ΕΠΙΔΗΜΙΑ-
ΦΑΝΤΑΣΜΑ

Μιλάει ο dr. S. Bhakdi,
πρώην διευθυντής
του Ινστιτούτου Μικροβιολογίας
και Υγιεινής της Γερμανίας


Ο καθηγητής dr. Sucharit Bhakdi είναι μικροβιολόγος κι επιδημιολόγος, εδώ και δεκαετίες γνωστός κι αναγνωρισμένος στο χώρο της ιατρικής έρευνας. Διηύθυνε για περισσότερα από είκοσι χρόνια το Ινστιτούτο Μικροβιολογίας και Υγιεινής στο πανεπιστήμιο του Mainz, εκπαίδευσε χιλιάδες γιατρούς και πολλές φορές διακρίθηκε για τις επιτυχίες του στην έρευνα.

Πέρα από αυτά όμως, εδώ και μερικές βδομάδες είναι γνωστός σε εκατομμύρια χρήστες του internet και για την κριτική που άσκησε στα μέτρα κατά του κορονοϊού.

Πολλοί άνθρωποι ενημερώνονται από το internet, γιατί θεωρούν ότι η κριτική εναντίον των μέτρων κατά του κορονοϊού έχει σχεδόν αποκλειστεί από τα δημόσια ΜΜΕ, από τη δημόσια τηλεόραση.



Ο dr. Sucharit Bhakdi (δεξιά) κατά τη διάρκεια της συνέντευξης.
Από τις επιθέσεις εναντίον του dr. Bhakdi από τα κατευθυνόμενα μέσα του Συστήματος.


Στον αγώνα κατά της επιδημίας του κορονοϊού είναι προφανώς κάθε μέτρο θεμιτό. Πολλές κυβερνήσεις έχουν επιβάλει lockdown επί βδομάδες κι έχουν έτσι σταματήσει την κοινωνική και οικονομική ζωή στις χώρες τους.

Κάποιοι πρωτοπόροι διεθνώς ερευνητές όμως, όπως ο dr. Bhakdi, επισημαίνουν ότι τα περιοριστικά μέτρα είναι υπερβολικά.

Και όμως, πολλά κλασικά ΜΜΕ, ιδιαίτερα τα δημόσια, αγνοούν την επιστημονική άποψη δεκάδων γνωστών ειδικών. Αντίθετα, προσπαθούν να παρουσιάσουν επιστήμονες όπως τον Sucharit Bhakdi ως αμφιλεγόμενους.


Αλλά ποια είναι τα επιχειρήματα των επιστημόνων που ασκούν την κριτική;


Κύριε καθηγητά, είστε φημισμένος ερευνητής γιατρός, έχετε επί δεκαετίες εκπαιδεύσει γιατρούς κι είστε εδώ και μερικά χρόνια συνταξιούχος. Από τότε που κριτικάρετε στο διαδίκτυο τα μέτρα κατά του κορονοϊού, σας επιτέθηκαν πολλά ΜΜΕ και σας χαρακτήρισαν αμφιλεγόμενο. Μετανιώσατε που μιλήσατε;

— Όχι, βέβαια! Γιατί δεν μίλησα για να προκαλέσω κάποιους ανθρώπους, αλλά γιατί θεώρησα ότι είναι καθήκον μου να το κάνω.

Ξέρετε, όταν κάτι δεν γίνεται σωστά σε μία χώρα και πιστεύεις ότι οι συνάνθρωποί σου υφίστανται κάτι άδικο, έχεις καθήκον σαν πολίτης της χώρας να μιλήσεις. Έκανα εποικοδομητική κριτική των μέτρων, όχι αποδομητική, και παραμένω σ΄ αυτήν.


Πολλοί από τους επικριτές, οι οποίοι επέρριψαν ευθύνες στις κυβερνήσεις για την πολιτική lockdown που οδήγησε την οικονομία στο ναδίρ, είπαν ότι στην αρχή, τις πρώτες μέρες και βδομάδες, τα μέτρα ήταν για λόγους προληπτικούς αποδεκτά, αλλά με τα σημερινά δεδομένα, πλέον όχι. Γιατί;

— Οι γνώμες για το αν ένα lockdown έχει νόημα ή όχι διίστανται εξαρχής. Ο ίδιος ο ΠΟΥ (σ.σ. Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας) το περασμένο φθινόπωρο είπε ότι ένας αποκλεισμός, ένα lockdown, δεν θα πρόσφερε τίποτα. Το γιατί τρεις μήνες αργότερα άλλαξε γνώμη, θα παραμείνει το μυστικό του. Ποτέ δεν υποστήριξα ότι ήταν σωστά τα μέτρα, αλλά θα το κατανοούσα για τις πρώτες βδομάδες.

Το είπα επανειλημμένα. Δεν μπορούμε να το χρεώσουμε στην κυβέρνηση. Είναι γεγονός (και τις τελευταίες μέρες έχει ξεκαθαριστεί από τον καθηγητή Homburg) ότι η επιδημία ήδη τελείωνε, όταν ήρθε το lockdown. Γι΄ αυτό δεν έπρεπε κατά τη γνώμη μου να γίνει και γι΄ αυτό το λόγο μίλησα ανοιχτά.

Τέλος Μαρτίου, η επιδημία ήδη είχε αρχίσει να φθίνει και συνεχίζει να φθίνει, παρά τους ισχυρισμούς για το αντίθετο. Γι΄ αυτό ένα lockdown είναι αμφισβητούμενης αξίας και ούτως ή άλλως θα έπρεπε να έχει σταματήσει εδώ και βδομάδες.


Δεν ισχύει δηλαδή, αυτό που πολλές κυβερνήσεις ισχυρίζονται, ότι χάρη στα lockdown η επιδημία φθίνει τόσο γρήγορα;

— Πιστεύω ότι έγινε τελικά ξεκάθαρο, πως το lockdown δεν είχε επίδραση. Δεν θα μπορούσε άλλωστε. Ήρθε πολύ αργά. Και όταν εξετάζει κάποιος π.χ. τη Σουηδία, πού ήταν η μόνη χώρα που είχε το θάρρος να μην κάνει ό,τι οι άλλες χώρες, βλέπει ότι δεν συνέβη εκεί κάτι άλλο. Ο αριθμός θανάτων από κορονοϊό στη Σουηδία είναι εξίσου χαμηλός με της Γερμανίας.

Όλη αυτή η αναστάτωση και αναταραχή ήταν μάταια.


Οι αποκλεισμοί επιβλήθηκαν από τις κυβερνήσεις γιατί υποτίθεται ότι ο κορονοϊός ήταν εξαιρετικά επικίνδυνος. Οπότε το βασικό ερώτημα είναι: Πόσο επικίνδυνος είναι στην πραγματικότητα αυτός ο ιός;

— Την πρώτη φορά που μίλησα για τον κορονοϊό αναφέρθηκα ακριβώς σ΄ αυτό το ερώτημα και είπα ότι πριν έχουμε σίγουρους αριθμούς δεν επιτρέπεται να κάνουμε τίποτα, γιατί οι εκτιμήσεις είναι πάντα υποθετικές και δεν επιτρέπεται να παίρνουμε τόσο σημαντικές αποφάσεις με βάση εκτιμήσεις.

Και το πρώτο ερώτημα είναι — και είναι επίσης το πρώτο που έθεσα στην Καγκελάριο:

Πώς ξεχωρίζετε αν κάποιος που μπήκε στο νοσοκομείο, μπήκε εξαιτίας του κορονοϊού οι έχοντας και τον κορονοϊό;

Πώς ξεχωρίζετε —αυτή ήταν η δεύτερη ερώτηση— αν κάποιος πέθανε έχοντας και τον κορονοϊό η από τον κορονοϊό;

Και πριν προσπαθήσει κάποιος να ξεχωρίσει τις δύο περιπτώσεις, οι εκτιμήσεις δεν προσφέρουν τίποτα. Ούτε ο αριθμός των νέων μολύνσεων λέει από μόνος του κάτι.

Θέλω να πω πάλι κάτι, που έχω ήδη πει: Ένας ιός μπορεί να είναι πάρα πολύ επικίνδυνος — για παράδειγμα ο ιός της λύσσας.

Έχετε έναν άνθρωπο με λύσσα, θα πεθάνει. Έχετε ένα εκατομμύριο ανθρώπους με λύσσα, θα πεθάνουν.

Προφανώς, ο κορονοϊός δεν είναι σ΄ αυτή την περίπτωση. Αλλά πού είναι; Και το να εξακριβωθεί πού ακριβώς βρίσκεται ήταν υποχρεωτικό. Ήταν καθήκον. Κι αυτό το καθήκον δεν ασκήθηκε. Ούτε από το ιατρικό σώμα, ούτε από το Υπουργείο Υγείας.

Και ήταν η πρώτη υποχρέωση, που έπρεπε να εκπληρωθεί και δεν έχει εκπληρωθεί
μέχρι σήμερα.

Τώρα όμως, έχουμε αρκετά δεδομένα για να πούμε ότι ο COVID-19 δεν είναι ένας γενικά επικίνδυνος ιός.


Και πιθανόν επειδή υπάρχουν αρκετά δεδομένα, είπε ο πιο φημισμένος ερευνητής σε αυτό το πεδίο στον κόσμο, ο Γιάννης Ιωαννίδης που βρίσκεται στο Stanford (διευθύνει το εργαστήριο που μας μαθαίνει πώς γίνεται η επιστήμη), στις 4 Απριλίου: «Τώρα συγκέντρωσα τα δεδομένα, τα κοίταξα και τα οργάνωσα».


Πρέπει ίσως για το ευρύ κοινό να πούμε ποιος είναι ο Γιάννης Ιωαννίδης. Είναι καθηγητής στο Stanford, ένας από τους ερευνητές με τις περισσότερες παραπομπές σε επιστημονικές ανακοινώσεις, έχει επανειλημμένα διακριθεί για την ποιότητα των ερευνών του και την ορθότητα των συμπερασμάτων του και προ ημερών ανακοίνωσε τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας.

— Ένας εντυπωσιακός άνθρωπος! Αυτό που έκανε είναι το εξής: Είπε: «Παντού στον κόσμο δεν διακρίνουν μεταξύ του με τον ιό και του εξαιτίας του ιού και γι΄ αυτό έχω
πρόβλημα ευθύς εξαρχής, αλλά οι αριθμοί μου αρκούν
».

Πόσοι από τους ανθρώπους που είναι πάνω από 80 ετών έχουν απόλυτη πιθανότητα
να πεθάνουν από κορονοϊό κατά τη διάρκεια αυτής της πανδημίας; Μέχρι τις 4 Απριλίου ήταν δύο στους δέκα χιλιάδες!

Δύο άνθρωποι από τους 10.000 ανθρώπους άνω των 80 ετών πέθαναν από κορονοϊό τον καιρό της επιδημίας. Αν κοιτάξετε πόσοι είναι σήμερα, δυόμιση βδομάδες αργότερα, ο αριθμός έγινε επτά, το υπολόγισα.

Θα πείτε, επτά είναι πολλοί. Πρέπει να λυπούμαστε για κάθε άνθρωπο που πεθαίνει. Ναι, έτσι είναι! Αλλά πρέπει να δούμε αυτό τον αριθμό σε σχέση με άλλους αριθμούς που υπάρχουν. Εάν εμείς ανήκουμε στην τρίτη ηλικιακή ομάδα στη Γερμανία, αυτή των άνω των 80 ετών, ποια θα είναι η πιθανότητα να πεθάνουμε;

Από τους 10.000 ανθρώπους άνω των 80, οι 1.200 περίπου θα είχαν πιθανότητα να πεθάνουν. Έτσι είναι, γιατί η ζωή μας τελειώνει στα εκατό περίπου χρόνια μας. Κι από αυτούς τους 1.200 ανθρώπους άνω των 80 ετών, που θα πεθάνουν στη Γερμανία εφέτος (από τους 10.000 που υπάρχουν συνολικά), αν το περίπου 10% πεθαίνει εξαιτίας λοιμώξεων του αναπνευστικού εντός ή εκτός νοσοκομείων, θα έχουμε 120 θανάτους (στους 10.000 που είναι άνω των 80 ετών).

Αν συγκρίνετε τον αριθμό 120 με τους 7-8 που πέθαναν από COVID-19, είμαστε μέσα στο συνηθισμένο αριθμό θανάτων. Γιατί αυτός ο αριθμός των νεκρών από τον κορονοϊό δεν θα ανέβει αστρονομικά. Θα μείνει ο ίδιος ή θα ανέβει ελάχιστα, πιθανό να γίνει 8, 9 ή 10.

Αυτό σημαίνει ότι έχουμε 120 νεκρούς από ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος και ο COVID-19 θα έχει συνεισφέρει μέχρι 10 σε αυτό τον αριθμό, μιας και η επιδημία πραγματικά τελειώνει. Μετά τον COVID-19 έρχονται κι άλλοι νοσογόνοι παράγοντες: Βακτηρίδια, πνευμονιόκοκκοι, γρίπη κ.λπ..

Αυτή η λίστα των παθογόνων που προκαλούν θανατηφόρες λοιμώξεις του αναπνευστικού στους άνω των 80 ετών δεν είναι καθόλου μικρή. Υπάρχουν έξι με δέκα παθογόνοι μικροοργανισμοί που κανονικά μαθαίνει ένας γιατρός στο μάθημα της Μικροβιολογίας.

Θα πρέπει να ήταν ξεκάθαρο εδώ και καιρό ότι ο COVID-19 μπαίνει σε αυτή την ομάδα των δέκα παθογόνων παραγόντων. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Αλλά και το αντίστροφο: Τίποτα λιγότερο, αλλά και τίποτα περισσότερο.



Ακούγοντας αυτό, καθηγητά, πρέπει κάποιος να πάρει βαθιά ανάσα και να πει ότι όλα πάνε καλά. Αντίθετα όμως, σε διάφορες χώρες ακούγεται συνεχώς «προσοχή!», «προσοχή!», «δεν τελείωσε, θα έρθει δεύτερο κύμα, πιθανόν και τρίτο». Λένε στους ανθρώπους ότι δεν θα γίνει επιστροφή στην κανονικότητα πριν βρεθεί εμβόλιο.

— Ωωωωω! Τώρα φτάσαμε σε ένα καυτό θέμα! Λοιπόν, πρώτα απ΄ όλα θεωρώ αυτό το είδος παραπληροφόρησης ανευθυνότητα. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να υποθέσουμε ότι αυτή η επιδημία θα ξαναφουντώσει. Μία επιδημία είναι μία περιορισμένη χρονικά διάδοσγ μιας μόλυνσης.

Χρονικά περιορισμένη. Δεν έχει ποτέ υπάρξει πραγματικό δεύτερο κύμα σε μία επιδημία μετά το 1918 και τότε ήταν μία πολύ ιδιαίτερη κατάσταση. Δεν μπορούμε να τη συγκρίνουμε με τη σημερινή και, όποιος το κάνει, δεν έχει μάθει λοιμωξιολογία.

Λοιπόν, γιατί να επιστρέψει; Και υποθέτω ότι όταν γίνουν αυτά τα τεστ με τα αντισώματα, θα ανακαλύψουμε ότι έχουν μολυνθεί πολλοί-πολλοί περισσότεροι απ΄ ό,τι νομίζουμε σήμερα. Και αν μπορώ να δώσω μία ιδέα, μιας και ξέρω ότι πολλές χώρες κάνουν τώρα τεστ σε δείγματα απ΄ όλο τον πληθυσμό (γίνεται και στην Αυστρία τώρα, έτσι δεν είναι;) θα πρότεινα να κάνουν τεστ αποκλειστικά σε ηλικίες άνω των 65 ετών και, αν δουν ότι οι άνω των 65 έχουν αντισώματα, τότε θα έχουν ξεπεράσει τη λοίμωξη χωρίς πρόβλημα και θα τους φύγει ο φόβος.

Όλη αυτή την πρόκληση φόβου στους ανθρώπους τη θεωρώ ανυπόφορη. Δεν είναι σωστό κάποιος να φοβάται μόνο επειδή είναι πάνω από 65 χρόνων. Να σκέφτεται συνεχώς: «Βρίσκομαι σε κίνδυνο, μη με πλησιάζεις πολύ», «τα εγγόνια μου, τα παιδιά μου, δεν πρέπει να πάνε στο σχολείο, γιατί θα φέρουν τον ιό και θα πεθάνω». Είναι τόσο ανεύθυνο αυτό!

Και να σας πω κάτι ακόμα. Ξέρετε, αυτός ο περιορισμός των δικαιωμάτων του ανθρώπου, των βασικών δικαιωμάτων, επιτρέπεται μόνο όταν υπάρχει πραγματικά κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ο νόμος για την προστασία από τις λοιμώξεις δεν έχει προβλέψει κάτι τέτοιο μέχρι το τέλος Μαρτίου, οπότε έγινε η επεξεργασία του στη Γερμανία, η οποία επεξεργασία έγινε υπερβολικά γρήγορα κι έτσι κανείς δεν είχε ιδέα μέχρι να ολοκληρωθεί.

Δεν είμαι συνωμοσιολόγος, αλλά ο τρόπος που έγινε η όλη διαδικασία σοκάρει. Ξαφνικά εμφανίστηκε ο νόμος που δίνει απόλυτη εξουσία στο Υπουργείο Υγείας όταν υπάρχει μία επιδημία σε όλη τη χώρα και μπορεί να περιορίσει όλα τα βασικά δικαιώματα όπως αυτοί νομίζουν και αυτό είναι που κάνουν. Ήμουν διατεθειμένος να το δεχτώ για ένα διάστημα, αλλά όχι πια, γιατί το Σύνταγμα λέει ότι, αν περιοριστούν τα βασικά δικαιώματα, πρέπει η ορθότητα των μέτρων να ελέγχεται επιστημονικά συνεχώς, ακόμα και καθημερινά. Και αν δεν το κάνουν, είναι τα μέτρα αντισυνταγματικά. Τόσο απλά και ξεκάθαρα, όπως το «αμήν» στην εκκλησία. Είμαι βουδιστής, αλλά πρέπει να είναι και για σας ξεκάθαρο και για τους υπόλοιπους αυστριακούς. Γιατί δεν είναι και για τους γερμανούς; Και γιατί δεν απαιτούν από την κυβέρνησή τους να μην ακούει μόνο τους «δικούς της» συμβούλους, αλλά και επιστήμονες που έχουν άλλη γνώμη;

IMAGE DESCRIPTIONΚαι δεν είμαι ο μόνος που έχει άλλη γνώμη. Είναι πολλοί εξαιρετικά έξυπνοι άνθρωποι που έχουν μιλήσει καθαρά. Και είναι καθήκον των πολιτικών να τους ακούσουν. Το γεγονός ότι δεν το κάνουν... Τι συμβαίνει στην Αυστρία;


Στην Αυστρία η κατάσταση ήταν ίδια και πολύ τα δέχονται γιατί φοβούνται, επειδή τους είπαν ότι αυτός ο ιός είναι πολύ επικίνδυνος και μάλιστα ο ίδιος ο Καγκελάριος είπε ότι στην Αυστρία, που έχει οκτώ εκατομμύρια κατοίκους, αν δεν ληφθούν αυτά τα μέτρα, θα πεθάνουν 100.000 άνθρωποι.

— Θα σας πω λοιπόν ανοιχτά, ήμουν μεγάλος θαυμαστής του Κουρτς (του Καγκελάριου της Αυστρίας). Τον θεωρούσα τουλάχιστον τόσο έξυπνο όσο την κυρία Μέρκελ. Και μετά είπε τέτοια πράγματα, που σκέφτηκα: «Ωωωχχχ, Θεέ μου! Έκανα Τόσο λάθος!» Και μετά εμφανίστηκε με τη μάσκα τόσο γελοίος και ανόητος. Πώς είναι δυνατόν;

Αυτή η υποχρέωση να φοράει ο κόσμος μάσκες... Είναι γνωστό ότι οι μάσκες δεν προσφέρουν τίποτα, όταν χρησιμοποιούνται με τον τρόπο που χρησιμοποιούνται και μάλιστα είναι επικίνδυνες για τα παιδιά και τους ηλικιωμένους. Μαζεύουν ιούς και βακτηρίδια. Και τώρα αναγκάζουν
τους ανθρώπους να φορούν μάσκες. Και ο Κουρτς. Πώς είναι δυνατόν;



Στην Αυστρία στην αρχή κυκλοφορούσαν λίγοι άνθρωποι με μάσκες, μετά είπαν ότι δεν έχει νόημα να τις φορούν και ξαφνικά η κυβέρνηση έκανε στροφή 180 μοιρών και είπε ότι οι μάσκες είναι αναγκαίες και τις έκαναν υποχρεωτικές.

— Είναι κάτι που δεν μπορούσα να καταλάβω κι αυτό που δυσκολεύομαι ακόμη περισσότερο να καταλάβω είναι ότι και η Γερμανία τις έκανε υποχρεωτικές. Από μεθαύριο, θα πρέπει να φοράω μάσκα όταν θα πάω να ψωνίσω... Δεν έχω μάσκα. Πρέπει να δω αν βρω στο Amazon.


Στην Αυστρία έχουν μάσκες στην είσοδο των σούπερ μάρκετ.

— Κι αν κάποιος δεν τις φοράει;


Τιμωρείται!

— Και εδώ στη Γερμανία. Κάθε κρατίδιο έχει ένα κατάλογο με ποινές... Μέχρι πρόσφατα, είχα καλή γνώμη για την κυβέρνηση αυτού του κρατιδίου, αλλά όχι πια. Δεν είναι μόνο ο Υπουργός Υγείας του κρατιδίου που δεν μιλάει με όσους έχουν διαφορετική άποψη, αλλά και η κυβέρνηση.

Σκεφτείτε ότι οι πολιτικοί μπορεί να ανακαλύψουν ότι έκαναν λάθος. Θα είναι καταστροφικό. Για τους πολιτικούς λέγεται ότι είναι τόσο καλοί όσο οι σύμβουλοί τους.

Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι όχι μόνο εδώ στη Γερμανία, αλλά σε όλο τον κόσμο έχουν γίνει φοβερά λάθη.

Κι αν ένας πολιτικός δεν είναι σε θέση να το συνειδητοποιήσει και μετά σκεφτεί τι μπορεί να κάνει στη συνέχεια, αν πρέπει να πάρει και μία άλλη συμβουλή, τότε είναι ένας πολύ κακός πολιτικός.


Καθηγητά, οι άνθρωποι ακούνε σε συνεντεύξεις Τύπου και στα ΜΜΕ ότι για να βρεθεί φάρμακο και να επιτευχθεί ανοσία της αγέλης, θα απαιτηθούν μήνες, αν όχι χρόνια. Πόσο καιρό θα κρατήσει αυτή η τρέλα με τον κορονοϊό;

— Αυτή η κρίση προκλήθηκε αποκλειστικά από τους πολιτικούς, δεν είναι πραγματική κρίση. Οπότε η κρίση θα τελειώσει όποτε το καθορίσουν οι πολιτικοί. Δεν έχει να κάνει με τον ιό.

Αυτή η κρίση δεν υπήρξε ποτέ. Επιδημία δεν υπήρξε ποτέ! Καταλαβαίνετε; Είναι ένα φάντασμα. Κι αν με ρωτήσετε πότε φεύγει ένα φάντασμα, θα σας απαντήσω ποτέ, εκτός κι αν το διώξουμε εμείς οι ίδιοι.



Καθηγητά, και στην Αυστρία σε όλα τα κρατίδια συζητιέται πολύ εδώ και βδομάδες αν τα μέτρα της κυβέρνησης είναι σωστά κι ακούγεται πολύ συχνά ότι πολλοί πολίτες σχεδόν λυπούνται τον Καγκελάριο και την κυβέρνηση και δεν θα ήθελαν να είναι στη θέση τους. Εσείς θα θέλατε να αλλάξετε τη θέση σας με αυτήν του Καγκελάριου ή ενός πολιτικού, δεδομένου ότι θα έπρεπε να αποφασίσετε ποια μέτρα θα πρέπει να ληφθούν κι αν θα πρέπει να επιβληθεί lockdown;

— Δεν θα το φοβόμουν καθόλου.


Θα λέγατε αυτά που είπατε επανειλημμένα και στην κουβέντα μας, ότι δεν θα εφαρμόζατε lockdown και δεν θα φοβόσασταν τις συνέπειες;

— Όχι, φυσικά όχι! Δεν υπάρχουν συνέπειες, μόνο θετικές.


Σε προηγούμενες συνεντεύξεις τονίσατε επανειλημμένα ότι με την κριτική σας δεν θέλετε να διχάσετε, αλλά να βρεθεί κάποια κοινά αποδεκτή λύση με διαφανείς συζητήσεις.

— Αποκλειστικά! Γιατί να θέλω διχασμό; Δεν έχω πολιτικές βλέψεις, δεν ανήκω σε κάποιο κόμμα. Θέλω απλώς να λειτουργεί η χώρα.

Θέλω να λειτουργεί η χώρα, γιατί —τώρα με έπιασαν οι συναισθηματισμοί— ενώ την αγαπούσα, δεν την αγαπώ πια. Πολλοί άνθρωποι είναι εξαιρετικά δυστυχισμένοι... Τόσοι πολλοί άνθρωποι καταστράφηκαν, τόσοι πολλοί αρρώστησαν εξαιτίας αυτών των μέτρων. Είναι καιρός να γίνουμε πιο ανθρώπινοι ο ένας για τον άλλον. Καταλαβαίνετε; Να ξαναγίνουμε άνθρωποι. Τώρα είναι η εποχή της απανθρωπιάς. Δεν γίνεται να πηγαίνω κάπου και να ακούω: «Μη με πλησιάζεις, μακριά!». Τι είναι αυτό; Ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος για απομόνωση. Είναι κοινωνικό πλάσμα. Θέλει να βρίσκεται με άλλους ανθρώπους. Πρώτα ήθελαν να προσεύχονται μαζί, να λυπούνται μαζί, να τραγουδούν μαζί. Σήμερα, δεν είναι πια δυνατό.


Δεν βρίσκετε, πως ακριβώς η απομόνωση και ο φόβος είναι οι βασικοί παράγοντες που εξασθενούν την αυτοάμυνα του οργανισμού;

— Ωωωωω, τώρα! Είμαι και ανοσολόγος. Έχω κάνει ανοσολογία για την υφηγεσία μου και στη συνέχεια έχω εμβαθύνει στη μικροβιολογία. Πιστεύω ότι κάτι καταλαβαίνω από ανοσολογία. Και είναι μία λέξη που χρησιμοποιείται συχνά, αλλά σπάνια γίνεται κατανοητή.

Γι΄ αυτό δεν μπορώ να απαντήσω στην ερώτησή σας σε δύο λεπτά. Αλλά αυτό που είναι σαφές είναι ότι η απομόνωση είναι για την ανθρώπινη ψυχή εξαιρετικά κακή, εκτός αν θέλει κάποιος να γίνει μοναχός ή να διαλογισθεί. Τότε δεν κάνει κακό, αλλά τότε, όπως λέμε στο Βουδισμό, είναι στο δρόμο προς τη Νιρβάνα, προσπαθεί να την αποκτήσει. Αυτό δεν μπορεί να το επιβάλει κάνεις και με το ζόρι δεν μπορεί να βρει κανείς τη Νιρβάνα, γιατί δεν είναι ώριμος γι΄ αυτό.

IMAGE DESCRIPTIONΑκόμα, εξαιρετικά κακό είναι κι όταν οι ηλικιωμένοι δεν κινούνται. Υπάρχει ένας γιατρός, ο καθηγητής Püschel, που έκανε νεκροτομές σε ασθενείς από COVID-19, ο μόνος στη Γερμανία.

Και είναι εξαιρετικό αυτό που έκανε, σε αντίθεση με τη σύσταση του RKI (σ.σ. Robert Koch Institute) να τοποθετούνται οι νεκροί από COVID-19 αμέσως σε φέρετρο και να καίγονται — και το Υπουργείο Υγείας το αποδέχτηκε.

Ο Püschel ήταν ο μοναδικός που είπε (νομίζω προχθές) ξεκάθαρα ότι από τους πάνω από εκατό νεκρούς που έκανε νεκροτομή, είχαν όλοι βεβαρημένο ιατρικό ιστορικό, το λιγότερο μία, συχνά δύο σοβαρές παθήσεις.

Και κάτι ακόμα που παρατήρησε ήταν ότι πολλοί είχαν πνευμονικές εμβολές. Δεν μπόρεσε να εξηγήσει τι σημαίνει αυτό. Τους έλειπε η κίνηση! Γιατί όταν ηλικιωμένοι μένουν στο σπίτι και δεν κινούνται, παθαίνουν θρομβώσεις.

Δεν κινείσαι, παθαίνεις θρόμβωση στα πόδια, αυτή πάει στους πνεύμονες, και ξαφνικά πεθαίνεις. Δεν το πιστεύετε! Κι αν επιπλέον μολυνθείτε και απο κορονοϊό, πεθαίνετε ακόμα συντομότερα.

Αυτά είναι στοιχεία που πρέπει να κατανοήσουν οι άνθρωποι. Και έχω ξαναπεί ότι οι ηλικιωμένοι πρέπει να βρίσκονται με ανθρώπους, πρέπει να εξακολουθήσουν να ζουν όπως πριν, πρέπει να συναντούν τους αγαπημένους τους.

Τώρα τα νοσοκομεία είναι κλειστά. Δεν μπορεί κανείς να επισκεφτεί τους συγγενείς του. Είναι φυσιολογικό αυτό; Είναι έξυπνο; Αιτιολογείται με κάποιο τρόπο; Όχι! Κι αυτό πρέπει να αλλάξει όσο το δυνατόν συντομότερα!


Ένα θέμα που συζητιέται πολύ είναι η προστασία των ομάδων υψηλού κινδύνου. Πώς μπορεί να περιγράφει επιστημονικά η προστασία αυτών των ομάδων, ιδιαίτερα των ηλικιωμένων;

— Μια στιγμή! Οι ομάδες υψηλού κινδύνου δεν είναι ηλικιωμένοι, αλλά οι ηλικιωμένοι με σοβαρές προϋπάρχουσες παθήσεις. Αυτοί πρέπει να προστατευτούν. Να «μονωθούν» κάπως. Αυτοί που τους επισκέπτονται να φορούν μάσκα. Η απολύμανση των χεριών είναι πολύ σημαντική, επίσης. Όλα αυτά που γίνονται πάντα. Κι αν κάποιος βήχει, δεν πρέπει να τους επισκέπτεται.

Αλλά αυτά είναι θέμα κοινής λογικής. Αυτό γινόταν πάντα. Και είναι σωστό το να θέλουμε να προστατεύσουμε αυτούς τους ανθρώπους, αλλά όχι σε βάρος όλης της κοινωνίας. Είναι δυσανάλογο. Τότε θα έπρεπε να αποκλείουμε και όλους τους άλλους παράγοντες κινδύνου. Οι ηλικιωμένοι μπορεί να πεθάνουν και από στεφανιαία νόσο. Και τι κάνουμε για αυτό; Τίποτα!

Δεν εξηγήθηκε στους ανθρώπους τι πρέπει να γίνει. Αυτό είναι ανεύθυνο. Τα μέτρα είναι δυσανάλογα και επομένως είναι αντισυνταγματικά. Έτσι απλά!

Και, ξέρετε... Θα σας διαβάσω κάτι.

Όποιος εξαναγκάζει έναν άνθρωπο παράνομα με άσκηση βίας ή με απειλή (μέχρι 5.000 ευρώ στη Βαυαρία) σε μία πράξη
(π.χ. προστατευτική μάσκα), τιμωρείται με περιοριστική της ελευθερίας του ποινή έως και τρία έτη ή με χρηματικό πρόστιμο.

Παράνομη είναι η πράξη, όταν η άσκηση βίας ή η απειλή σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό θεωρείται αξιοκατάκριτη.

Ποινικό Δίκαιο, παρ. 240, Εξαναγκασμός.


Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι η μάσκα ή το να βήχεις στο μανίκι σου δεν προσφέρει τίποτα και η μάσκα γεμάτη μικρόβια σε ηλικιωμένους βλάπτει την υγεία. Τώρα ζητούν να γίνεται έτσι. Αυτό είναι αξιόποινη πράξη.

Η απόπειρα είναι αξιόποινη! Σε ιδιαίτερα σοβαρές περιπτώσεις ορίζεται η ποινή στέρησης της ελευθερίας από έξι μήνες έως και πέντε χρόνια.

Ιδιαίτερα σοβαρή περίπτωση υφίσταται κατά κανόνα όταν ο δράστης καταχράται τις αρμοδιότητές του ή τη θέση του σα δημόσιου λειτουργού.

Ωωωω! Πηγαίνετε να το πείτε αυτό στον κύριο Κουρτς. Θα προσπαθήσουμε να το πούμε κι εμείς, αλλά η κυβέρνηση του κρατιδίου δεν ακούει.


Καθηγητά, θα ήθελα να μιλήσουμε και για τους εμβολιασμούς. Στην Αυστρία ο υπουργός Υγείας έχει επανειλημμένα πει ότι μέχρι να βρεθεί εμβόλιο θα είναι προφανώς αδύνατο να επιστρέψουμε σε μία κανονικότητα όπως η προηγούμενη.

— Συγνώμη, είναι γιατρός ο υπουργός;


Όχι.

— Τι είναι;


Πολιτικός και εκπαιδευτικός στο επάγγελμα.

— Ναι, τέτοια δήλωση δεν μπορεί να την κάνει κάποιος που έχει σπουδάσει ανοσολογία. Αν κάποιος φοιτητής μου έλεγε κάτι τέτοιο σε εξετάσεις, θα τον είχα κόψει.

Δεν μπορεί! Τέτοια ασχετοσύνη είναι ντροπή!


Πολιτικοί, επώνυμοι πολιτικοί, κυβερνητικοί και πολλά από τα ΜΜΕ τα μεταδίδουν αυτά χωρίς να αναρωτιούνται ή να τα κριτικάρουν.

— Οι πολιτικοί είναι όλοι επώνυμοι, αλλιώς δεν θα είχαν εκλεγεί. Και τα ΜΜΕ δεν έχουν γνώμη ή δεν έχουν κάποιον που μπορεί να τους συμβουλεύσει, κι αν έχουν, αυτός δεν το κάνει.

Δεν το θέλουν! Θέλουν να κάνουν ό,τι είναι «της μόδας», του συρμού, κι αυτό είναι πολύ λυπηρό και πολύ ανησυχητικό.

Όταν βλέπω, πως άνθρωποι στη χώρα μου (Γερμανία) και στη χώρα σας (Αυστρία) μέσα σε οκτώ βδομάδες πείθονται για πράγματα που δεν είναι αληθή και δεν έχουν καμία βάση, αυτό είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό ανησυχητικό.

Και όλη αυτή η ιστορία με τους εμβολιασμούς... Ξέρετε, δεν είμαι εναντίον των εμβολιασμών, το αντίθετο μάλιστα. Έχω διδάξει ξανά και ξανά ότι οι λογικοί εμβολιασμοί είναι πολύ χρήσιμοι και πρέπει να γίνονται.

Αλλά δίδαξα επίσης και πότε ένας εμβολιασμός είναι λογικός, πότε έχει νόημα.


Να σας πω εν συντομία;


Παρακαλώ.

— Λοιπόν, εμβολιασμοί συνιστώνται για λοιμώδη νοσήματα, τα οποία είναι πραγματικά επικίνδυνα και μόνο όταν το εμβόλιο έχει μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας, όταν ο νοσογόνος παράγοντας δεν αλλάζει συνεχώς. Για αυτό τα πρώτα εμβόλια ήταν κατά των δηλητηρίων των βακτηριδίων διφθερίτιδας και τετάνου.

Αυτά τα εμβόλια επινοήθηκαν από τον Μπέρινγκ (σ.σ. Emil von Behring), ο οποίος και βραβεύτηκε με Νόμπελ γι΄ αυτά και είναι μέχρι σήμερα «αχτύπητα». Συνιστώνται ανεπιφύλακτα. Όλα συνηγορούν υπέρ τους και τίποτα εναντίον τους.

Μετά, ήρθε το εμβόλιο κατά του κοκκύτη, που είναι επίσης πολύ επικίνδυνη αρρώστια, και όχι μόνο παιδική, και ήμουν από αυτούς που πανηγύρισαν τότε. Και αυτό εναντίον του δηλητηρίου ενός βακτηριδίου. Κατά δηλητηρίων μπορούν να κατασκευαστούν πολύ καλά εμβόλια.

Μετά ήρθαν οι ιοί: Ιλαρά, μαγουλάδες, ερυθρά, πολιομυελίτιδα. Ωραία! Αλλά αυτοί είναι ιοί με ξενιστή τον άνθρωπο, όχι ζώα, δεν μεταπηδούν από ΄δω κι από ΄κει και δεν μεταλλάσσονται.

Ο ιός της ιλαράς π.χ. δεν μπορεί να μεταλλαχτεί, γιατί αν μεταλλαχτεί, «αυτοκτονεί».

Και συνεχώς επαναλαμβάνω ότι οι ιοί που έχουν «μάθει» να μη σκοτώνουν τον άνθρωπο, απλώς να τον αρρωσταίνουν βαριά, μόνο να τον αρρωσταίνουν, είναι επιτυχημένοι, γιατί έτσι πετυχαίνουν μία συνύπαρξη.

Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν οι κορονοϊοί και οι ιοί της γρίπης.

Οι ιοί της γρίπης δεν είναι τόσο έξυπνοι όσο οι κορονοϊοί, αλλά είναι κι αυτοί αρκετά επικίνδυνοι.

Γι΄ αυτό και υπάρχει εμβόλιο κατά της γρίπης. Όμως η παραγωγή του εμβολίου είναι πιο δύσκολη, γιατί ο ιός μεταλλάσσεται και πρέπει να παρακολουθείται η εξέλιξή του χρόνο με το χρόνο και τα εμβόλια να προσαρμόζονται συνεχώς.

Στοιχίζει ακριβά και απαιτεί χρόνο.


Και υπάρχουν εμβόλια με ενίσχυση και χωρίς ενίσχυση. Και η ενίσχυση πάντα προκάλεσε παρενέργειες. Και αυτός είναι ο λόγος, που σε πιο ηλικιωμένους ανθρώπους δίνεται κανονικά εμβόλιο χωρίς ενίσχυση και γίνεται πολύ καλά ανεκτό.

Όταν ξέσπασε η γρίπη των χοίρων, παρασκευάστηκε πολύ βιαστικά ένα εμβόλιο με ενίσχυση. Εγώ και ο κ. Wodarg ήμασταν οι μόνοι που είπαμε ότι δεν θα κάνει καλό στους ανθρώπους, η δραστική ουσία δεν έχει δοκιμαστεί...

Ξέρετε τι έγινε τελικά. Και είπαμε επίσης ότι δεν ενδείκνυται εμβολιασμός, γιατί αυτή η γρίπη δεν είχε βαρύτερη εξέλιξη από τα υπόλοιπα κύματα γρίπης, το αντίθετο μάλιστα.

Και τώρα έρχεται ο κορονοϊός, πού είναι ο μικρός αδελφός του ιού της γρίπης, όχι ο μεγάλος. Ο COVID είναι ο μεγάλος αδελφός στην οικογένεια των κορονοϊών. Η βαρύτητά του είναι στην ίδια τάξη με της γρίπης περίπου.

Η πιθανότητα να ξαναγίνει επικίνδυνος αυτός ο ιός είναι εξαιρετικά μικρή. Αν φτιάξετε τώρα ένα εμβόλιο κατά του COVID-19, το πιθανότερο είναι να μην καλύπτει το επόμενο κύμα κορονοϊού του χρόνου, την καλοκαιρινή γρίπη, την ανοιξιάτικη γρίπη.

Μπορεί να την καλύπτει, αλλά μπορεί και όχι. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη για το αν θα την καλύπτει.


Πολλοί φοβούνται ότι ο κορονοϊός θα δώσει την ευκαιρία για γενικό υποχρεωτικό εμβολιασμό.

— Τότε θα σηκωνόμουν και θα έλεγα: «Φτάνει! Ξεπεράστηκε η κόκκινη γραμμή!». Γιατί σ΄ αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να πάρω πιο σοβαρά τις φωνές που λένε: «Όλα αυτά τα προκαλεί ο Bill Gates, ο ΠΟΥ και οι φαρμακοβιομηχανίες για το κέρδος». Δεν θέλω να εκφραστώ γι΄ αυτό. Δεν ξέρω κάτι σχετικά.



Αλλά δεν μπορεί και κάποιος να το αποκλείσει...

— Δεν μπορώ να το αποκλείσω, αλλά δεν θέλω να το πιστέψω. Και δεν θέλω να πιστέψω ότι από αυτά πηγάζει η «απειλή για υποχρεωτικό εμβολιασμό».

Θέλω να πιστεύω ότι η άποψη για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό προέρχεται από άγνοια, από έλλειψη γνώσης.

Οι στενοί φίλοι μου, με ρωτούν καμιά φορά από πού προέρχεται όλο αυτό. Γιατί είναι έτσι η κοινωνία, οι πολιτικοί, οι υπεύθυνοι επικοινωνίας και τα ΜΜΕ.

Και απαντώ ότι υπάρχει ένας ιός που δεν λέγεται COVID-19, αλλά απληστία, ο οποίος προκαλεί το σύνδρομο της απληστίας. Σύνδρομο είναι ένας συνδυασμός συμπτωμάτων. Και τα τέσσερα συμπτώματα του συνδρόμου της απληστίας είναι: Απληστία, άγνοια, φιλαρέσκεια και οπισθοδρομικότητα. Αυτό σημειώστε το!


Πολύ ευχαρίστως! Πιστεύω ότι αυτά τα λόγια σας θα είναι σαν βάλσαμο για πολλούς στη Γερμανία και την Αυστρία, που δεν είναι κατά κάθε εμβολισμού, αλλά κρατούν μία κριτική στάση, γιατί τις περασμένες βδομάδες δυσφημούσαν όποιον υπεύθυνο πολίτη έκανε κριτική, λέγοντας το κλασικό: «ακόμα δεν κατάλαβες, πως ο εμβολιασμός είναι σημαντικός».

— Κι εγώ θα αντιγύριζα: «Πού το ξέρετε;». Ξέρετε, κι εγώ δυσφημούμαι! Και... μου κάνουν μάθημα άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα και πάντα αναρωτιέμαι πώς είναι τόσο σίγουροι αυτοί οι άνθρωποι, πού τα βρήκαν αυτά γραμμένα;


Το έχουν αποστηθίσει και το λένε σαν προσευχή.

— Αλλά όχι στην εκκλησία! Στην εκκλησία δεν μπορεί πια κανείς να προσευχηθεί. Δεν το καταλαβαίνω. Για μένα είναι ακατανόητο, αδιανόητο και εξαιρετικά απειλητικό.


Τις περασμένες βδομάδες ένα ακόμα θέμα ήταν οι πολλοί θάνατοι στην Ευρώπη και στις διάφορες χώρες. Υπάρχουν στοιχεία και συμπεράσματα;

— Ναι, είναι αριθμοί, που μπορεί κάποιος να επανελέγξει. Υπάρχει πραγματικά μία αύξηση του αριθμού των θανάτων στην Ευρώπη αυτή την εποχή του κορονοϊού.

Αυτό όμως που οι άνθρωποι συνήθως δεν κοιτάζουν είναι από πού προέρχεται. Και έχω δύο απαντήσεις, που μπορεί καθένας να ελέγξει.

Ο αυξημένος αριθμός θανάτων προέρχεται από τα δεδομένα από τέσσερις χώρες: Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία. Σε όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης οι θάνατοι είναι αντίθετα λιγότεροι από άλλες χρονιές την ίδια εποχή.

Και θα με ρωτήσετε τώρα γιατί ο COVID-19 σκοτώνει μόνο σε αυτές τις τέσσερις χώρες. Και θα σας απαντήσω ότι ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα. Μάλλον δεν είναι ο COVID-19 που σκοτώνει!

Αν κοιτάξετε τα στατιστικά δεδομένα της Βρετανίας, βλέπετε και στην ομάδα 15-64 ετών μία απίστευτη αύξηση του αριθμού των νεκρών. Σ΄ αυτή την ηλικιακή ομάδα υπάρχουν τόσο λίγοι νεκροί από τον κορονοϊό, που ίσως μετριούνται με τα δάχτυλα των δύο χεριών. Οι υπόλοιποι δεν πέθαναν από τον κορονοϊό.

Ίσως —λέω ίσως— να μη λειτουργεί καλά το Σύστημα Υγείας και να μην μπορούν τα νοσοκομεία να προσφέρουν τη θεραπεία που θα έπρεπε. Και το ίδιο ισχύει για την Ιταλία, τη Γαλλία και την Ισπανία.



Εννοείτε ελλιπή υγιεινή;

— Η υγιεινή είναι ένας παράγοντας, αλλά δεν είναι ο μόνος. Είναι γνωστό ότι τα ιταλικά νοσοκομεία σε κάθε κύμα γρίπης αντιμετώπισαν συνθήκες που ήταν πάνω από τις δυνάμεις τους. Κατάσταση ανάγκης χωρίς τέλος.

Και στην Ιταλία, στην Ισπανία και στη Γαλλία, εκτός από τον κορονοϊό προστέθηκε το γεγονός ότι το προσωπικό μπήκε σε καραντίνα στο σπίτι του και δεν υπήρχε κανείς να φροντίσει τους ασθενείς.

Και είναι επίσης γνωστό ότι σ΄ αυτές τις χώρες οι νοσοκομειακές λοιμώξεις παίρνουν εντελώς διαφορετική διάσταση απ΄ ό,τι εδώ. Εξαιτίας της υγιεινής λοιπόν, εξαιτίας έλλειψης στάνταρ.


Αυτό ήταν γνωστό στην ιατρική κοινότητα, αλλά όχι στο ευρύ κοινό. Και διατείνονταν ότι αυτές οι καταστάσεις, τους ήταν πρωτόγνωρες.

— Ναι, και θα σας πω και κάτι ακόμα για την Ιταλία. Ισχύει και για εμάς εδώ. Οι ασθενείς που πρέπει να πάνε στα νοσοκομεία για θεραπεία, δεν πηγαίνουν. Δεν τους δέχονται, γιατί πρέπει να κρατηθούν αδειανά κρεβάτια για ασθενείς από COVID, οι οποίοι όμως δεν υπάρχουν.

Υπερεκτιμήθηκε το κύμα ασθενών που υποτίθεται ότι θα ερχόταν. Είχα ήδη πει στις 22 Μαρτίου ότι δεν θα ερχόταν κανένα κύμα. Και δεν ήρθε.

Και το τι άκουσα, δεν λέγεται. «Δεν έχει ιδέα, είναι συνταξιούχος, έχει χάσει την επαφή με την επιστήμη και δεν μπορεί να υπολογίσει...». Και είπα: «Ίσως, αλλά και ίσως να μην έχω τόσο άδικο».

«Κι αν είναι έτσι; Γιατί δεν κάθεστε να σκεφτείτε τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε, αντί πάντα να προτρέχετε». «Πάντα να κοιτάτε μπροστά και ποτέ προς τα πίσω», έτσι είπε ο Χόνεκερ.

Αυτό λεγόταν κάποτε από ένα κομμάτι της Γερμανίας. Τώρα έρχεται από παντού στη χώρα. Τι συνέβη; Οι γερμανοί πάντα προχωρούν μπροστά και ποτέ δεν κοιτάζουν πίσω.


Σαν αυστριακός δεν ήξερα αυτή τη ρήση. Είπατε ότι σας έβρισαν κι εσας σε διάφορα γερμανικά κανάλια για την κριτική που ασκήσατε, αλλά ποτέ δεν σας κάλεσαν σε μία συζήτηση, για να σας δοθεί η δυνατότητα να εκθέσετε τις απόψεις σας.

— Είμαι συνταξιούχος. Κι ένας συνταξιούχος έχει το μεγάλο πλεονέκτημα να μη χάνει τη δουλειά του. Παίρνω τη σύνταξή μου και δεν κάνω τίποτα παράνομο.

Δεν νομίζω λοιπόν ότι κάποιος μπορεί να μου κάνει κάτι και νομίζω ότι δεν θέλουν να καλέσουν κάποιον σαν εμένα! Μπορώ να εκφράσω ελεύθερα αυτό που σκέφτομαι.


IMAGE DESCRIPTIONΕδώ και βδομάδες υπάρχει εντύπωση ότι οι κυβερνήσεις των κρατιδίων και οι υπεύθυνοι του Υπουργείου Υγείας από τα ανώτερα κλιμάκια μέχρι τα κατώτερα επαναλαμβάνουν ό,τι λέει ο ΠΟΥ. Δεν είναι μία από τις αιτίες της κρίσης το γεγονός ότι γίνεται άκριτα αυτό που λέει ο ΠΟΥ;

— Για μένα ο ΠΟΥ είναι κόκκινο πανί! Και τι δεν έχει κάνει τα τελευταία είκοσι χρόνια! Έχουν γραφτεί βιβλία γι΄ αυτά.

Σε αντίθεση με τα κράτη, δηλαδή τις κυβερνήσεις, ο ΠΟΥ έχει ειδικό καθεστώς. Οι κυβερνήσεις (και των κρατιδίων και η ομοσπονδιακή) υποχρεούνται από το Σύνταγμα να αιτιολογούν τα πάντα.

Ο ΠΟΥ δεν έχει Σύνταγμα, που υποχρεούται να σέβεται. Μπορεί να κάνει τα πάντα χωρίς να διώκεται — τώρα ή στο μέλλον.

Κι αυτό βεβαίως οδηγεί σε κακές καταστάσεις. Και σε παντοδυναμία. Και αυτή η παντοδυναμία είναι τρομακτική, γιατί οι κυβερνήσεις πιστεύουν αυτά που λέει ο ΠΟΥ. Δεν συνειδητοποιούν ότι ποτέ δεν διηύθυνε τον ΠΟΥ κάποιος με ιατρικές γνώσεις. Ο σημερινός Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ δεν έχει κανενός είδους ιατρική εκπαίδευση. Από πού κι ως πού;

Και ο ΠΟΥ είναι πολύ μεγάλη οργάνωση, με μεγάλη ισχύ, παντοδύναμος και είναι αυτός που ευθύνεται για την τωρινή εξέλιξη.


Ξέρετε, κατάγομαι από μία χώρα που δεν είναι σαν τη Γερμανία. Έφυγα από την Ταϋλάνδη γιατί δεν ήταν, ούτε είναι, δημοκρατική χώρα. Ήθελα να είμαι ελεύθερος, ήθελα να έχω τα δικά σας βασικά δικαιώματα. Ομόνοια, δίκαιο και ελευθερία ζητούσα και τα βρήκα εδώ. Εδώ είναι η δεύτερη πατρίδα μου και την αγαπώ.

Αλλά πού είναι σήμερα η ομόνοια; Μόνο διχόνοια. Πού είναι τα δικαιώματα; Μας αφαιρέθηκαν. Πού είναι η ελευθερία; Δεν υπάρχει πια.

Εξαναγκαζόμαστε να κάνουμε πράγματα. Και αυτή η ιστορία δεν με λυπεί μόνο, με φοβίζει επίσης, πάρα πολύ. Όχι για μένα — τι να μου συμβεί εμένα πια— αλλά για τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου.

Πριν από ενενήντα χρόνια μπορούσε κάποιος να ξεφύγει φεύγοντας από μία χώρα.

Τώρα πια δεν μπορεί να ξεφύγει κανείς, γιατί είναι παντού το ίδιο.


Στη Σουηδία ίσως, αλλά είναι υπερβολικά κρύα. Ούτε στην Αυστρία, γιατί οι αυστριακοί δεν εκμεταλλεύονται τώρα την ευκαιρία να δείξουν στους γερμανούς τι είναι πραγματικά έξυπνο.


Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. Έχω ακόμα ελπίδα!

— Νομίζω ότι έχετε κάτι, που εγώ δεν έχω πια.


Ελπίζω να σας ξαναέρθει αυτή η ελπίδα και σας ευχαριστώ θερμά!

— Ευχαριστώ.




IMAGE DESCRIPTION

Διαβάστε ακόμα:

Κορονοϊός για Όσκαρ

Μάστιγα της διαφθοράς

Κάπως έτσι βγαίνει το χρήμα

Κράτος: από τους μεγαλύτερους παραγωγούς ψευδών ειδήσεων



Σημείωση:
Το παραπάνω κείμενο είναι από συνέντευξη του dr. Sucharit Bhakdi
στον αυστριακό δημοσιογράφο dr. Ferdinand Wegscheider για τα μέτρα κατά του COVID-19,
η οποία προβλήθηκε στο αυστριακό ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι Servus TV στις 29 Απριλίου 2020.
Η μετάφραση έγινε από την ομάδα «Πολιτικός διάλογος».




Ο dr. Sucharit Bhakdi είναι γερμανός, ειδικός στη μικροβιολογία και την επιδημιολογία των λοιμώξεων.
Είναι ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιo Johannes Gutenberg στο Mainz, ενώ από το 1991 έως το 2012 ήταν επικεφαλής του Ινστιτούτου Μικροβιολογίας και Υγιεινής.
«Άχρηστα» και «αυτοκαταστροφικά» χαρακτήρισε τα μέτρα κατά της εξάπλωσης του κορονοϊού κι εξέφρασε τις ανησυχίες του σε ανοιχτή επιστολή του προς τη γερμανίδα Καγκελάριο.
Για τις απόψεις του αυτές δέχθηκε εχθρότητα από το κατεστημένο, από το οποίο παρουσιάζεται σα συνωμοσιολόγος.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


3 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 49138

    24 Ιουν 2020

    Τα έχουν παίξει οι Γερμανοί με τον covid-19
    Ανησυχία Γερμανού λοιμωξιολόγου για το δεύτερο κύμα κορονοϊού
    https://www.thetoc.gr/ygeia/article/korufaios-germanos-loimoxiologos-proeidopoiei-gia-deutero-kuma-tou-koronoiou/

  • Ανώνυμος 49109

    12 Ιουν 2020

    Όχι μωρέ, δεν είναι ένας επικίνδυνος γενικά ιός. ... Απλά δεν υπάρχει θεραπεία ούτε και εμβόλιο για αυτόν, ενώ διαβητικοί, καρδιοπαθείς, καρκινοπαθείς και ΧΑΠίτες που τυχόν κολλήσουν πεθαίνουν σαν τα κοτόπουλα. Γενικά, ακίνδυνος. Εν τω μεταξύ, με τα υποτυπώδη μέτρα που πήρε η Γερμανία έχει κοντά στους 9000 νεκρούς, ψιλοπράγματα δηλαδή συγκριτικά με τις ΗΠΑ, τη Βραζιλία ή την Ιταλία. Αν πήγαιναν για ανοσία της αγέλης να δεις γέλια.
    Ναι ρε μάστορα το βρήκες: διεθνής συνωμοσία είναι για παγκόσμιο έλεγχο του πληθυσμού, και κατάρρευση του καπιταλισμού.

  • Ανώνυμος 49108

    12 Ιουν 2020

    Επιδημία βλακείας, ακατάσχετη συνοωσιολογία.