Η ΦΟΥΦΟΥ
ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ

Άρθρα από την
“Ελεύθερη Έρευνα”


Μέσα από δεκάδες ιστορικές και πολιτικές
έρευνες υπάρχει ένα μη αμφισβητήσιμο
συμπέρασμα, ότι για να βάλουν κάποιου
το όνομα σε δρόμο ή καράβι ή να του κάνουν
άγαλμα ή έστω μικρή προτομή, σε κάποια
αχρειότητα πρέπει να είναι μπλεγμένος.

Είναι γνωστό, ότι η Ρωμιοσύνη διαστρεβλώνει
και τηλεγράφημα, έτσι μια ποιητική συλλογή
μου την ανέλυσα ο ίδιος, για να μην υπάρχει
περιθώριο παρανόησης.


Πέρα από την κάθε είδους και σε κάθε τομέα
κατάντια της Ρωμιοσύνης, συνεχίζουν −ως
είναι φυσικό−
να υπάρχουν οι υμνητές της
και βέβαια αυτός δεν είναι ο λόγος, στον οποίο οφείλεται η σημερινή, αλλά και διαχρονική της κατάντια. Δεμένος ο ρωμιός στο άρμα της αβελτηρίας φαντάζει τον εαυτό του Ηνίοχο κι ενώ οι τενεκέδες, που σέρνει κτυπούν, νομίζει, ότι είναι του γείτονα.

Ένα είναι βέβαιο, ότι ο ρωμιός ένεκα διαπαιδαγώγησης όλα τα ξέρει και όλα τα κατανοεί, έτσι τουλάχιστον θεωρεί, και συχνά αναφέρεται σε κουτούς ξένους ή συναφείς εθνικές ανοησίες. Ρωμιός και αυτοκριτική δεν πάνε μαζί. Έτσι δεν είναι φίλε ρωμιέ;

Η εργασία αυτή αντανακλά σε τόμους μελετών και δομεί την «εικόνα» μου και κατά ένα μέρος το ρωμιό. Όμως, για ακριβέστερο προσδιορισμό της Ρωμιοσύνης και πολλών άλλων αληθειών επί των ψευδολογιών του εθνικού και θρησκευτικού Συστήματος, ενδεχομένως να βοηθήσει −κυρίως το νέο μελετητή− το διαδικτυακό περιοδικό «Ελεύθερη Έρευνα», από άρθρα δικά μου και άλλων του οποίου, αποτελείται εξ ολοκλήρου το βιβλίο.

78 σελίδες, αρχείο μορφής pdf, 2,80 ΜΒ.
Κατεβάστε δωρεάν ολόκληρο το βιβλίο κάνοντας κλικ εδώ.


ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


2 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 32085

    22 Ιαν 2015

    ~
    Κλασική περίπτωση ρωμιού: «Είμαι αρκετά ώριμη και υπεύθυνη για να αναλάβω τις ευθύνες μου καθώς και εκείνες αυτών που προστατεύω -εφ΄όσον έχω κάποιον να προστατεύω-, δεν έχω ανάγκη να κυβερνηθώ, κυβερνιέμαι μόνη μου, και φροντίζω συνεχώς να βελτιώνομαι, είτε μέσα από τις δικές μου σκέψεις και συμπεράσματα είτε μέσω συζητήσεων με ανθρώπους τους οποίους θεωρώ έξυπνους, άρα και εκτιμώ. Κυρίως όμως: εάν κάποιος προσπαθήσει να μού επιβληθεί ως αρχηγός τον ακυρώνω μη δίνοντάς του σημασία. Αν του δώσω την παραμικρή σημασία θα πει πώς ... μάλλον έχει δίκιο.»
    Δηλαδή, αν κάποιος νόμος δεν μου αρέσει απλά δεν τον εφαρμόζω. Αν ο προϊστάμενός μου μου πει να εκτελέσω κάποιο έργο που εμένα δεν μου αρέσει απλά τον αγνοώ. Αν θεωρώ πως το να περπατάς στον δρόμο είναι πιό άνετο από το να περπατάς στο πεζοδρόμιο επιλέγεις να πας από τον δρόμο

  • Bielidopoulos

    21 Ιαν 2015

    ~
    "Ρωμιός και αυτοκριτική δεν πάνε μαζί. Έτσι δεν είναι φίλε ρωμιέ;"
    Το βάρος σε αυτήν την περίπτωση πέφτει στους παλιούς. Διότι το να κατηγορήσουμε για αυτό και τα παιδιά, νήπια, εφήβους είναι μάλλον άτοπο.
    Περί γεροντοκρατίας:
    http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=3122
    Φάπα στη φάπα, που θα πάει, θα το σκύψει το κεφάλι η παλιά γενιά, διότι φούσκωσαν τα μυαλά της και έχει πάρει πολύ ψηλά τον αμανέ. Θηρία ανήμερα μπροστά στους νέους, αλλά κότες και χαμερπείς μπροστά στους ξένους. Θρασύδειλοι δηλαδή, κουτοπόνηροι, κομπορρήμονες, αερολόγοι, αμπελοφιλόσοφοι, αυταρχικοί, ναρκισσιστές και μην ξεχνάμε: αρχαιολάγνοι.