίς κάποιο ενδιαφέρον συνεύρεση που μπορείς να πάρει και έναν υπνάκο, ως αν βρίσκεσαι σε βαρετό κονσέρτο. Και ενώ βεβαίως στους παλαιούς Ρωμαιοκαθολικούς λαούς Ιταλία, Ισπανία Γαλλία υπάρχει μια κατανυκτική δραματοποίηση, υψηλής αισθητικής θα έλεγα παρακολουθώντας τους περιστασιακά, ατμόσφαιρα, στους νεόκοπους του χριστιανούς Βίκινγκς του Βορρά είναι μια αγγαρεία που επιβάλουν οι κοινωνικές περιστάσεις.

    Προκαταλήψεις και Φοβίες: Αν κάποιος έκρινε τα λεγόμενα με βάση την σημερινή κυρίαρχη προσέγγιση στης ψυχοθεραπείας "Τη Μεγάλη Παρασκευή έγινε ο Θρήνος του Επιταφίου. Δεν τόλμησα να παρακολουθήσω τη σκηνή γιατί δεν άντεχα να ακούω τα ουρλιαχτά τους που μου προκαλούσαν τρόμο", θα μπορούσε άνετα να ισχυριστεί ότι ο Hasselquist έπασχε από αγοραφοβία, ηχοφοβία και ίσως υποσυνείδητα ανακαλούσε οδυνηρές στιγμές από πένθιμα μοιρολόγια. Αν μάλιστα γνωρίζει ότι ο Hasselquist έχασε τον πατέρα του όταν ήταν παιδί και η μητέρα του τρελάθηκε και κλείστηκε σε ίδρυμα θα αναφωνούσε "Εύρηκα"! Τα μοιρολόγια του Επιταφίου ξυπνούσαν παιδικά τραύματα μια διαταραγμένης ψύχής!!!!

    Χαμένοι στην μετάφραση: Ξένος σε ξένος τόπο θεωρεί ότι όλοι οι ορθόδοξοι είναι ΕΛΛΗΝΕΣ "Μέγα πλήθος νεαρών ελλήνων, κυρίως εργατών και αγροτών, μόλις βρεθούν μέσα στο ναό αρχίζουν να τρέχουν, να ξεφωνίζουν, να τραγουδούν και να χορεύουν γύρω από τον Άγιο Τάφο. Καυγάδες ξεσπούν αδιάκοπα. Και ενώ οι πιστοί αλληλογρονθοκοπούνται και αλληλολακτίζονται, οι τούρκοι προσπαθούν να αποκαταστήσουν την τάξη χτυπώντας με τα ραβδιά τους δεξιά και αριστερά ώσπου ν΄ αρχίσει η τελετή. " Είναι όμως παρανόηση του Hasselquist που μας επιβεβαιώνει ότι η Ιουδαία κατακλύζεται από ΕΛΛΗΝΕΣ και μάλιστα Αγρότες και Εργάτες ή μήπως ο μεταφραστής ή ο αρθρογράφος, άθελά του, Ελληνοποίησε την Ιερουσαλήμ.?!!! Ακόμη πιο περίεργο είναι ότι τα όργανα της έννομης τάξης ΔΕΝ είναι Οθωμανοί, αλλά Τούρκοι μια ονομασία που εμφανίζεται ευρέως 100 χρόνια μετά. Δεν είναι ούτε καν Γενίτσαροι όπως αναφέρει ο καθολικός κληρικός Jean Doubdan (1651) που συμμετείχε σε αντίστοιχο γεγονός, ο οποίος αντίκρισε εκτός Ελλήνων και λοιπούς ορθόδοξους.

    Ασχολίαστο: Μέσα σ΄ αυτή την ατμόσφαιρα της ασυγκράτητης ευθυμίας δεν γίνονται ούτε φόνοι ούτε άλλα έκτροπα, σημειώνει ο Σουηδός περιηγητής.

    Τώρα αν κάποιος κακόβουλος προσθέσει ότι ο κος είναι στρατευμένος αριστερός (που προσωπικά δεν το θεωρώ) καταλήγει σε πολλά όμορφα φαποειδή συμπεράσματα.

    Έτσι για πρόκληση θα κλείσω με το «Θάρθει πρώτα ένα ψευτορωμαίικο. Να μη το πιστέψετε. Θα φύγει πίσω».

    Λ.Ν.
    Καλό Πάσχα λοιπόν

  • Ανώνυμος 50873

    29 Απρ 2021

    "Ο Hasselquist παρατηρεί ότι ενώ στην πατρίδα του μπορεί κανείς να αποκοιμηθεί κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, στην Ελλάδα είναι αδύνατο. «Γιατί όλοι στέκονται όρθιοι, σταυροκοπιούνται αδιάκοπα και κάνουν μετάνοιες και γονυκλισίες»."

    Καλά αυτό είναι πασίγνωστο. Αρκεί κανείς να παρακολουθήσει λειτουργία σε κάποιο γοτθικό ναό τόσο καθολικό όσο και προτεσταντικό.
    Η εκκλησία και οι παραστάσεις της είναι προσαρμοσμένες στα ήθη και έθιμα του κάθε τόπου. Στην ελληνορθόδοξη εκκλησία παραδίδεται κυριολεκτικά σόου (μαζί με την υποτιθέμενη κατάνυξη, δέος, συντριβή και ταπεινότητα): αριστερός και δεξιός ψάλτης, παπάδες με πλουμιστά ράσα να πηγαινοέρχονται, έντονες μυρωδιές από τα λιβάνια και τα σχετικά. Είπαμε είναι γλεντζές ο ρωμιός.

  • Ανώνυμος 50871

    29 Απρ 2021

    «Ο πάπας Ουρβανός Β΄, δημηγορώντας στο κονσίλιο της Κλερμόν το 1095»: δεν σώζεται ο λόγος του πάπα, ο οποίος δεν εκφωνήθηκε στο “κονσίλιο” αλλά σε ευρύτερο κοινό, παρά μόνο αποσπάσματα τα οποία είναι ίσως αμφίβολα. Λέει βλακείες ο Σιμόπουλος.