ΟΙ ΑΟΖ
ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ
ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΕΣ ΤΟΥΣ


Πού είναι τώρα οι Μακεδονομάχοι; διερωτώνται πικρόχολα σε αρκετά κοινωνικά ή μη μέσα διάφοροι σχολιαστές, συνήθως προσκείμενοι στην αξιωματική αντιπολίτευση. Γιατί δεν βγαίνουν στους δρόμους να διατρανώσουν τον πατριωτισμό τους και την αταλάντευτη υποστήριξη των εθνικών δικαίων, τώρα που αυτά απειλούνται από τον «Σουλτάνο Ερντογάν»;

Το ότι υπάρχει διαφορετική αντίδραση στις δύο περιπτώσεις, (ή μάλλον, στη μία περίπτωση υπήρξε αντίδραση ενώ στην άλλη όχι), είναι ορθό. Δεν είμαι όμως σίγουρος τι θέλουμε να πετύχουμε όταν το επισημαίνουμε. Όπως έλεγα πρόσφατα, δεν είναι πολύ καλή ιδέα να εγκαλούμε κάποιον για ασυνέπεια, όταν το ενδεχόμενο να φανεί συνεπής θα μας ήταν απεχθές.

Ακόμα περισσότερο, όμως, είναι λάθος ερμηνευτικά να αποδίδουμε αυτή τη διαφορά σε καθαρά εκλογικές υστεροβουλίες, δηλαδή να θεωρούμε ότι ο αρχικός θόρυβος γινόταν για να πληγεί ο ΣΥΡΙΖΑ ενώ η τωρινή σιωπή ακολουθείται για να μην θιγεί η ΝΔ. Οι άνθρωποι δεν καθορίζουν τη συμπεριφορά τους με βάση τέτοια κριτήρια, εκτός ίσως από έναν στενό κύκλο κομματόσκυλων.

Είναι γεγονός ότι όσοι βγήκαν στους δρόμους και κραύγαζαν ότι «δεν θέλουν να ξεπουληθεί η Μακ(εδ)ονία» κείνται στο δεξί άκρο του πολιτικού φάσματος. Η ένταξή τους όμως αυτή δεν ήταν η αιτία για την κινητοποίηση αυτή.

Εγώ, αντίθετα, θεωρώ ότι πρέπει να νοήσουμε ως ειλικρινείς και τις δύο συμπεριφορές.

Και αυτό ασχέτως του πώς αξιολογούμε πολιτικά την κάθε μία.

Προσωπικά έχω εκφράσει πολλές φορές με σαφήνεια ότι θεωρούσα άκυρη, εσφαλμένη και αντιδραστική, πολιτικά και αναλυτικά, τη γραμμή τού (αντι)μακεδονικού αγώνα. Όμως παρόλα αυτά, ή μάλλον, ακριβώς γι’ αυτό, στα ίδια αυτά κείμενα αναδείκνυα την πολύ έντονη και φορτισμένη συναισθηματική συμμετοχή που χαρακτήριζε όσους έπαιρναν μέρος στα συλλαλητήρια. Οι κινητοποιήσεις, είτε εμείς συμφωνούσαμε με το περιεχόμενό τους είτε όχι, ήταν μία ένδειξη ότι το θέμα αυτό «έκαιγε» τον κόσμο.

Με βάση την ίδια λογική, είμαστε υποχρεωμένοι –μια υποχρέωση όχι ιδιαίτερα δυσάρεστη, ομολογουμένως– να αναγνωρίσουμε ότι η παντελής απουσία ανάλογων συλλαλητηρίων για τις «ελληνοτουρκικές διαφορές» μαρτυρεί την παγερή αδιαφορία της ελληνικής κοινωνίας για τις διαφορές αυτές. Ιδίως εάν ως τέτοιες ορίσουμε τον καυγά για το ποια χώρα δικαιούται με βάση το διεθνές δίκαιο να διεξαγάγει σεισμικές έρευνες σε μια περιοχή ανάμεσα στην Αττάλεια και το Πορτ Σάιντ.

Μερικά κυβικά χιλιόμετρα νερού, ακόμη και αν υποτεθεί ότι αυτά κρύβουν κάποιο φοβερό υλικό πλούτο, είναι ένα αντικείμενο υπερβολικά αφηρημένο ώστε να κινητοποιήσει την εθνι(κιστι)κή φαντασία σε σύγκριση με τα «ιερά χώματα της Μακεδονίας» για τα οποία επί έναν και πλέον αιώνα η ελληνική κοινωνία παράγει και καταναλώνει άπληστα τραγούδια, μυθιστορήματα, αφηγήσεις δασκάλων, φιλολόγων και αρχαιολόγων και λοιπές μυθολογίες.

Ακόμα και ο κίνδυνος εισβολής των «λαθρομεταναστών» πριν από λίγους μήνες κινητοποίησε περισσότερο την ελληνική κοινωνία –φυσικά τα πιο ξενόφοβα/ συντηρητικά της τμήματα- απ’ ό,τι η ανάγκη υπεράσπισης ασαφών και άυλων νομικών κατασκευών πάνω σε όγκους νερών, τα οποία ούτε καν βρίσκονται στο γνωστό πέλαγος-φετίχ της ελληνικής νησιωτικής ποιητικοτραγουδιστικής –και γενικότερης– εθνικοφροσύνης, αλλά πολλές δεκάδες χιλιόμετρα μακριά του.


Πολύ καλά λοιπόν κάνουν οι μακεδονομάχοι, και όλοι οι υπόλοιποι, που δεν βγαίνουν να διαδηλώσουν για κάτι έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό συμβαίνει επειδή θεωρούν ότι από τις έρευνες αυτές δεν έχουμε και πολλά πράγματα να χάσουμε ή να κερδίσουμε. Και αυτό είναι καλό να το λάβουν υπόψη τους, να αναπροσαρμόσουν τη στάση τους αναλόγως και ενδεχομένως να προσπαθήσουν να χτίσουν πάνω του κάποια πολιτική όσοι φαντάζονται ότι μπορούν να στήσουν ένα «μακεδονικό από την ανάποδη» για να ρίξουν τον Μητσοτάκη.

Θα έλεγα επίσης ότι το ίδιο ισχύει για όσους, ως κλασικοί αριστεροί εθνικιστές, ξιφουλκούν ενάντια στην «ήδη συνεννοημένη Νατοποίηση/ συνεκμετάλλευση του Αιγαίου». Αλλά, προκειμένου για ανθρώπους οι οποίοι υποτίθεται ότι έχουν ως στρατηγικό στόχο την κατάργηση της εκμετάλλευσης και ταυτόχρονα δεν βλέπουν κανένα πρόβλημα στο να καταγγείλουν από τα δεξιά το έθνος κράτος τους ότι δεν ασκεί επαρκή –και επαρκώς αποκλειστική– εκμετάλλευση, τέτοιες ελπίδες είναι μάταιες.



Σημείωση:
Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε επίσης
στο blog του συγγραφέα Nomadic universality.



Ο Άκης Γαβριηλίδης γεννήθηκε το 1964 στη Θεσσαλονίκη.
Έχει ολοκληρώσει διδακτορικό στη Φιλοσοφία του Δικαίου (ΑΠΘ) και μεταδιδακτορική έρευνα στην Πολιτική Ανθρωπολογία (ΠΑΜΑΚ).
Από το 1995 ζει στις Βρυξέλλες, όπου απασχολείται επαγγελματικά ως μεταφραστής και ερασιτεχνικά ως ραδιοφωνικός παραγωγός.
Πολυάριθμα πρωτότυπα κείμενα και μεταφράσεις του έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα διαφόρων χωρών, καθώς και στο Διαδίκτυο (ιδίως στο μπλογκ nomadicuniversality).
Έχει εκδώσει επτά βιβλία στα ελληνικά και ένα στα αγγλικά για θέματα όπως η νεκροφιλία του πατριωτισμού, ο ελληνικός εμφύλιος, ο Άκης Πάνου, ο Μπίλλυ Ουάιλντερ, οι Πόντιοι και η οικονομικοπολιτική κρίση.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


5 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 49210

    25 Ιουλ 2020

    Κε Γαβριηλίδη Γεράσατε!
    Ωραίος τίτλος πτωχό άρθρο. Φαντάστηκα ότι θα λέγατε κάτι για το διακύβευμα, το οικονομικό, το γεωπολιτικό κάτι έστω για την Οθωμανική καταγωγή μας, το μεγαλείο της ΝέοΟθωμανικής αυτού μεγαλειότητα του νέο πολυχρονεμένου Ερντογάν. Αλλά εις μάτην...
    Φοβάμαι ότι η Οθωμανική Σοβιετία μας έχασε έναν εκφραστή της!
    Αναφορικά με τον προβληματισμό σας τι να πω, ίσως έχετε δίκιο τελικά.
    Στην περίπτωση της Μακεδονίαςόταν η τότε Ελληνική Κυβέρνηση Αυτοβούλως και με παρρησία έσπευδε να υπογράψει συμφωνίες χωρίς να θέτει ουσιαστικού όρους απέναντι σε ένα σχεδόν ανύπαρκτο κράτος μηδενικής απειλής, οι "μακεδονομάχοι" κατέβαιναν στους δρόμους για μια κυβέρνηση που έχανε τε ποσοστά συνέχεια /
    Σήμερα που μια άλλη Ελληνική Κυβέρνηση (εμφανώς τρομοκρατημένη) κλείνει τα σύνορα του Έβρου και βγάζει τον στόλο πίσω από τον Τουρκικό , όλοι εκείνοι που πιστέυαν ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του λουφάζουν!
    Προφανώς γέρασε και η Διεθνοαριστερά αφού σήμερα δεν μπορεί ούτε μια συγκέντρωση σαν αυτή των "μακεδονομάχων" να οργανώσει. Έπαθε "Τσίπρα" και η αριστερά του πεζοδρομίου λοιπόν.

  • Ανώνυμος 49209

    24 Ιουλ 2020

    Καθώς κοίταζα την εικόνα της ανάρτησης, παρατήρησα ότι ο βυθός της θάλασσας δείχνει πως εκεί πρέπει να βρίσκεται η χαμένη Ατλαντίδα. Οπότε, οι υδρογονάθρακες ανήκουν στους Ατλάντιους.
    not to the Turks, not to the Greeks, but to the Atlantιks

    Κριτίας

  • Ανώνυμος 49207

    24 Ιουλ 2020

    Μ' αρέσει που ο Άκης προσπαθεί να κρατήσει μετριοπαθή στάση σε αυτό το κείμενο.
    Αυτός που ήταν απολογητής του Τσίπρα.

  • Ανώνυμος 49205

    23 Ιουλ 2020

    Δεν είναι ακριβώς έτσι. Στο μυαλό πολλών νεοελλήνων, η υποχώρηση σε θέματα ΑΟΖ κλπ, μπορεί να σημάνει και την απώλεια νησιού ή νησιών. Δεν έχει και μεγάλη σημασία (γι' αυτούς) εάν αυτό αληθεύει ή όχι.
    Ποια είναι η αιτία ή μάλλον ποιες είναι οι αιτίες, που δεν διαδηλώνουν οι ακραία πατριώτες - για τους οποίους όποιος δεν ενστερνίζεται τις θέσεις τους, έχει πατριωτικό έλλειμμα;
    1ον Κανένα κόμμα ή κανένας φορέας, δεν το απαιτεί. Βλέπετε, δεν υπάρχει κάποιος φορέας που να έχει αποκλειστικά την ευθύνη για αυτά τα θέματα.
    2ον Η Τουρκία δεν είναι Β. Μακεδονία. Η δεύτερη περίπτωση, είναι μια "εύκολη περίπτωση". Μπαίνεις μέσα σ' αυτό το φτωχό κρατίδιο που ουσιαστικά δεν έχει στρατό και το καταλαμβάνεις σχεδόν αναίμακτα.
    Με την περίπτωση της Τουρκίας, τα πράγματα είναι αλλιώς. Μια τυχόν σύγκρουση μαζί της, είναι μεγάλο πρόβλημα. Θα έχει απώλειες. Θα υπάρξει αιματοχυσία. Πράγμα που σημαίνει πως δεν είναι η κατάλληλη ώρα να αφήσουμε στην άκρη τον πατριωτισμό του πληκτρολογίου και να πηγαίνουμε στο μέτωπο και στην πρώτη γραμμή, από την οποία είναι πιθανόν να γυρίσουμε οριζοντίως..
    Αλλά γιατί όλοι το έχουν ρίξει στις ατέλειωτες αναλύσεις και στο μπλα μπλα;
    Γιατί από την μία αρέσει στον Ρωμιό το μπλα μπλα και από την άλλη, μια στρατιωτική σύγκρουση με την Τουρκία εκτός από πολύ μεγάλο κόστος, θα μάς οδηγήσει σίγουρα σε διεθνή δικαστήρια. Και εκεί, μπορεί να δεχθούμε άλλη μία ήττα.
    Γι' αυτό με το μαλακό, και έχει ο θεός..

    Γιάννης ο τουρκοφάγος

  • Ανώνυμος 49204

    23 Ιουλ 2020

    To ότι ισχύει για τις σεισμικές έρευνες ταυτόχρονα ισχύει και για την αλιεία, το ξεχνάτε τυχαία ή εσκεμμένα???? Το ότι στην ουσία καμμία Μακ(εδ)ονία δεν ξεπουλιόταν ενώ τώρα ίσως χαθούν εδάφη είναι άξιο λόγου ή "νταξ μορέ" λίγα κυβικά νερό είναι??? Ντρέπομαι που τόσο σοβαρά θέματα τα αντιμετωπίζουμε κομματικά....