ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ - www.freeinquiry.gr

Γιατροί-φάρμακα: Πρώτη αιτία θανάτου στο σύγχρονο κόσμο

Fri, 17 Feb 2012 23:49:57 +0200

Ιατρική - φαρμακευτικές:
Επικερδείς βιομηχανίες ασθενειών,
οι οποίες όσο οι άνθρωποι ασθενούν
τόσο αυτές ευημερούν

«Ο ασθενής, που παίρνει φάρμακο, πρέπει να αναρρώσει δυο φορές.
Μια από τη νόσο και μια από το φάρμακο.»
William Osler, MD, 19ος-20ος αιώνας

«Εάν όλα τα φάρμακα, που υπάρχουν στον κόσμο, ρίχνονταν στη θάλασσα,
θα ήταν πολύ κακό για τα ψάρια και πολύ καλό για την ανθρωπότητα.»
Oliver W. Holmes, 19ος αιώνας Καθηγητής ιατρικής τού πανεπιστημίου τού Harvard

«Ήταν δυστύχημα για την ανθρώπινη φυλή
να εξελιχθεί η ιατρική σε διακεκριμένο επάγγελμα.»
R.T. Trall, MD, 19ος αιώνας

Ξεκινήσαμε το άρθρο αυτό με κάποιους παλιούς αφορισμούς διακεκριμένων ιατρών, που καυτηρίαζαν την ιατρική πρακτική τής εποχής τους. Από τότε βέβαια, έχουν περάσει αρκετές δεκαετίες, η ιατρική επιστήμη έχει βελτιωθεί, και θα περίμενε κανείς, ότι οι αφορισμοί αυτοί δεν θα είχαν ισχύ στη σύγχρονη εποχή. Τι θα λέγατε όμως, αν σας αποδεικνύαμε, ότι η κατάσταση δεν έχει αλλάξει και τόσο κι ότι η ιατρική παρά την πρόοδο, που έχει κάνει, συνεχίζει να σκοτώνει αναρίθμητες χιλιάδες ανθρώπους;

Πριν λίγα χρόνια είχε κάνει το γύρο τού κόσμου μια σοκαριστική είδηση: Ότι οι γιατροί αποτελούν την τρίτη αιτία θανάτου στις ΗΠΑ μετά την καρδιοπάθεια και τον καρκίνο. Η πραγματικότητα είναι όμως, ακόμα πιο σοκαριστική: Οι γιατροί και τα φάρμακα αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου και χιλιάδες άνθρωποι χάνουν ετησίως τη ζωή τους από την ιατρική. Πρόκειται δηλαδή για μια πραγματική γενοκτονία, που τεχνηέντως συγκαλύπτεται...

Η τέχνη τής απάτης

Wed, 15 Feb 2012 22:37:41 +0200

Το κερί, που φώτισε
τη γέννηση τού Ιησού,
τα λείψανα τού κόκορα,
που λάλησε στον Πέτρο κ.λπ. κ.λπ.

     Υπάρχουν δυο τραπέζια από το Μυστικό Δείπνο, το ένα βρίσκεται στην Ιταλία, το άλλο στην Αυστρία. Τα σκεύη από το Μυστικό δείπνο είναι τόσο πολλά και σε τόσες ποικιλίες σερβίτσιων, που το μόνο, που μπορείς να φανταστείς είναι, ότι ο Ιησούς έκανε μεγάλο αποχαιρετιστήριο πάρτι. Κομμάτια από το Ιερό Σεντόνι είναι τόσο πολλά, που φαντάζομαι μεγάλο καραβόπανο.

     Καθένας από τους αποστόλους είχε προσωπικό ατελιέ μόδας λόγω των πολλών κομματιών από τα ρούχα τους. Δεν λάλησε στον Πέτρο ένας πετεινός, αλλά ολόκληρο πτηνοτροφείο. Πίσω από τον Ιησού και τους οπαδούς του πήγαινε ένας όχλος από τους αρχαιοπώλες και μαζεύανε ό,τι βρίσκανε.

     Στους ναούς της Ευρώπης υπήρχε τόση μεγάλη ποσότητα από το γάλα τής Παναγίας, που ο Καλβίνος είπε, ότι και αγελάδα να ήταν η Παναγία, τόσο γάλα δεν μπορούσε να δώσει. Στο Παλέρμο λάτρευαν τα λείψανα τής Αγίας Ροζαλίας, αλλά η πρώτη εξέταση έδειξε, ότι τα λείψανα ήταν ενός τράγου.

     Ο καλός ο θεούλης είναι τόσο γενναιόδωρος, που χαρίζει στους αγίους αμέτρητα κεφάλια, χέρια, πόδια και δάχτυλα...

Ο στυλιαρότερψις, ο Δόφιος και ο Ψώλας

Sat, 11 Feb 2012 02:38:01 +0200

Η κατά μόνας τρυφή στην αρχαιότητα.

Αυτοϊκανοποίηση και σεξουαλική ηθική
την κλασική εποχή.

     Οι αρχαίοι έλληνες μπορεί να μην διέθεταν τεχνικό όρο για την πράξη, που στον πρώιμο δέκατο όγδοο αιώνα έμελλε τελικά να ονομαστεί αυνανισμός, γνώριζαν όμως, για ποιο πράγμα μιλούμε. Καμμία αγεφύρωτη εννοιολογική άβυσσος δεν διαχωρίζει τις δικές τους νοητικές κατηγορίες από τις δικές μας.

     Σε μια μελανόμορφη αρύβαλλο τού Νέαρχου, τρεις καθιστοί σάτυροι ζυμώνουν με τα χέρια το τεράστιο πέος τους, που είναι σε στύση. Τους δύο τους βλέπουμε πλαγίως και τον τρίτο μετωπικά, ολόγυμνο, να κάθεται ανακούρκουδα με ανοιχτά σκέλια και να κρατά το τεραστίων διαστάσεων μέλος του. Ο Τερπέκελος, ο «στυλιαρότερψις», είναι ο μεσαίος. Στην αριστερή πλευρά, όπως κοιτούμε, τον πλαισιώνει ο Δόφιος, ο οποίος ονομάζεται έτσι από αυτό που κάνει, από το ρήμα δέφομαι, «μαλάσσομαι με τα χέρια», όπως θα ζύμωνε κανείς και το ψωμί. Αυτό μοιάζει πολύ με καλλιτεχνικό όρο για την πρακτική που περιγράφει. (Στις αριστοφανικές κωμωδίες χρησιμοποιείται επίσης ως ουσιαστικό το δέσπεσθαι με την έννοια «μαλάσσω το σώμα μου με το χέρι».) Στα δεξιά στέκεται ο Ψώλας, τού οποίου το όνομα αναφέρεται στην κατάσταση τού πέους του: από το ψωλός, «σε στύση», με γυμνή βάλανο.

     Όλοι τους χρησιμοποιούν τα δύο χέρια, άλλοι σάτυροι όμως χρησιμοποιούν μόνο το ένα - παρόμοιες σκηνές δεν είναι διόλου σπάνιες στην αγγειογραφία. Τόσο οι λέξεις όσο και η πράξη είναι απλές ως έννοιες και δίχως αμφισημίες. Υπάρχουν επίσης, μεταγενέστερες παραστάσεις με αυνανιζόμενους, τής ελληνιστικής εποχής αυτές - είναι χοντροκομμένοι, παραμορφωμένοι, θέαμα διόλου ευχάριστο. Μάλιστα. Οι αρχαίοι έλληνες είχαν λοιπόν συλλάβει την έννοια αυνανισμός...

''Απόγονοι'' και ''απόγονοι''

Sat, 4 Feb 2012 00:45:13 +0200

Ελλάδα - Π.Γ.Δ.Μ.: Βίοι παράλληλοι
στη σχιζοφρένεια τής ονομασίας

     Ενώ η Ελλάδα είχε καταντήσει ένα από τα πιο διεφθαρμένα κράτη παγκοσμίως, αυτά που απασχολούσαν τους κατοίκους τής χώρας τις τελευταίες δεκαετίες ήταν να ξαναλειτουργήσει η θεολογική σχολή τής Χάλκης, να αναγνωριστεί η οικουμενικότητα τού πατριαρχείου, να μην ονομαστούν οι σκοπιανοί μακεδόνες κ.λπ. άσχετα και ανούσια θέματα, η περίφημη «ελληνική εξωτερική πολιτική». Έτσι, τριάντα χρόνια στην Ε.Ε. κι αντί η χώρα να έχει ήδη γίνει μια υπολογίσιμη δύναμη στην περιοχή, μια «Γερμανία» των Βαλκανίων, με τέτοιες αντιλήψεις και πνιγμένοι στο βυζαντινισμό (αναξιοκρατία, ρουσφέτια, καταχρήσεις κ.λπ.) οι ρωμιοί, «κατάφεραν» να χρεωκοπήσουν.

     Ακόμα και σήμερα όμως, μετά τη χρεωκοπία, δεν φαίνεται να έχουν διδαχθεί από τα λάθη τους, αλλά, παραμένοντας βαθύτατα βυζαντινοί, δυσκλεείς, παρηκμασμένοι, μεσαιωνικοί και ανασφαλείς, συνεχίζουν να πορεύονται με την ίδια νοοτροπία, αποπροσανατολισμένοι από το πραγματικό τους πρόβλημα (έλλειψη παιδείας και αυτογνωσίας), ενώ τους απασχολούν οι ίδιες -όπως τόσα χρόνια- ανοησίες.

     Οι σλαβο-αρβανιτο-βλαχοι κ.λπ. σημερινοί κάτοικοι τού ελλαδικού χώρου λοιπόν, αφού εμπέδωσαν την εδώ και διακόσια χρόνια φαντασίωσή τους περί τής δήθεν ευγενούς καταγωγής τους κι αυτοπροσδιορίστηκαν ως έλληνες, με στενή οικοπεδίστικη αντίληψη των εννοιών Ελλάδα και έλληνας, επιχειρούν «με νύχια και με δόντια» να περιχαρακώσουν τη φαντασίωσή τους αυτή.

     Έτσι, αντιδρούν στην επιχείρηση τού σκοπιανού εθνικισμού, να εμποτίσει στούς κατοίκους τού χώρου τής βόρειας Μακεδονίας τη μακεδονική εθνική συνείδηση, να μεταμορφώσει δηλαδή τους σλαβο-αρβανιτο-βλάχικης κ.λπ. καταγωγής σημερινούς σκοπιανούς, σε «απόγονους» αρχαίων μακεδόνων.

     Δεν έχουν αντιληφθεί, παραβλέπουν ή ξεχνούν ενδεχομένως, ότι εδώ και δυο αιώνες, το ίδιο ακριβώς κάνει κι ο ρωμαίικος εθνικισμός, ο οποίος έχει εμποτίσει στους κατοίκους τού ελλαδικού χώρου την ελληνική εθνική συνείδηση, μεταμόρφωσε δηλαδή, τους σλαβο-αρβανιτο-βλάχικης κ.λπ. καταγωγής σημερινούς ρωμιούς, σε «απόγονους» αρχαίων ελλήνων.

     Με αυτό τον τρόπο, φτάσαμε στη σημερινή σχιζοφρενή κατάσταση τού θέματος τής ονομασίας τής Π.Γ.Δ.Μ., που θυμίζει τη γνωστή παροιμία με τους δυο γαϊδάρους που μάλωναν, όπου ο ξένος αχυρώνας στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι το αρχαιοελληνικό κλέος...

Δεν υπάρχει θεός, που να μην τον δημιούργησε άνθρωπος

Sun, 29 Jan 2012 15:37:29 +0200

Η γέννηση
και η καταγωγή των θρησκειών

     Το ζήτημα τής καταγωγής των θρησκειών μπορούμε σήμερα να το θεωρήσουμε λίγο - πολύ ξεκαθαρισμένο. Πάνω σ΄ αυτό το φαινόμενο, η σημερινή επιστήμη δίνει αρκετές εξηγήσεις. Δυστυχώς όμως, υπάρχουν μέχρι σήμερα πρόσωπα, που υποστηρίζουν, ότι δήθεν ο ίδιος ο θεός αποκάλυψε τη θρησκεία στους πρώτους ανθρώπους. Η επιστήμη δεν έχει καμμιά απολύτως σχέση με τέτοιες απόψεις.

     Οι απόψεις αυτές είναι μια απλή συλλογή κοινών επινοήσεων, τις οποίες κυκλοφορούν οι παπάδες των διαφόρων θρησκειών, για να υπερασπίσουν τα συμφέροντά τους ενάντια στην επιστήμη, η οποία μεταβάλλει σε καπνό και σκόνη την άποψή τους για την «εκ θεού αποκάλυψιν» και για τη θεϊκή καταγωγή των θρησκευτικών πεποιθήσεων.

     Υπάρχει ακόμα κι ένας μέσος δρόμος, η ημιμεταφυσική σχολή τής ιστορίας και τής θρησκείας, η οποία προσπαθεί από τα ποιητικά αισθήματα και τις ποιητικές εντυπώσεις, που προκαλούνται στον άνθρωπο από τη φύση, να εξηγήσει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις. Και αυτή όμως η διδασκαλία, είναι απόλυτα αντιεπιστημονική. Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις δεν πρέπει να εμφανίζονται σαν κάτι, που στέκεται σε άλλο επίπεδο, έξω από τη γενική ανάπτυξη των υπολοίπων πλευρών τού ανθρώπινου πολιτισμού, μια τέτοια μέση οδός είναι απόλυτα απαράδεκτη...

Στρουθοκαμηλισμός στην Ιστορία των Βαλκανίων

Thu, 26 Jan 2012 22:17:09 +0200

Βαλκάνιοι ήρωες
ζωγραφισμένοι σε αυγά στρουθοκαμήλου
και άλλες δημιουργίες

     Αυθυποβολή. Αυτή ίσως να είναι η λέξη που μπορεί να εκφράσει καλύτερα διαχρονική πνευματική κατάσταση των βαλκανικών εθνών κατά την μακροχρόνια και επώδυνη διαδικασία της δημιουργίας των κρατικών τους οντοτήτων μέχρι σήμερα.

     Αυθυποβάλλονται στην ιστορική λήθη προκειμένου να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους στον χάρτη.

     Χρησιμοποιούν τον εθνικισμό ως κάλυμμα του φόβου και της ανασφάλειάς τους.

     Επιμένουν να οπισθοδρομούν σε έναν κόσμο που τρέχει και αδυνατούν να ανοίξουν γέφυρες συνεργασίας μεταξύ τους, διότι υπερδιογκώνουν ό,τι τους χωρίζει και ελαχιστοποιούν ό,τι τους ενώνει.

     Προτιμούν να αγνοούν τα προβλήματα, παρά να τα λύνουν, θεωρώντας ότι αυτό που δεν βλέπουν ...απλά δεν υπάρχει.

     Στρουθοκαμηλίζουν. Βαλκάνιοι ήρωες, ζωγραφισμένοι σε αυγό στρουθοκαμήλου, η αποτύπωση μιας αλήθειας, μιας πραγματικότητας.

    27-29 Ιανουαρίου 2012

     Πολιτιστικό & Πνευματικό Κέντρο Π. Φαλήρου, Αίθουσα ''Φλοίσβος'' επί τής Λεωφ. Ποσειδώνος

     Ώρες λειτουργίας: 09.00-14.00 & 17.00-21.00

     Χορηγός επικοινωνίας: «Ελεύθερη Έρευνα» - www.freeinquiry.gr

Η παραδοσιακή... τυνησιακή αιγαιοπελαγίτικη αρχιτεκτονική

Wed, 25 Jan 2012 12:41:56 +0200

Από αφρικανικές φυλές προέρχονται
πολλά λαογραφικά στοιχεία των νησιών τού Αιγαίου

Οι φωτογραφίες τής επάνω σειράς με την παραδοσιακή αιγαιοπελαγίτικη αρχιτεκτονική -άσπρα τετράγωνα σπίτια με βαμμένες μπλέ πόρτες και παράθυρα- προέρχονται από το Bodrum τής Τουρκίας. Οι τής κάτω σειράς, από το Sidi Bou Said τής Τυνησίας, που στους τουριστικούς οδηγούς αναφέρεται ως παράδειγμα πόλης με τυπική παραδοσιακή τυνησιακή αρχιτεκτονική...

Καρκίνος: Η ύστατη προσπάθεια τού οργανισμού για επιβίωση!

Sat, 21 Jan 2012 13:46:44 +0200

     Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την ασθένεια και την υγεία ως τις δύο όψεις τού ίδιου νομίσματος. Κατά την παρουσία της υγείας η κυτταρική και όλες οι άλλες ανθρώπινες λειτουργίες, γίνονται κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, αντίθετα κατά την διάρκεια ασθένειας το σώμα ουσιαστικά υπολειτουργεί.

     Η απουσία συμπτωμάτων ενός οργανισμού, που ήδη υπολειτουργεί, δεν σημαίνει αναγκαστικά και απουσία ασθένειας ή παρουσία υψηλής υγείας. Η διάγνωση μιας πάθησης αποτελεί συνήθως το τέλος μιας πορείας συνεχούς φθοράς τού οργανισμού, που πέρασε για πολύ καιρό απαρατήρητη. Στην πραγματικότητα, η υγεία είναι καθαρά θέμα σωστής νοοτροπίας και πράξεων τού κάθε ανθρώπου (κατά φύσιν ζειν) και η αρρώστεια το αποτέλεσμα των λαθεμένων επιλογών του (παρά φύσιν ζειν).

     Σύμφωνα με την άποψη τής συμβατικής Ιατρικής, ο καρκίνος είναι ένα αυτοκαταστροφικό εκφυλιστικό νόσημα. Συγκεκριμένα, πρόκειται για την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη ανώμαλων μεταλλαγμένων κυττάρων (καρκινικών) και την δημιουργία όγκων. Στην πραγματικότητα, τα αίτια και οι βασικοί μηχανισμοί, που προκαλούν τον καρκίνο, παραμένουν άγνωστοι για την ιατρική κοινότητα...

Aγιογραφίες με τέρατα και δράκους

Wed, 18 Jan 2012 10:20:14 +0200

Νοσηρότητα, ανοησίες κι ατεχνία
στη χριστιανική Αγιογραφία.

Ευλαβές στέκει το ρωμιοποίμνιο...

Η χριστιανική Αγιογραφία είναι γεμάτη από εικόνες ανύπαρκτων όντων, όπως ιπτάμενων τεράτων, δράκων που έρπουν, θαλασσίων, κυνοκέφαλων και αναρίθμητων άλλων. Το μαύρο χρώμα κυριαρχεί και τα φτερά νυκτερίδας. Τα άγρια αυτά όντα έχουν πρόσωπα ανθρώπων ή ζώων, ουρές, κέρατα και γαμψά νύχια. Απεικονίζονται επίσης με σώμα ανθρώπου και κεφάλι κυρίως ταύρου, όρνεου, ερπετού, σαύρας, σαλαμάνδρας ή κροκόδειλου. Είναι τετράποδα ή θηριόμορφα και κατασπαράσσουν ανθρώπους, ειδικά σε εικόνες τής Αποκάλυψης. Τέτοιες ζωγραφιές υπάρχουν στις εκκλησίες, σε μοναστήρια, σε πολλά ιερά βιβλία (π.χ. ψαλτήρια) κ.λπ..

Άτεχνες εικόνες -με σκοπό να προξενήσουν τρόμο, όμως πολλές φορές βγάζουν γέλιο- φτιαγμένες κυρίως από μοναχούς κ.λπ. προβληματικά άτομα εν μέσω παρακρούσεων από τις ομφαλοσκοπήσεις, την απλυσιά, τα θυμιάματα κι ενδεχομένως κι άλλες ψυχότροπες ουσίες, την αγαμία κ.λπ. κ.λπ.

Η θεματολογία τους πάντως βασίζεται στη χριστιανική παράδοση, αλλά και στα ιερά χριστιανικά συγγράμματα, όπως στην αγία γραφή, τα συναξάρια, τα λειτουργικά κείμενα κ.λπ., τα οποία με μεγάλη συχνότητα αναφέρονται σε δράκους, δαίμονες κι άλλες τέτοιες ανοησίες.

Είναι δηλαδή η χριστιανική γραφή και παράδοση νοσηρή, η οποία κατασκευάζει τους νοσηρούς εγκεφάλους των αγιογράφων κι αυτοί με τη σειρά τους τις νοσηρές αυτές εικόνες, τις οποίες βέβαια το ρωμιοποίμνιο αντιμετωπίζει με μεγάλο θαυμασμό κι ευλάβεια για την τέχνη, αλλά κυρίως για την ιερότητά τους...

Τα πραγματικά αίτια τού καρκίνου

Sun, 15 Jan 2012 12:55:23 +0200

Οι γιατροί, όπως και οι ασθενείς, είναι όμηροι δύο ισχυρών βιομηχανιών. Από τη μια μεριά, υπάρχει η φαρμακοβιομηχανία, που προσφέρει εύκολες φαρμακευτικές λύσεις αντί να ενθαρρύνει τους ασθενείς να αλλάξουν συνήθειες. Και από την άλλη, η βιομηχανία των τροφίμων προστατεύει ζηλότυπα τα συμφέροντά της εμποδίζοντας τη διάδοση ρητών συστάσεων γύρω από τις συνδέσεις ανάμεσα στις τροφές και την αρρώστια. Το κοινό στοιχείο και των δύο είναι μια βαθιά επιθυμία να μην αλλάξει τίποτα.

Ένα από τα βασικά αίτια των καρκινογενέσεων είναι η άγνοια και η παραπληροφόρηση των μαζών. Αποτέλεσμα των λανθασμένων επιλογών και τού λάθος τρόπου ζωής είναι οι αρρώστιες και ο καρκίνος. Ο καθένας από εμάς είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του, για τον τρόπο ζωής του, αλλά και για τις θεραπείες, που επιλέγει. Ο σύγχρονος παραπληροφορημένος και ευθυνόφοβος άνθρωπος, ρίχνει πάντοτε τις ευθύνες για την αρρώστεια του σε άλλους (στη μοίρα, στην ατυχία, στο θεό, στούς γιατρούς κ.ά.). Έτσι προτιμά να αποφεύγει την ευθύνη τής επιλογής του σε θέματα αρρώστειας...

Η σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου

Sun, 8 Jan 2012 15:45:26 +0200

Το πρώτο μέρος τού Αφιερώματος
τής ''Ελεύθερης Έρευνας'':
Η ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Έχετε ποτέ σκεφτεί, ότι κάποιοι, που έχουν οικονομικά κυρίως συμφέροντα από τον καρκίνο και τις πανάκριβες συμβατικές «θεραπείες», τρίβουν τα χέρια τους, αφού η πελατεία τους (ασθενείς) αυξάνεται σημαντικά κατά τα τελευταία χρόνια;

Μήπως οι επιθετικές και κατασταλτικές θεραπείες τής συμβατικής Ιατρικής και η εν γένει αντιμετώπιση τού καρκίνου ευθύνονται για τη δραματική αύξηση των θανάτων από καρκίνο στον κόσμο μας και όχι ο ίδιος ο καρκίνος;

Μήπως το φαινόμενο nocebo είναι πιο θανατηφόρο από τον ίδιο τον καρκίνο;

Μήπως ο καρκίνος, δεν είναι τόσο θανατηφόρος, όσο κάποιοι θέλουν να τον προβάλλουν;

Μήπως υπάρχουν ήδη πιο αποτελεσματικές θεραπείες τού καρκίνου απ΄ αυτές, που χρησιμοποιεί η συμβατική Ιατρική;

Μήπως τελικά ο καρκίνος μπορεί να προληφθεί; Ίσως όλα αυτά σάς ακούγονται υπερβολικά και παρατραβηγμένα ακόμα και ως σενάρια συνωμοσίας.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να δούμε τί τελικά συμβαίνει με την υπόθεση καρκίνος...

H απομυθοποίηση τού καρκίνου

Sun, 8 Jan 2012 00:53:12 +0200

Αφιέρωμα τής «Ελεύθερης Έρευνας»

Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό. Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σάς ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σάς καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σάς έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Θα σάς καταχωρούσαν ψυχρά σε κάποια κατηγορία: «Διηθητικός καρκίνος, καρκίνος 2ου σταδίου, ορμονοεξαρτώμενος, σάρκωμα...». Θα σάς έδιναν χρονικά περιθώρια ζωής ή απλά ελπίδες. Τα υπόλοιπα θα ήταν συνοπτικές διαδικασίες.

Δεν θα είχατε καμμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη τής ασθένειάς σας, καμμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σάς χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο τού καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σάς τα ανακοίνωναν! Θα ξυπνάγατε απ΄ το χειρουργείο και θα σάς έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. «Παράπλευρες απώλειες» ή «αναγκαία αφαίρεση», όπως συνηθίζεται να λέγεται.

Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες τού σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες τής συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω τής πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο... Είναι όμως αυτή η πραγματικότητα;

Ξεκινάμε σήμερα στην «Ελεύθερη Έρευνα» την παρουσίαση τού Αφιερώματός μας στον καρκίνο...

Η άλγεβρα τής κληρονομικότητας

Sun, 1 Jan 2012 17:52:25 +0200

Από την εφεύρεση τού μικροσκόπιου
στη διατύπωση των Νόμων τού Μέντελ και την Εξέλιξη.

Επιστήμονες, που απέρριψαν τα δόγματα τού μεσαίωνα
κι οδήγησαν στη θεμελίωση τής σύγχρονης επιστήμης.

Ο Άντον φαν Λέβενχουκ βλέπει μια σταγόνα νερού στο μικροσκόπιο και μετρά εκεί 2.730.000 έμβια όντα, τον κόσμο των βακτηρίων. Βρισκόμαστε στις 16 Οκτωβρίου 1678. Μένει άναυδος, που ξαφνικά μέσα σ΄ αυτό τον μικρό όγκο συναντά ένα ασυνήθιστο πλήθος από έμβια όντα. Ως τότε, τα έμβια όντα ήταν ορατά και κανείς δεν είχε καταλάβει, ότι υπήρχαν και κρυμμένα. Αλλάζουμε κλίμακα. Περνάμε σε πιο μικρή θεατρική σκηνή. Ενώ υπήρχε το μεγάλο θέατρο των ορατών, που μπορούσαμε να δούμε, ξαφνικά εμφανίζεται ένα θέατρο αοράτων, που δεν υποψιαζόμασταν.

Ο Λάιμπνιτς, που είχε διαβάσει τα έργα τού Λέβενχουκ, συμπέρανε κάτι, που αγγίζει περίεργα το μυστικό τής ζωής. Γιατί είναι συνηθισμένη εμπειρία να βλέπουμε το πτώμα ενός έμβιου όντος να αποσυντίθεται σε στοιχεία. Αυτό σημαίνει πτωματική αποσύνθεση. Και ο Λάιμπνιτς έλεγε: «Τι είναι ο θάνατος; Ο θάνατος είναι ζωή». Γιατί; Γιατί ήμασταν ένα μεγάλο έμβιο ον και γινόμαστε ένα πλήθος από μικρά έμβια όντα. Τι είναι λοιπόν ο θάνατος; Είναι το πέρασμα σε μικρότερο θέατρο. Υπήρχε το μεγάλο θέατρο τής ζωής. Αλλά η ζωή συνεχίζεται για πάντα. Δεν υπάρχει θάνατος. Απλώς μετάβαση στην κατώτερη κλίμακα. Και αναρωτιόμαστε για την υπόσταση τής ζωής αυτών των μικρών ζώων...

Επικίνδυνα τα φάρμακα μείωσης τής χοληστερίνης

Sun, 25 Dec 2011 22:00:53 +0200

Τεράστια τα κέρδη των φαρμακευτικών
από την κινδυνολογία για τη χοληστερίνη
και τις πωλήσεις των φαρμάκων που την μειώνουν,
τα οποία όμως, παρουσιάζουν σοβαρότατες παρενέργειες...

     Οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν καταφέρει με μεγάλη επιτυχία να δημιουργήσουν κινδυνολογώντας ένα δήθεν πρόβλημα, τη χοληστερίνη, ενώ παρέχουν μια εσφαλμένη λύση, τα φάρμακα μείωσης της χοληστερίνης, τις στατίνες. Χειραγωγούμενοι γιατροί, συνεχώς κατεβάζουν τα επίπεδα τής «φυσιολογικής/επιτρεπτής» χοληστερίνης. Αυτό σημαίνει, ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θα πρέπει να πάρουμε στατίνες, για να κατεβάσουμε τα επίπεδα τής χοληστερίνης μας και να προστατευτούμε δήθεν από την καρδιοπάθεια.

     Οι στατίνες όμως, αποδεικνύονται πολύ επικίνδυνες για την υγεία μας. Μπορούν να προκαλέσουν τερατογένεση, θάνατο (μέσα από μια παρενέργεια γνωστή ως ραβδομυόλυση), μυοπάθεια, αμνησία, βίαιη συμπεριφορά, κατάθλιψη και αυτοκτονία, πολυνευροπάθεια, ανικανότητα, ηπατική βλάβη, διαβήτη τύπου II, καρδιακή ανεπάρκεια και καρκίνο.

     Πίσω από όλα αυτά κρύβονται βέβαια, τεράστια οικονομικά συμφέροντα. Οι στατίνες είναι τα φάρμακα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην ιστορία. Τα κέρδη των φαρμακευτικών έφτασαν -σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα- τα 26 δισεκατομμύρια δολάρια. Η μετατροπή υγιών ανθρώπων σε ασθενείς, αποδεικνύεται, ότι είναι ένα πολύ επικερδές επιχειρηματικό μοντέλο για τις φαρμακοβιομηχανίες...

Εμβολίαζε και μη ερεύνα

Sun, 18 Dec 2011 16:37:42 +0200

Τα απόκρυφα έκδοχα τού Ε.Ο.Φ.
και ο Συνήγορος των Φαρκακευτικών.

Κρατικοί φορείς - όργανα των φαρμακευτικών,
ενώ συνιστούν ή/και υποχρεώνουν τους πολίτες να εμβολιαστούν,
αποκρύπτουν επιμελώς την αναλυτική σύσταση των εμβολίων.

Όταν η υπόθεση τής απάτης τής γρίππης των χοίρων βρισκόταν στο αποκορύφωμά της, το φθινόπωρο τού 2009, τότε, που όλα τα Μ.Μ.Ε. προπαγάνδιζαν τη στημένη από τις φαρμακευτικές και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας παγκόσμια τρομολαγνεία για τη δήθεν φονική γρίππη Η1Ν1, που απειλούσε την ανθρωπότητα, στην «Ελεύθερη Έρευνα» με μια σειρά δημοσιευμάτων μας είχαμε αφ΄ ενός δείξει με στοιχεία το φιάσκο τής υπόθεσης (για το οποίο έχουμε ήδη δικαιωθεί) κι αφ΄ ετέρου είχαμε επισημάνει, ότι ο προπαγανδιζόμενος εμβολιασμός όχι μόνον δεν θα είχε κανένα θετικό αποτέλεσμα, αλλά αντίθετα ήταν επικίνδυνος για την υγεία, λόγω των ιδιαίτερα επιβλαβών στοιχείων, που περιέχουν τα εμβόλια (π.χ. αιθυλικό υδράργυρο, καρκινικά κύτταρα, σκουαλένιο, αλουμίνιο, ανοσοενισχυτικά κ.ά.).

Δεδομένου, ότι οι αρμόδιοι φορείς τού επίσημου κράτους όχι μόνο προπαγανδίζουν συνεχώς τούς εμβολιασμούς, αλλά επί πλέον σε πολλές περιπτώσεις τους έχουν καταστήσει κι υποχρεωτικούς (π.χ. στο στρατό, στην πρόσληψη για ορισμένες εργασίες κ.λπ.), απευθυνθήκαμε το Νοέμβριο 2009 στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, από τον οποίο ζητήσαμε να μάς δώσει την αναλυτική σύσταση τριών ευρέως κυκλοφορούντων εμβολίων (ιλαράς, 1ης δόσης τριπλού και γρίππης Η1Ν1).

Έκτοτε, και για δύο χρόνια, βρεθήκαμε μπλεγμένοι σε ένα κυκεώνα εγγράφων, τηλεφωνημάτων, πήγαινε - έλα σε διάφορες υπηρεσίες και στο Συνήγορο τού Πολίτη προσπαθώντας να πάρουμε το αυτονόητο: Το περιεχόμενο των εμβολίων, τις ουσίες δηλαδή, που το επίσημο κράτος μάς προτείνει ή/και μάς υποχρεώνει να βάζουμε στούς οργανισμούς τούς δικούς μας, αλλά και των παιδιών μας.

Εξ αρχής βέβαια υποψιαζόμασταν την στάση τους. Αντί να φροντίσουν να δώσουν απάντηση στο εύλογο ερώτημά μας, ως υπηρεσίες των κράτους, που είναι και υποτίθεται, πως λειτουργούν προς όφελος των πολιτών, από την αρχή κράτησαν στάση επιθετική, προσπάθησαν να μάς ξεφορτωθούν κι αναγκάζονταν να μάς απαντούν, όταν γινόμασταν μάλλον ενοχλητικοί κι αντιλαμβάνονταν, πως δύσκολα θα ξεμπέρδευαν μαζί μας. Μάς έδωσαν την εντύπωση, πως δεν ήταν υπάλληλοι τού κράτους, αλλά των φαρμακευτικών, των οποίων προάσπιζαν δήθεν το βιομηχανικό απόρρητο...

H ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ

Wed, 14 Dec 2011 13:09:24 +0200

;Oποιος μελετήσει με προσοχή την Παλαιά Διαθήκη, θα δει, πως υπάρχουν ένα σωρό αντιφάσεις, αναχρονισμοί, μυθολογικές παραδόσεις, ασυναρτησίες, κενά και -το σπουδαιότερο- στο εβραϊκό κείμενο αλλού μεν υπάρχει ο τύπος Eλωχείμ, που σημαίνει θεοί κι αλλού ο τύπος Γιαχβέ.

Μέσα στα ίδια βιβλία και στα ίδια κεφάλαια τής Βίβλου υπάρχει διπλοτυπία σχετικά με το όνομα τού θεού των εβραίων, αλλού δηλαδή γίνεται λόγος για θεοὺς κι αλλού για ένα θεό. Aν ένας έγραφε την Πεντάτευχο (τα πρώτα πέντε βιβλία τής εβραϊκής Βίβλου) και υπήρχε μια μόνη παράδοση, δε θα είχαμε αυτή την ανωμαλία και παντού θα χρησιμοποιούνταν η ονομασία Ελωχείμ (=θεοί) ή ο τύπος Γιαχβέ. Στο πρώτο βιβλίο τής Πεντατεύχου, το όνομα τού Γιαχβέ αναφέρεται 143 φορές και η ονομασία Ελωχείμ, 165.

Έπειτα και σχετικά με την αρχέγονη ιστορία των εβραίων, δεν υπάρχει ομοιόμορφη παράδοση και ο αδελφοκτόνος Κάιν είναι μεν επικατάρατος από τους Ελωχείμ (=θεούς), αλλά προστατεύεται από τον Γιαχβέ. («Είπε στον Κάιν ο Γιαχβέ, γι΄ αυτό εκείνος, που θα σκοτώσει τον Κάιν θα τιμωρηθεί εφτά φορές. Και έβαλε σημάδι πάνω στον Κάιν ο Γιαχβέ, για να μην τον σκοτώσει όποιος τον βρει.» Γεν. 4,15).

Έχουμε ακόμα διπλή αφήγηση τής μετονομασίας τού Ιακώβ, διπλό δεκάλογο, διπλές και αλλού τριπλές απαγορεύσεις διαφόρων τροφών, δυο εξιστορήσεις για τον κατακλυσμό και τις μέρες που βάσταξε, διαφορετικές εκδοχές για το πούλημα τού Ιωσήφ, αντίθετα ιστορήματα για το γάμο τού Ιακώβ, πολλαπλούς νόμους για τις ίδιες κοινωνικές καταστάσεις, αναχρονισμούς, διαφορές στη γλώσσα και το ύφος και πολλά κενά.

Μα και οι κοσμογονικές παραδόσεις, που ιστορούνται στο πρώτο βιβλίο είναι αντιφατικές. Οι θεοί επλασαν τον Αδάμ και την Εύα και τους είπαν να συνουσιαστούν, για ν΄ αυξηθεί και μεγαλώσει η γενιά τους (Γεν. 1,28). Πιό κάτω, ο Γιαχβέ έπλασε πρώτα τον Αδάμ κι αργότερα την Εύα (Γεν. 2, 19-24). Οι δυό πρωτόπλαστοι ήταν γυμνοί (Γεν. 2,25), αλλού όμως ο Γιαχβέ απ΄ την αρχή τους έντυσε με προβιές (Γεν. 3,21)...

Kατεβάστε το βιβλίο τού Γιάννη Κορδάτου «Η Παλαιά Διαθήκη στο φως τής κριτικής» δωρεάν από την «Ελεύθερη Έρευνα»...

Όταν οι ρωμιοί, με θείες ευλογίες βομβάρδιζαν την Ακρόπολη...

Fri, 9 Dec 2011 20:16:39 +0200

Μύθος τα περί δήθεν προσφοράς ποσοτήτων μολυβιού
στους πολιορκημένους οθωμανούς, για να μην καταστρέφουν τα μνημεία.

Οι ίδιοι οι ρωμιοί, συναγωνίζονταν τους οθωμανούς στις καταστροφές
βομβαρδίζοντας, σπάζοντας, ανατινάζοντας κ.λπ. κ.λπ. τις αρχαιότητες.

Καμμία ιστορική βάση δεν υπάρχει στα περί δήθεν προσφοράς στους πολιορκημένους τούρκους ποσοτήτων μολυβιού, για να σταματήσουν την αφαίρεση τού συνδετικού μετάλλου από τους κίονες τού Παρθενώνα. Αυτό το περιστατικό, που αναφέρεται στα αναγνωστικά των σχολείων και χρησιμοποιείται με περηφάνεια στους εθνικούς πανηγυρικούς, αποτελεί πλάσμα φαντασίας, έναν ακόμη μύθο τής Ρωμιοσύνης.

Στην πραγματικότητα, οι ρωμιοί συναγωνίζονταν τους οθωμανούς στις καταστροφές των αρχαιοτήτων κατά τις πολιορκίες τής Ακρόπολης, άλλοτε βομβαρδίζοντάς την αδιακρίτως κι άλλοτε σκάβοντας κι ανατινάζοντας υπόγεια λαγούμια, σπάζοντας και κυλώντας από ψηλά κίονες τού Παρθενώνα και καταστρέφοντας τα μνημεία, προκειμένου να πάρουν οι ίδιοι το μολύβι για τα κανόνια τους...

Τουρκορωμαίικο σουλτανάτο

Wed, 7 Dec 2011 11:17:17 +0200

Παγκόσμια πρωτιά τής Τουρκορωμιοσύνης
σε υπέρβαρους ενήλικες και παιδική παχυσαρκία

Στην αρχαία Ελλάδα, το κάλλος, η ρώμη, η ανδρεία και η αυτοθυσία συναντούσαν τη γυμναστική, την παιδεία, την υγιεινή και λιτή διατροφή με αποτέλεσμα την υγεία. Στην σημερινή ασιατική τουρκορωμαίικη νεοελλάδα, η απαιδευσία, η διαφθορά και ο ξεπεσμός συναντιούνται με την παχυσαρκία, τις καταχρήσεις και την δεισιδαιμονία με αποτέλεσμα την αρρώστεια σε σωματικό και ψυχονοητικό επίπεδο.

Ανέκαθεν τα κεμπάπ, τα σερμπέτια, τα ραχάτια, τα αραλίκια, η έλλειψη άσκησης, το υπερβολικό βάρος κ.λπ. ήταν χαρακτηριστικά τής Ανατολής (βλ. εικόνες σουλτάνων). Στη σύγχρονη Τουρκορωμιοσύνη, η (παρα)παιδεία και οι βυζαντινοτουρκικές παραδόσεις ουδεμία σχέση έχουν με την αρχαία ελληνική παιδεία και τις ελληνικές παραδόσεις. Παρομοίως συμβαίνει και με την καταγωγή τού λαού μας. Ουδεμία σχέση υπάρχει μεταξύ των νεορωμιών και των αρχαίων ελλήνων. Η Τουρκορωμιοσύνη ζει και βουλιάζει μέσα σε ψευδαισθήσεις.

Στις παραπάνω φωτογραφίες εικονίζονται σύγχρονοι χοντροί πολιτικοί τής Ρωμιοσύνης. Η διαφθορά, που τους διακρίνει, η δολιότητα, η ψευτιά και ο ξεπεσμός, είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά τους. Σύγχρονο τουρκορωμαίικο σουλτανάτο...

To δωμάτιο με τα pixels

Sat, 3 Dec 2011 00:41:34 +0200

Μήπως οι φόβοι για τις επιπτώσεις
των βίαιων βιντεοπαιχνιδιών είναι αβάσιμοι;

Πώς επηρεάζουν τα βιντεοπαιχνίδια τον εγκέφαλό μας; Υπάρχουν τόσα διαφορετικά παιχνίδια, που αναπόφευκτα προκύπτει το ερώτημα: Ποιές είναι οι συνέπειές τους; Τριάντα χρόνια μετά την εμφάνισή τους, τα βιντεοπαιχνίδια εξακολουθούν να προκαλούν φόβο, δέος, θαυμασμό και φλογερές αντιπαραθέσεις για βία, σεξ, δημιουργία στερεοτύπων, κοινωνική συμπεριφορά και αμφισβήτηση τής πραγματικότητας.

Τα περισσότερα παιδιά στη Δύση παίζουν τέτοια παιχνίδια. Δεν είναι αφύσικο, δεν είναι βλαβερό, δεν είναι διεστραμμένο, δεν είναι επικίνδυνο. Συμβάλλει στην ανάπτυξη των παιδιών στην κοινωνία. Ίσως να σοκάρουν τα τέρατα, που εμφανίζονται σ΄ αυτά. Είναι τα ίδια τέρατα μ΄εκείνα, που ζωγράφιζα στο τετράδιο ή μ΄εκείνα, που υποδυόμασταν στην αυλή τού σχολείου. Η διαφορά είναι, ότι τότε οι γονείς δεν τα έβλεπαν. Δεν μπορούσαν να ελέγξουν την φαντασία των παιδιών τους. Σήμερα όμως, τα τέρατα τού παιδιού μου κατακλύζουν την οθόνη μου, που είναι όσο και ο τοίχος. Αδύνατον να τα αγνοήσω. Τώρα πια, οι γονείς έρχονται απ΄ ευθείας αντιμέτωποι με ανησυχίες, που οδηγούν το παιδί τους στην ενηλικίωση. Σοκάρονται με αυτό που βλέπουν.

Τα γατάκια παίζουν, οι πίθηκοι παίζουν. Με το παιχνίδι αλλάζουμε την κλασική έννοια ενός πράγματος, την αντικαθιστούμε με μια άλλη. Οι χιμπαντζήδες παίζουν και γελούν, όταν διεκδικούν κάτι. Αλλά, άν δεν έδειχναν ότι έπαιζαν θα πάλευαν μέχρι θανάτου. Διακρίνουν μια πραγματική πράξη, που μπορεί να αποβεί μοιραία, από μια πράξη, που θεωρείται παιχνίδι. Η βασική αυτή διάκριση υπάρχει σε όλα τα θηλαστικά. Πρέπει να το έχουμε αυτό κατά νου, όταν κατηγορούμε τα βιντεοπαιχνίδια. Διότι, όταν λέμε, ότι ένα παιδί δεν διακρίνει το παιχνίδι από την πραγματικότητα, στην ουσία λέμε, ότι είναι πιό χαζό απ΄τη μαϊμού.

Δεν υπάρχει στα βιντεοπαιχνίδια τόσο σοκαριστική βία όση είναι η βία, που βλέπουμε καθημερινά στην τηλεόραση. Περισσότερο σοκαριστικό είναι, όταν στις ειδήσεις δείχνουν ένα αληθινό πτώμα στο Ιράκ απ΄ότι, όταν σκοτώνουμε κάποιον στο παιχνίδι. Ξέρουμε, ότι εκεί, τίποτε δεν είναι πραγματικό. Υπάρχει ένα παληό ανέκδοτο: Ένας έψαχνε τα κλειδιά του κάτω από μια λάμπα. Κάποιος τον ρώτησε: «Εδώ τα χάσατε;» Κι εκείνος είπε: «Όχι, τα έχασα εκεί στο σκοτάδι, αλλά το φως είναι καλύτερο εδώ.» Κατηγορούμε τα ηλεκτρονικά για τη νεανική βία, γιατί το φως εκεί είναι καλύτερο...

Η εξαφάνιση ενός ''αντεθνικού'' διδακτορικού

Sat, 26 Nov 2011 15:15:36 +0200

Μια μεσαιωνικού τύπου επίθεση
από την απόδημη Ρωμιοσύνη
σε επιστήμονα γερμανικού πανεπιστημίου.

Ο δρ. Εμμ. Σαρίδης περιγράφει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
τη δυσάρεστη εμπειρία του.

Ενώ η επιστημονική κοινότητα τής Γερμανίας είχε χαρακτηρίσει τη διδακτορική διατριβή τού κ. Εμμ. Σαρίδη σα μια σημαντική συνεισφορά στο θέμα τής δημιουργίας των εθνών, η απόδημη Ρωμιοσύνη, τον κατηγόρησε ως ανθέλληνα, κατάσκοπο των σκοπιανών, των βούλγαρων, των τούρκων, τον συκοφάντησε παντού κι ουσιαστικά τον εξέβαλε από τις συνάξεις της. Αυτό βέβαια, ήταν το λιγότερο. Στη συνέχεια, εξαγριωμένοι ρωμιοί βρήκαν τα δέκα αντίτυπα τού διδακτορικού, που ο δρ. Σαρίδης είχε παραδώσει στη βιβλιοθήκη τού πανεπιστημίου, τα μουντζούρωσαν, τα γέμισαν υβριστικές φράσεις, τα έσκισαν και στο τέλος τα εξαφάνισαν όλα!

Ο λόγος; Στη διδακτορική του διατριβή, ο δρ. Σαρίδης ασχολείτο με τις διαδικασίες σχηματισμού τού ελληνικού έθνους και διαπίστωνε, ότι η σύσταση τού ελληνικού κράτους λίγη σχέση έχει με αυτά, που μας μαθαίνουν στο σχολείο για τους αρχαίους έλληνες κι εμάς σαν τους δήθεν απογόνους τους. Η Ελλάδα, σύμφωνα με τη διδακτορική, είναι ένα έθνος, όπως αυτά, που δημιουργήθηκαν, αφού οι κεντρικές δυνάμεις, ιδιαίτερα η Αγγλία, διαπίστωσαν, ότι η έννοια τής αποικίας είχε πλέον περάσει και την αντικατέστησαν με την έννοια τού έθνους, που οι πάντα πρόθυμοι επιστήμονες, «ανακάλυψαν», ότι έχει τις ρίζες του σε κάποια αρχαιότητα.

Αλλά ας αφήσουμε τον ίδιο τον δρ. Σαρίδη να μας μιλήσει για την απίστευτη αυτή μεσαιωνικού τύπου επίθεση, που τού επιφύλαξε η απόδημη Ρωμιοσύνη τής Γερμανίας...

To 1922 και οι πρόσφυγες

Wed, 23 Nov 2011 16:01:22 +0200

Μια νέα ματιά

     Οι μικρασιάτες, όταν έφτασαν τρέμοντας από τις κακουχίες στις ελληνικές ακτές, ούτε ενδιέφεραν ούτε θεωρούνταν, από μεγάλο μέρος του πολιτικού και κοινωνικού κατεστημένου τής εποχής, αλλά και τού πληθυσμού, μέλη τού εθνικού σώματος. Για τους ίδιους τους πρόσφυγες όμως, οι πατρίδες, που άφησαν πίσω τους, αποτελούσαν πράγματα χειροπιαστά. Δεν ήταν ακόμη χαμένες πατρίδες. Έγιναν, καθώς σιγά-σιγά συνειδητοποίησαν, ότι δεν υπήρχε επιστροφή. Δεν είχαν βγάλει καλά-καλά τα μαύρα μαντίλια τού πένθους, όταν έμαθαν, ότι ο Βενιζέλος υπέγραψε συμφωνίες με τον Ινονού και πρότεινε τον Κεμάλ για το Νόμπελ Ειρήνης. Διεκδικώντας τη νέα πατρίδα, μεγάλωσαν την απόσταση. Αλλά και τότε, οι χαμένες πατρίδες ήταν ακόμη αισθήματα χειροπιαστά. Όχι ιδεολογία.

     Στη δεκαετία τού '60 ο καημός τής προσφυγιάς έγινε ένα με τον καημό τής Ρωμιοσύνης, ο ένας μετωνυμία τού άλλου. Δεν ήθελε πολύ αυτό το σμήνος των ιδεών, των συναισθημάτων και τής μετα-μνήμης να μετασχηματιστεί σε εθνολαϊκή ιδεολογία. Συνέβη αυτό στη μεταπολίτευση και στα χρόνια τής πρώτης δεκαετίας τού ΠΑΣΟΚ. Όταν ο παλιός λαός διαλύθηκε σε μυριάδες μικρά και μεγάλα συμφέροντα, η εθνολαϊκή ιδεολογία έγινε στρατηγική για εξουσία και τα λαϊκά αισθήματα αλέστηκαν στους μύλους τού λαϊκισμού.

     Καθώς ο 20ός αιώνας έδυε, και κυρίως μετά την άλλη συμβολική ημερομηνία, το 1989, σημειώθηκε ένας αγώνας δρόμου, ποιος θα προλάβει να βάλει τα σύμβολά του πάνω στο βωμό αυτής τής νέας λατρείας, τής ταυτότητας. Το αστέρι τής Βεργίνας, η Παναγία Σουμελά, η νεοορθοδοξία, τα Ίμια, λίγος Σεφέρης για την Κύπρο, τα τραγουδάκια των κατηχητικών, η απολύτρωση τής Βορείου Ηπείρου, ο γλωσσικός καθαρισμός και η επιστροφή στις ρίζες, ο «οικουμενικός ελληνισμός», μια δόση αντιευρωπαϊσμού και αντιαερικανισμού, ο Μεγαλέξανδρος, ο Μακρυγιάννης και ο Άρης, η «πολεμική αρετή των ελλήνων», η πολεμική ετοιμότητα και το «πρώτο πλήγμα», και άλλα πολλά σύμβολα διαγκωνίστηκαν για μια θέση στο νέο εθνικό πάνθεο τού τέλους τού αιώνα. Μαζί και οι «χαμένες πατρίδες», που έγιναν «αλύτρωτες»...

Χοληστερίνη: Μια σύγχρονη ιατρική απάτη

Sat, 19 Nov 2011 17:48:56 +0200

Χοληστερίνη. Μια λέξη, που στους περισσότερους είναι συνδεδεμένη με την καρδιοπάθεια. Σχεδόν όλοι θεωρείτε τη χοληστερίνη ως κάτι κακό, που θα πρέπει να τη μειώσετε με ειδική δίαιτα χαμηλή σε λίπη και χοληστερίνη και αν η δίαιτα δεν είναι αρκετή, ώστε να ρίξει τη χοληστερίνη, η φαρμακευτική αγωγή θεωρείται απαραίτητη.

Νέα «θαυματουργά» φάρμακα έχουν ανακαλυφθεί, τα οποία ρίχνουν τη χοληστερίνη, οι στατίνες, από τις οποίες οι φαρμακευτικές εταιρείες κερδίζουν πολλά εκατομμύρια. Προϊόντα χαμηλά σε λιπαρά και χωρίς χοληστερίνη πωλούνται στα supermarkets και οι περισσότεροι τα προτιμάτε, διότι πιστεύετε, ότι κάνουν καλό στην καρδιά σας. Αφού είναι χαμηλά σε λιπαρά και χωρίς χοληστερίνη, είναι καλά. Έτσι, μπορεί να καταναλώνετε ανθυγιεινές τροφές πλούσιες σε trans λιπαρά οξέα, αρκεί να είναι χαμηλές σε κορεσμένα λίπη και χοληστερίνη.

Στο άρθρο αυτό θα ανατρέψουμε τη θεωρία τής χοληστερίνης. Η χοληστερίνη είναι ευεργετική για το σώμα μας και όχι κάποια κακή ουσία. Η χοληστερίνη των τροφίμων, όπως τα αυγά, δεν αυξάνει τη χοληστερίνη τού αίματος. Και η υψηλή χοληστερίνη τού αίματος, δεν προκαλεί αθηρωσκλήρωση, όπως ισχυρίζονται. Μπορεί αυτά που σας λέμε τώρα, να σάς φαίνονται περίεργα, αλλά τελειώνοντας την ανάγνωση τού άρθρου θα συνειδητοποιήσετε ίσως, ότι η θεωρία τής χοληστερίνης είναι μια από τις μεγαλύτερες απάτες στην ιστορία τής Ιατρικής...

Ιδεολογία και αξιοπιστία τού Μακρυγιάννη

Thu, 17 Nov 2011 23:19:40 +0200

Όλα τα απομνημονεύματα τού ‘21 είναι αμφισβητήσιμης αξιοπιστίας. Οι συγγραφείς τους, στρατιωτικοί ή πολιτικοί, μορφωμένοι ή αγράμματοι, καπεταναίοι, κοτζαμπάσηδες, ιερωμένοι, λόγιοι, υπήρξαν λίγο πολύ πρωταγωνιστές με ποικίλες εμπλοκές, θετικές ή αρνητικές. Στις μαρτυρίες τους (χρονικά, ενθυμήματα, ιστορικά έργα, ημερολόγια κ.λπ.) εμφανίζουν την προσωπική τους άποψη για γεγονότα και πρόσωπα αποτυπώνοντας έτσι τις εσωτερικές συγκρούσεις, τις αντινομίες και τα πάθη, που συνοδεύουν τέτοια γεγονότα. Είναι κείμενα μαχητικά και εξατομικευμένα κι ας έχουν μερικές φορές την επίφαση νηφάλιων αφηγήσεων. Εξομολογητικά ή υπαινικτικά, αναιρετικά ή απολογητικά, επιθετικά ή αμυντικά -διαμαρτυρία, καταγγελία ή πρόκληση- αλλά πάντοτε κείμενα διαποτισμένα από συναισθηματισμό και βιαιοπάθειες.

Ταξικά συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες, κομματικές αντιπαραθέσεις και ξένες επεμβάσεις σημάδεψαν το ‘21. Αδικοχαμένα αίματα, ολέθριοι φατριασμοί. Καταξιώθηκαν ανάξιοι, σπιλώθηκαν υπολήψεις. Άλλοι τινάχτηκαν στα μεσούρανα, άλλοι γκρεμίστηκαν στα τάρταρα. Μερικές περιοχές έμειναν ολότελα ανεπηρέαστες, άλλες ωφελήθηκαν. Άτομα κι ομάδες πλούτισαν. Άλλοι δοκιμάστηκαν σκληρά. Ό,τι καλύτερο κι ό,τι χειρότερο είχε να επιδείξει ο τόπος, αναδύθηκε και αναμετρήθηκε με αγριότητα σ' αυτή την περίοδο.

Τα απομνημονεύματα είναι καρπός αυτών των αντιφάσεων. Κίνητρα και ζητούμενα, άλλοτε ευδιάκριτα κι άλλοτε υπολανθάνοντα. Προβολή των ατομικών ή οικογενειακών περγαμηνών, επιβεβαίωση των προσωπικών άθλων...

Τί απέγιναν τόσοι σλάβοι;

Sun, 13 Nov 2011 00:23:05 +0200

Εκβυζαντινίστηκαν, δεν εξελληνίστηκαν
οι λαοί, που εποίκισαν τον ελλαδικό χώρο το μεσαίωνα

Από τον στ΄αιώνα κι ύστερα, κατέβηκαν κι εγκαταστάθηκαν πολλοί σλάβοι στον ελλαδικό χώρο. Από την Πελοπόννησο, πέρασαν στα νησιά τού Αιγαίου κι έφτασαν ως την Κρήτη αλλάζοντας την εθνογραφική σύνθεση τού πληθυσμού. Αιώνες αργότερα, στο χώρο εγκαταστάθηκαν κι άλλοι επήλυδες, κυρίως αρβανίτες, βλάχοι κ.ά..

Θα ρωτήσει όμως κάποιος: Ενώ ακόμα κι ως σήμερα, οι βλάχοι κυρίως κι οι αρβανίτες σε πολλές περιοχές ξεχωρίζουν από τον άλλο πληθυσμό από τα ήθη και έθιμα κι ιδιαίτερα από τη γλώσσα τους, οι σλάβοι εξαφανίστηκαν; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν είναι δύσκολη. Θα υπενθυμίσω πρώτα, πως σ΄ όλη την Ελλάδα υπάρχουν χιλιάδες σλάβικα τοπωνύμια. Στη νεοελληνική γλώσσα υπάρχουν επίσης σλάβικες λέξεις.

Θεωρητικοί τής Ρωμιοσύνης προπαγανδίζουν, ότι όλοι αυτοί οι λαοί, που ήρθαν στον ελλαδικό χώρο το μεσαίωνα, εξελληνίστηκαν. Πρόκειται περί ιστορικού ψεύδους. Οι λαοί αυτοί, αργά ή γρήγορα εκβυζαντινίστηκαν ή σωστότερα, εκρωμαΐστηκαν, δηλαδή πήραν τη θρησκεία (χριστιανισμό) άν δεν ήταν ήδη χριστιανοί και -παράλληλα με τη μητρική τους- την επίσημη γλώσσα τής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (που από τον ζ΄ αιώνα κι ύστερα ήταν η ελληνική). Δεν εξελληνίστηκαν, καθ΄ ότι δεν υπήρχαν στοιχεία τού ελληνικού πολιτισμού (παιδεία, αθλητισμός κ.λπ.) στο Βυζάντιο. Ακόμα κι ως λέξη, ο έλληνας ήταν υπό διωγμό όλο τον βυζαντινό μεσαίωνα. Το ότι ήταν υποχρεωμένοι να μάθουν τα ελληνικά, δεν σημαίνει, ότι είχαν καμμία άμεση φυλετική σχέση με τούς αρχαίους έλληνες, όπως κι αν πάει τώρα κάποιος στην Αμερική, θα μάθει τα αγγλικά χωρίς να είναι απαραίτητα αγγλικής καταγωγής ούτε αυτός ούτε κι οι άλλοι, που ήδη βρίσκονται εκεί και μιλάνε αγγλικά...

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

Fri, 11 Nov 2011 15:21:05 +0200

ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ

Συγγραφέας:
Friedrich Wilhelm Nietzsche

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΩΡΕΑΝ

«Θα μιλήσω για τούς προπλατωνικούς φιλοσόφους σαν για μια κοινωνία συμπαγή και σκέπτομαι ν' αφιερώσω, σ' αυτούς μόνους, τούτη τη μελέτη. Με τον Πλάτωνα αρχίζει κάτι ολότελα διαφορετικό, ή, μπορεί κανείς να πεί εξ ίσου δικαιολογημένα, από τον Πλάτωνα και δώθε λείπει από τους φιλοσόφους κάτι το ουσιαστικό, αν τους συγκρίνουμε μ' αυτή τη Δημοκρατία των μεγαλοφυιών, που εκτείνεται από τον Θαλή ως τον Σωκράτη. Αν θελήσει να κρίνει κανείς δυσμενώς αυτούς τους παληούς διδασκάλους, μπορεί να τους βρει με περιoρισμένη αντίληψη και να πει, πώς οι επίγονοι τους, με τον Πλάτωνα επικεφαλής, είναι περισσότερο νοήμονες. Θάταν δικαιότερο και ειλικρινέστερο αν λέγαμε, πως οι τελευταίοι είναι τραγέλαφοι και οι πρώτοι τύποι αγνοί.

»Ο ίδιος ο Πλάτωνας είναι ο πρώτος μέγας τραγέλαφος, τόσο στη φιλοσοφία του όσο και στην προσωπικότητά του. Η θεωρία του περί των Ιδεών περικλείει στοιχεία σωκρατικά, πυθαγόρεια και ηρακλειτικά, γι' αυτό δεν είναι φαινόμενο τύπου αγνού. Κι ως άνθρωπος επίσης ο Πλάτωνας συγκεντρώνει στον εαυτό του τη βασιλική επιφύλαξη και την επιβλητική αταραξία τού Ηράκλειτου, τη μελαγχολική ευαισθησία τού νομοθέτη Πυθαγόρα και τη διαλεκτική τού ψυχογνώστη Σωκράτη. Όλοι οι κατοπινοί φιλόσοφοι είναι τέτοιοι τραγέλαφοι. Όταν παρουσιάζονται με χαρακτήρα αρκετά έντονο, όπως οι Κυνικοί, δεν πρόκειται πια περί τύπου, πρόκειται περί γελοιογραφίας.

»Είναι αληθινή δυστυχία, που δεν μάς διασώθηκαν παρά τόσα λίγα κείμενα απ' αυτούς τους πρώτους διδάσκαλους τής φιλοσοφίας και δεν έφτασαν ίσαμ΄ εμάς παρά μόνο αποσπασματικά. Η απώλεια τούτη μάς αναγκάζει αθέλητα να τους μετράμε με πλαστά μέτρα, κι από το εντελώς τυχαίο γεγονός, ότι από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη δεν έλειψαν ποτέ οι θαυμαστές και οι αντιγραφείς, γινόμαστε άδικοι προς τους προκατόχους τους. Παραδεχόμαστε πολλές φορές, πως και για τα βιβλία υπάρχει κάποια μοίρα, ένα fatum libellorum, μα θάναι μοίρα κακή αυτή, που έκρινε καλό να μάς αφαιρέσει τον Ηράκλειτο, το θαυμάσιο ποίημα τού Εμπεδοκλή, τα συγγράμματα τού Δημόκριτου, πού οι αρχαίοι εξίσωναν με τον Πλάτωνα και που τέτοιος ακόμα, καθώς μάς απόμεινε, τον ξεπερνά σε απλότητα. Σ΄ αντάλλαγμα φιλοδωρηθήκαμε με τα συγγράμματα των Στωικών, των Επικούρειων και τού Κικέρωνα. Φαίνεται λοιπόν, πως στερηθήκαμε από το λαμπρότερο μέρος τού ελληνικού πνεύματος».

Το αναγνωστικό κοινό γνωρίζει περισσότερο το έργο τού Φ. Νίτσε, «Η γέννηση τής τραγωδίας», πού και σήμερα ακόμη, παρ' όλες τις μεταγενέστερες έρευνες και τις αναπόφευκτες συμπληρώσεις των αρχικών στοιχείων τής γνώσης μας για τους αρχαίους τραγικούς, αποτελεί τη βαθύτερη μύηση στο πνεύμα τής τραγωδίας. Το έργο αυτό θα είχε ένα συμπλήρωμα, γιατί ο Νίτσε -υμνητής τού προσωκρατικού ελληνικού πνεύματος- πίστευε, πως τραγωδία και φιλοσοφία είναι δυο κλάδοι αδελφοί, που φύτρωσαν ταυτόχρονα από τον ίδιο κορμό τού πνεύματος τής προκλασικής εποχής.

«Η γέννηση τής φιλοσοφίας στα χρόνια τής ελληνικής τραγωδίας» αποτελεί, συνεπώς, ένα είδος αναγκαίας συνέχειας στο γνωστό ήδη έργο του για την τραγωδία και το απαραίτητο συμπλήρωμα, που βοηθάει να δούμε τη νιτσεϊκή σκέψη σ' όλη την ευρύτητα και την πληρότητα της. Στους καιρούς μας, όπου η συστηματική μελέτη τής κλασικής και τής προκλασικής φιλοσοφίας πήρε την έκταση που αρμόζει, συντροφιασμένη με τις προσπάθειες για τη βαθύτερη κατανόηση τού αισθητικού περιεχομένου τής αρχαίας τραγωδίας, η μετάφραση τού μέχρι πρό τινος άγνωστου και στο ευρύτερο ευρωπαϊκό κοινό αυτού τού έργου τού γερμανού φιλόσοφου γίνεται μια χρήσιμη συμβολή...

''Εσλαυώθη πάσα η χώρα...''

Sat, 5 Nov 2011 12:02:10 +0200

Οι σλάβικοι εποικισμοί
στον ελλαδικό χώρο

Από τον 6ο αιώνα κι ύστερα, κατέβηκαν κι εγκαταστάθηκαν πολλοί σλάβοι -όχι μόνο στην βόρεια και κεντρική Βαλκανική, αλλά και- στον ελλαδικό χώρο. Έφτασαν κι εγκαταστάθηκαν ως την Πελοπόννησο. Αργότερα, πέρασαν με πλεούμενα στα νησιά τού Αιγαίου κι έφτασαν ως την Κρήτη.

Παληότερα, στούς ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους, είχαν εγκατασταθεί εδώ, κυρίως στίς μεγάλες πόλεις, πολλοί ξένοι (ανατολίτες και ρωμαίοι), ο εποικισμός όμως των σλάβων ήταν μεγαλύτερος. Η εθνογραφική σύνθεση τού πληθυσμού τού ελλαδικού χώρου άλλαξε πολύ. (Αργότερα άλλαξε ακόμα περισσότερο με την εγκατάσταση κι άλλων φυλών, όπως αρβανιτών, βλάχων, αρμένιων, τούρκων κ.λπ.).

Το ζήτημα τού μεσαιωνικού εκσλαβισμού τού ελλαδικού χώρου αποτελεί ευθεία βολή στην ιδέα περί δήθεν ιστορικής συνέχειας των αρχαίων ελλήνων και των σημερινών κατοίκων τής Ελλάδας, το σκληρό πυρήνα δηλαδή, τού σύγχρονου εθνικού μας μύθου. Οι ιστορικοί, που αναφέρθηκαν σ΄ αυτό, δέχθηκαν το ανάθεμα τού επίσημου νεοελληνικού κρατιδίου, αλλά και των ποδηγετούμενων ρωμιών διανοούμενων, οι οποίοι τούς αποκήρυξαν, ενίοτε με βαρύτατες ύβρεις. Έκτοτε, το θέμα αποτέλεσε εθνική υπόθεση και προσφιλές πεδίο άσκησης εθνικοφροσύνης για ερασιτέχνες, αλλά κι επαγγελματίες ελληναράδες πατριώτες...

Εμβολιασμοί και βρεφική θνησιμότητα

Sat, 29 Oct 2011 23:03:06 +0300

Επιστημονικές μελέτες αποδεικνύουν
την άμεση σχέση μεταξύ των εντατικών προγραμμάτων εμβολιασμών
και των υψηλών ποσοστών βρεφικής θνησιμότητας

   Πριν τα πρώτα του γενέθλια, ένα μωρό στην Αμερική θα δεχτεί 26 εμβόλια -μέρος τού εντατικού προγράμματος εμβολιασμών παγκοσμίως- και αυτό συμβαίνει σχεδόν σε κάθε παιδί μέχρι την ηλικία τού ενός έτους, στις αναπτυγμένες χώρες. Αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται σε κάθε κράτος με ένα εντατικό πρόγραμμα εμβολιασμών, δείχνοντας άμεση σύνδεση μεταξύ των αριθμών των δόσεων, που χορηγούνται τον πρώτο χρόνο τής ζωής και τού ποσοστού βρεφικών θανάτων.

   Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν το χειρότερο ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας από 34 πολιτείες, που αξιολογήθηκαν σε μια νέα έρευνα, με 6,22 βρέφη στα 1000 να πεθαίνουν πριν την ηλικία τού ενός έτους. Καθώς στις ΗΠΑ γεννιούνται γύρω στα 4 εκατομμύρια μωρά το χρόνο, αυτό σημαίνει, ότι 24.800 θα πεθάνουν πριν τα πρώτα τους γενέθλια και για πολλά από αυτά ίσως ευθύνεται ο μεγάλος αριθμός εμβολιασμών. Αυτό είναι το χειρότερο ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας από όλες τις ανεπτυγμένες χώρες.

   Η εικόνα αυτή είναι πολύ διαφορετική από εκείνη, που παρουσιάζεται από το Αμερικανικό Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών (National Vaccine Injury Compensation Program), το οποίο, τον περασμένο χρόνο δέχτηκε, ότι πέθαναν μόνο 107 παιδιά ως άμεσο αποτέλεσμα εμβολιασμού και κατέβαλε 110 εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση στις οικογένειες...

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

Sun, 23 Oct 2011 22:44:03 +0300

Από τους φυσικούς φιλόσοφους,
στη μεταφυσική θεολογία

* Τι ακριβώς είναι η Φιλοσοφία;
* Ποιά η σχέση τής Φιλοσοφίας με την Επιστήμη;
* Τι ήταν οι φυσικοί φιλόσοφοι και γιατί τους λέμε έτσι;
* Πώς η Φιλοσοφία μετά τους φυσικούς φιλόσοφους κατάντησε σταδιακά στείρα μεταφυσική, θεραπαινίδα τής θεοκρατίας;
* Γιατί η Φιλοσοφία διαχρονικά κυνηγήθηκε από τους εκάστοτε εξουσιαστές;

ΟΜΙΛΙΑ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Ομιλητής: Γιάννης Λάζαρης
Διοργάνωση: Πολιτιστικό Σωματείο «Κοινόν Ευβοέων»
Χορηγός επικοινωνίας: «Ελεύθερη Έρευνα»

ΔΕΥΤΕΡΑ 24 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, ώρα 7:30μμ
ΧΑΛΚΙΔΑ, κτίριο Νομαρχίας,
πλάγια είσοδος, οδός Ραούλ Φολλερώ.

ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΛΑ

Sat, 22 Oct 2011 11:23:53 +0300

Μια παραδοσιακή αλβανική φορεσιά

«Αλβανοί,
με την εθνική τους φορεσιά,
την πιο μεγαλόπρεπη τού κόσμου,
άσπρη φουστανέλλα...» Λόρδος Byron, 1809

Οι εύζωνοι τού παλατιού άρχισαν την καριέρα τους σα σωματοφυλακή τού Γεωργίου Α΄. Φυσικά, όταν οργανώθηκε το επίλεκτο αυτό σώμα, αποφασίστηκε και το είδος τής στολής, που θα έπρεπε να φοράει. Ο κλήρος έπεσε στη φουστανέλλα, τής οποίας όμως η προϊστορία είναι μεγάλη και σκοτεινή.

Η φουστανέλλα θεωρείται εθνική στολή των σημερινών ρωμιών. Πριν αποβεί στολή όμως, υπήρξε εθνική ενδυμασία. Για την ακρίβεια, η φουστανέλλα ήταν η εθνική ενδυμασία των αρβανιτών (αλβανών). Με τούς πολυάριθμους αλβανικούς εποικισμούς στον ελλαδικό χώρο, η φουστανέλλα καθιερώθηκε σαν ενδυμασία των ελληνόφωνων χριστιανικών πληθυσμών, ενώ τούς 17ο και 18ο αιώνες, έφτασε να αποτελεί την κυρίαρχη ενδυμασία τής Ρούμελης και τού Μοριά.

Η φουστανέλλα φερόταν από τούς κατοίκους τής Στερεάς Ελλάδας, τής Ηπείρου, τής Θεσσαλίας τής Πελοποννήσου και τής Μακεδονίας, ενώ ακόμα και μέχρι πριν από έναν αιώνα τη φορούσαν χωρικοί ορεινών περιοχών. Στη νέα πρωτεύουσα, την Αθήνα, έλαβε τίτλους τιμής. Την υιοθέτησε ακόμα κι ο Όθων.

Σήμερα, η φουστανέλλα συμβολίζει το έθνος, τούς αγώνες, τη λεβεντιά (τούρκικη λέξη: λεβέντες λέγονταν όσοι υπηρετούσαν στα επίλεκτα σώματα τού οθωμανικού πολεμικού ναυτικού, έτσι ονομάζονται και σήμερα), ενταγμένη στούς εθνοποιητικούς μηχανισμούς τού κράτους...

Οι προσωκρατικοί

Thu, 20 Oct 2011 13:33:53 +0300

Οι αρχαίοι λαοί πίστευαν, ότι ο κόσμος κυβερνάται από διάφορες θεϊκές δυνάμεις (μία ή περισσότερες) και κάθε τι, το οποίο συνέβαινε, οφειλόταν σε άμεση βούληση των θεών. Τυχαία περιστατικά και η ανάγκη ικανοποίησης πρωταρχικών αναγκών οδήγησαν σε στοιχειώδεις ανακαλύψεις, που είχαν άμεση σχέση με την πρακτική μονάχα ζωή. Οι οποιεσδήποτε γνώσεις τους βρίσκονταν σε άμεσο συσχετισμό με τις θρησκευτικές τους προκαταλήψεις και δοξασίες.

Πρώτος ο Θαλής ο Μιλήσιος, ο ιδρυτής τής Σχολής τής Μιλήτου, απομακρύνθηκε τελείως από τις θρησκευτικές παραδόσεις στην προσπάθειά του να ερμηνεύσει τα πράγματα τού κόσμου. Αφορμώμενος από τη σκέψη, ότι με την παρατήρηση και την έρευνα των φυσικών φαινομένων θα είναι δυνατόν να δοθεί απάντηση στο κοσμογονικό πρόβλημα, που απασχολεί το ανθρώπινο πνεύμα, χάραξε νέους δρόμους για τη θεώρηση των πραγμάτων τού κόσμου κι έθεσε έτσι τις βάσεις τής σύγχρονης επιστήμης μακρυά από κάθε θρησκευτική επιρροή. Από τότε, ο στοχασμός απολυτρωμένος από τη θρησκευτικο-θεοκρατική αντίληψη τής δημιουργίας τού κόσμου, αναζήτησε να βρεί μιά άλλη ερμηνεία, μια διαφορετική απάντηση με ορθολογισμό και συστηματικότητα.

Οι από του Θαλή μέχρι του Σωκράτη (προσωκρατικοί) φιλόσοφοι -υπολογίζονται σε τετρακόσιους- ακολουθώντες τα ίχνη των θεωρήσεων τού Θαλή για την ερμηνεία των πραγμάτων στη φύση και των λειτουργιών της, ονομάστηκαν επίσης και φυσικοί φιλόσοφοι. Ο Αριστοτέλης τους αποκαλεί φυσιολόγους.

Η φιλοσοφική έκφραση των προσωκρατικών φιλοσόφων συνιστά πνευματική πρωτοπορία για την εποχή τους και συνάμα αδιάψευστο τεκμήριο τής προσπάθειας τού αρχαϊκού ανθρώπου στον ελληνικό χώρο να υπερβεί τις κοινωνικές και θρησκευτικές κατεστημένες αγκυλώσεις και να θραύσει το περίβλημα τής μυθικής εξήγησης τού κόσμου...

H ''αλήθεια'' τής Ρωμιοσύνης

Sat, 15 Oct 2011 20:10:25 +0300

Και τα σκουριασμένα δεκανίκια της

Τα σκουριασμένα δεκανίκια τής δήθεν ελληνικότητας και τής ορθοδοξίας δεν μάς κρατούν άλλο. Σάπισαν και σωριάζονται στο έδαφος, μαζί τους πέφτουμε κι εμείς, οι κουτσοί ραγιάδες βαλκάνιοι ψεύτες τού γενάρχη μας Καραγκιόζη και των λοιπών μεσαιωνικών αντιηρώων. Μία αποσαθρωμένη κοινωνία, ένα διαλυμένο πολιτικό σύστημα, μια σάπια Εκκλησία... τα κενά τους καταλαμβάνονται από τον καθένα, που νομίζει, ότι κατέχει τη μια και μοναδική «αλήθεια».

Γιατί και πώς φτάσαμε ως εδώ; Μήπως φταίμε εμείς οι ίδιοι; Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι: Η χώρα, στην οποία ζούμε, είναι από τη βάση της το μεγαλύτερο ψέμα στη σύγχρονη ιστορία. Η χώρα μας καπηλεύτηκε την ονομασία ενός άλλου λαού, αυτού των ελλήνων. Χοντρά και σχιζοφρενικά ψέματα, όπως: «Το Βυζάντιο είναι συνέχεια τής αρχαίας Ελλάδας», «το 1821 έγινε η παλιγγενεσία των ελλήνων», «οι αρβανίτες, οι βλάχοι, οι κρήτες, οι πόντιοι και οι λοιποί βαλκάνιοι άποικοι τής χώρας μας είναι γηγενείς και μάλιστα είναι γονιδιακοί απόγονοι των αρχαίων ελλήνων», «είμαστε έλληνες και χριστιανοί ορθόδοξοι και η μετάβαση αυτή έγινε φυσικά και με αγάπη».

Ακολουθούν κι άλλα τερατώδη ψέματα, που έχουν σφυρηλατήσει την εθνική και τη θρησκευτική μας συνείδηση ως έλληνες, ως βυζαντινοί, ως χριστιανοί ορθόδοξοι, ως αριστεροί, ως δεξιοί, ως σοσιαλιστές, ως παναθηναϊκοί, ως, ως, ως... Με λίγα λόγια, μπάχαλο...

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ Ο ΤΑΦΟΣ ΣΤΗ ΒΕΡΓΙΝΑ

Sun, 9 Oct 2011 19:11:38 +0300

Μια εικοσαετία μετά το θάνατο τού Φιλίππου Β΄
χρονολογείται τελικά ο τάφος τής Βεργίνας.

Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
ο καθηγητής κλασικής αρχαιολογίας τού Α.Π.Θ.,
δρ. Παναγιώτης Φάκλαρης,
μαθητής και στενός συνεργάτης τού Μ. Ανδρόνικου.

Ο «ασύλητος τάφος ΙΙ τής Μ. Τούμπας τής Βεργίνας», όπως επιστημονικά ονομάζεται, ο γνωστός ως «τάφος τού Φιλίππου», δεν περιείχε καμμιά απόδειξη, ότι ανήκει στον Φίλιππο Β΄. Αποδόθηκε από τον ανασκαφέα του, Μανώλη Ανδρόνικο, στο βασιλιά τής Μακεδονίας Φίλιππο Β’, βάσει σειράς επιχειρημάτων στηριγμένων σε ενδείξεις, που προέκυπταν από το σύνολο τού ευρήματος.

Σήμερα, με τη φυσική πρόοδο τής επιστήμης και με το πλήθος των ευρημάτων από τη Μακεδονία να αυξάνει τις γνώσεις μας διαρκώς, η επιστημονική κοινότητα στην συντριπτική πλειονότητά της έχει απορρίψει το συσχετισμό τού τάφου με τον Φίλιππο Β΄και ο καθηγητής τού Α.Π.Θ., δρ. Παναγιώτης Φάκλαρης, ο οποίος υπήρξε μαθητής και στενός συνεργάτης τού καθηγητή Ανδρόνικου και ανασκαφέας ο ίδιος τής Βεργίνας, μελετώντας το περιεχόμενο τού τάφου καταλήγει σε έναν επιφανή αξιωματούχο τού μακεδονικού στρατού τής εποχής τού Μ. Αλεξάνδρου, τού οποίου το όνομα θα παραμείνει άγνωστο...

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΝΗΓΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ

Thu, 6 Oct 2011 20:04:57 +0300

Και αρχαίων γλυπτικών
και αρχιτεκτονικών έργων,
σε μοναστήρι τού Υμηττού.

Όταν κάποιος δει στην Αγία Παρασκευή, στους πρόποδες τού Υμηττού, την πινακίδα προς: «Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Κυνηγού», ίσως σκεφτεί, ότι το όνομα τής μονής πιθανώς να προήλθε από κάποιο μοναχό, που πιθανώς κυνηγούσε λαγούς κι άλλα άγρια ζώα, προκειμένου να επιβιώσει στο βουνό. Στο Βυζαντινό Μουσείο όμως, εκτίθεται η εικονιζόμενη μαρμάρινη πλάκα από τη μονή, όπου αναγράφεται το πλήρες όνομά της: Μονή αγίου Ιωάννου Προδρόμου (τού Κυνηγού των Φιλοσόφων).

Η «Ελεύθερη Έρευνα» επισκέφτηκε το συγκεκριμένο μοναστήρι (εκεί ψηλά στον Υμηττό) και διαπίστωσε, ότι δεν κυνηγούσαν μόνο φιλοσόφους, αλλά και αρχαία γλυπτικά κι αρχιτεκτονικά έργα, τα οποία, αφού κατέστρεψαν, ενσωμάτωσαν (από την πολλή ...αγάπη) στις μεταγενέστερες κατασκευές τους ή απλά τα πέταξαν.

Για τού λόγου το αληθές, παρατίθενται οι παρακάτω φωτογραφίες...

Mια ντροπιαστική ''ταμπέλα''

Wed, 5 Oct 2011 14:45:48 +0300

«Αμερικάνοι, φονιάδες των λαών!»
Δικαιολογημένα ή όχι;

Είναι γνωστό σε όλους, ότι το κράτος των Ηνωμένων Πολιτειών δεν χαίρει της μεγαλύτερης εκτίμησης από τον απλό κόσμο ανά τη γη. Χαρακτηρισμοί, όπως «φονιάδες των λαών», «εγκληματίες», «απάνθρωποι», «κτήνη» ακούγονται όλο και πιο συχνά. Πού βασίζονται όμως αυτοί οι χαρακτηρισμοί;

Αρκεί η συμμετοχή μιας χώρας σε μια σειρά πολέμων ή η υπερβολική χρήση βίας, για να αποκτήσει την ταμπέλα τού σφαγέα (άλλωστε η ιστορία δείχνει, ότι δεν υπάρχει κράτος στη γη, που να μην έχει πάρει μέρος σε πολέμους ή να μην έχει προβεί σε ακρότητες). Τις απαντήσεις θα επιχειρήσει να δώσει το παρόν άρθρο, με το οποίο θα κάνουμε μια σύντομη αναδρομή στα πολεμικά πεπραγμένα των ΗΠΑ. Η αναδρομή μας θα ξεκινήσει πριν από την ίδρυση τού αμερικανικού κράτους, γιατί πιστεύουμε, πως από μια τέτοια καταγραφή δεν θα πρέπει να λείπει το αίμα των αθώων ινδιάνων και αφρικανών, που εξοντώθηκαν από τους προγόνους των αμερικανών...

Τα φτερά των δεινοσαύρων

Sun, 2 Oct 2011 20:09:58 +0300

Νέα ευρήματα και η σύγχρονη τεχνολογία
αλλάζουν άρδην τις αντιλήψεις τής επιστημονικής κοινότητας
για τούς δεινόσαυρους

Επί εκατοντάδες χρόνια πιστεύαμε, ότι οι δεινόσαυροι βασίλευαν στη γη ως ερπετοειδή θηρία. Ότι επρόκειτο για τεράστιες σαύρες, που τρομοκρατούσαν τα πάντα. Ένα μικρό πτηνό όμως, διαλύει τις βαθειά ριζωμένες αντιλήψεις μας για τον τυραννόσαυρο και για όλα τα σαρκοβόρα αδέλφια του. Η σύγχρονη επιστήμη αποδεικνύει, ότι κάναμε μεγάλο λάθος...

ΠΑΝΤΟΣ ΠΛΕΙΝ ΕΙΣ ΚΟΡΙΝΘΟΝ

Sun, 25 Sep 2011 12:05:35 +0300

Φωτογραφική αποτύπωση
τριτοκοσμικών και τραγελαφικών καταστάσεων
στους αρχαιολογικούς χώρους τής Κορίνθου

Η Κόρινθος ήταν κατοικημένη από αρχαιοτάτων χρόνων. Το εμπόριο, καθώς κι οι οικονομικές και λιμενικές δραστηριότητες συνέβαλαν στο να γίνει η πόλη κατά τους κλασικούς χρόνους ένας τόπος ιδιαίτερα ζωντανός.

Η Κόρινθος ήταν ένα από τα καλύτερα λιμάνια, αφού η νευραλγική γεωγραφική της θέση, τής επέτρεπε να ελέγχει τούς δυο κόλπους απ΄ τη μια και την άλλη μεριά τού ισθμού. Μέρος συνάντησης εμπόρων και ταξιδευτών Ανατολής και Δύσης, αποτελούσε υποχρεωτικό πέρασμα για όλους εκείνους, που κινούνταν ανάμεσα στη βόρειο Ελλάδα και την Πελοπόννησο. Η πολυτέλεια και τα πλούτη των κατοίκων της ήταν φημισμένα σ΄ όλους τούς λαούς τής αρχαιότητας. Εκεί ήκμασαν οι τέχνες (ποίηση, ζωγραφική, γλυπτική, αγγειοπλαστική, βλ. κορινθιακός ρυθμός κ.ά.), η φιλοσοφία (π.χ. Περίανδρος), η τεχνολογία (εκεί -κι όχι στην Αθήνα- κατασκευάστηκαν οι πρώτες τριήρεις) κ.λπ..

«Ου παντός πλειν εις Κόρινθον», είχε επισημάνει ο Στράβων, δεν μπορούσε δηλαδή ο καθένας να πλευρίζει στην Κόρινθο («Γεωγραφικά», VIII, 378). Η πόλη γνώρισε καινούρια ακμή κατά τούς μέσους χρόνους και τη φραγκοκρατία.

Σήμερα, η κατάσταση, που επικρατεί στην Κόρινθο είναι αποκαρδιωτική. Βλέπετε, τις τύχες τής πόλης τούς τελευταίους αιώνες, τις έχει αναλάβει η παρηκμασμένη, διεφθαρμένη και χρεωκοπημένη σύγχρονη Τουρκορωμιοσύνη.

Το άρθρο αυτό αποτελεί φωτογραφική αποτύπωση τριτοκοσμικών και τραγελαφικών καταστάσεων, με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπος ο επισκέπτης στη σημερινή Κόρινθο κι ιδιαίτερα στους αρχαιολογικούς της χώρους (Ακροκόρινθο, αρχαία Αγορά και αρχαιολογικό μουσείο)...

ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ !

Wed, 21 Sep 2011 10:23:31 +0300

Επισκεφθείτε την «Ελεύθερη Έρευνα», που λειτουργεί πλεον αναβαθμισμένη με νέα βελτιωμένη εμφάνιση, νέα ύλη και περισσότερες δυνατότητες και παροχές στα μέλη της.

EΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ
Διαδικτυακό περιοδικό
http://www.freeinquiry.gr

Πάμε παραλία!

Fri, 1 Jul 2011 11:26:35 +0300

     Κατά τη διάρκεια τού καλοκαιριού θα εναλλάσονται καθημερινά στην πρώτη σελίδα όλα τα παλαιότερα άρθρα μας προς χάρη και των νεότερων αναγνωστών μας. Σε έκτακτες περιπτώσεις θα τροφοδοτούνται μόνον οι Ενότητες ΜΗΝΥΜΑΤΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ και ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ.

    Θα επανέλθουμε με νέα ύλη από Σεπτέμβριο.

    Καλό καλοκαίρι!

H "τυχερή γενιά" τής... παράγκας

Sun, 26 Jun 2011 17:03:20 +0300

Βυθισμένη στην υποκουλτούρα,
τη διαφθορά, τον εθνικισμό, τη θεοκρατία,
αλλά και την ...αγανάκτηση

«Ο καθένας, κάθε στιγμή μπορεί να θυμώσει,
αυτό είναι πολύ εύκολο. Όμως το να θυμώσεις
με το σωστό άνθρωπο, στο σωστό βαθμό,
για το σωστό λόγο, τη σωστή στιγμή και με το σωστό τρόπο,
αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο».
Αριστοτέλης, «Ηθικά Νικομάχεια», 1109a 26-29.

     Eίμαστε η γενιά τού Πολυτεχνείου, η «τυχερή γενιά», όπως λένε οι παλαιότεροι. Τυχεροί, επειδή εμείς δεν ζήσαμε κατοχή, πείνα, εμφύλιο, αλληλοσφαγές, γενοκτονίες. Αλλά ούτε και τη χούντα τού Ελλάς Ελλήνων χριστιανών. Άλλωστε η γενιά μας ήταν αυτή που ανέτρεψε την χούντα και έφερε την σημερινή κοινοβουλευτική δημοκρατία. Έτσι, αποφύγαμε τις κακουχίες, τις δυστυχίες, τις λογοκρισίες, τις απαγορεύσεις, τις εξορίες, τις φυλακίσεις. Τα είχαμε όλα εύκολα από μικροί, φαγητό, χρήματα, δουλειές, ανέσεις, ευκολίες.

     Αντιθέτως, εμείς, η τυχερή αυτή γενιά, βρήκαμε πολλά και σπουδαία πράγματα υποθήκη από τούς παλαιότερους, τούς παπούδες μας. Βρήκαμε την τιμημένη ιστορία μας, με το δοξασμένο βυζάντιό μας, με τα κρυφά σχολειά μας, τούς μεγάλους ήρωες τού ΄21, την «κολώνα τού έθνους μας» την Ορθοδοξία μας, τον Βενιζέλο και την επέκταση τής χώρας, τον ηρωικό πόλεμο τού ΄40 με ιταλούς και γερμανούς, όλα φορτωμένα με ατελείωτα ψέματα.

     Οι παληότεροι μάς άφησαν ακόμα παρακαταθήκη όλα τα κατάλοιπά τους, τα ρουσφέτια, τις απατεωνιές, το παρακράτος, τις μίζες, τούς μεγάλους απατεώνες πολιτικούς μας και τα πουλημένα κόμματα και την παράγκα, όλη η χώρα είναι μία ατελείωτη παράγκα με πολλές πόρτες και παράθυρα. Μία παράγκα, που τα τελευταία χρόνια ξεχαρβαλώνεται, καταρρέει. Μία παράγκα γεμάτη βόθρο και ακαθαρσίες. Μιλάμε για το μεγαλύτερο και το βαθύτερο παρακράτος, που έχει φανταστεί άνθρωπος. Κάθε φορά, που πέφτει μία πόρτα ή ανοίγει ένα παράθυρο τής παράγκας, ξεσπάει και ένα σκάνδαλο, ατελείωτα σκάνδαλα, που εμπλέκονται σ΄ αυτά πολλοί...

Έχει απεργία

Sun, 19 Jun 2011 02:52:40 +0300

11 Μαΐου 2011, φαινομενικά είναι «μια μέρα σαν όλες τις άλλες». Μια μικρή διαφορά είναι, ότι για ακόμα μια φορά «θα κλείσει το κέντρο», γιατί «έχει απεργία». Αναπροσαρμογή ρουτίνας. Στο δημόσιο, όσοι/ες δεν πάνε για δουλειά θα δηλώσουν «κανονική άδεια» ή «ασθένεια». Όσοι/ες αναγκαστούν ή επιλέξουν να πάνε στη δουλειά θα φύγουν νωρίτερα, για να μην γίνουν «επεισόδια». Στον ιδιωτικό τομέα, σε πολλές περιπτώσεις όποιος/α επιλέξει να απεργήσει η απόλυση θα είναι ένα από τα πιο πιθανά ενδεχόμενα. Σε άλλες περιπτώσεις, η συμμετοχή σε μια συλλογική εργασιακή αποχή νοείται ως «αστεία», «γραφική», «να απεργήσω απέναντι σε ποιόν; Αφού δεν έχω αφεντικό».

Πέρα τού διαχωρισμού δημόσιου/ιδιωτικού τομέα, όπου τα όρια δεν είναι τόσο ξεκάθαρα όσο οι διαπροσωπικές σχέσεις τα διαποτίζουν και συνέχεια τα μετατοπίζουν άρα και τα υγροποιούν, η έννοια τής απεργίας αποκτά νόημα ως κάτι πέρα και έξω από εμάς. Σημασιοδοτείται ως μια «παρέκκλιση» στο κέντρο τής κάθε πόλης, που λαμβάνει χώρα ως ένα συμβάν, όπου η κοινοτοπία και οι ρόλοι διαδηλωτών, μπάτσων, ασφαλιτών, δημοσιογράφων θα είναι ένα ακόμα θέαμα για τις ειδήσεις των οκτώ. Ακόμα και η επανάληψη τής φράσης «έχει απεργία» δηλώνει την πλήρη απουσία τού «εμείς». Πόσο αυτονόητη και αποδεκτή είναι όμως η διατύπωση αυτή από το να αρθρώναμε «έχουμε απεργία»;...

Είναι η θρησκεία σαν το σεξ;

Sun, 12 Jun 2011 03:46:52 +0300

Οδηγεί η καταπίεση τής θρησκείας
σε υπερβολές και επιπλέον διαστροφές,
όπως η καταπίεση τού σέξ;

Ορισμένοι υπερασπιστές τής θρησκείας υποστηρίζουν, ότι η θρησκεία είναι σαν το σεξ: οι προσπάθειες για να καταστείλεις την επιθυμία για σεξ ή να το εξαλείψεις είναι μάταιες, μή ρεαλιστικές και απάνθρωπες, γιατί το σεξ αποτελεί μέρος τής ανθρώπινης φύσης. Ομοίως και η καταστολή τής θρησκείας είναι σαν την καταστολή τού σεξ: δεν είναι μόνο ανέφικτη, αλλά και ολέθρια.

Ανταποκρίνεται όμως, αυτός ο ισχυρισμός στην πραγματικότητα;

Ομιλία - συζήτηση "Περί ύπαρξης θεού"

Tue, 7 Jun 2011 13:11:52 +0300

Θα εξετασθεί η εγκυρότητα ορισμένων επιχειρημάτων (παληών και νεότερων) υπέρ και κατά τής ύπαρξης θεού, θα παρατεθούν αναλυτικές προσεγγίσεις στην αξιολόγηση ισχυρισμών και επιχειρημάτων σχετικά με τη θρησκεία και το θεό και θα παρουσιασθεί -μεταξύ άλλων- ένα επιχείρημα από την αρχαία Ελλάδα, καθώς και μια τροποποιημένη εκδοχή του.

Ο δρ. Μιχάλης Αριστείδου είναι καθηγητής σε πανεπιστήμιο των Η.Π.Α. (Northwestern State University). Κατάγεται από την Κύπρο• γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975. Αφού πήρε πτυχίο στα μαθηματικά από το Α.Π.Θ. (1999), συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στις Η.Π.Α., όπου απόκτησε master στα μαθηματικά (2001), στη φιλοσοφία με τη διατριβή «Irrationality and human reasoning» (2004) και διδακτορικό στα μαθηματικά στο Luisiana State University (2005). Ο κ. Αριστείδου ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την αρχαία ελληνική φιλοσοφία και την επιρροή της στη δυτική σκέψη...

Από την παιδεία, όχι από την πλατεία...

Sat, 4 Jun 2011 01:25:46 +0300

...πρέπει να αρχίσει
ο «αγανακτισμένος» ρωμιός

     Αναλογισθείτε ποιά ήταν τα θέματα, που απασχολούσαν τη θεοκρατούμενη Ρωμιοσύνη τις τελευταίες δεκαετίες: Να ξαναλειτουργήσει η θεολογική σχολή τής Χάλκης, να αναγνωριστεί η οικουμενικότητα τού πατριαρχείου, να μην ονομαστούν οι σκοπιανοί μακεδόνες, να αναγράφεται το θρήσκευμα στις ταυτότητες κι άλλα τέτοια φαιδρά. Παράλληλα με τούς ανόητους αυτούς «εθνικούς» του στόχους, ο ρωμιός δεν παρέλειπε να διασπαθίζει συνεχώς το δημόσιο χρήμα με οικονομικές καταχρήσεις, μίζες, ιερά σκάνδαλα με σάπια κοτόπουλα, βατοπέδια κ.λπ. κ.λπ., αλλά και να κατασπαταλάει τα ευρωπαϊκά πακέτα στήριξης σε εξοχικά σπίτια, ακριβά αυτοκίνητα, πισίνες, ταξίδια στο εξωτερικό κ.ά..

     Δεν καταχράστηκαν χρήματα μόνο οι μεγάλοι τής άρχουσας τάξης (πολιτικάντηδες, ιεράρχες, μεγαλοεκδότες, δημοσιογράφοι κ.ά.). Πνιγμένοι στη διαφθορά, ο ένας ρωμιός έκλεβε τον άλλον. Έκλεβε στο ζύγι, στο συνεργείο, στο ταξίμετρο, στα τρόφιμα κ.λπ. κ.λπ. Παράλληλα, κούναγε πλαστικές σημαιούλες κάτω από τα μπαλκόνια των πολιτικάντηδων και συνωστιζόταν στα γραφεία τους, για να πετύχει κάποια ευνοϊκή μετάθεση τού κανακάρη του στο στρατό, ή να διορίσει τα παιδιά του ή τα ανήψια του, χωρίς να έχουν τα απαραίτητα προσόντα, σε καμμιά ήσυχη θεσούλα στο δημόσιο.

     Περήφανος για τη δήθεν αρχαιοελληνική καταγωγή του, ο βαθύτατα εθνικιστής και άφρων ρωμιός, δάκρυσε από χαρά, όταν ανέλαβε τούς Ολυμπιακούς Αγώνες με κόστος όμως, πολλαπλάσιο από τούς προηγούμενους των χαζοαμερικάνων.

     Έτσι, ύστερα από τριάντα χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αντί η Ελλάδα να είναι αυτή τη στιγμή πρότυπο ανάπτυξης στα Βαλκάνια, «κατάφερε» -για μια ακόμα φορά- να χρεωκοπήσει. Ο ρωμιός όμως, αντί να κάνει την αυτοκριτική του, να διδαχθεί από τα λάθη του και να μην τα επαναλάβει στο μέλλον, έχει αγανακτήσει. Σημειωτέον, ότι η αγανάκτηση αυτή προέκυψε, μόλις ήρθε η ώρα «να γίνει ταμείο». Όσο δεν γινόταν ταμείο, παρέμενε βολεμένος κατασπαταλώντας τούς πόρους και δεν αγανακτούσε. Επί πλέον, δεν αγανάκτησε με τον εαυτό του, τον κύριο υπεύθυνο για το σημερινά του χάλια, αλλά με κάποιους άλλους.

     Ίδιον τού βλακός είναι η έλλειψη αυτογνωσίας, να μεταθέτει δηλαδή τις ευθύνες για τα παθήματά του στούς άλλους. Τού ρωμιού μέχρι τώρα, τη μια τού έφταιγαν οι αμερικάνοι, την άλλη οι εβραίοι, οι τούρκοι, οι σκοπιανοί, οι ρώσοι, ο Κίσσινγκερ, η CIA, η ΚGB, ο Σόρος κ.λπ. κ.λπ.. Ποτέ του δεν έφταιξε ο ίδιος. Η αυτοκριτική βλέπετε, είναι δύσκολη υπόθεση, προϋποθέτει εξ άλλου παιδεία. Ποιό είναι το εύκολο λοιπόν; Να βγαίνει στην πλατεία και να φωνάζει αγανακτισμένος μεταθέτοντας και πάλι τις ευθύνες για την κατάντια του, αυτή τη φορά στη Μέρκελ, στο ΔΝΤ και στούς εγχώριους πολιτικάντηδες, τούς οποίους όμως, ο ίδιος ψήφισε (κάθε λαός εξ άλλου, έχει τούς πολιτικούς, που τού αξίζουν).

     Ας πάρουμε όμως, τα πράγματα από την αρχή...

Παλαιολόγοι σε χαρέμια και πασάδες

Sat, 28 May 2011 18:40:14 +0300

Παλαιολόγοι παραδίδουν γη και ύδωρ
και ανταμείβονται πλουσιοπάροχα από τον Μωάμεθ Β΄

     Πολλοί παλαιολόγοι τακτοποιήθηκαν από το σουλτάνο κατακτητή μετά την Άλωση:

     - Ο Δημήτριος Παλαιολόγος, αδελφός τού τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, παρέδωσε στον Μωάμεθ Β΄ την Πελοπόννησο κι ανταμείφτηκε με πλούσια δώρα και τις προσόδους τεσσάρων νησιών τού Αιγαίου εφ΄ όρου ζωής.

     - Η κόρη τού Δημήτριου Παλαιολόγου, Ελένη, παντρεύτηκε το σουλτάνο Μωάμεθ Β΄ κι έζησε το υπόλοιπο τής ζωής της στο χαρέμι του μέσα στη χλιδή.

     - Ο ανηψιός τού τελευταίου αυτοκράτορα, Μανουήλ, (γιός τού Θωμά Παλαιολόγου) επέλεξε να συνδιαλλαγεί με τον κατακτητή και να ζήσει ήσυχος στην Κωνσταντινούπολη. Απόκτησε οικογένεια και πέθανε χριστιανός εισπράττοντας από τον Μωάμεθ Β΄ σύνταξη.

     - Ο γιος τού Μανουήλ, Ιωάννης Παλαιολόγος, έγινε πασάς και ναύαρχος τού τουρκικού στόλου με το όνομα Μεχμέτ Μεσίχ Παλαιολόγος.

     Η Ιστορία τής Άλωσης θα πρέπει να επανεξεταστεί, ιδιαίτερα τα ενοχλητικά εκείνα σημεία της, που κάνουν λόγο για παράδοση κι όχι κατάληψη τής Κωνσταντινούπολης ύστερα από συνεννοήσεις -όχι μόνο των ιεραρχών, αλλά και- τού αυτοκράτορα με τον Μωάμεθ...

Είμαι βλάχος, δεν είμαι έλληνας!

Sat, 21 May 2011 17:56:18 +0300

     - Για το ότι σήμερα οι βλάχοι έχουν ελληνική συνείδηση (την ψευδαίσθηση δηλαδή, ότι είναι απόγονοι δήθεν των αρχαίων ελλήνων) δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία. Έγιναν όμως, χωρίς να έχουν κάποια άμεση φυλετική σχέση με τούς αρχαίους έλληνες.

     - Δεν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί, ότι οι βλάχοι είμαστε έλληνες, ενώ μιλάμε λατινικά.

     - Την ελληνική γλώσσα μάς την επέβαλε δια τής βίας ο νεοελληνικός εθνικισμός. Στο χωριό μου, όταν ήμουν μικρός, είχε στείλει ένα δάσκαλο ο Μεταξάς, που μάς κτυπούσε, όποτε μάς ξέφευγε και μιλούσαμε στη μητρική μας γλώσσα, τα βλάχικα...

     Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα» ένας 82χρονος βλάχος από την ορεινή Πίνδο...

Περί τής μή ελληνικής καταγωγής των βλάχων

Sun, 15 May 2011 01:25:54 +0300

Διαφορετική η ιστορική αλήθεια
από την προπαγάνδα τής Ρωμιοσύνης

     Οι διάφορες φυλές και λαοί, που κατοικούσαν στον ελλαδικό χώρο (σλάβοι, αλβανοί, βορειοαφρικανοί κ.λπ.), άρχισαν να αποκτούν ελληνική συνείδηση, δηλαδή την ψευδαίσθηση, ότι είναι απόγονοι των αρχαίων ελλήνων, από τον 19ο αιώνα κι έπειτα. Αποφασιστικό ρόλο στην εμπέδωση τής ελληνικής εθνικής ιδεολογίας (εθνικού μύθου) έπαιξε το νεοελληνικό κράτος αφ΄ ενός δια τής κρατικής παιδείας, που επέβαλε κι αφ΄ ετέρου δια τής βίας. Οι βλάχοι ανάπτυξαν ελληνική εθνική συνείδηση αργότερα, κυρίως με την ενσωμάτωσή τους ως υπηκόων στο νέο κράτος.

     Ιστορικοί και θεωρητικοί τής Ρωμιοσύνης, που ασχολήθηκαν με τούς βλάχους τής Θεσσαλίας, τής Ηπείρου και τής Μακεδονίας, με τη γλώσσα, τον πολιτισμό και την ιστορία τους, περιστράφηκαν περισσότερο γύρω από τη θεωρία - μύθο τού εκλατινισμού των δήθεν αυτοχθόνων ελληνικών πληθυσμών των περιοχών αυτών και τής δήθεν φυλετικής συγγένειας ελλήνων - βλάχων επιχειρώντας να διαστρεβλώσουν τα ιστορικά στοιχεία και την επιστημονική έρευνα προσαρμόζοντας τα συμπεράσματα των μελετών τους στις απαιτήσεις τού νεοελληνικού εθνικισμού.

     Έκτοτε, ο εθνικισμός, ο αλυτρωτισμός και ο καιροσκοπισμός έχουν θολώσει την ιστορική αλήθεια, η οποία είναι εντελώς διαφορετική και δεν έχει καμμία σχέση με τα αυθαίρετα εθνολογικά δημοσιεύματα, που επέβαλε η κρατική ιδεολογία...

Από τούς άσεμνους πίνακες τού Παρρασίου, στα χρυσά μεζεδάκια τού Μεγ. Αλεξάνδρου

Sun, 8 May 2011 01:00:22 +0300

Μια συλλογή από τα «Παράδοξα»,
τα «Γκίνες» τής αρχαιότητας.

    Το πιο άσεμνο έργο τέχνης. Ήταν τού μεγάλου ζωγράφου, Παρρασίου, με μια ασυνήθιστα ρεαλιστική σκηνή από τη μυθολογία, στην οποία απεικονιζόταν η Αταλάντη, καθώς έκανε στομαστικό έρωτα στον Μελέαγρο.

     Το πιο ακριβό σαπούνι. Ο Δημήτριος ο Πολιορκητής, βασιλιάς τής Μακεδονίας ξόδεψε 6.400 κιλά ασήμι περίπου, προκειμένου να αγοράσει σαπούνι για τις ερωμένες του.

     Η πιο υψηλή τιμή για βιβλίο. Ο Αριστοτέλης αγόρασε τα έργα τού Σπευσίππου αντί τριών ταλάντων, που αντιστοιχούσαν σε 77 κιλά ασήμι.

     Τα πιο πολυτελή μεζεδάκια. Ήταν αυτά, που πρόσφερε ο Μέγας Αλέξανδρος στούς καλεσμένους του. Μπουκίτσες από καρύδια, σύκα και άλλες λιχουδιές τυλιγμένες σε φύλλα χρυσού. Τις ξεφύλλιζαν και έτρωγαν το περιεχόμενό τους πετώντας το χρυσάφι στο έδαφος.

     Οι άνθρωποι τής αρχαιότητας ενδιαφέρονταν να μάθουν για φαινόμενα, που εμείς σήμερα θα τα ονομάζαμε ρεκόρ ή εντυπωσιακά γεγονότα. Αυτά τα φαινόμενα προέρχονταν από διάφορα πεδία τής ζωής• μπορεί να περιλάμβαναν θαυμαστές πληροφορίες για την Αίγυπτο, για παράξενα ζώα ή για τούς πλουσιότερους ανθρώπους τού κόσμου. Η κλασική γραμματεία είναι γεμάτη από ανέκδοτα και αναφορές τέτοιων εξαιρετικών γεγονότων, των «Παραδόξων», όπως ονομάζονταν. Ας απολαύσουμε ορισμένα από αυτά...

Προς ένα κόσμο χωρίς κράτη;

Sun, 1 May 2011 01:21:11 +0300

Τί κρύβει η όψιμη
νεοφιλελεύθερη «αντεξουσία»

     «Αντιεξουσιαστής» δήλωνε προεκλογικά (2009) ο νυν πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου. Η ρήση του αυτή εξελήφθη ως φθηνή προεκλογική κορώνα και προκάλεσε γενική θυμηδία. Ειδικά, όταν συνδυάστηκε με άλλες παλαιότερές του για νομιμοποίηση τής καλλιέργειας χασισόδεντρων στις πέργκολες και στα μπαλκόνια.

     Ωστόσο, έχουμε τη γνώμη, ότι οι αντιεξουσιαστικές εξάρσεις τού πρωθυπουργού δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ελαφρά τη καρδία, αφού, για όσους γνωρίζουν οικονομική ιστορία, είναι απολύτως ευθυγραμμισμένες με την τελευταία τάση και λέξη τής σύγχρονης νεοφιλελεύθερης ρητορείας.

     Σύμφωνα με αυτή την τάση, το κράτος πρέπει να αποσυρθεί εντελώς από τη σφαίρα τής δημόσιας ζωής και να εκχωρήσει τις αρμοδιότητές του στη ελεύθερη αγορά. Στην πράξη, η διαδικασία αυτή αρχίζει με μια έντεχνη μείωση των κρατικών εσόδων μέσω τής μείωσης τής προοδευτικής φορολογίας (κυρίως των μεγάλων επιχειρήσεων - βλ. αναδιανομή εισοδήματος). Eν συνεχεία, τα μειωμένα κρατικά έσοδα θα οδηγήσουν το κράτος σε αδυναμία να ανταπεξέρχεται στις («δαπανηρές» πλέον) κοινωνικές υπηρεσίες και ρόλους, με τούς οποίους θεωρείται, ότι έχει επιφορτισθεί παραδοσιακά. Έτσι, θα στρωθεί το χαλί, ώστε οι ρόλοι αυτοί να περάσουν στα χέρια τής ελεύθερης αγοράς. Αυτή νέα κατάσταση θα οδηγήσει στον ευκταίο (από τους «αντιεξουσιαστές» νεοφιλελεύθερους) μαρασμό τού κράτους και την μετατροπή του σε failed state, δηλαδή αδύναμο και συρρικνούμενο θεσμό, ο οποίος επιπλέον δεν θα αποτελεί ανταγωνιστή των μεγαλοεπιχειρηματικών συμφερόντων...

Οι στεναγμοί τού Ιωσήφ, τα φτερά των αρχαγγέλων, το "ψωμίον" τής μπουκιάς τού Ιούδα

Sun, 24 Apr 2011 16:54:31 +0300

  ...Είχαν τόσο αποθρασυνθεί οι καλόγεροι, που εμπορεύονταν τα ιερά κειμήλια και τόσο εφευρετικοί, ώστε τολμούσαν να προσφέρουν στούς αφελείς χριστιανούς για να προσκυνήσουν τούς... στεναγμούς τού Ιωσήφ, τα κέρατα τού Μωυσή και τα φτερά των αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ. Καί φυσικά δεν δίσταζαν να πουλάνε αντί κολοσσιαίων ποσών ακόμα και «κειμήλια», που, υποτίθεται, πως είναι μοναδικά.

     Έτσι, βρέθηκαν ύστερα από λίγους αιώνες στην Ιερουσαλήμ, στην Κωνσταντινούπολη, σε ναούς και μοναστήρια τής Ανατολής δεκάδες λόγχες, αμέτρητες χλαμύδες τού Χριστού, χιλιάδες καρφιά τού σταυρού και αγκάθια από τον «ακάνθινον στέφανον». Όσο για τα κομμάτια «τίμιου ξύλου» κυκλοφορούσαν τόσα, που αντιστοιχούσαν σε μυριάδες σταυρούς.

     Κανένας προσκυνητής δεν γύριζε από την Ανατολή με άδεια χέρια. Η ευλάβεια συνδυαζόταν με την κερδοσκοπική προσδοκία. Τα κειμήλια μεταπουλιόνταν σε αστρονομικές τιμές στα ευρωπαϊκά μοναστήρια κι εκείνα με τη σειρά τους μεταβάλλονταν σε πακτωλό αργυρολογίας.

     Κι όταν στο χρηματιστήριο των ιερών κειμηλίων εξαντλήθηκαν τα δάκρυα τής Παναγίας -είχαν κυκλοφορήσει στη χριστιανική οικουμένη τόννοι ολόκληροι- και τα φτερά των αγγέλων και τα γένεια τού Ιησού καί τα εργόχειρα τής Παναγίας, άρχισε το εμπόριο των αγίων λειψάνων, που προσφέρονταν σε απίστευτη ποικιλία...

Ανθυγιεινή η πολυήμερη χριστιανική νηστεία

Sun, 17 Apr 2011 02:51:44 +0300

Η νηστεία τής σαρακοστής
δεν βοηθάει στην αποτοξίνωση,
αλλά αντίθετα τοξινώνει χειρότερα τον οργανισμό

Ένας από τούς μεγάλους μύθους για τη νηστεία τής μεγάλης σαρακοστής και τις άλλες χριστιανικές νηστείες είναι, ότι δήθεν αποτοξινώνουν τον οργανισμό. Αλήθεια από τι τον αποτοξινώνουν; Πώς αποβάλλει τις τοξίνες μια τέτοια νηστεία; Ρωτήστε αυτά τα ερωτήματα σε όποιον ισχυρίζεται, ότι οι πολυήμερες νηστείες αποτοξινώνουν τον οργανισμό σας και δεν θα λάβετε καμμιά επιστημονική απάντηση.

Οι χριστιανικές νηστείες είναι ανθυγιεινές. Κατά τη διάρκειά τους οι νηστεύοντες ακολουθούν μια διατροφή, που δεν είναι φυσιολογική για τον άνθρωπο. Yπερκαταναλώνουν υδατάνθρακες και κυρίως ψωμί και ζυμαρικά, σάκχαρα (π.χ. χαλβάδες), ενώ αποφεύγουν τις απαραίτητες για την υγεία ζωικές τροφές, όπως είναι το κρέας, τα ψάρια και τα αυγά. Μια διατροφή υψηλή σε σάκχαρα και υδατάνθρακες όμως, όχι μόνο δεν βοηθάει στην αποτοξίνωση, αλλά στην πραγματικότητα τοξινώνει χειρότερα τον οργανισμό...

Κυνηγώντας γεωμετρικές χίμαιρες

Sun, 10 Apr 2011 12:33:23 +0300

     Aπό την αρχαιότητα, οι λύσεις των τριών προβλημάτων (δήλιο, τετραγωνισμός κύκλου, τριχοτόμηση γωνίας) παρέμειναν ανέφικτα όνειρα, με την πραγματοποίηση των οποίων ασχολήθηκαν πολλοί μαθηματικοί, μέχρις ότου ο Lindemann απέδειξε το αδύνατον αυτών (1882). Εν τούτοις, δεν έπαψαν μέχρι σήμερα να υπάρχουν μανιώδεις μαθηματικοί, ερασιτέχνες κατά το πλείστον, οι οποίοι με πάθος εξακολουθούν να κυνηγούν χίμαιρες...

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

O EΛΛΕΙΨΟΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ

και τα τρία άλυτα γεωμετρικά
προβλήματα τής αρχαιότητας

     Στην αρχαιότητα ήταν γνωστά τρία γεωμετρικά προβλήματα, που προσπαθούσαν να τα λύσουν με τη χρήση αδιαβάθμητου κανόνα και διαβήτη: Ο διπλασιασμός τού όγκου κύβου (δήλιο πρόβλημα), η τριχοτόμηση γωνίας και ο τετραγωνισμός τού κύκλου.

     Τα προβλήματα αυτά, όπως αποδείχτηκε αργότερα (Wantzel, 1837), δεν μπορούν να λυθούν μόνο με κανόνα και διαβήτη. Σύμφωνα με τη θεωρία τού γάλλου μαθηματικού Galois (1811 - 1832), για να λυθεί ένα γεωμετρικό πρόβλημα απολειστικά με κανόνα και διαβήτη, θα πρέπει να ανάγεται σε λύση πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εξίσωσης. Τα δύο πρώτα προβλήματα απαιτούν την κατασκευή κυβικής ρίζας, ενώ για το τρίτο, το π είναι υπερβατικός αριθμός (Θεώρημα Lindemann - Weierstrass, 1882), που σημαίνει, ότι δεν αποτελεί λύση καμμιάς πολυωνυμικής εξίσωσης με ρητούς συντελεστές.

     Οι αρχαίοι έλληνες μαθηματικοί, όταν είδαν, ότι οι προσπάθειές τους δεν απέδωσαν, στράφηκαν σε άλλες καμπύλες εκτός τού κύκλου και κατασκεύασαν και βοηθητικά όργανα (πέραν τού κανόνα και τού διαβήτη) για τη σχεδίαση αυτών των καμπύλων...

     Δυο νέες δημοσιεύσεις στην «Ελεύθερη Έρευνα»

Ο διανοούμενος "δεν έχει γόνατα"

Thu, 7 Apr 2011 10:17:01 +0300

     [ H «Ατομικότητα» είναι μια από τις κλασικές διαλέξεις τού αμερικανού αγνωστικιστή ρήτορα Robert Green Ingersoll (1833-1899). Στό απόσπασμα από τη διάλεξη αυτή, που ακολουθεί, o Ingersoll υμνεί την ελεύθερη σκέψη, που αναζήτα την αλήθεια, αδιαφορώντας για την Εξουσία και θέτοντας υπεράνω όλων την προσωπική πληρότητα. «Η αξία τής μονάδας είναι αδιαμφισβήτητη», έλεγε o Ingersoll, «το Σύμπαν δεν θα ήταν πλήρες χωρίς εσένα».]

     Σε κάθε μας βήμα συναντάμε τούς εχθρούς τής ατομικότητας και τής πνευματικής ελευθερίας. Η παράδοση μάς ακολουθεί από τη γέννηση μέχρι το θάνατο. Οι πρώτες μας ερωτήσεις προσκρούουν στην άγνοια και οι τελευταίες στις προκαταλήψεις. Χιλιάδες χέρια μάς σπρώχνουν στην πεπατημένη και η εκπαίδευσή μας συνοψίζεται σε μία λέξη: καταπίεση...

     Μάς επιτρέπεται να ερευνήσουμε οποιοδήποτε θέμα δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μάς και να εκφράσουμε τη γνώμη τής πλειοψηφίας με απόλυτη ελευθερία. Μάς έχουν γαλουχήσει, ότι η ελευθερία τού λόγου δεν θα πρέπει να προσκρούει στις δοξασίες τού λαού. Η κοινωνία προσφέρει συνεχείς επιβραβεύσεις για την προδοσία τού εαυτού μας. Έχουμε όλοι ακούσει κάποιους χριστιανούς να αναφωνούν, λίγο πριν απαγχονισθούν, πόσο καλύτερα θα ήταν, αν είχαν ακούσει τις συμβουλές τής μητέρας τους.

     Το ευτύχημα όμως για τον κόσμο μας είναι, ότι δεν ακολουθείται πάντοτε η μητρική συμβουλή. Είναι ευτύχημα για όλους μας, το ότι είναι έξω από την ανθρώπινη φύση να υπάκουει. Η παγκόσμια υποταγή ισοδυναμεί με την παγκόσμια αποτελμάτωση. Η ανυπακοή είναι μία από τις προϋποθέσεις προόδου. Διαλέξτε οποιαδήποτε εποχή στην Ιστορία τής ανθρωπότητας και πείτε μου, ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα τής τυφλής υπακοής. Αν υποθέσουμε, ότι κάποια στιγμή η Εκκλησία κατάφερνε να έχει τον απόλυτο έλεγχο στον νου τού ανθρώπου, οι λέξεις ελευθερία και πρόοδος δεν θα είχαν σβηστεί από το λεξιλόγιο μας; Ο κόσμος προχωρεί, κάθε φορά, που αψηφά τις «συμβουλές»...

H NYXTA - Iσαάκ Αφίμοβ (Κατεβάστε το βιβλίο δωρεάν)

Wed, 6 Apr 2011 12:04:07 +0300

     Το διήγημα Νightfall τού Ισαάκ Ασίμωφ θεωρείται από τούς περισσότερους λάτρεις τής επιστημονικής φαντασίας ως η καλύτερη σύντομη ιστορία τού λογοτεχνικού αυτού είδους, που γράφτηκε ποτέ. Μέσα στην περιορισμένη έκταση ενός διηγήματος, ο συγγραφέας κατορθώνει να περιγράψει με καίριο τρόπο την αγωνιώδη επιστημονική αναζήτηση, η οποία προσπαθεί να διευρύνει τα περιορισμένα αντιληπτικά μας όρια και να υπερκεράσει το φόβο για το Άγνωστο, τη σύγκρουση τού θρησκευτικού σκοταδισμού με τον ορθολογισμό, τη σχέση θρησκείας και ψυχασθένειας.

     Ο πλανήτης Λάγκας βρίσκεται σε ένα ηλιακό σύστημα έξι ηλίων. Φωτίζεται διαδοχικά και αδιάκοπα και οι κάτοικοί του δεν γνωρίζουν τί θα πει νύχτα. Ο συνεχώς φωτισμένος ουρανός δεν τούς επιτρέπει να αντιληφθούν την ύπαρξη τού υπόλοιπου Σύμπαντος, το οποίο νομίζουν, ότι περιορίζεται στον δικό τους πλανητικό χώρο και -εννοείται- δεν έχουν δει ποτέ τον έναστρο ουρανό.

     Ωστόσο, κάθε 2050 έτη ένας άλλος, άγνωστος μέχρι τότε σε αυτούς, πλανήτης παρεμβάλλεται ανάμεσα στον Λάγκας και στον ήλιο, από τον οποίο φωτίζεται εκείνη τη στιγμή. Ο Λάγκας τυλίγεται στο σκοτάδι, οι ανοίκειοι με τη νύχτα κάτοικοί του παρανοούν και, στην αναζήτησή τους για φως, πυρπολούν ό,τι βρουν μπροστά τους. Ο πολιτισμός τους (αυτο)καταστρέφεται, για να αρχίσει έναν νέο κύκλο μέχρι τον ερχομό τής επόμενης Νύχτας. Το γεγονός αυτό έχει καταγραφεί πολύ ασαφώς και αόριστα στησυλλογική μνήμη, την οποία διαχειρίζεται (βλ. διαστρεβλώνει) με τον πλέον επιδέξιο (βλ. τρομοκρατικό) τρόπο της η Θρησκεία.

     Ενώ επίκειται άλλη μια έκλειψη, οι επιστήμονες προσπαθούν να ερευνήσουν το φαινόμενο, να εντοπίσουν την αιτιακή σχέση του με την παραδεδομένη καταστροφή τού πολιτισμού και να σπάσουν το φαύλο κύκλο καταστροφής - αναγέννησης, το Ιερατείο φανατίζει το τρομοκρατημένο από την πρωτόγνωρη θέα των άστρων πλήθος και τού υπόσχεται την «αιώνια ζωή» αν πυρπολήσει το «ασεβές» Πανεπιστήμιο.

     Καθώς ο Λάγκας βυθίζεται όλο και περισσότερο στο σκοτάδι ένας οχλοποιημένος από τον θρησκευτικό τρόμο τού Αγνώστου λαός κατευθύνεται με αναμμένους δαυλούς προς την προστάτιδα -αλλά μονίμως απροστάτευτη- Γνώση...

     Αρχείο μορφής pdf (143 KB). Kατεβάστε δωρεάν από την «Ελεύθερη Έρευνα» ολόκληρο το βιβλίο...

Τραγωδία δίχως κάθαρση

Sun, 3 Apr 2011 12:05:56 +0300

Πώς επιβλήθηκε
ο χριστιανισμός στην Κύπρο

O εκχριστιανισμός τής Κύπρου δεν ήταν καθόλου μια ειρηνική ιεραποστολή. Απεναντίας, ο «ευαγγελισμός» τού νησιού φαίνεται μάλλον να ήταν αγγελία και πράξη τρόμου, βίας, και συστηματικού προσηλυτισμού, έως ότου το νησί να «αγκαλιάσει» (ή να «ασπαστεί», κ.λπ., όπως μάς λένε συνήθως οι δάσκαλοι) το χριστιανισμό.

Τουλάχιστον, έτσι υποδεικνύουν οι πηγές, οι πλείστες των οποίων πολύ βολικά αγνοούνται ή υποβαθμίζονται από θεολόγους, υποψήφιους διδακτορες τής θεολογίας, καθηγητές, κ.λπ.. Εδώ, θα αφήσουμε τις πηγές να μιλήσουν βασικά από μόνες τους, με λίγα σχόλια και κάποια συμπεράσματα στο τέλος κι ας κρίνει ο καθένας αναλόγως...

Aθεϊσμός και κοινωνικοποίηση

Sat, 2 Apr 2011 00:51:38 +0300

   ...Το κατεστημένο ψεύδεται ασύστολα, όταν διαδίδει προς όλες τις κατευθύνσεις, ότι οι πρωτόγονοι άνθρωποι φοβούνταν τις δυνάμεις τής φύσης και τα καιρικά φαινόμενα. Ο μόνος τύπος ανθρώπου, που φοβάται τέτοια πράγματα είναι ο μικροαστός και κανένας άλλος. Αυτός, που μεγάλωσε μέσα στα τσιμέντα και στα διαμερίσματα των πολυκατοικιών, δεν γνώρισε τούς ρυθμούς τής φύσης και μεταβλήθηκε σε αγχωτικό ανθρωπάκι, που κυνηγάει την ευτυχία, προσπαθεί να σχεδιάσει το μέλλον σε βάθος δεκαετιών, που αγνοεί την κυκλικότητα τής φύσης και νομίζει, ότι όλα ακολουθούν γραμμικές προοδευτικές πορείες μέσα σε ένα περιβάλλον με άπειρους φυσικούς πόρους... Έτσι μπλέχτηκε σε ένα φαύλο κύκλο, που τον κρατάει ανικανοποίητο για πάντα.

     Αυτούς, που ονομάζουμε πρωτόγονους ανθρώπους, γνώριζαν καλά τη φύση, διότι ζούσαν μέσα σε αυτή. Δεν ζούσαν μέσα σε σπηλιές, όπως διαδίδουν κάποιοι μεγαλοκαθηγητάδες, αλλά χρησιμοποιούσαν τις σπηλιές περιστασιακά ως καταφύγιο. Κατασκεύαζαν τα σπίτια τους, διότι έτσι τούς άρεσε, από πλίνθους, από ξύλα, από καλάμια, από άχυρο, από γιγάντια φύλλα, στη μέση μιας κοιλάδας, στις όχθες ενός ποταμού, μιας λίμνης, τής θάλασσας κ.λπ.. Όμως, οι σπηλιές, λόγω τής γεωλογικής τους σύστασης, διατηρούν συνήθως μαρτυρίες τής παρουσίας ανθρώπων και ανθρωποειδών, ενώ οι κατοικίες σπανίως διατηρούνται στο πέρασμα των αιώνων κι αυτό το φαινόμενο χρησιμεύει σε κάποιους για να διδάσκουν ψέμματα.

     Η φωτιά δεν είναι ανακάλυψη τού Homo Sapiens, αλλά χρονολογείται από την εποχή τουλάχιστον των ανθρωποπιθήκων, όπως ο Homo Εrectus, σχεδόν 1.000.000 χρόνια πριν. Και δεν αποκλείεται να είχε ανακαλυφθεί και από ακόμα πιο παλιά, από τούς αυστραλοπίθηκους. Το ίδιο ισχύει και για την κοινωνική συγκρότηση• σε καμμία περίπτωση δεν είναι εφεύρημα τού σύγχρονου ανθρώπου. Η αφοβία αποτέλεσε κοινό γνώρισμα των πρωτόγονων ανθρώπων και δεν υπάρχει λόγος να ισχυριστούμε, ότι ήταν αποκλειστικό γνώρισμα τού Homo Sapiens. Το να πει κάποιος, ότι οι πρωτόγονοι άνθρωποι φοβόντουσαν τον κεραυνό και την αστραπή είναι το ίδιο αστείο με το να υποστηρίξει, ότι το άγριο ζώο φοβάται τη ζούγκλα. Μα η ζούγκλα είναι το σπίτι του...

Με το ζόρι Έλληνες !

Sun, 27 Mar 2011 14:34:31 +0300

Ο εθνοκεντρισμός στην εκπαίδευση
και οι πολιτικές συνέπειες τής ανιστορικής
παρουσίασης τού ελληνικού έθνους

     Στον εκπαιδευτικό θεσμό εμφανίζεται κυρίαρχη μια αντίληψη για τον πατριωτισμό, που παρουσιάζει το ελληνικό έθνος απολύτως ομοιογενές, με πολιτισμικές ιδιότητες ίδιες και αναλλοίωτες από την πιο μακρινή αρχαιότητα και μη υποκείμενες σε επιδράσεις κι ακόμα σαν έθνος πολιτισμικά ανώτερο εξ αιτίας τής ευγενούς καταγωγής του από την αρχαιότητα, η οποία κατέχει στη Δυτική Ευρώπη και τον πολιτισμό της τη θέση αξίας παγκόσμιας. Αυτή η αντίληψη για τον πατριωτισμό ανήκει στον 19ο αιώνα.

     Έτσι, η δυσκολία προσαρμογής στις νέες συνθήκες τής Ευρωπαϊκής Ένωσης και τής καινούργιας πραγματικότητας των μεταναστών και προσφύγων συνδυάζεται με μια παραδοσιακή ξενοφοβία, που είναι ταυτόχρονα αίτιο και αποτέλεσμα ενός λόγου για το έθνος με περιεχόμενο τούς μύθους και τις αντιφάσεις ενός παρωχημένου εθνικισμού. Ο συνδυασμός ναρκοθετεί την εθνική αυτογνωσία, προκαλεί αδυναμία οριοθέτησης τής εθνικής ομάδας και παράγει ένα αίσθημα απειλής για τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά και τις εθνικές ιδιαιτερότητες.

     Τα σχολικά βιβλία παρουσιάζουν την εθνική ομοιογένεια σαν ιστορική ιδιαιτερότητα και πρωτεύουσα ηθική αξία, και την ιστορία σαν αδιάσπαστη από την αρχαιότητα πορεία ενός έθνους θύματος άλλων εθνών. Η παρουσίαση τής ελληνικής παιδείας (κουλτούρας) σαν αναλλοίωτης από την αρχαιότητα και χωρίς επιδράσεις άλλων είναι προϊόν τής αποδοχής, που φαίνεται να έχει, τόσο στα σχολικά βιβλία όσο και στις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών, το στερεότυπο ιδεολόγημα τής «ανωτερότητας»...

Aπ΄ τα κόκκαλα βγαλμένη τού Ιεζεκιήλ τα ιερά

Sun, 20 Mar 2011 14:09:03 +0200

Ύμνος εις την Ελευθερίαν:
Ένα μακάβριο, εμπνευσμένο από τη Βίβλο ποίημα,
έμπλεο εθνικιστικής και θρησκευτικής μισαλλοδοξίας.

    Ρίγη συγκίνησης προκαλεί σε πολλούς νεοέλληνες το άκουσμα τού εθνικού ύμνου, των δύο πρώτων από τις 158 στροφές τού ποιήματος «Ύμνος εις την Ελευθερίαν» -που έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός και μελοποίησε ο Νικόλαος Μάντζαρος- γνωρίζοντας αυτά που έμαθαν στο σχολείο, ότι δηλαδή αναφέρεται στην ελευθερία, η οποία είναι βγαλμένη από τα ιερά κόκκαλα των ελλήνων, μη έχοντας ιδέα σε τι αναφέρονται οι υπόλοιπες 156 στροφές.

     Ο Σολωμός, για το έργο του αυτό αποκλήθηκε εθνικός ποιητής τιμώμενος τα μέγιστα ως ένας από τούς μεγαλύτερους νεοέλληνες ποιητές, ενώ ολόκληρος ο ύμνος του προβλήθηκε ως αριστούργημα από το ελληνοχριστιανικό κατεστημένο, αποτέλεσε την αιχμή τού δόρατος των εθνοποιητικών μηχανισμών τής Ρωμιοσύνης και τον πυρήνα τού νεοελληνικού εθνικισμού.

     Μελετώντας το ποίημα αυτό σε ολόκληρη την έκτασή του όμως, διαπιστώνουμε, ότι πρόκειται για ένα μακάβριο κείμενο πρωτοφανούς αγριότητας, εθνικιστικού και θρησκευτικού μίσους, γεμάτο αίμα, φρίκη, θάνατο και αποτροπιασμό, στο οποίο δοξολογείται η σφαγή αμάχων κι εξυμνούνται οι σφαγιαστές, ενώ τα θύματα απαξιώνονται.

     Την έμπνευσή του δε ο Σολωμός, δεν την αντλεί από τούς αγώνες των αρχαίων ελλήνων, όπως εσφαλμένα νομίζουν οι περισσότεροι, αλλά από άλλους προγενέστερούς του ποιητές, τούς οποίους συχνά αντιγράφει και κυρίως από την ορθόδοξη υμνογραφία κι από λειτουργικά και βιβλικά κείμενα. Τα κόκκαλα τής δεύτερης στροφής τού ύμνου του για παράδειγμα, δεν είναι «των ελλήνων τα ιερά», αλλά τα κόκκαλα, που είδε στην έρημο και συνομίλησε μαζί τους ο προφήτης Ιεζεκιήλ και συναρμολόγησε ο Γιαχβέ, σύμφωνα με τη βιβλική παραμυθολογία («Ιεζεκιήλ», λζ΄ 1-14)...

Άτεχνος λογοκλόπος

Sun, 13 Mar 2011 14:31:35 +0200

Ημιτελή έργα, κάκιστοι στίχοι,
αντιγραφές, επαναλήψεις, ταλιμπανισμός.

Τα ποιήματα τού Διονυσίου Σολωμού
υπό το φως τής κριτικής.

     «Ο ποιητής δεν τέλειωνε τα έργα του. Πάντα τα έγραφε και ποτές του δεν τα έγραψε», κατά την εύστοχη διατύπωση τού Βάρναλη. Ο Σολωμός αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην ποιητική δημιουργία, χωρίς να θεωρήσει τελειωμένο και δημοσιεύσιμο κανένα έργο του. Τα μόνα έργα του, που δημοσιεύθηκαν όσο ζούσε ήταν ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν» (1825), ένα απόσπασμα τού «Λάμπρου», το «Ωδή εις Μοναχήν» (1829) και το επίγραμμα «Εις Φραγκίσκα Φραίζερ» (1849). Τα υπόλοιπα έργα του έμειναν ανολοκλήρωτα.

     Τι έλεγε ο ίδιος για τα έργα του: «Δεν είμαι τόσο παλαβός να μην το βλέπω, πως αν δεν είχα μια πεντάρα, οι πιο συνετοί κριτές στα Επτάνησα θα έβρισκαν τούς στίχους μου και τα πεζά μου όμοια με τού Ροΐδη. Κι επειδή έχω μια πεντάρα είναι πρόθυμοι να τα βρουν μάλλον καλά, ακόμα κι άν ήταν χειρότερα από το Ροΐδη.» («Πολίτης», τόμ. Γ΄, σελ. 275-276). Διευκρινίζεται, ότι δεν αναφέρεται στο γνωστό συγγραφέα τής «Πάπισσας Ιωάννας», Εμμανουήλ Ροϊδη, αλλά σε κάποιον κακότεχνο ποιητή τής εποχής του.

     Ο Σολωμός δεν γνώριζε τα ελληνικά κι έγραφε ανορθόγραφα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, σήμερα, που επιχειρείται η ψηφιοποίηση τού έργου του, να μην προσφέρεται το έργο του για ψηφιακή επεξεργασία, όπως ομολογείται στην πρόσφατη έκδοσή τού βίου και τού έργου τού Σολωμού από τη Βουλή...

Άεργος, οκνηρός, μέθυσος, διεφθαρμένος

Sun, 6 Mar 2011 19:21:47 +0200

Βίος και πολιτεία
τού Διονύσιου Σολωμού,
εθνικού ποιητή τής Ρωμιοσύνης

     Ο Διονύσιος Σολωμός δεν έλαβε μέρος στα πολεμικά γεγονότα τού ΄21 αν και τότε ήταν νεός 23 ετών, υγιέστατος. Ποτέ του δεν κράτησε όπλο ούτε καν πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα, ακόμα και μετά την απελευθέρωση. Αν και διέθετε μεγάλη περιουσία, δεν διέθεσε τίποτε για τον αγώνα. Ποτέ δεν αποδείχθηκε, ότι ήταν μέλος τής Φιλικής Εταιρείας, όπως δήθεν αφήνουν να διαφανεί διάφοροι βιογράφοι του.

     Γράφτηκε στη Νομική Σχολή ιταλικού πανεπιστημίου, αλλά δεν αποφοίτησε, παρ΄ όλο, που διέθετε όλα τα απαιτούμενα υλικά μέσα. Ουδέποτε απόκτησε οικογένεια, ούτε είχε ποτέ του σχέσεις με γυναίκα. Διακρινόταν για τη βαρύθυμη νωθρότητά του.

     Ήταν ευερέθιστος, ιδιότροπος, μισάνθρωπος, ακοινώνητος, δυσπρόσιτος, δύσπιστος προς τούς γνωστούς του, αλλά και άβουλος· ένας οκνηρός και αργόσχολος πλούσιος, που μεθούσε, ένας αλκοολικός.

     Ο εβραϊκής καταγωγής πλούσιος πατέρας του, τού είχε αφήσει μεγάλη κληρονομιά, η οποία όμως, διεκδικήθηκε κι από διάφορους άλλους. Η μοναδική του έγνοια σε όλη του τη ζωή ήταν να μην χάσει στα δικαστήρια την περιουσία αυτή και τίποτε άλλο.

     Τα ποιήματα, που έγραφε, ούτε ο ίδιος τα είχε σε εκτίμηση. Χρημάτιζε τούς κριτικούς, να τού γράφουν καλές κριτικές, όπως έχει ο ίδιος παραδεχθεί. Λόγω τής οκνηρίας του τα τα παρατούσε χωρίς καν να τα τελειώσει. Μόνο δυό ποιήματά του είναι ολοκληρωμένα, τα οποία εκδόθηκαν όσο ζούσε. Όλα τα υπόλοιπα, που είχαν μείνει ανολοκλήρωτα, τα μάζεψε ένας φίλος του και τα εξέδωσε μετά το θάνατό του.

     Η χριστιανική κι εθνικιστική κριτική τής Ρωμιοσύνης έντυσε το Σολωμό με πυκνή ομίχλη από διάφορους μύθους. Σε μιά σειρά τριών άρθρων τής «Ελεύθερης Έρευνας» θα επιχειρήσουμε να διαλύσουμε τούς μύθους αυτούς και να αποκαλύψουμε το πραγματικό πρόσωπο τού Σολωμού, το οποίο 150 χρόνια τώρα βρίσκεται στο απυρόβλητο.

     Ξεκινάμε από το άρθρο αυτό, στο οποίο περιγράφονται άγνωστες -ενοχλητικές για το ρωμιοσυνιστικό κατεστημένο- λεπτομέρειες τής ζωής του. Θα ακολουθήσουν δύο ακόμη άρθρα. Ένα σχετικό με την κριτική τού έργου του (άτεχνοι ημιτελείς στίχοι, αντιγραφές από άλλους ποιητές ή εκκλησιαστικά κείμενα) κι ένα τρίτο, ειδικά για ένα μακάβριο, εμπνευσμένο από την «Παλαιά Διαθήκη» ποίημά του, πρωτοφανούς αγριότητας, εθνικιστικού και θρησκευτικού μίσους, γεμάτο αίμα, φρίκη, θάνατο και αποτροπιασμό, στο οποίο δοξολογείται η σφαγή αμάχων κι εξυμνούνται οι σφαγιαστές, ενώ τα θύματα απαξιώνονται, τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν», οι δύο πρώτες στροφές τού οποίου αποτελούν τον εθνικό ύμνο τής Νεοελλάδας...

ΗΛΙΟΣ: Ευεργέτης τής υγείας μας

Sun, 27 Feb 2011 12:06:08 +0200

Εχθρός ή φίλος;

Προκαλεί ή μάς προστατεύει από τον καρκίνο;

Η αλήθεια για έναν από τούς μεγαλύτερους μύθους τής σύγχρονης Ιατρικής.

Ο ήλιος αποτελεί τη βάση για όλη τη ζωή στον πλανήτη. Ο ήλιος είναι η πηγή τής ενέργειας για όλα τα φυτά και έμμεσα για όλα τα ζώα. Αν ο ήλιος προκαλούσε καρκίνο, οι άνθρωποι δεν θα βρίσκονταν εδώ σήμερα. Ο ήλιος χρησιμοποιείτο από την αρχαιότητα ήδη ως ένα γενικό τονωτικό, που προάγει την υγεία. Οι αρχαίοι έλληνες γιατροί θεωρούσαν τον ήλιο ως ένα φάρμακο, που θεράπευε πολλές ασθένειες. Τα παληότερα χρόνια σε χώρες τού εξωτερικού ιδρύονταν ειδικές κλινικές για την εφαρμογή ηλιοθεραπείας...

Μπιλόμπα

Tue, 22 Feb 2011 23:20:36 +0200

Θα δούμε κάποτε ηλεκτρικό ρεύμα να παράγεται από το μαγνητικό πεδίο τής Γής; Πιθανό, σύμφωνα με την «Μπιλόμπα». Υπάρχουν επιστήμονες που διατείνονται, ότι όπου νά ΄ναι καταφτάνει. Οι Περακασσιώτες πάντως, μαζί με τον Πέτερ, ένα μηχανικό μιας πολυεθνικής, διεκδικούν την παγκόσμια πρώτη.

Η σκηνοθέτις Σοφία Παπαχρήστου μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα» για τη νέα της ταινία, μια επίκαιρη προφητική κωμωδία...

Όταν Ιθάκη είναι η τριτοκοσμική Κύπρος...

Sun, 20 Feb 2011 10:25:19 +0200

Από την Αμερική στην Κύπρο
και ξανά στην Αμερική!

Ο δρ Μιχάλης Αριστείδου
μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
για την οδύσσειά του.

     Μετά από αρκετά χρόνια στην Αμερική, αποφάσισε να παρατήσει μια αρκετά υποσχόμενη πανεπιστημιακή καριέρα, ευκαιρίες για επαγγελματική ανέλιξη, φίλους και φυσικά έναν πολύ καλό μισθό. Πήρε την αμερικανίδα γυναίκα του και τα παιδιά τους κι αναζήτησε την Ιθάκη του, τη σημερινή Κύπρο.

     Ο λόγος για έναν διακεκριμένο έλληνα τού εξωτερικού, τον καθηγητή αμερικανικών πανεπιστημίων, δρ. Μιχάλη Αριστείδου, ο οποίος γνώριζε βέβαια, ότι ρίσκαρε, αλλά οι συναισθηματικοί λόγοι υπερίσχυσαν τής λογικής. Πάντα ήθελε να γυρίσει στον τόπο του. Όμως:

     - Η κατάσταση, που βρήκε στην Κύπρο είναι από εκνευριστική έως καταθλιπτική. Δεν δίνει, όπως εξηγεί ο ίδιος, την εντύπωση σοβαρής χώρας. Είναι «βιτρίνα», κάτι σα «χωριάτης με ακριβό κοστούμι». Ο τόπος είναι ακάθαρτος, τα νοσοκομεία, σχολεία, πάρκα, κ.λπ. είναι τριτοκοσμικά και μοιάζει να έχει καταντήσει κοιτίδα ξεπλύματος βρώμικου χρήματος, μοιάζει δηλαδή, με κράτος «μαϊμού».

     - Υπάρχει ακόμη το Κυπριακό Πρόβλημα, το οποίο έχει καταντήσει ο μέγας «εργοδότης» και πηγή καριέρας ανίκανων πολιτικών κι έχει αναχθεί στον κύριο λόγο για το «σύνδρομο θύματος», που έχει ο λαός και που δρα ως δικαιολογία πολλές φορές, για αδικαιολόγητες συμπεριφορές.

     - Βολεύεται όποιος έχει το ανάλογο κομματικό «μέσον».

     - Η Εκκλησία είναι (παρα)κράτος εν κράτει. Αυτά περιγράφει μεταξύ πολλών άλλων τριτοκοσμικών καταστάσεων, που συνάντησε στην πατρίδα του, στη συνέντευξη, που παραχώρησε στην «Ελεύθερη Έρευνα» ο κ. Αριστείδου, τού οποίου σύντομα η αγανάκτηση για τη νοοτροπία και τη συμπεριφορά απέναντί του τής μεσαιωνικής κοινωνίας τής Ρωμιοσύνης τής Κύπρου επισκίασε τούς συναισθηματικούς λόγους. Μέσα σε λίγους μήνες πήρε τη δύσκολη απόφαση: προτίμησε να γυρίσει στην Αμερική και να ξεκινήσει σχεδόν πάλι από το μηδέν...

ΑΓΚΥΛΩΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ: Ένα παγκόσμιο και πανάρχαιο σύμβολο Έρωτα

Sun, 13 Feb 2011 11:58:44 +0200

Μάλλον αποστροφή κι απέχθεια, λίαν ατυχώς, προκαλεί σε πολλούς ανθρώπους τής εποχής μας ο αγκυλωτός σταυρός κι αυτό γιατί έχει συνδεθεί με τούς Ναζί και τα εγκλήματα, που αυτοί διέπραξαν κατά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Παλιότερα όμως, και για πολλές χιλιετίες, ο αγκυλωτός σταυρός αποτελούσε ιερό σύμβολο πολλών πολιτισμών και θεωρούνταν παγκοσμίως σύμβολο καλοτυχίας κι ευημερίας.

Χιλιάδες αγκυλωτών σταυρών έχουν βρεθεί σε ανασκαφές σε όλη την Ευρώπη (π.χ. Ρώμη, Πομπηία, Γερμανία, Ουγγαρία, Μυκήνες κ.τ.λ.), σε πολλές περιοχές τής Ασίας, τής Νότιας Αμερικής (π.χ. Μάγια) και τής Βόρειας Αμερικής (σε Ινδιάνους κ.τ.λ.). Απαντάται επίσης στις βραχογραφίες τού Παγγαίου, στον Ειρηνικό Ωκεανό (Μαορί, γραφή ρόνγκο-ρόνγκο Ν. Πάσχα κ.τ.λ.), αλλά κι ο Σλήμαν βρήκε πολλούς κατά τις ανασκαφές στο Ίλιο. Αποτελεί ιερό σύμβολο τής Περσίας, των Ινδιών, των Βουδιστών κ.ά....

Οι πεζοναύτες τού θεού

Sun, 6 Feb 2011 12:53:54 +0200

Από τους πρώτους προσηλυτιστές
των χριστιανικών ταγμάτων
έως τούς σημερινούς ιεράρχες

Ο ισπανός καθολικός και ιεραπόστολος, Φραγκίσκος Χαβιέ (Francis Xavier, 1506-1552), ήταν μαζί με τον Ιγνάτιο Λογιόλα και άλλους πέντε, οι ιδρυτές τού Τάγματος των Ιησουιτών στη Γαλλία το 1534. Το τάγμα ονομάστηκε «Κοινωνία του Ιησού» και οι ιησουίτες έγιναν γνωστοί ως «Πεζοναύτες τού Θεού». Ήταν το τελευταίο από τα γνωστά χριστιανικά τάγματα, που ιδρύθηκε (Φραγκισκανοί, Αυγουστίνοι, Δομινικανοί, Καπουτσίνοι)...

"Οστομάχιον": Το αρχαιότερο γνωστό puzzle

Wed, 2 Feb 2011 12:23:16 +0200

Το 2003, ένας επιχειρηματίας, που ήταν σε επαφή με την ομάδα, που εκείνη την εποχή αποκρυπτογραφούσε το παλίμψηστο τού Αρχιμήδη πρότεινε στην εταιρεία κατασκευής επιτραπέζιων παιχνιδιών puzzle, "Kadon", να συμπεριλάβει στα προϊόντα της το "Κουτί τού Αρχιμήδη" (όπως αλλιώς αποκαλείται το "Οστομάχιον"). Όντως, μέσα στο ίδιο έτος, το puzzle εμφανίστηκε στην αγορά.

"Οστομάχιον" ή "Στομάχιον", σύμφωνα με τα αραβικά χειρόγραφα, ονομάζεται πραγματεία τού Αρχιμήδη, τής οποίας σώζονται μερικά αποσπάσματα. Αναφέρεται ως παιχνίδι διαδεδομένο στην αρχαιότητα, στο οποίο ζητούνταν να τοποθετηθούν 14 πλακουντοειδή ελεφάντινα οστάρια πολυγωνικής και τριγωνικής μορφής, έτσι ώστε να σχηματίζονται διάφορα σχήματα. Μοιάζει με το σημερινό Τangram και θεωρείται το αρχαιότερο puzzle...

Για μια απελευθερωτική Τεχνολογία

Sun, 30 Jan 2011 17:35:46 +0200

Η τεχνική σκέψη των αρχαίων Ελλήνων
και η σύγχρονη, κατευθυνόμενη
τεχνολογική υπανάπτυξη

Όπως παντού (οικονομία, επιστήμη, πολιτική, τέχνη κ.λπ.), έτσι και στο ζήτημα τής τεχνολογίας οι Έλληνες επιζήτησαν την υπαγωγή του σε ένα πεδίο ανώτερης γνωστικής ενοποίησης, το οποίο είχε ως επίκεντρο τον Άνθρωπο. Η τεχνολογία έπρεπε να εξεταστεί ανθρωποκεντρικά και όχι, όπως σήμερα, ως κάτι δήθεν «αυθύπαρκτο», «ουδέτερο» και αυτονομημένο από την κοινωνία.

Υπ΄ αυτή την έννοια οι Έλληνες ανάπτυξαν γνήσια τεχνική σκέψη, η οποία δεν προσφέρεται, για να ικανοποιεί τις τεχνολογικές «παραγγελίες» κάποιων εξουσιαστών...

Τα μπουρδολογήματα ενός ευσεβούς οδικού δικτύου

Mon, 24 Jan 2011 22:27:04 +0200

Φωτογραφικό οδοιπορικό
στούς δρόμους τής Βόρειας Εύβοιας

     Σαν βγεις στον πηγαιμό για τη Βόρεια Εύβοια, θα νομίζεις, ότι βγήκες στον πηγαιμό για το... Ιράν.

     Δεξιά κι αριστερά στο οδικό δίκτυο, εκτός από τα μικρά ναΐδρια, που αποτελούν ήδη το σήμα κατατεθέν όλου ανεξαιρέτως τού οδικού δικτύου τής Ρωμιοσύνης, υπάρχουν πινακίδες με θεοκρατικά συνθήματα τού τύπου «Ο Ιησούς σώζει τούς αμαρτωλούς» κ.ά.. Εκτός από τις Αγίες Παρασκευές κ.λπ., υπάρχουν χωριά, αλλά και ταβέρνες με ονόματα «Άγιος», «Παπάδες» κ.λπ..

     Αλλά και με το καράβι αν αποφασίσεις να πάς στη Βόρεια Εύβοια, οι εικόνες, που θα αντικρύσεις στο λιμάνι τής Αιδηψούς, είναι επίσης τριτοκοσμικές. Ναΐδρια στην αποβάθρα, καράβια με ονόματα «Όσιος Δαβίδ», «Παναγία Κοίμησης» κ.ά, συμπληρώνουν την εικόνα μιάς βαθειά θεοκρατούμενης κι οπισθοδρομικής κοινωνίας...

Γεννιόμαστε αγνοί - πεθαίνουμε τρελοί

Sun, 23 Jan 2011 12:57:55 +0200

Ο ψυχοσωματικός βιασμός των παιδιών
από γονείς, γιατρούς, κοινωνία

Κάθε βρέφος προϋπάρχει κατά την εγκυμοσύνη στην κοιλιά τής μητέρας του αγνό, φυσικό, ενωμένο με το όλον, υγιές, ασφαλές και μακάριο. Με την αποκοπή τού ομφάλιου λώρου και την γέννησή του στον κόσμο τής ύλης, το νεογνό βιώνει την απόλυτη μοναξιά και τον φόβο τού αγνώστου. Βρίσκεται πλέον μακριά απ΄ την μητρική ασφάλεια και αυτάρκεια, αποκομμένο, έχοντας χάσει τη μακαριότητα, στην οποία διαβιούσε.

Γίνεται πλέον θνητός περιπλανώμενος και χαμένος. Θέλει από κάπου να πιαστεί, να αισθανθεί ότι είναι, ότι υπάρχει. Η ταυτότητα, που αποκτά σταδιακά, δηλαδή το εγώ του, αποτελεί την μάσκα εκείνη, που θα φορά σε όλη του τη ζωή. Η ύπαρξη συσκοτίστηκε, η αγνότητα λερώθηκε, η μακαριότητα έχει ουσιαστικά ξεπέσει. Η μήτρα και η κοιλιά τής μητέρας είναι πλέον παρελθόν...

Το πέταγμα τού κύκνου

Tue, 18 Jan 2011 00:35:32 +0200

Αυτοί, που ενώ είχαν αγωνιστεί
ν΄ αλλάξουν το Σύστημα,
τελικά, κατάντησαν να το υπηρετούν...

Τριάντα χρόνια μετά τον «Άνθρωπο με το γαρύφαλλο»,
ο Νίκος Τζίμας μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
με την ευκαιρία τής νέας του ταινίας.

     Η γενιά τού Πολυτεχνείου, χωρίς να το καταλάβει, ενώ αγωνίστηκε να αλλάξει τον κόσμο, τελικά τον υπηρέτησε, όπως ο ήρωας τής ταινίας, ο οποίος πήρε τα αγαθά του, αλλά έχασε την ψυχή του και, όπως λέει με ειλικρίνεια στο τέλος: «Τα παιδιά να μην το κάνουν αυτό. Να μην περιφρονήσουν τον άνθρωπο, τις αξίες μας και τη φύση», γιατί αυτή η γενιά, αν πάει όπως πάει, η ζωή πάει στο τέλος. Είμαστε στην άκρη τού γκρεμού.

     «Το πέταγμα τού κύκνου», όπως εξηγεί ο σκηνοθέτης της, ακολουθεί τούς νόμους τού Αριστοτέλη περί τραγωδίας. Αρχή, μέση, τέλος. Αντίθεση, σύγκρουση, ποιοτική μεταβολή, λύτρωση. Οι καταστάσεις φτάνουν στα άκρα και οι ήρωες γίνονται τραγικά σύμβολα τής εποχής τους. Η σύγκρουση δεν γίνεται μεταξύ καλών και κακών, αλλά μεταξύ τού ήρωά μας και τού Συστήματος. Ο ήρωάς μας προκάλεσε τη μοίρα του με τα λάθη του και την αλαζονεία του.

     Ο Νίκος Τζίμας, μετά τις ταινίες «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», «Ο Αστραπόγιαννος» κ.ά., επιστρέφει με «Το πέταγμα τού κύκνου», μια διεθνή συμπαραγωγή γεμάτη δράση και μ΄ ένα εντυπωσιακό καστ Ελλήνων και ξένων ηθοποιών. Η «Ελεύθερη Έρευνα» παρακολούθησε σε ειδική προβολή την ταινία, που θα αρχίσει να παίζεται από την προσεχή Πέμπτη 20 Ιανουαρίου σε 70 αθηναϊκούς κινηματογράφους. Είχαμε έτσι την ευκαιρία να μιλήσουμε με το σκηνοθέτη και να ακούσουμε τις απόψεις του για προβλήματα τής σύγχρονης πραγματικότητας, τα οποία παρουσιάζει στην ταινία του και καταγράφονται στη συνέντευξη που ακολουθεί...

Ατομικότητα, απόφαση και βούληση

Sun, 16 Jan 2011 22:03:15 +0200

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης
αναζητά στα ομηρικά έπη τις ρίζες
τής ελληνικής αντίληψης τού κόσμου.

Η εξαθλίωση τού ανθρώπου
με την «ασθένεια τής βούλησης» στο χριστιανισμό.

Πολλά χωρία, τόσο στην Ιλιάδα όσο και στην Οδύσσεια, παρουσιάζουν ρητά τούς δισταγμούς των ηρώων. Τούς δείχνουν τη στιγμή τής μάχης να αντιπαραθέτουν μέσα τους αντιφατικά πράγματα -αυτό, που θα ονομάσει αργότερα ο Πλάτων «διάλογο ψυχής με τον εαυτό της». Ο Όμηρος χρησιμοποιεί π.χ. την έκφραση «δίχα θυμόν έχειν», προκειμένου να περιγράψει το πνεύμα τού ήρωα, που αμφιταλαντεύεται μεταξύ δυο αντιφατικών θέσεων (βλ. Οδ. π 73, που επαναλαβάνεται ελαφρώς παραλλαγμένο στην τ 524). Και η λήψη τής απόφασης συνδέεται άρρηκτα με μια ρητή ενδοσκόπηση, με τον έλεγχο των υπέρ και των κατά, των κινήτρων, που οδηγούν τον ήρωα στην πράξη ή στην αδράνεια. Όλα αυτά είναι απολύτως εμφανή σε όλη την έκταση των επών...

Kάτω Κόσμος: Μια προσοδοφόρα επιχείρηση τού 12θεϊστικού ιερατείου

Sun, 9 Jan 2011 13:25:22 +0200

Τι συνέβαινε στα Νεκρομαντεία τής Αρχαιότητας;

Mιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
ο αρχαιολόγος και προϊστάμενος τής ΛΓ΄ ΕΠΚΑ, κ. Γιώργος Ρήγινος.

     Οι ιερείς προσέφεραν γεύματα και ποτά με παραισθησιογόνα στούς προσκυνητές, τούς έβαζαν μέσα σε τάφους για μέρες και κατόπιν διοργάνωναν με διάφορα τεχνάσματα «παραστάσεις», ώστε να νομίζουν οι επισκέπτες, ότι μιλούσαν με τους νεκρούς.

     Το δωδεκαθεϊστικό ιερατείο είχε στήσει στα νεκρομαντεία προσοδοφόρες επιχειρήσεις εξαπάτησης των αφελών πιστών τού δωδεκάθεου, που πίστευαν, ότι από εκεί κι ειδικότερα από το Νεκρομαντείο τού Αχέροντα, από τον πιο κοντινό στις πύλες τού Αδη χώρο, θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν με τούς χαμένους για πάντα αγαπημένους τους. Κατέβαιναν στην ανηχοϊκή κρύπτη, την κατάλληλα διακοσμημένη και εξοπλισμένη με μηχανισμούς ανεβάσματος και κατεβάσματος ειδώλων, ενώ οι ιερείς κυκλοφορούσαν ανάμεσα σε διπλούς τοίχους κάνοντας διάφορα κόλπα, σαν να ήταν πρόγονοι τού «μάγου» Ντέιβιντ Κόπερφιλντ.

     Στον αντίποδα τού ορθολογισμού των άθεων φιλοσόφων κι επιστημόνων τής αρχαιότητας ζούσε ένας κόσμος, που πίστευε στις μετά θάνατον ζωές, στις κατάρες, στις επικλήσεις των ψυχών των νεκρών, κ.λπ., ανάλογες δοξασίες με αυτές, που δέχτηκε -κι όχι εφηύρε- ο χριστιανισμός αργότερα.

     Για όλα αυτά και για διάφορα άλλα σχετικά θέματα, όπως το φόβο των ζωντανών προς τους νεκρούς, τούς καταδέσμους με τις κατάρες, που έβαζαν στούς τάφους κ.ά. μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα» ο αρχαιολόγος και προϊστάμενος τής ΛΓ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Πρέβεζας - Άρτας, κ. Γιώργος Ρήγινος...

Από το "οστομάχιον"-tangram στον ολοκληρωτικό λογισμό

Sun, 2 Jan 2011 15:11:40 +0200

Αρχιμήδης και Μαθηματικά

     O Aρχιμήδης (3ος αι. π.Χ.) θεωρείται ο μεγαλύτερος φυσικομαθηματικός τής αρχαιότητας. Στον τομέα των μαθηματικών συγκρίνεται με τούς μεγαλύτερους τής νεότερης εποχής, δηλαδή τον Gauss, τον Euler και τον Newton. Η φήμη του ως ευφυούς μαθηματικού και κατασκευαστή εκπληκτικών μηχανών είχε δημιουργηθεί ήδη από την αρχαιότητα και πιθανά για το λόγο αυτό οι σωζόμενες για τον Αρχιμήδη μαρτυρίες είναι πολλές. Πλείστα όμως έργα του καταστράφηκαν από φανατικούς χριστιανούς, ενώ αρκετά σώθηκαν από αραβικές και μόνον μεταφράσεις.

     Κατά την Αναγέννηση, τα συγγράμματά του χρησιμοποιούνταν ως διδακτικά βιβλία, για τη μόρφωση των νέων, που επιθυμούσαν να επιδοθούν τα Μαθηματικά. Ο Leibniz, o οποίος παράλληλα με το Νewton εφεύρε την απειροστική ανάλυση, έγραφε, ότι όποιος κατανοεί τον Αρχιμήδη «θα είναι φειδωλός στο θαυμασμό των ανακαλύψεων των ανδρών τής νεότερης εποχής» («Άπαντα», V 460). Η προ εκατονταετίας ανακάλυψη σε παλίμψηστο τού έργου τού Αρχιμήδη, «Περί των μηχανικών θεωρημάτων προς Ερατοσθένη έφοδος» (έφοδος = μέθοδος), μάς έδειξε μιά άποψη τής μεθόδου, που χρησιμοποιούσε. Η μελέτη των έργων του αποκάλυψε, ότι είχε προηγηθεί των νεότερων στην ανακάλυψη τού ολοκληρωτικού λογισμού.

     Αποδεικνύει επί πλέον η εργασία τού Αρχιμήδη πόσο δημιουργική στις επιστήμες ήταν η -περιφρονημένη μέχρι πρό τινος- Αλεξανδρινή εποχή. Επί πλέον προβληματίζονται οι σημερινοί επιστήμονες αναλογιζόμενοι σχετικά με το πού θα μπορούσε να είχε φτάσει ο άνθρωπος στην εποχή μας και πόσο θα είχε ακόμα προοδεύσει η Επιστήμη εάν δεν είχε κηρυχθεί υπό διωγμό κατά το χριστιανικό Μεσαίωνα, οπότε ανακόπηκε για περισσότερο από μιά χιλιετία κάθε επιστημονική πρόοδος...

Ποιός φοβάται το Google;

Sun, 26 Dec 2010 21:07:52 +0200

Το Google γνωρίζει πιό πολλά για σένα
απ΄ ό,τι εσύ για εκείνο...

Το Google τα τελευταία χρόνια έχει ταράξει τον κόσμο πιό πολύ από άλλες εταιρείες. H σημερινή του αξία είναι έξι φορές μεγαλύτερη από την αξία τής General Motors. Μέρος τής επιτυχίας του οφείλεται στο γεγονός, ότι είναι δωρεάν και αποτελεσματικό. Επίσης, όταν ο κόσμος το χρησιμοποιεί, εθίζεται και σπεύδει σ΄ αυτό πολλές φορές τη μέρα. Αυτός ο νέος εθισμός δεν περιλαμβάνει ναρκωτικά κι αλκοόλ. Σχετίζεται με κάτι πιό εθιστικό: Το google.com...

Εν φάτνη των α-λόγων

Fri, 24 Dec 2010 15:01:11 +0200

Οι αντιφάσεις των Ευαγγελίων
για το σκηνικό τής γέννησης τού Ιησού.

Οι σιωνιστικές δοξολογίες,
τα κηρύγματα μίσους και οι ανθελληνικοί λειτουργικοί ύμνοι,
που ψάλλονται στους ναούς τής Ρωμιοσύνης τα Χριστούγεννα.

Άγγελοι, φάτνη, πρόβατα, βοσκοί, μάγοι, κ.ά. συνθέτουν το σκηνικό τής εορταζόμενης από τους χριστιανούς επετείου τής γέννησης τού Ιησού, όπως περιγράφεται στα ευαγγέλια, τα οποία όμως παρουσιάζουν πλήρως αντικρουόμενες περιγραφές, που δεν αντέχουν στο φώς της κριτικής.

Χριστιανοί απολογητές με διάφορους συνοδοιπόρους τους προπαγανδίζουν επί πλέον, ότι το μήνυμα, που στέλνει στον κόσμο η γέννηση τού Χριστού είναι η αγάπη. Μελετώντας όμως -όχι μόνον την Αγία Γραφή- αλλά και τους χριστουγεννιάτικους λειτουργικούς ύμνους τής Εκκλησίας διαπιστώνεται, ότι με την υποτιθέμενη γέννηση τού Ιησού όχι μόνο δεν κηρύχθηκε η αγάπη στόν κόσμο, αλλά τό μίσος, ο ρατσισμός και ο σιωνισμός...

Η συνομωσία τού Ήλιου

Sun, 19 Dec 2010 14:43:40 +0200

Η διαχρονική δαιμονοποίηση
τού Ήλιου και τής ηλιοθεραπείας
από τα κέντρα εξουσίας τού πλανήτη μας.

Επικίνδυνα για την υγεία μας
γυαλιά ηλίου και αντιηλιακά προϊόντα.

«Οζωοδότης Ήλιος, τόσο πολύτιμος και απαραίτητος για τη ζωή στον πλανήτη μας, λίγες ευεργετικές επιδράσεις έχει στο δέρμα του ανθρώπου και πολλές δυνητικά επικίνδυνες ανεπιθύμητες ενέργειες» (Healthier World, άρθρο: «Ο Ήλιος γερνάει το δέρμα»).

Η παραπάνω φράση μάλλον φαίνεται εκ πρώτης όψεως φυσιολογική. Αντικατοπτρίζει την άποψη, που έχουμε οι περισσότεροι για τον Ήλιο. Ναι μεν, αλλά... Δηλαδή, στην πρώτη παράγραφο ο Ήλιος εκθειάζεται ως ο δημιουργός της ζωής, ως «ζωοδότης, πολύτιμος και απαραίτητος για τη ζωή». Εν συνεχεία όμως, αλλάζει η οπτική. Εδώ ο «ειδικός» μάς εξηγεί, ότι ο Ήλιος έχει «λίγες ευεργετικές επιδράσεις στο δέρμα... και πολλές δυνητικά επικίνδυνες ανεπιθύμητες ενέργειες». Και το λογικό ερώτημα έπεται: Πως είναι δυνατόν ο δημιουργός τής ζωής και ο αρωγός της, ο τόσο πολύτιμος και απαραίτητος για την υγεία μας και τη ζωή, Ήλιος, να έχει «λίγες ευεργετικές επιδράσεις... και πολλές δυνητικά επικίνδυνες ανεπιθύμητες ενέργειες»; Ουσιαστικά πίσω απ΄ αυτή την αντιφατική φράση κρύβεται μία μεγάλη συνομωσία των γιατρών, των Μ.Μ.Ε. και των φαρμακευτικών εταιρειών, η συνομωσία τού Ήλιου...

ΚΛΗΡΩΤΙΔΑ: Το σημείο G τής αυθεντικής δημοκρατίας

Wed, 15 Dec 2010 11:17:08 +0200

Eίναι δύσκολο στη σύγχρονή μας προσωρινότητα, όπου ζούμε με τόσες ηθικο - πολιτικο - οικονομικές κρίσεις, τόσους φόβους και τόσα πάθη, να μπορούμε πάντα να ξεχωρίζουμε ορισμένους όρους, έστω και απλούς, ξεκάθαρα, ξελαμπικαρισμένα. Ίσως ένας αναγνώστης θα τον έλεγε «ανελλήνιστο», αλλά μέσα στα τόσα βάσανα τής καθημερινότητας έρχονται στιγμές, που νομίζω, πως γίνεται εύκολο να μπερδέψει κάποιος τον μαθηματικό όρο «πηλίκον», το αποτέλεσμα δηλαδή τής διαίρεσης δύο αριθμών, με την λέξη «πηλήκιο», που είναι ένα στρατιωτικό κάλυμμα κεφαλής, έστω και αν είναι τούτος ο παγκόσμιος στοχαστής Νο 79 τού 2010.

Δύο άλλες λέξεις, που επίσης εύκολα μπορεί να μπερδέψει κάποιος είναι η λέξη «κλειτορίς» και η λέξη «κληρωτίς». Ακόμα και η Google τις μπερδεύει, τουλάχιστον στον τομέα των images! Παρακαλώ πολύ όμως, δώστε πάρα πολλή μεγάλη προσοχή και δείξτε φρόνηση τώρα, διότι εκτός από το ερωτικό, επίσης υπάρχει και το γαστριμαργικό «σημείο G». Αμέ... Τι, παίζουμε; Από πού νομίζετε βγήκε το «τα φάγαμε μαζί»;...

Η ιερή πορνεία στην Αρχαία Ελλάδα

Sun, 12 Dec 2010 14:06:22 +0200

     «Φιλόξενες κοπέλες, υπηρέτριες τής Πειθούς στην πλούσια Κόρινθο, εσείς, που καίτε τις χρυσές στάλες τού λιβανιού, οι σκέψεις σας πετούν προς την ουράνια μητέρα των ερωτικών επιθυμιών, την Αφροδίτη, πού σας επιτρέπει, κόρες μου, να μαζεύετε στις χαρωπές σας κλίνες τον καρπό τής τρυφερής σας νιότης». Εγκώμιο τού Πίνδαρου (''Εγκώμια'', 3), για τις περισσότερες από 1.000 ιερές πόρνες τού ναού τής Αφροδίτης στην Αρχαία Κόρινθο (Στράβων, ''Γεωγραφικά'', VIII, 378).

      Η Κόρινθος είναι το μεγάλο λιμάνι τού ελληνικού κλασικού κόσμου, ή καλύτερα τα λιμάνια, αφού η γεωγραφική θέση τής πόλης τής επιτρέπει να ελέγχει τούς δυο κόλπους, απ΄ τη μια και την άλλη μεριά τού Ισθμού της. Μέρος συνάντησης εμπόρων και ταξιδευτών Ανατολής και Δύσης, είναι και υποχρεωτικό πέρασμα για όλους εκείνους, που κινούνται ανάμεσα στη βόρειο Ελλάδα και την Πελοπόννησο. Εμπόριο, οικονομικές και λιμενικές δραστηριότητες συμβάλλουν στο να γίνει η Κόρινθος μια πόλη ιδιαίτερα ζωντανή. Τα πλούτη των κατοίκων της, η πολυτελής και διεφθαρμένη ζωή τους είναι φημισμένα σ΄ όλους τούς λαούς της Αρχαιότητας και, αν η φήμη τής Αθήνας είναι κυρίως πολιτική και πνευματική, τής Κορίνθου συνδέεται με την ηδονή και την ακολασία.

      Όμως, η Κόρινθος αποτελεί κυρίως, για τούς αρχαίους και τούς συγχρόνους, την πόλη τής ιερής πορνείας. Πιθανόν οι εμπορικές σχέσεις, που η πόλη από νωρίς είχε με τις ασιατικές χώρες να εξηγούν την εγκατάσταση ιερόδουλων στο ναό τής Αφροδίτης στην Ακροκόρινθο...

Τα έντομα λειτουργούν με κύκλους ανάδρασης. Εμείς;

Sun, 5 Dec 2010 12:23:13 +0200

Συστηματική Δυναμική:
Μιά επιστήμη, που γεννήθηκε στην Αρχαία Ελλάδα,
παντελώς άγνωστη στη σημερινή Ρωμιοσύνη.

Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
ο καθηγητής τού πανεπιστημίου Fordham τής Νέας Υόρκης,
δρ. Νικόλαος Κ. Γεωργαντζάς.

     - Η φτωχή απόδοση και οι ολέθριες συμπεριφορές, που παρατηρούμε γύρω μας, συχνά είναι συνέπειες λάθος αποφάσεων, που διαχρονικά, έρχονται και κυνηγούν τα κλιμάκια λήψης τους.

     - Στην Αρχαία Ελλάδα γεννήθηκε η Συστηματική Δυναμική ως ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος προσέγγισης και μοντελοποίησης προβληματικών καταστάσεων, σαν κι αυτά, που αντιμετωπίζει κάθε κοινωνικό σύστημα.

     - Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν πώς να χρησιμοποιούν τις στοχαστικές διακυμάνσεις των CASOS (Complex Adaptive Self-Organizing Systems = πολύπλοκα, ευπροσάρμοστα, αυτοθεσμιζόμενα συστήματα) και την επίδραση τής τύχης έναντι των κινδύνων, που απειλούσαν τη δημοκρατία.

     - Μία πληθώρα συστημάτων γύρω μας λειτουργούν ως CASOS, όπως είναι, π.χ., ολόκληρο το σύμπαν, τα βιολογικά μας οικοσυστήματα και οι αγορές. Η μελέτη συστημάτων CASOS των αποικιών εντόμων δείχνει υπέροχα πρότυπα δυναμικής συμπεριφοράς, τα οποία προκύπτουν στα συστήματα τούτα, όπως π.χ. σε αποικίες μυρμηγκιών, αστρικά σμήνη και εκείνα των μελισσών, χωρίς να υπόκεινται σε ένα σύστημα κεντρικού ελέγχου.

     - Λειτουργικά, η διαδικασία τής αναπνοής μας δεν διαφέρει καθόλου από άλλες διαδικασίες, όπως αυτές τής λειτουργίας και διοίκησης επιχειρήσεων και οργανισμών. Ίσως η αναπνοή του, όπως και η ροή νερού στην υδρόγειο, έκαναν τον Ηράκλειτο να αποφανθεί, ότι «τα πάντα ρει», γύρω στο 500 π.Χ.. Το πανεπιστήμιο Μ.Ι.Τ. τής Μασσαχουσέτης, αφού έχει ήδη σταθεροποιήσει το ραντάρ και ανακαλύψει τη μνήμη (core memory) των ηλεκτρονικών υπολογιστών, έρχεται και συμπληρώνει τον Ηράκλειτο, παρατηρώντας πως, ναι μεν τα πάντα ρει, αλλά σε μία αυστηρή πάντα διαδοχή μεταβλητών ροής και συσσώρευσης αποθέματος.

     - Το όφελος από την προσέγγιση τής ελληνικής, αλλά και τής παγκόσμιας οικονομίας με τη Συστηματική Δυναμική είναι να δούμε, γιά πρώτη ίσως φορά, μία έξοχη θέα των αληθινών διαστάσεων τής οικονομίας, μέσα στην οποία ζούμε. Να δεί το κάθε κλιμάκιο λήψης αποφάσεων, όπως και η κάθε εταιρεία, ελληνική και μη, κάθε τομέας οικονομικής δραστηριότητας και η παγκόσμια κοινωνία πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους -όχι στατικά, αλλά- δυναμικά, δηλαδή διαχρονικά, με πολυπλοκότητα μέσα στο χρόνο.

     Αυτά αναφέρει μεταξύ άλλων ο καθηγητής τού πανεπιστημίου Fordham τής Νέας Υόρκης, δρ. Νικόλαος Κ. Γεωργαντζάς, σε συνέντευξη, που παραχώρησε στην «Ελεύθερη Έρευνα»...

H πολιτική των επισκόπων στην Τουρκοκρατία

Wed, 1 Dec 2010 00:28:18 +0200

     Η εργασία αυτή αποτελεί προσέγγιση σε ένα θέμα, που μπορεί εύκολα να χαρακτηρισθεί ιδιόμορφο. Το κίνητρο, για να ασχοληθεί ο συγγραφέας με το θέμα, όπως αναφέρει στην Εισαγωγή τού βιβλίου, ήταν η κατά τη γνώμη του άρτια οργάνωση τής Οθωμανικής διοίκησης κατά τη διάρκεια τής Τουρκοκρατίας. Η ικανότητα να διατηρεί την ίδια οικογένεια στο θρόνο για 644 χρόνια. Έβλεπε ένα σύστημα και μια αντίληψη διοίκησης, η οποία μπορούσε να επιβάλλεται σε μια πανσπερμία εθνών.

     Πριν ακόμα την εμφάνιση τού καπιταλισμού υπήρχε δομημένη μια οργάνωση, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί γραφειοκρατική, με ειδική και εξειδικευμένη υπαλληλική σχέση προς την κεντρική εξουσία. Μέσα σ΄ αυτό το σύστημα είναι ενταγμένο και το Πατριαρχείο, που η οικονομική σχέση του με τον κατακτητή ήταν αδιαμφισβήτητη. Η πολιτική του δύναμη φαινόταν να επεκτείνεται σε όλες τις μορφές στρωμάτωσης τής Ρωμιοσύνης. Ταυτόχρονα, ο τρόπος ανάπτυξής του, ο τρόπος διοίκησης τού Πατριαρχείου έδινε τη δυνατότητα δημιουργίας τάξεων μέσα σ΄ αυτή την επιχείρηση, που ονομαζόταν Οθωμανική αυτοκρατορία.

     Για να μπορέσει να υπάρξει το Οθωμανικό κράτος μετά την κατάκτηση τής Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους, ήταν αναγκαίο να γίνει δυνατή η συνέχιση τής παραγωγικής διαδικασίας. Η κανονική και αναγκαία διαδοχή τής κατάκτησης επιτεύχθηκε μέσω τού Πατριαρχείου, το οποίο έδωσε τη δυνατότητα στο σουλτάνο να εκμεταλλεύεται τη Ρωμιοσύνη ως σύνολο. Το Οθωμανικό κράτος χρησιμοποίησε τον τρόπο τής κοινωνικής στρωμάτωσης τού χριστιανικού πληθυσμού, προσαρμόζοντας τον, όπου ήταν αναγκαίο, στη δική του αντίληψη κρατικής διεύθυνσης. Τα προνόμια επέτρεψαν την οργάνωση τού χριστιανικού πληθυσμού, αλλά, ταυτόχρονα, επέτρεπαν τη μεγαλύτερη δυνατή οικονομική εκμετάλλευση τής κατάκτησης.

     Ο Πατριάρχης επιβλήθηκε ως «αφέντης» και «βασιλεύς» και από «αρχηγός θρησκευτικής μειονότητας», «εθνάρχης». Κατά την Οθωμανική αντίληψη διοίκησης, ήταν «προϊστάμενος» τού έθνους του, «διορισμένος» από το σουλτάνο «αξιωματούχος».

     Στην πραγματικότητα, τα προνόμια δημιουργούν ένα status αλήθειας, άμεσα συνδεδεμένο με τον κοινωνικό και πολιτικό ρόλο που παίζουν. Ο κατακτητής είχε στα χέρια του μια έτοιμη θεοκρατική οργάνωση με δυνατότητες προσαρμογής στο νέο καθεστώς. Το μόνο, που έπρεπε να κάνει και έκανε, ήταν να περιβάλει αυτή την εξουσία με αρμοδιότητες, που προσιδίαζαν στη δική του αντίληψη και οργάνωση τού κράτους. Και αυτό έκανε με τα προνόμια. Κατά τον κατακτητή, η μη παραχώρηση των προνομίων θα ήταν επιζήμια για τα «βασιλικά εισοδήματα».

     122 σελίδες, αρχείο μορφής pdf (14,98 MB).

     Κατεβάστε το βιβλίο δωρεάν από την "Ελεύθερη Έρευνα".

MIAΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΝΕΑΣ ΧΤΥΠΑΕΙ ΚΑΜΠΑΝΑ...

Sun, 28 Nov 2010 12:42:50 +0200

Όψεις τής φαιδρότητας
και τής σχιζοφρένειας
τής Αριστερορωμιοσύνης

     Σήμερα, αρκετοί έχουμε πλέον συνηθίσει να γελάμε με τη γραφικότητα τής εθνικόφρονης (δεξιο)ρωμιοσύνης με τα πατριωτικά εμβατήρια, τις εθνικιστικές σχολικές γιορτές, τούς λόγους, τις παρελάσεις, τούς θεωρητικούς και «ιστορικούς» της, τη σχιζοφρένειά της και όλα αυτά, με τα οποία μεγαλώσαμε.

     Στο άρθρο αυτό όμως, θα ασχοληθούμε με μιά άλλη εκδοχή τής Ρωμιοσύνης, τής «προδεφτικής», η οποία ουσιαστικά δεν έχει καμμία διαφορά από την εθνικόφρονη ούτε ως προς τον εθνικισμό, ούτε ως προς τη θρησκοληψία, ούτε ως προς την εν γένει -σχιζοφρενή επίσης- ιδεολογία της.

     Θα παρουσιάσουμε ορισμένα ευτράπελά της δεδομένου, ότι η αριστερόφρονη αυτή Ρωμιοσύνη, η Αριστερορωμιοσύνη, δεν μάς δίνει λιγότερες αφορμές από την δεξιόφρονη ομοϊδεάτισσά της, για να γελάμε...

"EIKONOMAXIA": To τέλος μιας σπουδαίας μεταρρύθμισης

Sun, 21 Nov 2010 17:13:13 +0200

     Μεταξύ 7ου και 8ου αιώνα, η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Βυζάντιο), λόγω τής θρησκευτικής της παρακμής είχε μεταβληθεί σε εστία πάσης ακολασίας, ξεπεσμού και αδικίας, σύμφωνα με τις ιστορικές μαρτυρίες. Χλιδή, ασυδοσίες, αχαλίνωτα πάθη, δεισιδαιμονίες, βασανιστήρια, άκρατη ειδωλολατρία, αιμομιξίες, συγγενοκτονίες, καταπίεση των μαζών και κάθε φύσης αδικία, ήταν τα έργα των ξεπεσμένων Ρωμιών τής εποχής.

     Τα γράμματα, οι τέχνες, οι επιστήμες, το θέατρο και η παιδεία βρίσκονταν υπό θρησκευτικό διωγμό. Αντί δικαστηρίων και νομικών ποινών ίσχυαν γλωττοκοπίες, ρινοκοπίες, ανασκολοπισμοί, τυφλώσεις και διάφορα άλλα βασανιστήρια κι εγκληματικές πράξεις. Στις μονές και στις εκκλησίες τής επικράτειας οι κληρικοί έκαιγαν τα αρχαία ελληνικά χειρόγραφα και τους παπύρους στη φωτιά για προσάναμμα!

     Όαση μέσα στο τέλμα τού Ρωμαίικου χριστιανικού μεσαίωνα, θα αποτελέσει η μεταρρύθμιση των Ισαύρων, Λέοντος Γ΄ και τού γιου του, Κωνσταντίνου Ε΄ (τού ονομαζόμενου Κοπρώνυμου απ΄ τους αντιμεταρρυθμιστές και την παραϊστορία μας), που έγινε έναν αιώνα πριν. Η μεταρρύθμιση αυτή χαλκεύτηκε και παραποιήθηκε απ΄ τη σύγχρονη ιστορία τής Ρωμιοσύνης και βαπτιστηκε ως Εικονομαχία. Τελικά, η θρησκευτική αντιμεταρρύθμιση, που ακολούθησε και συντελέστηκε με βία και πολύ αίμα, σε πρώτη φάση υπό τής «αγίας» Ειρήνης τής Αθηναίας (μάλλον Εβραίας), έφερε το Βυζάντιο (Ανατολικό Κράτος των Ρωμιών) στο χείλος τής καταστροφής...

TO ANEΔΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΟΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ-ΕΘΝΟΣ

Sun, 14 Nov 2010 15:37:37 +0200

Ιδέες, που γεννιούνται στα μυαλά των ανθρώπων
κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες,
είναι η "αντικειμενική" γνώση τής κοινωνίας

     Η εμπειρική μέθοδος των φυσικών επιστημών και των μαθηματικών, που αντιπαραθέτει ένα παθητικό γνώστη σ΄ ένα παθητικό αντικείμενο δεν μπορεί να εφαρμοσθεί στις κοινωνικές επιστήμες, γιατί και το αντικείμενο μελέτης διαφέρει, αλλά και ο γνώστης, το "υποκείμενο," δεν μπορεί να είναι ο αμερόληπτος "επιστήμονας", που επιδίδεται με πάθος στην "αντικειμενική" γνώση, (Πλάτων κ.ά.).

     Στην καλύτερη περίπτωση η "αντικειμενική" γνώση τής κοινωνίας δεν είναι τίποτε άλλο από ιδεολογικές αφαιρέσεις, που λειτουργούν ως εκλογικεύσεις ταξικών συμφερόντων και που οι ταγοί τής εξουσίας τούς έχουν αποδώσει επιστημονική υπόσταση! (Με τον όρο "ιδεολογικές αφαιρέσεις" εννούμε τις διάφορες ιδέες, που γεννάει το μυαλό τού ανθρώπου σε συγκεκριμένες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες, προκειμένου να αιτιολογίσει πράξεις και ρόλους μέσα σ΄ ένα κοινωνικό περίγυρο.)

     Το έθνος και ο εθνικισμός είναι ιδεολογικές αφαιρέσεις, που λειτουργούν ως φόρμουλες νομιμοποίησης συμφερόντων από τη μία ή την άλλη τάξη ανάλογα με την περίπτωση και δεν έχει κανένα βαθύτερο νόημα η "ουσία" τής φυλής κ.λπ.. Η ιδέα έθνος λειτουργεί διαφορετικά σε διαφορετικά στάδια τής κοινωνικής εξέλιξης μιας κοινωνίας. Στην παρούσα ιστορική φάση των λαών, το έθνος έχει πάρει το νόημα τού κεντρικού κράτους, που έχει έλεγχο και δικαιοδοσία σε μια ορισμένη έκταση με συγκεκριμένα σύνορα κατοχυρωμένα από διεθνείς θεσμούς κ.λπ.. Και αν το εθνικό κράτος σήμερα αποκλείει άλλες φυλές και άτομα από την "εθνική οικογένεια", με την κοινωνική εξέλιξη και την οικουμενική αντίληψη τού ανθρώπου να κερδίζει έδαφος συνεχώς, η έννοια τού "εθνικού κράτους" ως μία ενωτική φόρμουλα συμφερόντων θα πάψει να ισχύει ή να έχει νόημα στο μέλλον.

     Το να προσπαθεί λοιπόν κανείς να μιμηθεί τον Πλάτωνα και να "ορίσει" την "ουσία" ή τη "φύση" τής ιδέας τού έθνους ή τού "Ελληνα" σήμερα, δεν κάνει τίποτε άλλο, από το αναμασάει τα τετριμένα και να προσπαθεί να  ζήσει στο παρελθόν, όταν το παρόν δεν τού προσφέρει τίποτα...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΠΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΑΤΟΗ, ΣΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΚΑΙ ΤΗ ΛΟΥΤΣΑ...

Sun, 7 Nov 2010 21:28:51 +0200

Οι μεσαιωνικοί αλβανικοί
εποικισμοί στον ελλαδικό χώρο

Αλβανική -κι όχι ελληνική-
η καταγωγή των Αρβανιτών

    Κύρια προσπάθεια τής επιχείρησης δημιουργίας ελληνικής εθνικής ταυτότητας από επίσημους και μη φορείς τής Ρωμιοσύνης από τον 19ο αιώνα και εντεύθεν αποτέλεσε η προσπάθεια «απόδειξης» τής φυλετικής καθαρότητας, δηλαδή τής συνέχειας των σημερινών κατοίκων τού ελλαδικού χώρου στο χρόνο και στο χώρο.

    Εργασίες - μελέτες από κύκλο λογίων τής εποχής, που δημοσιεύτηκαν κατά κόρον σε διάφορα περιοδικά (Παρνασσός, Ελληνομνήμων, κ.ά.), εξακολουθούν δε αυτούσιες ή παρόμοιες να δημοσιεύονται σε εθνικιστικά περιοδικά και ιστοσελίδες ακόμα και σήμερα, αφιερώθηκαν σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να αποδοθεί η προέλευση αρβανίτικων, σλάβικων, τούρκικων κ.λπ. λέξεων, ονομάτων και τοπωνυμίων σε δήθεν παραφθορές τής αρχαίας ελληνικής γλώσσας.

    Στη νεοελληνική παιδεία στοχοποιήθηκε ο «ανθέλληνας» Φαλμεράγιερ, παρ΄ όλο, που δεν είναι ο μόνος• το σύνολο των περιηγητών (αρχαιολατρών, ιστορικών, απεσταλμένων ξένων κυβερνήσεων κ.λπ.) των μεσαιωνικών χρόνων περιγράφουν την μεγάλη έκταση των εποικισμών στην περιοχή. Απάντηση σε όλους αυτούς επιχείρησε να δώσει ο ιστορικός τής Ρωμιοσύνης, Κ. Παπαρρηγόπουλος, γράφοντας περί τής δήθεν συνέχειας και τής φυλετικής ενότητας των κατοίκων τού ελλαδικού χώρου στη διαδρομή τής Ιστορίας. Η αμφισβήτηση τού κυρίαρχου αυτού ιστοριογραφικού μοντέλου στην επιεικέστερη εκδοχή της επιχειρήθηκε να παρουσιασθεί ως προερχόμενη από ήσσονος αξίας ιστορικούς και στην αυστηρότερη ως εθνική προδοσία.

    Καμμία φυλή όμως, ούτε κανένας λαός στις μέρες μας είναι φυλετικά καθαρός. Στον ελλαδικό χώρο ειδικότερα κι εξ αιτίας των βυζαντινών διωγμών, των επιδημιών, των ανεπάλληλων κατακτήσεων και τής πειρατείας, ο αριθμός των ελληνόφωνων Ρωμιών ελαττώθηκε σημαντικά. Έτσι, ο αριθμός των κατοίκων ενισχύθηκε επανειλημμένα στο πέρασμα τής Ιστορίας από ξένους λαούς, στους οποίους τις περισσότερες φορές δόθηκαν από τις εκάστοτε αρχές επί πλέον κίνητρα, προκειμένου να εγκατασταθούν στην περιοχή και να καλύψουν τα πληθυσμιακά κενά.

    Θα ξεκινήσουμε στην "Eλεύθερη Έρευνα" την παρουσίαση μιας σειράς μελετών μας σχετικών με τους εποικισμούς (αλβανικών, σλάβικων, τούρκικων κ.ά) στην περιοχή, που εκτείνεται το σημερινό ελληνικό κράτος.

    Η αρχή γίνεται με την παρουσίαση των αλβανικών εποικισμών...

"Eίναι" και "Σώμα"

Sun, 31 Oct 2010 18:25:45 +0200

Δυό χαμένες
πραγματικότητες

     «Πίσω απ΄ το εγώ, το νου, τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου, αδελφέ μου, βρίσκεται ένας ισχυρός εντολέας, ένας άγνωστος σοφός, που ονομάζεται Εαυτός. Ζει μέσα στο Σώμα σου, είναι το ίδιο το Σώμα σου...» (Φ. Νίτσε «Τάδε έφη Ζαρατούστρας» κεφ. «Γι΄ αυτούς που περιφρονούν το σώμα»).

     Τα λόγια αυτά απευθύνονται σ΄ αυτούς, που περιφρονούν το "Σώμα" τους, δηλαδή στους περισσότερους συνανθρώπους μας. Για τον φανταστικό Ζαρατούστρα τού Νίτσε, οι άνθρωποι τής εποχής του (όπως και οι σημερινοί) ζούσαν εγκλωβισμένοι μέσα στο "εγώ" τους, κλεισμένοι σ΄ ένα λαβύρινθο. Ο Νίτσε χαρακτηρίστηκε από πολλούς δυσκολονόητος, τρελός, σχιζοφρενής και διχασμένος, όμως δεν ήταν τίποτα απ΄ όλα αυτά, που του προσάπτουν. Αυτό συνέβη επειδή δεν τον καταλαβαίνουν. Στα έργα του ο Νίτσε διακρίνει μία άλλη διάσταση για την ανθρώπινη οντότητα. Αυτή τού αληθινού και σοφού "Είναι" μας, και αυτή του ψεύτικου "εγώ" μας.

     Ο συγγραφέας διαχωρίζει το "Σώμα" και το "Είναι", απ΄ το "εγώ" και το "νου". Το πρώτο ζευγάρι υφίσταται στην πραγματικότητα, ενώ το δεύτερο είναι φανταστικό. Έτσι κι ο φανταστικός σοφός Ζαρατούστρας, δέχεται μόνο δύο πραγματικότητες για κάθε άνθρωπο: Το "Σώμα" και το "Είναι". Δίπλα σ΄ αυτά ζουν παρασιτικά, το "εγώ" και ο "νους". Το "εγώ" και ο "νους" είναι κοινωνικά δημιουργήματα, επομένως κατασκευές, όμως το "Σώμα" και το "Είναι" αποτελούν δημιουργήματα τής φύσης, δηλαδή φυσικές πραγματικότητες...

ΟΙ ΒΡΕΤΑΝΟΙ -ΟΧΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ- ΑΙΤΙΟΙ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

Sun, 24 Oct 2010 13:06:19 +0300

Ο βρετανικός ναυτικός αποκλεισμός
ως κύρια αιτία τού κατοχικού λιμού
1941-΄42 στην Ελλάδα

     Ο τρομακτικός φόρος σε ανθρώπινες ζωές και σε καταστροφές υποδομών, που κατέβαλε η χώρα κατά τη διάρκεια τής στρατιωτικής κατοχής της, δεν οφείλεται σχεδόν καθόλου στους προσωρινούς και περιστασιακούς κατακτητές της (Άξονας), αλλά στην πολιτική, που είχε προαποφασιστεί από τους μέχρι τότε προτέκτορές της, Βρετανούς.

     Η πρόσδεση τού προτεκτοράτου στη βρετανική αποικιοκρατική πολιτική επέτασσε, όχι μόνο την εμπλοκή του στον πιό άχρηστο πόλεμο τής ιστορίας του, αλλά και στην -εξ ίσου ανώφελη για την πλειοψηφία των κατοίκων τής χώρας- συνέχιση τού πολέμου στο ελλαδικό έδαφος, ακόμα κι όταν αυτό είχε πλέον καταληφθεί από τον Άξονα. Κατ΄ αυτό τον τρόπο επινοήθηκε και σχεδιάστηκε μια νέα αποικιοκρατική πρακτική, αυτή τής λεγόμενης «Εθνικής Αντίστασης» (φαινόμενο άγνωστο στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο). Η συνέχιση αυτή τού πολέμου μέσω τού προσχήματος τής αποκαλούμενης «Εθνικής Αντίστασης» είχε σα συνέπειες την ολοσχερή καταστροφή τεράστιου μέρους τής δημόσιας περιουσίας, δεκάδες χιλιάδες θανάτους αμάχων τόσο από γερμανοϊταλικά αντίποινα όσο και από τα εσωτερικά «ξεκαθαρίσματα λογαριασμών» των «ανταρτικών» συμμοριών, αλλά και τον ολέθριο λιμό, που κόστισε πάνω από μισό εκατομμύριο νεκρούς (συνέπειες, που θα μπορούσαν και αυτές να είχαν πλήρως αποφευχθεί, όπως άλλωστε επετεύχθη και σε τόσες άλλες ευρωπαϊκές χώρες).

     Η αποικιοκρατική πολιτική τής συνέχισης τού πολέμου στο ελλαδικό έδαφος, είχε σαν κύριους «πυλώνες» της: α) την τροφοδότηση των «ανταρτών» (ακόμα και των ελεγχομένων από το εν Ελλάδι πρακτορείο τού σταλινισμού, δηλαδή το Κ.Κ.Ε.) με βρετανικές λίρες, βρετανικό οπλισμό και βρετανούς στρατιωτικούς συμβούλους, β) τον βρετανικό ναυτικό αποκλεισμό των ελληνικών λιμανιών, με στόχο την πρόκληση προβλημάτων στο κατοχικό καθεστώς, διαμέσου τής λιμοκτονίας τού ελληνικού πληθυσμού...

Mια εκκλησία ανά οικογένεια!

Sun, 17 Oct 2010 13:17:59 +0300

Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό
στην ευσεβέστατη Κύθνο

Σε κάθε βήμα σου στην Κύθνο διαπιστώνεις, ότι η Ρωμιοσύνη επιβιώνει στο νησί ακμάζουσα. Χαρακτηριστικό τής Κύθνου είναι οι πολλές της εκκλησίες: 359 τον αριθμό• όλες ασβεστωμένες και καλοσυντηρημένες. 3,62 εκκλησίες ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (συνολική έκταση 99 τετραγωνικά χιλιόμετρα) ή άν το θέλετε αλλιώς 4,2 κάτοικοι ανά εκκλησία (συνολικός πληθυσμός: 1.500 περίπου μόνιμοι κάτοικοι). Δηλαδή στην Κύθνο σε κάθε τετραμελή οικογένεια αντιστοιχεί και μιά εκκλησία!

Το άρθρο αυτό αποτελεί ένα φωτογραφικό οδοιπορικό στη Ρωμιοσύνη τής Κύθνου...

THE PHANARIOTS AND THE EARLY ENLIGHTENMENT (1680-1780)

Sat, 16 Oct 2010 02:02:54 +0300

     After successive movements that followed the Fall of Constantinople, the Ecumenical Patriarch settled at the Church of St. George in the Phanar in 1601. At that time, Christian Orthodox people gather around the Patriarchate and form the first nucleus of cultured Phanariots. In the late 17th century, this nucleus consisted of 19 families, which we know thanks to Sieur de la Croix (1695).

     Among the exceptional citizens that offered their services to the Phanar, two are particularly prominent and are distinguished as advocates of the innovative spirit, contributing in a decisive way to the passage of the Modern Greek society from a traditional stagnation to a scientific modernization. Both had studied medicine and philosophy in Rome and Padua.

     The first one was Theophilos Korydaleas. He was born in Athens in 1570 and after completing his doctoral dissertation, he taught in Venice, Zakynthos, and Constantinople. He became reputable in scholarly tradition for his courage to teach Aristotelian physics free of any Christian interpretation and any scholastic deviation...

- ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ; - ΝΑΙ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Sun, 10 Oct 2010 17:13:08 +0300

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον πλανήτη
είναι να εθελοτυφλούμε:
Τα πυρηνικά δεν είναι
το μόνο «αναγκαίο κακό»

Όσον αφορά τον οικολογικό κίνδυνο, πριν αρχίσουμε να ανησυχούμε για την υπερθέρμανση τού πλανήτη, θεωρούσαμε, ότι η διαφορά μεταξύ τής ρύπανσης εξ αιτίας τού άνθρακα και τής ρύπανσης εξ αιτίας τού ατόμου ήταν σημαντική, γιατί η πρώτη δεν είχε επιπτώσεις στις μελλοντικές γενιές. Επίσης, το θέμα διαχείρισης των ραδιενεργών λυμάτων δεν είχε λυθεί, ενώ είχε λυθεί εκείνο των λυμάτων τού άνθρακα.

Πράγματι, μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί απόλυτα ικανοποιητική λύση για τη διαχείριση των ραδιενεργών λυμάτων, αλλά, όσον αφορά τον άνθρακα, ο σκουπιδοτενεκές είναι η ατμόσφαιρα: η καύση τού άνθρακα παράγει διοξείδιο τού άνθρακα, που μπορεί να είναι άχρωμο, άοσμο και μη τοξικό, αλλά συμβάλλει στο φαινόμενο τού θερμοκηπίου, καθώς αποβάλλεται στον αέρα. Η ρύπανση αυτή δεν θεωρούνταν σημαντική, επειδή ήταν αόρατη. Ωστόσο, στην περίπτωση τής πυρηνικής ενέργειας, μιλάμε για μερικούς τόνους απόβλητα, ενώ στην περίπτωση τού διοξειδίου τού άνθρακα, για μερικά δισεκατομμύρια τόνους...

To DNA των ελληναράδων

Sun, 3 Oct 2010 14:22:14 +0300

     Η ταυτότητα τού έθνους-κράτους, που δημιουργήθηκε τον 19ο αιώνα στον ελλαδικό χώρο από ελληνόφωνους και όχι μόνον -χριστιανούς κυρίως- Ρωμιούς κυριαρχείται από την ψευδαίσθηση τής ιστορικής συνέχειας στο χώρο και στο χρόνο. Η πολιτική χρήση τού συμβολικού βάρους τού αρχαίου παρελθόντος είναι βαθειά ριζωμένη στη σημερινή κοινωνία μας. Η σύγχρονη ρωμαίικη ιστοριογραφία έχει ως κύριο στόχο την απόδειξη τής καθαρότητας τού ελληνικού στοιχείου στο πέρασμα των αιώνων.

     Αρωγός τα τελευταία χρόνια στην επιχείρηση τού νεοελληνικού εθνικισμού να τεκμηριώσει την άμεση φυλετική σχέση ανάμεσα στους αρχαίους Έλληνες και στους σημερινούς κατοίκους τής Ελλάδας στέκει και η προβολή ορισμένων πανεπιστημιακών ερευνών σε γενετικό υλικό από τα Μ.Μ.Ε., τα πορίσματα των οποίων παρουσιάζονται πάντα παραποιημένα, ως να αποδεικνύουν δήθεν, ότι είναι «καθαρό το DNA των Ελλήνων», ότι «είμαστε κατ΄ ευθείαν απόγονοι τού Περικλή» κ.λπ..

     Προκειται για φληναφήματα, τα οποία σε ελάχιστο χρόνο αντιγράφονται αυτολεξεί, αποστέλλονται με e-mail από τον έναν στον άλλον και διανθισμένα βέβαια πάντοτε με τους ανάλογους θριαμβευτικούς πατριωτικούς τόνους κατακλύζουν τις ιστοσελίδες και τα blogs ελληναράδων εθνικιστών...

Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ 12ΘΕΪΣΤΙΚΟΥ ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ

Mon, 27 Sep 2010 09:57:19 +0300

Άρματα που αιωρούνταν μέσα σε ναούς,
αγάλματα που βοούσαν από κεραυνούς ή έκλαιγαν αίμα,
θαυματουργές ιάσεις πιστών από τους ιερείς κ.λπ. κ.λπ.

    Στην αρχαιότητα βρίσκουμε τεχνολογία σε απίστευτα μέρη. Το πιο ασυνήθιστο είναι οι ναοί. Στα αρχαία κείμενα περιγράφονται εκπληκτικές μηχανές, που παρήγαγαν ψευδαισθήσεις. Αγάλματα με ματωμένα δάκρυα, ναοί, που βοούσαν από κεραυνούς, άρματα, που σηκώνονταν στον αέρα κ.λπ.. Τα μηχανήματα των ναών βασίζονταν σε εξελιγμένη μηχανική. Ήταν οι μηχανές των θεών.

    Σήμερα, είμαστε περισσότερο εξοικειωμένοι με τους αρχαίους ναούς. Μόλις πρόσφατα, τα μηχανικά θαύματα ναών και τελετών άρχισαν να γίνονται γνωστά. Ξέρουμε από αρχαίες αναφορές την ποικιλία και το εύρος πολλών αρχαίων μηχανών για κάθε χρήση. Οι ιερείς ήταν σαν μάγοι και χειραγωγούσαν τους πιστούς. Παρήγαγαν ατμόσφαιρα με την λειτουργία των μηχανικών συσκευών, οπότε ερχόταν η κορύφωση τής τελετουργίας.

    Δύο χιλιάδες χρόνια πριν, η θρησκεία ήταν άκρως σημαντική για την κοινωνία· τα πλήθη συνέρεαν στους ναούς όχι μόνο για πνευματικούς λόγους. Οι ναοί ήταν μέρη, όπου τρόμαζαν. Οι ιερείς είχαν σκοπό να τρομάξουν τους πιστούς· τους προκαλούσαν μία αίσθηση δέους και ανατριχίλας. Προκειμένου όμως, να διασφαλίσουν, ότι οι πιστοί θα νοιώσουν δέος, οι ιερείς χρησιμοποιούσαν τεχνικά κόλπα, που εφεύρισκαν τα μεγάλα μυαλά τής αρχαιότητας, τα οποία οι ίδιοι χρηματοδοτούσαν, όπως ο Ήρων ο Αλεξανδρινός. Σκοπός ήταν να δίνεται η αίσθηση τής μαγείας στον πιστό, με το αζημίωτο...