ΜΙΣΟΣ,
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Τι πραγματικά διδάσκεται
στα ιερά βιβλία
του Χριστιανισμού


IMAGE DESCRIPTIONΑπίστευτα κηρύγματα μίσους και ρατσισμού, αλλά κι εντελώς αντιεπιστημονικές θεωρίες, παραμύθια που δεν κάνουν ούτε για μικρά παιδιά, έχουν πλασαριστεί διαχρονικά ως δήθεν θεόπνευστες απόλυτες αλήθειες και δεν εμποδίζουν την τυφλή πίστη των ανθρώπων.

Πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν ότι θα ήταν πολύ καλύτερη η ζωή μας αν απλά ακολουθούσαμε αυτά που δίδασκε ο Χριστός, χωρίς τη μεσολάβηση κάποιων ενδεχομένως κακών ιεραρχών, οι οποίοι καμιά φορά ξεφεύγουν κι ασχολούνται με διαφορετικά από την αληθινή πίστη πράγματα, όπως με μπίζνες, πολιτική, παιδεραστίες κ.λπ..

Επίσης, ως πρότυπο στην κοινωνία θεωρούν πολλούς Άγιους ή Πατέρες της Εκκλησίας, των οποίων οι ζωές κι ο μαρτυρικός θάνατος πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να αποτελέσουν οδηγό για κάθε έναν από μας.

Όμως, όλα αυτά τα ωραία κηρύγματα ανθρωπιάς και αγάπης βρίσκονται στη φαντασία τους και μόνο. Μελετώντας τα επίσημα ιερά κείμενα του Χριστιανισμού, προκύπτει μια εντελώς διαφορετική εικόνα.

Ο Θεός της Αγίας Γραφής ξεπερνά σε παράνοια και σαδισμό τους πιο στυγερούς και παράφρονες εγκληματίες που εμφανίσθηκαν στην ανθρωπότητα κι αποτελεί την κύρια πηγή έμπνευσης στους πιστούς του για τα «ιερά» κακουργήματα και δολοφονίες, που ακολούθησαν καθ’ όλη τη διάρκεια της Ιστορίας.

Επίσης, πηγαίνοντας πίσω στο χρόνο και συγκεκριμένα στην εποχή της γέννησης του Χριστιανισμού, θα διαπιστώσουμε ότι ένα απ’ τα κύρια στοιχεία, που συνέβαλαν στη μετάβαση της ανθρωπότητας στη νέα εποχή ήταν τα θαύματα, τα οποία είχαν πάρει μορφή πανδημίας.

Ο Χριστιανισμός είναι μια βιομηχανία παραγωγής θαυμάτων, η επιβολή του αναπόδεικτου και του παράλογου.

Διαφόρων ειδών άγιοι (της ερήμου, των σπηλαίων, στυλίτες κι ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κάποιος άρρωστος νους) έκαναν θαύματα, που θα τα ζήλευαν ακόμα κι οι μεγαλύτεροι ταχυδακτυλουργοί, ξεπερνώντας κατά πολύ τον πρώτο διδάξαντα δάσκαλό τους Ιησού.





216 σελίδες, αρχείο μορφής pdf, 9,20 ΜΒ.
Κατεβάστε δωρεάν ολόκληρο το βιβλίο κάνοντας κλικ εδώ.




ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΑΚΟΜΑ
:

IMAGE DESCRIPTION  IMAGE DESCRIPTION  IMAGE DESCRIPTION  IMAGE DESCRIPTION  IMAGE DESCRIPTION  IMAGE DESCRIPTION  IMAGE DESCRIPTION
 ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΩΡΕΑΝ    ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΩΡΕΑΝ    ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΩΡΕΑΝ




ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


11 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 51531

    19 Ιουλ 2021

    49721...Γιάννης
    2.000 χρόνια παραμύθια για τις απελέκητες μάζες....τους διέλυσε ο μέγας Δαρβίνος...δυστυχώς επανήλθαν στην θεωρία της γέννεσης-δημιουργίας με ένα παγκόσμιο κίνημα επιστημόνων....λίγα τα ψωμιά τους,όπως το λες στο τέλος του αιώνα θαχουν διαλυθεί....δυστυχώς όπως παρατηρείς ...υπάρχουν πολλά θεολογούντα ψώνια επι ανυφάντων και ανυπάρκτων καταστάσεων.

  • Ανώνυμος 50627

    27 Μαρ 2021

    Σημερα δεν υπαρχουν σταυροφοροι πλεον αλλα τζιχανζιστες. Συνεπως ειναι ως αν αναλυουμε τους δεινοσαυρους οταν μας τρωνε οι αρκουδες. Γινε λιγο επικαιρος κυρ αρθρογραφε!!!! Γραψε κατι για το ΙΣΙΣ και κανε εκει την αναφορα σου στο χριστιανισμο. Καταληγεις φανατικοτερος των Συριζανελων και αδικεις το ΕΜΠ που σου δωσε πτυχιο. Γινε επικαιρος και θα ακουστεις απο περσσοτερους. Επιχειρησιακη Ερευνα δε διδακτηκες στο ΕΜΠ?

  • Ανώνυμος 49728

    27 Νοε 2020

    @49727
    Σε σύγκριση με αυτά που ανέφερα (δωδεκάθεο και σκανδιναβική θρησκεία) και πάντα στα πλαίσια της κοινωνίας.

    Π.χ. οι βίκινγκς είχαν τη Βαλχάλα και την αντίληψη ότι όποιος πολεμάει γενναία, πάει εκεί μετά θάνατον. Αυτή η κοινή αντίληψη και ιδανικό συντόνιζε τα φαντασιακά των μελών της κοινωνίας των βίκινγκς, συντηρούσε και διαιώνιζε το κοινωνικό τους δίκτυο, δίνοντάς του δικαιολόγηση ύπαρξης. Προτείνω τις πρώτες σεζόν της σειράς "Vikings" επαυτού. Όμως αυτές οι αντιλήψεις δεν μπορούν να συγκριθούν με τη χριστιανική φιλολογία. Απλά ο χριστιανισμός επιτελούσε καλύτερα και αποδοτικότερα το έργο της θρησκείας των βίκινγκς, ενισχυμένος τα μάλα από τον πλατωνισμό και την υπόλοιπη αρχαία φιλοσοφία.

    Κάτι παρόμοιο ισχύει και με τον πλουραλισμό θρησκειών στη λεκάνη της Μεσογείου κατά τη ρωμαική περίοδο. Γιατί να έχει τόσες θρησκείες να συναγωνίζονται για το ποια παίζει καλύτερα το ρόλο της κοινωνικής συνοχής μεταξύ των ετερόκλητων εθνικοτήτων και μειονοτήτων, όταν μπορείς να έχει μία, το απόλυτο όπλο, ένα κολάζ δοξασιών, μια πολιτικο-θρησκευτική ιδεολογία Φρανκεστάιν, συναρμοσμένη από διάφορα επιμέρους μέρη που βγάζουν κάποιο νόημα. Τη στιγμή μάλιστα που όλοι αυτοί οι λαοί ήταν υπό τον έλεγχο μίας αυτοκρατορίας. Η κοινωνική ομογενοποίηση που επήλθε τότε και η καθολική στράτευση προς συγκεκριμένους συλλογικούς σκοπούς, αποτελεί σταθμό στην ιστορία της ανθρωπότητας (οι όποιες παράπλευρες απώλειες και ακρότητες ενισχύονται από την υπερβολική προσκόλληση στον σκοπό και την απληστία). Ο άνθρωπος επί εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια ζούσε σε υπεροικογενειακές ομάδες ολίγων ατόμων. Σίγουρα και τότε υπήρχε κάποιου είδους συλλογικού φαντασιακού, κοινώς: κουλτούρας. Αλλά όχι στο επίπεδο της κουλτούρας που αναπτύχθηκε στα πλαίσια της οργανωμένης κοινότητας με καταμερισμό εργασίας, ιεράρχηση κ.λπ., αργότερα του βασιλείου, της αυτοκρατορίας, του κράτους, του παγκόσμιου χωριού.

    Το πρόβλημα με τέτοιου είδους κοινωνικές συμβάσεις και κατασκευάσματα (κουλτούρα, παραδόσεις, δοξασίες, ιδανικά, ήθη, έθιμα, πολιτισμός, δίκαιο, τέχνες, επιστήμες) είναι όταν εστιάζουμε και προσκολλούμαστε σε αυτά παραπάνω από όσο πρέπει. Και στον χριστιανισμό ήδη εξαρχής υπήρξαν ακόμα και μέσα από το ίδιο του το σώμα αντίπαλες φωνές και ερμηνείες, που αρχικά επιλύθηκαν με τις οικουμενικές συνόδους. Από αυτή τη μακροχρόνια πάλη μπορεί να βγήκε κερδισμένη η σημερινή έκδοση του χριστιανισμού, αλλά αυξήθηκε η πόρωση και η προσκόλληση, αλλά και η καχυποψία από πού θα προέλθει η επόμενη αμφισβήτηση. Από όλους τους πολιτισμούς του παρελθόντος μόνο ο δυτικός πολιτισμός έχει δώσει τόσες πολλές επαναστάσεις και ιδεολογικές διαμάχες, ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά με το πώς ερμηνεύει την πραγματικότητα. Ακόμα και σήμερα οι ανίδεοι και αδαείς συζητάνε για το πώς οι επιστημονικές ανακαλύψεις θα τους απαλλάξουν από τη θρησκεία...

    Για να γίνουν κατανοητά όλα τα παραπάνω, απαιτείται να γίνει αντιληπτό ότι οι κοινωνικές συμβάσεις δεν αξίζουν τόσο πολύ την προσοχή μας και τη στενή ιδεολογική προσκόλληση και πόρωση σε αυτές. Είναι δικά μας κατασκευάσματα που εφευρέθηκαν για κάποιους λόγους διότι είναι χρήσιμα και ωφελούν εμάς, προσωρινά πάντα μέχρι να τροποποιηθούν ή να αλλάξουν. Ούτε οι κοινωνικοί θεσμοί, ούτε τα επιστημονικά μοντέλα έχουν κατά ανάγκη φυσική σημασία και ισχύ κοσμοαντίληψης.

    "Σύμφωνα με τους ερευνητές, η πίστη σε έναν θεό που βλέπει (ακόμη και μέσα στο μυαλό των ανθρώπων) και τιμωρεί την αδικία, ευνόησε την εξέλιξη της ανθρώπινης συνεργασίας και περιόρισε την αντικοινωνική συμπεριφορά, ενισχύοντας, αντίθετα, την κοινωνική συνοχή και τη γενναιοδωρία. «Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις φαίνεται πως υπήρξαν ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες στην ανάπτυξη και σταθεροποίηση των άκρως πολύπλοκων κοινωνικών θεσμών, όπως το κράτος» ανέφερε ο κ. Πουρζίκι. Αυτό το μήνυμα ισχύει ακόμη και σήμερα, σύμφωνα με τους ανθρωπολόγους. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature»."
    https://www.tovima.gr/2016/02/11/science/i-pisti-se-theoys-timwroys-edese-tis-prwtes-koinwnies/

    Ο πόλεμος για το μυαλό σας συνεχίζεται. Do you want to know more?
    https://www.youtube.com/watch?v=sQXubDsT9zs
    Διευκρίνηση: αυτό που ονομάζει ατομική προσοχή εννοεί και τον προσωπικό χρόνο και πώς τον ξοδεύουμε.
    Την υγεία και το χρήμα μπορείς να τα χάσεις και να τα ξαναβρείς. Όμως ο προσωπικός χρόνος χάνεται και δεν γυρίζει ποτέ πίσω.
    Αν η υπέρμετρη κατανάλωση τροφής οδηγεί στην παχυσαρκία, πού οδηγεί η υπέρμετρη κατανάλωση πληροφορίας;

    (Divine comment alert!)

    Μουσικό διάλειμμα:
    https://www.youtube.com/watch?v=mMs3pwaaMZo
    https://www.youtube.com/watch?v=jU9n-6V9BYU

  • Ανώνυμος 49727

    27 Νοε 2020

    Μιλάμε για ανώτατο εργαλείο συνοχής της κοινωνίας
    https://www.espressonews.gr/cover-story/263019/thayma-stin-ektafi-mitropoliti-eyodiasan-ta-osta-toy-kallinikoy/
    https://roides.wordpress.com/2020/03/28/28mar20-2/
    Γιάννης

  • Ανώνυμος 49726

    27 Νοε 2020

    Η καμπάνα κτυπάει σε μια συγκέντρωση για τον βωμό των 12 θεών. Τυχαίο; Δεν νομίζω.
    Ηθελε να τους θυμίσει ότι πέρα από των βωμό των 12, υπήρχε και ο βωμός "τω αγνώστω θεώ".. 😊

  • Ανώνυμος 49725

    27 Νοε 2020

    Μια από τα ίδια μου ξεφουρνίζεις Γιάννη!
    Δηλαδή τί να κάνω, να κάτσω να ξαναγράψω τα ίδια; Μπα βαριέμαι.
    Κάθε κοινωνία θέλει και το εργαλείο κοινωνικής συνοχής της.
    Και αυτό είναι ο χριστιανισμός, ένα εργαλείο κοινωνικής συνοχής, ανώτερο μάλιστα από δωδεκάθεο και σκανδιναβική θρησκεία.

    https://www.youtube.com/watch?v=LkM7OGjaExc
    Μην ψωνάζεις!

  • Ανώνυμος 49724

    27 Νοε 2020

    Και κάτι που ξέχασα
    Οσο, γιατί ανατολίτικη; (μέση Ανατολή), τα ευαγγέλια συμπληρώνουν την Παλαιά διαθήκη. Το λέει και ο Ιησούς: δεν ήρθα να καταλύσω τους νόμους, αλλά να τους συμπληρώσω.
    Όλο το σκηνικό που δρα ο θεός της βίβλου και οι ήρωες της, λαμβάνουν χώρα στην έρημο της Μ. Ανατολής, και πουθενά αλλού.

  • Ανώνυμος 49723

    27 Νοε 2020

    49722,

    πουθενά δεν ανέφερα την αρχαιοελληνική φιλοσοφία. Ούτε καν την είχα στο μυαλό μου, όταν έγραφα το σχόλιο μου.
    Ασφαλώς όλες οι κοινωνίες έχουν θετικά και αρνητικά. Πάντα ήταν έτσι και πάντα θα είναι έτσι. Αλλά εγώ δεν έκρινα κοινωνίες, ούτε τα όποια στοιχεία δανείστηκε από άλλες θρησκείες η φιλοσοφικές ιδέες. Εστίασα στις πρακτικές του Χριστιανισμού σαν θρησκευτικό κίνημα που χρησιμοποίησε για να επικρατήσει και την τρομερή θέληση του να επικρατήσει επί πάντων, που εν τέλει τον μετέτρεψαν πολύ γρήγορα σε ένα αδίστακτο εξουσιαστικό μηχανισμό, ο οποίος δεν σταματούσε μπροστά σε τίποτα.
    Ο Χριστιανισμός είναι μέχρι και σήμερα ότι χειρότερο έχει σκεφτεί το ανθρώπινο μυαλό. Δεν έχει προσφέρει τίποτα το θετικό. Μεγαλύτερες αποδείξεις τα συγγράμματα τους, τα λεγόμενα ιερά βιβλία τους, και εννοώ τα επίσημα, αυτά που αποδέχονται τα κύρια είδη του (τα λεγόμενα απόκρυφα δεν με ενδιαφέρουν, καθώς ξεχάστηκαν), ο μεσαίωνας και το Βυζάντιο.
    Εκεί που εστίασα ήταν σε ποια στρώματα των τότε κοινωνιών απευθύνθηκε και ποια ψυχολογικά επιχειρήματα - συχνά παιδαριώδεις δοξασίες - και μεθόδους χρησιμοποίησε ώστε να τα χειραγωγήσει και να τα στρέψει ενάντια στην τότε καθεστηκυία τάξη πραγμάτων.
    Τα ευαγγέλια, οι πατέρες της εκκλησίας και οι αποκαλούμενοι Άγιοι και ασκητές- φρικιά, άνθρωποι με μίσος για τα βασικά στοιχεία της ζωής γνώριζαν ακριβέστατα τί ήθελαν να κάνουν και τι μέσα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν, για να ανακόψουν όχι μόνο τα κακά που υπήρχαν αλλά και ότι καλό είχε δημιουργηθεί με πολύ κόπο από την γνώση, την επιστήμη, την όποια πολιτική εμπειρία άρχισε να συσσωρεύεται, τις τέχνες, την φιλοσοφία κλπ.
    Ηθελαν να δώσουν το δικό τους νόημα στα πράγματα και στις αξίες. Και το έκαναν, με τον φόβο και την ακούραστη προπαγάνδα. Σκέψου πως για δύο χιλιάδες χρόνια λένε τα ίδια πράγματα!
    Παρ' ότι ο κόσμος μέσα στους αιώνες έχει αλλάξει άρδην, δεν διστάζουν να θέλουν να έχουν αυτοί τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Μόνο αυτοί μπορούν να δίνουν ένα νόημα στα πράγματα και στην πραγματικότητα, έστω κι αν χρειάζεται να την αντιστρέφουν!
    Προς αιώνια δόξα του θεού της ερήμου, και εν τέλει, τον αιώνιο δρόμο για να δοξάζουν τον εαυτό τους.
    Γιάννης

  • Ανώνυμος 49722

    26 Νοε 2020

    Ακολουθεί θεικό σχόλιο, έχετε προειδοποιηθεί.

    Γιάννη (49721) τα έχεις μπερδέψει λιγάκι (νιτσεικός γαρ), ο χριστιανισμός δεν ήταν και δεν είναι κάποια συνωμοσία κατά της ανθρωπότητας.
    Οι συγκρητισμοί και οι συγχωνεύσεις ιδεών και φιλοσοφιών είχαν ξεκινήσει από την ελληνιστική εποχή, πριν ακόμα από τους ρωμαίους.
    Και συγκρητισμοί και συγχωνεύσεις ήταν και είναι κάτι το αναμενόμενο και φυσιολογικό στα πλαίσια πάντα των ανθρώπινων κοινωνιών.
    Οι οποίες κοινωνίες όπως έχω ξαναπεί έχουν μεγάλα θετικά αλλά και μεγάλα αρνητικά.
    Ειδικά σήμερα ζούμε στην εποχή των μεγαλύτερων συγκρητισμών και συγχωνεύσεων όλων των εποχών σε όλα τα επίπεδα.
    Για παράδειγμα fusion γιαπωνέζικης με περουβιανής κουζίνα και γενικά ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί.
    Τις προάλλες το Χόλυγουντ έθεσε νέες προδιαγραφές για το όσκαρ καλύτερης εικόνας (αντιπροσώπευση εθνικοτήτων, φύλων, LGBTQ+ ατόμων κ.λπ.).
    Όπως είπε και ο Μάρσαλ Μακλούαν ο πλανήτης έχει γίνει ένα παγκόσμιο χωριό (γιατί παραπονιέστε βρε αχάριστοι;).
    Θα σου πρότεινα να μελετήσεις το σχόλιό μου (49720) και να ξεπεράσεις το ιδεολογικό εμπόδιο κακός ιουδαισμός-καλή αρχαιοελληνική φιλοσοφία.
    "Ο σοφός δεν αγωνίζεται. Μόνον ο βυθισμένος στην άγνοια αυτοδεσμεύεται."
    Επίσης γιατί ανατολίτικη; Αλεξάνδρεια, Αντιόχεια, Έφεσος, Κόρινθος, Ρώμη.
    Ποιοι ήταν οι προχωρημένοι δυτικοί της εποχής, οι ίβηρες, οι γαλάτες και οι καρχηδόνιοι; Ή μήπως οι βρετανοί που τους είχαν για φάπες.

    "Μία από τις μεγάλες ανησυχίες σχετικά με την ανακοίνωση της Ακαδημίας για τις αλλαγές των Όσκαρ ήταν ότι δεν θα επιτρέπεται στους σκηνοθέτες να διηγούνται τις ιστορίες που θέλουν. Ωστόσο, πολλοί άλλοι λένε ότι οι κανόνες είναι πολύ λιγότερο επαχθείς από ότι φαίνεται και ότι οι περισσότερες ταινίες δεν θα χρειαστεί να αλλάξουν καθόλου την προσέγγισή τους."
    https://www.iefimerida.gr/oscars/allages-ton-kanonismon-sta-brabeia-oskar

    Aristobulus of Alexandria (Greek: Ἀριστόβουλος) also called Aristobulus the Peripatetic (fl. 181–124 B.C.E.) and once believed to be Aristobulus of Paneas, was a Hellenistic Jewish philosopher of the Peripatetic school, though he also used Platonic and Pythagorean concepts. Like his successor, Philo, he attempted to fuse ideas in the Hebrew Scriptures with those in Greek thought.
    Aristobulus was among many philosophers of his day who argued that the essentials of Greek philosophy and metaphysics were derived from Jewish sources. Philosopher Numenius of Apamea (2nd century CE) echoes this position in his well-known statement "What is Plato but Moses speaking Attic Greek?" Aristobulus maintained, 150 years earlier than Philo, that not only the oldest Grecian poets, Homer, Hesod, Orpheus, etc., but also the most celebrated Greek thinkers, especially Plato, had acquired most of their wisdom from Jewish sages and ancient Hebrew texts.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Aristobulus_of_Alexandria

    Ας γελάσουμε λίγο με Τσαγκρινό:
    https://www.youtube.com/watch?v=gOtbGjvlwxU
    Κάπου στη μέση του βίντεο τον διακόπτει ο ήχος της καμπάνας.

  • Ανώνυμος 49721

    26 Νοε 2020

    Ο Χριστιανισμός επικράτησε κατά κράτος επειδή γνώριζε καλά σε ποιους έπρεπε να απευθυνθεί, ποιοι θα μπορούσαν να τον ακούσουν, ποιοι θα γοητεύονταν από τα κηρύγματα του.
    Οι πιο φτωχοί, οι πιο εξαθλιωμένοι, οι πιο αγράμματοι, οι ξεχασμένοι, οι άνθρωποι "ποντίκια", οι πιο κτηνώδεις φύσεις.
    Και έτσι έκανε. Τους έδωσε τα ψέματα που είχαν ανάγκη να ακούσουν, τους τόνωνε το ανύπαρκτο ηθικό τους, ξύπνησε τον σε βαθύ λήθαργο εγωισμό τους, θέριεψε τα αισθήματα της μνησικακίας και της εκδίκησης τους.

    Πρώτα πρώτα τους έδωσε το φοβερό ψέμα: όλες οι ψυχές των ανθρώπων είναι ίσες μπροστά στον θεό! (ήταν πολύ νωρίς, για να ειπωθεί ένα άλλο ψέμα: της φυσικής ισότητας των ανθρώπων: αυτό θα το έκανε ο κομμουνισμός).
    Χαρές και πανηγύρια για όλους αυτούς, που τους είχαν μάθει οι Ρωμαίοι πως είναι ένα τίποτα. Πως είναι τόσο ξιπεσμένοι, που ακόμη και οι θεοί δεν ασχολούνται μαζί τους.
    Μετά τους είπε πως είναι ευκολότερο να περάσει το σχοινί από τα δίκτυα των ψαράδων από την τρύπα της βελόνας, παρά ένας πλούσιος να πάει στον παράδεισο. Τι εκδίκηση!
    Πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας πως στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ο πλούτος άνηκε σε λίγους ανθρώπους και η μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων ζούσαν σε απόλυτη ανέχεια ή σε σχεδόν απόλυτη ανέχεια, και αυτές οι δύο πλευρές δεν είχαν σχεδόν καμία επαφή μεταξύ τους.
    Η νέα θρησκεία έλεγε πως δεν χρειάζεται κάποιος να εργάζεται, να φροντίζει για τον εαυτό του, αυτό θα το έκανε ο θεός.
    'Ενα άλλο κήρυγμα ήταν αυτό της αγάπης και της άρνησης του πολέμου. Αυτό προκάλεσε μια αδυναμία στις πολεμικές ικανότητες της Ρώμης, με την πάροδο του χρόνου.
    Φυσικά όταν ο Χριστιανισμός άρχισε να ισχυροποιείται και κατέλαβε εκ των έσω την ρωμαϊκή εξουσία, όλοι οι αρνητές να γίνουν μισθοφόροι, κατατάχθηκαν στο πλευρό των Χριστιανών αυτοκρατόρων και πολέμησαν με φανατισμό, γιατί το ήθελε ο θεός (εν τούτω νίκα κλπ).
    Το κερασάκι της τούρτας ήταν η αιώνια μακαριότητα στην αιώνια βασιλεία του θεού, αρκεί κάποιος να άντεχε τις δυσκολίες της ζωής που δεν ήταν τίποτα άλλο από δοκιμασίες του Κυρίου, με ανταμοιβή τον παράδεισο στον οποίο όλοι οι βασανισμένοι εδώ στη γη, θα μπορούσαν με όλη τους την ησυχία να παρακολουθούν τα πρώην αφεντικά τους εδώ στη γη, να καίγονται στην κόλαση σαν λαμπάδες (Δίας, οι άλλοι θεοί, πλούσιοι, πρίγκιπες, βασιλιάδες, αθλητές, φιλόσοφοι, επιστήμονες, όσοι γελούσαν με τα περί Ιησού κλπ).
    Να μη ξεχάσουμε και αυτό: ξέρεις πόσο σημαντικό είναι να μη γνωρίζεις να γράφεις, να διαβάζεις, να μην έχεις δει ποτέ στη ζωή σου ένα βιβλίο, αλλά να έχεις το μονοπώλιο της Αλήθειας του θεού, αυτό της αγάπης και της δικαιοσύνης; Η τέλεια συνταγή να προκαλείς επαναστάσεις, κινήματα, μίση, διχόνοια, πολέμους και άλλα.
    Η συνέχεια είναι γνωστή. Κυριάρχησε επίσημα επί της Ρωμαϊκής πολιτικής και στρατιωτικής εξουσίας, έχοντας στο πλευρό του αναρίθμητους "αποτυχημένους" που είχαν αναβαθμιστεί.
    Όσοι τον αρνήθηκαν υπέστησαν μεγάλη βία. Τους πέρασε δια πυρός και σιδήρου, ώσπου εξαναγκάστηκαν να γίνουν οπαδοί αυτής της προερχόμενης από την Μέση Ανατολή θρησκείας.
    Όσοι ήταν ανυποχώρητοι στην άρνηση τους, πήγαν να συναντήσουν τους πρόγονους τους στην κόλαση ή έχαναν τις περιουσίες τους και τα πολιτικά δικαιώματα τους.

    Τώρα, ύστερα από δύο χιλιάδες χρόνια, ο Χριστιανισμός βρίσκεται σε ένα αρκετά διαφορετικό περιβάλλον από αυτό που τον γέννησε και μετάτρεψε σε πανίσχυρη χιλιόχρονη εξουσία.
    Οι άνθρωποι είναι πιο απρόθυμοι να πιστέψουν σ' αυτά τα ιδεολογικά και φιλοσοφικά παραμύθια που υπάρχουν στα "ιερά" βιβλία του.
    Ωστόσο, οι άνθρωποι εξακολουθούν να έχουν ανάγκη για υπερβατικά και μεταφυσικά ερωτήματα. Για την θέση τους μέσα στον ορατό κόσμο.
    Όσο η επιστήμη θα εντυπωσιάζει τους ανθρώπους και μπορεί να δίνει τις δικές της απαντήσεις σ' αυτά τα ερωτήματα (η οποία συχνά χρησιμοποιεί και αυτή την μεταφυσική, με ότι συνεπάγεται, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα), ο Χριστιανισμός θα υποχωρεί συνεχώς. (το είδαμε τώρα με την πανδημία. Η επιστήμη είχε τον πρώτο λόγο στην ερμηνεία του και στην αντιμετώπιση του. Η εκκλησία έκανε - απρόθυμα - βήματα υποχώρησης μπροστά της).
    Πιστεύω πως ο 21ος αιώνας, θα είναι και ο τελευταίος αυτής της Ανατολίτικης θρησκείας. Ταυτόχρονα, πιστεύω πως θα αφήσει πίσω του πολλά από τα σημάδια του , για πολύ καιρό.
    Γιάννης


  • Ανώνυμος 49720

    26 Νοε 2020

    Το σχόλιο της ημέρας, aka θεικό σχόλιο:

    "Οι άνθρωποι του λαού θεωρούσαν το μπάνιο αμαρτία, γιατί με αυτό κινδύνευε να εξαφανιστεί το μύρο από τη βάφτισή τους."
    https://www.freeinquiry.gr/articles/vivliokrisia/osa-den-gnorizate/4323.html
    XD

    Ο χριστιανισμός δεν είναι ένας, αλλά αποτελεί ένα συμπίλημα αντιλήψεων, παραδόσεων, εθίμων, ηθών από διάφορες εποχές (π.χ. νηστείες). Ο χριστιανισμός όπως το ξέρουμε σήμερα είναι τα κείμενα των λεγόμενων πατέρων της εκκλησίας, τα κείμενα του Παύλου και οι αποφάσεις των Συνόδων, σε συνδυασμό με σύγχρονες εξιδανεικεύσεις και φαντασιώσεις. Οι χριστιανο-υπαρξιστές για παράδειγμα λένε ότι δεν αξίζει τίποτε, δεν έχει σημασία τίποτε, άρα υπάρχει θεός! Οι φιλοσοφημένοι χριστιανοί λένε ότι ο θεός είναι αγάπη κ.λπ.

    Ο χριστιανισμός είναι μονο-θρησκεία, ως εκ τούτου έχει ενσωματώσει στο σώμα της χίλια δυο πράγματα εδώ και δύο χιλιετίες, πολλά από αυτά αδικαιολόγητα και ασυμβίβαστα μεταξύ τους, ταυτοχρόνως λειτουργώντας και συγκεντρώνοντας εμπειρία ως κράτος εν κράτει. Είναι μια πολιτικο-θρησκευτική ιδεολογία πασπαρτού για να ανοίγει πολλές πόρτες. Αφού ως μόνη θρησκεία επιτελούσε και επιτελεί όσα επιτελούσαν όλες οι θρησκείες μαζί σε μια πολυθειστική κοινωνία, δηλαδή τον ρόλο της κοινωνικής συνοχής και του συντονισμού του φαντασιακού των μελών μιας κοινωνίας. Μόλις πριν δύο αιώνες εφευρέθηκε ένας νέος θεσμός για την συντήρηση της κοινωνικής συνοχής: ο πατριωτισμός.

    Εδώ να αναφέρω ότι όσα πέτυχε ο χριστιανισμός δεν θα μπορούσε να τα πετύχει χωρίς την αρχαιοελληνική φιλοσοφία και δεν εννοώ μόνο τον πλατωνισμό και τον στωικισμό (Φίλων Αλεξανδρεύς, Αριστόβουλος του Πανέα κ.λπ.). Στην εποχή του χριστιανισμού και πιο πριν οι άνθρωποι άρχισαν να ενδιαφέρονται για την ατομική τους σωτηρία και την αποκαλυπτώμενη θρησκεία (μαζί με τη φιλολογία που τη συνοδεύει) που είχε γίνει "viral" στις μεσογειακές κοινωνίες της εποχής (όπως σήμερα οι ιστορίες των κόμικς και ταινίες με σούπερ-ήρωες και οι σειρές του netflix), αφήνοντας πίσω τις ονειρώξεις και φαντασιώσεις για πρότυπες πολιτείες και "φιλοσοφικό πνεύμα".

    Ο χριστιανισμός ήταν το όψιμο πνευματικό προιόν της λεκάνης της ανατολικής Μεσογείου (Αλεξάνδρεια, Αντιόχεια, Έφεσος, Ρώμη), μιας εποχής όπου έλαβε χώρα ένας μεγάλος οργασμός από ιδέες και αντιλήψεις, αφού τότε η περιοχή ήταν ενοποιημένη από τους ρωμαίους, εν μέσω ενός συγκρητισμού αντιλήψεων, ιδεών, χωνευτήριου παραδόσεων και κουλτουρών. Και αφού αναπτύχθηκε κάτι τέτοιο, αναμενόμενο ήταν να καπαρώσει στη συνέχεια τις άλλες παραδόσεις.

    Πάμε σε σύντομα αποσπάσματα:

    Ο Φίλων χρησιμοποίησε την αλληγορία για να αναμείξει και να εναρμονίσει την ελληνική φιλοσοφία και τον Ιουδαϊσμό.
    Η μεθοδολογία του περιλάμβανε πρακτικές τόσο της ιουδαϊκής ερμηνευτικής όσο και της στωικής φιλοσοφίας. Ορατές είναι επίσης οι πυθαγοριστικές επιρροές, όπως η κρυπτοσυμβολιστική και η προσκόλληση στην αυτοπειθαρχία ως προετοιμασία για την αθανασία.
    Ο Φίλων ταύτισε τον Λόγο των Στωικών, δηλαδή την αρχή που συγκροτεί το σύμπαν, με την πρωτόκτιστη σοφία του Θεού που αναφέρεται στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα της Εβραϊκής Βίβλου, διά της οποίας πλάστηκε ο κόσμος, και αυτός ο συσχετισμός επηρέασε εμφανώς την πρωτοχριστιανική Χριστολογία.
    Ο Φίλων απέδιδε την προέλευση της ελληνικής φιλοσοφίας στην Πεντάτευχο. Σαν τον απόστολο Παύλο, ο Φίλων θεωρούσε ότι η σεξουαλική διαστροφή και αταξία αποτελούν σύμπτωμα ειδωλολατρίας. Απέρριπτε την ελληνική ηθική παράδοση και θεωρούσε την αποκαλυμμένη θρησκεία ανώτερη από τη φιλοσοφία. Αν και εξυμνούσε τη σπουδαιότητα της μελέτης των επιστημών η οποία με τη σειρά της προωθεί την εμβάθυνση στη φιλοσοφία με απώτερο σκοπό την υψηλού επιπέδου θεολογία, ο ίδιος υπήρξε εκλεκτικιστής, χωρίς να εντάσσεται σε κάποια συγκεκριμένη φιλοσοφική σχολή. Η αντίληψη του Φίλωνος περί Θεού επηρεάστηκε έντονα από πλατωνικές ιδέες. Ο Φίλων θεωρούσε ότι ο Θεός είναι Ένας, η απόλυτη Μονάδα, πέρα από κάθε έννοια πολλαπλότητας, και ότι δεν υπάρχει καμία γλώσσα που θα μπορούσε να περιγράψει την ύπαρξή Του.
    Ο Φίλων θεωρείται ως ο ιδρυτής της θρησκευτικής φιλοσοφίας στον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ. Σύμφωνα με τον Τσάντγουικ (Henry Chadwick), «η ιστορία της χριστιανικής φιλοσοφίας αρχίζει όχι με έναν Χριστιανό, αλλά με έναν Ιουδαίο, τον Φίλωνα της Αλεξανδρείας, έναν ηλικιωμένο σύγχρονο του Αγίου Παύλου».
    https://el.wikipedia.org/wiki/Φίλων_ο_Αλεξανδρεύς

    Τελικά, η πλατωνική και νεοπλατωνική φιλοσοφία για την Πατερική θεολογία είχε μεν τον ρόλο ενός "τεχνητού βοηθητικού οργάνου στην υπηρεσία της κατανοήσεως των θείων αληθειών" πρέπει όμως, εκτός των παραπάνω, να διευκρινιστεί και το σημαντικότερο: "ενώ η φιλοσοφία παρέχει κάποια ικανοποίησι στο ανθρώπινο πνεύμα, όμως δεν μπορεί να λύτρωση τον άνθρωπο". Με όλα αυτά τα δεδομένα και άλλα περισσότερα, τελικά ο Χριστιανισμός καθιέρωσε "ένα νέο πολιτισμό" ο οποίος "θεμελιώθηκε πρώτιστα στην αλήθεια της Αποκάλυψης" η οποία επιβλήθηκε του "φιλοσοφικού πνεύματος".
    https://el.wikipedia.org/wiki/Ιουδαιοχριστιανικός_πλατωνισμός

    Περί της φιλολογίας της χριστιανικής θεολογίας:
    https://el.orthodoxwiki.org/Αγία_Τριάδα
    https://el.orthodoxwiki.org/Ουσία
    https://el.orthodoxwiki.org/Πρόσωπο