ΔΡΑΚΟΣ
ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ

Ευφυές τέχνασμα
ενός αρχιμηχανικού
για τη χειραγώγηση
των προληπτικών εργατών


IMAGE DESCRIPTIONΑπό πολύ παλιά, οι άνθρωποι γοητεύονταν με την ιδέα μυθικών θηρίων, όπως οι σφίγγες, οι γρύπες κ.ά.. Κανένα όμως θηρίο δεν εξάπτει τόσο τη φαντασία μας όσο οι δράκοι.

Μέχρι πριν από δυο-τρεις μόλις αιώνες, πολλοί ευρωπαίοι εξακολουθούσαν να πιστεύουν στην ύπαρξη των δράκων. Θεωρούσαν πως ήταν τεράστια σαυροειδή πλάσματα με μακριά γλώσσα, μακριά ουρά και φολιδωτό δέρμα. Κάποιοι εξέπνεαν φωτιά, άλλοι πετούσαν, κάποιοι γίνονταν αόρατοι. Ζούσαν σε σπηλιές, κρύβονταν πίσω από τα βουνά, ακόμη και στο βυθό της θάλασσας. Επί αιώνες, οι θρύλοι αυτών των θηρίων, εμφύσησαν τον τρόμο και το δέος. Τους έτρεμαν κυριολεκτικά.

Σε αυτό συνετέλεσε και η επίσημη Εκκλησία, ειδικά με τα Συναξάρια με τους βίους των αγίων της, ορισμένοι εκ των οποίων έχουν νικήσει δράκους. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Ιερό φονικό delivery σε δράκο και Αγιογραφίες με τέρατα και δράκους).

IMAGE DESCRIPTIONΌμως, υπάρχει μια ιστορία για δράκους, που ξεχωρίζει. Δεν είναι ούτε μύθος ούτε θρύλος. Είναι μια πραγματική ιστορία.

Η Ρώμη, κάποια χρονιά στα τέλη του 17ου αιώνα αντιμετώπισε ένα σοβαρό πρόβλημα. Ο επιβλητικός ποταμός Τίβερης που την διασχίζει, είχε για μια ακόμη φορά φτάσει στα όρια της υπερχείλισης. Ο φόβος μιας ακόμη πλημμύρας
προκαλούσε τεράστια ανησυχία.

Σαν να μην έφτανε αυτό, το συνεργείο των εργατών που θα έφτιαχνε τα αναχώματα, αρνούνταν να δουλέψουν. Ο λόγος; Μια φήμη, πως κάποιος εργάτης εντόπισε στην περιοχή ένα δράκο.

IMAGE DESCRIPTIONΗ παρουσία του δράκου σήμαινε ότι τον είχαν αναστατώσει, πράγμα που θα έφερνε ακόμα μεγαλύτερες πλημμύρες. Με τους εργάτες να φοβούνται πλέον να πλησιάσουν τον ποταμό γιατί ελλόχευε ο δράκος και τη στάθμη του νερού να ανεβαίνει, η πλημμύρα φάνταζε αναπόφευκτη.

Υπεύθυνος για την αναχωμάτωση ήταν ένας ολλανδός μηχανικός, ειδικευμένος στα συστήματα αποτροπής των πλημμυρών, ο Cornelius Meyer. Δεν πίστευε σε δράκους κι έμεινε άναυδος λόγω της αντίδρασης των εργατών στην ανυπόστατη φήμη. Προσπάθησε να τους ενθαρρύνει να επιστρέψουν στη δουλειά τους, αλλά μάταια.

Ενώ ήταν πλέον απογοητευμένος κι εξοργισμένος, αφού δεν μπορούσε να κάνει τίποτε χωρίς τους εργάτες του, του ήρθε μια έμπνευση. Κατέστρωσε ένα ιδιοφυές σχέδιο, που έλπιζε πως θα τερμάτιζε την ανοησία με τον υποτιθέμενο δράκο:

IMAGE DESCRIPTIONΑνακοίνωσε στο συνεργείο του, πως θα τους έδειχνε κάτι απίστευτο, μια ασυνήθιστη ανακάλυψη που ανασύρθηκε
από τα νερά στις όχθες του φουσκωμένου ποταμού. Και πράγματι, τους έδειξε κάτι που έμοιαζε με το κουφάρι ενός νεκρού δράκου. Ήταν μια λασπωμένη σορός με μεγάλο κρανίο γεμάτο από κοφτερά δόντια, μια μακριά ουρά σα μαστίγιο και δερμάτινα φτερά σε αποσύνθεση.

Οι εργάτες συγκλονίστηκαν με το εκπληκτικό εύρημα. Ο δράκος που έτρεμαν φαίνεται πως ήταν νεκρός. Αισθάνθηκαν δικαιωμένοι για τους φόβους τους, αλλά ήδη σίγουροι, πως το θηρίο που έτρεμαν ήταν νεκρό, σταμάτησαν να φοβούνται κι αφού πλέον δεν υπήρχε δράκος, επέστρεψαν αμέσως στη δουλειά τους, ολοκλήρωσαν το έργο στην ώρα του κι η Ρώμη σώθηκε από την πλημμύρα.


Η αλήθεια βέβαια, πίσω από την ανακάλυψη αυτού του τρομακτικού θηρίου αποκαλύπτει μια ιστορία πονηριάς του αρχιμηχανικού, ενός τεχνάσματός του, προκειμένου να πείσει τους εργάτες του να δουλέψουν.

Αφού δεν μπορούσε να πείσει τους προληπτικούς εργάτες ότι δεν υπήρχε δράκος, αποφάσισε να κάνει κάτι άλλο: Να κατασκευάσει έναν ψεύτικο δράκο! Χρησιμοποιώντας τα κρανία και τις γνάθους πολλών σκύλων έφτιαξε ένα τεράστιο κεφάλι. Το συνέδεσε στη σπονδυλική στήλη ενός κάστορα και πρόσθεσε το θώρακα από ένα μεγάλο ψάρι για να του δώσει ερπετοειδή μορφή. Έπειτα, στήριξε το σκελετό στα πόδια μιας αρκούδας και κατασκεύασε ένα ζεύγος φτερών και κεράτων. Κάλυψε τις ενώσεις των οστών με ψεύτικο δέρμα, για να φαίνεται πως όντως βρήκε ένα δράκο σε αποσύνθεση. Οι εργάτες το πίστεψαν.

Ο Μάγερ θα πρέπει να ήταν πολύ περήφανος γι΄ αυτό που κατόρθωσε. Με την ευφυία του έδωσε ζωή σε ένα μυθικό θηρίο κι έσωσε τη Ρώμη από την υπερχείλιση του Τίβερη.