ΠΕΡΙ
ΤΗΣ ΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ
ΤΩΝ ΒΛΑΧΩΝ
(β΄ μέρος)

 

[ Επιστρέψτε στο Α΄ μέρος

κάνοντας κλικ εδώ.]

 

     Ο Κεκαυμένος (11ος αιώνας), στο «Στρατηγικό» του, λέει πολλά για τούς βλάχους και μάς δίνει πολλά στοιχεία για τα ήθη και έθιμά τους. Περιγράφει μάλιστα και την Επανάσταση των βλάχων στη Θεσσαλία. Χαρακτηρίζει τούς Βλάχους ως γένος: «άπιστόν τε παντελώς και διεστραμμένον, μήτε εις θεόν πίστιν ορθήν, μήτε εις βασιλέα, μήτε εις συγγενή ή φίλον, αλλ΄ αγωνιζόμενον πάντα κατά πραγματεύεσθαι».

     Και η Άννα Κομνηνή κάνει πολύ λόγο για τούς βλάχους τής Θεσσαλίας. Μνημονεύει ακόμα τον έκριτον (=προύχοντα, φύλαρχο των βλάχων) Πουδίλο, πού έτρεξε τη νύχτα και ειδοποίησε τον αυτοκράτορα, πως οι κουμάνοι πέρασαν το Δούναβη (1, 10, 9). Ο Κεδρηνός, αναφέρει βλάχους οδίτας, που το 976 σκότωσαν τον τζάρο Δαβίδ (2, 435). Ο Κίνναμος επίσης γράφει, πως, όταν ο Λέοντας Βατάτζης εκστράτευσε στη βόρεια Βαλκανική -την «ουνικήν»- είχε πολύ στρατό από βλάχους: «βλάχον πολύν όμιλον» (260).

     

    Στη νεοελληνική βλάχος θα πει άξεστος, απολίτιστος. Καταλαβαίνουμε δηλαδή, γιατί οι βλάχοι στα τελευταία χρόνια, όχι μόνον άρχισαν να ντύνονται όπως κι οι άλλοι, αλλά και να μιλούν τη νεοελληνική, όπως οι αρβανίτες τής Αττικής, τής Πελοποννήσου και των άλλων περιοχών.

 

     Στη Βαλκανική λοιπόν, υπήρχαν σε πολλές περιοχές, πολλοί βλάχοι. Ο Έφραίμ, που έζησε στις αρχές τού 14ου αιώνα, λέει, πως ο Αίμος (Βαλκανική) ήταν «βλάχων παροικία» (στίχ. 6072). Ο Χαλκοκονδύλης πάλι κάνει λόγο πολλές φορές για τούς βλάχους τής Πίνδου, που «εξελληνίζει» το όνομά τους και τούς ονομάζει βράχους καί βλάκους.

     Στο πέρασμα των αιώνων οι βλάχοι, όπως και οι βούλγαροι και σέρβοι, βρέθηκαν σε εμπόλεμη κατάσταση με το Βυζάντιο. Ο Νικήτας Ακομινάτος και ο Μιχ. Ατταλειάτης δίνουν πολλές πληροφορίες για μια εξέγερση των βλάχων ενάντια στο Βυζάντιο, επειδή τούς επιβλήθηκε βαριά φορολογία. Ξέρουμε ακόμα από τον Παχυμέρη, πως ο Ανδρόνικος Παλαιολόγος τούς βλάχους, που κατοικούσαν στην περιοχή ανάμεσα στην Πόλη και Βιζύη, τούς εκτόπισε και τούς μετάφερε στη Μικρά Ασία.

   

  



 

Τσέλιγκας.

Χαρακτηριστικές λέξεις, που χρησιμοποιούν οι βλάχοι δεν είναι ελληνικές: τσέλιγκας, στάνη, στρούγκα, τσοπάνης, κονάκι κ.ά..

 

     Αν και πέρασαν αιώνες, οι βλάχοι, που εγκαταστάθηκαν στη Μακεδονία, Θράκη, Ηπειρο, Θεσσαλία καί Πελοπόννησο, ως τα σήμερα μιλούν τη γλώσσα τους και ως τις αρχές τού περασμένου αιώνα ζούσαν σε ξεχωριστές κοινότητες (στρούγγες). Επικρατούσε δηλαδή σ΄ αυτούς το πατριαρχικό σύστημα (τσελιγκάτο):

     «Κατά την εποχήν εκείνην (11ος  αιώνας) -γράφει ο Ν. Γεωργιάδης- ήρξατο επιφαινόμενη εν τη Θεσσαλία και ετέρα βάρβαρος φυλή, η των βλάχων, οίτινες κατερχόμενοι εκ τού Αίμου (βόρειας Βαλκανικής), επί των συνεχών ορέων, προέβησαν μέχρι τού Όλύμπου και τής Πίνδου ένθα και αθρόοι εγκατεστάθησαν, εξ ου και η ορεινή εκείνη χώρα εκαλείτο παρά των βυζαντινών Μεγαλοβλαχία.» [Όχι όμως μόνο στην Πίνδο και στον Όλυμπο, αλλά και στα Χάσια, Κίσσαβο, Πήλιο. Εξόν από την Ήπειρο και η περιοχή των Τρικκάλων (Ασπροπόταμος κ.λπ.) και τής ανατολικής Θεσσαλίας, είχαν και έχουν πολλούς βλάχους. Στα Τρίκκαλα πολλοί βλάχοι ως τα σήμερα, όχι μόνο ως κτηνοτρόφοι, αλλά και ως αγρότες, βιοτέχνες, έμποροι και επιστήμονες, έχουν τα πρωτεία. Στην ανατολική Θεσσαλία, κυρίως στο Βελεστίνο, οι βλάχοι αποτελούν την πλειοφηφία τού πληθυσμού. Όπως ξέρουμε, υπάρχουν πολλά βλάχικα τοπωνύμια στη Θεσσαλία και Ήπειρο: Συράκο  (Σαράκο) = πετρώδης τόπος, σαρακίνα - σαρακινός, Μουντζέλες (σήμερα Μιντζέλα, στο Πήλιο) = βουναλάκια και Βλαχομαχαλάς, απ΄ έξω από το Βόλο και άλλα, έχουν όμως, συνείδηση ελληνική.]

     Και συνεχίζει: «Και πρώτον μεν αναφέρεται το όνομα των βλάχων εν Θεσσαλία υπό της Άννης Κομνηνής, μνημονευούσης χωρίου τινός βλάχικου Εζεβάν καλουμένου, κατόπιν δε ο εξ Ισπανίας καταγόμενος Ιουδαίος Βενιαμίν Τουδέλας (πέθανε 1173), περιηγούμενος την Ανατολήν τον 12ον αίώνα, λέγει, ότι βορειότερον τής Λαμίας επί των θεσσαλικών ορέων κατοικούσαν οι βλάχοι, φυλή αγρία και ληστρική, εθνική το θρήσκευμα και ομιλούσα γλώσσαν παρεμφερή τη ισπανική. Φαίνεται δε, ότι κατά την πρώτην αυτής εν Θεσσαλία αποκατάστασιν, η φυλή των βλάχων ήτο ικανώς πολυάριθμος, διότι και μέχρι σήμερον (1880-1890), πολλά χωρία βλαχικά διασώζονται επί τού Πίνδου και τινα επί τού Ολύμπου... Κατοικούντες δε οι βλάχοι επί των ορέων και δεσπόζοντες ως εκ τούτου των εκ τής Θεσσαλίας εις Μακεδονίαν και Ήπειρον διόδων, εξήσκησαν, φαίνεται, κατά, την πρώτην αυτών εγκατάστασιν, κυριαρχίαν τινά και πίεσιν επί των κατοίκων τής πεδινής Θεσσαλίας, ήτις όμως θα ήτο βραχεία, διότι νομάδες αυτοί όντες και ηναγκασμένοι τον χειμώνα να κατέρχωνται εκ των ορέων εις τας χειμερινάς νομάς τής θεσσαλικής πεδιάδος, ώφειλον να διάγωσιν εν ειρήνη και ομονοία προς τούς κατοικούντας αυτήν, διό και εν τω Καντακουζηνώ αναγινώσκομεν, ότι, ότε ο Ανδρόνικος διέτριβεν εν Θεσσαλία, οι επί των ορέων κατοικούντες βλάχοι προσήλθον εις προσκύνησιν τού αυτοκράτορος, καθότι πλησιάζοντος τού χειμώνος, ήσαν ηναγκασμένοι να κατέλθωσιν εις την πεδιάδα και εφοβούντο την προσβολήν των αυτοκρατορικών στρατευμάτων» («Θεσσαλία», 2η έκδ., 1894, σ. 74)

     «Η κατάβασις εις τα ελληνικάς χώρας νομάδων βλάχων -γράφει ο καθηγητής Σπυρ. Λάμπρος- είχε γεννήσει ικανώς πυκνήν επικοινωνίαν μεταξύ των δύο εθνών και σχέσεις ομαλάς και στενής φιλίας». Και προσθέτει ακόμα: «Η Θεσσαλία υπό πλήθους πολλού βλάχων κατακλυθείσα ωνομάσθη Μεγαλοβλαχία». («Λόγοι και άρθρα», σελ. 291, Αθήνα, 1902).

   

     «Οι εν Ελλάδι βλάχοι ως εκ τής φυλετικής καταγωγής των εκαλούντο Ρουμούνοι». («Πανδώρα», τόμ. Κ΄, φυλ. 459, 1869).

    Στούς δυο τελευταίους αιώνες τού Βυζαντίου, όχι μόνο βυζαντινοί έμποροι ταξιδεύανε στη Βλαχία, αλλά κι άλλοι πήγαν εκεί κι εγκαταστάθηκαν, γιατί έβρισκαν προστασία από τις τοπικές αρχές: «Έμαθον γαρ παρά των από βίου αφικνουμένων ότιπερ εβούλοντο προς άρκτον απελθείν και τω ευεργετικωτάτω βοεβόοα δουλεύειν προς το και τούτους πλουτήσαι, ώσπερ πεπλούτηκεν εξαπίνης ο αοιδός Πώλος αργυρός (=Αργυρόπουλος)». («Επιδημία Μάζαρι εν Άδου», σ. 214, έκδ. Έλισεν).

     Οι βυζαντινοί προμηθεύονταν τυριά από τη Βλαχία. Τού Πτωχοπρόδρομου τού πέφτουν τα σάλια, όταν κάνει λόγο για το «βλάχικον τυρίτσιν». Ο ίδιος όμως, κάνει λόγο για τις βλάχικες κάπες:

     «Κάπα μου, όταν σ΄ έθηκεν η Βλάχα να σε (υ)φάνει

     πολλά δάκρυα σε γέμισε και στεναγμούς μεγάλους».

     Από τίς ανασκαφές που έγιναν στη Ρουμανία, βρέθηκαν πολλά αντικείμενα, πού συμπληρώνουν τα κενά των γραφτών πηγών:

     «Στή δυτική όχθη τού Δούναβη βρέθηκαν πλήθος ορειχάλκινα, ασημένια και 200 χρυσά νομίσματα. Τα περισσότερα νομίσματα είναι τής εποχής τού Βασιλείου Β΄ και Κωνσταντίνου Η΄ (976-1028), τής Θεοδώρας (1055-1056), τού Κωνσταντίνου Γ΄ Δούκα (1050-1067), τού Αλεξίου Κομνηνού (1081-1118), πράγμα, που μαρτυρεί την ύπαρξη συνεχών, εμπορικών ανταλλαγών ανάμεσα στο Βυζάντιο και τούς βλαχομολδαβούς. Στίς ανασκαφές πού έγιναν στη Δοβρουτσά, βρέθηκαν τεμάχια σμαλτωμένων βυζαντινών αγγείων, αμφορείς βυζαντινοί, βραχιόλια, δαχτυλίδια, σκουλαρίκια και άλλα κοσμήματα από χρωματιστό γυαλί των 10ου - 12ου αιώνων. Τα 1950 βρέθηκε ένας σταυρός βυζαντινής προέλευσης, μια μολυβένια σφραγίδα τού κυβερνήτη τού βυζαντινού θέματος Παρίστριον ή Παραδουνάβιον κ.ά.. Όλα αυτά κι ιδιαίτερα τα αγγεία και τα νομίσματα, φανερώνουν, ότι υπήρχε σοβαρή εμπορική κίνηση ανάμεσα στα μεγάλα παραγωγικά κέντρα τού Βυζαντίου, Κωνσταντινούπολη, Θεσσαλονίκη κ.ά. και τούς βλαχομολδαβούς. Έτσι, τα ευρήματα των ανασκαφών ήρθαν να ενισχύσουν τις γραφτές πηγές» (Ζωΐδη: «Οι έλληνες και οι βόρειοι γείτονες», σ. 135}.

   

    Ένας εβραίος ραββίνος περιηγητής, ο Βενιαμίν εκ Τουδέλας, ο οποίος το 1159 ξεκίνησε περιοδεία στην Ευρώπη, Αφρική και Ασία, η οποία κράτησε 13 χρόνια, λέει για τούς βλάχους: «...Σε απόσταση μιάς μέρας βρίσκεται το Simon Potamo ή Ζητούνι, όπου ζουν 50 Εβραίοι. Εδώ βρίσκονται τα σύνορα τής Βλαχίας, που οι κάτοικοί της ονομάζονται βλάχοι. Είναι αλαφροί και γρήγοροι σαν ζαρκάδια και κατεβαίνουν από τα βουνά στούς ελληνικούς κάμπους για ληστεία και αρπαγές. Κανείς δεν ριψοκινδυνεύει πόλεμο μαζί τους, ούτε μπορεί να τούς υποτάξει, γιατί τα καταφύγιά τους είναι απρόσιτα κι αυτοί μονάχα γνωρίζουν τους δρόμους. Δεν είναι ούτε χριστιανοί ούτε εβραίοι. Τα ονόματά τους είναι εβραϊκά. Μερικοί μάλιστα αποκαλούν τούς εβραίους αδελφούς. Όταν συναντήσουν ισραηλίτη, τον ληστεύουν, αλλά δεν τον σκοτώνουν, όπως κάνουν με τούς έλληνες». (Voyages faits principalement en Asie dans les XII, XIII, XIV et XV siecles, par Benjamin de Tudele, έκδ. Bergeron, 1735). Η εικασία τού ραββίνου είναι μάλλον αφελής, καθ΄ ότι θεωρεί τούς ληστές εβραϊκής καταγωγής, επειδή δεν σκοτώνουν τούς ομοφύλους του, όπως κάνουν με τούς έλληνες. Πάντως διαφοροποιεί σαφώς τούς βλάχους από τούς έλληνες.

     Η περιοχή βόρεια τού Σπερχειού ονομαζόταν κατά τους μέσους χρόνους, Βλαχία. Άλλωστε, ως την επανάσταση τού 1821, τα χωριά τής περιοχής τού Σπερχειού ήταν γνωστά ως βλαχοχώρια: Τον Οκτώβριο 1829 «η συσταθείσα δημογεροντία εκατέβη εις το χωρίον Φτέρη και η δικαιοδοσία της εκτείνετο εις όλα τα Βλαχοχώρια, Πολιτοχώρια και κάμπον» (Γ. Βλαχογιάννη, Το Ελληνικόν Έτος, Ημερολόγιον Συντακτών Ενώσεως Αθηναϊκών Εφημερίδων 1930, 6, 9, 38. Πρβ. Κασομούλη: «Ενθυμήματα» τόμ. Β΄. σελ. 250: «Το εσπέρας μετέβημεν εις τα βλαχοχώρια τής επαρχίας Πατρατζικίου». Επίσης: Φιλήμονος: «Δοκίμιον Ιστορικόν», τόμ. Γ΄, σελ. 362: «Ο Ομέρ Βρυώνης εκίνησε υπέρ τούς τρισχιλίους κατά των βλαχοχωρίων προς το μέρος τής Γκιώνας». Η ληστρική δράση των βλάχων κατά τούς χρόνους τού Μανουήλ Κομνηνού στη Βόρειο Ελλάδα και στη Θεσσαλία έχει εξακριβωθεί από τη νεότερη ιστορική έρευνα (Wase Thomson, The normads of the Balcan, 1915). Επίσης: Θωμά Π.: Μονογραφία περί Βλάχων (Πανδώρα, 1869 και 1870). Γράφει ο Pouqueville για τις επιδρομές των βλάχων: «Kαταστρέφουν τις καλύτερες χώρες τής Θράκης και τής Μακεδονίας. Σύμμαχοι με τούς ρωμαίους και τούς σκύθες κατεβαίνουν σαν χείμαρρος από τις οροσειρές τού Αίμου και τής Ροδόπης. Προσαρμόζονται εύκολα στις εσωτερικές αναταραχές και παίρνουν μέρος στις επαναστάσεις και διαμελίζουν τον τόπο, για να μοιρασθούν τα ράκη που απομένουν” (Histoire de la regeneration de la Grece).

     Υπήρξαν ενστάσεις σχετικές με την αξιοπιστία ή όχι των υποστηριζομένων από το ραββίνο σχετικά με την πραγματική θέση τής Βλαχίας. Ο Carmoly όμως, παρατηρεί, ότι κατά τούς μεσαιωνικούς χρόνους υπήρχαν πολλές Βλαχίες: στην Ουγγαρία, στη Ρουμανία, αλλά και στη Μακεδονία και στη Θεσσαλία. Το σύνολον αυτών των χωρών ήταν γνωστό με τη γενική ονομασία: Μεγάλη Βλαχία. Ο Παπαρρηγόπουλος παρατηρεί, ότι οι νότιες περιοχές τής Θεσσαλίας ήταν κατά τον ιγ΄ αιώνα γνωστές ως Μεγαλοβλαχία (τόμ. Ε΄, σελ. 94).

     Είναι αλήθεια, πως στα χρόνια τού Βασιλείου Β΄ και πιο πριν, η Βλαχία ανήκε στο Βυζάντιο. Και για πολλά χρόνια πιο ύστερα, η βυζαντινή κατοχή συνεχίστηκε. Σ΄ όλη αυτή την περίοδο οι εμπορικές ανταλλαγές είχαν μεγάλη ανάπτυξη. Γενικά, όπως προκύπτει από τη μελέτη των γραφτών πηγών, και από τα ευρήματα των ανασκαφών, οι βυζαντινοί εξάγανε στη Μολδοβλαχία: μεταξωτά, πολύτιμα υφάσματα, κοσμήματα και μοσχάτα κρασιά και εισάγανε απ΄ εκεί σφάγια, ξυλεία, σιτηρά, κερί, μέλι, βούτυρο, τυρί κ.ά.. Οι εμπορικές σχέσεις και οι ανταλλαγές δεν σταμάτησαν ούτε μετά την κατάργηση τού βυζαντινού θέματος Παρίστριον. Τα νομίσματα, που βρέθηκαν όχι μόνο στην παραδουνάβια περιοχή, αλλά και στο εσωτερικό τής χώρας, μαρτυρούν, ότι το βυζαντινοβλαχικό εμπόριο συνεχίστηκε.

     Πολλοί ρουμάνοι ταξίδευαν στη βυζαντινή αυτοκρατορία και ιδιαίτερα στην Κωνσταντινούπολη και συνδέονταν με φιλικούς δεσμούς με τούς βυζαντινούς. Ένας από τούς γιούς τού (ηγεμόνα) Μίρτσεα Τσέλ Μπατρίν, έζησε στη βυζαντινή Αυλή τού Ιωάννη τού Η΄ (1425 -1448), μαζί με άλλους νεαρούς βλάχους «ικανούς στην τέχνη των αρμάτων» (Δούκας, 201). «Ο εγγονός τού Μίρτσεα Ντάν, πάλαιψε ηρωικά στις γραμμές τού βυζαντινού στρατού ενάντια στούς τούρκους και γι΄ αυτό ο αυτοκράτορας τού χάρισε ένα μεγάλο καράβι» (Δούκας, 201-202).

   

      Π. Αραβαντινού: «Χρονογραφία τής Ηπείρου» (τόμ. Β΄, σελ. 32-33, Αθήνα, 1856).

     Ο Π. Αραβαντινός στο έργο του «Μονογραφία περί κουτσόβλαχων», καταγράφει αναλυτικά τον πληθυσμό των βλάχων σε Ήπειρο, Θεσσαλία και Μακεδονία στα τέλη τού 19ου αιώνα και υπολογίζει το συνολικό αριθμό τους σε 28.400 οικογένειες ή 140.000 περίπου άτομα. («Και δεν ισχυριζόμεθα μεν βεβαίως, ότι ο αριθμός ούτος είναι απολύτως ακριβής, πάντως όμως φρονούμεν, ότι δεν αφίσταται πολύ τής αληθείας», σελ. 52).

     Η  επαφή, η γνωριμία και οι εμπορικές ανταλλαγές ακολουθήθηκαν από την αμοιβαία πολιτιστική επίδραση. «Η τέχνη και ο αρχαίος ρουμανικός πολιτισμός αναπτύχτηκαν στην αρχή κάτω από τη βυζαντινή επίδραση», γράφει ο Κονσταντινέσκου - Γιάσι στο έργο του. («Οι ρουμανορωσσικοί πολιτιστικοί δεσμοί στο παρελθόν», σ. 90, στα ρουμανικά). Κι αναφέρει σαν χαρακτηριστικά παραδείγματα βυζαντινής επίδρασης, την εκκλησία στην πόλη Κούρτσεα ντε Άρτζες, τη Μητρόπολη και τον Άη Δημήτρη τής Τερκόβιστας κ.ά. «Κάτω από τη βυζαντινή επίδραση αναπτύχτηκαν επίσης η ζωγραφική, η ξυλογλυπτική, η τέχνη των μωσαϊκών, που τηρεί τούς κανόνες τής βυζαντινής “ερμηνείας”, ιδιαίτερα στα παλιότερά της δημιουργήματα, η μικρογραφία κ.λπ....» (Ζωΐδη, «Οι έλληνες και οι βόρειοι γείτονες», 135-136).

     Στα χρόνια, που εγκαταστάθηκαν οι τούρκοι στη Βαλκανική και το Βυζάντιο περνούσε μέρες αγωνίας, οι βλάχοι με τούς ούγγρους, πολωνούς, αρβανίτες και άλλους λαούς, πολέμησαν τούς τούρκους καί έδωσαν μεγάλες μάχες.

     Οι βλάχοι και στα ύστερα από την πτώση τής Κωνσταντινούπολης χρόνια, συνέχισαν τον αγώνα τους. Γύρω μάλιστα στα 1500 -1600 οι σκλαβωμένοι έλληνες έλπιζαν, πως θα ελευθερωθούν από τούς βλάχους.

  


     Οι καραγκούνηδες, επιμιξία αλβανών και ρουμάνων, είναι γνωστοί και ως αρβανιτόβλαχοι. Πρόκειται για αλβανούς, οι οποίοι είχαν πάει στη Δακία, αναμίχθηκαν με τούς τοπικούς πληθυσμούς, παλινόστησαν και κατά διαστήματα διάφοροι ηγεμόνες τούς προωθούσαν προς τον ελλαδικό χώρο, για κάλυψη των πληθυσμιακών κενών και την καλλιέργεια των χωραφιών. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Από τον Σπάτα και τον Τατόη, στο Χαλάνδρι και τη Λούτσα...).

    To όνομα προέρχεται από το τούρκικο καρά (μαύρο) και το αλβανικό γκούνα (επενδύτης ή κάπα), γιατί φορούσαν μαύρη χλαίνη από πρόβατο (βλ. στην αριστερή φωτογραφία, καραγκούνη από τη Σαμαρίνα).

     Το επίθετο Καραγκούνης επιβιώνει στην Ελλάδα ως τις μέρες μας. Στις φωτογραφίες, στη μέση ο Δημήτρης  Καραγκούνης, πρόεδρος τής Ενωσης Μετόχων τού Χρηματιστηρίου και δεξιά ο Γιώργος Καραγκούνης, αρχηγός τής εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου.

     Από την Τουρκοκρατία και δώθε, οι κάτω από τη Ρουμανία βλάχοι, πήραν διάφορα ονόματα: Λέγονταν και λέγονται βλάχοι, κουτσόβλαχοι, σαρακατσάνοι κ.λπ.. (Βλ. Δ.Ι. Γεωργακά: «Περί των Σαρακατσάνων κ.λπ.» στο «Αρχείον τού Θρακικού λεογραφικού και γλωσσικού θησαυρού», τ. ΙΔ΄, σελ. 214 και πέρα, 1947-1948). Πρόκειται για την ίδια εθνότητα, πού, όπως είπαμε, ξεκίνησε από τη σημερινή Ρουμανία και διαδοχικά ξεχύθηκε προς τα κάτω, όπου χωρίστηκε σε διάφορες ομάδες και στο πέρασμα των αιώνων ανακατεύτηκε με τούς ντόπιους πληθυσμούς καί πήρε διάφορα ονόματα.

 

     ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

     Το παραπάνω κείμενο -εκτός τού προλόγου- αποτελεί απόσπασμα από την «Μεγάλη Ιστορία τής Ελλάδας» τού Γιάννη Κορδάτου (τόμ. VIII, κεφ. «Βλάχοι και Βυζάντιο»). Ο πρόλογος (τρείς πρώτες παράγραφοι), οι εικόνες, ο τίτλος και οι υπότιτλοι είναι τής «Ελεύθερης Έρευνας» (Γ. Λάζαρη, ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ). Ορισμένες εικόνες έχουν ληφθεί από τη σειρά «Ρίζες Ελλήνων», έκδ. «Πήγασος Εκδοτική Α.Ε.».

Ο Γιάννης Κορδάτος (Ζαγορά Πηλίου, 1891-1961) ήταν νομικός, κοινωνιολόγος, πολιτικός, ιστορικός, μελετητής της ελληνικής ιστορίας από την αρχαιότητα έως την σύγχρονη εποχή. Υπήρξε από τα ιδρυτικά στελέχη της «Φοιτητικής Συντροφιάς» και του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδος, προκατόχου του Κ.Κ.Ε., διετέλεσε γενικός γραμματέας του (1920-1924) και διευθυντής του Ριζοσπάστη (1922-1924). Το 1927 αποχώρησε από το Κ.Κ.Ε., συνέχισε ωστόσο να είναι κοντά του και γιʼ αυτό φυλακίστηκε στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά.

Αν και αυτοδίδακτος ιστορικός, εν τούτοις ήταν πολυγραφότατος. Το βιβλίο του «Η κοινωνική σημασία της ελληνικής επαναστάσεως του 1821», που πρωτοκυκλοφόρησε το 1924, προκάλεσε ποικίλες και έντονες αντιδράσεις.
Παρόμοιες αντιδράσεις προκάλεσε και το βιβλίο του «Ιησούς Χριστός και χριστιανισμός», το οποίο, αν και αποτέλεσμα μόχθου είκοσι ετών, δεν κυκλοφόρησε παρά μόνο μετά τον θάνατό του, καθώς κανένας εκδότης δεν τολμούσε να αναλάβει την έκδοσή του.

Ο Γ. Κορδάτος ήταν επίσης μεγάλος γνώστης της αρχαίας ελληνικής Γραμματείας, και ασχολήθηκε επαγγελματικά ως επιμελητής των εκδόσεων της κλασικής ελληνικής Γραμματείας, που κυκλοφόρησαν από τον οίκο του Ι. Χ. Ζαχαρόπουλου.

«Το συγγραφικό ιστορικό έργο του Γ. Κορδάτου εκτείνεται σε μεγάλο θεματολογικό και χρονολογικό εύρος: από την αρχαία Ελλάδα και τη Σαπφώ έως την αγροτική εξέγερση του 1910 στο Κιλελέρ και από την αρχαία τραγωδία έως την ελληνική κεφαλαιοκρατία και το δημοτικισμό. Ενα ογκώδες και επιβλητικό έργο, με αναθεωρήσεις και επανεκδόσεις, το οποίο ακολούθησε την πνευματική πορεία του δημιουργού του, εκκινώντας από τη μαρξιστική θεωρία σε ιδιότυπους και μοναχικούς δρόμους. Ο Κορδάτος είχε την τύχη να δει τα βιβλία του να γνωρίζουν πολύ σημαντική εκδοτική επιτυχία, που βρισκόταν σε αναντιστοιχία με τη σκληρή κριτική, με την οποία τα υποδέχθηκαν οι διανοούμενοι της εποχής του. Η κριτική δεν αφορούσε μόνο τα λάθη, τις απλουστεύσεις και τα θεωρητικά σχήματα χωρίς επαρκή τεκμηρίωση, που εύκολα θα αναγνώριζε κανείς στις σελίδες των βιβλίων του, αλλά συνδεόταν, κυρίως, με την εκάστοτε πολιτική του τοποθέτηση, με τη διαφωνία προς τις απόψεις του, είτε από αριστερά είτε από δεξιά. Η νεότερη ιστοριογραφία αγνόησε, σε μεγάλο βαθμό, το έργο του Κορδάτου, με κύρια εξαίρεση τις μελέτες του για το εργατικό και αγροτικό κίνημα στη χώρα μας, μοναδικά σημεία αναφοράς για τα σχετικά ζητήματα επί πολλές δεκαετίες». (Β. Καραμανωλάκης, enet.gr).

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


15 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 46899

    13 Φεβ 2019

    https://www.didaktorika.gr/eadd/handle/10442/23152

    Αρβανίτες της Αττικης με αυστηρη ενδογαμία παρολα αυτα εξισου Ελληνες οπως και οι υπολοιποι οπως λεει το τελικο συμπερασμα της διατριβής και τελικά οι θεωρητικες παρατηρήσεις του κ.Μπιρή ηταν τελικα ολοσωστες και με βαση την επιστημη αυτή.

    »Απο τη μελετη των συχνοτητων των αντιγονων των απλοτύπων και του »Δελτα’ του μειζονος συστήματος Ιστοσυμβατοτητας που αποτελει το κατεξοχην συστημα γενετικης ερευνας της ιστοριας των λαων …παρατηρηθηκε αυξημενη συχνοτητα απλοτυπων και Δελτα των Αρβανιτων της Αττικης ιδια περιοπυ με εκεινη των μαρτυρων που χρησιμοποιηθηκαν αλλα και ιδια με οποιεσδηποτε αλλες μελετες εχουν γινει στον ελλαδικό χώρο ..»[Από τα συμπεράσματα της εργασίας ]

  • Ανώνυμος 39256

    30 Ιουλ 2016

    ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΦΥΛΩΝ

    ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΙΣ ΦΑΤΣΕΣ ΜΑΣ, ΜΟΙΑΖΟΥΜΕ ΜΕ ΑΣΙΑΤΕΣ

    ΠΕΡΣΕΣ ΚΑΙ ΑΡΜΕΝΟΙ ΟΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΙ ΜΕ ΓΑΜΨΕΣ ΜΥΤΕΣ

    ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΧΤΕΦΑΝΟΣ ΧΙΟΣ

    ΣΛΑΒΟΙ ΟΠΩΣ Η ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΑ ΤΖΑΝΗ

    ΑΡΑΒΕΣ ΟΠΩΣ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

    ΑΘΙΓΓΑΝΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΝΙΚΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ

    ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΑΣΙΑΣ, ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΙΑΙ ΑΦΡΙΚΗΣ

    Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΜΙΛΑΜΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΟΛΟΙ, ΙΤΑΛΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΑΦΡΙΚΑΝΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΙ

    ~

    ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΝΤΙΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ

  • Ανώνυμος 38654

    26 Μαΐ 2016

    οι βλακεια του αριστερου παντα θα τον εκθετει..

  • Ανώνυμος 38543

    13 Μαΐ 2016

    Το παραπάνω κείμενο -εκτός τού προλόγου- αποτελεί απόσπασμα από την «Μεγάλη Ιστορία τής Ελλάδας» τού Γιάννη Κορδάτου (τόμ. VIII, κεφ. «Βλάχοι και Βυζάντιο»)

    ΕΕΕΕ
    ΕΤΣΙ ΕΞΗΓΟΥΝΤΕ ΟΛΑ
    ...

  • Ανώνυμος 38447

    1 Μαΐ 2016

    στα.βουνα.δυτικα.του.αργουσ.δεν.εχει.βλαχουσ.........οι.παπουδεσ.μιλουσαν.....

  • Ανώνυμος 38062

    4 Απρ 2016

    ΑΡΑ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΒΛΑΧΟΙ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΛΛΗΝΕΣ


    ΕΙΜΑΙ ΒΛΑΧΟΣ ΕΘΝΙΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΣ !

  • Ανώνυμος 38026

    3 Απρ 2016

    ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ ΡΩΜΙΟΙ ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΒΛΑΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΗΣΥΧΕΣ, ΚΑΙ ΜΗ ΤΟ ΠΑΙΖΕΤΕ ΓΕΝΙΚΑ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΕΘΝΟΣ
    (ΕΝΝΟΩ ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΟΧΙ ΣΑΝ ΔΟΥΛΟΣ). ΕΣΤΙ ΑΠΛΑ ΣΚΕΤΟΣ ΒΛΑΧΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ ΟΙ ΒΛΑΧΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΘΝΙΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΙ ΚΑΙ Η ΧΩΡΑ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ΡΟΥΜΑΝΙΑ, Η ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΡΟΥΜΑΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ. ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΟΣ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΤΗΣ -ΔΗΘΕΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΑΥΤΙΣΗΣ ΚΑΙ ΥΠΑΡΞΙΑΚΑ, ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΡΥΓΥΡΩ ΤΟΥΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ .-


    ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΟΡΙΣΤΑ ΔΗΛΑΔΗ ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΓΕΝΙΚΑ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΔΗΛΑΔΗ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΩΝ ΜΕΚΕΔΝΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΟΥ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΩΝ, Η ΤΩΝ ΠΕΛΛΟΠΟΝΝΗΣΙΩΝ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΛΗ ΕΦΟΣΟΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΑΛΛΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΑΚΕΔΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟΣ, ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΗΤΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥΣ ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΥΣ ΒΛΑΧΟΥΣ. ΤΟ ΛΕΕΙ Η ΑΠΛΗ ΛΟΓΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΦΥΛΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ 'ΣΕΙΣ ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ ΡΩΜΙΟΙ.

    Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΡΩΜΗΣ (ΒΥΖΑΝΤΙΟ) ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΣΑΝ ΧΩΡΑ ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.

    ...ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΥ ΜΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΩ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΚΙΝΕΖΟΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΩ ΠΟΤΕ, ΑΛΛΑ 'ΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΜΟΝΟ ΕΝΑΝ ΚΑΛΟ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΑΛΛΑ ΤΡΕΙΣ.

  • Ανώνυμος 36617

    17 Ιαν 2016

    Οι καραγκούνηδες, επιμιξία αλβανών και ρουμάνων, είναι γνωστοί και ως αρβανιτόβλαχοι.
    ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΑΚΙ ΠΑΛΙ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ Η ΑΠΛΑ ΕΤΣΙ ΤΟ ΑΜΟΛΗΣΑΤΕ ΩΣ ΣΥΝΗΘΩΣ

  • Ανώνυμος 33817

    28 Απρ 2015

    ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΤΟ 1821 ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΥΡΗΞΗ ΤΟΥ [ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ '''ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΕΛΛΗΝΕΣ'' ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ
    ΑΝΑΦΕΡΕΙ
    ''Ω ΑΝΔΡΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ'', 'ΣΩΣΑΜΕ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΜΑΣ.Η ΕΥΡΩΠΗ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ'''....''ΖΗΤΩ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ'''
    ΔΗΛΑΔΗ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΙ ΕΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΟΙΠΟΥΣ ΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ .. ΚΑΙ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ [ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ] Λ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ...
    ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ...ΗΤΑΝ ΒΛΑΧΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ

  • Ανώνυμος 33579

    23 Απρ 2015

    τον καιρό του Ιουστινιανού[ 6οσ αιωνας ], τα αυτόχθονα αυτοκρατορικά στρατεύματα λατινοφωνούσαν. Ο ιστορικός της εποχής Θεοφύλακτος Σιμοκάττης, περιγράφοντας την εκστρατεία κατά των Αβάρων στη Θράκη, το 579-582, σημειώνει αποκαλυπτικά ότι η λατινική λαλιά ήταν η «πατρώα φωνή» των πολεμιστών. Το ίδιο επαναλαμβάνει ο Θεοφάνης
    Ο δε ακολουθών εταίρος εφώνει τη πατρώα φωνή «τόρνα, φράτερ,τόρνα» και ο μεν κύριος του ημιόνου την φωνήν ουκ ήσθετο, οι δε λαοί, ακούσαντες και τους πολεμίους επιστήναι αυτοίς υπονοήσαντες, εις φυγήν ετράπησαν «τόρνα, τόρνα» μεγίσταις φωναίς ανακράζοντες.ΑΡΑ Η ΛΑΤΙΝΟΦΩΝΙΑ ΣΤΟΝ ΒΟΡΕΙΟ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΝΗ ΚΑΘΟΔΟ ΡΟΥΜΑΝΙΚΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΝΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΔΕΝ ΚΑΤΕΓΡΑΨΕ ΟΥΤΕ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΕΡΒΟΣ Η ΒΟΥΛΓΑΡΟΣ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΡΟΥΜΑΝΟΣ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΥΠΕΘΕΣΑΝ ΤΑ ΚΑΤΟΠΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΛΟΓΩ ΕΛΛΗΨΕΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΓΝΩΣΕΩΝ
    η πληροφορία του Ιωάννου Λυδού, βυζαντινού χρονογράφου του στʼ αι., ο οποίος βεβαιώνει ότι στα χρόνια του οι περισσότεροι κάτοικοι της Βαλκανικής είναι Έλληνες και μιλούν τη γλώσσα των Ιταλών, δηλ. τη λατινική. «Νόμος αρχαίος ην πάντα μεν τα οπωσούν πραττόμενα παρά τοις Επάρχοις, τάχα δε και ταις άλλαις των αρχών, τοις Ιταλών εκφωνείσθαι ρήμασιν… τα δε περί την Ευρώπην (δηλ. χερσόνησο του Αίμου) πραττόμενα πάντα την αρχαιότητα διεφύλαξεν εξ ανάγκης, διά το τους αυτής οικήτορας, καίπερ Έλληνας εκ του πλείονος όντας, τη των Ιταλών φθέγγεσθαι φωνή και μάλιστα τους δημοσιεύοντας». Το χωρίο αυτό, πέραν της γλωσσικής, ότι δηλ. οι Έλληνες ομιλούν λατινικά, ενέχει και εθνολογική σημασία, γιατί αποδεικνύει τόσο την πληθυσμιακή υπεροχή του ελληνισμού στο χώρο της Χερσονήσου του Αίμου όσο και την λατινοφωνία Ελλήνων.
    ΣΤΑ ΠΕΡΙ ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΙΟΥ ΠΟΥ ΠΑΡΑΘΕΤΕΤΕ...Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΙΚΑΖΕΙ ΟΤΙ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΔΕΚΑΤΟ ΑΙΩΝΑ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΕ ΒΛΑΧΟΙ ΑΡΑ ΤΟΤΕ ΚΑΤΗΛΘΑΝ.....ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ...ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΕΝΔΕΙΞΗ ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΑΠΟΔΕΙΞΗ...
    ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ...ΛΑΤΙΝΙΦΩΝΟΙ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΝΤΕ ΣΕ ΣΥΜΠΑΓΕΙΣ ΠΛΥΘΗΣΜΟΥΣ ΣΤΟΝ ΒΟΡΕΙΟ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΔΕΚΑΤΟ ΑΙΩΝΑ...ΑΠΛΩΣ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΩΝ ΠΛΕΟΝ ΑΙΩΝΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΣΛΑΒΟΦΩΝΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗΣ ΝΟΤΙΘΟΥ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ ΥΟΘΕΤΗΣΑΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ '''ΒΛΑΧΟΣ''' ΠΟΥ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΛΑΤΙΝΟΦΩΝΟ ΚΑΤΟΙΚΟ......
    ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΟΤΙ ΟΙ ΔΙΓΛΩΣΣΟΙ [ΛΑΤΙΝΟΦΩΝΟΙ] ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΕΘΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΑΤΙΝΟΦΩΝΟΥΣ ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΚΑΙ ΟΛΗ Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΝΟΤΙΑ ΙΣΠΑΝΟΦΩΝΗ ΑΜΕΡΙΚΗ [ ΠΛΗΝ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ] ΝΑ ΗΤΑΝ ...ΕΝΑ ''''ΕΘΝΟΣ'''...ΑΚΥΡΟ....

  • Ανώνυμος 33518

    20 Απρ 2015

    Γύρω μάλιστα στα 1500 -1600 οι σκλαβωμένοι έλληνες έλπιζαν, πως θα ελευθερωθούν από τούς βλάχους.
    ΑΜΑΝ ... ΔΕΝ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ...ΠΕΡΑΣΑΝΕ ΣΕ ΠΑΡΑΛΛΗΡΗΜΑΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ....
    Ένας από τούς γιούς τού (ηγεμόνα) Μίρτσεα Τσέλ Μπατρίν, έζησε στη βυζαντινή Αυλή τού Ιωάννη τού Η΄ (1425 -1448), μαζί με άλλους νεαρούς βλάχους «ικανούς στην τέχνη των αρμάτων» (Δούκας, 201). «Ο εγγονός τού Μίρτσεα Ντάν,
    ΜΙΡΤΣΕΑ ΝΤΑΝ ΜΙΤΣΕΑ ΤΣΕΛ ΜΠΑΡΝΤΙΝ
    ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΕΙΝΑΙ ΒΕΡΑ ΒΛΑΧΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ
    [ ΓΕΜΑΤΗ Η ΗΠΕΙΡΟΣ ΚΑΙ Η ΘΑΣΣΑΛΙΑ ΜΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ]
    Χαρακτηριστικές λέξεις, που χρησιμοποιούν οι βλάχοι δεν είναι ελληνικές: τσέλιγκας, στάνη, στρούγκα, τσοπάνης, κονάκι κ.ά..
    ΣΤΑΝΗ ΕΙΝΑΙ ΣΛΑΒΙΚΗ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΗ ΛΕΞΗ [ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΘΑΡΑ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ]
    ΤΣΟΠΑΝΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑΣ
    ΚΑΙ Η ΣΤΡΟΥΓΚΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΝΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ......ΤΟ ΤΣΕΛΙΚΑΣ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΚΑΙΟΙ [ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ] ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΕΙΟΙ....ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΛΛΑ ''ΚΡΥΦΟΑΛΒΑΝΟΙ''' ... ΘΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ
    ΚΑΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΕΒΡΙΑΟΣ ΑΣΤΑ ΝΑ ΠΑΝΕ...ΕΙΧΑΝΕ ΛΕΕΙ ΕΒΡΑΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΙ ΒΛΑΧΟΙ...ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΑΣ ΛΕΤΕ ΟΤΙ ΣΑΦΩΣ ΔΙΑΧΩΡΙΖΕΙ ΒΛΑΧΟΥΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ.....ΜΑ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΒΛΑΧΟΥΣ ΜΕ ΕΒΡΑΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΔΗΛΑΔΗ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥΣ ΤΕΛΕΙΩΣ....ΚΑΙ ΠΑΡΟΤΙ ΛΕΤΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ''ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ'' ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΒΓΑΖΕΤΕ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΜΕΣΩ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΕΙΚΩΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΥ [ ΨΟΜΑΤΑ ΛΕΓΕΤΕ ΣΤΑ ΚΡΗΤΙΚΑ ]..ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΕΙ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΟΥΝ ...'''ΕΒΡΑΙΚΑ'' ΟΝΟΜΑΤΑ.....ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΗΓΗ....ΔΗΛΑΔΗ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑ ΝΑΙ ΚΑΙ ΟΤΙ ΝΑ ΝΑΙ
    ΑΜ ΤΟ ΑΛΛΟ ... ''ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΥΤΕ ΕΒΡΑΙΟΙ'' ΜΑΣ ΛΕΕΙ ..... ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΣ ΤΟΣΑ ΨΕΜΑΤΑ ΔΕΝ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΣ....ΜΑΛΛΟΝ ΑΥΤΙΣ Ο ΙΣΡΑΗΛΙΤΗΣ ΗΤΑΝ Η ''''ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ''''' ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
    ΜΕΤΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΕ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΠΟΥΚΕΒΙΛ ΟΤΙ ''''ΟΙ ΒΛΑΧΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΚΥΘΕΣ ΚΛΠ ΚΛΠ''''' ΚΑΛΑ ΥΠΗΡΞΑΝΕ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΣΥΓΧΡΙΝΩΣ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΛΑΟΤΗΤΕΣ;;;....ΡΩΜΑΙΟΙ , ΒΛΑΧΟΙ ΚΑΙ ΣΚΥΘΕΣ;;;...ΑΠΑΝΤΗΣΗ......ΑΚΥΡΟ...ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΠΗΓΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΟΘΕΤΗΣΑΤΕ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΣΑΣ
    Συράκο (Σαράκο) = πετρώδης τόπος, σαρακίνα - σαρακινός
    ΣΥΝΔΕΣΑΤΕ ΤΟ ΣΥΡΡΑΚΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΑΡΑΚΙΝΟΥΣ [ ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΩΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΑΒΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΚΥΡΙΩΣ]..ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΝ ΤΩΡΑ ΑΥΤΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ''ΣΑΡΑΚΟ ΠΕΤΡΩΔΗ ΤΟΠΟ'' ΜΟΝΟ ΕΣΕΙΣ ΞΕΡΕΤΕ...ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΙΤΕ ΚΑΙ ΜΑΣ ΝΑ ΤΟ ΜΑΘΟΥΜΕ

  • Ανώνυμος 33517

    20 Απρ 2015

    ΒΛΑΧΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΓΟΣ....ΜΑΛΙΣΤΑ .. ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΣΤΑ ΝΟΤΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ....ΒΛΑΧΟΙ ΛΕΓΟΝΤΕ ΣΤΟ ΜΩΡΙΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΧΩΡΙΑΤΕΣ ΜΩΡΑΙΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΩΡΑΙΤΕΣ....ΑΣΕ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ......ΕΙΣΑΙ Ο ΙΔΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΓΡΑΨΕΙ ΟΤΙ Ο ΖΑΠΠΑΣ ΗΤΑΝ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ......ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ ΕΙΣΑΙ ΤΕΛΙΚΑ......
    Οι καραγκούνηδες, επιμιξία αλβανών και ρουμάνων, είναι γνωστοί και ως αρβανιτόβλαχοι. Πρόκειται για αλβανούς, οι οποίοι είχαν πάει στη Δακία, αναμίχθηκαν με τούς τοπικούς πληθυσμούς, παλινόστησαν και κατά διαστήματα διάφοροι ηγεμόνες τούς προωθούσαν προς τον ελλαδικό χώρο
    ΚΑΛΑ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΔΕΣ ΤΟ ΕΙΧΑΝ ΜΑΛΛΟΝ ΕΥΚΟΛΟ...ΑΠΟ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗ ΡΟΥΜΑΝΙΑ [ ΜΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ] ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΙΣΩ.....ΣΑΝ ΝΑ ΛΕΜΕ ΣΤΑΘΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ - ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ
    ΤΩΡΑ ΠΩΣ ΕΝΩ ΠΡΟΚΕΙΤΕ ΓΙΑ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΔΕΝ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΗΣΤΗΚΑΝΕ ΠΟΤΕ ΩΣ ΑΛΒΑΝΟΙ Η ΩΣ ΣΚΙΠΕΤΑΡ Η ΩΣ ΓΚΕΓΚ ΤΟΣΚ ΤΣΑΜ Η ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΕΓΩ ΤΙ ΑΛΛΟ....ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΚΑΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ.....ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΟΤΙ Η ΚΥΡΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ Η ΒΛΑΧΙΚΗ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΩΣ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΒΑΝΙΚΑ [ ΛΟΓΩ ΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΚΟΡΥΤΣΑΣ ΜΟΣΧΟΠΟΛΗΣ ΠΡΕΜΕΤΗΣ [ ΣΥΝΟΡΑ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΙΑΣ ΑΛΒΑΝΟΦΩΝΙΑΣ] ΑΛΛΑ ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΠΟΙΗΣΑΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ....ΑΝ ΤΟ ΜΑΘΟΥΝ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΘΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΣΕ ΛΙΓΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ ΚΑΙ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ.....ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΕΙΣΤΕ

  • Ανώνυμος 30950

    26 Δεκ 2014

    eimai.vlaxos.apo.to.argos...yparxioume.kai.emeis.edo.sta.notia...

  • Ανώνυμος 29682

    16 Σεπ 2014

    Γενικά:
    http://el.wikipedia.org/wiki/Βλάχοι
    http://el.wikipedia.org/wiki/Αρμάνοι
    http://el.wikipedia.org/wiki/Βλάχικη_γλώσσα

    I.Bielidopoulos

  • Ανώνυμος 29619

    7 Σεπ 2014

    1.Άμα έχει Καραγκούνηδες οι Σαμαρίνα τότε η Σμίξη πρέπει να έχει Καππαδόκες? Σωστά?Που τα λέτε αυτά ρε?Υπάρχει και κόσμος που ξέρει από τις γύρω περιοχές.
    2.Ο Εβραίος άλλα αντί άλλον(προχθες πήγα στη Σαμαρίνα, που γιόρταζε ο θείος μου ο Ααρόν).
    3. Και οι Έλληνες της Πόλης και της Μ.Ασίας Ρωμιοί αυτόαποκαλουνται, μάλλον και αυτοί Ρουμάνοι θα είναι. Σωστά?(όσον αφορά την παραπάνω εικόνα της Πανδώρας)
    4.Με ότι και να ασχοληθώ από τα παραπάνω που αναφέρεται Freeinquiry πραγματικά γελοιοποιήστε.
    5.Βλάχος σημαίνει λατινόφωνος Έλληνας δε το γένος(παραπομπή στα σχόλια του Α άρθρου του Freeinquiry πέρι Βλάχων)