Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ
ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Ένα ρωμαϊκό
υπέρ-εργοστάσιο


IMAGE DESCRIPTIONΜια μεγάλη αυτοκρατορία έχει και μεγάλο πληθυσμό. Κι αυτός ο πληθυσμός πρέπει να ταϊζεται.

Οι ρωμαίοι αυτό το έκαναν σε τεράστια κλίμακα με την τεχνολογία τους.

Τη δεκαετία του 1940 οι ειδικοί αντιλήφθηκαν ότι κάποια περίεργα αρχαία ερείπια στο Μπάρμπεγκαλ της νότιας Γαλλίας κοντά στην πόλη Αρλ, ήταν από κάτι πραγματικά εντυπωσιακό.

Επρόκειτο για ένα καταπληκτικό τεχνικό επίτευγμα της ρωμαϊκής εποχής.

Μια σειρά από νερόμυλους παρήγαγαν τεράστιες ποσότητες αλευριού χίλια χρόνια πριν τη Βιομηχανική Επανάσταση. Μέχρι σήμερα, δεν έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο.


Οι νερόμυλοι ήδη χρησιμοποιούνταν στην παραγωγή τροφίμων ατομικά. Τους είχαν οι αρχαίοι κινέζοι, αλλά κι οι αρχαίοι έλληνες.

Οι κατακόρυφοι νερόμυλοι ήταν γνωστοί στους ρωμαίους από παλιότερα. Περιγράφονται από τον Βιτρούβιο στο έργο του Περί Αρχιτεκτονικής (25 π.Χ.), ενώ αναφέρονται επίσης από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο στη Φυσική Ιστορία του (77 μ.Χ.). Μεταγενέστερες αναφορές σε μύλους με πριονιστήρια στον ποταμό Μοζέλα κάνει ο ποιητής Αυσόνιος (4ος αι. μ.Χ.).

Οι πολλοί ενωμένοι νερόμυλοι όμως, ήταν κάτι τελείως καινούργιο. Ήταν ένα τεράστιο τεχνολογικό άλμα. Δεν είχαν μόνο ένα υδροτροχό, είχαν δεκαέξι. Ήταν ένα ρωμαϊκό υπέρ-εργοστάσιο, το πρώτο εργοστάσιο του κόσμου.

Το νερό κυλούσε από μία σειρά μύλων δίνοντας ενέργεια στον καθένα πέφτοντας από επάνω. Αν και είχαν υψομετρική διαφορά μόλις είκοσι μέτρων, ο κάθε νερόμυλος δεχόταν 125 λίτρα νερό το δευτερόλεπτο. Τεράστια παραγωγή ενέργειας.


Τα ερείπια του αρχαίου ρωμαϊκού εργοστασίου του Μπάρμπεγκαλ.


Η κατασκευή αυτού του νέου συστήματος ήταν μία τεράστια τεχνολογική πρόκληση. Για τη λειτουργία των υδροτροχών οι ρωμαίοι είχαν εκτρέψει ένα κοντινό υδραγωγείο. Και ακόμη, είχαν ανοίξει μία σήραγγα μέσα από το βουνό για να φτιάξουν δίοδο, ώστε το νερό να φτάνει στους μύλους.

Το αλεύρι που έφτιαχναν ήταν αρκετό για 9.000 φρατζόλες ψωμί κάθε μέρα. Δηλαδή, 4,5 τόνοι ψωμί ημερησίως. Αρκούσε για να ταΐζει καθημερινά όλα τα γειτονικά ρωμαϊκά στρατεύματα.

Εκτός από το να αλέθουν αλεύρι, οι μύλοι είχαν κι άλλες χρήσεις, όπως να λειτουργούν μηχανικά πριόνια για την κοπή ξυλείας ή λίθων.

Οι μύλοι ήταν σε λειτουργία από το τέλος του 1ου αιώνα έως περίπου το τέλος του 3ου αιώνα.



Άποψη του υδραγωγείου, με το οποίο τροφοδοτούταν με νερό το εργοστάσιο.
Μακέτα του ρωμαϊκού εργοστασίου στο τοπικό μουσείο.


Θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως το πρώτο πολυχρηστικό εργοστάσιο.

Το περιγράφουν ως τη μεγαλύτερη γνωστή συγκέντρωση μηχανικής ισχύος στον αρχαίο κόσμο.

Ήταν μία Βιομηχανική Επανάσταση 2.000 χρόνια πριν.



ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


5 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 49114

    15 Ιουν 2020

    *διηνεκές

  • Ανώνυμος 49113

    15 Ιουν 2020

    @49112
    Σύνελθε αλλιώς θα τρως φαπούλες στο διηνέκες!

  • Ανώνυμος 49112

    15 Ιουν 2020

    Καμμένοι γιατρόκαβλοι alert.
    Άλλα αντ΄ άλλων.

  • Ανώνυμος 49111

    15 Ιουν 2020

    49110
    και εγώ, περίπου αυτά σκέφτηκα όταν διάβασα το άρθρο - αυτά που αφορούν τους 16 νερόμυλους.
    Αλλά εν τάξει, αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει..

  • Ανώνυμος 49110

    15 Ιουν 2020

    Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί 125 λίτρα το δευτερόλεπτο αντιπροσωπεύουν τεράστια παραγωγή ενέργειας..
    Δεν καταλαβαίνω γιατί 16 νερόμυλοι μαζί είναι τεράστιο τεχνολογικό άλμα ή "καταπληκτικό τεχνικό επίτευγμα" ή "τεράστια τεχνολογική πρόκληση"..
    Όλα τεράστια είναι για επιστημονικά άσχετους όπως ο Γαλανός. Αν δεν απατώμαι το έπαιζε μαθητευόμενος επιδημιολόγος και αντιεμβολιαστής σε προηγούμενη ανάρτηση.
    Πιθανόν η εγκατάσταση τροφοδοτούνταν με σιτάρι από την Αίγυπτο το οποίο μετατρεπόταν σε ψωμί για τις λεγεώνες της περιοχής. Ενδεχομένως λέω ίσως να τους βόλευε να φτιάχνουν μαζικά ψωμί σε μια κεντρική εγκατάσταση, αντί να μεταφέρουν το σιτάρι σε διάφορους νερόμυλους της Γαλατίας. Υπενθυμίζω ότι η Αίγυπτος ήταν ο σιτοβολώνας της ρωμαικής αυτοκρατορίας.