ΗΤΑΝ
ΜΟΝΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ
ΣΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ

Ο Σέξπηρ δεν έγραψε
κανένα από τα έργα
που του αποδίδονται


Θα σας παρουσιάσουμε μια αντιπαράθεση τετρακοσίων και πλέον ετών, η οποία σχετίζεται με την κρυφή ταυτότητα του μεγαλύτερου δραματουργού του κόσμου. Αυτή είναι η ιστορία του μυστηριώδους συγγραφέα.

Ο Σέξπηρ (1564-1616) θεωρείται ευρέως ως ένας από τους σημαντικότερους δραματουργούς παγκοσμίως. Συχνά αποκαλείται εθνικός ποιητής της Αγγλίας. Έγραψε πάνω από 37 έργα, μεταξύ των οποίων ο Άμλετ, ο Ρωμαίος και Ιουλιέτα κι ο Μάκβεθ. Έγραψε τραγωδίες, ιστορίες και κωμωδίες. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου κι ερμηνεύονται συχνότερα από τα έργα οποιουδήποτε άλλου θεατρικού συγγραφέα.

IMAGE DESCRIPTIONΠαρά τη δημιουργική καριέρα του Σαίξπηρ, οι λεπτομέρειες για τη ζωή του σπανίζουν. Οι ιστορικοί συμφωνούν ότι κάποιος ονόματι Ουίλιαμ Σέξπηρ γεννήθηκε το 1564 στο χωριό Στράτφορντ-απόν-Έιβον. Ήταν γιος ενός ράφτη γαντιών κι εμπόρου δερμάτων. Είναι επίσης γνωστό, ότι στα είκοσί του του πήγε στο Λονδίνο, για να δουλέψει ως ηθοποιός, πριν γίνει γνωστός δραματουργός. Ο Σαίξπηρ στα 28 του χρόνια ήταν πλέον ένας φτασμένος ηθοποιός. Μάλιστα, ήταν μέτοχος στο θίασο που εργαζόταν.

Περίπου 150 χρόνια μετά το θάνατό του, άρχισαν να εκφράζονται αμφιβολίες σχετικά με την ταυτότητά του και την πατρότητα των έργων που του έχουν αποδοθεί. Διάφοροι συγγραφείς όπως ο Μαρκ Τουέιν, ιστορικοί, αλλά και προσωπικότητες, όπως ο Σίγκμουντ Φρόυντ, εξέφρασαν τη δυσπιστία τους σχετικά με την υπόθεση πως ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ του Στράτφορντ ταυτίζεται με το συγγραφέα που έδωσε τα σαιξπηρικά έργα.

Γι’ αυτό, υπάρχουν κάποιες αποδείξεις, όπως:

1. Ο Σαίξπηρ μάλλον δεν ήξερε καν ανάγνωση και γραφή. Τα σχολεία του Στράτφορντ-απόν-Έιβον έχουν λεπτομερή αρχεία που φτάνουν στον 16ο αιώνα, αλλά δεν αναφέρουν τον Σαίξπηρ. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ο Σαίξπηρ έλαβε εκπαίδευση.

2. Στην ‒κατά τ΄ άλλα λεπτομερή‒ διαθήκη του δεν υπήρχε βιβλιοθήκη. Όταν πέθανε, ο Σαίξπηρ δεν είχε ούτε ένα βιβλίο. Καθώς στα έργα του αναφέρονταν νόμοι, διεθνή έθιμα και εκφράσεις από ξένες γλώσσες, αυτό ήταν περίεργο. Θα έπρεπε να κάνει μεγάλη έρευνα, για να βάλει τέτοια πράγματα σε θεατρικά έργα, αλλά δεν υπάρχει καμία απόδειξη, γιατί δεν υπάρχουν βιβλία.

3. Τα μόνα γραπτά που έγραψε ο ίδιος ο Σαίξπηρ, ήταν τέσσερα νομικά έγγραφα με την υπογραφή του. Κάθε υπογραφή όμως, φαίνεται εντελώς διαφορετική. Φαίνεται ότι δεν έγιναν από το ίδιο το χέρι.

Αν ο Σαίξπηρ δεν έγραψε τα έργα, τότε ποιος τα έγραψε;

Πολλοί πιστεύουν ότι το άτομο που έγραψε αυτά τα έργα ήταν ένας άγγλος ευγενής, ο Κόμης της Οξφόρδης, Εντουαρντ ντε Βιρ.

IMAGE DESCRIPTIONΟ Σαίξπηρ δεν ήταν μορφωμένος, αλλά ο ντε Βιρ ήταν διάνοια. Αποφοίτησε από το Κέμπριτζ στα δεκατέσσερά του. Σπούδασε Νομική και Ξένες Γλώσσες, θέματα που υπάρχουν σε πολλά έργα του Σαίξπηρ. Τα έργα του εμπεριέχουν πολλές γνώσεις, που δεν θα είχε ένας επαρχιώτης.

Ο ντε Βιρ ήταν αρκετά πλούσιος, από αριστοκρατική οικογένεια. Ταξίδεψε σε πολλές πόλεις κι ήταν ικανός να γνωρίζει ο ίδιος πολλά μακρινά μέρη που αναφέρονται στα έργα.

Αρκετοί πιστεύουν ότι αναφέρει τον εαυτό του σε πολλές ιστορίες και κυρίως στον Άμλετ. Ο Άμλετ έχει ένα φίλο, τον Οράτιο. Ο καλύτερος φίλος του ντε Βιρ λεγόταν Οράτιος. Πειρατές επιτίθενται στον Άμλετ. Το ίδιο είχε συμβεί και στον ντε Βιρ. Οι ομοιότητες είναι τόσες, που αποκλείεται να είναι σύμπτωση.


Αλλά αν ο ντε Βιρ ήταν τόσο χαρισματικός συγγραφέας, γιατί δεν δημοσίευσε τα έργα με το όνομά του;

Η απάντηση βρίσκεται στα ήθη της εποχής. Στην ελισαβετιανή εποχή η συγγραφή θεατρικών έργων δεν ήταν κατάλληλο επάγγελμα για έναν ευγενή. Έτσι, προκειμένου να παιχτούν τα έργα του για το κοινό, πιστεύεται ότι ο ντε Βιρ κατέστρωσε ένα λαμπρό σχέδιο. Ο αριστοκράτης έγραφε στα κρυφά. Έπειτα έδινε τα έργα σε έναν από τους πιο δημοφιλείς ηθοποιούς, τον Σέξπηρ. Σε αντάλλαγμα για μερίδιο στα κέρδη ο ηθοποιός θα ανέβαζε το έργο με το δικό του όνομα. Ο ντε Βιρ ήταν αφανής συγγραφέας. Ο Ουίλιαμ Σέξπηρ ήταν μόνο το όνομα στο εξώφυλλο.

Μέχρι να βρεθούν νέα στοιχεία, η ταυτότητα του συγγραφέα θα διχάζει την κοινή γνώμη. Οι διαμάχες εξακολουθούν μέχρι σήμερα, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι ότι έχουμε τα έργα.



ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


4 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 51886

    2 Νοε 2021

    Επείγον off-topic σχόλιο:

    Προερχόμενη από μια οικογένεια Ελλήνων Ποντίων, που βρέθηκαν στην πρώην Σοβιετική Ένωση, άρχισε να ενστερνίζεται ιδέες ρηξικέλευθες και προοδευτικές. Αυτό που συνέβαλε στην ανάπτυξη αυτών των ιδεών ήταν πρωτίστως τα οικογενειακά της βιώματα αλλά και ο καθοριστικός ρόλος που διαδραμάτισε το τότε υπάρχον κομμουνιστικό καθεστώς στη γενέτειρά της».
    https://www.iefimerida.gr/politiki/poia-einai-i-boyleytis-toy-baroyfaki-poy-mpike-sti-boyli-gia-na-deirei

    Ιδέες ρηξικέλευθες και προοδευτικές λέει, δηλαδή μπακουνισμός, κροποτκινισμός, μαρξισμός, αναρχο-κομμουνισμός, ρωμιο-παρταρχιδισμός, σιιιιιιιιιι, θα κατουρηθώ από τα γέλια ρεεε! Κάνε κράτει συντάκτα! Μην τα πετάς έτσι ρεεε!

    Τα... παράπλευρα οφέλη από το εμβόλιο του κορονοϊού
    Η έκθεση έδειξε ότι, μετά την αφαίρεση θανάτων που σχετίζονται με τον Covid-19 και τον έλεγχο για δημογραφικούς παράγοντες όπως η ηλικία και το φύλο, οι εμβολιασμένοι παρουσίασαν σημαντικά μικρότερο κίνδυνο θανάτου.
    Για τους μη εμβολιασμένους, η μέση θνησιμότητα ήταν υπερτριπλάσια, στο 1,11 ανά 100 ανθρωπο-έτη. Η εικόνα αυτή παρέμεινε σταθερή στις υποαναλύσεις ανά φυλή και εθνότητα και στις περισσότερες ηλικιακές ομάδες.
    Δεν είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες ανακαλύπτουν ότι τα εμβόλια που έχουν σχεδιαστεί για την πρόληψη μιας ασθένειας φαίνεται να προστατεύουν από άλλες αιτίες θανάτου.
    https://www.capital.gr/health/3592277/ta-parapleura-ofeli-apo-to-embolio-tou-koronoiou

    Έξι κορεάτικες σειρές που αξίζει να δείτε (εκτός από το Squid Game)
    https://www.bovary.gr/art/watch-it/exi-koreatikes-seires-axizei-na-deite

    Ορίστε! Τί άλλο θέλετε επιτέλους από τη ζωή σας.
    Αλλά ξέχασαν το My Name (aka "Undercover").
    https://www.imdb.com/title/tt12940504/

    Στο μεταξύ και μερικά όχι τόσο καλά νέα:
    Ο τελευταίος ηγέτης της ΕΣΣΔ απηυδισμένος από την αναποτελεσματικότητα της σοβιετικής γραφειοκρατίας, η οποία όπως κάθε ιεραρχία απολυταρχικού καθεστώτος μετέφερε προς τα πάνω μόνο κολακείες και παραποιημένα προς το θετικότερο στοιχεία, προσπαθούσε να καταλάβει πώς ο σοσιαλισμός ηττήθηκε από τον καπιταλισμό... "Με ποιο τρόπο γνωρίζεις την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η οικονομία;" ρώτησε τη "Σιδηρά Κυρία" στην πρώτη του συνάντηση. "Ρίχνω μια ματιά καθημερινά στις τιμές", του απάντησε η Θάτσερ..."...από το σούπερ-μάρκετ της γειτονιάς μέχρι τις τιμές των πρώτων υλών και των μετοχών... Άν παρατηρήσει κάποιος αυτό που συμβαίνει με τις τιμές τον τελευταίο καιρό η εικόνα που θα αποκομίσει είναι σαν αυτή των λουόμενων στις πλαζ λίγες ώρες πριν το τσουνάμι πλησιάσει την ακτή...
    https://www.capital.gr/o-kostas-stoupas-grafei/3592182/i-teleutaia-kataigida

    Προτεινόμενη ταινία για την περίσταση: Take Shelter (2011).
    Αλλά ας εμπλουτίσουμε το μενού:
    The Andromeda Strain (1971)
    The Omega Man (1971)
    Carriers (2009)
    These Final Hours (2013)
    World War Z (2013)
    Cargo (2017)
    Enjoy!

    @51885
    https://www.youtube.com/watch?v=tpzJSC72Im4
    Νιάου.

  • Ανώνυμος 51885

    1 Νοε 2021

    51884: σχετικο, αλλα εισαι κολλημενος γερομπετοβλακας

  • Ανώνυμος 51884

    1 Νοε 2021

    Άσχετο αλλά εποικοδομητικό σχόλιο:

    Για τον Alain Ducasse, ο οποίος έχει τιμηθεί με 21 αστέρια Michelin, τα περισσότερα από οποιονδήποτε άλλον chef παγκοσμίως, “το να τρέφεσαι με πιο υγιεινό και φυσικό τρόπο, είναι μία προσδοκία και μία αναγκαιότητα, που είναι καιρός να μεταφερθεί στο χώρο της υψηλής γαστρονομίας. Είμαι, όσο ποτέ άλλοτε, πεπεισμένος γι' αυτήν την προσέγγιση: μία υγιεινή μαγειρική, συνδεδεμένη με τη φύση, χωρίς ζάχαρη, λιπαρά και με αυξημένη ανησυχία για τους φυσικούς πόρους του πλανήτη. Το μέλλον του επαγγέλματός μας παίζεται εδώ”.
    Το εγχείρημα δεν είναι εύκολο, γι' αυτό παίρνει δραστικά μέτρα. Το κρέας, υπεύθυνο για τις σημαντικές ενεργειακές δαπάνες, εξαλείφεται από τα μενού της Naturalité και γι' αυτόν το λόγο η ζωική πρωτεΐνη απλώς αναφέρεται σε κάποιες συνταγές του βιβλίου. Βούτυρο, αλάτι και ζάχαρη, χρησιμοποιούνται με τη μέγιστη φειδώ. Η έμφαση δίνεται στα δημητριακά και στα λαχανικά, εγγύηση μίας καλύτερης διατροφικής ισορροπίας. Τα ψάρια προέρχονται από βιώσιμη αλιεία. Συνεργάζεται με μικρούς παραγωγούς που σέβονται τη φύση. Προωθεί ένα μαγειρικό τρόπο σκέψης προσαρμοσμένο στα παγκόσμια δεδομένα, αλλά με το τοπικό στοιχείο να έχει τον κύριο λόγο. (Think globally, act locally).
    Έχοντας καταργήσει τις λιπαρές ουσίες και μη μπορώντας να θωρακίσουν τα υλικά με βούτυρο ή λάδι, ούτε να δέσουν τις σάλτσες με κρέμα γάλακτος ή αλεύρι, επαναπροσδιορίζουν υλικά και τεχνικές. Συμπυκνώνουν τη γεύση με καβούρδισμα, ζύμωση, αφυδάτωση και βαθύ τηγάνισμα, μεθόδους πιο «φιλικές» προς το περιβάλλον και τη διατροφική ευεξία.
    https://www.iefimerida.gr/politismos/alain-ducasse-ena-biblio-odigos

    Επιτέλους! Ένας σεφ που ξέρει να μαγειρεύει χωρίς βούτυρα και κρέμες γάλακτος!
    Αμήν Παναία μου! Τρέχω να δω αν γκρεμίστηκε κάνα φούρνος!
    Άι σιχτίρ πια με τις γκουρμέ παπαρίτσες τίγκα σε βούτυρα και κρέμες γάλακτος.
    Α και να μην ξεχάσω τους τόνους αρωματικών βοτάνων και μπαχαρικών.
    Καιρός να πάνε και αυτά στα σκουπίδια μαζί με τα σκόρδα και τα κρεμμύδια.

    Στο μεταξύ:
    - Σε τι εποχή ζούμε;
    - Ζούμε σε μία εποχή που απαιτείται η ατομική ευθύνη, την οποία αποφεύγουμε, όπως ο διάολος το λιβάνι. Πρέπει ο καθένας να τα βάλει κάτω με τον εαυτό του και να δει τι κάνει σωστό και τι λάθος. Αυτό είναι που έχει σημασία.
    https://www.ethnos.gr/theatre/article/180575/nataliatsalikhzoymethnepoxhthsatomikhseythynhsthnopoiaapofeygoymeoposodiaolostolibani

    Μπα, με τους μτετόβλακες τους αντιεμβολιαστές έχουμε μπλέξει. Και εδώ που τα λέμε δεν είναι μόνο οι αντιεμβολιαστές. Γενικά κυκλοφορεί μπορεί αμορφωσιά και ημιμάθεια στο πόπολο.

  • Ανώνυμος 51880

    1 Νοε 2021

    Από το υφάκι του κειμένου φαίνται ότι πιθανόν προέρχεται από μία πηγή και δεν καταλαβαίνω γιατί ο συντάκτης δεν παραθέτει πηγή ή πηγές.

    "Πολλοί πιστεύουν ότι το άτομο που έγραψε αυτά τα έργα ήταν ένας άγγλος ευγενής, ο Κόμης της Οξφόρδης, Εντουαρντ ντε Βιρ."

    Μάλιστα..
    Πολλοί είναι οι υποψήφιοι για τα έργα του Σέξπηρ με πιο γνωστό τον Φράνσις Μπέηκον. Η θεωρία ότι ήταν ο ντε Βιρ έχει όνομα και ονομάζεται: οξφορδιανή θεωρία. Εν πάση περιπτώσει οι εναλλακτικές θεωρίες για την πατρότητα του έγου του Σέξπηρ δεν γίνονται δεκτές από την πλειοψηφία των ακαδημαικών διότι δεν υπάρχουν αποδείξεις.

    The Oxfordian theory of Shakespeare authorship proposes that the Earl of Oxford wrote the plays and poems traditionally attributed to William Shakespeare of Stratford-upon-Avon. Though rejected by nearly all academic Shakespeareans, it has been among the most popular alternative Shakespeare authorship theories since the 1920s.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Edward_de_Vere,_17th_Earl_of_Oxford#Oxfordian_theory_of_Shakespeare_authorship

    The Oxfordian theory of Shakespeare authorship contends that Edward de Vere, 17th Earl of Oxford, wrote the plays and poems traditionally attributed to William Shakespeare. Though literary scholars reject all alternative authorship candidates, including Oxford, interest in the Oxfordian theory continues.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Oxfordian_theory_of_Shakespeare_authorship

    Around 230 years after Shakespeare's death, doubts began to be expressed about the authorship of the works attributed to him. Proposed alternative candidates include Francis Bacon, Christopher Marlowe, and Edward de Vere, 17th Earl of Oxford. Several "group theories" have also been proposed. Only a small minority of academics believe there is reason to question the traditional attribution, but interest in the subject, particularly the Oxfordian theory of Shakespeare authorship, continues into the 21st century.
    https://en.wikipedia.org/wiki/William_Shakespeare#Authorship

    The Shakespeare authorship question is the argument that someone other than William Shakespeare of Stratford-upon-Avon wrote the works attributed to him. Anti-Stratfordians—a collective term for adherents of the various alternative-authorship theories—believe that Shakespeare of Stratford was a front to shield the identity of the real author or authors, who for some reason—usually social rank, state security, or gender—did not want or could not accept public credit. Although the idea has attracted much public interest, all but a few Shakespeare scholars and literary historians consider it a fringe theory, and for the most part acknowledge it only to rebut or disparage the claims.
    The controversy has since spawned a vast body of literature, and more than 80 authorship candidates have been proposed, the most popular being Sir Francis Bacon; Edward de Vere, 17th Earl of Oxford; Christopher Marlowe; and William Stanley, 6th Earl of Derby.
    Supporters of alternative candidates argue that theirs is the more plausible author, and that William Shakespeare lacked the education, aristocratic sensibility, or familiarity with the royal court that they say is apparent in the works. Those Shakespeare scholars who have responded to such claims hold that biographical interpretations of literature are unreliable in attributing authorship, and that the convergence of documentary evidence used to support Shakespeare's authorship—title pages, testimony by other contemporary poets and historians, and official records—is the same used for all other authorial attributions of his era. No such direct evidence exists for any other candidate, and Shakespeare's authorship was not questioned during his lifetime or for centuries after his death.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Shakespeare_authorship_question

    https://en.wikipedia.org/wiki/Baconian_theory_of_Shakespeare_authorship#Arguments_against_Baconian_theory
    https://en.wikipedia.org/wiki/Oxfordian_theory_of_Shakespeare_authorship#Case_against_Oxfordian_theory