ΤΑ ΕΛΓΙΝΕΙΑ
ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ


Με τελετουργική ακρίβεια, και με διάφορες φραστικές και διαδικαστικές παραλλαγές, επαναλήφθηκε ακόμα μια φορά και με την παρούσα κυβέρνηση η εθιμικά καθιερωμένη επιτέλεση κατά την οποία η Ελλάδα ζητά / προτείνει την επιστροφή των μαρμάρων της ζωφόρου του Παρθενώνα στην Αθήνα και το Βρετανικό Μουσείο την αρνείται.

Με την ίδια προβλεψιμότητα, επαναλήφθηκαν και τώρα κατά κόρον στην ελληνική δημόσια σφαίρα διατυπώσεις περί της αυτονόητης κυριότητας των μαρμάρων από «εμάς». Ένα πρώτο πληθυντικό πρόσωπο πανταχού παρόν και μηδέποτε διευκρινιζόμενο: οι Άγγλοι αρνήθηκαν να μας τα δώσουν, παρόλο που σ’ εμάς ανήκουν νομίμως αλλά μας τα είχαν κλέψει, είναι κλεπταποδόχοι, πλιατσικολόγοι κ.λπ.




Ο Ludwig Ross, που διαδραμάτισε καίριο ρόλο στην αρχαιολογική δραστηριότητα κατά τα πρώτα χρόνια του νέου κράτους και ο οποίος διατελούσε Γενικός Έφορος Αρχαιοτήτων και ο πρώτος καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, παρατήρησε, ότι στις τακτικές εξορμήσεις του προς αναζήτηση αρχαιοτήτων (τις οποίες συχνά έβρισκε ενσωματωμένες σε ερειπωμένες βυζαντινές εκκλησίες) ανακάλυπτε, ότι πολλοί ντόπιοι εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν αρχαίες επιγραφές ως σκαλοπάτια ή ακόμα και λίθινες σαρκοφάγους ως σκάφες πλυσίματος.
Οι μαρμαρογλύπτες συνήθιζαν να χρησιμοποιούν αρχαία μαρμάρινα αγάλματα ως πρώτη ύλη για το έργο τους. Σε πολλούς σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους επί αιώνες λειτουργούσαν ασβεστοκάμινοι.
Σε πίνακες ξένων περιηγητών εικονίζονται ρωμιοί μαρμαράδες με εργαλεία στα χέρια να σπάνε μάρμαρα στην Ακρόπολη, όπου υπήρχε άφθονη άριστης ποιότητας πρώτη ύλη. Πολλά από αυτά τα μάρμαρα έχουν γίνει ασβέστης ή έχουν εντοιχισθεί σε διάφορες κατασκευές σε όλη την γύρω περιοχή, με την Πλάκα να αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα.
Φανταστείτε πόσο συχνό πρέπει να ήταν το φαινόμενο να εργάζονται μαρμαράδες στην Ακρόπολη προσποριζόμενοι αρχαία υλικά, ώστε να κάνει εντύπωση στους ξένους περιηγητές και να το ζωγραφίζουν.
Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Με τα σκεπάρνια της Ρωμιοσύνης.


Το ποια θα είναι η τύχη των μαρμάρων είναι ένα πρακτικό ζήτημα και μπορεί να επιλυθεί έτσι ή αλλιώς. Χωρίς να προδικάζει κανείς ή να παίρνει θέση επ’ αυτού, είναι πάντως χρήσιμο να κατανοήσουμε ότι αυτού του είδους η λογική είναι εσφαλμένη, και αυτό έχει ενδεχομένως σημασία για την διεθνή δραστικότητα μιας τέτοιας επιχειρηματολογίας. Η φράση «τα μάρμαρα μας ανήκουν», όταν προβάλλεται ως κριτήριο για να καθοριστεί η κυριότητα ενός αρχαίου αντικειμένου, είναι ανακριβής, για λόγους που έχουν να κάνουν τόσο με την πρώτη, όσο και με τη δεύτερη από τις υπογραμμισμένες λέξεις.

Ποιοι είναι αυτοί οι «εμείς»; Προφανώς η Ελλάδα, το ελληνικό κράτος. Διότι αυτό είναι που υποβάλλει το αίτημα. Ή «οι Έλληνες», νομίμως εκπροσωπούμενοι από το κράτος «τους».

Όμως, η «Ελλάδα», ως υποκείμενο διεθνούς δικαίου, ή ως υποκείμενο γενικώς, οποιουδήποτε τύπου, στο οποίο να μπορεί να «ανήκει» κάτι, δεν υπήρχε όταν κατασκευάστηκε ο Παρθενώνας, ούτε όταν αποσπάστηκαν μέρη του. Ιδρύθηκε το 1831.

Επιπλέον, ακόμη και αν υποθέταμε ότι η απόσπαση των μαρμάρων από τον λόρδο Έλγκιν ήταν παράνομη όταν έγινε, η παρανομία αυτή δεν μπορεί να προβληθεί σήμερα νομικά από κανέναν, διότι ούτε ο δράστης ούτε το θύμα της φερόμενης ως παρανομίας (η Οθωμανική Αυτοκρατορία) υφίστανται σήμερα. Άρα δεν υπάρχει νομικά κάποιος που να δικαιολογεί έννομο συμφέρον να την προβάλει.



Καμία ιστορική βάση δεν υπάρχει στα περί δήθεν προσφοράς στους πολιορκημένους τούρκους ποσοτήτων μολυβιού, για να σταματήσουν την αφαίρεση του συνδετικού μετάλλου από τους κίονες του Παρθενώνα. Αυτό το περιστατικό, που αναφέρεται στα αναγνωστικά των σχολείων και χρησιμοποιείται με περηφάνεια στους εθνικούς πανηγυρικούς, αποτελεί πλάσμα φαντασίας, έναν ακόμη μύθο της Ρωμιοσύνης.
Στην πραγματικότητα, οι ρωμιοί συναγωνίζονταν τους οθωμανούς στις καταστροφές των αρχαιοτήτων κατά τις πολιορκίες της Ακρόπολης, άλλοτε βομβαρδίζοντάς την αδιακρίτως κι άλλοτε σκάβοντας κι ανατινάζοντας υπόγεια λαγούμια, σπάζοντας και κυλώντας από ψηλά κίονες του Παρθενώνα και καταστρέφοντας τα μνημεία, προκειμένου να πάρουν οι ίδιοι το μολύβι για τα κανόνια τους.
Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Όταν οι ρωμιοί, με θείες ευλογίες βομβάρδιζαν την Ακρόπολη...


Η επιμονή σε αυτόν τον ισχυρισμό δεν φαίνεται να έχει κάποια πειστικότητα διεθνώς, και ιδίως –όπερ και το κρίσιμο- στη βρετανική κοινωνία. Αν δούμε τους, όποιους, λόγους αναπτύσσονται στο εσωτερικό της τελευταίας υπέρ μιας επιστροφής, σε αυτούς η Ελλάδα και η «αποκλειστική ιδιοκτησία» της όχι μόνο δεν αναφέρονται ως επιχείρημα, αλλά ρητά απορρίπτονται. Θα πάρω εδώ ως παράδειγμα ένα άρθρο του 2017 στην Γκάρντιαν, γραμμένο από έναν Βρετανό εμπειρογνώμονα, υπέρμαχο της επιστροφής των μαρμάρων. Σε αυτό, ο συγγραφέας, μολονότι είναι νομικός, (ή μάλλον, ακριβώς γι’ αυτό), ενώ ρητά μιλά για κλοπή από «έναν Σκωτσέζο διπλωμάτη», δεν λέει τίποτε για (σημερινές) «ιδιοκτησίες», έχει την κάπως απρόσμενη για μας ιδέα να συνδέσει την επιστροφή των γλυπτών με τις διαπραγματεύσεις για το Brexit: «Let’s do a Brexit deal with the Parthenon marbles», όπως λέει χαρακτηριστικά στον τίτλο του άρθρου.

Την πρόταση αυτή την αιτιολογεί ως εξής:

Αν θέσουμε την επιστροφή των κλεμμένων μαρμάρων του Λόρδου Έλγκιν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το Brexit, αυτό θα ήταν ευεργετικό για τη Βρετανία και θα αποτελούσε έναν θρίαμβο για την ευρωπαϊκή αναβάθμιση της κληρονομιάς της.

Η επανένωση των Γλυπτών είναι μια πολιτιστική επιταγή, όχι τόσο για την Ελλάδα (οι τωρινοί πολίτες της είναι αμφίβολο αν κατάγονται από τον Περικλή), όσο για την Ευρώπη. Ενωμένα, θα στέκουν ως μια μοναδική αναπαράσταση των απαρχών της πολιτισμένης ζωής στην Ευρώπη, 2.500 χρόνια πριν.


Στον ελληνικό ηλεκτρονικό τύπο, το άρθρο αυτό αποτέλεσε αντικείμενο ενός τουλάχιστον δημοσιεύματος (eirinika.gr), με τον σχοινοτενή και κάπως παραπλανητικό τίτλο «Η Αμάλ Αλαμουντίν & το αφεντικό της Τ. Ρόμπερτσον: Brexit – Χρυσή ευκαιρία να επιστρέψει η Αγγλία τα Γλυπτά» (ο Ρόμπερτσον δεν ήταν «αφεντικό» της κας Αλαμουντίν, και εν πάση περιπτώσει το άρθρο το έγραψε μόνος του, η τελευταία δεν είχε κάποια συμμετοχή σε αυτό).

Στο δημοσίευμα, όμως, υπάρχει και μία ακόμη, σοβαρότερη —και χαρακτηριστική— λαθροχειρία: ενώ παρατίθεται μέσα σε εισαγωγικά ακριβώς η τελευταία αυτή παράγραφος μεταφρασμένη στα ελληνικά, ωστόσο από το δημοσιευμένο κείμενο απουσιάζει η φράση μέσα στην παρένθεση, την οποία υπογράμμισα εγώ. Προφανώς η η κα Ειρήνη Νικολοπούλου δεν βρήκε του γούστου της την αναφορά στην «αμφίβολη καταγωγή των σημερινών Ελλήνων πολιτών από τον Περικλή» και την λογόκρινε για να προστατεύσει τα ευαίσθητα αυτιά των αναγνωστών της.

Και αυτή η επιχειρηματολογική στρατηγική βεβαίως δεν ξεφεύγει από την αρχαιολατρική-αποικιοκρατική λογική περί της Ελλάδας ως «απαρχής του πολιτισμού»· απλώς παραιτείται από τον βρετανικό επαρχιωτισμό και μεταφέρει αυτή τη λογική σε ένα ευρωκεντρικό επίπεδο. Παρέθεσα όμως το απόσπασμα για να δείξω ότι, στην ίδια την Αγγλία, άνθρωποι που είναι υπέρ της επιστροφής των μαρμάρων, το κάνουν με τελείως άλλο σκεπτικό, όχι επειδή πείστηκαν ότι αυτά «μας ανήκουν».


Το επάνω σχέδιο απεικονίζει το αέτωμα του Παρθενώνα, όπως πρέπει να ήταν την αρχαία εποχή.
Το μεσαίο σχέδιο είναι του 1674, στο οποίο φαίνεται, ότι το κεντρικό τμήμα και ένα πολύ μεγάλο μέρος του αετώματος ήδη λείπουν, 150 περίπου χρόνια πριν την επίσκεψη του Έλγιν.
Η κάτω φωτογραφία είναι σύγχρονη, μετά την αφαίρεση επί πλέον μαρμάρων από τον Έλγιν.
Τα μάρμαρα, που πήγαν όμως στην Αγγλία, αφ' ενός δεν είναι τόσα πολλά, όσα είχαν ήδη καταστρέψει οι ρωμιοί τόσα χρόνια κι αφ' ετέρου διασώθηκαν με την τοποθέτησή τους στο Βρετανικό Μουσείο
και δεν κατάντησαν κι αυτά ναοί, μάντρες, κεμπαμπτζίδικα κ.λπ..
Ο Έλγιν απλά αποτελεί το άλλοθι της Ρωμιοσύνης, προκειμένου να καλυφθούν οι μεγάλες καταστροφές του Παρθενώνα, που προξένησαν οι ίδιοι οι ρωμιοί.


Το επιχείρημα αυτό λοιπόν δεν φαίνεται να βοηθά ιδιαίτερα την καμπάνια. Και ευλόγως: η εικόνα ενός πεισμωμένου παιδιού που χτυπάει κάτω το πόδι του επαναλαμβάνοντας «είναι δικά μου, δικά μου, θέλω να μου τα δώσετε», το μόνο που είναι πιθανό να προκαλέσει είναι: εκνευρισμό σε όσους το ακούνε, και την μελοδραματικού τύπου ηττοπαθή αυτοδικαίωση —αλλά και διαιώνιση— της κλεμμένης απόλαυσης σε όσους το λένε.



Σημείωση:
Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε επίσης
στο blog του συγγραφέα Nomadic universality.
Οι φωτογραφίες και οι λεζάντες
προστέθηκαν με μέριμνα της «Ελεύθερης Έρευνας».



Ο Άκης Γαβριηλίδης γεννήθηκε το 1964 στη Θεσσαλονίκη.
Έχει ολοκληρώσει διδακτορικό στη Φιλοσοφία του Δικαίου (ΑΠΘ) και μεταδιδακτορική έρευνα στην Πολιτική Ανθρωπολογία (ΠΑΜΑΚ).
Από το 1995 ζει στις Βρυξέλλες, όπου απασχολείται επαγγελματικά ως μεταφραστής και ερασιτεχνικά ως ραδιοφωνικός παραγωγός.
Πολυάριθμα πρωτότυπα κείμενα και μεταφράσεις του έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα διαφόρων χωρών, καθώς και στο Διαδίκτυο (ιδίως στο μπλογκ nomadicuniversality).
Έχει εκδώσει επτά βιβλία στα ελληνικά και ένα στα αγγλικά για θέματα όπως η νεκροφιλία του πατριωτισμού, ο ελληνικός εμφύλιος, ο Άκης Πάνου, ο Μπίλλυ Ουάιλντερ, οι Πόντιοι και η οικονομικοπολιτική κρίση.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


17 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 47978

    29 Σεπ 2019

    Ο Τσίπρας με την οικογένειά του στο φεστιβάλ Σπούτνικ
    Κεντρικό σύνθημα του τριήμερου φεστιβάλ (27,28 και 29 Σεπτεμβρίου 2019) είναι: Έφοδος στον Ουρανό. Η «Έφοδος» πραγματοποιήθηκε χθες, με πολλούς χορευτικούς τρόπους. Εκατοντάδες αυτοί που «απογειώθηκαν» με heavy meral, ζεϊμπέκικο, τσιφτετέλι, μέχρι και δυνατό πεντοζάλι.
    https://www.iefimerida.gr/politiki/o-tsipras-me-oikogeneia-sto-festibal-spoytnik

    Σπούτνικ, ανταρτορόκ/κομμουνιστορόκ, πασοκίτο, τσιφτετέλια και υπερήφανη ρωμιοαριστερά..

  • Ανώνυμος 47966

    25 Σεπ 2019

    Κατά της πρόσφατης απόφασης του ΣτΕ, σύμφωνα με την οποία τα θρησκευτικά πρέπει να «αποβλέπουν στην ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των ορθόδοξων μαθητών», τάχθηκε η ιστορικός και υποψήφια βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιουνίου, Μαρία Ρεπούση.
    Η κυρία Ρεπούση έβαλε επίσης κατά του σχολικού αγιασμού, αλλά και των εικόνων ηρώων του 1821 που κρέμονται στους τοίχους των σχολείων. Με ανάρτησή της στο Facebook, η ιστορικός χαρακτηρίζει την Ελλάδα «φονταμενταλιστικό κράτος δυτικού τύπου».
    https://www.tovima.gr/2019/09/24/inbox/repousi-eimaste-dytikou-typou-fontamentalistiko-kratos/

    Η Ρεπούση που ήταν υποψήφια βουλευτής με τον (τ)ΣΥΡΙΖΑ θα προτιμούσε ένα κομμουνιστοσοσιαλιστικό κράτος και όσο γίνεται σοβιετικού τύπου.
    Δεν βγάζεις άκρη με δαύτους!
    Τώρα μάλιστα οι συριζαίοι συμπεριφέρονται σαν να μην κυβέρνησαν 4,5 χρόνια και ετοιμάζονται για νέους κοινωνικούς αγώνες!
    Το ότι όμως οι ιδεολογικές τους αρχές απέτυχαν παταγωδώς στην πράξη δεν το λένε, μούγκα στη στρούγκα!

    *στρούγκα < αρωμουνική strunga < αλβανική shtrungë < πρωτοαλβανική *strungā < ινδοευρωπαϊκή (ρίζα) *sterh3- (εξαπλώνω, διασκορπίζω), συγγενές με το (ρουμανικά) strungă

    https://el.wiktionary.org/wiki/αρωμουνικά

  • Ανώνυμος 47941

    22 Σεπ 2019

    Η κριτική που άσκησε την περασμένη εβδομάδα η Greta Thunberg στο Κογκρέσο ήταν αδυσώπητη και δεν χαρίστηκε στους ήρωες της αριστεράς που παρουσιάζουν τους εαυτούς τους ως προστάτες του περιβάλλοντος.
    Η αχίλλειος πτέρνα του Green New Deal είναι ότι θεωρεί ως αιτία της κλιματικής κρίσης τη φιλελεύθερη πολιτική. Η κλιματική κρίση όμως απασχολεί όλο τον κόσμο και όλοι ευθυνόμαστε για αυτήν.
    https://www.capital.gr/forbes/3383628/kaneis-den-fainetai-na-katalabe-tin-kritiki-tis-greta-thunberg-sto-green-new-deal

  • Ανώνυμος 47931

    18 Σεπ 2019

    Έγραφα στο σχόλιο 47907: "αριστερίζοντες νομπελίστες οικονομολόγοι για φάπες".

    "Εμείς δεν περιμένουμε την ανάπτυξη για να αυξηθούν οι μισθοί. Με την αύξηση των μισθών έρχεται η ανάπτυξη..." είπε ο κ. Τσίπρας στη ΔΕΘ και η κ. Αχτσιόγλου το έκανε viral μήπως και περάσει απαρατήρητη η ουρανομήκης ανοησία...
    Κάποιος αριστερός "οικονομολόγος" θα μπορούσε να ισχυριστεί πως η εταιρεία θα μπορούσε να περιοριστεί να πουλάει στην ελληνική αγορά όπου ο συνολικός διπλασιασμός των μισθών θα έχει διπλασιάσει και τη ζήτηση; Όλοι θα εισπράττουμε τα διπλά και θα πληρώνουμε διπλάσιες τιμές... (Ακούσαμε πολλά τέτοια μεταξύ 2010-15).
    Μην γελάτε. Υπάρχουν οικονομολόγοι και εδώ και στο εξωτερικό εσχάτως που κάνουν διατριβές πάνω σε τέτοια θέματα και πολιτικοί που τους κάνουν υπουργούς οικονομικών και τραπεζίτες..
    Με απλά λόγια όλα αυτά περί της ανάπτυξης που θα φέρουν οι αυξήσεις των μισθών είναι "σαχλαμάρες" και σανός για το κοπάδι. Η αύξηση της μισθών αν δεν συμβαδίζει με τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικότητας είναι απάτη.
    Το πρόβλημα για τον κ. Τσίπρα είναι ότι ανακάλυψε πολύ αργά τα πλεονεκτήματα της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας και του κοινωνικού της κράτους τα οποία ήκμασαν τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 όταν η αναλογία αυτών που κατέβαλαν εισφορές και πλήρωναν φόρους προς αυτούς που εισέπρατταν συντάξεις και επιδόματα ήταν 5-6 προς 1. Τώρα που η αναλογία τείνει να αντιστραφεί και η αριστερά και η δεξιά θα πρέπει να επινοήσουν κάποιο νέο πολιτικό και κοινωνικό συμβόλαιο, τους όρους του οποίου ακόμη δεν μπορούν να επινοήσουν. Κατά τα λοιπά φαίνεται να ισχύει το ανέκδοτο με τον λαγό και το λιοντάρι. Τουτέστιν: "...λέμε και καμιά σαχλαμάρα να περάσει ώρα και να κερδίσουμε το ψωμί μας!
    https://www.capital.gr/o-kostas-stoupas-grafei/3382784/leme-kai-kamia-saxlamara

  • Ανώνυμος 47929

    17 Σεπ 2019

    Στην αρθρογραφία της άλλωστε, έχει καταφερθεί πολλές φορές εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ και πρόσφατα έγραψε ότι «τέτοιο δούλεμα δεν είχαμε υποστεί ποτέ άλλοτε». Προσθέτοντας ότι τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν χρήσιμος γιατί «μάθαμε τι σημαίνει ψέματα, ανικανότητα, αμορφωσιά και θράσος».
    Η τελευταία της τοποθέτηση, επίσης προκαλεί αντιδράσεις, αφού προτείνει να καταργηθεί η αργία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Αφορμή για την συνέντευξή της στην εφημερίδα Φιλελεύθερος, είναι οι επιχειρήσεις στα Εξάρχεια και η προσπάθεια απελευθέρωσης της συνοικίας από την εξουσία των μπαχαλάκηδων και των αντεξουσιαστών.
    Η Σώτη Τριανταφύλλου σημειώνει λοιπόν ότι το θέμα της απαλλαγής των Εξαρχείων από τους μπαχαλάκηδες, τους εμπόρους ναρκωτικών και τους αναρχικούς είναι μια πολύπλοκη και πολυπαραγοντική υπόθεση. Μεταξύ άλλων προτείνει και την κατάργηση της αργίας του Πολυτεχνείου- αφήνει να εννοηθεί ότι η αργία ευνοεί την τελετουργία των επεισοδίων- με το πρόσθετο επιχείρημα ότι ούτως η άλλως τα παιδιά, μπερδεύουν την επέτειο με τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Σπεύδει όμως να διευκρινίσει ότι αν και η αργία είναι περιττή, η γνώση είναι απαραίτητη.
    https://www.iefimerida.gr/ellada/i-soti-triantafylloy-proteinei-na-katargithei-i-argia-toy-polytehneioy-kai-bazei-foties

    Περίπτωση Βαξεβάνης:
    https://www.iefimerida.gr/ellada/bullying-baxebani-dikastes-paraitoyntai

  • Ανώνυμος 47915

    14 Σεπ 2019

    https://www.youtube.com/watch?v=LJHvA4w6NZw

    Επίθεση Πέτσα στον Τσίπρα για το Μετρό Θεσσαλονίκης- «Ξέρει καλά τις λέξεις εργολάβος και διαπλοκή»
    https://www.iefimerida.gr/politiki/epithesi-petsa-ston-tsipra-gia-metro-thessalonikis

    Ωχ και τώρα τι απαντάνε..

  • Ανώνυμος 47911

    12 Σεπ 2019

    Η σοβιετικού τύπου αφίσα του ΚΙΝΑΛ που προκάλεσε αντιδράσεις -«Επαθαν ΣΥΡΙΖΑ»
    https://www.iefimerida.gr/politiki/i-afisa-toy-kinal-poy-prokalese-antidraseis-epathan-syriza

    XD

  • Ανώνυμος 47908

    11 Σεπ 2019

    Διαβάστε καλύτερα τα σχόλια εδώ για να επιμορφώνεστε:
    https://www.freeinquiry.gr/articles/epikairotita/pame-gia-psarema/4531.html
    ;)

  • Ανώνυμος 47907

    11 Σεπ 2019

    Έχω διαμορφώσει την άποψη ότι ο Άκης έχει στήσει ένα αριστερο-blog απολογητικό του (τ)ΣΥΡΙΖΑ.
    (Δίνω ένα δίκιο στον Μπογδάνο που μιλάει για "παγκόσμια αριστερά" (π.χ. αριστερίζοντες νομπελίστες οικονομολόγοι για φάπες), αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία)
    Βλέπετε σχόλιο 47753 εδώ:
    https://www.freeinquiry.gr/articles/epikairotita/gialantzi-fileleytheroi/4544.html

    Μου θυμίζει τους μπαχαλάκηδες που καμία φορά για να προσελκύσουν την κοινή γνώμη, το παίζουν φιλόζωοι, χορτοφάγοι, φεμινιστές, οικολόγοι και άλλα τέτοια.
    Το ίδιο και ο Άκης, πετάει μερικά σωστά για να προωθήσει τα δικά του κατόπιν. Ως εκ τούτου για μένα αυτό δεν μετράει.
    Τους ρωμιούς αριστερούς τους είδαμε και τους νιώσαμε.
    Ανεπάγγελτοι, άσχετοι, μανία με ιδέες εκτός πραγματικότητας. Στα ίδια θρανία με τους ρωμιούς δεξιούς κάθισαν, την ίδια πλύση εγκεφάλου έφαγαν από την ρωμείκη οικογένεια, το ποιοι θα επανδρώνουν τον κρατικό μηχανισμό είναι το ζητούμενο. Τα υπόλοιπα είναι θεωρητικούρες εκ του ασφαλούς που δεν αξίζουν την προσοχή μας.
    Στα @@ μου αν ένας αριστερός υποστηρίζει ότι τα ελγίνεια δεν ανήκουν στους ρωμιούς. Και ο Τσίπρας με τον Βαρουφάκη άθεοι είναι αλλά αυτό μου είναι αδιάφορο. Διότι εκτός από άθεοι είναι και καραγκιόζηδες. Ο δε οπρώτος είναι και μέγας κωλοτούμπας.
    https://i.postimg.cc/8zdR3k67/kimjongtsipras.jpg

  • Ανώνυμος 47905

    11 Σεπ 2019

    The legacy of Α. Liakos: Πως να κάνετε την δική σας άποψη του παρελθόντος Ιστορία και την Ιστορία των άλλων Παρελθόν.
    Τα χρόνια της ανάδειξης των ΣΥΡΙΖΟ-ΑΝΕΛΙΚΩΝ απόψεων σε κυρίαρχη κρατική ιδεολογία το ίντερνετ γέμισε με "ανατρεπτικές" ματιές της Ιστορίας. Ανατρεπτικές κορώνες υπήρχαν πάντα, όπως είναι υγιές να υπάρχουν ακόμη και αν είναι στα όρια της γραφικότητας. Η Τάση είναι χαρακτηριστική στην περίπτωση της "Άρνησης του Ολοκαυτώματος" :
    https://el.wikipedia.org/wiki/Άρνηση_του_Ολοκαυτώματος.

    Κάποιοι από τους Αρνητές ή ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΕΣ όπως αρέσκονται να αυτο-αποκαλούνται στην Επιστημονική κοινότητα μπορεί να ειπωθεί ότι δρουν ως εξισορροπιστές για μια πιο ψύχραιμη θεώρηση της Ιστορίας, κάποιοι άλλοι φτάνουν στο να ξαναγράφουν την Ιστορία με βάση το δικό τους αφήγημα. Στην Ελλάδα γνωρίσαμε αυτή την υπερβολή με την περίφημη κα Ρεπούση (πνευματικό τέκνο του κου Α.Λιάκου) με την γνωστή άποψη ότι η Καταστροφή της Σμύρνης δεν ήταν παρά μια πρώιμη Θύρα 7 (https://el.wikipedia.org/wiki/Τραγωδία_της_Θύρας_7).

    Για να γυρίσουμε όμως στις καταστροφές της Ακρόπολης ας θυμηθούμε ότι :
    Η Αθήνα και η Ακρόπολη Λεηλατήθηκε αρκετές φορές. Όπως και η Ρώμη ή Κωνσταντινούπολη άλλωστε!!!
    https://www.pronews.gr/istoria/265871_oi-leilasies-arhaiotiton-kata-tin-toyrkokratia-kai-tin-epanastasi-toy-1821:
    Στον τρίτο αιώνα μ.χ., κατά την εισβολή των Γότθων και Ερούλων (το 267) στην Ελλάδα, αφανίσθηκαν πολλά αρχαία κτίρια και καλλιτεχνήματα. Οι Ερούλοι, γερμανικό φύλο, κατά τη διάβαση του Αιγαίου, κατέστρεψαν το Ηραίο της Σάμου. Λεηλάτησαν την Αθήνα, την Κόρινθο και την Ολυμπία. (Renate Tolle, Die antike Stadt Samos, Mainz 1969, 6. Από αυτή την επιδρομή άρχισε ο αφανισμός των μνημείων της Ολυμπίας. Για να αντιμετωπισθούν οι εισβολείς υψώθηκε τείχος μεταξύ του ναού του Διός και της νότιας στοάς. Ως οικοδομικό υλικό χρησιμοποιήθηκαν αρχιτεκτονικά μέλη άλλων μνημείων.) Το 395 οι Βησιγότθοι του Αλάριχου κατέστρεψαν το τείχος του ιερού της Ελευσίνας. Το 473 θα αφανισθούν πολλά μνημεία κατά την εισβολή των Οστρογότθων στη Μακεδονία. Οι βάρβαροι, ωστόσο, δεν κατόρθωσαν να καταλάβουν την Ακρόπολη Αθηνών. Οι αρχιτεκτονικοί θησαυροί της θα παραμείνουν ανέπαφοι σχεδόν ως την πτώση του Βυζαντίου.

    Η επιβολή του χριστιανισμού μετέτρεπε την Ακρόπολη σε Χριστιανικούς Ναούς με εντολή του Ρωμαϊκού Κράτους από το 600 και μετά. Αντίστοιχες επεμβάσεις έγιναν σε όλο τον αρχαίο κόσμο όπως και στη Ρώμη και θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν μια μορφή εκσυχρονισμού, όπως στην Ρώμη άλλωστε!!!
    https://www.newsbeast.gr/weekend/arthro/2443500/i-simantikoteres-periptosis-katastrofis-ke-leilasias-tis-panta-epivlitikis-akropolis
    Με την επικράτηση του χριστιανισμού και ιδιαίτερα από τον 6ο αι. μ.Χ., τα μνημεία μετατράπηκαν σε χριστιανικές εκκλησίες. Ο Παρθενώνας αφιερώθηκε στην Παρθένο Μαρία, που στη συνέχεια ονομάσθηκε Παναγιά η Αθηνιώτισσα, ενώ στα τέλη του 11ου αιώνα αποτέλεσε τη μητρόπολη της Αθήνας. Το Ερέχθειο είχε μετατραπεί σε ναό του Σωτήρος ή της Θεοτόκου, ο ναός της Αθηνάς Νίκης σε εκκλησάκι και τα Προπύλαια σε επισκοπική κατοικία. Ο Παρθενώνας είχε ιερό και αγία τράπεζα, βυζαντινές τοιχογραφίες και εικόνες, άμβωνα και κωδωνοστάσιο που εξείχε μάλιστα από την ξύλινη στέγη της βασιλικής, η οποία στρογγυλοκαθόταν στον σηκό του κλασικού ναού της Παρθένου Αθηνάς.

    Η Ενετοκρατία πρόσθεσε και αυτή τα στοιχεία της στον βράχο:
    https://www.newsbeast.gr/weekend/arthro/2443500/i-simantikoteres-periptosis-katastrofis-ke-leilasias-tis-panta-epivlitikis-akropolis
    Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας (1204-1456), τα Προπύλαια μετατράπηκαν σε ανάκτορο των Φράγκων ηγεμόνων. Την εποχή αυτή κάνει την εμφάνισή του επάνω στον στυλοβάτη της νότιας πτέρυγας των Προπυλαίων, απέναντι από τον ναό της Αθηνάς Νίκης ένα κτίσμα, γνωστό ως Φράγκικος Πύργος.

    Η Αρχή της Καταστροφής- Η λάθος χρήση και το λάθος των επίλυδων Οθωμανών.
    Το 1456 οι Οθωμανοί έφτασαν στην Αθήνα και την κατέλαβαν ειρηνικά με συνθηκολόγηση του Δούκα Acciaiuoli το 1458. Ο ίδιος ο Μωάμεθ ο Πορθητής έφτασε στην πόλη τον Αύγουστο του ίδιου έτους και θαύμασε τα αρχαία της Ακρόπολης. Σε αντίθεση με τους δυτικούς, οι Τούρκοι έδειξαν μεγαλύτερο σεβασμό στην πόλη. Δεν πείραξαν τα μνημεία της ούτε τα λεηλάτησαν. Οι μοναδικές σημαντικές αλλαγές που πραγματοποίησαν, ήταν στον Παρθενώνα με την προσθήκη ενός μιναρέ για τη μετατροπή του σε τζαμί και στο Ερέχθειο το οποίο χρησιμοποίησαν για στέγαση του χαρεμιού.
    Εν τούτοις στην Ακρόπολη χτίστηκαν πολλά σπίτια που κάλυπταν όλη την επιφάνειά της. Σε αυτά διέμεναν αποκλειστικά τουρκικές οικογένειες, η φρουρά και ο διοικητής της Αθήνας. Λόγω της σημασίας ως οχυρό και διοικητήριο, η είσοδος απαγορεύτηκε σε χριστιανούς εκτός και αν είχαν ειδική άδεια.
    Επιπλέον η χρήση της Ακρόπολης ως φρούριο και η αποθήκευση πυρίτιδας από τους Οθωμανούς οδήγησε στις ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ της:
    http://www.ancientathens3d.com/el/othomaniki-athina-1458-1821/
    Τα μνημεία της Ακρόπολης και κυρίως ο Παρθενώνας έστεκαν σχεδόν ακέραια από την αρχαιότητα. Τον 17ο αιώνα όμως προξενήθηκαν δύο καταστροφές. Ένας κεραυνός ανατίναξε τα Προπύλαια γύρω στα 1640, όπου μέσα τους ήταν αποθηκευμένη πυρίτιδα. Επόμενος χώρος αποθήκευσης πυρίτιδας έγινε ο Παρθενώνας. Με την πολιορκία των Ενετών, με αρχηγό τον μετέπειτα Δόγη Φραγκίσκο Μοροζίνι (Morosini), τη νύχτα της 26ης Σεπτεμβρίου του 1687, μία οβίδα έπεσε στον Παρθενώνα και τον ανατίναξε. Στα ερείπια του Παρθενώνα οι Τούρκοι έχτισαν σχεδόν αμέσως μετά ένα νέο μικρό τζαμί, το οποίο κατεδαφίστηκε μετά την απελευθέρωση το 1844, μαζί με όλα τα σπίτια που βρίσκονταν στον βράχο. Ο μεσαιωνικός ψηλός πύργος των Προπυλαίων κατεδαφίστηκε και αυτός το 1875.

    Ο πόλεμος της Επαναστατημένης Ελλάδος άφησε επίσης μεγάλες πληγές:
    https://logomnimon.wordpress.com/2011/08/26/εθυμιάτιζον-τα-αγάλματα/
    Οι πολιορκημένοι Τούρκοι γκρέμιζαν τους κίονες των ναών και κυλούσαν τους σπονδύλους από το τείχος πάνω στα ελληνικά οχυρώματα. Οι Έλληνες έσκαβαν λαγούμια, τα γέμιζαν με μπαρούτη και προκαλούσαν σεισμικές εκρήξεις. Οι Τούρκοι θρυμμάτιζαν τα μάρμαρα των αρχαίων ναών, αφαιρούσαν τους γόμφους, τον συνδετικό μόλυβδο, και τον έλιωναν για την κατασκευή βλημάτων. Οι Έλληνες πολιορκητές κατέστρεφαν τα αρχαία υδραγωγεία για τον ίδιο σκοπό. Κανόνια από το λόφο του Φιλοπάππου, τον Άρειο Πάγο, το Θησείο και την Πύλη του Ανδριανού εξαπέλυαν κατά του φρουρίου χιλιάδες «τόπια» γκρεμίζοντας ή τραυματίζοντας τα μνημεία. Ο πόλεμος δεν αφήνει περιθώρια για πολιτιστικούς συναισθηματισμούς.

    Θα μπορούσε κανείς να αναφέρει πλήθος αναλυτικών περιπτώσεων καταστροφής λεηλασίας του μνημείο τόσο επί τουρκοκρατίας όσο και πριν από αυτή. Το σαφές, για την την δική μου Ιστορία είναι ότι η Ακρόπολη καταστράφηκε ανεπανόρθωτα κυρίως κατά τους Οθωμανικούς χρόνους. Κύρια αιτία ήταν ότι αποτελούσε όχι μόνο οικία του Οθωμανού άρχοντα και των λοιπών μουσουλμάνων, άλλα κυρίως διότι συνεχίζονταν να θεωρείται οχυρό μέρος και μετά την ευρεία χρήση της πυρίτιδας, μετατρέποντας την σε στόχο στρατηγικής σημασίας από τον εκάστοτε αντίπαλο.

    Κρίμα λοιπόν που δεν κρατήσαμε και τα τζαμιά ή τα χαρέμια του Ερεχθείου να έχει και Οθωμανικό τουριστικό ενδιαφέρον που θα έλεγε ένας Αθηναίος Μπουτάρης δηλαδή....

    Απόσπασμα από ανώνυμες σκέψεις μου : Περί ΣΥΡΙΖΑ και άλλων Δαιμόνων.

  • Ανώνυμος 47904

    11 Σεπ 2019

    47903,
    το επιχείρημα σου είναι το μόνο που "στέκεται" για την επιστροφή των γλυπτών

  • Ανώνυμος 47903

    11 Σεπ 2019

    Δεν ειναι καθολου σοβαρη η προσέγγιση. Κατ αρχην καμια χωρα δεν υπήρχε στις εποχες που αναφερεσαι. Το Ιρακ και ολη η Μεση Ανατολή μολις πριν 70 χρονια ιδρυθηκαν. Μιλαμε για μια απο τις μεγαλυτερες πολιτιστικες κληρονομιες της ανθρωπότητας. Η επανενωση τους ειναι αναγκαια για την πληροτητα του μνημειου και μονο! Και δεν εμφορουμαι καθολου απο εθνικιστικες ιδεες του τυπου της συνεχειας του Ελληνισμού απο την αρχαιοτητα κλπ. Απλα θελω να δω το μνημειο στην ολοτητα του και στη φυσικη του θεση

  • Ανώνυμος 47902

    11 Σεπ 2019

    Υπάρχει μια καλλιτερη ιδεα απο το να επιστραφούν τα μάρμαρα του Παρθενώνα, δεν επιστρέφεται τιποτα με αντάλλαγμα ομως, με το αζημίωτο, να δωσει το κράτος του ΗΒ στο ελληνικό κρατος , τις υποδομες την τεχνογνωσία καθως και την ανέγερση των νεοκλασικών κτιρίων που γκρεμίστηκαν απο τις αντιπαροχές τος δεκαετίες 50-60 και 70. Πιστευω πως ειναι το πιο τίμιο και ρεαλιστικό, για τα υπολοιπα που αναφέρονται στο κειμενο, οπως, με την χρησιμοποίηση πρώτης ύλης (κονίαμα) απο τα μάρμαρα για την ανέγερση της Πλάκας απο ντόπιους, η πως η ανύπαρκτη πλεον οθωμανική αυτοκρατορια εδωσε την αδεια στον λόρδο Ελγιν αρα δεν υφίσταται δικαιωμα διεκδίκησης επιστροφής των μαρμάρων απο το ελληνικο κρατος, η πως οι τωρινοί Ελληνες δεν ειναι απογονοι του Περικλέους δεν εχουν καμμια σχεση.

  • Ανώνυμος 47900

    11 Σεπ 2019

    Υπάρχει και στα Ιδεολογικά Σοκ ένα όριο που πέραν αυτού το υποκείμενο οδηγείται σε ιδεολογική παράλυση. Στο παρόν άρθρο το όριο απλά δοκιμάζεται. Πόσο τυχαίο μπορεί να είναι όμως?

    Επικίνδυνα παιχνίδια στα ελληνοτουρκικά από όσους φώναζαν πως «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του»
    https://www.dailypost.gr/politiki/epikinduna_paixnidia_sta_ellhnotourkika_apo_osous_fwnazan_oti_to_aigaio_anhkei_sta_psaria_tou/

    Ήταν αρχές Σεπτεμβρίου του 2015, λίγες ημέρες πριν από τις εθνικές εκλογές, όταν στη συνέντευξη τύπου της ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας απαντώντας σε ερώτηση του «Spiegel» για το μεταναστευτικό έριξε τη «βόμβα»: «ποια σύνορα; Έχει η θάλασσα σύνορα και δεν το ξέραμε;»!

    Δεν ήταν γκάφα, δεν ήταν λεκτικό ατόπημα. Ακολουθούσε πιστά τη… λογική του «δεν υπάρχουν σύνορα» ή του τσιτάτου «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του», τα οποία αποτελούν βασικό πυλώνα της ιδεοληπτικής πολιτικής φιλοσοφίας του ΣΥΡΙΖΑ. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παραπάνω ήταν συνθήματα και του παλιού Συνασπισμού της Αριστεράς σε διαδηλώσεις.

    Επίσης ο Ταλιμπανισμός του ενός δεν αθωώνει τον Ταλιμπανισμό του άλλου.
    Βρετανία: Νεαροί κατέστρεψαν φυσικό μνημείο 320 εκατομμυρίων ετών μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, Πηγή: www.lifo.gr
    Για 320 εκατομμύρια χρόνια, ο άνεμος, η βροχή και το χιόνι σμίλευαν «υπομονετικά» το πανέμορφο, βραχώδες τοπίο των Μπρίμχαμ Ροκς στη Βρετανία, που καταστράφηκε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα από μία ομάδα νεαρών, στις αρχές Ιουνίου. Πηγή: www.lifo.gr

    Καληνύχτα κε Ακη
    Ανωνύμως Λ.Ν.

  • Ανώνυμος 47899

    10 Σεπ 2019

    Εσυ ανωνυμε 47896 εχεις το 'γνώθι σαυτόν' η μηπως ζεις τον μυθο της φαντασιακης αριστεριλας που προσβαλλει μερικους?

  • Ανώνυμος 47897

    10 Σεπ 2019

    σχόλιο 47896
    "Ελγίνεια", έπρεπε να γράψω

  • Ανώνυμος 47896

    10 Σεπ 2019

    Υπάρχει ένα άλυτο -μόνο ένα; - πρόβλημα στη Ρωμιοσύνη. Γνωρίζει υποσυνείδητα ότι είναι ουραγός των ευρωπαϊκών και των παγκόσμιων εξελίξεων. Γνωρίζει ότι υστερεί σε όλα τα επίπεδα που χαρακτηρίζουν ένα προηγμένο κράτος και ότι υστερεί στον τομέα του πολιτισμού και του πνεύματος. Για να λύσει αυτό το άλυτο γι' αυτήν πρόβλημα καταφεύγει στην ιδιοποίηση ενός άλλου πολιτισμού, του αρχαιοελληνικού, στον οποίο δεν έχει καμία συμμετοχή, ούτε μπορεί να παραθέσει ένα ανάλογο δικό της πολιτισμό.
    Πρόκειται για κουτοπόνηρη και εύκολη λύση, καθόσον παρουσιάζει τον εαυτό της μοναδικό κληρονόμο του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, φθάνοντας μάλιστα στο σημείο κάποιοι να ισχυρίζονται πως οι άλλοι λαοί μας οφείλουν χρηματική αποζημίωση για τη πνευματική και όχι μόνον προσφορά των αρχαίων στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.
    Η Ρωμιοσύνη είναι ανίκανη να μάθει από τα λάθη της που την καταδίκασαν να υποστεί επανειλημμένως εθνικές ήττες.
    Αυτό ο μύθος και η αυταπάτη πως η Ρωμιοσύνη είναι ο νόμιμος κληρονόμος του αρχαιοελληνικού πολιτισμού, την οδήγησε στην Μεγάλη Ιδέα όπου έπαθε εθνική συμφορά και η Μεγάλη Ιδέα πνίγηκε μέσα στα θολά νερά του φαντασιακού της.
    Αυτός ο μύθος την οδήγησε στην πωρωμένη στάση της στο Μακεδονικό ζήτημα όπου είδε το όνειρο της για το "η Μακεδονία είναι μόνο ελληνική" να πνίγεται μέσα στα θολά νερά της εθνικιστικής έπαρσης.
    Ο ίδιος ο μύθος την οδηγεί πάλι σε μία σύγκρουση του φαντασιακού της με την πραγματικότητα, όπου κινδυνεύει να υποστεί άλλη μία εθνική ήττα. Εννοώ τον ισχυρισμό πως τα ελγείνια μάρμαρα είναι ιδιοκτησία του νεοελληνικού κρατιδίου.
    Και θα συνεχίζει να δέχεται διεθνώς ήττες, αν δεν αποφασίσει να κάνει πράξη το "Γνώθι σαυτόν". Δηλαδή, να μάθε την αληθινή της ιστορία και να την τοποθετήσει στην θέση της επινοημένης ιστορίας της.