ΤΙ ΑΠΕΓΙΝAN
OI ΠΡΩΣOI;

Η διάλυση
ενός εθνικού φαντασιακού


IMAGE DESCRIPTIONΚαμία γερμανική δύναμη δεν είχε επιδράσει στην ιστορία τόσο, όσο η Πρωσία. Μέχρι το 1945 αποτελούσε μια εκτεταμένη περιοχή από τα γαλλικά έως τα ρώσικα σύνορα με δεκατρείς επαρχίες, στην οποία ανήκε και η πρωτεύουσα Βερολίνο.

Αν και δεν υπάρχει πια, έχει μεγάλη κληρονομιά. Ο μύθος της έχει σημαδευτεί από σπουδαίους άντρες και γυναίκες, με τους οποίους η Πρωσία ανέβηκε και τελικά έπεσε.

Θρυλικές είναι οι πρωσικές αρετές: Η τάξη, η συνέπεια, η πειθαρχία. Αργότερα, θεωρήθηκαν χαρακτηριστικά των γερμανών.


Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄

Βραδεμβούργο: Στείρο έδαφος και ατελείωτοι βάλτοι.
IMAGE DESCRIPTION
Το ανοικτό μέρος δυσκόλευε τους ανθρώπους που ζούσαν σε αυτή την αραιοκατοικημένη γη. Από το 1713 κυβερνούσε ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄.

Με αυτόν, οι πρωσικές αρχές απέκτησαν σημασία. Αυτές οι αρετές γεννήθηκαν από αναγκαιότητα.

Κληρονόμησε από τον πατέρα του μια περιοχή σχεδόν χρεοκοπημένη. Με μεγάλη προσπάθεια εδραίωσε ένωση Βραδεμβούργου-Πρωσίας. Έφτιαξε στρατό για να προστατέψει τη χώρα του.

Δεν έστελνε όμως, κάπου εκτός της χώρας του το στρατό.


Φρειδερίκος Β΄

Με το γιο του, Φρειδερίκο Β΄, αυτό θα άλλαζε. Χωρίς αναστολές επέκτεινε την Πρωσία. Την έβαλε ανάμεσα στις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες. Ο λαός τον τιμά για τις νίκες του, για τις οποίες ρίσκαρε και τη ζωή του. Αργότερα, ονομάστηκε «Φρειδερίκος ο Μέγας».

Ο βασιλιάς της Πρωσίας κυβερνούσε απολυταρχικά. Κατάργησε τα βασανιστήρια κι έδωσε θρησκευτική ελευθερία. Προώθησε την ισότητα στο νομό, το εμπόριο, τις τέχνες, τη γεωργία. Έλεγε, πως ήταν ο πρώτος υπηρέτης της χώρας.

Το Βερολίνο, ως πρωτεύουσα του βασιλείου του, έπρεπε να λάμπει. Από μικρή πόλη έγινε μητρόπολη.



Επίθεση του πρώσικου πεζικού κατά τη Μάχη του Χοενφρίντμπεργκ (4 Ιουνίου 1745, Δεύτερος Σιλεσιανός Πόλεμος).
Η αποφασιστική νίκη των πρώσων εναντίον του ενωμένου αυστροσαξωνικού στρατού αποτέλεσε ένα από τα λαμπρότερα στρατηγικά κατορθώματα του Φρειδερίκου Β΄.

IMAGE DESCRIPTIONΟ Φρειδερίκος Β΄ έκανε την Πρωσία μεγάλη δύναμη.

Τον θεωρώ φωτισμένο πρόσωπο.

Αν το συγκρίνεις με τους διαδόχους του, γιατί όχι;

Friedrich Wilhelm Prinz von Preußen, ιστορικός.



Το βασίλειο της Πρωσίας, ύστερα από τις εδαφικές προσαρτήσεις κατά τη βασιλεία του Φρειδερίκου Β΄.



IMAGE DESCRIPTIONIMAGE DESCRIPTIONΦρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄

Διάδοχος του Φρειδερίκου του Μεγάλου, ήταν ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄. Αγαπούσε την άνετη ζωή και τη νωχέλεια, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του.

Στην εποχή του, η Πρωσία αποδυναμώθηκε εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Στο θρησκευτικό τομέα στράφηκε κατά του Διαφωτισμού με στόχο την αποκατάσταση του παραδοσιακού Προτεσταντισμού.

Ήταν όμως, ένας προστάτης των τεχνών: κατασκεύασε την Πύλη του Βραδεμβούργου, το Μαρμάρινο Παλάτι στο Πότσνταμ κι άλλα αξιοσημείωτα κτίρια.


Βασίλισσα Λουίζα

Όχι ο βασιλιάς Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄, αλλά περισσότερο η σύζυγός του Λουίζα, θα επηρέαζε τον μύθο της Πρωσίας στην εποχή της.

Ήταν μια γοητευτική γυναίκα, που έφερε νέο αέρα στην πρωσική βασιλική αυλή. Την αγαπούσαν ο λαός και η οικογένειά της.

Μετά, ήρθε η καταστροφή. Ο Ναπολέων προκάλεσε την Πρωσία. Με τη νίκη του στη μάχη της Ιένας-Άουερστεντ την έριξε σε άβυσσο. Ο στρατός του Φρειδερίκου του Μεγάλου δεν ήταν πια ανίκητος.


Ο Ναπολέων και ο αυτοκράτορας της Ρωσίας Αλέξανδρος υποδέχονται τη βασίλισσα και το βασιλιά της Πρωσίας στο Τιλσίτ (1807).


IMAGE DESCRIPTIONΤιλσίτ, Ιούνιος 1807

Στο Τιλσίτ της Ανατολικής Πρωσίας, ο Ναπολέων θα έκανε ανακωχή το 1807. Για το Βασίλειο της Πρωσίας, η συνθήκη αυτή ήταν εξαιρετικά επώδυνη αφού έχασε τα μισά εδάφη του, δέχθηκε υποχρεωτική μείωση του στρατού του στο 1/6 και την καταβολή πολεμικής αποζημείωσης. Συνεπώς, δεν επρόκειτο για συνθήκη ειρήνης «μεταξύ ίσων» συμβαλλομένων, αλλά ειρήνης καθ΄ υπαγόρευση, όπου οι όροι της καθορίστηκαν μονομερώς.

IMAGE DESCRIPTIONΣτην κύρωση της συνθήκης αυτής παρέστη και η βασίλισσα Λουίζα, της οποίας υπήρξε ιστορικός ο δεινός αγώνας και οι μάταιες επικλήσεις της προς τον Ναπολέοντα για μετριασμό των εδαφικών απωλειών. Η απογοήτευσή της αποτέλεσε θέμα ζωγράφων της εποχής.

Όταν πέθανε η Λουίζα το 1810 σε ηλικία 36 ετών, έγινε σύμβολο των απελευθερωτικών αγώνων κατά του Ναπολέοντα.


Ο θρύλος λέει πως δεν πέθανε από πνευμονία, αλλά από ραγισμένη καρδιά. Δεν έζησε την αναγέννηση της Πρωσίας.


Όττο βον Μπίσμαρκ

Στα μέσα του 19ου αιώνα γεννήθηκε το ερώτημα αν και πώς έπρεπε να ενωθεί η Γερμανία. Ο πρώσος πρωθυπουργός Όττο βον Μπίσμαρκ είχε ένα φιλόδοξο σχέδιο: Την ένωση της Γερμανίας υπό πρώσο ηγέτη.

Στον πόλεμο κατά της Γαλλίας το 1870 ήθελε να ενώσει τις γερμανικές δυνάμεις. Προκάλεσε το Παρίσι, κήρυξε πόλεμο.

Η στρατηγική του απέδωσε. Μετά τη νίκη κατά της Γαλλίας, ήταν δυνατή η ένωση της Γερμανίας. Ο Όττο βον Μπίσμπαρκ έφτιαξε ένα έθνος.


IMAGE DESCRIPTIONIMAGE DESCRIPTIONΚάιζερ Γουλιέλμος Β΄

Ενώ ο Μπίσμαρκ έλεγε πως η Γερμανία ήταν αυτάρκης, ο Κάιζερ Γουλιέλμος Β΄ την ήθελε παγκόσμια δύναμη, με δυνατό ναυτικό. Ο Γουλιέλμος Β΄ ήταν ο τελευταίος γερμανός αυτοκράτορας (Κάιζερ) και βασιλιάς της Πρωσίας, κυβερνώντας τη γερμανική αυτοκρατορία και την Πρωσία έως το 1918. Ήταν γιος και διάδοχος του Φρειδερίκου Γ΄.

Κατά την διάρκεια της βασιλείας του η Γερμανία εισήλθε στο παιχνίδι του διεθνούς εμπορικού και αποικιακού ανταγωνισμού, που κατέληξε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν εγγονός της βασίλισσας Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και αδελφός της βασίλισσας Σοφίας της Ελλάδας.

Η Γερμανία ήθελε κι αυτή μία ισχυρή θέση, καθώς οι άλλες δυνάμεις της Ευρώπης είχαν αποικίες από την Αφρική μέχρι το νότιο Ειρηνικό.

Αλλά ο Γουλιέλμος απομόνωσε τη γερμανική αυτοκρατορία, που ήταν περικυκλωμένη από εχθρούς. Έκανε επίθεση στα δυτικά και ξεκίνησε ο Α΄ Παγκόσμιος.

Όταν έχασε τον πόλεμο, θεώρησαν τη χώρα του υπαίτια.


Το βασίλειο της Πρωσίας (1871).
Η Πρωσία μετά τον Α΄ Π.Π..

Γερμανικό Ράιχ

Τον Ιανουάριο του 1933 ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία. Ήθελε να αναγεννήσει το μύθο της Πρωσίας μέσω του Ναζισμού. Αλλά η τυφλή υπακοή έφερε μια δικτατορία κι έναν εγκληματικό πόλεμο.


Οι ηγέτες Βρετανίας, ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης στο Πότσνταμ (1945).


Ανάκτορο Σεσίλιενχοφ, Πότσνταμ, Ιούλιος 1945

Μετά τον πόλεμο, οι νικητές αποφάσισαν το μέλλον της Ευρώπης, στο οποίο η Πρωσία δεν είχε πλέον θέση. Θεωρήθηκε υπαίτια για τους δύο παγκόσμιους πολέμους.

Αποφασίστηκε η απόσπαση του μεγαλύτερου τμήματός από τις εσωτερικές γερμανικές περιοχές. Μέρη του ανατολικού τμήματος ανήκουν σήμερα στην Πολωνία και στην Ρωσία, στα οποία η γερμανική παρουσία είναι σε μεγάλο βαθμό ασήμαντη.

Το πρώσικο κράτος διαλύθηκε.


Πού είναι σήμερα οι πρώσοι;

IMAGE DESCRIPTIONΑν η έκβαση του πολέμου ήταν διαφορετική ή αν οι Σύμμαχοι δεν είχαν αποφασίσει να διαλύσουν
την Πρωσία, σήμερα θα υπήρχε ένα πρώσικο έθνος-κράτος, όπως υπάρχουν τα άλλα έθνη-κράτη
π.χ. η Γερμανία, η Τσεχία κ.λπ..

Το κράτος αυτό θα είχε τα σχολεία του, όπου οι μικροί μαθητές στο πλαίσιο της εθνικής παιδείας
που θα τους παρείχαν, θα μάθαιναν ότι είναι απόγονοι των αρχαίων πρώσων
και θα ήταν περήφανοι γι΄ αυτό.

Θα υπήρχε εθνική ομάδα ποδοσφαίρου, που θα την ακολουθούσαν στα παιχνίδια της
πρώσοι φίλαθλοι βαμμένοι με τα εθνικά χρώματα της εθνικής τους σημαίας,
αυτής που θα είχε πρωτύτερα σχεδιαστεί.

Θα υπήρχε εθνικός ύμνος, που θα έκανε τους πρώσους να δακρύζουν στο άκουσμά του.

Θα υπήρχαν κι άλλα πολλά, τα οποία όμως δεν υπάρχουν γιατί κάποιοι άνθρωποι έβαλαν μερικές υπογραφές σε ένα φύλλο χαρτί, όπως έγινε π.χ. και με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης κ.ά..


Μερικές υπογραφές αρκούσαν για τη διάλυση ενός έθνους-κράτους
και του εθνικού του φαντασιακού.


ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


8 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 48980

    28 Απρ 2020

    Πουθενά σε όλο το κείμενο δεν φαίνεται πως οι πρώσοι δεν αισθάνονταν εθνικά ως γερμανοί. Το αντίθετο μάλιστα, και η ιστορία μας το λέει, πως αισθάνονταν και υπερ-αισθάνονταν γερμανοί. Άνθρακες το άρθρο, το μόνο φαντασιακό που διαλύθηκε είναι στο μυαλό του αρθρογράφου.
    Σε λίγο τον βλέπω να γράφει για το πως διαλύθηκε το εθνικό φαντασιακό της Νάπολης και των Δύο Σικελιών.

  • Ανώνυμος 48979

    27 Απρ 2020

    Μάλλον η απάντηση είναι άγνωστη.
    Μπορεί και οι δύο (πρώσοι, ρώσοι) να προέρχονται από σκανδιναβικά παγανιστικά φύλα και για αυτό μοιάζουν οι ονομασίες.
    Λέγεται για παράδειγμα ότι οι ρως ή ρους του Κιέβου προέρχονται από σκανδιναβική μετανάστευση.

  • Ανώνυμος 48978

    27 Απρ 2020

    Πρωσοι=πρώτο Ρώσοι φυλετικά μοιάζουν η όχι;


  • Ανώνυμος 48977

    27 Απρ 2020

    @48976
    Κάποια σχόλια εδώ:
    https://www.freeinquiry.gr/articles/vivliokrisia/theoi-ethni-etaireies/4152.html

  • Ανώνυμος 48976

    27 Απρ 2020

    Αυτό μάς δείχνει η ιστορία. Ότι ένα εθνικό φαντασιακό, μια κρατική οντότητα, μια αυτοκρατορία, μέσα στο χρόνο αντικαθίσταται από ένα άλλο φαντασιακό. Μια συμφωνία αντικαθίσταται από μια καινούργια.
    Αυτό δεν σημαίνει πως οι συμφωνίες τους είναι κάτι που στερείται σοβαρότητας. Πρόκειται για μια συλλογική συμφωνία, που εξυπηρετεί ορισμένους σκοπούς σε μια δεδομένη χρονική ιστορική περίοδο. Για να μπορούν να λειτουργούν - έστω όπως λειτουργούν - οι άνθρωποι, οι ομάδες, οι κοινωνίες.
    Οι άνθρωποι δεν μπορούν να λειτουργούν χωρίς κάποιες συμφωνίες μεταξύ τους.
    Περίπου κατά τον ίδιο τρόπο που συμφωνήσαμε και δώσαμε ονόματα στα πράγματα γύρω μας. Δεν σημαίνει πως τα ονόματα που τα δώσαμε περιγράφουν "καθ' αυτό" αυτά τα πράγματα, Απλώς τα ονοματήσαμε για να μπορούμε να συνεννοούμαστε.
    Και επειδή μέσα στο χρόνο η δραστηριότητες μας τροποποιούν τις ανάγκες μας, αντικαθιστούμε τις συμφωνίες μας - συνήθως με βίαιο τρόπο - με καινούργιες.
    Το πρόβλημα είναι ότι ι άνθρωποι παίρνουν πολύ στα σοβαρά τα εθνικά φαντασιακά τους, επινοούν διάφορα ψευδή ιστορικά στοιχεία στα οποία προσκολλούνται και φθάνουν να πιστεύουν σε αναλλοίωτα έθνη "που ποτέ δεν πεθαίνουν και δεν τα σκιάζει φοβέρα καμιά". Αλλά όπως ξέρουμε τίποτα δεν μένει αναλλοίωτο και τα πάντα πεθαίνουν για να αντικατασταθούν από κάτι καινούργιο, που και αυτό θα πεθάνει και αυτή η αλλαγή, δεν έχει τέλος. Η αλλαγή είναι το μόνο που "δεν αλλάζει".
    Πάντα πριν από κάθε μεγάλη αλλαγή στην ιστορία, υπάρχουν πολλά μηνύματα που την προαγγέλλουν. Όμως αυτά τα μηνύματα θέλουν χρόνο να φτάσουν στα αυτιά των ανθρώπων, που είναι βουλωμένα με τις αγκυλώσεις όπως το μονοπώλιο της αλήθειας, του αιώνιου έθνους, του αληθινού θεού κλπ..

  • Ανώνυμος 48975

    27 Απρ 2020

    Στο μεταξύ:

    Η έκθεση-σοκ της ερευνήτριας Σπανού: «Διαιτητές πρόθυμοι να βοηθήσουν τον Ολυμπιακό»
    https://www.ethnos.gr/athlitismos/102161_i-ekthesi-sok-tis-ereynitrias-spanoy-diaitites-prothymoi-na-boithisoyn-ton

    Μπουμπούκια τα παλικάρια του Θρύλου, καταπέλτης η έκθεση. Να υπενθυμίσω τις δύο σερί των επτά πρωταθλημάτων: 1997–2003, 2011–2017.
    (Μάλλον πρέπει να μπει μια πρόσθετη ενότητα: τρέχουσα επικαιρότητα ή τρέχουσες ειδήσεις, που θα ανανεώνεται τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα όπου θα μπαίνουν σχόλια αποκλειστικά επί της τρέχουσας επικαιρότητας.)

  • Ανώνυμος 48972

    27 Απρ 2020

    Επίσης στη φωτογραφία από τη διάσκεψη του Πότσνταμ φαίνεται ο Κλέμεντ Άττλη, ηγέτης του εργατικού κόμματος. Στη πραγματικότητα στη διάσκεψη είχαν παρεβρεθεί και οι δύο, δηλαδή και ο Τσώρτσιλ. Επειδή εκείνη την εποχή είχαν γίνει εκλογές στη Βρετανία και η διάσκεψη είχε συμπέσει με την περίοδο καταμέτρησης των ψήφων. Μην γνωρίζοντας ποιος θα εκλεγεί πρωθυπουργός, πάνε και οι δύο στο Πότσνταμ. Η καταμέτρηση των ψήφων ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της διάσκεψης, ο Τσώρτσιλ χάνει τις εκλογές και αποχωρεί στη μέση της διάσκεψης, που κράτησε δύο εβδομάδες. Η προηγούμενη διάσκεψη, της Γιάλτας, έλαβε χώρα λίγους μήνες πιο πριν με τον Τσώρτσιλ.
    Αξίζει να ειπωθεί ότι οι Βρετανοί κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ είχαν κυβέρνηση συνασπισμού και εθνικής ενότητας, ο Άττλη ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός και ασχολούνταν με τα εσωτερικά ζητήματα και ο Τσώρτσιλ με τα εξωτερικά ζητήματα και τον πόλεμο.

  • Ανώνυμος 48971

    27 Απρ 2020

    Ας ξεκαθαρίσουμε κάποια επιπλέον πράγματα σχετικά με την Πρωσία.

    Η ιστορία ξεκινάει το γερμανικό καθολικό τάγμα των τευτόνων ιπποτών που κάνοντας σταυροφορίες στην περιοχή της σημερινής βόρειας Πολωνίας και των Βαλτικών κρατών, έσφαξε τα ντόπια παγανιστικά φύλα και μετέφερε εποίκους από τα δυτικά. Η επέκτασή τους σταμάτησε όταν συγκρούστηκαν με ρώσους και πολωνούς. Κάποια στιγμή προέκυψε το δουκάτο και κατόπιν το βασίλειο της Πρωσίας, αν και το Βρανδεμβούργο (περιοχή στα ανατολικά της σημερινής Γερμανίας) ήταν μάλλον το σημαντικότερο κομμάτι του.

    Ο χάρτης με λεζάντα: "Η Πρωσία μετά τον Α΄ Π.Π.." θα έπρεπε να έχει μια λεζάντα του στυλ: "Η Πρωσία εντός του Γερμανικού Ράιχ 1920-1938".
    Η Πρωσία είχε προσαρτήσει στο παρελθόν μέρος των γερμανικών κρατιδίων και μετά την ενοποίηση των υπόλοιπων γερμανικών κρατιδίων (φαίνονται με κρεμέ χρώμα) υπό πρώσο ηγέτη (βάζοντας στην άκρη την αντίζηλο Αυστρία), κατά κάποιο τρόπο η Πρωσία μεταβλήθηκε σε κρατίδιο μέσα στη Γερμανία.
    Το ανατολικό ξεκάρφωτο κομμάτι που φαίνεται με μπλε χρώμα στον εν λόγω χάρτη είναι η Ανατολική Πρωσία, τόπος προέλευσης πολλών αριστοκρατών με το πρόθεμα "φον". Δηλαδή μετά τον Α΄ΠΠ οι σύμμαχοι αποσύνδεσαν την Ανατολική Πρωσία από την υπόλοιπη Γερμανία, δίνοντας ταυτόχρονα στην Πολωνία διέξοδο προς τη θάλασσα.
    Τα δύο "κέρατα" που προεξέχουν με μπλε πάλι χρώμα προς την μεριά της Ανατολικής Πρωσίας είναι η Πομερανία το πάνω κέρας και η Σιλεσία το κάτω κέρας. Και οι δύο αυτές περιοχές απωλέστηκαν οριστικά για τους γερμανούς μετά τον Β΄ΠΠ και προσαρτήθηκαν στην Πολωνία.
    Το πολωνικό έδαφος που χωρίζει την τότε Γερμανία με την Ανατολική Πρωσία υπήρξε αντικείμενο τριβής μεταξύ του Χίτλερ και της Πολωνίας (Πολωνικός Διάδρομος ή Διάδρομος του Ντάντσιχ), διότι ο Χίτλερ ήθελε να έχει εύκολη πρόσβαση στην Ανατολική Πρωσία.
    Μετά τον Β΄ΠΠ η Γερμανία χάνει οριστικά και την Ανατολική Πρωσία που χωρίζεται στη μέση και την μοιράζονται Πολωνία και Σοβιετική Ένωση. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το κομμάτι της Ανατολικής Πρωσίας που της ανήκε, περνάει στην κατοχή της Ρωσίας. Το ξεκάρφωτο κομμάτι που βλέπεται στους σημερινούς χάρτες της Ευρώπης μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας που ανήκει στη Ρωσία, ήταν το ανατολικό τμήμα της παλαίποτε Ανατολικής Πρωσίας.