ΔΡΑΚΟΥΛΑΣ

Φαντασία
ή πραγματικότητα;


Κάποιοι τρομακτικοί κακοί ζουν σε φανταστικά μέρη. Ο Joker του Batman ζει στην Gotham City, ο Darth Vader του Star Wars σε ένα μακρινό Γαλαξία.

Το σπίτι όμως, του πιο τρομακτικού βαμπίρ του κόσμου είναι άλλη ιστορία. Η Τρανσυλβανία είναι αληθινό μέρος. Και ο πιο θρυλικός κάτοικός της, ίσως δεν είναι και τόσο φανταστικός.

Η Τρανσυλβανία είναι μια περιοχή της Ρουμανίας συνώνυμη με τον Δράκουλα. Στο νότιο άκρο της βρίσκεται το χωριό Μπραν.


Το Κάστρο του Μπραν στην Τρανσυλβανία.
Οι μαγαζάτορες στο Μπραν εκμεταλλεύονται τη σύνδεση με το αγαπημένο βαμπίρ όλων.

Είμαστε πολύ τυχεροί για το μύθο του Δράκουλα. Κάνει καλό στις δουλειές μας.

Andrei Zavoianu, ιδιοκτήτης καταστήματος.


Ο θρύλος του Δράκουλα ξεκίνησε με το βιβλίο του Bram Stoker το 1897. O Stoker δεν είχε πατήσει όμως ποτέ το πόδι του στην Τρανσυλβανία. Υπάρχουν εικασίες για τις περιοχές και τα άτομα που ίσως τον ενέπνευσαν.

Για πολλούς, η απάντηση βρίσκεται στο Κάστρο του Μπραν. Κτίστηκε τον 14ο αιώνα με σκοπό να σταματήσει την επερχόμενη οθωμανική αυτοκρατορία.

Αλλά αυτό που το κάνει διάσημο και αμφιλεγόμενο είναι η ομοιότητά του με το κάστρο που περιγράφει ο Stoker. Ερευνητές αντιμάχονται για τη σύνδεση εδώ κι έναν αιώνα.


Η ομάδα του διευθυντή του κάστρου Matei Petrisor, έχει κάνει πολύ καλή δουλειά. Μετέτρεψε το εσωτερικό του κάστου σε ζωντανό αντίγραφο του βιβλίου του Stoker.

Ο Matei εργάζεται στο κάστρο εκεί για περισσότερα από δέκα χρόνια. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι μεγάλος θαυμαστής του Δράκουλα. Πιστεύει, πως όντως αυτό το κάστρο ενέπνευσε τον Bram Stoker:

Ο Stoker ποτέ δεν πήγε στην Τρανσυλβανία. Είδε μία φωτογραφία του κάστρου και το ερωτεύτηκε. Κατάλαβε ότι είναι ιδανικό για την ιστορία του.

Κι επειδή έγραψε το βιβλίο, υπάρχει αυτό το ενδιαφέρον σήμερα κι εγώ έχω δουλειά.

Matei Petrisor, διευθυντής Κάστρου Μπραν.


Δεν υπάρχει αντίρρηση σε αυτό και ο Matei παίρνει σοβαρά τη δουλειά του. Παρέχει μια εμπειρία βγαλμένη από το βιβλίο.

Αν δεν το έχετε διαβάσει, το βιβλίο ακολουθεί έναν εγγλέζο δικηγόρο, τον Jonathan Harker. Ταξιδεύει στη Ρουμανία για μια μεσιτική συμφωνία με τον κόμη Δράκουλα. Κάνει το ταξίδι και μετά...

Στην ιστορία, όταν έφτασε στο Κάστρο του Μπραν ο Jonathan Harker, ο Δράκουλας του σέρβιρε κρασί. Τον προσκάλεσε να υψώσει το ποτήρι.

Κοίταξε το Δράκουλα και είπε: «Γιατί δεν υψώνεις κι εσύ;».

Ο Δράκουλας ανταπέδωσε το βλέμμα και είπε: «Δεν πίνω κρασί!».

Matei Petrisor, διευθυντής Κάστρου Μπραν.


Επειδή πίνει αίμα! Επειδή είναι βαμπίρ!


Το καθιστικό του Δράκουλα.
Το κρεβάτι του Δράκουλα.
Η βιβλιοθήκη του Δράκουλα.
Η τραπεζαρία του Δράκουλα.

Ο Δράκουλας κοιμάται σε φέρετρο σε πολλές εκδοχές της ιστορίας. Σηκώνεται τη νύχτα, τρομοκρατεί τους επισκέπτες και γεύεται φρέσκο αίμα.

Είναι τρομακτικό μέρος για ύπνο το Κάστρο του Μπραν. Φανταστείτε πώς θα ήταν να ήσασταν περιορισμένοι εκεί. Ο θρύλος λέει ότι αυτό συνέβη πραγματικά σε μια ιστορική φιγούρα του 15ου αιώνα. Εννοώ, τον αληθινό Δράκουλα, στον οποίο βασίστηκε ο χαρακτήρας.

Το όνομα του χαρακτήρα προέρχεται από το ρουμανικό dracul. Σημαίνει ο Διάβολος. Ο Δράκουλας είναι ο γιος του Διάβολου.

Matei Petrisor, διευθυντής Κάστρου Μπραν.


Το όνομα ενός φυλακισμένου εκεί, ήταν Βλαντ Γ΄ Δράκουλας ή Βλαντ Τσέπες. Ο πατέρας του δεν ήταν ο Σατανάς, αλλά ανήκε στο μυστικό Τάγμα του Δράκου, μια οργάνωση η οποία ήθελε να προστατεύσει την Ανατολική Ευρώπη απο τους οθωμανούς.

Ο Βλαντ Γ΄ ανήκε επίσης στο Τάγμα. Με τη δίψα του για εξουσία δημιούργησε εχθρούς. Οι σάξονες τον φυλάκισαν και τον βασάνισαν στο Κάστρο του Μπραν.

Αλλά δεν τελειώνει εδώ η ιστορία του. Ψηλά στα Καρπάθια όρη της Ρουμανίας, στα 65 χιλιόμετρα από το Μπραν, βρίσκεται ο Πύργος Πενάρι. Εκεί έζησε κάποτε αυτό το πραγματικό πρόσωπο, που λεγόταν Δράκουλας.

Για να ανεβείς στον πύργο, απαιτείται αναρρίχηση 1.480 σκαλοπατιών, τα οποία συχνά καλύπτονται από χιόνι. Είναι τρομερή πεζοπορία.

Αλλά, τόσο για όσους θέλουν να καταλάβουν τον Δράκουλα, όσο και για τους εργαζόμενους εκεί, δεν υπάρχει άλλη δίοδος.


Ο Πύργος Πενάρι.
Ανασκολοπισμένες κούκλες, κρεμάλα και όργανα βασανιστηρίων στον πύργο του πραγματικού Δράκουλα.

Συντηρώ τις κούκλες μια-δυο φορές την εβδομάδα ανάλογα του καιρού.

Οι κούκλες είναι ιστορικό παράδειγμα των βασανιστηρίων του Δράκουλα.

Aurelia Lazar, εργαζόμενη στον Πύργο Πενάρι.

IMAGE DESCRIPTION
Ο Βλαντ Γ΄ ήταν πρίγκιπας της Βλαχίας, γειτονικής περιοχής της Τρανσυλβανίας.

Κατά την ηγεμονία του απειλούνταν εξωτερικά από τους οθωμανούς κι εσωτερικά από ρουμανικές ομάδες, που ήθελαν εξουσία.

Ο Βλαντ δεν έβγαινε πάντα νικητής. Αλλά ήταν διαβόητος για το ότι έκανε το δικό του και γιατί ο στρατός του παλούκωνε τους ηττημένους εχθρούς του.
Τα άτυχα θύματα συχνά υπέφεραν μέρες πριν πεθάνουν.

Ωστόσο, πολλοί ρουμάνοι έχουν απρόσμενη άποψη για τον άντρα που έμεινε γνωστός ως Βλαντ ο Ανασκολοπιστής.

Ο κόσμος έχει την εντύπωση ότι ο Βλαντ ήταν κακός ηγέτης, αλλά δεν ήταν.

Έκανε φρικτά πράγματα, αλλά προστάτευε τη χώρα του.

Cristina Ceausu, εργαζόμενη στον Πύργο Πενάρι.


Παρότι εκτιμάται ότι ευθύνεται για το θάνατο 80.000 ατόμων, αναγνωρίζεται στον Βλαντ ότι έφερε σταθερότητα στην περιοχή. Παραδόξως, πολλοί τον θεωρούν πραγματικό ήρωα της Ρουμανίας.

Αλλά να το περίεργο: Ο θρύλος λέει, ότι ο Βλαντ πέθανε στη μάχη γύρω στο 1476. Η σορός του όμως, δεν βρέθηκε ποτέ.

Ποιος ξέρει; μπορεί η δίψα του για αίμα να συνέχισε στην... μετέπειτα ζωή.

Κι αν δεν έγινε αυτό, έκανε τουλάχιστον την Τρανσυλβανία γνωστή.



Η Μαρία Λούπου είναι Χημικός Μηχανικός Ε.Μ.Π..
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


4 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 47537

    27 Μαΐ 2019

    Για όσους δεν ξέρουν η κεντρική φώτο του άρθρου είναι ο Δράκουλας του Bela Lugosi, γνωστού δημιουργού b-movies.
    https://www.imdb.com/title/tt0021814/
    https://www.youtube.com/watch?v=ZtZ5pDYgsE8
    https://www.youtube.com/watch?v=IVPxAgy7lBA

  • Ανώνυμος 47536

    27 Μαΐ 2019

    «Μελετώντας τον Αλτενβέργειο Κώδικα, που συνέταξε ο σύγχρονος του Βλαντ Ντράκουλα βασιλικός δικαστής του Σίμπιου, Θωμάς Αντενμπέργερ, ο Ράντου Κονσταντινέσκου ανακάλυψε πως οι Σάξονες της Τρανσυλβανίας χρησιμοποιούσαν, εκτός από την συνήθη νομοθεσία του βασιλείου της Ουγγαρίας, το Δίκαιο του Μαγδεμβούργου, τον Καθρέπτη των Σουαβών, το Δίκαιο των Μεταλλείων του Ιγκλάου και το Δίκαιο της Νυρεμβέργης. Όλοι αυτοι οι κώδικες, τα διατάγματα και τα θεσπίσματα των βασιλέων της Ουγγαρίας διακρίνονταν για την αυστηρότητα των ποινών, όπως ακριβώς και ο Κώδικας του Ιβάν Γ', τον οποίο προφανώς εμπνεύστηκε από τις ίδιες πηγές, μέσω του Φιόντορ Κουρίτσιν. Το εκπληκτικό συμπέρασμα που βγαίνει από αυτή τη σύγκριση είναι πως ο Βλαντ, βασανίζοντας και θανατώνοντας τους Σάξονες της Τρανσυλβανίας και τους Ρουμάνους υπηκόους του, στην πραγματικότητα απλώς εφάρμοζε ποινές που προέβλεπαν οι δικοί τους νόμοι. Ορισμένα από αυτά τα βασανιστήρια ήταν δοκιμασίες του Μεσαίωνα, όπως της φωτιάς, του νερού και του βαρελιού, οι οποίες εφαρμόζονταν κατά τη διάρκεια της δίκης, προκειμένου να αποδειχτεί η αθωότητα του κατηγορουμένου. Οι συγκεκριμένοι κώδικες εξομοίωναν τους εμπόρους που δεν σέβονταν τις εμπορικές και τελωνειακές απαγορεύσεις με τους ληστές, και επέβαλαν φρικτές ποινές. Το μαρτύριο του παλουκώματος ήταν απλά μία ρουμάνικη και ουγγρική παραλλαγή των ποινών της Δύσης: τροχός, πυρά, στραγγαλισμός... Οι ίδιες ποινές επιβάλλονταν στους εγγυητές εμπόρων που δεν σέβονταν τους εμπορικούς νόμους, αλλά και στους ζητιάνους μοναχούς που χρησιμοποιούσαν υποζύγια ή κάρα με τρεις ή τέσσερις ρόδες, για να μεταφέρουν τις ελεημοσύνες.»
    Matei Cazacu, Dracula ο Παλουκωτής: εκδ. Ηλέκτρα, 2008, σ. 257

  • Ανώνυμος 47535

    27 Μαΐ 2019

    Είναι ευχάριστο που δεν καταδεχθήκατε να ασχοληθείτε με τις κωμικοτραγικές εκλογές της Ρωμιοσύνης, αλλά είναι καιρός να αναβαθμίσετε τα θέματα σας. Αρκετά, με άρθρα για ποντίκια και Δράκουλες..

  • Ανώνυμος 47534

    27 Μαΐ 2019

    "The Vampyre" is a short work of prose fiction written in 1816 by John William Polidori as part of a contest between Polidori, Mary Shelley, Lord Byron, and Percy Shelley. The same contest produced the novel Frankenstein. The Vampyre is often viewed as the progenitor of the romantic vampire genre of fantasy fiction. The work is described by Christopher Frayling as "the first story successfully to fuse the disparate elements of vampirism into a coherent literary genre."
    https://en.wikipedia.org/wiki/The_Vampyre
    https://en.wikipedia.org/wiki/The_Vampyre#Influence
    https://www.bl.uk/romantics-and-victorians/articles/mary-shelley-frankenstein-and-the-villa-diodati

    Ας μνημονεύσω δύο κλασσικές ταινίες:

    Horror of Dracula (1958)
    https://www.imdb.com/title/tt0051554/
    (Αυτή είχε ένα σωρό συνέχειες από την Hammer Films)

    Nosferatu the Vampyre (1979)
    https://www.imdb.com/title/tt0079641/