Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».



Τα ατομικά τροχιακά
και η σύγχυση γύρω από τη δομή του ατόμου

Μια εκλαϊκευμένη προσέγγιση
χωρίς αναφορά σε κβαντικούς αριθμούς
και μαθηματικές σχέσεις


Έγραψε στις 18.06.2017 ο/η: Bielidopoulos Ibraim

 
 
Η παλιά, λανθασμένη αντίληψη
για την κίνηση των ηλεκτρονίων.
 
Μπορείτε να σχεδιάσετε μια ορισμένη διαδρομή που ακολουθεί ένας πλανήτης που κινείται γύρω από τον Ήλιο, η οποία καλείται τροχιά. Μια απλή θεώρηση των ατόμων είναι παρόμοια, με τα ηλεκτρόνια να περιφέρονται γύρω από τον πυρήνα του ατόμου.

Όμως, η αλήθεια είναι διαφορετική. Στην πραγματικότητα, τα ηλεκτρόνια καταλαμβάνουν περιοχές του τρισδιάστατου χώρου γύρω από τον πυρήνα που καλούνται τροχιακά.

Τροχιές και τροχιακά ακούγονται παρόμοια, αλλά έχουν εντελώς διαφορετικό νόημα. Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε τη διαφορά μεταξύ τους...


 






Έγραψε στις 16.06.2017 ο/η: Μουαμάρ Ιγνάτιος
In modern multinational and multicultural states, the necessity of mitigating any diversity along with the pandemic efforts to achieve a homogenized population comprise the prerequisite of the existence of these states. For this reason, the demands of minority groups, the homosexual rights, or the old fashioned ─ feminist claims for greater "integration" of women into economic and political life, have lost their last traces of radicalism and are now being institutionally promoted by the regimes themselves. That's the reason why scientists who advocate that race is a social construct without biological meaning are being promoted.

In spite of the reactions of some non-modernized sources of power, the constant re-interpretation of urban cachets and civil rights makes sure that these re-interpreted processes are extended to all population groups. This has become a status quo in most modern multicultural societies...


 






Έγραψε στις 09.06.2017 ο/η: Μουαμάρ Ιγνάτιος

Racism has nothing to do with the degree of advancement of a country. It mainly has to do with the formation of national states and the people who were trapped in them and continue to be trapped through “national education”.

The race issue and the roots of racism has to be brought to the attention of young and educated individuals.

Racism cannot be born without a nation, an “imagined” national identity and country borders.

Nationalism is the father or racism and racism is the father of hatred whether that hatred is based on physical features, religious differences, customs and traditions and ethnic myths...


 






Έγραψε στις 05.06.2017 ο/η: Λούπου Μαρία


Το Διάστημα, μάς έχει γίνει πλέον οικείο. Τόσο, ώστε να το έχουμε γεμίσει με σκουπίδια.

Αυτή τη στιγμή εκατοντάδες χιλιάδες θραύσματα βρίσκονται σε τροχιά. Ταξιδεύουν με ταχύτητα περίπου 27.000 χιλιομέτρων την ώρα.

Τα 20.000 από αυτά έχουν μέγεθος μπάλας ή λίγο μεγαλύτερα. Από εργαλειοθήκες μέχρι κομμάτια πυραύλων και τις στάχτες του δημιουργού του Star Trek, Gene Roddenberry...


 




Η ιστορία
του οικονομικού θαύματος
του Ισραήλ


Έγραψε στις 02.06.2017 ο/η: Λάζαρης Γιάννης


 
Το Ισραήλ και η Ελλάδα μοιάζουν σε πολλά. Είναι δυο μικρές μεσογειακές χώρες με σχεδόν ίδιο πληθυσμό (7,1 εκατομμύρια το Ισραήλ, 11,2 εκατομμύρια η Ελλάδα) και πλούτο (268,3 δις δολάρια το ΑΕΠ του Ισραήλ, 284,3 δις δολάρια η Ελλάδα). Οι κουλτούρες μας μοιάζουν: μας αρέσει η διασκέδαση, η καλή ζωή, ο ήλιος, η θάλασσα. Και οι δύο χώρες έχουν μικρές εσωτερικές αγορές, γι’ αυτό και η οικονομική επιτυχία τους προϋποθέτει υψηλή παραγωγικότητα και δυνατές εξαγωγές.

Κι εδώ είναι, που ξεκινούν οι διαφορές. Στον NΑSDΑQ υπάρχουν μόνο 18 εταιρείες της Ελλάδας, ως επί το πλείστον ναυτιλιακές, ενώ το Ισραήλ διαθέτει 69 εταιρείες σχεδόν όλες υψηλής τεχνολογίας, από ηλεκτρονικές εφαρμογές και εταιρείες πληροφορικής μέχρι φαρμακευτικές εταιρείες. Σύμφωνα με στοιχεία του Economίst, το Ισραήλ είναι σήμερα η χώρα με τα περισσότερα startups και venture funds στον κόσμο. Ως εκ τούτου, το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα των ισραηλινών είναι σχεδόν 40% μεγαλύτερο των ρωμιών (33.400 δολάρια οι ισραηλινοί, 25.800 δολάρια οι ρωμιοί). Πώς τα κατάφεραν τόσο καλά οι ισραηλινοί και τι μπορούμε να μάθουμε από αυτούς;...


 






Έγραψε στις 31.05.2017 ο/η: Μουαμάρ Ιγνάτιος
Greece is one of the countries that enjoys on average more than 250 days of sunshine. When people think of Greece, their minds travel back in time contemplating with the country’s vibrant history.

Greece is a land of mystery, a land of superb natural beauty and a land where some of the great minds of antiquity once walked. A land of an immense past, unknown to many especially to the ones who reside in it and call themselves “Hellenes” (Greeks).
 
How was Greece in the past? What were the differences between the various city states in the ancient times? Are the Modern Greeks linked to the ancient ones? What is their idiosyncrasy? How Greek was the Byzantine Empire? What happened during the Ottoman occupation? How did Greece’s population changed over the years? How and why the Modern Greek State was born? What was Greece’s role in WWI, WWII and other major events in modern history? What was the Asia Minor Disaster? How did Greece become a member of the European Union? What caused the Greek financial crisis?
 
All these and many more questions are addressed in this essay where facts are presented as facts without any attempt for “beautification”. The reader should be left to challenge these presented facts through his own thorough research. We have been told that usually winners write history but in this case, winners will be only those who treat history without any socio-political, racial, religious and ethnic bias in mind...


 






Έγραψε στις 26.05.2017 ο/η: Φυλακτού Ευγενία



Κάθε μέρα, δισεκατομμύρια χρήστες συνδέονται με τον μεγαλύτερο τηλεοπτικό ιστότοπο του κόσμου. Ένα δίκτυο, όπου μπορείς να δεις από χιουμοριστικά σκετς, εκκολαπτόμενους τραγουδιστές με ή χωρίς ταλέντο, γάτες που κάνουν ό,τι να ΄ναι, ειδικούς στο μακιγιάζ κ.λπ.. Προγράμματα, που παράγονται από ανώνυμους. Μόνο στο Youtube φορτώνονται κάθε λεπτό, 100 ώρες βίντεο από ένα πλήθος χρηστών. Όλοι είναι υποψήφιοι διάσημοι.

Μεταξύ τους οι Τζέρεμι και Φλο, 25 ετών μουσικοί από το Αρκασόν της Γαλλίας. Τραγούδησαν ένα απλό κομμάτι στο laptop, απλά και συμπαθητικά. Έπιασαν όμως 800.000 θεάσεις. Μία επιτυχία, που άλλαξε την ζωή τους. Χάρη στη δημοτικότητά τους στον ιστό, το ντουέτο έκλεισε συμβόλαιο με μια μεγάλη εταιρεία δίσκων. Το καλλιτεχνικό τους όνομα: «Φρέρο ντε λα βέγκα». Άγνωστοι μέχρι πριν λίγο καιρό, ηχογράφησαν το πρώτο τους σινγκλ κι ήδη ξεκίνησαν καριέρα. «Οφείλουμε τα πάντα στο διαδίκτυο», εξηγούν οι ίδιοι. «Αν δεν υπήρχε το ίντερνετ δεν θα είχαμε δείξει τη μουσική που κάνουμε. Θα παίζαμε στο δωμάτιό μας. Αν δεν είχαμε τόσα κλικς δεν θα ασχολούνταν με εμάς οι επαγγελματίες. Δεν είναι εποχή για ρίσκα. Αν δουν ότι έχεις κοινό, σε αναλαμβάνουν. Αν δεν έχεις, δυσκολεύουν τα πράγματα».

Το διαδίκτυο όμως δεν έχει μόνο καλές ιστορίες. Το Youtube, το Facebook και το  Twitter, η κοινωνική δικτύωση, έγινε το «άγιο δισκοπότηρο» των καλλιτεχνών, αλλά και των πολιτικών και των εταιρειών. Οι αριθμοί τους είναι συνώνυμοι δημοφιλίας, επιρροής, πωλήσων. Αυτοί οι αριθμοί μέτρησης όμως, είναι αξιόπιστοι; Ποιοι είναι τα δεκάδες εκατομμύρια που ακολουθούν τον Πάπα στο Twitter; Ή τα σχεδόν τρία δισεκατομμύρια που είδαν τον κορεάτη Psy; Μπορούμε να «πειράξουμε» τους αριθμούς, να κατευθύνουμε την κοινή γνώμη, τους ψηφοφόρους ή τους καταναλωτές; Μπορούμε να γίνουμε διάσημοι με χειραγώγηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης;

Φαίνεται πως ναι! Πολλοί από χώρες όπως η Ινδία, το Πακιστάν κ.ά. κερδίζουν το τριπλάσιο ενός μέσου μισθού πουλώντας τα likes του στο Facebook. Το Μπαγκλαντές ηγείται στο εμπόριο δημοτικότητας παγκοσμίως. Μερικοί χρησιμοποιούν επιπλέον ειδικά λογισμικά, με τα οποία που μπορούν να δημιουργούν εκατομμύρια πλαστούς ακόλουθους.

Αυτή η επιδημία έχει εξαπλωθεί ακόμα και σε διασημότητες. Βίντεο γνωστής τραγουδίστριας αφαιρέθηκε πρόσφατα από το YouTube, όταν αποδείχθηκε ότι χιλιάδες προβολές του ήταν ψεύτικες. Μεγάλες εταιρείες μόδας και καλλυντικών πληρώνουν bloggers για να προωθήσουν διακριτικά, ακόμα και παράνομα, τα προϊόντα τους. Κάποιες εταιρείες χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να σαμποτάρουν τη φήμη των αντιπάλων τους...


 




An overview
of the Modern Greek Society,
the Greek Crisis and the role of the EU


Έγραψε στις 24.05.2017 ο/η: Μουαμάρ Ιγνάτιος


 

A bitter but true statement

The Greek people constitute an abomination because they are capable of the worst because they are immune to the worst. The Modern Greek society can only give birth to monsters since it has been genetically programmed to do so.
The Modern Greeks are internally destroyed people whose creativity can only be engaged in disasters due to their endemic crap mentality, their supernatural vulgarity and their filthy and corrupted leaders. They deserve to be punished for their nightmarish choices and their inability to learn from their mistakes. No pity should be shown to them.

This may sound like a generalization but if one examines thoroughly the ramshackle foundations of the Modern Greek State, he will have no option but to agree even partially, with a very important, well educated but unfortunately, purposely ignored high caliber writer, an intellectual that has been numerously honored by the French Academy of Arts and Letters, Mr. Dimitris Dimitriadis (“The Abomination”, lifo.gr). In his excellent essay he presents his thoughts, his concerns and his opinion regarding the Greek State and the Greek people in general...


 




Και καταστροφικός

Επτά πόλεμοι,
τέσσερις εμφύλιοι,
επτά πτωχεύσεις

1821-2016


Έγραψε στις 22.05.2017 ο/η: Δερτιλής Γιώργος
Μάλλον γαρ πεφόβημαι τας οικείας ημών
αμαρτίας ή τας των εναντίων διανοίας.

Γιατί περισσότερο φοβάμαι τα δικά μας
λάθη, παρά τα σχέδια των εχθρών.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ, Α 144,1



Η πολιτική των μεγάλων στρατιωτικών δαπανών εγείρει τρία ειδικότερα ερωτήματα. Πρώτο ερώτημα: πώς το κράτος εκάλυπτε τέτοιες δαπάνες επί δύο σχεδόν αιώνες; Απάντηση απλή: με δάνεια, επειδή απλούστατα δεν επέβαλλε επαρκείς και δίκαιους φόρους και ούτε καν εισέπραττε αυτούς που καταλόγιζε. Φόροι ανεπαρκείς, άδικοι, ατελέσφοροι: επί 150 χρόνια, βάραιναν όσους δεν μπορούσαν να φοροδιαφύγονν, κυρίως μισθωτούς και συνταξιούχους. Φόροι ανείσπρακτοι: εισοδήματος παλαιότερα, φόροι προστιθεμένης αξίας αργότερα και μέχρι σήμερα. Ανέκαθεν, αυτή η πολιτική δεν απέδιδε εισπράξεις, απέδιδε ψήφους.

Δεύτερο ερώτημα. γιατί το κράτος ακολούθησε, επί δύο σχεδόν αιώνες, αυτή την εξοντωτική πολιτική στρατιωτικών δαπανών; Ο βαθύτερος λόγος ήταν ο εθνικισμός, ιδεολόγημα που τότε κυριαρχούσε σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο. Το νεαρό ελληνικό κράτος είχε απόλυτη ανάγκη να στηρίξει στον εθνικισμό την αυθεντία και τη νομιμότητά του μέσα στην ίδια την Ελλάδα: απέναντι στους άναρχους τοπικισμούς και στους ίδιους τους πολίτες του. Η αυθεντία και η νομιμότητά του θα θεμελιώνονταν αναγκαστικά στην εθνικιστική ιδεολογία, σε ένα κάποιο είδος Μεγάλης Ιδέας. Το ευάλωτο ελληνικό κρατίδιο δεν θα επεβίωνε αν δεν ήταν εθνικό κράτος. Οι υπήκοοί του έβλεπαν με φόβο και ανασφάλεια την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τον αφυπνιζόμενο εθνικισμό των βαλκανικών λαών. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες και στον παροξυσμό του εθνικισμού σε όλη την Ευρώπη, οι έλληνες δεν μπορούσαν παρά να υιοθετήσουν και αυτοί τον εθνικισμό και να τον εμβολιάσουν με τον αλυτρωτcσμό: με την επιθετική φυγή προς τα εμπρός. Έως το 1922, επομένως, οι πόλεμοι ήταν για την Ελλάδα ιστορικώς αναπόφευκτοι και αυτό δεν σημαίνει ότι η Ιστορία δικαιώνει τον πόλεμο· απλώς τον αιτιολογεί...


 




Από τον εκτοπισμό τους
έως την υποδοχή των λειψάνων της Αγ. Ελένης


Έγραψε στις 19.05.2017 ο/η: Γαλανός Γιώργος



Το Ποντιακό Ζήτημα αποτελεί ένα καλό παράδειγμα παραλογισμού, που πηγάζει από την εφαρμογή εθνικών αρχών σ’ ένα πολυεθνικό κράτος. Στον Πόντο ζούσαν πολλοί και διάφοροι λαοί, οι οποίοι εκχριστιανίστηκαν και ως μέλη της οθωμανικής αυτοκρατορίας πλέον, με την επίδραση των αναδυόμενων τότε στο Βαλκάνια εθνικών ιδεολογιών, τις θρησκευτικές διαιρέσεις τις μετέτρεψαν σε εθνικές.

Ο ορθόδοξος χριστιανικός πληθυσμός άρχισε στις αρχές του 19ου αιώνα να υιοθετεί αισθήματα και φαντασιώσεις του ρωμέικου εθνικισμού. Επηρεάστηκαν, ασχέτως ρίζας, όσοι ζούσαν στη Ανατολή, μιλούσαν ρωμέικα και ήταν χριστιανοί ορθόδοξοι.

Κατ’ αυτό τον τρόπο, υποκύπτοντας στην πολιτική της Αθήνας και της Κωνσταντινούπολης και αργότερα της Άγκυρας, οι λαοί του Πόντου χωρίστηκαν στο φαντασιακό σχήμα έλληνες και τούρκοι. Αυτή τη διαίρεσή τους, ακολούθησαν διάφορα βίαια γεγονότα
και από τις δύο πλευρές, εξ αιτίας των οποίων η πλευρά των ρωμιών αποτέλεσε το θύμα ─ ουσιαστικά των δικών της οραμάτων και πλανών.

Από το 1912 η κάθε πλευρά, μακροπρόθεσμα, ονειρευόταν μια λύση, όπως αυτή των Βαλκανίων, δηλαδή την αποβολή του άλλου από τα εδάφη και την παραμονή του ίδιου σ’ αυτά. Τα υπόλοιπα δεν είναι παρά υπόθεση εθνικών και στρατηγικών συγκυριών. Ο τούρκικος εθνικισμός επιζητούσε και κατάφερε εν τέλει να δημιουργήσει ένα εθνικό κράτος από τα εδάφη της οθωμανικής αυτοκρατορίας που απέμειναν μετά τη Συνθήκη του Μούδρου (1918)...


 



FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...