ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ - www.freeinquiry.gr

Ταξιτζήδες τής πολιτικής μελίγκρας

Fri, 14 Jun 2013 13:56:52 +0300

Ρωμιοί:
Από τον... Γιαγκούλα
στο κλείσιμο τής ΕΡΤ

     Τελευταία, έχω ανακαλύψει ένα χόμπυ, αυτό τής καλλιέργειας πιπεριάς. Το ξεκίνησα από πέρυσι και πραγματικά δηλώνω, πως μου αρέσει πολύ. Φύτεψα λοιπόν, διάφορα είδη: Πράσινες, κόκκινες, Φλωρίνης, καυτερές, μεγάλες, μικρές. Γέμιζα χαρά, όταν τις έβλεπα να μεγαλώνουν και να γίνονται κανονικές πιπεριές σαν κι αυτές, που αγοράζουμε στη λαϊκή.

     Κάποια στιγμή, μια από τις πιπεριές μου έπιασε μελίγκρα. Την έβλεπα να μαραίνεται και να σαπίζει. Έβλεπα τα μικρά τρυφερά άνθη της να γεμίζουν από αυτά τα κεχριμπαρένια μικροσκοπικά έντομα. Για την αντιμετώπιση τής μελίγκρας δέν ήξερα τίποτα.

     Μπήκα λοιπόν στο διαδίκτυο και το έψαξα. Την μελίγκρα την κουβαλούν τα μυρμήγκια πάνω στα φυτά. Μυρμήγκια και μελίγκρες είναι «συντρόφια» και αλληλοϋποστηρίζονται. Τα μυρμήγκια κάνουν τον «ταξιτζή» και οι μελίγκρες τα ανταμείβουν με τις εκκρίσεις τους, μια σπάνια λιχουδιά γι' αυτά.

     Έπρεπε να πάρω λοιπόν, τα μέτρα μου. Αναγκάστηκα με ένα κλαδευτήρι να κόψω όλα τα σάπια φύλλα και στη συνέχεια να την ψεκάσω με ένα οικολογικό μείγμα, που και πάλι βρήκα στο διαδίκτυο και αποδείχτηκε εξαιρετικά αποτελεσματικό. Σπάραξε η καρδιά μου, καθώς με το κλαδευτήρι στο χέρι απογύμνωνα την πιπεριά μου. Σιγά-σιγά όμως, το φυτό άρχισε να παίρνει πάνω του. Άρχισε να πετάει νέα υγιή φύλλα και να πρασινίζει ξανά.

     Θα μου πει κανείς, τί δουλειά έχουν όλα αυτά με τα τεκταινόμενα και τις εξελίξεις, που τρέχουν σε πολιτικο-οικονομικό επίπεδο, με αποκορύφωμα το κλείσιμο τής ΕΡΤ;...

Σύγχρονη Ιατρική: Μια «θρησκεία» τού φόβου

Thu, 6 Jun 2013 22:14:50 +0300

Από τα μαύρα ράσα,
στις άσπρες ποδιές
κι από τον εκφοβισμό τού ποιμνίου,
στο εμπόριο τής ελπίδας

     Σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο κι ιδιαίτερα στις αγγλόφωνες χώρες, ΗΠΑ, Καναδά, Αγγλία, Αυστραλία, είναι αναπτυγμένη η Φυσική ή αλλιώς Εναλλακτική Ιατρική. Μερικά από τα συστήματα τής εναλλακτικής Ιατρικής είναι η Φυσικοπαθητική (Naturopathy), η Ορθομοριακή Ιατρική, η Διατροφική Ιατρική, η Βοτανική Ιατρική (Φυτοθεραπεία), η Οστεοπαθητική, η Χειροπρακτική, η Ομοιοπαθητική, ο Βελονισμός, η Παραδοσιακή Κινεζική Ιατρική, η Αγιουρβέδα (Παραδοσιακή Ινδική Ιατρική). Στις χώρες αυτές υπάρχουν εκατοντάδες πανεπιστήμια και κολλέγια, όπου οι φοιτητές τους σπουδάζουν αυτές τις θεραπευτικές επιστήμες και μετά την αποφοίτησή τους μπορούν να εργαστούν νόμιμα είτε σε νοσοκομεία είτε ιδιωτικά.

     Παρ’ όλο, που η οργανωμένη Ιατρική (η καλούμενη ορθόδοξη ή συμβατική) έχει ισχυρή δύναμη σε αυτές τις χώρες, αφού εξυπηρετεί τα συμφέροντα των φαρμακευτικών εταιρειών, τα εναλλακτικά ιατρικά συστήματα είναι σε ιδιαίτερη άνθιση και μάλιστα με κρατική αποδοχή. Χιλιάδες βιβλία Φυσικής Ιατρικής κυκλοφορούν κάθε χρόνο στην αγγλική γλώσσα και πολλά γίνονται μπεστ σέλλερς στις ανωτέρω χώρες. Χιλιάδες blogs και ιστοσελίδες υπάρχουν στο διαδίκτυο στην αγγλική γλώσσα για θέματα υγείας εξεταζόμενα με εναλλακτική προσέγγιση.

     Πολλά άτομα των χωρών αυτών, αν και δέν έχουν σπουδάσει κάποια από τα προαναφερθέντα θεραπευτικά συστήματα, είναι αρκετά ενημερωμένα για θέματα υγείας. Πιστεύουν στην πρόληψη, δέν θέλουν να στρέφονται σε φαρμακοχημικές θεραπείες και ακολουθούν έναν υγιεινό τρόπο ζωής...

''Προληπτικοί-θεραπευτικοί'' ακρωτηριασμοί

Thu, 30 May 2013 23:45:56 +0300

Και οι μελλοντικές κοινωνίες
ακρωτηριασμένων ανθρώπων

     Μέσα στην παγκόσμια οικονομική στημένη κρίση, που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, άλλο ένα στημένο φιάσκο έκανε ξαφνικά την εμφάνισή του στα media. Η είδηση έκανε πάταγο σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η Αντζελίνα Τζολί έκανε προληπτικά διπλή μαστεκτομή, για να προλάβει τον επικείμενο καρκίνο τού στήθους, που την απειλούσε, λόγω «κακών» γονιδίων και κληρονομικότητας!

     Αν κάποιος κοιτάξει με νηφαλιότητα πίσω από την κουρτίνα θα δει, ότι πίσω από όλο αυτό βρίσκεται και πάλι το ιατρικό σύστημα και τα οικονομικά συμφέροντά του. Μια παλιά συνταγή κατατρομοκράτησης των μαζών (αυτή τη φορά εναντίον των γυναικών), όπου σαν όπλο χρησιμοποιείται και πάλι ο μεγαλύτερος ανθρώπινος φόβος, αυτός τού θανάτου.

     Όπως και παλαιότερα, όταν η απάτη με τους εργαστηριακούς ιούς Embola, Άνθρακα, AIDS, Η1Ν1 και Η1Ν4 παρουσιάστηκαν ως επικείμενες επιδημίες και o κόσμος τσιμπούσε το δόλωμα, έτσι και τώρα, οι μάζες πίστεψαν ακόμα μια φορά τις σειρήνες τής Ιατρικής. Η τακτική εδώ ήταν διαφορετική. Όπως οι ψαράδες, που αλλάζουν το δόλωμα ή και τον τρόπο ψαρέματος στα ψάρια μετά από 4-5 φορές, επειδή τα ψάρια συνηθίζουν, έτσι και η ιατρική κοινότητα επιστράτευσε μια πανέμορφη γυναίκα-σταρ παγκόσμιου βεληνεκούς, μια γυναίκα, που είναι πρότυπο όλων των γυναικών τού κόσμου, μια γυναίκα πρέσβειρα ειρήνης και φιλανθρωπίας και ταυτόχρονα μητέρα τριών παιδιών, που έχει υιοθετήσει άλλα τρία. Με λίγα λόγια διάλεξε την ιδανική γυναίκα-πρότυπο, για να προωθήσει το νέο της μεγάλο φιάσκο...

Greek philosophy at the court of Mehmet the Conqueror

Thu, 30 May 2013 01:11:45 +0300

     The most intensive and well-recorded intellectual encounter between Greek and Arabic is the 9th and 10th century translation movement from Greek into Arabic, which was extensively discussed by Dimitri Gutas in his Greek Thought, Arabic Culture (1997). As a result of the translation movement, elements of Greek philosophy and science were permanently incorporated into the philosophical and scientific apparatus of the Islamic world. Muslim thinkers in subsequent centuries had therefore reason to return to the Arabic translations of Greek material or even the original Greek texts themselves in order to clarify their thought. Gutas considers the translation of two ancient Greek texts into Arabic at the court of Mehmet the Conqueror as manifestations of this wider phenomenon.

     The translated texts were Ptolemy’s Geography (a manual on world cartography); and the Chaldean Oracles (a pagan revelation in dactylic hexameter that assisted the purposes of theurgy - a term used already in antiquity to describe various types of religious veneration that combined philosophy with divination and magical practice)...

     (Άρθρο στα αγγλικά)

Πλαστός ο «Θρήνος τής Άλωσης»

Thu, 23 May 2013 20:38:39 +0300

Γράφτηκε μόλις τον 19ο αιώνα!

Όπως και κλέφτικα τραγούδια, που διδάσκονται ως δημοτικά,
έχουν όμως γραφεί από επώνυμους ρωμιούς λόγιους
δεκαετίες μετά το ‘21, για την εμπέδωση εθνικής συνείδησης
και την καλλιέργεια μεγαλοϊδεατισμού

     Σύμφωνα με αυτά, που μαθαίνουμε στα σχολεία, τα κλέφτικα τραγούδια, τα δημώδη άσματα κ.ά. δημιουργήθηκαν από άγνωστους ποιητές - απλούς ανθρώπους τού λαού αντανακλώντας συναισθήματα και πόθους τής Ρωμιοσύνης εκείνης τής εποχής, έφτασαν δε ως τις μέρες μας μεταδιδόμενα από στόμα σε στόμα.

     Στην πραγματικότητα όμως, αυτό ισχύει μόνο για τα απλά τραγούδια τής καθημερινής ζωής. Πολλά ιστορικά δημοτικά τραγούδια, που διδασκόμαστε, είναι πλαστά. Πρόκειται για τα τραγούδια, που περιγράφουν ιδεώδη και υψηλά ιδανικά με πολιτικο-εθνικο-θρησκευτικό χαρακτήρα. Αυτά, δέν γράφτηκαν από απλούς ανθρώπους, αλλά από επώνυμους λόγιους κι όχι κατά την εποχή, που αναφέρονται, αλλά πολλές δεκαετίες ή ακόμα και αιώνες -σε ορισμένες περιπτώσεις- αργότερα.

     Δέν έφτασαν ως εμάς από στόμα σε στόμα, αλλά επειδή έχουν συμπεριληφθεί στη διδακτέα ύλη των σχολικών βιβλίων, όπου παρουσιάζονται ως αυθεντικά. Επίσης, δέν έχουν σκοπό να περιγράψουν τα συναισθήματα τής Ρωμιοσύνης, αλλά ακριβώς το αντίθετο: Να χειραγωγήσουν τους ρωμιούς, να τους κάνουν να πιστεύουν δηλαδή, ότι αυτά ήταν διαχρονικά τα συναισθήματά τους εμπεδώνοντας έτσι στο ετερόκλητο πλήθος επήλυδων στον ελλαδικό χώρο (αρβανίτες, βλάχους κ.λπ.) εθνικοθρησκευτική συνείδηση και καλλιεργώντας τους παράλληλα, μεγαλοϊδεατικά οράματα.

     Στο άρθρο αυτό θα ασχοληθούμε με δυο χαρακτηριστικές περιπτώσεις τέτοιων τραγουδιών:

     - Με ένα γνωστό, δήθεν παραδοσιακό τραγούδι, που απηχεί υποτίθεται τη θλίψη των ρωμιών για την άλωση τής Κωνσταντινούπολης. Πρόκειται για τον πολυδιαφημισμένο «Θρήνο τής Άλωσης» (πάλι με χρόνους με καιρούς...), που δέν γράφτηκε όμως, την εποχή τής άλωσης, αλλά εκατονταετίες αργότερα, τον 19ο αιώνα.

     - Με το κλέφτικο «Ο Αποχαιρετισμός τού Κλέφτη» (μάνα, σου λέω, δέν μπορώ τους τούρκους να δουλεύω...), όπου παρουσιάζεται ένας κλέφτης να μήν αντέχει δήθεν τούς τούρκους και να παίρνει τα βουνά. Το τραγούδι αυτό δέν γράφτηκε από κάποιον ανώνυμο τής Τουρκοκρατίας, αλλά από τον διακεκριμένο λόγιο, Παύλο Λάμπρο, αρκετές δεκαετίες μετά το ‘21...

Τα «Στοιχεία» τού Ευκλείδη

Thu, 16 May 2013 19:44:25 +0300

Αξεπέραστα 2.300 χρόνια

Πρότυπο μαθηματικής ακρίβειας
και θεμέλιο τής Γεωμετρίας

     H μαθηματική παραγωγή από την εποχή τού Θαλή μέχρι την εποχή τού Ευκλείδη (600-300 π.Χ.) έχει συγκεντρωθεί από τον Ευκλείδη με απαράμιλλη τάξη και επιστημονικότητα στο έργο του υπό τον τίτλο «Στοιχεία».

     Όχι πολύ νεότερος των μαθητών τού Πλάτωνα ήταν ο Ευκλείδης, ο οποίος όχι μόνο συνάθροισε όλα τα μέχρι τής εποχής του στοιχεία τής Γεωμετρίας, αλλά και πολλά, που είχε βρει ο Εύδοξος ο Κνίδιος, τα συνέταξε, πολλά δε επίσης από αυτά, που είχε ανακαλύψει ο Θεαίτητος τα τελειοποίησε.

     Επί πλέον δε, εκείνα τα θεωρήματα, τα οποία πριν από αυτόν δέν είχαν τις απαραίτητες αποδείξεις, τα διαμόρφωσε με αυστηρές αποδείξεις. Δεν είναι γνωστό, εάν στα «Στοιχεία» περιλαμβάνονται και θεωρήματα, τα οποία έχει τυχόν ανακαλύψει ο Ευκλείδης. Πολλές όμως ενδείξεις μαρτυρούν, ότι κατά πάσα πιθανότητα πολλά θεωρήματα είναι επινοήσεις τού Ευκλείδη.

     Αφ’ ότου ο Ευκλείδης εξέδωσε τα «Στοιχεία» (υπολογίζεται περί το 320-310 π.Χ.), κανείς άλλος δέν έγραψε μέχρι και σήμερα παρόμοιο βιβλίο. Από τότε και σε διάστημα 2.300 ετών και πλέον τα «Στοιχεία» τού Ευκλείδη παραμένουν το μαθηματικό στερέωμα τής ανθρωπότητας. Είναι γνωστές περί τις 1.800 εκδόσεις των «Στοιχείων» σε διάφορες γλώσσες. Παρά την επιβολή τού χριστιανισμού στο δυτικό κόσμο, τα «Στοιχεία» είναι το βιβλίο εκείνο, το οποίο είχε τις περισσότερες εκδόσεις παγκοσμίως μετά την Βίβλο...

Το έθνος και τα ερείπιά του

Mon, 13 May 2013 15:58:05 +0300

Αρχαιότητα, αρχαιολογία
και εθνικό φαντασιακό στην Ελλάδα

Καθώς η νέα φαντασιακή κοινότητα τού έθνους εδραιωνόταν, κι ενόσω επιχειρούσε να δημιουργήσει το δικό της εθνικό κράτος, οι αρχαιότητες, τα υλικά σημαίνοντα τής συνέχειας ανάμεσα στην κλασική Ελλάδα και στο νέο έθνος (που σύντομα θα γινόταν κράτος), απέκτησαν εξέχουσα βαρυτητα. Ενώ το έθνος κατασκευάστηκε ως μια εξιδανικευμένη εδαφική οντότητα, στην οποία η γλώσσα και η ιστορική αφήγηση παρείχαν ισχυρά στοιχεία συνέχειας με το κλασικό παρελθόν, κάτι σημαντικό έλειπε. Αν ο εθνικισμός είναι ένα τοπογραφικό και εικονογραφικό εγχείρημα, τότε τα αρχαία κτίσματα και τέχνεργα είναι απαραίτητα, για να οριοθετήσουν το εθνικό έδαφος, για να αποτελέσουν τα ορόσημά του.

Η μυθολογία και οι αρχαίοι συγγραφείς ήταν, βέβαια, πολύ χρήσιμοι στην κατασκευή τής νέας τοπογραφίας τού έθνους, όμως η υλικότητα των αρχαίων τοποθεσιών, κτισμάτων, λειψάνων και τέχνεργων, η ορατή, συγκεκριμένη, απτή φύση τους και η ενσώματη παρουσία τους ήταν εκείνες, που μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν την «αντικειμενική» (διάβαζε αντικειμενικοποιημένη) πραγματικότητα τού έθνους. Η αίσθηση τής μακροβιότητας και η αύρα τής αυθεντικότητας, που απέπνεαν, τα προικοδοτούσε με τεράστια συμβολική δύναμη...

Φυσικές θεραπείες τού καρκίνου

Fri, 10 May 2013 00:17:57 +0300

Ποια διατροφή
πρέπει να ακολουθούν
οι καρκινοπαθείς

Οι ογκολόγοι υποστηρίζουν, ότι δεν υπάρχει κάποια ειδική δίαιτα για τους καρκινοπαθείς. Μάλιστα, αρνούνται, ότι οι καρκινοπαθείς πρέπει να λαμβάνουν διατροφικά συμπληρώματα, διότι αυτά τάχα θα αντιδοτήσουν τη χημειοθεραπεία ή ισχυρίζονται, ότι τα διατροφικά συμπληρώματα δέν έχουν καμμιά αξία για τη θεραπεία ή ακόμα και την πρόληψη τού καρκίνου.

Δυστυχώς, οι ογκολόγοι αγνοούν τα βασικά γύρω από τα ζητήματα διατροφικής ιατρικής ή εθελοτυφλούν εξυπηρετώντας την Big Farma και χορηγούν μονιστικά χημειοθεραπευτικά φάρμακα και ακτινοβολία...

Η απάτη των ιερών προσκυνημάτων

Thu, 2 May 2013 22:59:34 +0300

Ιερουσαλήμ:
Μια βιομηχανία «τεκμηρίων» τού «θείου πάθους»
μέσα από σπάνιες περιγραφές προσκυνητών των «αγίων τόπων»
από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες έως σήμερα

      Η Κωνσταντινούπολη ως το 1204 θα είναι η πιο πολυάνθρωπη, η πλουσιότερη πόλη. Αλλά για το χριστιανισμό, η μαγική πολιτεία τής Ανατολής είναι η Ιερουσαλήμ, η πατρίδα τής νέας θρησκείας.

     Ύστερα από την καθιέρωση τού χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας, τα βλέμματα των πιστών των ευρωπαϊκών χωρών στρέφονται προς την Παλαιστίνη.

     Το 327 ο χριστιανικός κόσμος πληροφορείται, ότι ύστερα από έρευνες τής μητέρας τού βυζαντινού αυτοκράτορα, Ελένης, στην Ιερουσαλήμ βρέθηκε ο σταυρός τού μαρτυρίου τού Χριστού. Η είδηση προκαλεί συγκλονιστική εντύπωση. Απ' αυτή τη στιγμή, μια ακατανίκητη, φλογερή επιθυμία συνέχει τους χριστιανούς και τής πιό μακρινής γωνιάς τής Ευρώπης: να ταξιδέψουν στον τόπο τής θυσίας τού Ιησού, για να προσκυνήσουν το «τίμιο ξύλο»...

Επιστημονική έρημος

Fri, 26 Apr 2013 01:11:50 +0300

Χημειοθεραπεία - ακτινοβολίες:
Αναπόδεικτες, αναποτελεσματικές
και επικίνδυνοι μέθοδοι

Όχι μόνον δέν ωφελούν τους καρκινοπαθείς,
αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις
μειώνουν και τη διάρκεια τής επιβίωσής τους

«Ο πόλεμος τού καρκίνου είναι ένας σωρός από περιττώματα».
Dr. James Watson, νομπελίστας, ένας από αυτούς, που ανακάλυψαν τη διπλή έλικα τού DNA.

«Η χημειοθεραπεία είναι στην καλύτερη περίπτωση βλακεία και στη χειρότερη έγκλημα. Έχουν ανακαλυφθεί πολλές εναλλακτικές θεραπείες τού καρκίνου και όλες καταπολεμήθηκαν με μια μεθοδικότητα, που θυμίζει Γκεστάπο».
Dr. Atkins, o πασίγνωστος γιατρός, που εφεύρε τη δίαιτα Άτκινς και εφάρμοζε εναλλακτικές θεραπείες.

«Πρέπει να μάθουν όλοι, ότι ο πόλεμος κατά τού καρκίνου είναι σε μεγάλο βαθμό απάτη».
Dr. Linus Pauling, δυο φορές τιμηθείς με βραβείο Νόμπελ.

«Οι μόνοι άνθρωποι, που ευεργετούνται από τη σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου είναι οι άνθρωποι, που δουλεύουν για τη σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου».
Dr. Vernon Coleman, διάσημος βρετανός γιατρός και συγγραφέας.

     Η χημειοθεραπεία και η θεραπεία με ακτινοβολία είναι τοξικές, σκοτώνουν και τα υγιή κύτταρα τού ασθενούς καταβάλλοντας το ανοσοποιητικό του σύστημα σε αντίθεση με τις εναλλακτικές θεραπείες τού καρκίνου, που προσπαθούν να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα, ώστε αυτό να νικήσει τον καρκίνο. Με τη χημειοθεραπεία και τη θεραπεία με ακτινοβολία αντί οι ασθενείς να πεθαίνουν από καρκίνο χάνουν τη ζωή τους από πνευμονία ή άλλες συνηθισμένες λοιμώξεις.

     Το πλεονέκτημα τής χρήσης φυσικών θεραπειών είναι ξεκάθαρο. Δέν βλάπτουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Στην πραγματικότητα, με το να ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα προστατεύουν από την επανεμφάνιση τού καρκίνου.

     Από τη δεκαετία τού 1950 έχουν συσσωρευτεί αποδείξεις, ότι η εγχείρηση, η ακτινοβολία και η χημειοθεραπεία είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματικές απ' ό,τι το κοινό αφήνεται να πιστεύει...

Selective silence

Mon, 22 Apr 2013 16:52:02 +0300

And the Epicurean Philosophy

How to avoid useless confrontations
with people who are neither ready nor willing
to discover the essence of true happiness

It has been frequently said that we live in the age of a new kind of ''individualism'' where human relations are no longer permeated by ethics and humane values since the foundations where those values were once based, no longer exist. It is often claimed that inequality and injustice seem to have changed the shape of our world order while the notion of society is progressively losing its meaning. Wealth, prestige and power seem to be the most sought after criteria for modern men because the need to achieve the highest level of self-interest requires or rather demands their presence. It seems that we humans have been taught to view ourselves as agents of production and consumption totally uninterested in cultivating our minds and expanding our understanding of the universal cosmos.

Uninterested in the social impact of poverty and social injustice, we humans, have once again entered the process of eliminating our true disposition by having made our life’s epicenter, the facilitation of our greed...

Η ένταξη των αρβανιτών στο εθνικό φαντασιακό

Fri, 19 Apr 2013 22:53:48 +0300

     Στις αρχές τού 19ου αιώνα, σε μια μεγάλη συμπαγή περιοχή, που ξεκινούσε από το νοτιοανατολικό τμήμα τού νομού Φθιώτιδας, περιλάμβανε το νομό Βοιωτίας (εκτός τού βορειοδυτικού τμήματος), τη νοτιότερη Εύβοια και την Βόρεια Άνδρο, όλη την Αττική, σημαντικό τμήμα των νομών Κορινθίας και Αργολίδας, την επαρχία Τροιζηνίας και τα νησιά τού Αργοσαρωνικού (εκτός τής Αίγινας) όλοι οι ντόπιοι οικισμοί ομιλούσαν αρβανίτικα.

     Πέρα από αυτήν την περιοχή υπήρχε μια ακόμη σημαντική περιοχή, στο εσωτερικό τής οποίας μιλούνταν αρβανίτικα, στη δυτική Πελοπόννησο: ξεκινούσε από την βόρεια ορεινή Ηλεία και κατέληγε στην Τριφυλία τής Μεσσηνίας. Σήμερα, μόνο στην τελευταία επιζεί η γλώσσα.

     Εκτός από μερικά διασπαρμένα χωριά στην Αρκαδία, στα οποία (εκτός τού Δάρα) η γλώσσα έχει εκλείψει, υπήρχαν δυο ακόμη σημαντικές οικιστικές συγκεντρώσεις. Η πρώτη στην ανατολικότερη Λακωνία, όπου σήμερα ελάχιστοι ηλικιωμένοι σε λίγα χωριά μιλούν τη γλώσσα, η δεύτερη περιλάμβανε το όρος Παναχαϊκό, στο οποίο όμως σήμερα η γλώσσα έχει σχεδόν εκλείψει, ενώ διατηρείται περισσότερο στους μετακινηθέντες από αυτό στη δυτική Αχαΐα και σε άλλα χωριά τού νομού.

     Το λιγότερο το ένα πέμπτο (και με όχι εντελώς απίθανο το ένα τρίτο) τού πληθυσμού μιλούσε αρβανίτικα...

Η προέλευση τού νερού τής Γης

Thu, 11 Apr 2013 23:46:30 +0300

Από δομικά υλικά της;
Από κομήτες; Από μετεωρίτες;

Επιστημονικές θεωρίες
επιχειρούν να δώσουν απάντηση
σε ένα μεγάλο ερώτημα τής σύγχρονης Επιστήμης

Από όσους πλανήτες γνωρίζουμε, ο δικός μας είναι μοναδικός. Ο μόνος με υγρό νερό. Το θεωρούμε δεδομένο, αλλά χωρίς αυτό δέν θα μπορούσε να υπάρχει ζωή. Η προέλευση τού νερού μας είναι από τα μεγαλύτερα μυστήρια τής επιστήμης. 1.375 εκατομμύρια κυβικά χιλιόμετρα νερού καλύπτουν πάνω από το 70% τού πλανήτη. Δέν υπάρχει οργανισμός, που να μήν απαιτεί υγρό νερό, για να ζήσει. Το νερό αποτελεί ακόμη και το 60% του σώματός μας. Γνωρίζουμε πολλά για το νερό, εκτός από την προέλευσή του.

Όταν σκεπτόμαστε από πού προήλθε το νερό στη Γη, δέν είναι τόσο απλό, διότι θεωρούμε, ότι όλα τα δομικά υλικά τής Γης ήταν τελείως άνυδρα. Αν η Γη σχηματίστηκε δίχως νερό, από πού προήλθαν οι ωκεανοί μας; Συνεπώς, αναρωτιόμαστε πώς ένας πλανήτης απέκτησε το νερό του. Ουσιαστικά, πώς ένας πλανήτης καταφέρνει να υποστηρίξει την ύπαρξη ζωής; Για να εξιχνιάσουμε αυτό το μυστήριο πρέπει να ανατρέξουμε πίσω στο χρόνο και να αναζητήσουμε στοιχεία στη γέννηση τού ηλιακού συστήματος...

Το βάσανο τής αναζήτησης ιδανικών

Fri, 5 Apr 2013 00:29:59 +0300

Η απόλαυση τής χαράς τής ύπαρξής μας
και η αναζήτηση τής ευδαιμονίας
βρίσκονται μέσα στην απλότητα
κι όχι στην αναζήτηση ιδανικών, απόλυτων ερμηνειών
κ.λπ. παρά φύση εννοιών και ιδεών

Ο επανερχόμενος και εμφανώς υποβόσκων παγγερμανισμός τής Ευρώπης και η δημιουργία χωρών ισχύος και χωρών υποτέλειας, μάς ωθεί στο να επιχειρήσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα την ανθρώπινη υπόστασή μας επανεξετάζοντας τη θέση και το ρόλο τής ύπαρξής μας ως νοήμονα όντα τού πλανήτη.

Για το σύμπαν, ο ανθρώπινος παράγοντας σαν ευφυές δημιούργημα, αλλά και σαν φορέας πολιτισμών, είναι κάτι το συμπτωματικό και παντελώς αδιάφορο, γιατί ούτε τους διασυμπαντικούς νόμους επηρεάζει ούτε και καθορίζει την αιωνιότητά του. Μονάχα μέσα στο μυαλό τού ανθρώπου υπάρχει η αίσθηση τού ρυθμιστή τού συμπαντικού γίγνεσθαι και πουθενά αλλού...

Η Ευρώπη τής Γερμανίας

Thu, 28 Mar 2013 21:53:05 +0200

Μια ανάλυση τής κρίσης στην Ευρωζώνη,
που οφείλεται στις παθογένειες
τού καπιταλιστικού συστήματος

Μοναδική εξαίρεση: η Ελλάδα...

     Η καπιταλιστική μετεξέλιξη της παγκόσμιας οικονομίας, της οποίας χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι τα δημοσιονομικά ελλείμματα των χωρών τής Δύσης, αλλά και η πιστωτική διεύρυνση τού ιδιωτικού τομέα, κατάφεραν να δημιουργήσουν μια πλαστή αίσθηση τού ρυθμού τής οικονομικής ανάπτυξης των χωρών αυτών, που μέχρι τώρα κατάφερνε να καθυστερεί την εμφάνιση τής πραγματικής οικονομικής κρίσης, που ζούμε σήμερα.

     Oι κυβερνήσεις των χωρών τής Δύσης στη μεγάλη τους πλειοψηφία τουλάχιστον, δέν έπαιρναν ουσιαστικά μέτρα προστασίας από αυτά τα πολύ συγκεκριμένα παθογενή σκαμπανευάσματα τού καπιταλισμού, αλλά τα κατεύθυναν στα ασθενή κοινωνικά στρώματα παίρνοντας σκληρά μέτρα λιτότητας, όπως είδαμε και παραπάνω σχετικά με την οικονομική πολιτική, που εφαρμόζει σήμερα η Γερμανία στον Νότο.

     Συνεπώς, με εξαίρεση την Ελλάδα, οι ευρωπαϊκές χώρες, που αντιμετωπίζουν οικονομική κρίση, είναι θύματα τής παθογένειας τού καπιταλιστικού συστήματος, μιας και οι κυβερνήσεις τους επένδυαν περισσότερο στην πλασματική, παρά στην ουσιαστική ανάπτυξη ενίοτε εφαρμόζοντας αποτυχημένα μέτρα λιτότητας με σκοπό τη τιθάσευση των ελλειμμάτων τους.

     H Ελλάδα δέν προσεβλήθη από τη διεθνή κρίση, όπως οι υπόλοιπες χώρες, αλλά η διεθνής κρίση αποτέλεσε τη βελόνα, που έσκασε το μπαλόνι τής εγχώριας πολιτικής και κυβερνητικής σήψης. Το πραγματικό πρόσωπο αυτής τής παντελώς διεφθαρμένης κοινωνίας, όπως επίσης και ο «τομαρισμός» της έγιναν πασίδηλα, όταν οι δανειστές μας αρνήθηκαν να χρηματοδοτούν άλλο την παρασιτική λειτουργία τού κράτους τής Ελλάδας.

     Θα ήταν λοιπόν μεγάλο λάθος αν κάποιος επιχειρήσει να αποδώσει τα αίτια τής εγχώριας κρίσης στις παθογένειες τού καπιταλιστικού συστήματος, γιατί αυτό το σύστημα ουδέποτε υπήρξε το δικό μας οικονομικό σύστημα, ακόμα και με δεξιές κυβερνήσεις. Δέν θα ήταν υπερβολή αν έλεγε κανείς, πως αποτελούμε πρότυπο προς αποφυγή, το οποίο θα πρέπει να αποτελεί ένα εξαιρετικό πεδίο έρευνας από τους οικονομολόγους, τους κοινωνιολόγους και τους πολιτικούς επιστήμονες τού μέλλοντος σε ολόκληρο τον κόσμο...

Από την Τριπολιτσά στην... Τρόικα

Fri, 22 Mar 2013 00:40:02 +0200

Τραγελαφικές καταστάσεις τότε και τώρα

Η διαχρονικότητα τής κακοδαιμονίας
τού κράτους τής Ρωμιοσύνης,
που στήθηκε με κανόνες μαφίας, λεηλασίες και ψέματα
κι αναγόρευσε κλέφτες και ληστές σε «εθνικούς» ήρωες

     Η Ρωμιοσύνη, αντί με αυτογνωσία να αναλογιστεί τα σφάλματα τού παρελθόντος, ώστε να μπορέσει να κατανοήσει το παρόν της και να οδηγηθεί με ασφάλεια προς το μέλλον, κάνει ακριβώς το αντίθετο: Χωρίς ίχνος αυτογνωσίας αισθάνεται υπερήφανη για λάθη της, πολλά από τα οποία μάλιστα, τα διδάσκει ως παραδείγματα στα σχολεία κι επί πλέον τα γιορτάζει με τυμπανοκρουσίες και φανφάρες.

     Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Τριπολιτσά, η γενοκτονία τής οποίας υμνείται στα βιβλία, στις εθνικές γιορτές, στο δημοτικό τραγούδι, στον εθνικό ύμνο κ.λπ..

     Στην Τριπολιτσά, αποκαλύφθηκε το χειρότερο πρόσωπο τής Ρωμιοσύνης: Κάτω από κωμικοτραγικές συνθήκες με μυστικές συνεννοήσεις, προδοσίες, σκανδαλώδεις αγοραπωλησίες κ.ά., από τη μια πολιορκούσαν κι από την άλλη πουλούσαν στη μαύρη αγορά τρόφιμα στους πολιορκημένους. Από τη μια πολεμούσαν με τους οθωμανούς κι από την άλλη μεταξύ τους, για τα λάφυρα, τα οποία, προκειμένου να τα αποκτήσουν, έσφαξαν αδιακρίτως τον οθωμανικό πληθυσμό τής πόλης. Πλιατσικολόγησαν τα πάντα, μέχρι και τα σκουριασμένα καρφιά στους τοίχους!

     Δέν είναι μόνο τα κρυφά σχολειά και οι άγιες λάβρες. Υπάρχουν πολλοί εθνικοθρησκευτικοί μύθοι, πολλά ψέματα, που έχουν φτιαχτεί γύρω από το ’21, τις πραγματικές συνθήκες, τα πραγματικά γεγονότα τού οποίου, τα μαθαίνουμε διαστρεβλωμένα από τους επίσημους θεωρητικούς τής Ρωμιοσύνης, που αναγόρευσαν πλιατσικολόγους, κλέφτες και ληστές σε εθνικούς ήρωες.

     Όχι με κανόνες ευνομίας, αλλά πάνω στα ψέματα αυτά εξ άλλου, από πλιατσικολόγους, κλέφτες και ληστές στήθηκε και το σύγχρονο κράτος, γι΄αυτό ένα κράτος-ψέμα πλιατσικολόγων, κλεφτών και ληστών είναι έκτοτε....

Πλοία στον αέρα!

Thu, 14 Mar 2013 22:52:40 +0200

Οι μεγαλοφυείς κατασκευές τού Αρχιμήδη,
που είχαν σκορπίσει το φόβο στους ρωμαίους
κατά την πολιορκία των Συρακουσών

     Ο Αρχιμήδης, συγγενής και φίλος τού βασιλιά των Συρακουσών Ιέρωνα, απόδειξε, ότι είναι δυνατόν με δοθείσα δύναμη να κινήσει δοθέν βάρος. Καυχήθηκε για την ισχύ τής απόδειξης λέγοντας, ότι, εάν είχε άλλη Γη πηγαίνοντας σε εκείνη θα κινούσε την εδώ. Επειδή απόρησε ο Ιέρων, τού ζήτησε να μεταφέρει το πρόβλημα σε πρακτική εφαρμογή και να δείξει κάτι το μεγάλο να κινείται από μικρή δύναμη.

     Ο Αρχιμήδης λοιπόν, αφού έβαλε πολλούς ανθρώπους και πλήρες φορτίο μέσα σε ένα βασιλικό πλοίο με τρεις ιστούς, που είχε ναυπηγηθεί με κόπους και πολλούς τεχνίτες, καθόταν μακρυά και όχι με υπερένταση, αλλά με ηρεμία σύροντας με το χέρι του το άκρο σχοινιού ενός πολύσπαστου το μετέφερε διολισθαίνοντας και χωρίς δυσκολία, σα να βρισκόταν στη θάλασσα.

     Η έκπληξη τού βασιλιά, που αντιλήφθηκε τη δύναμη τής τεχνικής τού Αρχιμήδη, ήταν μεγάλη. Τού ζήτησε λοιπόν, να κατασκευάσει μηχανήματα για άμυνα για κάθε περίπτωση πολιορκίας και επίθεσης...

Οι ωδίνες τού τοκετού ενός νέου Χίτλερ

Sat, 9 Mar 2013 02:02:48 +0200

Οικονομική κρίση,
άνοδος εθνικιστικών κινημάτων

Επαναλαμβάνονται στην Ευρώπη
τα φαινόμενα τής δεκαετίας τού ’30

     Η πολιτική και oικονομική κρίση στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να βοηθήσει την εκκόλαψη και την ανάδυση ενός νέου ευρωπαίου Χίτλερ, προειδοποιεί ο ιστορικός Geοffrey Rοberts σε συνέντευξή του.  Πιστεύει, πως η τωρινή κρίση τού υπερ-εθνικισμού (ως απόρροια τής οικονομικής κρίσης) μοιάζει με την αντίστοιχη τού 1930, καθώς η ιστορία έχει την τάση να επαναλαμβάνεται.

     Ο dr. Rοberts βλέπει την άνοδο ενός ακραίου εθνικισμού σαν ένα τεστ για ολόκληρη τη διεθνή αντίληψη περί δημοκρατίας χωρίς προβλέψιμα αποτελέσματα.

     Είναι όμως, αρκετά αισιόδοξος, γιατί πιστεύει, πως η δημοκρατική κουλτούρα είναι πολύ ισχυρότερη στην Ευρώπη απ’ ότι ήταν πριν τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο...

Η Ημέρα τής Ρωμιάς

Thu, 7 Mar 2013 23:59:06 +0200

Και οι φεμινίστριες
τής Ρωμιοσύνης

«Δεν είμαι τού ανδρός μου,
δεν είμαι τού πατρός μου.
Θέλω να ’μαι ο εαυτός μου»

     Αυτό είναι ένα από τα κυρίαρχα φεμινιστικά συνθήματα τής Ρωμιοσύνης, το οποίο ακούγεται συχνά τις τελευταίες δεκαετίες, ιδιαίτερα στις 8 Μαρτίου κάθε χρόνου, που έχει καθιερωθεί να γιορτάζεται ως η Ημέρα τής Γυναίκας.

     Ξεκίνησε, όταν πρωτοεμφανίστηκε αίτημα από μερίδα γυναικών, να μην παίρνουν το επώνυμο τού συζύγου τους κατά την παραδοσιακή τακτική, όταν παντρεύονται, αλλά να κρατάνε το πατρικό τους. Έκτοτε, το σύνθημα αυτό, αποτέλεσε σημαία τού ρωμέικου φεμινιστικού κινήματος.

     Πρόκειται όμως, για ένα ακόμα καραγκιοζιλίκι τής Ρωμιοσύνης, των φεμινιστριών της στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ας δούμε γιατί...

     [Aναδημοσιεύουμε σήμερα το άρθρο αυτό στην κεντρική μας σελίδα, λόγω επικαιρότητας].

Ο μύθος τής Ενωμένης Ευρώπης

Thu, 28 Feb 2013 23:56:06 +0200

Ευρωπαϊκή Ένωση:
Ένα σαθρό κατασκεύασμα
με κοντινή ημερομηνία λήξης

     Το 2002 η Ευρώπη γιόρτασε το κοινό της νόμισμα, το ευρώ, κάτω από έναν ουρανό φωτισμένο από φωτοβολίδες και ζητωκραυγές. Το «ευρωπαϊκό όνειρο» για ορισμένους φαινόταν να υλοποιείται με τη μορφή εκπλήρωσης μιας παλιάς δήλωσης τού Ουίνστον Τσώρτσιλ: «Αν η Ευρώπη ενωθεί, τότε δεν θα υπάρχει όριο στην ευτυχία, την ευημερία και τη δόξα, που 300 ή 400 εκατομμύρια οι άνθρωποι θα απολάμβαναν».

     Γνωρίζοντας όμως τη διαδρομή τού Τσώρτσιλ ως πολιτικού, αλλά και ως παράγοντα τής λήξης τού Β’ παγκόσμιου πολέμου, εύκολα μπορεί κάποιος να αντιληφθεί, ότι ο βρετανός πολιτικός σίγουρα δέν εννοούσε τη συμμετοχή τής Μ. Βρετανίας σ’ αυτό το οικοδόμημα. Η δήλωση ήταν σκόπιμη και αφορούσε την μεταπολεμική και συντετριμμένη τότε Ευρώπη από τον πόλεμο.

     Η καταστροφή του πολέμου έπρεπε να ξεπεραστεί και να γεννηθεί μια ελπίδα για μια Ευρώπη ενωμένη με χώρες πρόθυμες να συνεργαστούν για το κοινό καλό των λαών τους. Επρόκειτο δηλαδή, για μια δήλωση κατευναστική, που επιχειρούσε να αντισταθμίσει την καταστροφή και να προσδώσει ένα υποτιθέμενο όραμα σ’ ό,τι είχε απομείνει από τα συντρίμμια τού πολέμου και όχι για κάποια πολιτική εξαγγελία, που θα είχε υλοποιήσιμο χαρακτήρα...

Squeeze my lemon...

Mon, 25 Feb 2013 16:32:35 +0200

Τι σημαίνουν:
C.C. Rider, Moonshine,
Canned Heat, Spoonful,
Hoochie Coochie, Sugar Mama κ.λπ. κ.λπ.

ΤΟ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΤΟΥ BLUES

     Η μουσική τού blues έχει τη δική της ποίηση και το δικό της λεξιλόγιο. Συνεπώς, μελετώντας συγκεκριμένες λέξεις και φράσεις, που βρίσκονται στους στίχους των τραγουδιών τού blues, μπορεί κάποιος να καταλάβει καλύτερα όχι μόνο το blues σα μουσικό είδος, αλλά σαν ένα είδος κουλτούρας και τρόπου ζωής, που εμπεριέχει πολλά στοιχεία, τα οποία αφορούν στις σχέσεις των ανθρώπων, τη δομή των κοινωνικών τάξεων, τον έρωτα, την εργασία, τον τρόπο, που κάποιος βιώνει την ίδια τη ζωή.

     Το blues λοιπόν, έχει τη δική του μυθολογία. Οι θρύλοι και παραδόσεις των αφροαμερικανών σκλάβων, που στη συνέχεια αναμείχθηκαν με τους θρύλους και τις παραδόσεις των λευκών, με έντονα στοιχεία θρησκευτικότητας, αλλά συνάμα και δεισιδαιμονίας, δημιούργησαν όχι μόνο αυτή τη νέα κουλτούρα, αλλά και μια νέα γλώσσα, που τη συναντάμε σχεδόν σε κάθε blues τραγούδι.

     Με αυτό σα σκεπτικό, σταχυολόγησα και σάς παραθέτω αρκετές εκφράσεις και φράσεις από το λεξιλόγιο τού blues. Αν κανείς τις διαβάσει προσεκτικά, θα καταλάβει όχι μόνο καλύτερα το blues, αλλά και όλες του τις παραφυάδες, που ανάμεσα σε αυτές, βρίσκεται σίγουρα και το rock...

Το Matrix τού αγίου Χαραλάμπους

Fri, 22 Feb 2013 00:33:12 +0200

Θαυματουργές επιβιώσεις από γδάρσιμο, κάψιμο, σούβλισμα,
καταστροφές αρχαίων αγαλμάτων, εκδίωξη δαιμονίων,
ένα άλογο που μίλαγε κ.λπ. ανοησίες
από το Συναξάρι τού αγίου, που τιμώνται όμως, δεόντως
από το ευλαβές ρωμιοποίμνιο...

      Έλα βρε Χαραλάμπη, να σε παντρέψουμε... Έτσι αρχίζει ένα παραδοσιακό ρωμέικο τραγούδι για κάποιον γερο-Χαραλάμπη, που δεν ήθελε να παντρευτεί.

     Όμως, η περίπτωση τού συνονόματού του, αγίου Χαραλάμπη ή Χαραλάμπους, ξεπερνά κάθε λογικό όριο και κάθε τρελή φαντασία. Τί εννοούμε;

     Ο βίος τού αγίου μας είναι, πραγματικά, ένα Matrix τής εποχής του...

Η Ιερά Εξέταση τού Πλάτωνα εναντίον των άθεων

Fri, 15 Feb 2013 01:06:29 +0200

Πλάτων:
Ο πατέρας τής μισαλλοδοξίας
και τής καταστολής
τής «νόσου» τής αθεΐας

Διωγμοί άθεων
στην αρχαία Ελλάδα

Ο ελληνικός κόσμος απεικονίζει το φαινόμενο τής αθεΐας σε όλη την ποικιλία του. Ο πλούτος των πηγών και η σχετική ελευθερία έκφρασης επιτρέπουν τη μελέτη τής γένησής της, των εκδηλώσεων και των υποδηλώσεών της, στο πλαίσιο ενός πολιτισμού διαποτισμένου από τη θρησκεία. Μια σύντομη επισκόπηση των κύριων προσωκρατικών θεωριών επιβεβαιώνει την καταφανέστατη κλίση τους προς την αθεΐα.

Κατά το πρώτο μισό τού 4ου αι. π.Χ., ο αξιοσημείωτος πλέον αριθμός των άθεων στην Ελλάδα, προκαλεί ανησυχία. Πάνω σ’ αυτό το ζήτημα, η μαρτυρία τού Πλάτωνα είναι ουσιαστική. Στο βιβλίο Ι΄των Νόμων, ο φιλόσοφος, για πρώτη φορά στην ιστορία, εστιάζει την προσοχη του στο πρόβλημα. Επιβεβαιώνει τη μαζική ύπαρξη άθεων, αναζητεί τα αίτια αυτής τής απιστίας, που τη θεωρεί επικίνδυνη και συνιστά τη λήψη αυστηρών μέτρων για την αντιμετώπιση των άθεων...

Θεμελιώδεις μύθοι τού αλβανικού εθνικισμού

Thu, 7 Feb 2013 23:45:46 +0200

Η δήθεν αδιαφορία
των αλβανών προς τη θρησκεία

    Η «εμπλοκή» τής θρησκείας με την εθνική ταυτότητα στα Βαλκάνια αποτελεί ένα σημαντικό σημείο για την κατανόηση, την ερμηνεία και την ανάγνωση ως εθνικής (εθνικιστικής) αφήγησης. Καθώς σημειώνει η ιστορικός Μιράντα Βίκερς, «στα Βαλκάνια, η θρησκεία, ο πολιτισμός και η πολιτική είναι πάντα κοντινοί συνοδοιπόροι».

     Ο Γκασμέντ Καπλάνι, (αλβανός, που από το 1991 ζει και εργάζεται στην Ελλάδα, πτυχιούχος τής Φιλοσοφικής Σχολής τού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και διδάκτορας Ιστορίας και Πολιτικής Επιστήμης τού Παντείου Πανεπιστημίου), μελετά μια αγροτική κοινωνία, την αλβανική, επιστρέφοντας όμως, στην κομβική θεματική τής διαμόρφωσης εθνικής ταυτότητας.

     Σε αντιθέση με τη δική μας περίπτωση, ο αλβανικός εθνικισμός όχι μόνο δέν χρησιμοποίησε τη θρησκεία ως συγκροτητικό - συστατικό του στοιχείο, αλλά το ακριβώς αντίθετο, έτεινε να την υποκαταστήσει.

     Η γλώσσα, το αίμα, η γη, αυτά ήταν τα υλικά, με τα οποία πλάστηκε η αλβανική εθνική ταυτότητα. Στον βαθμό, που ο «αλβανισμός» θεωρήθηκε κι αυτός θρησκεία (σύμφωνα με τον αφορισμό τού αλβανού εθνικιστή Πάσκο Βάσσα), έχει ενδιαφέρον να αναρωτηθεί κανείς για τις απώτερες συνέπειες τής σχέσης, που συνάπτεται ανάμεσα στις παραπάνω συνθήκες και την ιστορία.

     Ο Καπλάνι πάντως, υποστηρίζει, ότι οι μυθευτικές - εργαλειακές χρήσεις δέν έλειψαν, μόνο, που τα πρόσημα ήταν αντεστραμμένα. Ο μύθος δέν αφορούσε μια δήθεν οργανική σχέση έθνους και θρησκείας, αλλά το ακριβώς αντίθετο, ότι οι αλβανοί ανέκαθεν αδιαφορούσαν για τη θρησκεία...

Greece: A persistent protectorate of foreign powers

Mon, 4 Feb 2013 23:17:58 +0200

     The debt crisis in Greece, the possibility of exit from the Euro, the possibility of a crisis of confidence in Greece’s ability to pay its debts spreading to other Eurozone members have led to events which challenge greek sovereignty.

     That is in the efforts negotiated between Greece and the European Union, in practice largely negotiated with the government of Germany, for Greece to largely cancel its debt in return for fiscal and economic policies which will convince financial markets that it will not build up new unmanageable debt, and that it will be able to generate increasing prosperity for its citizens in a sustainable manner.

     This means in practice that Greece surrenders some sovereignty to representatives of European Union, European Central Bank, IMF, the german government, who check greek polices and keep credit lines open in return...

(Άρθρο στα αγγλικά)

A

Fri, 1 Feb 2013 15:32:21 +0200

Μια ταινία, εμπνευσμένη από το μύθο τής Αντιγόνης,
που πραγματεύεται όλα αυτά, τα οποία βιώνουμε σήμερα
και που τα αποκαλούμε με μια λέξη, «κρίση»

Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
ο σκηνοθέτης τής ταινίας, Στάθης Αθανασίου

Λέει γι’ αυτόν το πρόσταγμα, τής πολιτείας που βγήκε...
καμμιά νεκρώσιμη τιμή, κανένας τάφος,
κανένας θρήνος ν’ ακουστεί επάνω του,
κανένας.

     Στη σημερινή Ελλάδα τής κρίσης σε όλους τους τομείς, τής κακογουστιάς, τών καθημερινών σκουπιδιών τής τηλεόρασης, τών τουρκοανατολίτικων αμανέδων, τού βαλκανιλικιού, τού εθνικισμού και τής θεοκρατίας, μια ομάδα νέων καλλιτεχνών εκφράζεται και δημιουργεί με ενθουσιασμό ακολουθώντας το δύσκολο δρόμο τής ανεξαρτησίας και τής μή χειραγώγησης από πολιτικά,οικονομικά ή άλλα κέντρα:

     - Μάς αφήνει αδιάφορους το μοντέλο κατανάλωσης και ομοιομορφίας, που έχει επιβληθεί στον κινηματογράφο από διανομείς, δίκτυα και εμπλεκόμενες επιχειρήσεις.

    - Θέλουμε να ανακτήσουμε το δικαίωμα να δημιουργούμε χωρίς να μάς φιμώνουν, να μάς πατρονάρουν ή να μάς καθοδηγούν απρόσωπες επιχειρήσεις και επιχειρηματικά μοντέλα δράσης.

     - Η ταινία μας καλύπτεται οικονομικά με χρηματοδότηση από το κοινό (crowdfunding).

     Αυτά δήλωσε μεταξύ άλλων ο σκηνοθέτης τής ταινίας «Α», Στάθης Αθανασίου, σε συνέντευξη, που παραχώρησε στην «Ελεύθερη Έρευνα»...

Μωρολογούντες "φιλόσοφοι" τής ύστερης αρχαιότητας

Fri, 25 Jan 2013 13:51:02 +0200

Πώς η θεουργική μαγεία
νεοπυθαγόρειων, νεοπλατωνικών κ.ά.
άνοιξε διάπλατα το δρόμο
προς τα σκοτάδια τού μεσαίωνα

Ο χριστιανισμός δεν έφερε κάτι νέο,
απλά υιοθέτησε την εκφυλισμένη
«φιλοσοφική» σκέψη τής εποχής του

     Η παρακμή στην ύστερη αρχαιότητα είχε φέρει την απαθλίωση και την απόγνωση σε μεγάλα στρώματα τού πληθυσμού, μα, παράλληλα, και οι πόλεμοι, οι ανταρσίες των δούλων και οι εμφύλιοι κοινωνικοί σπαραγμοί δημιούργησαν και μέσα στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα το αίσθημα τής αβεβαιότητας κι έτσι ήταν ευνοϊκοί οι όροι, το δόγμα τής μετεμψύχωσης, τα κηρύγματα των ορφικών και οι αγυρτείες των ιερέων τού Μίθρα, τού Όσιρι και των άλλων ανατολικών θρησκειών, να δημιουργήσουν σύγχυση και παραζάλη στην κοινωνία τής τοτινής εποχής.

     Σιγά-σιγά, οι νεοπυθαγόρειοι, οι ορφικοί και οι νεοπλατωνικοί, βρίσκοντας ευνοϊκή περίσταση, κατάκτησαν έδαφος. Η διανοητική ζωή ολοένα ξέπεφτε και κατάντησε αγυρτεία και μυστικισμός, που φορούσε τη μάσκα τής φιλοσοφίας.

     Τον τελευταίο καιρό, αρκετοί άνθρωποι στην Ελλάδα έχουν σχηματίσει τη λανθασμένη εντύπωση, ότι ο δήθεν τέλειος και αθώος αρχαίος κόσμος, κάποια στιγμή άρχισε να δέχεται τις θανάσιμες επιθέσεις τού κακού χριστιανικού μεσαιωνισμού, που τελικά επικράτησε κι ότι αρχαίο ελληνικό πνεύμα και χριστιανισμός είναι έννοιες διαμετρικά αντίθετες και, κατά συνέπεια, αντίπαλες.

     Δέν δύνανται ν΄αντιληφθούν όμως, ότι τα αδιέξοδα τού αρχαίου κόσμου ήταν εκείνα, που έφεραν το χριστιανισμό στο προσκήνιο κι όχι το αντίστροφο. Δέν ήταν ο χριστιανισμός ο «κακός τού έργου», ο υπεύθυνος για την παρακμή και πτώση τού πολιτισμού. Αν δέν ήταν ο χριστιανισμός, θα ήταν κάποια άλλη από τις πολλές ψυχοθρησκευτικές παρακρούσεις, που μαζικά γεννοβολούσε η ύστερη αρχαιότητα. Ο μεσαίωνας στον αρχαίο κόσμο κυοφορήθηκε, αργά και σταθερά με διαδικασίες απόλυτα φυσιολογικές και αναμενόμενες.

     Τις μετά θάνατο ζωές, τις αθανασίες τής ψυχής, τους δαίμονες κ.λπ. μεταφυσικές ανοησίες, δέν τις εφηύρε από μόνος του ο χριστιανισμός. Απλά, τις υιοθέτησε από την εκφυλισμένη «φιλοσοφική» σκέψη τής ύστερης αρχαιότητας.

     Οι μεσογειακές μάζες, που είχαν απαθλιωθεί, ζητούσαν κάποιο Σωτήρα, γι΄αυτό ο ιουδαϊκός μεσσιανισμός τής Παλαιστίνης βρήκε πολλούς οπαδούς ανάμεσα στα λαϊκά στρώματα των αστικών μεσογειακών κέντρων και, μέσα σε δυο-τρεις αιώνες, ο χριστιανισμός ριζοβόλησε και γιγαντώθηκε. Από τότε πια, παύει να ακούγεται και η φωνή των επικουρείων, που στάθηκε ίσαμε τα τελευταία, η μόνη κραυγή μέσα στο σκοτάδι τού μυστικισμού...

Κοινή λογική

Mon, 21 Jan 2013 22:09:23 +0200

Τόμας Πέιν,
έκδ. «Αβοκάντο», Λονδίνο, 2012

The world is my country,
all mankind are my brethren,
and to do good is my religion.
Thomas Paine,
«The Age of Reason», 1794

     Στην Ευρώπη συνηθίζεται στις προοδευτικές ιστορικές ακολουθίες, μετά το διαφωτισμό, να καταδεικνύεται η γαλλική επανάσταση υπερπηδώντας το τί συνέβη στον αμερικανικό πόλεμο τής ανεξαρτησίας. Κι όμως, η αλήθεια είναι, ότι στην άλλη μεριά τού Ατλαντικού, τόσο οι κοινωνικές αναταραχές όσο και οι δομές, οι οποίες τις προκάλεσαν, υπήρξαν συναρπαστικές.

     Σε μια εποχή, που ακόμα και η έννοια τής δημοκρατίας ήταν ταυτόσημη με κάθε τι το αρνητικό, οι άποικοι κατάφεραν να αποβάλουν το ζυγό τής μoναρχίας από πάνω τους και το έκαναν αυτό έχοντας ως κοινή βάση τα δεινά τους και την επιθυμία τους να ζήσουν ανεξάρτητοι.

     Είναι σημαντικό να τονιστεί, ότι η απόσχιση τής Αμερικής από το στέμμα ήταν μια επανάσταση χωρίς εθνικά φρονήματα. Ήταν ακόμα η προταξική εκείνη εποχή, που η λέξη «πατριώτης» είχε διεθνιστικό χαρακτήρα σημαίνοντας το αντίθετο τού «αριστοκράτης», τον άνθρωπο, που αρέσκεται στην ελευθερία. Μέσα σε εκείνη την εποχή, έζησε κι έδρασε ο Τόμας Πέιν. Ο Πέιν βέβαια, υποστήριζε, ότι έχει πατρίδα και πως αυτή βρίσκεται «όπου δέν υπάρχει ελευθερία». Ήταν ένας οραματιστής, που δέν αρκούταν σε ρεφορμισμούς...

Διαβάστε περισσότερα και κατεβάστε δωρεάν ολόκληρο το βιβλίο από την «Ελεύθερη Έρευνα»...

Έθνος: Μια νομικώς απροσδιόριστη έννοια

Sat, 19 Jan 2013 16:14:52 +0200

Συχνά επικίνδυνο εργαλείο
για την άσκηση πολιτικής

Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
η αναπληρώτρια καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου
τού Παντείου πανεπιστημίου, Πηνελόπη Φουντεδάκη

     - Η λέξη «έθνος» υπάρχει στην ελληνική γλώσσα από τους αρχαίους χρόνους, ήδη από τον Όμηρο, αλλά αυτό δεν σημαίνει, ότι έχει κάποια σχέση με ό,τι αντιλαμβανόμαστε σήμερα ως έθνος, το οποίο συνδέεται με το νεωτερικό κράτος, με τον Διαφωτισμό και προσδιορίζεται στα μέσα τού 18ου - αρχές 19ου αιώνα, οπότε αρχίζουμε να μιλάμε για τα έθνη-κράτη.

     - Η έννοια τού έθνους δεν αποτελεί νομική έννοια, δεν έχει ασφαλές και κοινώς αποδεκτό περιεχόμενο, αλλά προσδιορίζεται συνήθως με μια πολύ γενική διατύπωση.

     - Για κάθε χώρα τής Ευρώπης τα εθνικά χαρακτηριστικά προσδιορίζονται με διαφορετικό τρόπο, συχνά «κατασκευάζονται», προκειμένου να σχηματισθεί μια συλλογική συνείδηση, που μπορεί να λειτουργήσει «συγκολλητικά» για το κράτος και την κοινωνία.

     - Η επίκληση τού έθνους ή τής φυλής έχει αποτελέσει την αφορμή για αιματηρές συρράξεις στην ανθρώπινη ιστορία.

     - Η ιθαγένεια είναι ένας νομικός δεσμός, ο οποίος συνδέει όλους τους πολίτες μιας χώρας ανεξαρτήτως εθνικής συνείδησης και καταγωγής.

     Για όλα αυτά και για πολλά άλλα θέματα, όπως εθνικής ταυτότητας, ελληνικής γλώσσας, μειονοτήτων, μετανάστευσης κ.λπ. μιλάει η κ. Πηνελόπη Φουντεδάκη, αναπληρώτρια καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου τού Παντείου πανεπιστημίου, σε συνέντευξη, που παραχώρησε στην «Ελεύθερη Έρευνα»...

Tapping other powers

Mon, 14 Jan 2013 18:54:36 +0200

Magic
in ancient greek life

     Proteus is not someone who was easy to deal with, as greek heroes from Menelaus to Aristaios had to learn. He possessed immense knowledge, but he had to be forced to share this knowledge with others, and this was not easy: like the seals whose shepherd he was, he was slippery, and he was a shape shifter. "Suddenly, he turns into a wild boar, a frightful tiger, a scaly snake or a shaggy lion, or he shoots up in hissing flames or flows away in a pool of water", as someone narrates who knows him well. "You have to catch him by deception and ruse and then steadfast you have to hold on and with mighty force, whatever happens." (Arethusa's instruction to Aristaeus, Vergil, Georgics 4.407-412. The model, Homer, Odyssey 4.417-420, is much less detailed).

     Somehow, we all seem to know someone as slippery and elusive as this. But this is not why I tell this story; nor is it because some people thought him a sorcerer. Not only persons behave like Proteus, some concepts do the same: we somehow imagine that we know what they mean, but when we are to catch them with the fine net of a definition, they shift their shape, slip through our fingers, and leave us wondering; and we have to use force to keep them serviceable to a reasonable degree.

     Magic is such an elusive concept. Created in the late sixth century BCE as a by-product of persian imperialism, it has been with us for more than 2500 years, first as greek μαγεία, then as latin magia; it was eagerly adopted by the christian bishops and, considerably later, by these other authoritative expounders of human life, the evolutionary anthropologists and historians of religion...

Η κατάρα των καλογριών

Sun, 13 Jan 2013 02:00:52 +0200

Οι κίνδυνοι ατεκνίας,
αγαμίας, νηστείας...

Πανεπιστημικακες μελέτες δείχνουν
αυξημένα ποσοστά καρκίνων μαστού,
μήτρας και ωοθηκών στις καλόγριες

     Όταν οι καλόγριες αφιερώνουν τη ζωή τους στην Εκκλησία, δεσμεύονται για αγνότητα, για υπακοή, για άρνηση, ουσιαστικά, τής ίδιας τους τής φύσης. Η αγαμία όμως, η ατεκνία και η νηστεία, αποδεικνύεται, ότι κάνουν πολύ κακό στην υγεία τους.

     Μια μακρά ιστορία πανεπιστημιακών ερευνών, συνδέουν τις καλόγριες με ιδιαίτερα υψηλές συχνότητες εμφάνισης καρκίνων τού μαστού, των ωοθηκών και τής μήτρας.

     Η παρά φύση ζωή φαίνεται, πως τιμωρεί τις «νύμφες τού Ιησού». Οι αναπαραγωγικοί καρκίνοι αποτελούν την κατάρα τους...

Ο σφαιρικός θάμνος τής ζωής

Fri, 4 Jan 2013 13:58:26 +0200

Κι όχι το δέντρο
με κορυφή τον άνθρωπο,
ο οποίος αποτελεί ένα απλό «κλαδί»
στη διάρκεια τής εξέλιξης

Συστηματική και φυλογένεση

     Tον 19ο αιώνα ζωγράφιζαν το δέντρο τής ζωής σαν μια γιγάντια βελανιδιά, κάθε κλαδί τής οποίας εκπροσωπεί ένα είδος, που κατοίκησε στη Γη κάποια στιγμή. Κάτω τα πιο πρωτόγονα είδη και στην κορυφή ο άνθρωπος. Μόνο, που αυτή η βελανιδιά λέει μια λάθος ιστορία. Το πρόβλημα είναι ο κορμός. Αυτή η κατεύθυνση, που βάζει τα μεν πάνω και τα δε κάτω, δεν έχει καμμία αντικειμενική δικαιολογία.

     Το δέντρο της ζωής πρέπει να ζωγραφιστεί σαν ένας σφαιρικός θάμνος χωρίς κορμό, ο οποίος δεν μεγαλώνει προς τα πάνω, αλλά προς όλες τις κατευθύνσεις. Στην θέση τής βελανιδιάς βρίσκουμε ένα θάμνο σε σχήμα γλόμπου!

     Τα κλαδιά, που σταματούν, συμβολίζουν τα εξαφανισμένα είδη. Κάπου είναι ο ιγκουανόδοντας, κάπου ο διπλόδοκος. Αυτά που φτάνουν στην περιφέρεια εκπροσωπούν τα είδη, που υπάρχουν σήμερα. Κάπου η θαλάσσια πέστροφα, κάπου αλλού το κανίς με κοντό τρίχωμα, πιο ‘κει το γεράνι και κάπου κι ο άνθρωπος, ο οποίος αντί να θρονιάζεται, όπως άλλοτε, στην κορυφή τού δέντρου βρίσκεται στο τέλος ενός κοινού κλαδιού, σα μια κοινή γαρίδα...

The "art" of tax evasion in Greece

Tue, 1 Jan 2013 13:37:52 +0200

Are the greeks justified
for having "institutionalized"
and mastered it?

Undoubtedly, tax evasion is a serious crime and those who commit it deserve severe punishment. Tax evasion is not a greek phenomenon as it takes places all over the world. The motives of the tax evaders are quite simple: They want to spend less money on taxes.

The phenomenon of tax evasion in Greece, however, is not a simple issue that one can explain with statistical figures that merely depict the unreported income in numbers while the motives of the greek tax evaders are not restricted to their desire to pay fewer taxes. It is a social issue that clearly reflects the relationship between the modern Greek state and its citizenry...

No future

Fri, 28 Dec 2012 12:53:33 +0200

Η βάναυση έκφραση οργής
κατά τού χρεωκοπημένου Συστήματος
από την «κενή γενιά» τού Punk Rock

                                                                       I am an anti-Christ,
                                                                       I am an anarchist,
                                                                      don't know what I want,
                                                                      but I know how to get it

                                                                      Sex Pistols, «Anarchy in the UK»

     Νέα Υόρκη, 1975: Μια πόλη στα πρόθυρα τής χρεωκοπίας. Τίποτα δεν είναι ευχάριστο.

     Λονδίνο, 1975: Ούτε εδώ είναι καλύτερα. Και οι δυο πόλεις έχουν χάσει το δρόμο τους.

     Για μια ομάδα μουσικών και φανς, και το rock έχασε το δρόμο του. Το punk ήταν ένας διάλογος ανάμεσα σε δυο πόλεις. Το Λονδίνο έμαθε από τη στάση και το στυλ των νεοϋρκέζων, όπως η Patti Smith κι εμπνεύστηκε από τους μινιμαλιστικούς ήχους των Ramones. Τα συγκροτήματα τού Λονδίνου, όπως οι Sex Pistols και οι Clash, δημιούργησαν το punk rock, που ήταν αποκλειστικά βρετανικό. Τραγουδούσαν στο Λονδίνο τους, με την ιδιαίτερη φωνή τους, για πράγματα που ήξεραν, στη γλώσσα τού δρόμου κι έδιναν την αίσθηση, ότι ήταν ειλικρινείς, γεμάτοι πάθος.

     Τα συγκροτήματα τού Λονδίνου ήταν νεότερα, είχαν λιγότερο καλλιτεχνικό και πολιτικό υπόβαθρο, αλλά είχαν περισσότερη ταξική οργή. Οι punks τής Νέας Υόρκης ήταν μποέμηδες ή ήθελαν να γίνουν. Οι punks τού Λονδίνου ήταν χούλιγκαν ή ήθελαν να γίνουν. O Strummer των Clash ήταν αριστεριστής, ενώ ο Johnny Rotten των Sex Pistols ένιωθε οργή για το Σύστημα και δέν ήταν με κανέναν.

     Οι Sex Pistols πήραν τα τραγούδια τους και ξεκίνησαν μια αποστολή καταστροφής σ’ ολόκληρη τη Βρετανία...

Εθνικισμός και εθνική ταυτότητα

Sun, 23 Dec 2012 12:32:48 +0200

Συγγραφέας: Θεόφιλος Βέικος

     Η εθνική ταυτότητα τρέφεται κυρίως από το παρελθόν. Αλλ’ ενώ το παρελθόν προϋποτίθεται σταθερό και αναλλοίωτο, στην πραγματικότητα ό,τι είναι γραμμένο σ’ αυτό δεν είναι γραμμένο πάνω σε μάρμαρο, αλλά πάνω σε άργιλο. Η συλλογική συνείδηση τού παρελθόντος προϋποθέτει «μια βαθειά ριζωμένη ψευδαίσθηση», όπως είναι η θρησκεία κατά τον Durkheim: όλα τα περασμένα αναβιώνονται εδώ αναδρομικά σ’ όλη τους την αλήθεια.

     Το όνειρο αυτό τού παρελθόντος, που το αφηγούμαστε διαρκώς με μια σχετικά σταθερή μορφή, λειτουργεί σαν όπλο, που το αντιτάσσουμε στους άλλους, για να νιώθουμε ασφαλείς πάνω στις ρίζες μας και μαζί σα δύναμη, που εξασφαλίζει τη συνοχή μας σαν ομάδα ή έθνος.

     Οι παραστάσεις τού ονείρου έχουν ηθικό και πολιτικό μάλλον, παρά ιστορικό νόημα. Μπορούν λοιπόν, να αλλάζουν από καιρό σε καιρό, ανάλογα με τις ανάγκες, αλλά οι αφηγητές τού ονείρου πάντοτε ισχυρίζονται, πως το παρελθόν αυτό, που αφηγούνται, είναι αναλλοίωτο...

     Διαβάστε περισσότερα και κατεβάστε δωρεάν ολόκληρο το βιβλίο...

Η σύνοδος τής ανοησίας

Thu, 20 Dec 2012 13:29:47 +0200

Τί δέν θα γίνει
στις 21 Δεκεμβρίου 2012

Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
ο καθηγητής φυσικής, δρ. Κ. Ξαπλαντέρης

     Άλλη μια παγκόσμια τρομολαγνεία βρίσκεται στην κορύφωσή της τις μέρες μας, σχετική με την επερχόμενη συντέλεια τού κόσμου στις 21 Δεκεμβρίου 2012, η οποία μάλιστα είχε δήθεν προβλεφθεί από ένα ημερολόγιο των Μάγιας. Διαδόθηκε επίσης, ότι θα γίνει σύνοδος των πλανητών τού ηλιακού μας συστήματος, που θα επιφέρει μεγάλες καταστροφές και αλλαγή των πόλων τής Γης, θα μάς πλήξουν ηλιακές καταιγίδες, ότι ένας μεγάλος πλανήτης, ο Hercolubus ή ο Nibiru (πατρίδα των νεφελείμ και των ελωχείμ) είναι σε τροχιά σύγκρουσης με τη Γή κ.λπ. ανόητα σενάρια.

     Αν κάποιος πλανήτης κατευθυνόταν προς τη Γη, θα το ξέραμε δεκαετίες πριν. Αν είχε φτάσει σε σημείο να συγκρουσθούμε μέσα σε λίγες μέρες, θα μπορούσαμε να τον δούμε στον ουρανό με γυμνό μάτι χωρίς τηλεσκόπιο.

     Όλα αυτά τα ουφολογικά και καταστροφολογικά σενάρια διαψεύδει ο καθηγητής φυσικής, δρ. Κωνσταντίνος Ξαπλαντέρης, ειδικός στην πρόγνωση και την ερμηνεία χαοτικών πλασματικών φαινομένων, σε συνέντευξη, που παραχώρησε στην «Ελεύθερη Έρευνα»...

Ανθρωποθυσίες στην αρχαία Ελλάδα

Fri, 14 Dec 2012 22:59:59 +0200

     Οι ανθρωποθυσίες είχαν τόσο γενικευθεί στην αρχαία Ελλάδα, ώστε είχαν εξελιχθεί σε νόμιμο φαινόμενο. Οι ανθρωποθυσίες στους θεούς συνεχίζονταν ακόμα και κατά τον ε' αι. π.Χ. με τη μορφή τού «φαρμακού», που συντηρούσε η κοινότητα, για να τον θυσιάσει χωρίς καμμιά εγκληματική προϋπόθεση.

     Οι ελληνικές θεότητες συνοδεύονταν πάντοτε από βία, αγριότητα και φρικαλεότητες. Στην αρχαία Ελλάδα το θύμα, που προοριζόταν για ανθρωποθυσία ονομαζόταν «κάθαρμα», επειδή η θυσία αντιμετωπιζόταν ως «αποξήρανση», ως «ευνοϊκή έξοδος», δηλαδή «κάθαρσις»!

     Στις τραγωδίες τού Ευριπίδη αναφέρονται πάμπολλες τελετές ανθρωποθυσιών στις θεότητες. Ο Αριστοφάνης αφηγείται στα έργα του τις ανθρωποθυσίες και τους καννιβαλισμούς. Στούς «Ιππής», ο Δήμος εμφανίζεται ως ανθρωποφάγος.

     Για την Αρτέμιδα θυσίαζαν έναν έφηβο...

Θεός: Ένα λάθος τού ανθρώπου

Fri, 7 Dec 2012 15:11:05 +0200

Friedrich Nietzsche:
Για μια κοινωνία ελεύθερη
από παραδόσεις, έθνη, θεούς
και μια νέα ηθική
πέρα από τις παρά φύση χριστιανικές αρετές

«Ξέρω τη μοίρα μου. Κάποια μέρα το όνομά μου θα συνδεθεί με κάτι φοβερό.
Μια άνευ προηγουμένου κρίση στη Γη. Την πιο βαθειά αλλαγή συνειδήσεων,
ενάντια σε όσα πιστεύονταν μέχρι πρότινος.
Ενώ εσείς βλέπετε ιδανικά, εγώ βλέπω τι είναι ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο».

Αυτά είναι τα λόγια του οραματιστή γερμανού φιλοσόφου, Φρειδερίκου Νίτσε. Η κρίση, που προέβλεψε, ήταν η θρησκευτική, που σάρωσε την Ευρώπη στα τέλη τού 19ου αιώνα. Ήταν ο πρώτος, που κατάλαβε, ότι ο θάνατος τού θεού, θα έφερνε κάτι εντελώς καινούριο στην ιστορία τής ανθρωπότητας: την ιδέα τής απόλυτης ελευθερίας τού ανθρώπου ως το μοναδικό μέτρο στο σύμπαν. Περιέγραφε τη γέννηση τού σύγχρονου κόσμου.

Ο Νίτσε ήταν πολύ τόσο σημαντικός για την εξέλιξη τής σκέψης τον 20ό αιώνα. Η επιρροή του έφερε χαλάρωση των παγιωμένων ιδεών. Οι άνθρωποι δεν γνώριζαν με βεβαιότητα πια, τι είναι καλό και τι κακό. Ο θεός πέθανε. Και παραμένει νεκρός, γιατί εμείς τον σκοτώσαμε. Πώς μπορούμε εμείς, οι δολοφόνοι των δολοφόνων, να παρηγορηθούμε; Ό,τι ιερότερο είχε ο κόσμος αιμορράγησε μέχρι θανάτου εξ αιτίας μας. Ποιος θα σκουπίσει το αίμα από τα χέρια μας;...

Μια εμπειρία απελευθέρωσης

Fri, 30 Nov 2012 23:20:42 +0200

Η ΙΣΤΟΡΙΑ
ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΟΥ BLUES

Ο πραγματικός λόγος
εκχριστιανισμού των σκλάβων

Κωδικοποιημένα μηνύματα
για οργανώσεις αποδράσεων στα gospel

     Ο κόσμος τού blues, οι άνθρωποι, που το γέννησαν και το ανέθρεψαν, σίγουρα δεν μπορούν να καταταχτούν στους «clean cut americans», τους «οικογενειάρχες-πατριώτες», με άλλα λόγια. Ο κόσμος τού blues ήταν εξαιρετικά περιθωριοποιημένος, αποστασιωποιημένος από την πολιτική τής εποχής, με τις προκλητικές διακρίσεις σε βάρος του και την ταμπέλα τού «second class citizen» (δεύτερης κατηγορίας πολίτη), που υποδήλωνε όλα τα παραπάνω.

     Ένας κόσμος, με χαμένη ταυτότητα στη νέα γη, που τον έσυραν, φρόντιζε μονάχα να επιβιώνει, να βγάζει τη μέρα, να ξεγελάει την πείνα και τη στέρηση. Όταν έπεφταν κάποια χρήματα, αυτά σπαταλιόνταν σε τιμαλφή, αλκοόλ και κραιπάλες. Προσπάθεια επίδειξης στους υπόλοιπους ανθρώπους τού γκέτο, ότι κάποιοι δήθεν τα κατάφεραν και ξέφυγαν τάχα, χωρίς στην ουσία όμως, να έχουν ξεφύγει ποτέ.

     Οι ιστορίες πάμπολλες και άκρως ενδιαφέρουσες κοινωνιολογικά και πολιτισμικά. Ο κόσμος τού blues ήταν ένας κόσμος αληθινός, αυθεντικός και ενδεχόμενα σκληρός για πολλούς. Καβγάδες, φυλακή, μαχαιρώματα, περιθώριο, ρατσισμός, πόνος, θλίψη, χαρά και θάνατος. Κόσμος ανθρώπινος. Κόσμος πραγματικών ανθρώπων...

Η μεσαιωνική ερήμωση των νησιών τού Αιγαίου

Fri, 23 Nov 2012 11:38:09 +0200

Και οι μετέπειτα εποικισμοί τους,
σύμφωνα με σπάνιες περιγραφές
ξένων αρχαιολόγων, ιστορικών και περιηγητών

     Ο νεορωμείκος εθνικισμός έχει στοχοποιήσει τον «μισέλληνα» Jakob Philipp Fallmerayer, έναν από τους ιστορικούς, που αμφισβήτησαν το μύθο τής συνέχειας στον ελλαδικό χώρο και στο χρόνο, ο οποίος όμως, πλάστηκε μόλις τον 19ο αιώνα από θεωρητικούς τής Ρωμιοσύνης, που επιχείρησαν να πείσουν τους σλάβους, βλάχους, αρβανίτες κ.λπ. ρωμιούς επήλυδες, ότι δήθεν ήταν απόγονοι αρχαίων ελλήνων.

     Ο Fallmerayer όμως, δεν ήταν ο μόνος. Στο άρθρο αυτό, που εστιάζεται στην κατάσταση, που επικρατούσε στα νησιά τού Αιγαίου το Μεσαίωνα, παρατίθενται άγνωστες και σπάνιες μαρτυρίες από πλήθος περιηγητών (ιστορικών, αρχαιολατρών κ.λπ.), οι οποίοι σε χρονικό εύρος εκατοντάδων χρόνων περιγράφουν πολλά νησιά ως ακατοίκητα, παντελώς έρημα.

     Μεγάλες μάστιγες ήταν οι πόλεμοι, οι συχνές θανατηφόρες επιδημίες και η πειρατεία, εξ αιτίας τής οποίας χιλιάδες κάτοικοι των νησιών -και όχι μόνο- σύρθηκαν ως δούλοι στα παζάρια τής Ανατολής. Τα πληθυσμιακά κενά στα νησιά τα αναπλήρωναν κατά καιρούς διάφορες ομάδες ανθρώπων από άλλα μέρη, όπως από τη βόρεια Αφρική, την Ανατολή και σε αρκετές περιπτώσεις, όπως θα δούμε, φτωχοί αλβανοί...

Ένα σαθρό ανθρώπινο δημιούργημα

Fri, 16 Nov 2012 12:39:57 +0200

Για το θεό...

     Γι΄αυτόν! Το θεό, που πρώτα δημιούργησε τη Γη και τον ουρανό, όπως λέει η Αγ(ρ)ία Γραφή στον πρώτο κεφάλαιο τής Γενέσεως και στη συνέχεια το φως, το στερέωμα τού ουρανού (ναι, ο ουρανός είναι στερεωμένος), την ατμόσφαιρα κ.λπ..

     O οποίος, στη συνέχεια, έκανε τα ψάρια και τα θαλάσσια κήτη. Μετά, έκανε τα ζώα, τα πτηνά, τα ερπετά, τα ζωύφια, όπως τα κουνούπια, για να τα σκοτώνουν οι άνθρωποι. Τις μύγες και τις ψείρες, για να μάς πίνουν το αίμα, κ.λπ. και στη συνέχεια ο θεός έκανε και τις κατσαρίδες, για να τις σκοτώνουμε κι αυτές, τα ποντίκια, και τόσα ακόμα επιβλαβή ζώα. Για να τα σκοτώνουμε κι αυτά.

     Στη συνέχεια, ο καλός θεός έκανε και τα αρνιά, τα γουρούνια, τις κατσίκες και τόσα ακόμη ζώα, για να τρώμε κι αυτά σφάζοντάς τα δίχως να μάς έχουν φταίξει σε τίποτε άλλο, πάρα στο ότι πεινάσαμε. Και τέλος, ο καλός θεός, όπως είπαμε, έκανε τον άνθρωπο! Δύο φορές! Για σιγουριά; Ποιός ξέρει;...

Βλακεία ενωμένη, ποτέ νικημένη!

Fri, 9 Nov 2012 21:45:26 +0200

Η δικτατορία τής cyber μάζας

     Ενώ το δικαίωμα τής ελευθερίας τής έκφρασης έχει κατοχυρωθεί εδώ και αιώνες, στον cyber χώρο σήμερα, η εικόνα φαίνεται, πως είναι εντελώς διαφορετική. Εδώ, ισχύει η δικτατορία τής βλακομάζας των χρηστών, οι οποίοι θίγονται, εξαγριώνονται και προβαίνουν σε ομαδικές αναφορές και κατεβάσματα βίντεο, ιστοσελίδων κ.ά., όταν κάποιος ενοχλητικός γι΄αυτούς, διαφωνήσει ή -ακόμα χειρότερα- ειρωνευτεί τα πιστεύω τους.

     Ένας από τους πιο συχνούς λόγους διαγραφής μιας ανάρτησης, ενός βίντεο, ενός λογαριασμού ή μιας σελίδας από το Facebook ή από άλλες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης είναι η προώθηση περιεχομένου, που δυσφημεί μια ομάδα προσώπων. Eπειδή όμως, δεν μπορεί να υπάρξει κοινά αποδεκτός ορισμός τής δυσφήμισης, τα μέσα θεωρούν, ότι αυτό συμβαίνει, όταν μια ομάδα προσώπων διαμαρτυρηθεί μαζικά. Το Facebook μάλιστα, προτρέπει τους χρήστες να αναφέρουν περιεχόμενο, που θεωρούν απαράδεκτο ή ότι τους θίγει.

     Στο Twitter, στο Youtube κ.ά. μέσα, επιτρέπεται να λές και να ανεβάζεις ό,τι σαχλαμάρα θέλεις: για τον καιρό, για γκόμενες, για το γατάκι σου, ρεψίματα κ.λπ. κ.λπ., μπορείς ακόμα και να αναπαράγεις ελεύθερα κι άκριτα με ένα απλό copy/paste οποιαδήποτε ανοησία κυκλοφορήσει, ειδικότερα δε, εθνικούς, θρησκευτικούς ή άλλους μύθους και ηλιθιότητες. Αυτό, που δεν επιτρέπειται επ΄ουδενί όμως, είναι να πειράξεις ή έστω να αμφισβητήσεις τις εθνικοθρησκευτικές ονειρώξεις τής cyber μάζας. Τότε, τα πράγματα παίρνουν διαφορετική τροπή...

Η ζωή μετά τον άνθρωπο

Sat, 3 Nov 2012 10:56:03 +0200

     Τι θα συνέβαινε αν όλοι οι άνθρωποι ξαφνικά εξαφανίζονταν από τη Γή; Δεν θα εξετάσουμε το πώς μπορεί να συμβεί αυτό, αλλά το τί θα συμβεί σ’ ό,τι μείνει πίσω χωρίς πλέον την ανθρώπινη παρέμβαση.

     Τι θα συμβεί με τις εγκαταλειμμένες ανθρώπινες κατοικίες; Τους ουρανοξύστες; Τις γέφυρες; Τις μεγάλες κατασκευές; Tι θα συμβεί με τα φυτά; Με τα ζώα;

     Πώς θα είναι η ζωή, όταν δεν θα υπάρχουν πλέον άνθρωποι;

     Ταλανιζόμαστε από μύθους για την ίδια μας την καταστροφή. Τί θα γίνει, όταν δεν θα είμαι εδώ; Τί θα κάνει η Γη, όταν δεν θα είμαι εδώ;

     Ο χρόνος για τον άνθρωπο τελείωσε. Η κυριαρχία μας στον πλανήτη έλαβε τέλος. Καλωσήλθατε στη Γή. Ανθρώπινος πληθυσμός: Μηδέν...

Eπήλυδες σε ξεραΐλες κι ερημιές

Sat, 27 Oct 2012 12:41:45 +0300

Οι μεσαιωνικοί κάτοικοι τού ελλαδικού χώρου
μέσα από σπάνιες περιγραφές ξένων περιηγητών

     - «Η άλλοτε ένδοξη Αθήνα είναι τόσο ερημωμένη, που φαίνεται απίστευτο, ότι υπήρξε κάποτε ένδοξη. Εγώ, τουλάχιστον, δεν είδα πουθενά φοβερότερο τόπο. Ερημιά, ξεραΐλα, αγκαθιές και βάλτοι». D΄Aramon, γάλλος πρεσβευτής, ιστ΄αιώνας.

     - «Ο πληθυσμός τής Σάμου είναι τουρκικός». Ruy Gonzales de Clavijo, απεσταλμένος τού βασιλιά τής Καστίλλης, Ερρίκου Γ’, στην αυλή τού Ταμερλάνου.

     - «Η Ελευσίνα είναι τώρα ένα φτωχό χωριό με 1.200 κατοίκους, κυρίως αλβανούς». John Fulleylove - J. A. M΄Clymont, 1902.

     Οι πόλεμοι, οι πειρατικές επιδρομές και οι επιδημίες είχαν ξεκληρίσει τους πληθυσμούς τού ελλαδικού χώρου. Η ερήμωση οδήγησε τη βυζαντινή εξουσία στον εποικισμό των περιοχών από σλάβους τους πρώτους αιώνες κι από αλβανούς κυρίως, αργότερα. Πλήθος όμως κι άλλων επήλυδων κατέκλυσαν επίσης κατά καιρούς το χώρο, όπως βλάχοι, αρμένιοι, βορειοαφρικανοί κ.λπ..

     Στο άρθρο αυτό θα εξετάσουμε δειγματοληπτικά πώς περιγράφουν το πανόραμα τής ερήμωσης και το πάζλ των εποικισμών τού ελλαδικού χώρου μερικοί από τους πολλούς περαστικούς ταξιδιώτες, φιλέλληνες, πρεσβευτές κ.λπ. ξένους, που άφησαν χρονικά και γραπτές εντυπώσεις με πληροφορίες και παρατηρήσεις...

Yπάρχω μόνον όταν είμαι

Fri, 19 Oct 2012 22:49:02 +0300

Τα αίτια τής υπολειτουργίας
και τού παρά φύση πρόωρου εκφυλισμού
τού ανθρώπινου όντος

     Η ανθρωπότητα κατά τις δύο τελευταίες χιλιετίες ακολουθεί την πορεία μιας ατελείωτης κατηφόρας. Ο πλανήτης καταστρέφεται, ο άνθρωπος υποφέρει από ασθένειες, που δεν μπορούσε ποτέ να φανταστεί, ότι θα τον πλήξουν. Ασθένειες νοητικές, ψυχικές και σωματικές. Εμείς οι άνθρωποι είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι γι΄αυτή την τραγική κατάσταση, που βρίσκεται η Γη. Λειτουργούμε πλέον ως ένα αυτοκαταστροφικό ον, που κατατρώει τον πλανήτη και φυσικά τον ίδιο μας εαυτό.

     Βιώνουμε μια ζωή τύπου matrix. Οι κινήσεις μας, οι σκέψεις μας, οι πράξεις μας είναι αυτοματοποιημένες. Ό,τι κάνουμε, ό,τι αισθανόμαστε, ό,τι σκεπτόμαστε, ακολουθούν ένα είδος λειτουργικού. Λειτουργούμε ασυνείδητα, αφού οι πλείστες των πράξεών μας είναι αρκετά διαταραγμένες. Η ομόρρυθμη και αρμονική λειτουργία των τριών κέντρων τού ανθρώπου (σώμα-ψυχή-νους), όπου εν συνόλω αποτελούν τον φυσιολογικό άνθρωπο, έχουν πάψει να συνεργάζονται και να λειτουργούν φυσιολογικά προ πολλού.

     Οι άνθρωποι μετά την ηλικία των εικοσιπέντε περίπου ετών, παύουν να σκέφτονται λογικά και να λειτουργούν αυτόνομα και πρωτότυπα, κινούνται μιμητικά με τον ίδιο παλαιό τρόπο, που τους έμαθε η παράδοση και η κοινωνία τους. Στα σαράντα περίπου, οι πλείστοι εξ΄αυτών παύουν να έχουν οποιαδήποτε συναισθηματική πρωτοτυπία, ο ήδη συρρικνωμένος συναισθηματικός τους κόσμος αργοπεθαίνει. Από το ίδιο αυτό ηλικιακό σημείο, οι άνθρωποι πλήττονται και από τις ψυχοσωματικές εκφυλιστικές ασθένειες (καρκίνοι, καρδιαγγειακά, σακχαροδιαβήτης, πίεση, κ.ά.), καθώς κι από πρόωρα γηρατειά.

     Από κει και μετά, στην κυριολεξία φυτοζωούν ως ζόμπι μέχρι και τη λήξη τής συντομευμένης ζωής τους σχεδόν νεκροί και τελικά (στην καλύτερη περίπτωση) πεθαίνουν σακάτηδες μέσα σε κάποιο νοσοκομείο ή κάπου αλλού κατάκοιτοι και καταπονημένοι από τις λεγόμενες εκφυλιστικές νόσους.

     Κι εδώ τίθενται τα απλά ερωτήματα: Αυτός είναι τελικά ο προορισμός μας ως όντα; Αυτή είναι η φύση μας, τα χρόνια, που μας οφείλεται να ζήσουμε, το λεγόμενο ως πεπρωμένο μας; Αυτό είναι το χρονικό διάστημα ζωής, που μάς δίνει ο κατασκευαστής μας, η Φύση; Να ζούμε και να πεθαίνουμε νωρίς, άρρωστοι και κενοί;

     Ως απαντήσεις αυτών θα θέταμε τις εξής ερωτήσεις: Μήπως ο πρόωρος αυτός εκφυλισμός δεν έχει σχέση με τη φυσική μας πραγματικότητα; Μήπως δεν κάνουμε κάτι καλά εμείς οι ίδιοι; Μήπως θα πρέπει να επανεξετάσουμε πολλά από τα πεπραγμένα τού βίου μας;...

Μακεδονική σαλάτα

Fri, 12 Oct 2012 11:22:46 +0300

Το εθνογραφικό χάος
και η γέννηση των εθνικισμών
στα Βαλκάνια

     Οι βαλκανικοί πόλεμοι ξεσπούν το 1912, όταν η Σερβία, η Βουλγαρία, η Ελλάδα και το Μαυροβούνιο κηρύσσουν τον πόλεμο κατά τής οθωμανικής αυτοκρατορίας διεκδικώντας τα εδάφη της στα Βαλκάνια. Η οθωμανική εξουσία κατέρρευσε μέσα σε λίγους μήνες. Δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες έχασαν την ζωή τους, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες ήταν οι πρόσφυγες, που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους.

     Οι βαλκανικοί πόλεμοι αποτέλεσαν ριζική τομή, που άλλαξε την ζωή των ανθρώπων. Υπάρχει το «πριν» και το «μετά». Αυτή η ριζική τομή δεν έγινε μόνο στο υλικό επίπεδο, έγινε και στο επίπεδο τού τρόπου, που σκέπτονται και θυμούνται οι άνθρωποι.

     Μέσα στους εθνικούς πανηγυρισμούς, το παρελθόν ξεχάστηκε. Για πολλές χώρες η οθωμανική περίοδος ήταν μια σκοτεινή εποχή, όπου τίποτε δεν άλλαξε για 400 χρόνια. Αυτήν την περίοδο την αντιμετωπίζουμε σαν άσπρη ή μαύρη. Φυσικά, οι τούρκοι είναι το μαύρο και εμείς το άσπρο. Αλλά περί συνύπαρξης δεν μάθαμε ποτέ. Αν σήμερα έχεις την τάση να βλέπεις τα πράγματα σαν μαύρα ή άσπρα, πολιτικά ή διανοητικά, φυσικά, θα βλέπεις σαν άσπρο ή μαύρο και το παρελθόν.

     Η μνήμη τής συμβίωσης των διαφορετικών εθνοτικών και θρησκευτικών ομάδων στην οθωμανική αυτοκρατορία δεν ήταν χρήσιμη για τα καινούρια έθνη - κράτη. Χρειάζονταν την ιστορία των δικών τους απελευθερωτικών αγώνων, για να δημιουργήσουν την καινούρια εθνική τους ταυτότητα. Πολύ συστηματικά, τα εθνικά κράτη αποσιώπησαν τη μνήμη αυτή, έτσι ώστε πάνω σ΄αυτή την μνήμη να φτιαχτεί μια νέα μνήμη, η μνήμη, δηλαδή, τού έθνους - κράτους...

Nietzsche

Mon, 8 Oct 2012 20:39:02 +0300

Μια μεταφυσική τής Τέχνης

Συγγραφέας: Θεόφιλος Βέικος

     Το γεγονός, ότι η σκέψη τού Nietzsche βρίσκεται πάντοτε στην επικαιρότητα τής φιλοσοφικής προβληματικής, οφείλεται, σ’ ένα μεγάλο βαθμό, στην πολυδαίδαλη σημασία της.

     Αλλά, δεν είναι, απλώς, η λαβυρινθική δομή αυτής τής φιλοσοφίας, που την κάνει να κυκλοφορεί λειτουργικά μέσα στα σύγχρονα φιλοσοφικά ρεύματα -κυρίως στον υπαρξισμό και στην αναλυτική φιλοσοφία- παρά ο δυναμικός της χαρακτήρας, οι αντιθέσεις, αντιφάσεις και αντινομίες της.

     Η αλήθεια τού παράδοξου, που συνιστά η περίπτωση «Nietzsche», ή το παράδοξο τής νιτσεϊκής αλήθειας, γοητεύει ιδιαίτερα το σύγχρονο φιλοσοφικό πνεύμα...

     Kατεβάστε δωρεάν ολόκληρο το βιβλίο από την «Ελεύθερη Έρευνα».

Ο ήχος των καιρών, που άλλαζαν

Sat, 6 Oct 2012 14:17:49 +0300

Πώς από τη μεταπολεμική γενιά
γεννήθηκε μια καινούργια
καλλιτεχνική και πολιτική δύναμη

Μεσάνυχτα Πρωτοχρονιάς στο Λονδίνο και το Big Ben χτυπά την έναρξη μιας σημαντικής χρονιάς στη μουσική: 1965. O Χρόνος Μηδέν για το Rock. Ήταν τότε, που μια γενιά επαναστατημένων εφήβων, που είχαν μεγαλώσει ακούγοντας τα μαύρα blues τής Αμερικής, επινόησαν τη δική τους μουσική, που ανέβαζε την αδρεναλίνη. Μια ολόκληρη γενιά ωρίμαζε κι άνθιζε. Έφευγε το παλιό, ερχόταν το νέο. Έπαιρνες φωτιά κι έτρεχες!

Για τη λευκή Αμερική, τα blues ήταν «απαγορευμένος καρπός». Ήταν μουσική, που πήγαζε από αγώνες. Τα blues είχαν την οργή τής παρανομίας. Η αγγλική εργατική τάξη όμως, ταυτίστηκε με τους μαύρους τής Αμερικής. Oι νέοι τού Λονδίνου, τού Νιούκαστλ και τού Λίβερπουλ, έβαλαν τα χέρια τους στα «σκουπίδια» τής Αμερικής κι έβγαλαν έναν πολιτισμό. Επινόησαν το δικό τους ήχο, που σού έπαιρνε τ΄αυτιά. Σε ταρακουνούσε. Ήταν υπέροχο...

Πώς οι «απόγονοι» τού Αριστοφάνη φυλάκισαν τη σάτιρα

Mon, 1 Oct 2012 22:33:26 +0300

Ο δημιουργός τής ιστοσελίδας «Γέροντας Παστίτσιος»
μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
για το νέο τραγέλαφο-διεθνές ρεζιλίκι τής Ρωμιοσύνης
και καταθέτει τη δική του άποψη για τη σημερινή κατάσταση

     Παγκόσμια είναι η κατακραυγή. Ξέφυγε από τα σύνορα τής βυζαντινορθόδοξης χώρας μας κι άρχισε ήδη να παίρνει τεράστιες διαστάσεις το νέο φιάσκο με τη σύλληψη τού νέου, που υπέπεσε στο φοβερό αδίκημα για τη Ρωμιοσύνη, να τολμήσει να σατιρίσει κάποιο καλόγερο.

     Με μια απλή περιήγηση στο διαδίκτυο μπορείτε να δείτε πλήθος ιστοσελίδων, blogs ανώνυμων κ.λπ., αλλά και γνωστών κι επωνύμων ανθρώπων διεθνώς, όπως π.χ. ο καθηγητής Richard Dawkins, να συμπαρίστανται στην περιπέτεια τού 27χρονου θύματος τής αρρωστημένης μεσαιωνικής νοοτροπίας, που ταλανίζει τα μυαλά των σημερινών κατοίκων τού ελλαδικού χώρου. Την υπόθεση παρακολουθεί ήδη και η Ύπατη Αρμοστεία τού Ο.Η.Ε. για τα Δικαιώματα τού Ανθρώπου.


     Για όλα αυτά και για το πώς βλέπει την σημερινή κατάσταση από τη δική του οπτική σκοπιά, μίλησε στην «Ελεύθερη Έρευνα» ο ίδιος ο δημιουργός τής ιστοσελίδας «Γέροντας Παστίτσιος», Φίλιππος Λοΐζος, ο οποίος επιπλέον μάς αποκάλυψε αρκετές άγνωστες σκοτεινές πτυχές τής κωμικοτραγικής αυτής υπόθεσης...

Σαν βγεις στον πηγαιμό για τη Ζαβέρδα...

Sat, 29 Sep 2012 01:39:36 +0300

...θα βρεθείς στην Πάλαιρο!

Πρόσφατες αλλαγές τοπωνυμίων
δυσκολεύουν σύγχρονο γερμανό περιηγητή
να ακολουθήσει στην Αιτωλοακαρνανία
τα χνάρια τού παππού του, στρατιώτη τού Β΄Π.Π.

     Το καλοκαίρι που πέρασε, αποφάσισα να κάνω τις διακοπές μου στην Ελλάδα ακολουθώντας τα χνάρια τού παππού μου, ο οποίος στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο είχε εισβάλει με το γερμανικό στρατό. Από μικρός θυμάμαι τις διηγήσεις του για τις αιματηρές μάχες, που έδωσε, αλλά και τα όμορφα μέρη τής Ελλάδας, που επισκέφθηκε σα στρατιώτης. Ένα από τα χωριουδάκια, που τον είχαν εντυπωσιάσει για τις φυσικές του ομορφιές, ήταν η Ζαβέρδα τού νομού Αιτωλοακαρνανίας.

      Αναζητώντας να κλείσω ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, για να ξεκινήσω την περιήγησή μου διαπίστωσα, ότι το χωριό αυτό πλέον δεν υπήρχε ή μάλλον υπήρχε, αλλά με διαφορετικό όνομα. Σήμερα, ονομάζεται Πάλαιρος.

     Τελικά, κατάφερα να την επισκεφθώ, για να επαληθεύσω σπιθαμή προς σπιθαμή όλα αυτά τα όμορφα μέρη, που είχα τόσο ζωντανά στο μυαλό μου από τις αφηγήσεις τού παππού μου...

Με πλαστή ταυτότητα

Fri, 21 Sep 2012 23:32:30 +0300

Λυτρωτική η διαδικασία απελευθέρωσης
από τα δεσμά παράδοσης, θρησκείας, έθνους

Στη χώρα, στην οποία ζούμε και μεγαλώνουμε, εμείς, οι σύγχρονοι κάτοικοι αυτού τού κομματιού τού ευρωπαϊκού νότου με αναμφίβολα μεγάλη ιστορία, που χάνεται στο πολύ μακρινό παρελθόν, έχουμε τρία πολύ βασικά στάδια ωρίμανσης, που πρέπει να ξεπεράσουμε:

1ο στάδιο:
Απόρριψη τού παραμυθιού "Παράδοση".
Το πρώτο στάδιο είναι ο βάλτος μιας στείρας παράδοσης, που κληρονομείται από γενιά σε γενιά. Είμαστε έλληνες, απόγονοι τού Σωκράτη, τού Περικλή και τού Μεγάλου Αλεξάνδρου και κάποια στιγμή, είδαμε το «φως το αληθινόν» και γίναμε όχι απλά χριστιανοί, αλλά χριστιανοί ορθόδοξοι, κάτι κατ’ εμάς προνομιακό, όπως προνομιακό χαρακτηριστικό μας θεωρούμε ως λαός και την υποτιθέμενη καταγωγή μας από τους αρχαίους έλληνες...

Οι προσωκρατικοί

Fri, 21 Sep 2012 00:23:08 +0300

Συγγραφέας: Θεόφιλος Βέικος

Η φιλοσοφία, σαν εκδήλωση τού ανθρώπινου πνεύματος, δεν υπήρξε ποτέ αυτονόητη. Αντίθετα, αυτή απαιτούσε από την αρχή και απαιτεί πάντοτε εξήγηση τής γέννησής της, τής ανάπτυξής της και τής όλης σταδιοδρομίας της διαμέσου τής ιστορίας.

Η φιλοσοφία. όπως παρουσιάζεται στην ιστορία τού ελληνικού και τού δυτικού πολιτισμού, δεν ήρθε στον κόσμο σαν ένα ξαφνικό ξέσπασμα τής ανθρώπινης σκέψης, σαν μια επαναστατική καινοτομία, ριζοσπαστική και ξαφνική αλλαγή, παρά σαν αποτέλεσμα μιας βαθμιαίας ανάπτυξης, που άρχισε από παληά. Είναι σαν να προηγήθηκε μια περίοδος κύησης και κάποτε γεννήθηκε η φιλοσοφία σαν ένας καινούριος ζωντανός οργανισμός γεμάτος δίψα για ζωή και ανάπτυξη...

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΩΡΕΑΝ

Μικρασιάτικος χαβάς

Fri, 14 Sep 2012 16:10:16 +0300

Τουρκοανατολίτικη
η προέλευση των μικρασιατικών
λαογραφικών στοιχείων

     Τα διάφορα κύματα προσφύγων, που έφυγαν από την οθωμανική αυτοκρατορία κι ήρθαν στην Ελλάδα το 1922-24 (1.200.000 άτομα επί συνόλου πέντε εκατομμυρίων κατοίκων, αρβανιτών κυρίως και βλάχων στην πλειοψηφία τους), κατά κάποιο τρόπο μάς δίνουν μια χαρτογράφηση τού οθωμανικού τρόπου ζωής.

     Εκτός από τη βαρειά τουρκοανατολίτικη κουζίνα τους (ιμάμ, χαλβάδες, σερμπέτια κ.λπ.) και την εξ ίσου βαρειά τουρκοανατολίτικη μουσική τους (μπουζούκια, μπαγλαμάδες κ.λπ.), έφεραν μαζί τους κι ένα σωρό τουρκοανατολίτικες συνήθειες, νοοτροπίες, αντιλήψεις και συμπεριφορές (αραλίκια, ρουσφέτια, μπαχτσίσια, μάγισσες, χαρτορρίχτρες, καφετζούδες κ.λπ.), τα οποία δεν έχουν καμμία σχέση με την αρχαία Ελλάδα, όπως φαντασιώνονται, αλλά με την Τουρκία και την Ανατολή.

     Οι πρόσφυγες, δεν προσπάθησαν να επωφεληθούν πολιτισμικά από τη νέα τους πατρίδα, η οποία -παρά την νεοβυζαντινή καθυστέρησή της- ήταν σε ορισμένες περιοχές τουλάχιστον σαφώς πιό δυτικότροπη από την Τουρκία, αλλά σε συνδυασμό με τον έντονο εθνικισμό και το θρησκευτικό φανατισμό τους, ενίσχυσαν τελικά το βυζαντινισμό και τις διάφορες εκφάνσεις τού ανατολικισμού στην Ελλάδα και συνέβαλαν τα μέγιστα στη δημιουργία τού σημερινού προσώπου τής χρεωκοπημένης ρωμέικης κοινωνίας μας...

Για την Τουρκορωμιοσύνη ρε γαμώτο !

Thu, 6 Sep 2012 20:12:58 +0300

Περί τής μή ελληνικής
καταγωγής των μικρασιατών

     Στρεβλωμένη παρουσιάζεται από την επίσημη παιδεία τού σημερινού κράτους η εικόνα τής Μικράς Ασίας, σύμφωνα με την οποία, η περιοχή αυτή ήταν δήθεν πάντα ελληνική κι όσοι «βάρβαροι» εισέβαλαν σε αυτήν, αργά ή γρήγορα «μπολιάστηκαν με τον ελληνικό πολιτισμό» κι εξελληνίστηκαν. Έτσι, στους μικρασιατικής καταγωγής σημερινούς κατοίκους τού ελλαδικού χώρου, ειδικά στους πόντιους, έχει δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση, ότι είναι γνήσιοι απόγονοι των αρχαίων ελλήνων και μάλιστα οι γνησιότεροι όλων.

     Οι σημερινοί μικρασιάτες τής Ελλάδας όμως, κατάγονται από μια πανσπερμία ασιατικών φυλών, που έζησαν στην περιοχή στο πέρασμα των αιώνων. Οι συνδετήριοι κρίκοι, οι οποίοι τους ενώνουν με τους υπόλοιπους κατοίκους τού ελλαδικού χώρου, είναι η κοινή ορθόδοξη χριστιανική πίστη και η χρήση τής ρωμέικης γλώσσας (νεοελληνικής), που τους επιβλήθηκαν επί βυζαντινής περιόδου, αρκετές φορές δια τής βίας.

     Οι μικρασιάτες πρόσφυγες στην Ελλάδα κι ιδίως οι πόντιοι στη Μακεδονία, δεν έχουν φυλετική σχέση με τους αρχαίους έλληνες αποίκους (και στη Μασσαλία π.χ. έκαναν αποικίες οι έλληνες, κανένας όμως σήμερα δεν ισχυρίζεται, ότι η Μασσαλία είναι ελληνική), αλλά αποτελούν πληθυσμιακό σύμφυρμα γεωργιανών, αρμένιων, σελτζούκων και κυρίως λαζών, ανάμικτο με τα αναρίθμητα γηγενή φύλλα τής περιοχής...

Kαλό χειμώνα!

Mon, 3 Sep 2012 21:50:56 +0300

Στις 10 Σεπτεμβρίου ξεκινάμε τη νέα περίοδο 2012-13.

---------------------------------------------------------------------------------

Διαβάστε την προσεχή Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου, στη συνέχεια τής μεγάλης έρευνας τής «Ελεύθερης Έρευνας» για την αποκάλυψη τής πραγματικής καταγωγής των σημερινών κατοίκων τού ελλαδικού χώρου, τη νέα μελέτη-άρθρο μας περί τής μή ελληνικής καταγωγής των μικρασιατών.

Αναλυτική Φιλοσοφία

Wed, 20 Jun 2012 20:03:30 +0300

Συγγραφέας: Θεόφιλος Βέικος



     Για να κυριαρχήσει μια φιλοσοφία, πρέπει να πετύχει ένα από τα δύο: ή να προβληθεί σα νέα θεωρία, σύστημα ή «ισμός», που αφήνει όλα τα άλλα πίσω ή να προβληθεί σα νέος τρόπος φιλοσοφικής εργασίας, που κάνει όλη την προηγούμενη και σύγχρονη φιλοσοφία μή-νόμιμη. Η αναλυτική φιλοσοφία κάνει το δεύτερο. Αυτοσυστήνεται, μάλιστα, σαν «επανάσταση στη φιλοσοφία» ή, με πιο επιεικείς όρους, «γλωσσική στροφή».

     Συμβαίνει, βέβαια, στην ιστορία τού πολιτισμού να παρουσιάζεται καμμιά φορά σαν «επανάσταση» μια κίνηση ραγδαίας αλλαγής στο χαρακτήρα, τον προσανατολισμό και τα αποτελέσματα μιας μορφής δημιουργικής δραστηριότητας (στην επιστήμη, την τεχνική, τη βιομηχανία, την τέχνη, την κουλτούρα). Ιδιαίτερα στη φιλοσοφία, συμβαίνει συχνά να προβάλλεται μια κίνηση, σχολή ή σύστημα σαν «επανάσταση», ριζοσπαστικό κίνημα, που επιφέρει βαθειά τομή και επιτελεί ριζική αναμόρφωση στον τρόπο θεώρησης τού κόσμου...

     Κατεβάστε δωρεάν ολόκληρο το βιβλίο από την "Ελεύθερη Έρευνα".

Καρκίνος και Ομοιοπαθητική

Sat, 16 Jun 2012 00:33:11 +0300

Η θεραπευτική μέθοδος τής Ομοιοπαθητικής
αντιστρέφει την πορεία πολλών περιστατικών καρκίνου,
παρά τους ισχυρισμούς ορισμένων,
ότι αποτελεί ένα απλό φαινόμενο placebo

     Σήμερα, η «κλασική Ιατρική», δεμένη πίσω από το άρμα των φαρμακοβιομηχανιών και των οικονομικών συμφερόντων της, οδηγεί την ανθρωπότητα σ΄ένα τέτοιο αδιέξοδο, που όμοιό του δεν έχει ποτέ ξαναεμφανιστεί. Η παγκόσμια υγεία βρίσκεται σε υπέρτατο κίνδυνο, αφού οι ανίατες ασθένειες πλήττουν όλο και περισσότερο τις νέες ομάδες πληθυσμών ακόμα και τα βρέφη(!), ενώ οι μεγαλύτερες ηλικίες είναι ευάλωτες σε κάθε είδους εκφυλιστική νόσο (καρδιοπάθειες, καρκίνους, σακχαροδιαβήτη, ασθένειες τού Κ.Ν.Σ. -Κεντρικού Νευρικού Συστήματος- κ.ά.). Γι΄ αυτούς αλλά και για τις μάζες οι «εναλλακτικές» θεραπείες (γιατί εναλλακτικές; μήπως συμφέρει το σύστημα η ονομασία αυτή;) είναι κομπογιαννιτισμός...

     Στις μέρες μας, όλοι οι άνθρωποι ζουν αποκλειστικά με χημικά φάρμακα στην καθημερινότητά τους. Μέσω των Μ.Μ.Ε. έχουν καταφέρει μέχρι σήμερα να υπνωτίσουν και να αποβλακώσουν τόσο πολύ τα πλήθη μεταρέποντάς τους μάλιστα σε φρουρούς τού σάπιου Συστήματος, που εξέθρεψαν. Τρομοκρατία, προπαγάνδα, χρηματισμοί, κερδοσκοπία, σκάνδαλα, ψευδείς ειδήσεις, επικίνδυνοι εμβολιασμοί, στημένες ασθένειες και επιδημίες είναι μερικά από τα ανδραγαθήματά τους. Έτσι στήνεται το πελατολόγιο.

     Είναι τέτοια η τρομοκρατία, η οποία ασκείται στις μάζες, που, ενώ όλοι φοβούνται να πάρουν τα μικροθρεπτικά στοιχεία, τα τόσο απαραίτητα για τη ζωή και την υγεία μέσω συμπληρωμάτων διατροφής (βιταμίνες, μέταλλα, ένζυμα, αντιοξειδωτικά κ.ά.), προτιμούν να καταπίνουν τα φάρμακα σαν καραμέλες και να κάνουν τα εμβόλια με θρησκευτική ευλάβεια στους εαυτούς τους και στα παιδιά τους σαν υπνωτισμένοι. Όποιος άλλος θεραπευτής ή γιατρός τολμήσει να πει, ότι υπάρχει κάτι άλλο, που μπορεί και θεραπεύει με μέσα διαφορετικά από εκείνα, τα οποία χρησιμοποιεί το Σύστημα, κινδυνεύει.

     Μέσα σ΄αυτό τον καταιγισμό παραλογισμού και τρομοκρατίας και στα πλαίσια τού αφιερώματος τής «Ελεύθερης Έρευνας»: Η απομυθοποίηση τού καρκίνου, σάς παρουσιάζουμε ένα άρθρο για τη θεραπευτική δύναμη τής Ομοιοπαθητικής σε περιπτώσεις καρκίνου, μιας «εναλλακτικής» μεθόδου, που λασπολογείται και βάλλεται συχνά από το σύστημα. Ένα άρθρο, που αποδεικνύει, ότι υπάρχουν και άλλοι θεραπευτικοί καλύτεροι δρόμοι για τον καρκίνο εκτός εκείνου των χημειοθεραπειών, των χειρουργικών επεμβάσεων και των ακτινοβολιών...

Ο ευγενής γίγαντας τού blues

Sun, 10 Jun 2012 02:26:01 +0300

Ο αμερικανός κιθαρίστας Otis Grand
μάς μιλάει για το παρόν και το μέλλον
τής μουσικής τής ψυχής του

     Το blues βρίσκει την πηγή του στην πραγματική ζωή. Όταν ακούμε ένα τραγούδι blues, ακούμε τη ζωή κάποιου ανθρώπου. Το blues ήταν από τα πρώτα είδη μουσικής, που έκαναν κάτι τέτοιο. Αυτό, ξεκίνησε από τις φυτείες τού αμερικάνικου νότου, από τους δούλους. Για παράδειγμα, όταν κάποιος τραγουδούσε κάτι σαν αυτό: «ξύπνησα σήμερα το πρωί και η καλή μου είχε φύγει...», σήμαινε, ότι αυτό διαδραματιζόταν σε χωράφια με βαμβάκι ή σε μια φυτεία, κάπου. Το πρωί, η γυναίκα ή ο άντρας είχε φύγει λόγω της φτώχειας και των δύσκολων συνθηκών. Δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα για να αλλάξουν τις συνθήκες ζωής τους. Έπρεπε πάντα να παλεύουν.

     Αυτοί, που τόλμησαν να αναζητήσουν την περιπέτεια, σπάνια βρήκαν στις μεγάλες πόλεις τού βορρά, αυτό, που έλπιζαν να βρουν. Διαμορφώθηκαν ολόκληρα γκέτο για μαύρους, όπως στο Σικάγο, με τη γειτονιά South Side. Εκεί, υπήρχαν δύσκολες συνθήκες ζωής μέσα σε ανθυγιεινά κτίρια, όπου η φτώχεια, πολύ γρήγορα, γέννησε βία και ανασφάλεια. Παρ΄όλα αυτά, για να κρύψουν την αποτυχία τους σ΄αυτούς, που είχαν μείνει πίσω, στο νότο, ο καθένας τους διατήρησε αυτό το μύθο, τού «Sweet home Chicago».

     Στις δεκαετίες τού΄30 και τού΄40 όμως, η μουσική τους, το blues, άρχισε να κατακτά το βορρά, οπότε πέρασε στο ρεπερτόριο τής big band jazz. Η εισαγωγή τού ηλεκτρικού ενισχυτή και η χρήση τής τονικότητας τής jazz, άλλαξαν ριζικά τη μορφή τού «ηλεκτρικού», πλέον, blues. Στις πόλεις τού βορρά, μπλουζίστες και σόλο κιθαρίστες, έπαιξαν ηλεκτρικά και έκαναν δημοφιλή τα blues τού Δέλτα τού Μισσισσιππή χρησιμοποιώντας όργανα, όπως το μπάσο, τα ντραμς, το πιάνο και περιστασιακά τη φυσαρμόνικα. To blues επηρέασε σε σημαντικό βαθμό τη λαϊκή αμερικανική και δυτικοευρωπαϊκή μουσική, όπως το rhythm & blues, το rock & roll, το rock, τη hip hop και την pop μουσική. Η παράδοση συνεχίζεται και σήμερα αν και οι πρωτοπόροι αυτού τού είδους δεν ζουν πια, ενώ το blues έχει γίνει επίσης μια μπίζνες, από την οποία επωφελείται σπάνια η κοινότητα των μαύρων, όπου και γεννήθηκε αυτή η μουσική.

     Για το σήμερα και το αύριο τού blues, μάς μιλάει ένας σύγχρονος bluesman, ο κιθαρίστας και παραγωγός Otis Grand...

Greece: A no hope-hand

Thu, 7 Jun 2012 00:49:38 +0300

Being on the verge of bankruptcy, one would expect that Greece’s politicians would propose some serious reforms aiming at controlling and alleviating the country’s huge financial burden. Furthermore, one would also expect from the greek voters to exhibit some sort of determination to press for changes that are indispensible if this country is to be rescued from an unprecedented state of turmoil that is threatening to take place sooner than most people would expect.

Unfortunately, this is not the case. While the majority of the political parties directly or indirectly continue to employ the sterile, preterit and dangerous rhetoric of the past two or three decades by giving unrealistic promises, the people are once again ready to follow them...

Διόνυσος κατά Εσταυρωμένου

Tue, 5 Jun 2012 14:15:41 +0300

Δοκίμια και σημειωματάρια
(1869-1873)

Friedrich Wilhelm Nietzsche

     Ο ευαίσθητος και στοχαστικός Νίτσε, ένοιωσε τη δυσαρμονία, που ενυπάρχει στη ρίζα των πραγμάτων σα φοβερή δόνηση - ένα τρομερό ρίγος και μια δυνατή μέθη ταυτόχρονα: αυτή ήταν προσωπική του «εμπειρία». Κατά τον Σοπενάουερ, τον πρώτο δάσκαλό του, καθώς ο ίδιος τ΄ομολογεί, το υπόβαθρο τής τραγωδίας είναι η πρωταρχική οδύνη, που επικρατεί στον κόσμο.

     Ο Νίτσε μάς βεβαιώνει, ότι στη ρίζα τής τραγωδίας είναι η κατάφαση στη ζωή σ' όλες τις εκφάνσεις της, ότι το δυσαρμονικό, το άσχημο ή το αποτρόπαιο τούτης τής ύπαρξης είναι απλά και μόνο ένα καλλιτεχνικό παιγνίδι -η βούληση, που παίζει αιώνια από μόνη της σαν εκείνο το παιδί-αιώνα τού Ηράκλειτου, που υψώνει πύργους από άμμο και τους γκρεμίζει-, τίποτα παραπάνω από ένα αθώο καλλιτεχνικό παιγνίδι, που δεν πρέπει να το «δραματοποιούμε» και προπάντων να μην το ανάγουμε σε ηθικό ζήτημα, ότι, εν ολίγοις, βάση τής τραγωδίας είν΄ο Διόνυσος, ο θεός όχι τού πρωταρχικού πόνου, αλλά τής πρωταρχικής χαράς ακόμη και μέσ΄απ' τον πόνο! Αυτός γέννησε και τη μουσική και τον τραγικό μύθο...

     Διαβάστε περισσότερα και κατεβάστε δωρεάν ολόκληρο το βιβλίο από την «Ελεύθερη Έρευνα»

Στάλες τού ποταμού Πολιτισμός

Sat, 2 Jun 2012 01:15:06 +0300

Από τη Μεσοποταμία
στην κλασική Ελλάδα

Η συνέχεια κι όχι αντίθεση
ανατολικού-δυτικού πολιτισμού

     Πού και πότε εμφανίζεται ο πολιτισμός; Ο πολιτισμός έχει μια ιστορία ασυγκράτητη, μή αναστρέψιμη. Μια διαρκή ροή, σα χείμαρρος, σαν ποταμός. Κι εμείς, συνηθίζουμε να κοιτάζουμε τα ποτάμια σαν να τα βλέπουμε από δορυφόρο, από χιλιόμετρα ψηλά ή καλύτερα, σαν να τα διαβάζαμε ζωγραφισμένα σε ένα χάρτη. Βλέπουμε μια καλά σχεδιασμένη γραμμή να διασχίζει μια περιοχή, να χύνεται, όπως λένε, σε κάποια θάλασσα και να ξεκινά από μια πηγή. Αυτή είναι η οπτική γωνιά τού χαρτογράφου, τού αναγνώστη ενός άτλαντα. Πρέπει όμως να κατεβούμε από αυτά τα ύψη και να δούμε το ποτάμι από πιο κοντά.

     Οι ναυτικοί ξέρουν, πως ένα ποτάμι δεν το κατεβαίνεις εύκολα. Κάπου υπάρχει ένα ρεύμα, που σε αναγκάζει να τρέχεις. Κάπου ένα αντίθετο ρεύμα, που σε πηγαίνει ανάποδα. Αλλού ένας βράχος, που σε εμποδίζει να περάσεις και καμμιά φορά, στα μεγάλα γεωγραφικά πλάτη, κάποια στιγμή τής νύχτας, το ποτάμι παγώνει και πρέπει να περιμένεις να ξαναλιώσει. Κάπως έτσι κυλά και η ιστορία.

     Παρατηρώντας ένα χείμαρρο ή ένα ποταμό, σκεπτόμαστε αναγκαστικά, πως έχουν πηγή. Κάτι σαν μια μικρή λίμνη. Αυτή η λιμνούλα είναι η πηγή τού Δούναβη ή τού Σηκουάνα, μα είναι μια λίμνη, μια λεκάνη. Από πού έρχεται το νερό; Και πάλι τα πράγματα περιπλέκονται. Όσο αντιφατικό κι αν φαίνεται, η πηγή είναι μια εκβολή. Η πηγή δεν είναι από μόνη της ξεκίνημα, αλλά προορισμός. Προορισμός για χιλιάδες κανάλια και ρυάκια, που ξεκινούν από λιβάδια ή υδροφόρους ορίζοντες, από παγετώνες ή κατάλοιπα βροχής, που σχηματίζουν λίμνες.

     Η πηγή με μια λέξη είναι ένας συλλέκτης. Το ίδιο και ο πολιτισμός. Σε κάποια δεδομένη στιγμή νομίζουμε, πως βρήκαμε την πηγή. Ιδού λέμε, η γεωμετρία γεννήθηκε εκεί. Η φυσική ή η μηχανική γεννήθηκαν τότε. Η χημεία γεννήθηκε από τον τάδε πολιτισμό. Νομίζουμε, πως βρήκαμε την πηγή και ξαφνικά, η πηγή μάς ξεφεύγει. Πρέπει να πάμε ακόμη πιο πίσω. Όπως και στις πηγές τού Δούναβη ή τού Σηκουάνα. Πρέπει να προσπαθήσουμε να βρούμε τα ρυάκια, που τροφοδοτούν το συλλέκτη, δηλαδή την πηγή...

"Η Πόλη δεν επάρθη από σπαθίον"

Mon, 28 May 2012 15:40:50 +0300

Στοιχεία για την παράδοση
-και όχι άλωση- τής Κωνσταντινούπολης
από τους ανθενωτικούς στους οθωμανούς

     Πληροφορίες για την παράδοση -και όχι άλωση- τής Κωνσταντινούπολης στους οθωμανούς από τους ανθενωτικούς, μάς διασώζει ο ιστορικός Καρολίδης, σύμφωνα με τον οποίο, μόνο 33.000 αιχμαλωτίστηκαν, δηλαδή ο μισός πληθυσμός.

     Ο άλλος μισός, οι ανθενωτικοί, είχαν σημαδέψει τα σπίτια τους και δεν έπαθαν τίποτε.

     Γιατί, εκτός από το Γεννάδιο, και άλλοι προύχοντες όχι μόνο σώθηκαν, αλλά πήραν και αξιώματα.

     Αν δεν μεσολαβούσε η συμφωνία για την παράδοση, οι τούρκοι δεν θα άφηναν ορισμένες εκκλησίες και τα σπίτια των ανθενωτικών, αλλά θα άρπαζαν, θα διαγούμισαν, θα σκότωναν και θα γκρέμιζαν παντού. Για να αφήσουν πολλές εκκλησίες και μοναστήρια, και μάλιστα εκκλησίες και μοναστήρια, που τα κατείχαν οι ανθενωτικοί, και να μην πειράξουν πολλούς προύχοντες θα πει, πως είχαν τέτοιες οδηγίες, που θα τις έδωσε ο ίδιος ο σουλτάνος, σύμφωνα με τους όρους τής συμφωνίας, που υπογράφτηκε στις 28 Μαΐου...

Η θρησκοληψία τού Μακρυγιάννη

Sat, 26 May 2012 23:25:14 +0300

Ασκητείες, νηστείες, θυμιάματα, γονυκλισίες,
προσευχές, μετάνοιες, θείες οπτασίες,
συνομιλίες με θεό, Χριστό, Παναγία, αγγέλους, αγίους...

Τα θρησκευτικά παραληρήματα
μιας αμφιλεγόμενης προσωπικότητας τού ΄21

     Τον Μακρυγιάννη τον βρίσκουμε μπλεγμένο σε όλες τις μηχανορραφίες τής Ρωμιοσύνης τής εποχής του. Έλαβε μέρος στούς μετά το ’21 λεγόμενους εμφυλίους πολέμους, όταν αλληλοεξοντώνονταν οι διάφορες κατά τόπους ληστοσυμμορίες, αλλά και στην κατάχρηση των πρώτων αγγλικών δανείων. Καθαιρέθηκε από τον Καποδίστρια, ύμνησε κατ’ αρχή τον Όθωνα, αλλά συνωμοσιολόγησε μετά εναντίον του. Συνελήφθηκε και καταδικάστηκε από το στρατοδικείο σε θάνατο για εσχάτη προδοσία. Η ποινή του όμως άμεσα, μετατράπηκε σε ισόβια, έπειτα σε 20ετή κάθειρξη και τέλος, δυο μόλις χρόνια μετά, με τη μεσολάβηση τού τότε πανίσχυρου Υπουργού των Στρατιωτικών, Δ. Καλλέργη, απαλλάχθηκε. Αργότερα, τον έκαναν κι αντιστράτηγο!

     Έχει υπερεκτιμηθεί η συμμετοχή του σε ορισμένες μάχες, ενώ παράλληλα αποσιωπάται η συμβολή του στην πλέον καταστρεπτική ήττα, στη μάχη τού Ανάλατου (1827), όταν ο στρατηγός, μόλις που σώθηκε, «χάριν εις τα ποδάρια» του, όπως ο ίδιος παραδέχεται στα «Απομνημονεύματά» του...

     Εκτός από τα «Απομνημονεύματα», που βρίθουν εμπάθειας και ανακριβειών, μάς άφησε και τα «Οράματα και Θάματα», τα οποία άρχισε να γράφει, όταν ήταν 53 ετών. Στα «Απομνημονεύματά» του ο Μακρυγιάννης δεν χάνει ευκαιρία για επίδειξη αμφισβητήσιμης μετριοφροσύνης. Αυτή η «μετριοφροσύνη» μετατρέπεται στα «Οράματα και Θάματα» υπό το κράτος άλλων ψυχικών καταστάσεων, σε ταπεινοφροσύνη και αυτοεκμηδενισμό. Εδώ η αυτοσυντριβή γίνεται μπροστά στό θεό. Ο Μακρυγιάννης μιμείται στην εντέλεια το ύφος ιεροκηρυγμάτων, προφητικών ή αποκαλυπτικών κειμένων, αλλά και διδαχών, που εγκωμιάζουν τη χριστιανική ταπεινοσύνη.

     Ο φανατισμός του φθάνει στα έσχατα, γίνεται εξαλλοσύνη και τύφλωση. Πρόκειται για παθιασμένα ταλιμπανίστικα κείμενα, έργο ενός σαλεμένου, βαθειά θρησκόληπτου νου. Η καθυστέρηση τής έκδοσής τους για περισσότερο από μισόν αιώνα οφείλεται προφανώς, στην προσπάθεια να μην βλαφτεί η υστεροφημία του.

     Αυτή η πτυχή τής προσωπικότητας τού Μακρυγιάννη εξετάζεται στο παρακάτω άρθρο. Θα παρακολουθήσουμε πώς ανελίσσεται η θρησκευτικότητά του και πώς ολισθαίνει διαδοχικά στη θρησκοληψία, τους οπτασιασμούς και τις φαντασιώσεις. Μια αλληλοδιαδοχή από ψυχωτικές και ιδεοληπτικές κρίσεις. Αδυναμία προσαρμογής, εγωκεντρική ψυχολογία, μεγαλομανία, υπέρμετρη φιλοδοξία. Τα θρησκευτικά βιώματα φθάνουν στο έσχατο πάθος, στο παρανάλωμα.

     Φυσικά, όλες οι υποθέσεις ή προτάσεις, που διατυπώνονται, περιορίζονται σε μια λογική επεξεργασία των κειμένων, που σταματάει αυστηρά στα σύνορα τής ιατρικής και στο κατώφλι τής ψυχιατρικής και τής επιστημονικής ψυχολογίας...

The socio-cultural roots of the greek economic crisis

Wed, 23 May 2012 20:25:03 +0300

     The economic crisis in Greece which threatens to act as a locomotive power that will force most of the countries in the european south to exit the Eurozone, has triggered many discussions and predictions concerning the future of Europe as an entity. Numerous analyses find their way to the media on a daily basis, all attempting to explain the repercussions of Greece’s inability to reform and lead itself to an economic growth that will eventually free the country from the constantly increasing need of borrowing money to satisfy its basic needs. Numerous analyses find their way to the media on a daily basis, all attempting to explain the repercussions of Greece’s inability to reform and lead itself to an economic growth that will eventually free the country from the constantly increasing need of borrowing money to satisfy its basic needs.

     However, all those reports and economic analyses have something in common. They fail to deeply examine the socio-cultural roots of the greek crisis. If one does not take into account the idiosyncrasy and the psycho-synthesis of the modern greek people, will just miss the point.

     Modern Greece is by no means related either genetically or culturally to the ancient cosmos and the people who once occupied this land. The modern greeks are just an intermixture of balkan...

Zorba the Christian

Sun, 20 May 2012 01:01:57 +0300

Δεν είμαστε έλληνες,
που γίναμε χριστιανοί,
αλλά χριστιανοί, που φαντασιώθηκαν,
ότι κατάγονται από τους αρχαίους έλληνες

     Οι λαοί τού -πολυεθνικού- Βυζαντίου είχαν εκβυζαντινισθεί κι όχι εξελληνισθεί, όπως λανθασμένα υποστηρίζεται. Τους επιβλήθηκε η γλώσσα τής αυτοκρατορίας (τα ελληνικά, τα «αγγλικά» τής εποχής, δηλαδή) και η ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία.

     Δεν ήμασταν έλληνες, που μεταλλαχτήκαμε -δια τής βίας ή μή- σε χριστιανούς, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Ένα συνοθύλευμα βαλκανικών -και όχι μόνον- χριστιανικών λαών ήμασταν, που μόλις από τον 19ο αιώνα κι ύστερα, μάς μπήκε η ιδέα, ότι δήθεν καταγόμαστε από τους αρχαίους έλληνες. Αυτό συνήθως αναφέρεται ως: «απόκτηση ελληνικής εθνικής συνείδησης».

     Οι μεγάλες αυτές ιδέες περί ευγενούς καταγωγής, που συνεπάγονται εξ άλλου έλλειψη παιδείας και αυτογνωσίας, είναι οι κύριες αιτίες για τα διαχρονικά χάλια τής Ρωμιοσύνης. Κι άλλοι λαοί είναι χριστιανοί στις μέρες μας, δεν είναι όμως τόσο άφρονες και φαντασμένοι όσο οι ρωμιοί, αλλά πορευόμενοι με παιδεία και αυτογνωσία, προοδεύουν...

Για να κρύψουν τα κλοπιμαία

Sat, 12 May 2012 02:03:46 +0300

     Μετά από τα θαύματα των τυφλών οδηγών ταξί και μή σε ολόκληρο νησί και χιλιάδες ασθματικούς σε άλλο νησί, αυτές τις μέρες στη χώρα μας έγινε κι άλλο ένα θαύμα. Ο θεός άκουσε τις ικεσίες τής χρεωκοπημένης Ρωμιοσύνης κι έτσι ένα νησί, η Ζάκυνθος, έγινε δυόμισι φορές μεγαλύτερο!

     Πώς έγινε αυτό το θαύμα; Ο δήμαρχος τού νησιού, ευτυχώς, δεν περίμενε τη θεία βοήθεια από το υπερπέραν, αλλά έκανε αυτό, που δεν είχε κάνει τόσα χρόνια ούτε αυτός ούτε κάποιος άλλος δήμαρχος ούτε το κράτος. Αντί για την Παναγία, προσέφυγε σε μια τεχνική εταιρεία, χαρτογράφησε με αεροφωτογραφίες το νησί και διαπίστωσε, ότι 15.000 κτίρια δεν ήταν συνδεδεμένα με ρολόι τής ΔΕΗ, έπαιρναν παράνομο ρεύμα κι ότι τα πραγματικά τετραγωνικά ξενοδοχείων, επιχειρήσεων, κατοικιών ήταν τριπλάσια απ' όσα δηλώνονται.

     Η αγανάκτηση ξεχείλισε... Η «δίκαιη οργή» όσων απέφευγαν να πληρώσουν δημοτικά τέλη μέχρι τώρα, κατήγγειλε τη νέα εξόντωση τής τοπικής κοινωνίας. Στο δημοτικό συμβούλιο, ως είθισται, «αγανακτισμένοι» επιτέθηκαν με γιαούρτια και αυγά στον άτυχο δήμαρχο, που είχε την ιδέα να πληρώνουν όλοι τους δημοτικούς φόρους.

     Αυτό, που δεν έγινε όμως γνωστό, είναι, ότι στη νέα, μεγαλύτερη Ζάκυνθο, τα δημοτικά τέλη έπεσαν στο μισό. Πώς έγινε το δεύτερο θαύμα; Απλώς, τώρα δεν πληρώνουν οι μισοί και για τους υπόλοιπους. Αυτό είναι το κρυμμένο δίδαγμα τής Ζακύνθου. Ότι έτσι πληρώνουμε λιγότερα, όχι με κατάρες στη Μέρκελ...

The Blues Cargo Band

Fri, 11 May 2012 01:58:33 +0300

Σήμερα, Παρασκευή 11 Μαΐου, 10.30 μ.μ., στο Rockwood
(δίπλα στο Μουσείο στην Πατησίων, στην οδό Βασ. Ηρακλείου 2).

Xoρηγός επικοινωνίας: "Ελεύθερη Έρευνα"

Τα είδωλα τού θεάτρου

Tue, 8 May 2012 12:29:56 +0300

Δοκίμιο φιλοσοφικής κριτικής

Συγγραφέας: Θεόφιλος Βέικος

Το βιβλίο αυτό, ένα δοκίμιο φιλοσοφικής κριτικής, συντίθεται από απλά σκίτσα, που εικονογραφούν το χάρτη τής φιλοσοφίας δίνοντας περιγράμματα δρόμων, τόπων και τοπίων, ρευμάτων και βάλτων. υψωμάτων και κορυφών και προβάλλοντας παράλληλα ολικές εικόνες της κριτικά διαθλασμένες. Γενικά, εκφράζει μια ελεύθερη κριτική ή σκεπτική στάση. Ίσως μάλιστα φανεί, πως γράφτηκε με κάποιο ειρωνικό πνεύμα, μια ειρωνεία, που συνήθως συντροφεύει την απιστία...

Είναι έρωτας!

Sun, 6 May 2012 01:45:29 +0300

Μιλούν για το blues
οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι
τής παληάς και νέας γενιάς τής εγχώριας blues σκηνής

BLUES WIRE,
THE BLUES CARGO BAND,
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΓΙΑΡΕΛΗΣ

     Ο κόσμος τού blues, οι άνθρωποι που το γέννησαν και το ανέθρεψαν, σίγουρα δεν μπορούν να καταταχτούν στους «clean cut americans», τους «οικογενειάρχες-πατριώτες» με άλλα λόγια. Ο κόσμος τού blues ήταν εξαιρετικά περιθωριοποιημένος, αποστασιοποιημένος από την πολιτική τής εποχής, με τις προκλητικές διακρίσεις σε βάρος του και την ταμπέλα τού «second class citizen», που υποδήλωνε όλα τα παραπάνω. Ένας κόσμος, με χαμένη ταυτότητα στη νέα γη που τον έσυραν, φρόντιζε μονάχα να επιβιώσει, να βγάλει τη μέρα, να ξεγελάσει την πείνα και τη στέρηση.

     Το blues δεν είναι απλά ένα είδος μουσικής, αλλά κουλτούρας, που εμπεριέχει πολλά στοιχεία, που αφορούν στις σχέσεις των ανθρώπων, τη δομή των κοινωνικών τάξεων, τον έρωτα, την εργασία, τον τρόπο, που κάποιος βιώνει την ίδια τη ζωή. Το blues, έχει τη δική του μυθολογία. Οι θρύλοι και παραδόσεις των αφροαμερικανών σκλάβων, που στη συνέχεια αναμείχθηκαν με τους θρύλους και τις παραδόσεις των λευκών, δημιούργησαν όχι μόνον αυτή τη νέα κουλτούρα, αλλά και μια νέα γλώσσα, που τη συναντάμε σχεδόν σε κάθε blues τραγούδι.

     Ταξίδι στο χρόνο, που λειτουργεί λυτρωτικά, γιατί σε κάνει να ξεχάσεις, πως έξω από αυτόν, υπάρχει το σκυλάδικο, ο καρσιλαμάς, η «τουρκολογιά και το βαλκανιλίκι», απαραίτητα συστατικά για τη διατροφή - διαστροφή τού ρωμιού κάφρου, ένα είδος, που, δυστυχώς, ευδοκιμεί στις μέρες μας.

     Στη Ρωμιοσύνη των μπουζουκοτράγουδων, στη χώρα των πρωϊνάδικων, των ροζ καλλιτεχνών, των παρ' ολίγον ανδρών και των τυλιγμένων με τη ζελατίνη τής φτήνιας «αστέρων» τής tv, πόσο δύσκολο είναι να γίνει το blues σα μουσικό ιδίωμα ευρύτερα γνωστό;

     Γι΄αυτά, αλλά και γι΄άλλα θέματα μίλησαν στην «Ελεύθερη Έρευνα» οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι τής εγχώριας blues σκηνής. Οι διαχρονικές αξίες: Ηλίας Ζάικος (κιθάρα, φωνή, Blues wire), Δημήτρης Ιωάννου (φωνή, μπάσο) και Στέλιος Ζαφειρίου (κιθάρα, The blues cargo band), αλλά κι ένας ταλαντούχος κιθαρίστας, εκπρόσωπος τής νέας γενιάς μπλουζιστών, ο Γρηγόρης Γιαρέλης των Congo Square Blues Band...

Σημειώσεις πάνω στην αγγλική Γραμματική

Wed, 2 May 2012 15:51:33 +0300

Συγγραφέας: Δημήτρης Επικούρης

Πρόκειται για εγχειρίδιο τής αγγλικής Γραμματικής, ένα καλό σύνολο από σημειώσεις και βοήθημα εξαιρετικά χρήσιμο στις επαναλήψεις και στην καλύτερη κατανόηση κάποιων γραμματικών φαινομένων, ώστε να οδηγηθεί ο σπουδαστής με επιτυχία στις εξετάσεις γλωσσομάθειας.

Γραμμένο λιτά, το βιβλίο αυτό είναι ειδικά σχεδιασμένο για ενήλικες σπουδαστές, που επανέρχονται στη σπουδή τής αγγλικής γλώσσας μετά από μακρόχρονη απουσία. Δεν περιέχει ασκήσεις ούτε και μπαίνει σε εξαιρετικά λεπτομερείς αναλύσεις. Είναι μια γρήγορη ματιά στην αγγλική Γραμματική με πολλά παραδείγματα και απλές, κατανοητές επεξηγήσεις...

Όταν ο Δαρβίνος σκότωσε τον θεό

Sun, 29 Apr 2012 10:55:57 +0300

Πώς συνέλαβε τη Θεωρία τής Εξέλιξης,
η οποία συνδέει τον άνθρωπο με τη φύση
και συντρίβει τα παρά φύση φονταμενταλιστικά δόγματα

    Μού αρέσει να σκέφτομαι τον Δαρβίνο σαν έναν αξιοσέβαστο άνθρωπο με μια επικίνδυνη θεωρία, να ανοίγει δρόμο σε έναν εχθρικό κόσμο. Το 1859, είκοσι τρία χρόνια πριν το θάνατό του, ο Κάρολος Δαρβίνος λένε, σκότωσε τον θεό. Ήταν τότε, που δημοσίευσε το σπουδαίο έργο του για την προέλευση των ειδών στήνοντας τη θεωρία του τής εξέλιξης μέσω φυσικής επιλογής.

     Ο Δαρβίνος, μάς έβγαλε από την πλάνη, ότι είμαστε δήθεν η κορωνίδα τής δημιουργίας φτιαγμένοι κατ΄εικόνα τού θεού. Απέρριψε την πεποίθηση, ότι ο κόσμος πλάστηκε το 4.000 π.Χ., πως όλα τα ζώα και τα φυτά φτιάχτηκαν από το θεό κι η εξάλειψη ενός είδους είναι κι αυτή πράξη τού θεού.

     Όλα αυτά τα φονταμενταλιστικά και τελετουργικά πράγματα, πετιούνται από το παράθυρο. Η θεωρία τής εξέλιξης είναι η ιδέα, που συνδέει όλες τις εκφράσεις τής ζωής μαζί, όπως και την ζωή στη φύση. Και κυρίως, συνδέει την ανθρωπότητα με αυτή την διαδικασία. Εξελισσόμαστε κι εμείς, όπως κάθε άλλο είδος...

Cosmology and cosmic justice in ancient greek thought

Tue, 24 Apr 2012 14:18:21 +0300

Anaximander

     The problem, whether the idea of regularity had been originally derived from nature and was, afterwards, applied to the social life or if a scheme of human life had been extended into nature, cannot easily receive an one-sided solution like the ones given by R. Hirzel and J. Burnet. We should think, based on the primary event that nature and human society constituted a single reason, that man, in the beginning of his meditation on the cosmic problem, would, naturally and directly, pass from society to the wider cosmic totality and vice versa.

     However, the formation of the first greek philosopher’s thought would have been impossible without basic points of reference and certain schemes of thought resulting from the observed organization, regularity and justice of human society. This is evident in Anaximander, first of all: this milesian philosopher had found the pattern of the construction and function of the world in the human state or he had seen the reflection of a social problem in the general cosmological problem...

     (Από την Ενότητα Read articles in English).

Οι φρουροί τού Συστήματος

Fri, 20 Apr 2012 23:27:57 +0300

Η αποτίναξη τής παράδοσης
ως απαραίτητη προϋπόθεση
για την απελευθέρωση τού ανθρώπου

Πώς αντιδρούν οι ίδιοι
οι δούλοι - δέσμιοι τού Συστήματος,
που είναι και οι καλύτεροι φρουροί του

     Η δημιουργία ενός φρουρού ξεκινά από νηπιακή ηλικία. Οι φρουροί δεν είναι κάποια σέχτα ή μια μικρή ομάδα μυημένων και εκλεκτών. Δεν έχει σημασία το φύλο. Άνδρας ή γυναίκα. Όλοι όσοι είναι μέλη των κοινωνιών, που έχει δημιουργήσει ο άνθρωπος, είναι φρουροί. Το έδαφος είναι πρόσφορο, λόγω τής μιμητικής ικανότητας τού ανθρώπου, μα και τού φόβου του απέναντι στην απομόνωση τής διαφορετικότητας. Μεγαλώνει μαθαίνοντας να φοβάται το να είναι διαφορετικός. Πρέπει να είναι όμοιος! Αλλιώς...

     Ψυχολογικός πόλεμος. Απειλή, η οποία αιωρείται χωρίς περιγραφή, είναι χειρότερη από την χειρότερη απειλή, η οποία λέγεται. Έτσι τού λένε. Με όλους τους τρόπους, σε όλους τους τόνους.

     Από νήπιο ο άνθρωπος μαθαίνει από τον ίδιους του τους γεννήτορες να είναι πιστός θρησκευτικών ομάδων, ακόλουθος πολιτικών ομάδων, οπαδός ποδοσφαιρικών ομάδων, οιονεί ήρωας τής όποιας πατρίδας του και των, κατά καιρούς, συμμάχων αυτής. Υπερασπιστής λοιπόν, όλων αυτών πολλές φορές μέχρι θανάτου (τού δικού του, εννοείται). Και το μαθαίνει καλά...

Blues is the root, the rest is the fruit...

Sun, 15 Apr 2012 12:01:56 +0300

                                                                                  (*) Willie Dixon

Από την Αφρική, το δουλεμπόριο,
τις βαμβακοφυτείες τού αμερικάνικου νότου
και το βίαιο προσηλυτισμό στο χριατιανισμό,
στην παγκόσμια καταξίωση

Μία σύντομη αναδρομή
στην Ιστορία τού Blues

     Είναι γεγονός, πως το blues δεν γνωρίζει ιδιαίτερη άνθιση στη χώρα μας, δεν καταφέρνει να αναδυθεί στο βαθμό που θα τού επέτρεπε να γίνει γνωστό στις πλατιές μάζες. Αν κι εξακολουθεί να εκφράζει μουσικά τον ανθρώπινο πόνο, το blues «δεν πουλάει» σήμερα.

     Γεννήθηκε στις βαμβακοφυτείες τού αμερικάνικου νότου από αφροαμερικανούς σκλάβους, που τους έσυραν με το στανιό στις γαίες των τσιφλικάδων, με σκοπό να αυξηθούν τα κέρδη τους, να πολλαπλασιαστεί ο πλούτος τους και να αυξηθεί η πολιτική τους δύναμη. Καραβιές ολόκληρες μετέφεραν χιλιάδες εξαθλιωμένους αφρικανούς στη νέα ήπειρο.

     Στην αρχή, ήταν απλά μια μουσική πλανόδιων τραγουδοποιών, που σκάρωναν τραγούδια, για να εκτονώσουν τα προβλήματα τής περιθωριοποιημένης τους ζωής, τής κακομεταχείρισης, που υφίσταντο από τα αδίστακτα αφεντικά τους. Αφομοιώνοντας τη γλώσσα, αλλά και τη θρησκεία των λευκών, αλλά μπολιάζοντάς τες και με δικά τους στοιχεία, στοιχεία, που πήγαζαν από τις δικές τους παραδόσεις και θρύλους, οι αφροαμερικανοί δημιούργησαν ένα παγκόσμιο μουσικό φαινόμενο...

Η νηστεία τής Σαρακοστής βλάπτει σοβαρά την υγεία!

Sun, 8 Apr 2012 12:13:00 +0300

Επιβλαβής για τον οργανισμό
η έλλειψη ζωικών πρωτεϊνών

Επικίνδυνες και τοξικές οι μαργαρίνες,
που συστήνονται από τους «ειδικούς»,
τα πολυακόρεστα, τα λευκά ψωμιά,
τα μακαρόνια, οι ταραμάδες, οι χαλβάδες κ.λπ. κ.λπ.

     Οι συμβατικοί διατροφολόγοι, που εκφράζουν τις απόψεις τού κατεστημένου, μάς λένε, ότι η νηστεία τού Πάσχα είναι ωφέλιμη για την υγεία μας, ότι μάς αποτοξινώνει κι ότι κάνει καλό στην καρδιά μας.

     Η χριστιανική νηστεία με τις μαργαρίνες, τα πολυακόρεστα, τα λευκά ψωμιά, τα μακαρόνια, τους συσκευασμένους ταραμάδες γεμάτους συντηρητικά και χρωστικές, τους χαλβάδες κ.λπ., το μόνο που κάνει είναι να γεμίζει με περισσότερες τοξίνες τον ανθρώπινο οργανισμό και να προκαλεί νοσηρότητα.

     Το ειρωνικό είναι, ότι οι άνθρωποι νομίζουν, ότι νηστεύοντας αποτοξινώνονται, ενώ στην πραγματικότητα βλάπτουν την υγεία τους. Και το λυπηρό είναι, ότι οι διατροφολόγοι προτρέπουν τους ανθρώπους να νηστέψουν, διότι τάχα η νηστεία θα τους ωφελήσει...

Στα χωριά τής Σαρίας

Sat, 31 Mar 2012 01:20:00 +0300

Μιλούν στην «Ελεύθερη Έρευνα»
δυό γυναίκες, που έσπασαν το «άβατο»
τής μουσουλμανικής κοινωνίας τής Δ. Θράκης

     - Η θρησκεία είναι το εργαλείο, το μέσον, που χρησιμοποιείται για τη χειραγώγηση τού κόσμου, ειδικότερα τού υποανάπτυκτου και φτωχού κόσμου τής Θράκης.

     - Οι μουσουλμάνοι τής δυτικής Θράκης είναι άνθρωποι, οι οποίοι εξ αιτίας τού φόβου και τής θρησκοληψίας τους, είναι εσωστρεφείς και οπισθοδρομικοί σε πολλούς τομείς. Ωστόσο, είναι άνθρωποι απλοί, πολύ φιλόξενοι και μελαγχολικοί, ιδιαίτερα δεμένοι με τη γή τους.

     - Πρόκειται για μία κοινωνία συντηρητική, αυστηρά θρησκευτική, όπου τηρεί και τάσσεται στις παραδόσεις και στα έθιμα τού Ισλάμ. Εν μέρει στη πλειοψηφία κινείται και ζει αυτοεξόριστη από το δυτικό τρόπο σκέψης και ζωής χωρίς αυτό να σημαίνει, πως δεν υπάρχει και μία σημαντική μερίδα μουσουλμάνων, που αντιστέκεται και αντιδρά.

     Αυτά, μεταξύ άλλων, μάς είπαν οι κυρίες Έλενα Μοσχίδη και Πέπη Λουλακάκη, σε συνέντευξη, που παραχώρησαν στην «Ελεύθερη Έρευνα». Πρόκειται για δυο γυναίκες, που κατάφεραν να σπάσουν το «άβατο» τής μουσουλμανικής κοινωνίας και να ζήσουν με τους ανθρώπους αυτούς για δύο χρόνια καταγράφοντας την καθημερινή ζωή τους και μιλώντας μαζί τους τόσο για τα μεταξύ τους προβλήματα όσο και για τα πράγματα, που τους χωρίζουν από το επίσημο κράτος...

Οι τής ημετέρας τουρκοβυζαντινής (παρα)παιδείας μετέχοντες

Fri, 23 Mar 2012 16:25:50 +0200

Ο Ισοκράτης
στα νύχια τής Ρωμιοσύνης

«Το των ελλήνων όνομα πεποίηκε
μηκέτι τού γένους,
αλλά τής διανοίας δοκείν είναι,
και μάλλον έλληνας καλείσθαι
τους τής παιδεύσεως τής ημετέρας
ή τους τής κοινής φύσεως μετέχοντας.»

«Πανηγυρικός» Ισοκράτη, παρ. 50

     Αυτό είναι το περίφημο ρητό τού Ισοκράτη, που έρχεται στην επικαιρότητα κάθε φορά, που πλησιάζουν «εθνικές» επέτειοι, καθώς γίνεται φασαρία, για το αν θα παρελάσουν ως σημαιοφόροι ή όχι οι αριστούχοι αλλοδαποί μαθητές.

     Έχουν διαμορφωθεί δυο τάσεις στην κοινωνία: Σύμφωνα με τη μία, δεν μπορούν να λέγονται έλληνες και να σηκώνουν τη σημαία αλλοδαποί, ενώ σύμφωνα με την άλλη, αφού όλοι οι μαθητές είναι φορείς τής ελληνικής παιδείας -όπως εμείς- τότε πρέπει να θεωρούνται έλληνες -όπως εμείς, επίσης- και να έχουν το δικαίωμα να σηκώνουν τη σημαία.

     Πανεπιστημιακοί, θεωρητικοί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι κ.λπ. ταγοί τής Ρωμιοσύνης, αμφοτέρων των τάσεων, προκειμένου να τεκμηριώσουν την άποψή τους, επικαλούνται τον Ισοκράτη, τον οποίο (παρ)ερμηνεύουν κάθε φορά κατά το δοκούν. Οι ερμηνείες τους θυμίζουν ορισμένες μεταφράσεις τής Αγίας Γραφής, όπου είναι πολλαπλάσιες από το πρωτότυπο, γιατί ο θεολόγος μεταφραστής κρίνει σκόπιμο να σουλουπώσει ιδεολογικά το κείμενο, μην πάει αλλού ο νους τού αναγνώστη.

     Ο τρόπος σκέψης και των μεν και των δε, είναι παγιδευμένος στα στενά όρια των ρωμιοσυνιστικών εθνικοθρησκευτικών φαντασιώσεων. Ο Ισοκράτης δεν μιλούσε για ελληνική, αλλά για αθηναϊκή παιδεία -παίδευση για την ακρίβεια-, η οποία διέκρινε τον τότε πολιτισμένο άνθρωπο από τον απολίτιστο. Ο πεπαιδευμένος άνθρωπος τής εποχής του ήταν αυτός, ο οποίος ζούσε σε μια ευνομούμενη πολιτεία, που είχε μόρφωση, αθλείτο κ.λπ..

     Δεν είχε στο νου του -πώς θα μπορούσε, άλλωστε;- τα σημερινά ισοπεδωτικά κρατικά εκπαιδευτικά συστήματα των εθνών-κρατών, που δημιουργήθηκαν σε περισσότερα από 2.000 χρόνια μετά από αυτόν, ιδιαίτερα τού χρεωκοπημένου τουρκοβυζαντινού κρατίδιου τής Ρωμιοσύνης, τού οποίου τα βυζαντινά εθνικοθρησκευτικά φληναφήματα τής παρεχόμενης από το αρμόδιο υπουργείο (παρα)παιδείας σήμερα, καμμία σχέση δεν έχουν με την πραγματική, ελεύθερη αρχαία αθηναϊκή παιδεία, στην οποία αναφερόταν ο ρήτορας ούτε οι κάτοικοί του με τους αρχαίους έλληνες...

Η άσχημη αλήθεια

Sat, 17 Mar 2012 00:51:03 +0200

Υπνωτισμένοι άνθρωποι-ρομπότ,
σκλάβοι στην άρρωστη, παρά φύση
και καταστροφική σύγχρονη κοινωνία μας

Το βρέφος δεν κουβαλάει μαζί του κανένα ιερό βιβλίο, δεν φοράει μαντήλα, ούτε κάποια ποδοσφαιρική ή κομματική φανέλλα, αφού γεννιέται γυμνό. Το βρέφος δεν παίρνει ναρκωτικά και δεν καταπίνει από μόνο του χημικά φάρμακα, αλλά το γάλα τής μάνας του. Η αθωότητά του γίνεται το μεγάλο του πρόβλημα, αφού γύρω του καραδοκούν λύκοι κρυμμένοι μέσα στους πολιτικούς, στους παπάδες, στους δασκάλους, στους οπαδούς, στους γιατρούς, στους στρατιωτικούς.

Γεννήθηκες τελείως διαφορετικός, ποτέ δεν ήσουν αυτός που είσαι τώρα. Όταν γεννήθηκες, δεν ήσουν χριστιανός, μουσουλμάνος ή κομμουνιστής, έλληνας, γερμανός ή μεξικανός. Ήσουν ένα άγραφο λευκό χαρτί, γάργαρο τρεχούμενο νερό, απάτητο καθάριο χιόνι στις βουνοκορφές. Τίποτα δεν είχε γραφτεί επάνω σου. Όταν γεννήθηκες, καμμία λάσπη δεν είχε μολύνει το αίμα σου, ούτε η Βίβλος ούτε το Κοράνι ούτε το Κεφάλαιο τού Μαρξ. Είχες μόνο ως παρακαταθήκη τις σπουδαίες εμπειρίες τής γήινης εξέλιξής σου. Κι αντί να τις αναπτύξεις κι άλλο και να εξελιχθείς, έπεσες στην παγίδα, μπήκες στο Σύστημα...

Θράκη: Τόσο κοντά, τόσο μακριά

Mon, 12 Mar 2012 18:28:03 +0200

Ο μουσουλμανικός κόσμος της

Υπάρχει στις μέρες μας, ένα μέρος στην Ευρώπη, στο οποίο η απονομή τής δικαιοσύνης ανήκει νομοθετημένα στην αρμοδιότητα ενός ιεροδικείου, όπου ένας ιερέας χωρίς τις παραμικρές νομικές γνώσεις δικάζει ευρωπαίους πολίτες εφαρμόζοντας -όχι το ευρωπαϊκό δίκαιο, αλλά- τον ιερό ισλαμικό νόμο, τη Σαρία.

Το μέρος αυτό ανήκει στη σύγχρονη Ελλάδα. Πρόκειται για τη δυτική Θράκη...

Ο υδάτινος κόσμος τού Άρη

Sat, 10 Mar 2012 00:35:28 +0200

Νερό, πάγος, σύννεφα, ομίχλες
και χιονοπτώσεις στον Κόκκινο Πλανήτη

Σοβαρές ενδείξεις για ύπαρξη ζωής

     Οι πολλές μορφές ζωής είναι χαρακτηριστικό τού πλανήτη μας. Το νερό όμως, είναι εκείνο, που μάς κάνει ξεχωριστούς. Το νερό είναι απαραίτητη προϋπόθεση, για να υπάρξει ζωή στη Γή. Όταν ψάχνουμε για ζωή αλλού, ψάχνουμε αρχικά για νερό.

     Η έρευνα, μάς οδηγεί σε έναν άλλον πλανήτη, ένα μέρος, στο οποίο μέχρι τώρα πιστεύαμε, ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει νερό, νέα στοιχεία όμως, μάς δείχνουν, ότι μπορεί.

     Ο Phoenix Mars Lander τής NASA έσκαψε νέα στοιχεία για το υγρό παρελθόν τού Κόκκινου Πλανήτη, αλλά υπήρξε και αυτόπτης μάρτυρας τού σημερινού κύκλου τού νερού στην επιφάνειά του καταγράφοντας πάγους, σύννεφα, ομίχλες και χιόνια.

     Καλωσήλθατε στον υδάτινο κόσμο τού Άρη...

Η ανήθικη μετάλλαξη τής Ιστορίας

Fri, 2 Mar 2012 23:31:12 +0200

Εθνικές φαντασιώσεις
σε αυγά στρουθοκαμήλου

Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
ο Κώστας Μίχος, δημιουργός τής συλλογής έργων
με τίτλο: «Στουθοκαμηλισμός στην Ιστορία των Βαλκανίων»

      - Έχουν χιούμορ κριτικό, αλλά δίκαια μοιρασμένο, ώστε να σχολιάζει εύστοχα, τις φαντασιώσεις, που τρέφουν την εθνική συνείδηση κάθε βαλκάνιου λαού.

     - Ένα παιχνίδι, στο οποίο ο εθνικός ήρωας εικονίζεται με τα εθνικά σύμβολα κάθε χώρας χωρίς να τα προσβάλει, αλλά ταυτόχρονα σχετικοποιώντας τα και αποκαλύπτοντας το ψεύδος, που συχνά κρύβουν.

     - Το αυγό στρουθοκαμήλου μετατρέπεται σε κρυψώνα εθνικής ταυτότητας. Και αυτό το γεγονός συντάσσει μιας πρώτης τάξεως ανακοίνωση σε ένα διαβαλκανικό συνέδριο με θέμα τις «εθνικές φαντασιώσεις - εθνικές ιδεολογίες» των λαών τής βαλκανικής χερσονήσου.

     Με αφορμή την έκθεση ζωγραφικής, που είχε τίτλο: «Στρουθοκαμηλισμός στην Ιστορία των Βαλκανίων», ο δημιουργός, Κώστας Μίχος, μίλησε στην «Ελεύθερη Έρευνα»...

Σε αναζήτηση γυναικών στον Άθωνα

Sat, 25 Feb 2012 01:13:17 +0200

Στοιχεία από τα αρχεία
τού Αγίου Όρους

Οι γυναίκες βρίσκονταν σε πολύ χαμηλή θέση μέσα στη βυζαντινή κοινωνία. Ήταν αμόρφωτες και θρησκόληπτες. Άφαντες -με ελάχιστες εξαιρέσεις- από την επίσημη Ιστορία τού Βυζαντίου και τις πηγές, αναφέρονταν μόνο στους βίους αγίων -γραμμένους από άνδρες- σε κάποιες επιστολές και σε μερικούς ύμνους. Κι όμως, οι παραγκωνισμένες γυναίκες τής βυζαντινής εποχής είχαν παρουσία στα αρχεία τού Άθωνα, στον οποίο βέβαια, δεν μπορούσαν να πατήσουν. Διαθήκες, προικοσύμφωνα και δωρεές ρίχνουν φως στις γυναίκες εκείνης τής εποχής.

«Μοιάζει ειρωνικό το γεγονός, ότι μπορεί κάποιος να αντλήσει τόσες πολλές πληροφορίες για τη ζωή τής γυναίκας στο Βυζάντιο από τα αρχεία τού Αγίου Όρους, δεδομένου, ότι η πρόσβαση σε αυτό ήταν πάντοτε απαγορευμένη για τις εκπροσώπους τού γυναικείου φύλου. Τα αρχεία αποκαλύπτουν, ότι γυναίκες είχαν επαφή με τα μοναστήρια τής Αθωνικής Πολιτείας κυρίως επειδή πούλησαν ή δώρισαν τις περιουσίες τους σε αυτά», εξηγεί η Alice Mary Talbot, διευθύντρια βυζαντινών σπουδών στο Ίδρυμα Dumbarton Oaks τού πανεπιστημίου τού Harvard...

Γιατροί-φάρμακα: Πρώτη αιτία θανάτου στο σύγχρονο κόσμο

Fri, 17 Feb 2012 23:49:57 +0200

Ιατρική - φαρμακευτικές:
Επικερδείς βιομηχανίες ασθενειών,
οι οποίες όσο οι άνθρωποι ασθενούν
τόσο αυτές ευημερούν

«Ο ασθενής, που παίρνει φάρμακο, πρέπει να αναρρώσει δυο φορές.
Μια από τη νόσο και μια από το φάρμακο.»
William Osler, MD, 19ος-20ος αιώνας

«Εάν όλα τα φάρμακα, που υπάρχουν στον κόσμο, ρίχνονταν στη θάλασσα,
θα ήταν πολύ κακό για τα ψάρια και πολύ καλό για την ανθρωπότητα.»
Oliver W. Holmes, 19ος αιώνας Καθηγητής ιατρικής τού πανεπιστημίου τού Harvard

«Ήταν δυστύχημα για την ανθρώπινη φυλή
να εξελιχθεί η ιατρική σε διακεκριμένο επάγγελμα.»
R.T. Trall, MD, 19ος αιώνας

Ξεκινήσαμε το άρθρο αυτό με κάποιους παλιούς αφορισμούς διακεκριμένων ιατρών, που καυτηρίαζαν την ιατρική πρακτική τής εποχής τους. Από τότε βέβαια, έχουν περάσει αρκετές δεκαετίες, η ιατρική επιστήμη έχει βελτιωθεί, και θα περίμενε κανείς, ότι οι αφορισμοί αυτοί δεν θα είχαν ισχύ στη σύγχρονη εποχή. Τι θα λέγατε όμως, αν σας αποδεικνύαμε, ότι η κατάσταση δεν έχει αλλάξει και τόσο κι ότι η ιατρική παρά την πρόοδο, που έχει κάνει, συνεχίζει να σκοτώνει αναρίθμητες χιλιάδες ανθρώπους;

Πριν λίγα χρόνια είχε κάνει το γύρο τού κόσμου μια σοκαριστική είδηση: Ότι οι γιατροί αποτελούν την τρίτη αιτία θανάτου στις ΗΠΑ μετά την καρδιοπάθεια και τον καρκίνο. Η πραγματικότητα είναι όμως, ακόμα πιο σοκαριστική: Οι γιατροί και τα φάρμακα αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου και χιλιάδες άνθρωποι χάνουν ετησίως τη ζωή τους από την ιατρική. Πρόκειται δηλαδή για μια πραγματική γενοκτονία, που τεχνηέντως συγκαλύπτεται...

Η τέχνη τής απάτης

Wed, 15 Feb 2012 22:37:41 +0200

Το κερί, που φώτισε
τη γέννηση τού Ιησού,
τα λείψανα τού κόκορα,
που λάλησε στον Πέτρο κ.λπ. κ.λπ.

     Υπάρχουν δυο τραπέζια από το Μυστικό Δείπνο, το ένα βρίσκεται στην Ιταλία, το άλλο στην Αυστρία. Τα σκεύη από το Μυστικό δείπνο είναι τόσο πολλά και σε τόσες ποικιλίες σερβίτσιων, που το μόνο, που μπορείς να φανταστείς είναι, ότι ο Ιησούς έκανε μεγάλο αποχαιρετιστήριο πάρτι. Κομμάτια από το Ιερό Σεντόνι είναι τόσο πολλά, που φαντάζομαι μεγάλο καραβόπανο.

     Καθένας από τους αποστόλους είχε προσωπικό ατελιέ μόδας λόγω των πολλών κομματιών από τα ρούχα τους. Δεν λάλησε στον Πέτρο ένας πετεινός, αλλά ολόκληρο πτηνοτροφείο. Πίσω από τον Ιησού και τους οπαδούς του πήγαινε ένας όχλος από τους αρχαιοπώλες και μαζεύανε ό,τι βρίσκανε.

     Στους ναούς της Ευρώπης υπήρχε τόση μεγάλη ποσότητα από το γάλα τής Παναγίας, που ο Καλβίνος είπε, ότι και αγελάδα να ήταν η Παναγία, τόσο γάλα δεν μπορούσε να δώσει. Στο Παλέρμο λάτρευαν τα λείψανα τής Αγίας Ροζαλίας, αλλά η πρώτη εξέταση έδειξε, ότι τα λείψανα ήταν ενός τράγου.

     Ο καλός ο θεούλης είναι τόσο γενναιόδωρος, που χαρίζει στους αγίους αμέτρητα κεφάλια, χέρια, πόδια και δάχτυλα...

Ο στυλιαρότερψις, ο Δόφιος και ο Ψώλας

Sat, 11 Feb 2012 02:38:01 +0200

Η κατά μόνας τρυφή στην αρχαιότητα.

Αυτοϊκανοποίηση και σεξουαλική ηθική
την κλασική εποχή.

     Οι αρχαίοι έλληνες μπορεί να μην διέθεταν τεχνικό όρο για την πράξη, που στον πρώιμο δέκατο όγδοο αιώνα έμελλε τελικά να ονομαστεί αυνανισμός, γνώριζαν όμως, για ποιο πράγμα μιλούμε. Καμμία αγεφύρωτη εννοιολογική άβυσσος δεν διαχωρίζει τις δικές τους νοητικές κατηγορίες από τις δικές μας.

     Σε μια μελανόμορφη αρύβαλλο τού Νέαρχου, τρεις καθιστοί σάτυροι ζυμώνουν με τα χέρια το τεράστιο πέος τους, που είναι σε στύση. Τους δύο τους βλέπουμε πλαγίως και τον τρίτο μετωπικά, ολόγυμνο, να κάθεται ανακούρκουδα με ανοιχτά σκέλια και να κρατά το τεραστίων διαστάσεων μέλος του. Ο Τερπέκελος, ο «στυλιαρότερψις», είναι ο μεσαίος. Στην αριστερή πλευρά, όπως κοιτούμε, τον πλαισιώνει ο Δόφιος, ο οποίος ονομάζεται έτσι από αυτό που κάνει, από το ρήμα δέφομαι, «μαλάσσομαι με τα χέρια», όπως θα ζύμωνε κανείς και το ψωμί. Αυτό μοιάζει πολύ με καλλιτεχνικό όρο για την πρακτική που περιγράφει. (Στις αριστοφανικές κωμωδίες χρησιμοποιείται επίσης ως ουσιαστικό το δέσπεσθαι με την έννοια «μαλάσσω το σώμα μου με το χέρι».) Στα δεξιά στέκεται ο Ψώλας, τού οποίου το όνομα αναφέρεται στην κατάσταση τού πέους του: από το ψωλός, «σε στύση», με γυμνή βάλανο.

     Όλοι τους χρησιμοποιούν τα δύο χέρια, άλλοι σάτυροι όμως χρησιμοποιούν μόνο το ένα - παρόμοιες σκηνές δεν είναι διόλου σπάνιες στην αγγειογραφία. Τόσο οι λέξεις όσο και η πράξη είναι απλές ως έννοιες και δίχως αμφισημίες. Υπάρχουν επίσης, μεταγενέστερες παραστάσεις με αυνανιζόμενους, τής ελληνιστικής εποχής αυτές - είναι χοντροκομμένοι, παραμορφωμένοι, θέαμα διόλου ευχάριστο. Μάλιστα. Οι αρχαίοι έλληνες είχαν λοιπόν συλλάβει την έννοια αυνανισμός...

''Απόγονοι'' και ''απόγονοι''

Sat, 4 Feb 2012 00:45:13 +0200

Ελλάδα - Π.Γ.Δ.Μ.: Βίοι παράλληλοι
στη σχιζοφρένεια τής ονομασίας

     Ενώ η Ελλάδα είχε καταντήσει ένα από τα πιο διεφθαρμένα κράτη παγκοσμίως, αυτά που απασχολούσαν τους κατοίκους τής χώρας τις τελευταίες δεκαετίες ήταν να ξαναλειτουργήσει η θεολογική σχολή τής Χάλκης, να αναγνωριστεί η οικουμενικότητα τού πατριαρχείου, να μην ονομαστούν οι σκοπιανοί μακεδόνες κ.λπ. άσχετα και ανούσια θέματα, η περίφημη «ελληνική εξωτερική πολιτική». Έτσι, τριάντα χρόνια στην Ε.Ε. κι αντί η χώρα να έχει ήδη γίνει μια υπολογίσιμη δύναμη στην περιοχή, μια «Γερμανία» των Βαλκανίων, με τέτοιες αντιλήψεις και πνιγμένοι στο βυζαντινισμό (αναξιοκρατία, ρουσφέτια, καταχρήσεις κ.λπ.) οι ρωμιοί, «κατάφεραν» να χρεωκοπήσουν.

     Ακόμα και σήμερα όμως, μετά τη χρεωκοπία, δεν φαίνεται να έχουν διδαχθεί από τα λάθη τους, αλλά, παραμένοντας βαθύτατα βυζαντινοί, δυσκλεείς, παρηκμασμένοι, μεσαιωνικοί και ανασφαλείς, συνεχίζουν να πορεύονται με την ίδια νοοτροπία, αποπροσανατολισμένοι από το πραγματικό τους πρόβλημα (έλλειψη παιδείας και αυτογνωσίας), ενώ τους απασχολούν οι ίδιες -όπως τόσα χρόνια- ανοησίες.

     Οι σλαβο-αρβανιτο-βλαχοι κ.λπ. σημερινοί κάτοικοι τού ελλαδικού χώρου λοιπόν, αφού εμπέδωσαν την εδώ και διακόσια χρόνια φαντασίωσή τους περί τής δήθεν ευγενούς καταγωγής τους κι αυτοπροσδιορίστηκαν ως έλληνες, με στενή οικοπεδίστικη αντίληψη των εννοιών Ελλάδα και έλληνας, επιχειρούν «με νύχια και με δόντια» να περιχαρακώσουν τη φαντασίωσή τους αυτή.

     Έτσι, αντιδρούν στην επιχείρηση τού σκοπιανού εθνικισμού, να εμποτίσει στούς κατοίκους τού χώρου τής βόρειας Μακεδονίας τη μακεδονική εθνική συνείδηση, να μεταμορφώσει δηλαδή τους σλαβο-αρβανιτο-βλάχικης κ.λπ. καταγωγής σημερινούς σκοπιανούς, σε «απόγονους» αρχαίων μακεδόνων.

     Δεν έχουν αντιληφθεί, παραβλέπουν ή ξεχνούν ενδεχομένως, ότι εδώ και δυο αιώνες, το ίδιο ακριβώς κάνει κι ο ρωμαίικος εθνικισμός, ο οποίος έχει εμποτίσει στους κατοίκους τού ελλαδικού χώρου την ελληνική εθνική συνείδηση, μεταμόρφωσε δηλαδή, τους σλαβο-αρβανιτο-βλάχικης κ.λπ. καταγωγής σημερινούς ρωμιούς, σε «απόγονους» αρχαίων ελλήνων.

     Με αυτό τον τρόπο, φτάσαμε στη σημερινή σχιζοφρενή κατάσταση τού θέματος τής ονομασίας τής Π.Γ.Δ.Μ., που θυμίζει τη γνωστή παροιμία με τους δυο γαϊδάρους που μάλωναν, όπου ο ξένος αχυρώνας στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι το αρχαιοελληνικό κλέος...

Δεν υπάρχει θεός, που να μην τον δημιούργησε άνθρωπος

Sun, 29 Jan 2012 15:37:29 +0200

Η γέννηση
και η καταγωγή των θρησκειών

     Το ζήτημα τής καταγωγής των θρησκειών μπορούμε σήμερα να το θεωρήσουμε λίγο - πολύ ξεκαθαρισμένο. Πάνω σ΄ αυτό το φαινόμενο, η σημερινή επιστήμη δίνει αρκετές εξηγήσεις. Δυστυχώς όμως, υπάρχουν μέχρι σήμερα πρόσωπα, που υποστηρίζουν, ότι δήθεν ο ίδιος ο θεός αποκάλυψε τη θρησκεία στους πρώτους ανθρώπους. Η επιστήμη δεν έχει καμμιά απολύτως σχέση με τέτοιες απόψεις.

     Οι απόψεις αυτές είναι μια απλή συλλογή κοινών επινοήσεων, τις οποίες κυκλοφορούν οι παπάδες των διαφόρων θρησκειών, για να υπερασπίσουν τα συμφέροντά τους ενάντια στην επιστήμη, η οποία μεταβάλλει σε καπνό και σκόνη την άποψή τους για την «εκ θεού αποκάλυψιν» και για τη θεϊκή καταγωγή των θρησκευτικών πεποιθήσεων.

     Υπάρχει ακόμα κι ένας μέσος δρόμος, η ημιμεταφυσική σχολή τής ιστορίας και τής θρησκείας, η οποία προσπαθεί από τα ποιητικά αισθήματα και τις ποιητικές εντυπώσεις, που προκαλούνται στον άνθρωπο από τη φύση, να εξηγήσει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις. Και αυτή όμως η διδασκαλία, είναι απόλυτα αντιεπιστημονική. Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις δεν πρέπει να εμφανίζονται σαν κάτι, που στέκεται σε άλλο επίπεδο, έξω από τη γενική ανάπτυξη των υπολοίπων πλευρών τού ανθρώπινου πολιτισμού, μια τέτοια μέση οδός είναι απόλυτα απαράδεκτη...

Στρουθοκαμηλισμός στην Ιστορία των Βαλκανίων

Thu, 26 Jan 2012 22:17:09 +0200

Βαλκάνιοι ήρωες
ζωγραφισμένοι σε αυγά στρουθοκαμήλου
και άλλες δημιουργίες

     Αυθυποβολή. Αυτή ίσως να είναι η λέξη που μπορεί να εκφράσει καλύτερα διαχρονική πνευματική κατάσταση των βαλκανικών εθνών κατά την μακροχρόνια και επώδυνη διαδικασία της δημιουργίας των κρατικών τους οντοτήτων μέχρι σήμερα.

     Αυθυποβάλλονται στην ιστορική λήθη προκειμένου να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους στον χάρτη.

     Χρησιμοποιούν τον εθνικισμό ως κάλυμμα του φόβου και της ανασφάλειάς τους.

     Επιμένουν να οπισθοδρομούν σε έναν κόσμο που τρέχει και αδυνατούν να ανοίξουν γέφυρες συνεργασίας μεταξύ τους, διότι υπερδιογκώνουν ό,τι τους χωρίζει και ελαχιστοποιούν ό,τι τους ενώνει.

     Προτιμούν να αγνοούν τα προβλήματα, παρά να τα λύνουν, θεωρώντας ότι αυτό που δεν βλέπουν ...απλά δεν υπάρχει.

     Στρουθοκαμηλίζουν. Βαλκάνιοι ήρωες, ζωγραφισμένοι σε αυγό στρουθοκαμήλου, η αποτύπωση μιας αλήθειας, μιας πραγματικότητας.

    27-29 Ιανουαρίου 2012

     Πολιτιστικό & Πνευματικό Κέντρο Π. Φαλήρου, Αίθουσα ''Φλοίσβος'' επί τής Λεωφ. Ποσειδώνος

     Ώρες λειτουργίας: 09.00-14.00 & 17.00-21.00

     Χορηγός επικοινωνίας: «Ελεύθερη Έρευνα» - www.freeinquiry.gr

Η παραδοσιακή... τυνησιακή αιγαιοπελαγίτικη αρχιτεκτονική

Wed, 25 Jan 2012 12:41:56 +0200

Από αφρικανικές φυλές προέρχονται
πολλά λαογραφικά στοιχεία των νησιών τού Αιγαίου

Οι φωτογραφίες τής επάνω σειράς με την παραδοσιακή αιγαιοπελαγίτικη αρχιτεκτονική -άσπρα τετράγωνα σπίτια με βαμμένες μπλέ πόρτες και παράθυρα- προέρχονται από το Bodrum τής Τουρκίας. Οι τής κάτω σειράς, από το Sidi Bou Said τής Τυνησίας, που στους τουριστικούς οδηγούς αναφέρεται ως παράδειγμα πόλης με τυπική παραδοσιακή τυνησιακή αρχιτεκτονική...

Καρκίνος: Η ύστατη προσπάθεια τού οργανισμού για επιβίωση!

Sat, 21 Jan 2012 13:46:44 +0200

     Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την ασθένεια και την υγεία ως τις δύο όψεις τού ίδιου νομίσματος. Κατά την παρουσία της υγείας η κυτταρική και όλες οι άλλες ανθρώπινες λειτουργίες, γίνονται κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, αντίθετα κατά την διάρκεια ασθένειας το σώμα ουσιαστικά υπολειτουργεί.

     Η απουσία συμπτωμάτων ενός οργανισμού, που ήδη υπολειτουργεί, δεν σημαίνει αναγκαστικά και απουσία ασθένειας ή παρουσία υψηλής υγείας. Η διάγνωση μιας πάθησης αποτελεί συνήθως το τέλος μιας πορείας συνεχούς φθοράς τού οργανισμού, που πέρασε για πολύ καιρό απαρατήρητη. Στην πραγματικότητα, η υγεία είναι καθαρά θέμα σωστής νοοτροπίας και πράξεων τού κάθε ανθρώπου (κατά φύσιν ζειν) και η αρρώστεια το αποτέλεσμα των λαθεμένων επιλογών του (παρά φύσιν ζειν).

     Σύμφωνα με την άποψη τής συμβατικής Ιατρικής, ο καρκίνος είναι ένα αυτοκαταστροφικό εκφυλιστικό νόσημα. Συγκεκριμένα, πρόκειται για την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη ανώμαλων μεταλλαγμένων κυττάρων (καρκινικών) και την δημιουργία όγκων. Στην πραγματικότητα, τα αίτια και οι βασικοί μηχανισμοί, που προκαλούν τον καρκίνο, παραμένουν άγνωστοι για την ιατρική κοινότητα...

Aγιογραφίες με τέρατα και δράκους

Wed, 18 Jan 2012 10:20:14 +0200

Νοσηρότητα, ανοησίες κι ατεχνία
στη χριστιανική Αγιογραφία.

Ευλαβές στέκει το ρωμιοποίμνιο...

Η χριστιανική Αγιογραφία είναι γεμάτη από εικόνες ανύπαρκτων όντων, όπως ιπτάμενων τεράτων, δράκων που έρπουν, θαλασσίων, κυνοκέφαλων και αναρίθμητων άλλων. Το μαύρο χρώμα κυριαρχεί και τα φτερά νυκτερίδας. Τα άγρια αυτά όντα έχουν πρόσωπα ανθρώπων ή ζώων, ουρές, κέρατα και γαμψά νύχια. Απεικονίζονται επίσης με σώμα ανθρώπου και κεφάλι κυρίως ταύρου, όρνεου, ερπετού, σαύρας, σαλαμάνδρας ή κροκόδειλου. Είναι τετράποδα ή θηριόμορφα και κατασπαράσσουν ανθρώπους, ειδικά σε εικόνες τής Αποκάλυψης. Τέτοιες ζωγραφιές υπάρχουν στις εκκλησίες, σε μοναστήρια, σε πολλά ιερά βιβλία (π.χ. ψαλτήρια) κ.λπ..

Άτεχνες εικόνες -με σκοπό να προξενήσουν τρόμο, όμως πολλές φορές βγάζουν γέλιο- φτιαγμένες κυρίως από μοναχούς κ.λπ. προβληματικά άτομα εν μέσω παρακρούσεων από τις ομφαλοσκοπήσεις, την απλυσιά, τα θυμιάματα κι ενδεχομένως κι άλλες ψυχότροπες ουσίες, την αγαμία κ.λπ. κ.λπ.

Η θεματολογία τους πάντως βασίζεται στη χριστιανική παράδοση, αλλά και στα ιερά χριστιανικά συγγράμματα, όπως στην αγία γραφή, τα συναξάρια, τα λειτουργικά κείμενα κ.λπ., τα οποία με μεγάλη συχνότητα αναφέρονται σε δράκους, δαίμονες κι άλλες τέτοιες ανοησίες.

Είναι δηλαδή η χριστιανική γραφή και παράδοση νοσηρή, η οποία κατασκευάζει τους νοσηρούς εγκεφάλους των αγιογράφων κι αυτοί με τη σειρά τους τις νοσηρές αυτές εικόνες, τις οποίες βέβαια το ρωμιοποίμνιο αντιμετωπίζει με μεγάλο θαυμασμό κι ευλάβεια για την τέχνη, αλλά κυρίως για την ιερότητά τους...

Τα πραγματικά αίτια τού καρκίνου

Sun, 15 Jan 2012 12:55:23 +0200

Οι γιατροί, όπως και οι ασθενείς, είναι όμηροι δύο ισχυρών βιομηχανιών. Από τη μια μεριά, υπάρχει η φαρμακοβιομηχανία, που προσφέρει εύκολες φαρμακευτικές λύσεις αντί να ενθαρρύνει τους ασθενείς να αλλάξουν συνήθειες. Και από την άλλη, η βιομηχανία των τροφίμων προστατεύει ζηλότυπα τα συμφέροντά της εμποδίζοντας τη διάδοση ρητών συστάσεων γύρω από τις συνδέσεις ανάμεσα στις τροφές και την αρρώστια. Το κοινό στοιχείο και των δύο είναι μια βαθιά επιθυμία να μην αλλάξει τίποτα.

Ένα από τα βασικά αίτια των καρκινογενέσεων είναι η άγνοια και η παραπληροφόρηση των μαζών. Αποτέλεσμα των λανθασμένων επιλογών και τού λάθος τρόπου ζωής είναι οι αρρώστιες και ο καρκίνος. Ο καθένας από εμάς είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του, για τον τρόπο ζωής του, αλλά και για τις θεραπείες, που επιλέγει. Ο σύγχρονος παραπληροφορημένος και ευθυνόφοβος άνθρωπος, ρίχνει πάντοτε τις ευθύνες για την αρρώστεια του σε άλλους (στη μοίρα, στην ατυχία, στο θεό, στούς γιατρούς κ.ά.). Έτσι προτιμά να αποφεύγει την ευθύνη τής επιλογής του σε θέματα αρρώστειας...

Η σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου

Sun, 8 Jan 2012 15:45:26 +0200

Το πρώτο μέρος τού Αφιερώματος
τής ''Ελεύθερης Έρευνας'':
Η ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Έχετε ποτέ σκεφτεί, ότι κάποιοι, που έχουν οικονομικά κυρίως συμφέροντα από τον καρκίνο και τις πανάκριβες συμβατικές «θεραπείες», τρίβουν τα χέρια τους, αφού η πελατεία τους (ασθενείς) αυξάνεται σημαντικά κατά τα τελευταία χρόνια;

Μήπως οι επιθετικές και κατασταλτικές θεραπείες τής συμβατικής Ιατρικής και η εν γένει αντιμετώπιση τού καρκίνου ευθύνονται για τη δραματική αύξηση των θανάτων από καρκίνο στον κόσμο μας και όχι ο ίδιος ο καρκίνος;

Μήπως το φαινόμενο nocebo είναι πιο θανατηφόρο από τον ίδιο τον καρκίνο;

Μήπως ο καρκίνος, δεν είναι τόσο θανατηφόρος, όσο κάποιοι θέλουν να τον προβάλλουν;

Μήπως υπάρχουν ήδη πιο αποτελεσματικές θεραπείες τού καρκίνου απ΄ αυτές, που χρησιμοποιεί η συμβατική Ιατρική;

Μήπως τελικά ο καρκίνος μπορεί να προληφθεί; Ίσως όλα αυτά σάς ακούγονται υπερβολικά και παρατραβηγμένα ακόμα και ως σενάρια συνωμοσίας.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να δούμε τί τελικά συμβαίνει με την υπόθεση καρκίνος...

H απομυθοποίηση τού καρκίνου

Sun, 8 Jan 2012 00:53:12 +0200

Αφιέρωμα τής «Ελεύθερης Έρευνας»

Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό. Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σάς ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σάς καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σάς έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Θα σάς καταχωρούσαν ψυχρά σε κάποια κατηγορία: «Διηθητικός καρκίνος, καρκίνος 2ου σταδίου, ορμονοεξαρτώμενος, σάρκωμα...». Θα σάς έδιναν χρονικά περιθώρια ζωής ή απλά ελπίδες. Τα υπόλοιπα θα ήταν συνοπτικές διαδικασίες.

Δεν θα είχατε καμμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη τής ασθένειάς σας, καμμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σάς χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο τού καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σάς τα ανακοίνωναν! Θα ξυπνάγατε απ΄ το χειρουργείο και θα σάς έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. «Παράπλευρες απώλειες» ή «αναγκαία αφαίρεση», όπως συνηθίζεται να λέγεται.

Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες τού σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες τής συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω τής πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο... Είναι όμως αυτή η πραγματικότητα;

Ξεκινάμε σήμερα στην «Ελεύθερη Έρευνα» την παρουσίαση τού Αφιερώματός μας στον καρκίνο...

Η άλγεβρα τής κληρονομικότητας

Sun, 1 Jan 2012 17:52:25 +0200

Από την εφεύρεση τού μικροσκόπιου
στη διατύπωση των Νόμων τού Μέντελ και την Εξέλιξη.

Επιστήμονες, που απέρριψαν τα δόγματα τού μεσαίωνα
κι οδήγησαν στη θεμελίωση τής σύγχρονης επιστήμης.

Ο Άντον φαν Λέβενχουκ βλέπει μια σταγόνα νερού στο μικροσκόπιο και μετρά εκεί 2.730.000 έμβια όντα, τον κόσμο των βακτηρίων. Βρισκόμαστε στις 16 Οκτωβρίου 1678. Μένει άναυδος, που ξαφνικά μέσα σ΄ αυτό τον μικρό όγκο συναντά ένα ασυνήθιστο πλήθος από έμβια όντα. Ως τότε, τα έμβια όντα ήταν ορατά και κανείς δεν είχε καταλάβει, ότι υπήρχαν και κρυμμένα. Αλλάζουμε κλίμακα. Περνάμε σε πιο μικρή θεατρική σκηνή. Ενώ υπήρχε το μεγάλο θέατρο των ορατών, που μπορούσαμε να δούμε, ξαφνικά εμφανίζεται ένα θέατρο αοράτων, που δεν υποψιαζόμασταν.

Ο Λάιμπνιτς, που είχε διαβάσει τα έργα τού Λέβενχουκ, συμπέρανε κάτι, που αγγίζει περίεργα το μυστικό τής ζωής. Γιατί είναι συνηθισμένη εμπειρία να βλέπουμε το πτώμα ενός έμβιου όντος να αποσυντίθεται σε στοιχεία. Αυτό σημαίνει πτωματική αποσύνθεση. Και ο Λάιμπνιτς έλεγε: «Τι είναι ο θάνατος; Ο θάνατος είναι ζωή». Γιατί; Γιατί ήμασταν ένα μεγάλο έμβιο ον και γινόμαστε ένα πλήθος από μικρά έμβια όντα. Τι είναι λοιπόν ο θάνατος; Είναι το πέρασμα σε μικρότερο θέατρο. Υπήρχε το μεγάλο θέατρο τής ζωής. Αλλά η ζωή συνεχίζεται για πάντα. Δεν υπάρχει θάνατος. Απλώς μετάβαση στην κατώτερη κλίμακα. Και αναρωτιόμαστε για την υπόσταση τής ζωής αυτών των μικρών ζώων...

Επικίνδυνα τα φάρμακα μείωσης τής χοληστερίνης

Sun, 25 Dec 2011 22:00:53 +0200

Τεράστια τα κέρδη των φαρμακευτικών
από την κινδυνολογία για τη χοληστερίνη
και τις πωλήσεις των φαρμάκων που την μειώνουν,
τα οποία όμως, παρουσιάζουν σοβαρότατες παρενέργειες...

     Οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν καταφέρει με μεγάλη επιτυχία να δημιουργήσουν κινδυνολογώντας ένα δήθεν πρόβλημα, τη χοληστερίνη, ενώ παρέχουν μια εσφαλμένη λύση, τα φάρμακα μείωσης της χοληστερίνης, τις στατίνες. Χειραγωγούμενοι γιατροί, συνεχώς κατεβάζουν τα επίπεδα τής «φυσιολογικής/επιτρεπτής» χοληστερίνης. Αυτό σημαίνει, ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θα πρέπει να πάρουμε στατίνες, για να κατεβάσουμε τα επίπεδα τής χοληστερίνης μας και να προστατευτούμε δήθεν από την καρδιοπάθεια.

     Οι στατίνες όμως, αποδεικνύονται πολύ επικίνδυνες για την υγεία μας. Μπορούν να προκαλέσουν τερατογένεση, θάνατο (μέσα από μια παρενέργεια γνωστή ως ραβδομυόλυση), μυοπάθεια, αμνησία, βίαιη συμπεριφορά, κατάθλιψη και αυτοκτονία, πολυνευροπάθεια, ανικανότητα, ηπατική βλάβη, διαβήτη τύπου II, καρδιακή ανεπάρκεια και καρκίνο.

     Πίσω από όλα αυτά κρύβονται βέβαια, τεράστια οικονομικά συμφέροντα. Οι στατίνες είναι τα φάρμακα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην ιστορία. Τα κέρδη των φαρμακευτικών έφτασαν -σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα- τα 26 δισεκατομμύρια δολάρια. Η μετατροπή υγιών ανθρώπων σε ασθενείς, αποδεικνύεται, ότι είναι ένα πολύ επικερδές επιχειρηματικό μοντέλο για τις φαρμακοβιομηχανίες...

Εμβολίαζε και μη ερεύνα

Sun, 18 Dec 2011 16:37:42 +0200

Τα απόκρυφα έκδοχα τού Ε.Ο.Φ.
και ο Συνήγορος των Φαρκακευτικών.

Κρατικοί φορείς - όργανα των φαρμακευτικών,
ενώ συνιστούν ή/και υποχρεώνουν τους πολίτες να εμβολιαστούν,
αποκρύπτουν επιμελώς την αναλυτική σύσταση των εμβολίων.

Όταν η υπόθεση τής απάτης τής γρίππης των χοίρων βρισκόταν στο αποκορύφωμά της, το φθινόπωρο τού 2009, τότε, που όλα τα Μ.Μ.Ε. προπαγάνδιζαν τη στημένη από τις φαρμακευτικές και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας παγκόσμια τρομολαγνεία για τη δήθεν φονική γρίππη Η1Ν1, που απειλούσε την ανθρωπότητα, στην «Ελεύθερη Έρευνα» με μια σειρά δημοσιευμάτων μας είχαμε αφ΄ ενός δείξει με στοιχεία το φιάσκο τής υπόθεσης (για το οποίο έχουμε ήδη δικαιωθεί) κι αφ΄ ετέρου είχαμε επισημάνει, ότι ο προπαγανδιζόμενος εμβολιασμός όχι μόνον δεν θα είχε κανένα θετικό αποτέλεσμα, αλλά αντίθετα ήταν επικίνδυνος για την υγεία, λόγω των ιδιαίτερα επιβλαβών στοιχείων, που περιέχουν τα εμβόλια (π.χ. αιθυλικό υδράργυρο, καρκινικά κύτταρα, σκουαλένιο, αλουμίνιο, ανοσοενισχυτικά κ.ά.).

Δεδομένου, ότι οι αρμόδιοι φορείς τού επίσημου κράτους όχι μόνο προπαγανδίζουν συνεχώς τούς εμβολιασμούς, αλλά επί πλέον σε πολλές περιπτώσεις τους έχουν καταστήσει κι υποχρεωτικούς (π.χ. στο στρατό, στην πρόσληψη για ορισμένες εργασίες κ.λπ.), απευθυνθήκαμε το Νοέμβριο 2009 στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, από τον οποίο ζητήσαμε να μάς δώσει την αναλυτική σύσταση τριών ευρέως κυκλοφορούντων εμβολίων (ιλαράς, 1ης δόσης τριπλού και γρίππης Η1Ν1).

Έκτοτε, και για δύο χρόνια, βρεθήκαμε μπλεγμένοι σε ένα κυκεώνα εγγράφων, τηλεφωνημάτων, πήγαινε - έλα σε διάφορες υπηρεσίες και στο Συνήγορο τού Πολίτη προσπαθώντας να πάρουμε το αυτονόητο: Το περιεχόμενο των εμβολίων, τις ουσίες δηλαδή, που το επίσημο κράτος μάς προτείνει ή/και μάς υποχρεώνει να βάζουμε στούς οργανισμούς τούς δικούς μας, αλλά και των παιδιών μας.

Εξ αρχής βέβαια υποψιαζόμασταν την στάση τους. Αντί να φροντίσουν να δώσουν απάντηση στο εύλογο ερώτημά μας, ως υπηρεσίες των κράτους, που είναι και υποτίθεται, πως λειτουργούν προς όφελος των πολιτών, από την αρχή κράτησαν στάση επιθετική, προσπάθησαν να μάς ξεφορτωθούν κι αναγκάζονταν να μάς απαντούν, όταν γινόμασταν μάλλον ενοχλητικοί κι αντιλαμβάνονταν, πως δύσκολα θα ξεμπέρδευαν μαζί μας. Μάς έδωσαν την εντύπωση, πως δεν ήταν υπάλληλοι τού κράτους, αλλά των φαρμακευτικών, των οποίων προάσπιζαν δήθεν το βιομηχανικό απόρρητο...

H ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ

Wed, 14 Dec 2011 13:09:24 +0200

;Oποιος μελετήσει με προσοχή την Παλαιά Διαθήκη, θα δει, πως υπάρχουν ένα σωρό αντιφάσεις, αναχρονισμοί, μυθολογικές παραδόσεις, ασυναρτησίες, κενά και -το σπουδαιότερο- στο εβραϊκό κείμενο αλλού μεν υπάρχει ο τύπος Eλωχείμ, που σημαίνει θεοί κι αλλού ο τύπος Γιαχβέ.

Μέσα στα ίδια βιβλία και στα ίδια κεφάλαια τής Βίβλου υπάρχει διπλοτυπία σχετικά με το όνομα τού θεού των εβραίων, αλλού δηλαδή γίνεται λόγος για θεοὺς κι αλλού για ένα θεό. Aν ένας έγραφε την Πεντάτευχο (τα πρώτα πέντε βιβλία τής εβραϊκής Βίβλου) και υπήρχε μια μόνη παράδοση, δε θα είχαμε αυτή την ανωμαλία και παντού θα χρησιμοποιούνταν η ονομασία Ελωχείμ (=θεοί) ή ο τύπος Γιαχβέ. Στο πρώτο βιβλίο τής Πεντατεύχου, το όνομα τού Γιαχβέ αναφέρεται 143 φορές και η ονομασία Ελωχείμ, 165.

Έπειτα και σχετικά με την αρχέγονη ιστορία των εβραίων, δεν υπάρχει ομοιόμορφη παράδοση και ο αδελφοκτόνος Κάιν είναι μεν επικατάρατος από τους Ελωχείμ (=θεούς), αλλά προστατεύεται από τον Γιαχβέ. («Είπε στον Κάιν ο Γιαχβέ, γι΄ αυτό εκείνος, που θα σκοτώσει τον Κάιν θα τιμωρηθεί εφτά φορές. Και έβαλε σημάδι πάνω στον Κάιν ο Γιαχβέ, για να μην τον σκοτώσει όποιος τον βρει.» Γεν. 4,15).

Έχουμε ακόμα διπλή αφήγηση τής μετονομασίας τού Ιακώβ, διπλό δεκάλογο, διπλές και αλλού τριπλές απαγορεύσεις διαφόρων τροφών, δυο εξιστορήσεις για τον κατακλυσμό και τις μέρες που βάσταξε, διαφορετικές εκδοχές για το πούλημα τού Ιωσήφ, αντίθετα ιστορήματα για το γάμο τού Ιακώβ, πολλαπλούς νόμους για τις ίδιες κοινωνικές καταστάσεις, αναχρονισμούς, διαφορές στη γλώσσα και το ύφος και πολλά κενά.

Μα και οι κοσμογονικές παραδόσεις, που ιστορούνται στο πρώτο βιβλίο είναι αντιφατικές. Οι θεοί επλασαν τον Αδάμ και την Εύα και τους είπαν να συνουσιαστούν, για ν΄ αυξηθεί και μεγαλώσει η γενιά τους (Γεν. 1,28). Πιό κάτω, ο Γιαχβέ έπλασε πρώτα τον Αδάμ κι αργότερα την Εύα (Γεν. 2, 19-24). Οι δυό πρωτόπλαστοι ήταν γυμνοί (Γεν. 2,25), αλλού όμως ο Γιαχβέ απ΄ την αρχή τους έντυσε με προβιές (Γεν. 3,21)...

Kατεβάστε το βιβλίο τού Γιάννη Κορδάτου «Η Παλαιά Διαθήκη στο φως τής κριτικής» δωρεάν από την «Ελεύθερη Έρευνα»...

Όταν οι ρωμιοί, με θείες ευλογίες βομβάρδιζαν την Ακρόπολη...

Fri, 9 Dec 2011 20:16:39 +0200

Μύθος τα περί δήθεν προσφοράς ποσοτήτων μολυβιού
στους πολιορκημένους οθωμανούς, για να μην καταστρέφουν τα μνημεία.

Οι ίδιοι οι ρωμιοί, συναγωνίζονταν τους οθωμανούς στις καταστροφές
βομβαρδίζοντας, σπάζοντας, ανατινάζοντας κ.λπ. κ.λπ. τις αρχαιότητες.

Καμμία ιστορική βάση δεν υπάρχει στα περί δήθεν προσφοράς στους πολιορκημένους τούρκους ποσοτήτων μολυβιού, για να σταματήσουν την αφαίρεση τού συνδετικού μετάλλου από τους κίονες τού Παρθενώνα. Αυτό το περιστατικό, που αναφέρεται στα αναγνωστικά των σχολείων και χρησιμοποιείται με περηφάνεια στους εθνικούς πανηγυρικούς, αποτελεί πλάσμα φαντασίας, έναν ακόμη μύθο τής Ρωμιοσύνης.

Στην πραγματικότητα, οι ρωμιοί συναγωνίζονταν τους οθωμανούς στις καταστροφές των αρχαιοτήτων κατά τις πολιορκίες τής Ακρόπολης, άλλοτε βομβαρδίζοντάς την αδιακρίτως κι άλλοτε σκάβοντας κι ανατινάζοντας υπόγεια λαγούμια, σπάζοντας και κυλώντας από ψηλά κίονες τού Παρθενώνα και καταστρέφοντας τα μνημεία, προκειμένου να πάρουν οι ίδιοι το μολύβι για τα κανόνια τους...

Τουρκορωμαίικο σουλτανάτο

Wed, 7 Dec 2011 11:17:17 +0200

Παγκόσμια πρωτιά τής Τουρκορωμιοσύνης
σε υπέρβαρους ενήλικες και παιδική παχυσαρκία

Στην αρχαία Ελλάδα, το κάλλος, η ρώμη, η ανδρεία και η αυτοθυσία συναντούσαν τη γυμναστική, την παιδεία, την υγιεινή και λιτή διατροφή με αποτέλεσμα την υγεία. Στην σημερινή ασιατική τουρκορωμαίικη νεοελλάδα, η απαιδευσία, η διαφθορά και ο ξεπεσμός συναντιούνται με την παχυσαρκία, τις καταχρήσεις και την δεισιδαιμονία με αποτέλεσμα την αρρώστεια σε σωματικό και ψυχονοητικό επίπεδο.

Ανέκαθεν τα κεμπάπ, τα σερμπέτια, τα ραχάτια, τα αραλίκια, η έλλειψη άσκησης, το υπερβολικό βάρος κ.λπ. ήταν χαρακτηριστικά τής Ανατολής (βλ. εικόνες σουλτάνων). Στη σύγχρονη Τουρκορωμιοσύνη, η (παρα)παιδεία και οι βυζαντινοτουρκικές παραδόσεις ουδεμία σχέση έχουν με την αρχαία ελληνική παιδεία και τις ελληνικές παραδόσεις. Παρομοίως συμβαίνει και με την καταγωγή τού λαού μας. Ουδεμία σχέση υπάρχει μεταξύ των νεορωμιών και των αρχαίων ελλήνων. Η Τουρκορωμιοσύνη ζει και βουλιάζει μέσα σε ψευδαισθήσεις.

Στις παραπάνω φωτογραφίες εικονίζονται σύγχρονοι χοντροί πολιτικοί τής Ρωμιοσύνης. Η διαφθορά, που τους διακρίνει, η δολιότητα, η ψευτιά και ο ξεπεσμός, είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά τους. Σύγχρονο τουρκορωμαίικο σουλτανάτο...

To δωμάτιο με τα pixels

Sat, 3 Dec 2011 00:41:34 +0200

Μήπως οι φόβοι για τις επιπτώσεις
των βίαιων βιντεοπαιχνιδιών είναι αβάσιμοι;

Πώς επηρεάζουν τα βιντεοπαιχνίδια τον εγκέφαλό μας; Υπάρχουν τόσα διαφορετικά παιχνίδια, που αναπόφευκτα προκύπτει το ερώτημα: Ποιές είναι οι συνέπειές τους; Τριάντα χρόνια μετά την εμφάνισή τους, τα βιντεοπαιχνίδια εξακολουθούν να προκαλούν φόβο, δέος, θαυμασμό και φλογερές αντιπαραθέσεις για βία, σεξ, δημιουργία στερεοτύπων, κοινωνική συμπεριφορά και αμφισβήτηση τής πραγματικότητας.

Τα περισσότερα παιδιά στη Δύση παίζουν τέτοια παιχνίδια. Δεν είναι αφύσικο, δεν είναι βλαβερό, δεν είναι διεστραμμένο, δεν είναι επικίνδυνο. Συμβάλλει στην ανάπτυξη των παιδιών στην κοινωνία. Ίσως να σοκάρουν τα τέρατα, που εμφανίζονται σ΄ αυτά. Είναι τα ίδια τέρατα μ΄εκείνα, που ζωγράφιζα στο τετράδιο ή μ΄εκείνα, που υποδυόμασταν στην αυλή τού σχολείου. Η διαφορά είναι, ότι τότε οι γονείς δεν τα έβλεπαν. Δεν μπορούσαν να ελέγξουν την φαντασία των παιδιών τους. Σήμερα όμως, τα τέρατα τού παιδιού μου κατακλύζουν την οθόνη μου, που είναι όσο και ο τοίχος. Αδύνατον να τα αγνοήσω. Τώρα πια, οι γονείς έρχονται απ΄ ευθείας αντιμέτωποι με ανησυχίες, που οδηγούν το παιδί τους στην ενηλικίωση. Σοκάρονται με αυτό που βλέπουν.

Τα γατάκια παίζουν, οι πίθηκοι παίζουν. Με το παιχνίδι αλλάζουμε την κλασική έννοια ενός πράγματος, την αντικαθιστούμε με μια άλλη. Οι χιμπαντζήδες παίζουν και γελούν, όταν διεκδικούν κάτι. Αλλά, άν δεν έδειχναν ότι έπαιζαν θα πάλευαν μέχρι θανάτου. Διακρίνουν μια πραγματική πράξη, που μπορεί να αποβεί μοιραία, από μια πράξη, που θεωρείται παιχνίδι. Η βασική αυτή διάκριση υπάρχει σε όλα τα θηλαστικά. Πρέπει να το έχουμε αυτό κατά νου, όταν κατηγορούμε τα βιντεοπαιχνίδια. Διότι, όταν λέμε, ότι ένα παιδί δεν διακρίνει το παιχνίδι από την πραγματικότητα, στην ουσία λέμε, ότι είναι πιό χαζό απ΄τη μαϊμού.

Δεν υπάρχει στα βιντεοπαιχνίδια τόσο σοκαριστική βία όση είναι η βία, που βλέπουμε καθημερινά στην τηλεόραση. Περισσότερο σοκαριστικό είναι, όταν στις ειδήσεις δείχνουν ένα αληθινό πτώμα στο Ιράκ απ΄ότι, όταν σκοτώνουμε κάποιον στο παιχνίδι. Ξέρουμε, ότι εκεί, τίποτε δεν είναι πραγματικό. Υπάρχει ένα παληό ανέκδοτο: Ένας έψαχνε τα κλειδιά του κάτω από μια λάμπα. Κάποιος τον ρώτησε: «Εδώ τα χάσατε;» Κι εκείνος είπε: «Όχι, τα έχασα εκεί στο σκοτάδι, αλλά το φως είναι καλύτερο εδώ.» Κατηγορούμε τα ηλεκτρονικά για τη νεανική βία, γιατί το φως εκεί είναι καλύτερο...

Η εξαφάνιση ενός ''αντεθνικού'' διδακτορικού

Sat, 26 Nov 2011 15:15:36 +0200

Μια μεσαιωνικού τύπου επίθεση
από την απόδημη Ρωμιοσύνη
σε επιστήμονα γερμανικού πανεπιστημίου.

Ο δρ. Εμμ. Σαρίδης περιγράφει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
τη δυσάρεστη εμπειρία του.

Ενώ η επιστημονική κοινότητα τής Γερμανίας είχε χαρακτηρίσει τη διδακτορική διατριβή τού κ. Εμμ. Σαρίδη σα μια σημαντική συνεισφορά στο θέμα τής δημιουργίας των εθνών, η απόδημη Ρωμιοσύνη, τον κατηγόρησε ως ανθέλληνα, κατάσκοπο των σκοπιανών, των βούλγαρων, των τούρκων, τον συκοφάντησε παντού κι ουσιαστικά τον εξέβαλε από τις συνάξεις της. Αυτό βέβαια, ήταν το λιγότερο. Στη συνέχεια, εξαγριωμένοι ρωμιοί βρήκαν τα δέκα αντίτυπα τού διδακτορικού, που ο δρ. Σαρίδης είχε παραδώσει στη βιβλιοθήκη τού πανεπιστημίου, τα μουντζούρωσαν, τα γέμισαν υβριστικές φράσεις, τα έσκισαν και στο τέλος τα εξαφάνισαν όλα!

Ο λόγος; Στη διδακτορική του διατριβή, ο δρ. Σαρίδης ασχολείτο με τις διαδικασίες σχηματισμού τού ελληνικού έθνους και διαπίστωνε, ότι η σύσταση τού ελληνικού κράτους λίγη σχέση έχει με αυτά, που μας μαθαίνουν στο σχολείο για τους αρχαίους έλληνες κι εμάς σαν τους δήθεν απογόνους τους. Η Ελλάδα, σύμφωνα με τη διδακτορική, είναι ένα έθνος, όπως αυτά, που δημιουργήθηκαν, αφού οι κεντρικές δυνάμεις, ιδιαίτερα η Αγγλία, διαπίστωσαν, ότι η έννοια τής αποικίας είχε πλέον περάσει και την αντικατέστησαν με την έννοια τού έθνους, που οι πάντα πρόθυμοι επιστήμονες, «ανακάλυψαν», ότι έχει τις ρίζες του σε κάποια αρχαιότητα.

Αλλά ας αφήσουμε τον ίδιο τον δρ. Σαρίδη να μας μιλήσει για την απίστευτη αυτή μεσαιωνικού τύπου επίθεση, που τού επιφύλαξε η απόδημη Ρωμιοσύνη τής Γερμανίας...

To 1922 και οι πρόσφυγες

Wed, 23 Nov 2011 16:01:22 +0200

Μια νέα ματιά

     Οι μικρασιάτες, όταν έφτασαν τρέμοντας από τις κακουχίες στις ελληνικές ακτές, ούτε ενδιέφεραν ούτε θεωρούνταν, από μεγάλο μέρος του πολιτικού και κοινωνικού κατεστημένου τής εποχής, αλλά και τού πληθυσμού, μέλη τού εθνικού σώματος. Για τους ίδιους τους πρόσφυγες όμως, οι πατρίδες, που άφησαν πίσω τους, αποτελούσαν πράγματα χειροπιαστά. Δεν ήταν ακόμη χαμένες πατρίδες. Έγιναν, καθώς σιγά-σιγά συνειδητοποίησαν, ότι δεν υπήρχε επιστροφή. Δεν είχαν βγάλει καλά-καλά τα μαύρα μαντίλια τού πένθους, όταν έμαθαν, ότι ο Βενιζέλος υπέγραψε συμφωνίες με τον Ινονού και πρότεινε τον Κεμάλ για το Νόμπελ Ειρήνης. Διεκδικώντας τη νέα πατρίδα, μεγάλωσαν την απόσταση. Αλλά και τότε, οι χαμένες πατρίδες ήταν ακόμη αισθήματα χειροπιαστά. Όχι ιδεολογία.

     Στη δεκαετία τού '60 ο καημός τής προσφυγιάς έγινε ένα με τον καημό τής Ρωμιοσύνης, ο ένας μετωνυμία τού άλλου. Δεν ήθελε πολύ αυτό το σμήνος των ιδεών, των συναισθημάτων και τής μετα-μνήμης να μετασχηματιστεί σε εθνολαϊκή ιδεολογία. Συνέβη αυτό στη μεταπολίτευση και στα χρόνια τής πρώτης δεκαετίας τού ΠΑΣΟΚ. Όταν ο παλιός λαός διαλύθηκε σε μυριάδες μικρά και μεγάλα συμφέροντα, η εθνολαϊκή ιδεολογία έγινε στρατηγική για εξουσία και τα λαϊκά αισθήματα αλέστηκαν στους μύλους τού λαϊκισμού.

     Καθώς ο 20ός αιώνας έδυε, και κυρίως μετά την άλλη συμβολική ημερομηνία, το 1989, σημειώθηκε ένας αγώνας δρόμου, ποιος θα προλάβει να βάλει τα σύμβολά του πάνω στο βωμό αυτής τής νέας λατρείας, τής ταυτότητας. Το αστέρι τής Βεργίνας, η Παναγία Σουμελά, η νεοορθοδοξία, τα Ίμια, λίγος Σεφέρης για την Κύπρο, τα τραγουδάκια των κατηχητικών, η απολύτρωση τής Βορείου Ηπείρου, ο γλωσσικός καθαρισμός και η επιστροφή στις ρίζες, ο «οικουμενικός ελληνισμός», μια δόση αντιευρωπαϊσμού και αντιαερικανισμού, ο Μεγαλέξανδρος, ο Μακρυγιάννης και ο Άρης, η «πολεμική αρετή των ελλήνων», η πολεμική ετοιμότητα και το «πρώτο πλήγμα», και άλλα πολλά σύμβολα διαγκωνίστηκαν για μια θέση στο νέο εθνικό πάνθεο τού τέλους τού αιώνα. Μαζί και οι «χαμένες πατρίδες», που έγιναν «αλύτρωτες»...

Χοληστερίνη: Μια σύγχρονη ιατρική απάτη

Sat, 19 Nov 2011 17:48:56 +0200

Χοληστερίνη. Μια λέξη, που στους περισσότερους είναι συνδεδεμένη με την καρδιοπάθεια. Σχεδόν όλοι θεωρείτε τη χοληστερίνη ως κάτι κακό, που θα πρέπει να τη μειώσετε με ειδική δίαιτα χαμηλή σε λίπη και χοληστερίνη και αν η δίαιτα δεν είναι αρκετή, ώστε να ρίξει τη χοληστερίνη, η φαρμακευτική αγωγή θεωρείται απαραίτητη.

Νέα «θαυματουργά» φάρμακα έχουν ανακαλυφθεί, τα οποία ρίχνουν τη χοληστερίνη, οι στατίνες, από τις οποίες οι φαρμακευτικές εταιρείες κερδίζουν πολλά εκατομμύρια. Προϊόντα χαμηλά σε λιπαρά και χωρίς χοληστερίνη πωλούνται στα supermarkets και οι περισσότεροι τα προτιμάτε, διότι πιστεύετε, ότι κάνουν καλό στην καρδιά σας. Αφού είναι χαμηλά σε λιπαρά και χωρίς χοληστερίνη, είναι καλά. Έτσι, μπορεί να καταναλώνετε ανθυγιεινές τροφές πλούσιες σε trans λιπαρά οξέα, αρκεί να είναι χαμηλές σε κορεσμένα λίπη και χοληστερίνη.

Στο άρθρο αυτό θα ανατρέψουμε τη θεωρία τής χοληστερίνης. Η χοληστερίνη είναι ευεργετική για το σώμα μας και όχι κάποια κακή ουσία. Η χοληστερίνη των τροφίμων, όπως τα αυγά, δεν αυξάνει τη χοληστερίνη τού αίματος. Και η υψηλή χοληστερίνη τού αίματος, δεν προκαλεί αθηρωσκλήρωση, όπως ισχυρίζονται. Μπορεί αυτά που σας λέμε τώρα, να σάς φαίνονται περίεργα, αλλά τελειώνοντας την ανάγνωση τού άρθρου θα συνειδητοποιήσετε ίσως, ότι η θεωρία τής χοληστερίνης είναι μια από τις μεγαλύτερες απάτες στην ιστορία τής Ιατρικής...

Ιδεολογία και αξιοπιστία τού Μακρυγιάννη

Thu, 17 Nov 2011 23:19:40 +0200

Όλα τα απομνημονεύματα τού ‘21 είναι αμφισβητήσιμης αξιοπιστίας. Οι συγγραφείς τους, στρατιωτικοί ή πολιτικοί, μορφωμένοι ή αγράμματοι, καπεταναίοι, κοτζαμπάσηδες, ιερωμένοι, λόγιοι, υπήρξαν λίγο πολύ πρωταγωνιστές με ποικίλες εμπλοκές, θετικές ή αρνητικές. Στις μαρτυρίες τους (χρονικά, ενθυμήματα, ιστορικά έργα, ημερολόγια κ.λπ.) εμφανίζουν την προσωπική τους άποψη για γεγονότα και πρόσωπα αποτυπώνοντας έτσι τις εσωτερικές συγκρούσεις, τις αντινομίες και τα πάθη, που συνοδεύουν τέτοια γεγονότα. Είναι κείμενα μαχητικά και εξατομικευμένα κι ας έχουν μερικές φορές την επίφαση νηφάλιων αφηγήσεων. Εξομολογητικά ή υπαινικτικά, αναιρετικά ή απολογητικά, επιθετικά ή αμυντικά -διαμαρτυρία, καταγγελία ή πρόκληση- αλλά πάντοτε κείμενα διαποτισμένα από συναισθηματισμό και βιαιοπάθειες.

Ταξικά συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες, κομματικές αντιπαραθέσεις και ξένες επεμβάσεις σημάδεψαν το ‘21. Αδικοχαμένα αίματα, ολέθριοι φατριασμοί. Καταξιώθηκαν ανάξιοι, σπιλώθηκαν υπολήψεις. Άλλοι τινάχτηκαν στα μεσούρανα, άλλοι γκρεμίστηκαν στα τάρταρα. Μερικές περιοχές έμειναν ολότελα ανεπηρέαστες, άλλες ωφελήθηκαν. Άτομα κι ομάδες πλούτισαν. Άλλοι δοκιμάστηκαν σκληρά. Ό,τι καλύτερο κι ό,τι χειρότερο είχε να επιδείξει ο τόπος, αναδύθηκε και αναμετρήθηκε με αγριότητα σ' αυτή την περίοδο.

Τα απομνημονεύματα είναι καρπός αυτών των αντιφάσεων. Κίνητρα και ζητούμενα, άλλοτε ευδιάκριτα κι άλλοτε υπολανθάνοντα. Προβολή των ατομικών ή οικογενειακών περγαμηνών, επιβεβαίωση των προσωπικών άθλων...

Τί απέγιναν τόσοι σλάβοι;

Sun, 13 Nov 2011 00:23:05 +0200

Εκβυζαντινίστηκαν, δεν εξελληνίστηκαν
οι λαοί, που εποίκισαν τον ελλαδικό χώρο το μεσαίωνα

Από τον στ΄αιώνα κι ύστερα, κατέβηκαν κι εγκαταστάθηκαν πολλοί σλάβοι στον ελλαδικό χώρο. Από την Πελοπόννησο, πέρασαν στα νησιά τού Αιγαίου κι έφτασαν ως την Κρήτη αλλάζοντας την εθνογραφική σύνθεση τού πληθυσμού. Αιώνες αργότερα, στο χώρο εγκαταστάθηκαν κι άλλοι επήλυδες, κυρίως αρβανίτες, βλάχοι κ.ά..

Θα ρωτήσει όμως κάποιος: Ενώ ακόμα κι ως σήμερα, οι βλάχοι κυρίως κι οι αρβανίτες σε πολλές περιοχές ξεχωρίζουν από τον άλλο πληθυσμό από τα ήθη και έθιμα κι ιδιαίτερα από τη γλώσσα τους, οι σλάβοι εξαφανίστηκαν; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν είναι δύσκολη. Θα υπενθυμίσω πρώτα, πως σ΄ όλη την Ελλάδα υπάρχουν χιλιάδες σλάβικα τοπωνύμια. Στη νεοελληνική γλώσσα υπάρχουν επίσης σλάβικες λέξεις.

Θεωρητικοί τής Ρωμιοσύνης προπαγανδίζουν, ότι όλοι αυτοί οι λαοί, που ήρθαν στον ελλαδικό χώρο το μεσαίωνα, εξελληνίστηκαν. Πρόκειται περί ιστορικού ψεύδους. Οι λαοί αυτοί, αργά ή γρήγορα εκβυζαντινίστηκαν ή σωστότερα, εκρωμαΐστηκαν, δηλαδή πήραν τη θρησκεία (χριστιανισμό) άν δεν ήταν ήδη χριστιανοί και -παράλληλα με τη μητρική τους- την επίσημη γλώσσα τής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (που από τον ζ΄ αιώνα κι ύστερα ήταν η ελληνική). Δεν εξελληνίστηκαν, καθ΄ ότι δεν υπήρχαν στοιχεία τού ελληνικού πολιτισμού (παιδεία, αθλητισμός κ.λπ.) στο Βυζάντιο. Ακόμα κι ως λέξη, ο έλληνας ήταν υπό διωγμό όλο τον βυζαντινό μεσαίωνα. Το ότι ήταν υποχρεωμένοι να μάθουν τα ελληνικά, δεν σημαίνει, ότι είχαν καμμία άμεση φυλετική σχέση με τούς αρχαίους έλληνες, όπως κι αν πάει τώρα κάποιος στην Αμερική, θα μάθει τα αγγλικά χωρίς να είναι απαραίτητα αγγλικής καταγωγής ούτε αυτός ούτε κι οι άλλοι, που ήδη βρίσκονται εκεί και μιλάνε αγγλικά...

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

Fri, 11 Nov 2011 15:21:05 +0200

ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ

Συγγραφέας:
Friedrich Wilhelm Nietzsche

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΩΡΕΑΝ

«Θα μιλήσω για τούς προπλατωνικούς φιλοσόφους σαν για μια κοινωνία συμπαγή και σκέπτομαι ν' αφιερώσω, σ' αυτούς μόνους, τούτη τη μελέτη. Με τον Πλάτωνα αρχίζει κάτι ολότελα διαφορετικό, ή, μπορεί κανείς να πεί εξ ίσου δικαιολογημένα, από τον Πλάτωνα και δώθε λείπει από τους φιλοσόφους κάτι το ουσιαστικό, αν τους συγκρίνουμε μ' αυτή τη Δημοκρατία των μεγαλοφυιών, που εκτείνεται από τον Θαλή ως τον Σωκράτη. Αν θελήσει να κρίνει κανείς δυσμενώς αυτούς τους παληούς διδασκάλους, μπορεί να τους βρει με περιoρισμένη αντίληψη και να πει, πώς οι επίγονοι τους, με τον Πλάτωνα επικεφαλής, είναι περισσότερο νοήμονες. Θάταν δικαιότερο και ειλικρινέστερο αν λέγαμε, πως οι τελευταίοι είναι τραγέλαφοι και οι πρώτοι τύποι αγνοί.

»Ο ίδιος ο Πλάτωνας είναι ο πρώτος μέγας τραγέλαφος, τόσο στη φιλοσοφία του όσο και στην προσωπικότητά του. Η θεωρία του περί των Ιδεών περικλείει στοιχεία σωκρατικά, πυθαγόρεια και ηρακλειτικά, γι' αυτό δεν είναι φαινόμενο τύπου αγνού. Κι ως άνθρωπος επίσης ο Πλάτωνας συγκεντρώνει στον εαυτό του τη βασιλική επιφύλαξη και την επιβλητική αταραξία τού Ηράκλειτου, τη μελαγχολική ευαισθησία τού νομοθέτη Πυθαγόρα και τη διαλεκτική τού ψυχογνώστη Σωκράτη. Όλοι οι κατοπινοί φιλόσοφοι είναι τέτοιοι τραγέλαφοι. Όταν παρουσιάζονται με χαρακτήρα αρκετά έντονο, όπως οι Κυνικοί, δεν πρόκειται πια περί τύπου, πρόκειται περί γελοιογραφίας.

»Είναι αληθινή δυστυχία, που δεν μάς διασώθηκαν παρά τόσα λίγα κείμενα απ' αυτούς τους πρώτους διδάσκαλους τής φιλοσοφίας και δεν έφτασαν ίσαμ΄ εμάς παρά μόνο αποσπασματικά. Η απώλεια τούτη μάς αναγκάζει αθέλητα να τους μετράμε με πλαστά μέτρα, κι από το εντελώς τυχαίο γεγονός, ότι από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη δεν έλειψαν ποτέ οι θαυμαστές και οι αντιγραφείς, γινόμαστε άδικοι προς τους προκατόχους τους. Παραδεχόμαστε πολλές φορές, πως και για τα βιβλία υπάρχει κάποια μοίρα, ένα fatum libellorum, μα θάναι μοίρα κακή αυτή, που έκρινε καλό να μάς αφαιρέσει τον Ηράκλειτο, το θαυμάσιο ποίημα τού Εμπεδοκλή, τα συγγράμματα τού Δημόκριτου, πού οι αρχαίοι εξίσωναν με τον Πλάτωνα και που τέτοιος ακόμα, καθώς μάς απόμεινε, τον ξεπερνά σε απλότητα. Σ΄ αντάλλαγμα φιλοδωρηθήκαμε με τα συγγράμματα των Στωικών, των Επικούρειων και τού Κικέρωνα. Φαίνεται λοιπόν, πως στερηθήκαμε από το λαμπρότερο μέρος τού ελληνικού πνεύματος».

Το αναγνωστικό κοινό γνωρίζει περισσότερο το έργο τού Φ. Νίτσε, «Η γέννηση τής τραγωδίας», πού και σήμερα ακόμη, παρ' όλες τις μεταγενέστερες έρευνες και τις αναπόφευκτες συμπληρώσεις των αρχικών στοιχείων τής γνώσης μας για τους αρχαίους τραγικούς, αποτελεί τη βαθύτερη μύηση στο πνεύμα τής τραγωδίας. Το έργο αυτό θα είχε ένα συμπλήρωμα, γιατί ο Νίτσε -υμνητής τού προσωκρατικού ελληνικού πνεύματος- πίστευε, πως τραγωδία και φιλοσοφία είναι δυο κλάδοι αδελφοί, που φύτρωσαν ταυτόχρονα από τον ίδιο κορμό τού πνεύματος τής προκλασικής εποχής.

«Η γέννηση τής φιλοσοφίας στα χρόνια τής ελληνικής τραγωδίας» αποτελεί, συνεπώς, ένα είδος αναγκαίας συνέχειας στο γνωστό ήδη έργο του για την τραγωδία και το απαραίτητο συμπλήρωμα, που βοηθάει να δούμε τη νιτσεϊκή σκέψη σ' όλη την ευρύτητα και την πληρότητα της. Στους καιρούς μας, όπου η συστηματική μελέτη τής κλασικής και τής προκλασικής φιλοσοφίας πήρε την έκταση που αρμόζει, συντροφιασμένη με τις προσπάθειες για τη βαθύτερη κατανόηση τού αισθητικού περιεχομένου τής αρχαίας τραγωδίας, η μετάφραση τού μέχρι πρό τινος άγνωστου και στο ευρύτερο ευρωπαϊκό κοινό αυτού τού έργου τού γερμανού φιλόσοφου γίνεται μια χρήσιμη συμβολή...

''Εσλαυώθη πάσα η χώρα...''

Sat, 5 Nov 2011 12:02:10 +0200

Οι σλάβικοι εποικισμοί
στον ελλαδικό χώρο

Από τον 6ο αιώνα κι ύστερα, κατέβηκαν κι εγκαταστάθηκαν πολλοί σλάβοι -όχι μόνο στην βόρεια και κεντρική Βαλκανική, αλλά και- στον ελλαδικό χώρο. Έφτασαν κι εγκαταστάθηκαν ως την Πελοπόννησο. Αργότερα, πέρασαν με πλεούμενα στα νησιά τού Αιγαίου κι έφτασαν ως την Κρήτη.

Παληότερα, στούς ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους, είχαν εγκατασταθεί εδώ, κυρίως στίς μεγάλες πόλεις, πολλοί ξένοι (ανατολίτες και ρωμαίοι), ο εποικισμός όμως των σλάβων ήταν μεγαλύτερος. Η εθνογραφική σύνθεση τού πληθυσμού τού ελλαδικού χώρου άλλαξε πολύ. (Αργότερα άλλαξε ακόμα περισσότερο με την εγκατάσταση κι άλλων φυλών, όπως αρβανιτών, βλάχων, αρμένιων, τούρκων κ.λπ.).

Το ζήτημα τού μεσαιωνικού εκσλαβισμού τού ελλαδικού χώρου αποτελεί ευθεία βολή στην ιδέα περί δήθεν ιστορικής συνέχειας των αρχαίων ελλήνων και των σημερινών κατοίκων τής Ελλάδας, το σκληρό πυρήνα δηλαδή, τού σύγχρονου εθνικού μας μύθου. Οι ιστορικοί, που αναφέρθηκαν σ΄ αυτό, δέχθηκαν το ανάθεμα τού επίσημου νεοελληνικού κρατιδίου, αλλά και των ποδηγετούμενων ρωμιών διανοούμενων, οι οποίοι τούς αποκήρυξαν, ενίοτε με βαρύτατες ύβρεις. Έκτοτε, το θέμα αποτέλεσε εθνική υπόθεση και προσφιλές πεδίο άσκησης εθνικοφροσύνης για ερασιτέχνες, αλλά κι επαγγελματίες ελληναράδες πατριώτες...

Εμβολιασμοί και βρεφική θνησιμότητα

Sat, 29 Oct 2011 23:03:06 +0300

Επιστημονικές μελέτες αποδεικνύουν
την άμεση σχέση μεταξύ των εντατικών προγραμμάτων εμβολιασμών
και των υψηλών ποσοστών βρεφικής θνησιμότητας

   Πριν τα πρώτα του γενέθλια, ένα μωρό στην Αμερική θα δεχτεί 26 εμβόλια -μέρος τού εντατικού προγράμματος εμβολιασμών παγκοσμίως- και αυτό συμβαίνει σχεδόν σε κάθε παιδί μέχρι την ηλικία τού ενός έτους, στις αναπτυγμένες χώρες. Αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται σε κάθε κράτος με ένα εντατικό πρόγραμμα εμβολιασμών, δείχνοντας άμεση σύνδεση μεταξύ των αριθμών των δόσεων, που χορηγούνται τον πρώτο χρόνο τής ζωής και τού ποσοστού βρεφικών θανάτων.

   Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν το χειρότερο ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας από 34 πολιτείες, που αξιολογήθηκαν σε μια νέα έρευνα, με 6,22 βρέφη στα 1000 να πεθαίνουν πριν την ηλικία τού ενός έτους. Καθώς στις ΗΠΑ γεννιούνται γύρω στα 4 εκατομμύρια μωρά το χρόνο, αυτό σημαίνει, ότι 24.800 θα πεθάνουν πριν τα πρώτα τους γενέθλια και για πολλά από αυτά ίσως ευθύνεται ο μεγάλος αριθμός εμβολιασμών. Αυτό είναι το χειρότερο ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας από όλες τις ανεπτυγμένες χώρες.

   Η εικόνα αυτή είναι πολύ διαφορετική από εκείνη, που παρουσιάζεται από το Αμερικανικό Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών (National Vaccine Injury Compensation Program), το οποίο, τον περασμένο χρόνο δέχτηκε, ότι πέθαναν μόνο 107 παιδιά ως άμεσο αποτέλεσμα εμβολιασμού και κατέβαλε 110 εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση στις οικογένειες...

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

Sun, 23 Oct 2011 22:44:03 +0300

Από τους φυσικούς φιλόσοφους,
στη μεταφυσική θεολογία

* Τι ακριβώς είναι η Φιλοσοφία;
* Ποιά η σχέση τής Φιλοσοφίας με την Επιστήμη;
* Τι ήταν οι φυσικοί φιλόσοφοι και γιατί τους λέμε έτσι;
* Πώς η Φιλοσοφία μετά τους φυσικούς φιλόσοφους κατάντησε σταδιακά στείρα μεταφυσική, θεραπαινίδα τής θεοκρατίας;
* Γιατί η Φιλοσοφία διαχρονικά κυνηγήθηκε από τους εκάστοτε εξουσιαστές;

ΟΜΙΛΙΑ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Ομιλητής: Γιάννης Λάζαρης
Διοργάνωση: Πολιτιστικό Σωματείο «Κοινόν Ευβοέων»
Χορηγός επικοινωνίας: «Ελεύθερη Έρευνα»

ΔΕΥΤΕΡΑ 24 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, ώρα 7:30μμ
ΧΑΛΚΙΔΑ, κτίριο Νομαρχίας,
πλάγια είσοδος, οδός Ραούλ Φολλερώ.

ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΛΑ

Sat, 22 Oct 2011 11:23:53 +0300

Μια παραδοσιακή αλβανική φορεσιά

«Αλβανοί,
με την εθνική τους φορεσιά,
την πιο μεγαλόπρεπη τού κόσμου,
άσπρη φουστανέλλα...» Λόρδος Byron, 1809

Οι εύζωνοι τού παλατιού άρχισαν την καριέρα τους σα σωματοφυλακή τού Γεωργίου Α΄. Φυσικά, όταν οργανώθηκε το επίλεκτο αυτό σώμα, αποφασίστηκε και το είδος τής στολής, που θα έπρεπε να φοράει. Ο κλήρος έπεσε στη φουστανέλλα, τής οποίας όμως η προϊστορία είναι μεγάλη και σκοτεινή.

Η φουστανέλλα θεωρείται εθνική στολή των σημερινών ρωμιών. Πριν αποβεί στολή όμως, υπήρξε εθνική ενδυμασία. Για την ακρίβεια, η φουστανέλλα ήταν η εθνική ενδυμασία των αρβανιτών (αλβανών). Με τούς πολυάριθμους αλβανικούς εποικισμούς στον ελλαδικό χώρο, η φουστανέλλα καθιερώθηκε σαν ενδυμασία των ελληνόφωνων χριστιανικών πληθυσμών, ενώ τούς 17ο και 18ο αιώνες, έφτασε να αποτελεί την κυρίαρχη ενδυμασία τής Ρούμελης και τού Μοριά.

Η φουστανέλλα φερόταν από τούς κατοίκους τής Στερεάς Ελλάδας, τής Ηπείρου, τής Θεσσαλίας τής Πελοποννήσου και τής Μακεδονίας, ενώ ακόμα και μέχρι πριν από έναν αιώνα τη φορούσαν χωρικοί ορεινών περιοχών. Στη νέα πρωτεύουσα, την Αθήνα, έλαβε τίτλους τιμής. Την υιοθέτησε ακόμα κι ο Όθων.

Σήμερα, η φουστανέλλα συμβολίζει το έθνος, τούς αγώνες, τη λεβεντιά (τούρκικη λέξη: λεβέντες λέγονταν όσοι υπηρετούσαν στα επίλεκτα σώματα τού οθωμανικού πολεμικού ναυτικού, έτσι ονομάζονται και σήμερα), ενταγμένη στούς εθνοποιητικούς μηχανισμούς τού κράτους...

Οι προσωκρατικοί

Thu, 20 Oct 2011 13:33:53 +0300

Οι αρχαίοι λαοί πίστευαν, ότι ο κόσμος κυβερνάται από διάφορες θεϊκές δυνάμεις (μία ή περισσότερες) και κάθε τι, το οποίο συνέβαινε, οφειλόταν σε άμεση βούληση των θεών. Τυχαία περιστατικά και η ανάγκη ικανοποίησης πρωταρχικών αναγκών οδήγησαν σε στοιχειώδεις ανακαλύψεις, που είχαν άμεση σχέση με την πρακτική μονάχα ζωή. Οι οποιεσδήποτε γνώσεις τους βρίσκονταν σε άμεσο συσχετισμό με τις θρησκευτικές τους προκαταλήψεις και δοξασίες.

Πρώτος ο Θαλής ο Μιλήσιος, ο ιδρυτής τής Σχολής τής Μιλήτου, απομακρύνθηκε τελείως από τις θρησκευτικές παραδόσεις στην προσπάθειά του να ερμηνεύσει τα πράγματα τού κόσμου. Αφορμώμενος από τη σκέψη, ότι με την παρατήρηση και την έρευνα των φυσικών φαινομένων θα είναι δυνατόν να δοθεί απάντηση στο κοσμογονικό πρόβλημα, που απασχολεί το ανθρώπινο πνεύμα, χάραξε νέους δρόμους για τη θεώρηση των πραγμάτων τού κόσμου κι έθεσε έτσι τις βάσεις τής σύγχρονης επιστήμης μακρυά από κάθε θρησκευτική επιρροή. Από τότε, ο στοχασμός απολυτρωμένος από τη θρησκευτικο-θεοκρατική αντίληψη τής δημιουργίας τού κόσμου, αναζήτησε να βρεί μιά άλλη ερμηνεία, μια διαφορετική απάντηση με ορθολογισμό και συστηματικότητα.

Οι από του Θαλή μέχρι του Σωκράτη (προσωκρατικοί) φιλόσοφοι -υπολογίζονται σε τετρακόσιους- ακολουθώντες τα ίχνη των θεωρήσεων τού Θαλή για την ερμηνεία των πραγμάτων στη φύση και των λειτουργιών της, ονομάστηκαν επίσης και φυσικοί φιλόσοφοι. Ο Αριστοτέλης τους αποκαλεί φυσιολόγους.

Η φιλοσοφική έκφραση των προσωκρατικών φιλοσόφων συνιστά πνευματική πρωτοπορία για την εποχή τους και συνάμα αδιάψευστο τεκμήριο τής προσπάθειας τού αρχαϊκού ανθρώπου στον ελληνικό χώρο να υπερβεί τις κοινωνικές και θρησκευτικές κατεστημένες αγκυλώσεις και να θραύσει το περίβλημα τής μυθικής εξήγησης τού κόσμου...

H ''αλήθεια'' τής Ρωμιοσύνης

Sat, 15 Oct 2011 20:10:25 +0300

Και τα σκουριασμένα δεκανίκια της

Τα σκουριασμένα δεκανίκια τής δήθεν ελληνικότητας και τής ορθοδοξίας δεν μάς κρατούν άλλο. Σάπισαν και σωριάζονται στο έδαφος, μαζί τους πέφτουμε κι εμείς, οι κουτσοί ραγιάδες βαλκάνιοι ψεύτες τού γενάρχη μας Καραγκιόζη και των λοιπών μεσαιωνικών αντιηρώων. Μία αποσαθρωμένη κοινωνία, ένα διαλυμένο πολιτικό σύστημα, μια σάπια Εκκλησία... τα κενά τους καταλαμβάνονται από τον καθένα, που νομίζει, ότι κατέχει τη μια και μοναδική «αλήθεια».

Γιατί και πώς φτάσαμε ως εδώ; Μήπως φταίμε εμείς οι ίδιοι; Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι: Η χώρα, στην οποία ζούμε, είναι από τη βάση της το μεγαλύτερο ψέμα στη σύγχρονη ιστορία. Η χώρα μας καπηλεύτηκε την ονομασία ενός άλλου λαού, αυτού των ελλήνων. Χοντρά και σχιζοφρενικά ψέματα, όπως: «Το Βυζάντιο είναι συνέχεια τής αρχαίας Ελλάδας», «το 1821 έγινε η παλιγγενεσία των ελλήνων», «οι αρβανίτες, οι βλάχοι, οι κρήτες, οι πόντιοι και οι λοιποί βαλκάνιοι άποικοι τής χώρας μας είναι γηγενείς και μάλιστα είναι γονιδιακοί απόγονοι των αρχαίων ελλήνων», «είμαστε έλληνες και χριστιανοί ορθόδοξοι και η μετάβαση αυτή έγινε φυσικά και με αγάπη».

Ακολουθούν κι άλλα τερατώδη ψέματα, που έχουν σφυρηλατήσει την εθνική και τη θρησκευτική μας συνείδηση ως έλληνες, ως βυζαντινοί, ως χριστιανοί ορθόδοξοι, ως αριστεροί, ως δεξιοί, ως σοσιαλιστές, ως παναθηναϊκοί, ως, ως, ως... Με λίγα λόγια, μπάχαλο...

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ Ο ΤΑΦΟΣ ΣΤΗ ΒΕΡΓΙΝΑ

Sun, 9 Oct 2011 19:11:38 +0300

Μια εικοσαετία μετά το θάνατο τού Φιλίππου Β΄
χρονολογείται τελικά ο τάφος τής Βεργίνας.

Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
ο καθηγητής κλασικής αρχαιολογίας τού Α.Π.Θ.,
δρ. Παναγιώτης Φάκλαρης,
μαθητής και στενός συνεργάτης τού Μ. Ανδρόνικου.

Ο «ασύλητος τάφος ΙΙ τής Μ. Τούμπας τής Βεργίνας», όπως επιστημονικά ονομάζεται, ο γνωστός ως «τάφος τού Φιλίππου», δεν περιείχε καμμιά απόδειξη, ότι ανήκει στον Φίλιππο Β΄. Αποδόθηκε από τον ανασκαφέα του, Μανώλη Ανδρόνικο, στο βασιλιά τής Μακεδονίας Φίλιππο Β’, βάσει σειράς επιχειρημάτων στηριγμένων σε ενδείξεις, που προέκυπταν από το σύνολο τού ευρήματος.

Σήμερα, με τη φυσική πρόοδο τής επιστήμης και με το πλήθος των ευρημάτων από τη Μακεδονία να αυξάνει τις γνώσεις μας διαρκώς, η επιστημονική κοινότητα στην συντριπτική πλειονότητά της έχει απορρίψει το συσχετισμό τού τάφου με τον Φίλιππο Β΄και ο καθηγητής τού Α.Π.Θ., δρ. Παναγιώτης Φάκλαρης, ο οποίος υπήρξε μαθητής και στενός συνεργάτης τού καθηγητή Ανδρόνικου και ανασκαφέας ο ίδιος τής Βεργίνας, μελετώντας το περιεχόμενο τού τάφου καταλήγει σε έναν επιφανή αξιωματούχο τού μακεδονικού στρατού τής εποχής τού Μ. Αλεξάνδρου, τού οποίου το όνομα θα παραμείνει άγνωστο...

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΝΗΓΟΣ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ

Thu, 6 Oct 2011 20:04:57 +0300

Και αρχαίων γλυπτικών
και αρχιτεκτονικών έργων,
σε μοναστήρι τού Υμηττού.

Όταν κάποιος δει στην Αγία Παρασκευή, στους πρόποδες τού Υμηττού, την πινακίδα προς: «Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Κυνηγού», ίσως σκεφτεί, ότι το όνομα τής μονής πιθανώς να προήλθε από κάποιο μοναχό, που πιθανώς κυνηγούσε λαγούς κι άλλα άγρια ζώα, προκειμένου να επιβιώσει στο βουνό. Στο Βυζαντινό Μουσείο όμως, εκτίθεται η εικονιζόμενη μαρμάρινη πλάκα από τη μονή, όπου αναγράφεται το πλήρες όνομά της: Μονή αγίου Ιωάννου Προδρόμου (τού Κυνηγού των Φιλοσόφων).

Η «Ελεύθερη Έρευνα» επισκέφτηκε το συγκεκριμένο μοναστήρι (εκεί ψηλά στον Υμηττό) και διαπίστωσε, ότι δεν κυνηγούσαν μόνο φιλοσόφους, αλλά και αρχαία γλυπτικά κι αρχιτεκτονικά έργα, τα οποία, αφού κατέστρεψαν, ενσωμάτωσαν (από την πολλή ...αγάπη) στις μεταγενέστερες κατασκευές τους ή απλά τα πέταξαν.

Για τού λόγου το αληθές, παρατίθενται οι παρακάτω φωτογραφίες...

Mια ντροπιαστική ''ταμπέλα''

Wed, 5 Oct 2011 14:45:48 +0300

«Αμερικάνοι, φονιάδες των λαών!»
Δικαιολογημένα ή όχι;

Είναι γνωστό σε όλους, ότι το κράτος των Ηνωμένων Πολιτειών δεν χαίρει της μεγαλύτερης εκτίμησης από τον απλό κόσμο ανά τη γη. Χαρακτηρισμοί, όπως «φονιάδες των λαών», «εγκληματίες», «απάνθρωποι», «κτήνη» ακούγονται όλο και πιο συχνά. Πού βασίζονται όμως αυτοί οι χαρακτηρισμοί;

Αρκεί η συμμετοχή μιας χώρας σε μια σειρά πολέμων ή η υπερβολική χρήση βίας, για να αποκτήσει την ταμπέλα τού σφαγέα (άλλωστε η ιστορία δείχνει, ότι δεν υπάρχει κράτος στη γη, που να μην έχει πάρει μέρος σε πολέμους ή να μην έχει προβεί σε ακρότητες). Τις απαντήσεις θα επιχειρήσει να δώσει το παρόν άρθρο, με το οποίο θα κάνουμε μια σύντομη αναδρομή στα πολεμικά πεπραγμένα των ΗΠΑ. Η αναδρομή μας θα ξεκινήσει πριν από την ίδρυση τού αμερικανικού κράτους, γιατί πιστεύουμε, πως από μια τέτοια καταγραφή δεν θα πρέπει να λείπει το αίμα των αθώων ινδιάνων και αφρικανών, που εξοντώθηκαν από τους προγόνους των αμερικανών...

Τα φτερά των δεινοσαύρων

Sun, 2 Oct 2011 20:09:58 +0300

Νέα ευρήματα και η σύγχρονη τεχνολογία
αλλάζουν άρδην τις αντιλήψεις τής επιστημονικής κοινότητας
για τούς δεινόσαυρους

Επί εκατοντάδες χρόνια πιστεύαμε, ότι οι δεινόσαυροι βασίλευαν στη γη ως ερπετοειδή θηρία. Ότι επρόκειτο για τεράστιες σαύρες, που τρομοκρατούσαν τα πάντα. Ένα μικρό πτηνό όμως, διαλύει τις βαθειά ριζωμένες αντιλήψεις μας για τον τυραννόσαυρο και για όλα τα σαρκοβόρα αδέλφια του. Η σύγχρονη επιστήμη αποδεικνύει, ότι κάναμε μεγάλο λάθος...

ΠΑΝΤΟΣ ΠΛΕΙΝ ΕΙΣ ΚΟΡΙΝΘΟΝ

Sun, 25 Sep 2011 12:05:35 +0300

Φωτογραφική αποτύπωση
τριτοκοσμικών και τραγελαφικών καταστάσεων
στους αρχαιολογικούς χώρους τής Κορίνθου

Η Κόρινθος ήταν κατοικημένη από αρχαιοτάτων χρόνων. Το εμπόριο, καθώς κι οι οικονομικές και λιμενικές δραστηριότητες συνέβαλαν στο να γίνει η πόλη κατά τους κλασικούς χρόνους ένας τόπος ιδιαίτερα ζωντανός.

Η Κόρινθος ήταν ένα από τα καλύτερα λιμάνια, αφού η νευραλγική γεωγραφική της θέση, τής επέτρεπε να ελέγχει τούς δυο κόλπους απ΄ τη μια και την άλλη μεριά τού ισθμού. Μέρος συνάντησης εμπόρων και ταξιδευτών Ανατολής και Δύσης, αποτελούσε υποχρεωτικό πέρασμα για όλους εκείνους, που κινούνταν ανάμεσα στη βόρειο Ελλάδα και την Πελοπόννησο. Η πολυτέλεια και τα πλούτη των κατοίκων της ήταν φημισμένα σ΄ όλους τούς λαούς τής αρχαιότητας. Εκεί ήκμασαν οι τέχνες (ποίηση, ζωγραφική, γλυπτική, αγγειοπλαστική, βλ. κορινθιακός ρυθμός κ.ά.), η φιλοσοφία (π.χ. Περίανδρος), η τεχνολογία (εκεί -κι όχι στην Αθήνα- κατασκευάστηκαν οι πρώτες τριήρεις) κ.λπ..

«Ου παντός πλειν εις Κόρινθον», είχε επισημάνει ο Στράβων, δεν μπορούσε δηλαδή ο καθένας να πλευρίζει στην Κόρινθο («Γεωγραφικά», VIII, 378). Η πόλη γνώρισε καινούρια ακμή κατά τούς μέσους χρόνους και τη φραγκοκρατία.

Σήμερα, η κατάσταση, που επικρατεί στην Κόρινθο είναι αποκαρδιωτική. Βλέπετε, τις τύχες τής πόλης τούς τελευταίους αιώνες, τις έχει αναλάβει η παρηκμασμένη, διεφθαρμένη και χρεωκοπημένη σύγχρονη Τουρκορωμιοσύνη.

Το άρθρο αυτό αποτελεί φωτογραφική αποτύπωση τριτοκοσμικών και τραγελαφικών καταστάσεων, με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπος ο επισκέπτης στη σημερινή Κόρινθο κι ιδιαίτερα στους αρχαιολογικούς της χώρους (Ακροκόρινθο, αρχαία Αγορά και αρχαιολογικό μουσείο)...

ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ !

Wed, 21 Sep 2011 10:23:31 +0300

Επισκεφθείτε την «Ελεύθερη Έρευνα», που λειτουργεί πλεον αναβαθμισμένη με νέα βελτιωμένη εμφάνιση, νέα ύλη και περισσότερες δυνατότητες και παροχές στα μέλη της.

EΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ
Διαδικτυακό περιοδικό
http://www.freeinquiry.gr

Πάμε παραλία!

Fri, 1 Jul 2011 11:26:35 +0300

     Κατά τη διάρκεια τού καλοκαιριού θα εναλλάσονται καθημερινά στην πρώτη σελίδα όλα τα παλαιότερα άρθρα μας προς χάρη και των νεότερων αναγνωστών μας. Σε έκτακτες περιπτώσεις θα τροφοδοτούνται μόνον οι Ενότητες ΜΗΝΥΜΑΤΑ - ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ και ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ.

    Θα επανέλθουμε με νέα ύλη από Σεπτέμβριο.

    Καλό καλοκαίρι!

H "τυχερή γενιά" τής... παράγκας

Sun, 26 Jun 2011 17:03:20 +0300

Βυθισμένη στην υποκουλτούρα,
τη διαφθορά, τον εθνικισμό, τη θεοκρατία,
αλλά και την ...αγανάκτηση

«Ο καθένας, κάθε στιγμή μπορεί να θυμώσει,
αυτό είναι πολύ εύκολο. Όμως το να θυμώσεις
με το σωστό άνθρωπο, στο σωστό βαθμό,
για το σωστό λόγο, τη σωστή στιγμή και με το σωστό τρόπο,
αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο».
Αριστοτέλης, «Ηθικά Νικομάχεια», 1109a 26-29.

     Eίμαστε η γενιά τού Πολυτεχνείου, η «τυχερή γενιά», όπως λένε οι παλαιότεροι. Τυχεροί, επειδή εμείς δεν ζήσαμε κατοχή, πείνα, εμφύλιο, αλληλοσφαγές, γενοκτονίες. Αλλά ούτε και τη χούντα τού Ελλάς Ελλήνων χριστιανών. Άλλωστε η γενιά μας ήταν αυτή που ανέτρεψε την χούντα και έφερε την σημερινή κοινοβουλευτική δημοκρατία. Έτσι, αποφύγαμε τις κακουχίες, τις δυστυχίες, τις λογοκρισίες, τις απαγορεύσεις, τις εξορίες, τις φυλακίσεις. Τα είχαμε όλα εύκολα από μικροί, φαγητό, χρήματα, δουλειές, ανέσεις, ευκολίες.

     Αντιθέτως, εμείς, η τυχερή αυτή γενιά, βρήκαμε πολλά και σπουδαία πράγματα υποθήκη από τούς παλαιότερους, τούς παπούδες μας. Βρήκαμε την τιμημένη ιστορία μας, με το δοξασμένο βυζάντιό μας, με τα κρυφά σχολειά μας, τούς μεγάλους ήρωες τού ΄21, την «κολώνα τού έθνους μας» την Ορθοδοξία μας, τον Βενιζέλο και την επέκταση τής χώρας, τον ηρωικό πόλεμο τού ΄40 με ιταλούς και γερμανούς, όλα φορτωμένα με ατελείωτα ψέματα.

     Οι παληότεροι μάς άφησαν ακόμα παρακαταθήκη όλα τα κατάλοιπά τους, τα ρουσφέτια, τις απατεωνιές, το παρακράτος, τις μίζες, τούς μεγάλους απατεώνες πολιτικούς μας και τα πουλημένα κόμματα και την παράγκα, όλη η χώρα είναι μία ατελείωτη παράγκα με πολλές πόρτες και παράθυρα. Μία παράγκα, που τα τελευταία χρόνια ξεχαρβαλώνεται, καταρρέει. Μία παράγκα γεμάτη βόθρο και ακαθαρσίες. Μιλάμε για το μεγαλύτερο και το βαθύτερο παρακράτος, που έχει φανταστεί άνθρωπος. Κάθε φορά, που πέφτει μία πόρτα ή ανοίγει ένα παράθυρο τής παράγκας, ξεσπάει και ένα σκάνδαλο, ατελείωτα σκάνδαλα, που εμπλέκονται σ΄ αυτά πολλοί...

Έχει απεργία

Sun, 19 Jun 2011 02:52:40 +0300

11 Μαΐου 2011, φαινομενικά είναι «μια μέρα σαν όλες τις άλλες». Μια μικρή διαφορά είναι, ότι για ακόμα μια φορά «θα κλείσει το κέντρο», γιατί «έχει απεργία». Αναπροσαρμογή ρουτίνας. Στο δημόσιο, όσοι/ες δεν πάνε για δουλειά θα δηλώσουν «κανονική άδεια» ή «ασθένεια». Όσοι/ες αναγκαστούν ή επιλέξουν να πάνε στη δουλειά θα φύγουν νωρίτερα, για να μην γίνουν «επεισόδια». Στον ιδιωτικό τομέα, σε πολλές περιπτώσεις όποιος/α επιλέξει να απεργήσει η απόλυση θα είναι ένα από τα πιο πιθανά ενδεχόμενα. Σε άλλες περιπτώσεις, η συμμετοχή σε μια συλλογική εργασιακή αποχή νοείται ως «αστεία», «γραφική», «να απεργήσω απέναντι σε ποιόν; Αφού δεν έχω αφεντικό».

Πέρα τού διαχωρισμού δημόσιου/ιδιωτικού τομέα, όπου τα όρια δεν είναι τόσο ξεκάθαρα όσο οι διαπροσωπικές σχέσεις τα διαποτίζουν και συνέχεια τα μετατοπίζουν άρα και τα υγροποιούν, η έννοια τής απεργίας αποκτά νόημα ως κάτι πέρα και έξω από εμάς. Σημασιοδοτείται ως μια «παρέκκλιση» στο κέντρο τής κάθε πόλης, που λαμβάνει χώρα ως ένα συμβάν, όπου η κοινοτοπία και οι ρόλοι διαδηλωτών, μπάτσων, ασφαλιτών, δημοσιογράφων θα είναι ένα ακόμα θέαμα για τις ειδήσεις των οκτώ. Ακόμα και η επανάληψη τής φράσης «έχει απεργία» δηλώνει την πλήρη απουσία τού «εμείς». Πόσο αυτονόητη και αποδεκτή είναι όμως η διατύπωση αυτή από το να αρθρώναμε «έχουμε απεργία»;...

Είναι η θρησκεία σαν το σεξ;

Sun, 12 Jun 2011 03:46:52 +0300

Οδηγεί η καταπίεση τής θρησκείας
σε υπερβολές και επιπλέον διαστροφές,
όπως η καταπίεση τού σέξ;

Ορισμένοι υπερασπιστές τής θρησκείας υποστηρίζουν, ότι η θρησκεία είναι σαν το σεξ: οι προσπάθειες για να καταστείλεις την επιθυμία για σεξ ή να το εξαλείψεις είναι μάταιες, μή ρεαλιστικές και απάνθρωπες, γιατί το σεξ αποτελεί μέρος τής ανθρώπινης φύσης. Ομοίως και η καταστολή τής θρησκείας είναι σαν την καταστολή τού σεξ: δεν είναι μόνο ανέφικτη, αλλά και ολέθρια.

Ανταποκρίνεται όμως, αυτός ο ισχυρισμός στην πραγματικότητα;

Ομιλία - συζήτηση "Περί ύπαρξης θεού"

Tue, 7 Jun 2011 13:11:52 +0300

Θα εξετασθεί η εγκυρότητα ορισμένων επιχειρημάτων (παληών και νεότερων) υπέρ και κατά τής ύπαρξης θεού, θα παρατεθούν αναλυτικές προσεγγίσεις στην αξιολόγηση ισχυρισμών και επιχειρημάτων σχετικά με τη θρησκεία και το θεό και θα παρουσιασθεί -μεταξύ άλλων- ένα επιχείρημα από την αρχαία Ελλάδα, καθώς και μια τροποποιημένη εκδοχή του.

Ο δρ. Μιχάλης Αριστείδου είναι καθηγητής σε πανεπιστήμιο των Η.Π.Α. (Northwestern State University). Κατάγεται από την Κύπρο• γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975. Αφού πήρε πτυχίο στα μαθηματικά από το Α.Π.Θ. (1999), συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στις Η.Π.Α., όπου απόκτησε master στα μαθηματικά (2001), στη φιλοσοφία με τη διατριβή «Irrationality and human reasoning» (2004) και διδακτορικό στα μαθηματικά στο Luisiana State University (2005). Ο κ. Αριστείδου ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την αρχαία ελληνική φιλοσοφία και την επιρροή της στη δυτική σκέψη...

Από την παιδεία, όχι από την πλατεία...

Sat, 4 Jun 2011 01:25:46 +0300

...πρέπει να αρχίσει
ο «αγανακτισμένος» ρωμιός

     Αναλογισθείτε ποιά ήταν τα θέματα, που απασχολούσαν τη θεοκρατούμενη Ρωμιοσύνη τις τελευταίες δεκαετίες: Να ξαναλειτουργήσει η θεολογική σχολή τής Χάλκης, να αναγνωριστεί η οικουμενικότητα τού πατριαρχείου, να μην ονομαστούν οι σκοπιανοί μακεδόνες, να αναγράφεται το θρήσκευμα στις ταυτότητες κι άλλα τέτοια φαιδρά. Παράλληλα με τούς ανόητους αυτούς «εθνικούς» του στόχους, ο ρωμιός δεν παρέλειπε να διασπαθίζει συνεχώς το δημόσιο χρήμα με οικονομικές καταχρήσεις, μίζες, ιερά σκάνδαλα με σάπια κοτόπουλα, βατοπέδια κ.λπ. κ.λπ., αλλά και να κατασπαταλάει τα ευρωπαϊκά πακέτα στήριξης σε εξοχικά σπίτια, ακριβά αυτοκίνητα, πισίνες, ταξίδια στο εξωτερικό κ.ά..

     Δεν καταχράστηκαν χρήματα μόνο οι μεγάλοι τής άρχουσας τάξης (πολιτικάντηδες, ιεράρχες, μεγαλοεκδότες, δημοσιογράφοι κ.ά.). Πνιγμένοι στη διαφθορά, ο ένας ρωμιός έκλεβε τον άλλον. Έκλεβε στο ζύγι, στο συνεργείο, στο ταξίμετρο, στα τρόφιμα κ.λπ. κ.λπ. Παράλληλα, κούναγε πλαστικές σημαιούλες κάτω από τα μπαλκόνια των πολιτικάντηδων και συνωστιζόταν στα γραφεία τους, για να πετύχει κάποια ευνοϊκή μετάθεση τού κανακάρη του στο στρατό, ή να διορίσει τα παιδιά του ή τα ανήψια του, χωρίς να έχουν τα απαραίτητα προσόντα, σε καμμιά ήσυχη θεσούλα στο δημόσιο.

     Περήφανος για τη δήθεν αρχαιοελληνική καταγωγή του, ο βαθύτατα εθνικιστής και άφρων ρωμιός, δάκρυσε από χαρά, όταν ανέλαβε τούς Ολυμπιακούς Αγώνες με κόστος όμως, πολλαπλάσιο από τούς προηγούμενους των χαζοαμερικάνων.

     Έτσι, ύστερα από τριάντα χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αντί η Ελλάδα να είναι αυτή τη στιγμή πρότυπο ανάπτυξης στα Βαλκάνια, «κατάφερε» -για μια ακόμα φορά- να χρεωκοπήσει. Ο ρωμιός όμως, αντί να κάνει την αυτοκριτική του, να διδαχθεί από τα λάθη του και να μην τα επαναλάβει στο μέλλον, έχει αγανακτήσει. Σημειωτέον, ότι η αγανάκτηση αυτή προέκυψε, μόλις ήρθε η ώρα «να γίνει ταμείο». Όσο δεν γινόταν ταμείο, παρέμενε βολεμένος κατασπαταλώντας τούς πόρους και δεν αγανακτούσε. Επί πλέον, δεν αγανάκτησε με τον εαυτό του, τον κύριο υπεύθυνο για το σημερινά του χάλια, αλλά με κάποιους άλλους.

     Ίδιον τού βλακός είναι η έλλειψη αυτογνωσίας, να μεταθέτει δηλαδή τις ευθύνες για τα παθήματά του στούς άλλους. Τού ρωμιού μέχρι τώρα, τη μια τού έφταιγαν οι αμερικάνοι, την άλλη οι εβραίοι, οι τούρκοι, οι σκοπιανοί, οι ρώσοι, ο Κίσσινγκερ, η CIA, η ΚGB, ο Σόρος κ.λπ. κ.λπ.. Ποτέ του δεν έφταιξε ο ίδιος. Η αυτοκριτική βλέπετε, είναι δύσκολη υπόθεση, προϋποθέτει εξ άλλου παιδεία. Ποιό είναι το εύκολο λοιπόν; Να βγαίνει στην πλατεία και να φωνάζει αγανακτισμένος μεταθέτοντας και πάλι τις ευθύνες για την κατάντια του, αυτή τη φορά στη Μέρκελ, στο ΔΝΤ και στούς εγχώριους πολιτικάντηδες, τούς οποίους όμως, ο ίδιος ψήφισε (κάθε λαός εξ άλλου, έχει τούς πολιτικούς, που τού αξίζουν).

     Ας πάρουμε όμως, τα πράγματα από την αρχή...

Παλαιολόγοι σε χαρέμια και πασάδες

Sat, 28 May 2011 18:40:14 +0300

Παλαιολόγοι παραδίδουν γη και ύδωρ
και ανταμείβονται πλουσιοπάροχα από τον Μωάμεθ Β΄

     Πολλοί παλαιολόγοι τακτοποιήθηκαν από το σουλτάνο κατακτητή μετά την Άλωση:

     - Ο Δημήτριος Παλαιολόγος, αδελφός τού τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, παρέδωσε στον Μωάμεθ Β΄ την Πελοπόννησο κι ανταμείφτηκε με πλούσια δώρα και τις προσόδους τεσσάρων νησιών τού Αιγαίου εφ΄ όρου ζωής.

     - Η κόρη τού Δημήτριου Παλαιολόγου, Ελένη, παντρεύτηκε το σουλτάνο Μωάμεθ Β΄ κι έζησε το υπόλοιπο τής ζωής της στο χαρέμι του μέσα στη χλιδή.

     - Ο ανηψιός τού τελευταίου αυτοκράτορα, Μανουήλ, (γιός τού Θωμά Παλαιολόγου) επέλεξε να συνδιαλλαγεί με τον κατακτητή και να ζήσει ήσυχος στην Κωνσταντινούπολη. Απόκτησε οικογένεια και πέθανε χριστιανός εισπράττοντας από τον Μωάμεθ Β΄ σύνταξη.

     - Ο γιος τού Μανουήλ, Ιωάννης Παλαιολόγος, έγινε πασάς και ναύαρχος τού τουρκικού στόλου με το όνομα Μεχμέτ Μεσίχ Παλαιολόγος.

     Η Ιστορία τής Άλωσης θα πρέπει να επανεξεταστεί, ιδιαίτερα τα ενοχλητικά εκείνα σημεία της, που κάνουν λόγο για παράδοση κι όχι κατάληψη τής Κωνσταντινούπολης ύστερα από συνεννοήσεις -όχι μόνο των ιεραρχών, αλλά και- τού αυτοκράτορα με τον Μωάμεθ...

Είμαι βλάχος, δεν είμαι έλληνας!

Sat, 21 May 2011 17:56:18 +0300

     - Για το ότι σήμερα οι βλάχοι έχουν ελληνική συνείδηση (την ψευδαίσθηση δηλαδή, ότι είναι απόγονοι δήθεν των αρχαίων ελλήνων) δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία. Έγιναν όμως, χωρίς να έχουν κάποια άμεση φυλετική σχέση με τούς αρχαίους έλληνες.

     - Δεν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί, ότι οι βλάχοι είμαστε έλληνες, ενώ μιλάμε λατινικά.

     - Την ελληνική γλώσσα μάς την επέβαλε δια τής βίας ο νεοελληνικός εθνικισμός. Στο χωριό μου, όταν ήμουν μικρός, είχε στείλει ένα δάσκαλο ο Μεταξάς, που μάς κτυπούσε, όποτε μάς ξέφευγε και μιλούσαμε στη μητρική μας γλώσσα, τα βλάχικα...

     Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα» ένας 82χρονος βλάχος από την ορεινή Πίνδο...

Περί τής μή ελληνικής καταγωγής των βλάχων

Sun, 15 May 2011 01:25:54 +0300

Διαφορετική η ιστορική αλήθεια
από την προπαγάνδα τής Ρωμιοσύνης

     Οι διάφορες φυλές και λαοί, που κατοικούσαν στον ελλαδικό χώρο (σλάβοι, αλβανοί, βορειοαφρικανοί κ.λπ.), άρχισαν να αποκτούν ελληνική συνείδηση, δηλαδή την ψευδαίσθηση, ότι είναι απόγονοι των αρχαίων ελλήνων, από τον 19ο αιώνα κι έπειτα. Αποφασιστικό ρόλο στην εμπέδωση τής ελληνικής εθνικής ιδεολογίας (εθνικού μύθου) έπαιξε το νεοελληνικό κράτος αφ΄ ενός δια τής κρατικής παιδείας, που επέβαλε κι αφ΄ ετέρου δια τής βίας. Οι βλάχοι ανάπτυξαν ελληνική εθνική συνείδηση αργότερα, κυρίως με την ενσωμάτωσή τους ως υπηκόων στο νέο κράτος.

     Ιστορικοί και θεωρητικοί τής Ρωμιοσύνης, που ασχολήθηκαν με τούς βλάχους τής Θεσσαλίας, τής Ηπείρου και τής Μακεδονίας, με τη γλώσσα, τον πολιτισμό και την ιστορία τους, περιστράφηκαν περισσότερο γύρω από τη θεωρία - μύθο τού εκλατινισμού των δήθεν αυτοχθόνων ελληνικών πληθυσμών των περιοχών αυτών και τής δήθεν φυλετικής συγγένειας ελλήνων - βλάχων επιχειρώντας να διαστρεβλώσουν τα ιστορικά στοιχεία και την επιστημονική έρευνα προσαρμόζοντας τα συμπεράσματα των μελετών τους στις απαιτήσεις τού νεοελληνικού εθνικισμού.

     Έκτοτε, ο εθνικισμός, ο αλυτρωτισμός και ο καιροσκοπισμός έχουν θολώσει την ιστορική αλήθεια, η οποία είναι εντελώς διαφορετική και δεν έχει καμμία σχέση με τα αυθαίρετα εθνολογικά δημοσιεύματα, που επέβαλε η κρατική ιδεολογία...

Από τούς άσεμνους πίνακες τού Παρρασίου, στα χρυσά μεζεδάκια τού Μεγ. Αλεξάνδρου

Sun, 8 May 2011 01:00:22 +0300

Μια συλλογή από τα «Παράδοξα»,
τα «Γκίνες» τής αρχαιότητας.

    Το πιο άσεμνο έργο τέχνης. Ήταν τού μεγάλου ζωγράφου, Παρρασίου, με μια ασυνήθιστα ρεαλιστική σκηνή από τη μυθολογία, στην οποία απεικονιζόταν η Αταλάντη, καθώς έκανε στομαστικό έρωτα στον Μελέαγρο.

     Το πιο ακριβό σαπούνι. Ο Δημήτριος ο Πολιορκητής, βασιλιάς τής Μακεδονίας ξόδεψε 6.400 κιλά ασήμι περίπου, προκειμένου να αγοράσει σαπούνι για τις ερωμένες του.

     Η πιο υψηλή τιμή για βιβλίο. Ο Αριστοτέλης αγόρασε τα έργα τού Σπευσίππου αντί τριών ταλάντων, που αντιστοιχούσαν σε 77 κιλά ασήμι.

     Τα πιο πολυτελή μεζεδάκια. Ήταν αυτά, που πρόσφερε ο Μέγας Αλέξανδρος στούς καλεσμένους του. Μπουκίτσες από καρύδια, σύκα και άλλες λιχουδιές τυλιγμένες σε φύλλα χρυσού. Τις ξεφύλλιζαν και έτρωγαν το περιεχόμενό τους πετώντας το χρυσάφι στο έδαφος.

     Οι άνθρωποι τής αρχαιότητας ενδιαφέρονταν να μάθουν για φαινόμενα, που εμείς σήμερα θα τα ονομάζαμε ρεκόρ ή εντυπωσιακά γεγονότα. Αυτά τα φαινόμενα προέρχονταν από διάφορα πεδία τής ζωής• μπορεί να περιλάμβαναν θαυμαστές πληροφορίες για την Αίγυπτο, για παράξενα ζώα ή για τούς πλουσιότερους ανθρώπους τού κόσμου. Η κλασική γραμματεία είναι γεμάτη από ανέκδοτα και αναφορές τέτοιων εξαιρετικών γεγονότων, των «Παραδόξων», όπως ονομάζονταν. Ας απολαύσουμε ορισμένα από αυτά...

Προς ένα κόσμο χωρίς κράτη;

Sun, 1 May 2011 01:21:11 +0300

Τί κρύβει η όψιμη
νεοφιλελεύθερη «αντεξουσία»

     «Αντιεξουσιαστής» δήλωνε προεκλογικά (2009) ο νυν πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου. Η ρήση του αυτή εξελήφθη ως φθηνή προεκλογική κορώνα και προκάλεσε γενική θυμηδία. Ειδικά, όταν συνδυάστηκε με άλλες παλαιότερές του για νομιμοποίηση τής καλλιέργειας χασισόδεντρων στις πέργκολες και στα μπαλκόνια.

     Ωστόσο, έχουμε τη γνώμη, ότι οι αντιεξουσιαστικές εξάρσεις τού πρωθυπουργού δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ελαφρά τη καρδία, αφού, για όσους γνωρίζουν οικονομική ιστορία, είναι απολύτως ευθυγραμμισμένες με την τελευταία τάση και λέξη τής σύγχρονης νεοφιλελεύθερης ρητορείας.

     Σύμφωνα με αυτή την τάση, το κράτος πρέπει να αποσυρθεί εντελώς από τη σφαίρα τής δημόσιας ζωής και να εκχωρήσει τις αρμοδιότητές του στη ελεύθερη αγορά. Στην πράξη, η διαδικασία αυτή αρχίζει με μια έντεχνη μείωση των κρατικών εσόδων μέσω τής μείωσης τής προοδευτικής φορολογίας (κυρίως των μεγάλων επιχειρήσεων - βλ. αναδιανομή εισοδήματος). Eν συνεχεία, τα μειωμένα κρατικά έσοδα θα οδηγήσουν το κράτος σε αδυναμία να ανταπεξέρχεται στις («δαπανηρές» πλέον) κοινωνικές υπηρεσίες και ρόλους, με τούς οποίους θεωρείται, ότι έχει επιφορτισθεί παραδοσιακά. Έτσι, θα στρωθεί το χαλί, ώστε οι ρόλοι αυτοί να περάσουν στα χέρια τής ελεύθερης αγοράς. Αυτή νέα κατάσταση θα οδηγήσει στον ευκταίο (από τους «αντιεξουσιαστές» νεοφιλελεύθερους) μαρασμό τού κράτους και την μετατροπή του σε failed state, δηλαδή αδύναμο και συρρικνούμενο θεσμό, ο οποίος επιπλέον δεν θα αποτελεί ανταγωνιστή των μεγαλοεπιχειρηματικών συμφερόντων...

Οι στεναγμοί τού Ιωσήφ, τα φτερά των αρχαγγέλων, το "ψωμίον" τής μπουκιάς τού Ιούδα

Sun, 24 Apr 2011 16:54:31 +0300

  ...Είχαν τόσο αποθρασυνθεί οι καλόγεροι, που εμπορεύονταν τα ιερά κειμήλια και τόσο εφευρετικοί, ώστε τολμούσαν να προσφέρουν στούς αφελείς χριστιανούς για να προσκυνήσουν τούς... στεναγμούς τού Ιωσήφ, τα κέρατα τού Μωυσή και τα φτερά των αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ. Καί φυσικά δεν δίσταζαν να πουλάνε αντί κολοσσιαίων ποσών ακόμα και «κειμήλια», που, υποτίθεται, πως είναι μοναδικά.

     Έτσι, βρέθηκαν ύστερα από λίγους αιώνες στην Ιερουσαλήμ, στην Κωνσταντινούπολη, σε ναούς και μοναστήρια τής Ανατολής δεκάδες λόγχες, αμέτρητες χλαμύδες τού Χριστού, χιλιάδες καρφιά τού σταυρού και αγκάθια από τον «ακάνθινον στέφανον». Όσο για τα κομμάτια «τίμιου ξύλου» κυκλοφορούσαν τόσα, που αντιστοιχούσαν σε μυριάδες σταυρούς.

     Κανένας προσκυνητής δεν γύριζε από την Ανατολή με άδεια χέρια. Η ευλάβεια συνδυαζόταν με την κερδοσκοπική προσδοκία. Τα κειμήλια μεταπουλιόνταν σε αστρονομικές τιμές στα ευρωπαϊκά μοναστήρια κι εκείνα με τη σειρά τους μεταβάλλονταν σε πακτωλό αργυρολογίας.

     Κι όταν στο χρηματιστήριο των ιερών κειμηλίων εξαντλήθηκαν τα δάκρυα τής Παναγίας -είχαν κυκλοφορήσει στη χριστιανική οικουμένη τόννοι ολόκληροι- και τα φτερά των αγγέλων και τα γένεια τού Ιησού καί τα εργόχειρα τής Παναγίας, άρχισε το εμπόριο των αγίων λειψάνων, που προσφέρονταν σε απίστευτη ποικιλία...

Ανθυγιεινή η πολυήμερη χριστιανική νηστεία

Sun, 17 Apr 2011 02:51:44 +0300

Η νηστεία τής σαρακοστής
δεν βοηθάει στην αποτοξίνωση,
αλλά αντίθετα τοξινώνει χειρότερα τον οργανισμό

Ένας από τούς μεγάλους μύθους για τη νηστεία τής μεγάλης σαρακοστής και τις άλλες χριστιανικές νηστείες είναι, ότι δήθεν αποτοξινώνουν τον οργανισμό. Αλήθεια από τι τον αποτοξινώνουν; Πώς αποβάλλει τις τοξίνες μια τέτοια νηστεία; Ρωτήστε αυτά τα ερωτήματα σε όποιον ισχυρίζεται, ότι οι πολυήμερες νηστείες αποτοξινώνουν τον οργανισμό σας και δεν θα λάβετε καμμιά επιστημονική απάντηση.

Οι χριστιανικές νηστείες είναι ανθυγιεινές. Κατά τη διάρκειά τους οι νηστεύοντες ακολουθούν μια διατροφή, που δεν είναι φυσιολογική για τον άνθρωπο. Yπερκαταναλώνουν υδατάνθρακες και κυρίως ψωμί και ζυμαρικά, σάκχαρα (π.χ. χαλβάδες), ενώ αποφεύγουν τις απαραίτητες για την υγεία ζωικές τροφές, όπως είναι το κρέας, τα ψάρια και τα αυγά. Μια διατροφή υψηλή σε σάκχαρα και υδατάνθρακες όμως, όχι μόνο δεν βοηθάει στην αποτοξίνωση, αλλά στην πραγματικότητα τοξινώνει χειρότερα τον οργανισμό...

Κυνηγώντας γεωμετρικές χίμαιρες

Sun, 10 Apr 2011 12:33:23 +0300

     Aπό την αρχαιότητα, οι λύσεις των τριών προβλημάτων (δήλιο, τετραγωνισμός κύκλου, τριχοτόμηση γωνίας) παρέμειναν ανέφικτα όνειρα, με την πραγματοποίηση των οποίων ασχολήθηκαν πολλοί μαθηματικοί, μέχρις ότου ο Lindemann απέδειξε το αδύνατον αυτών (1882). Εν τούτοις, δεν έπαψαν μέχρι σήμερα να υπάρχουν μανιώδεις μαθηματικοί, ερασιτέχνες κατά το πλείστον, οι οποίοι με πάθος εξακολουθούν να κυνηγούν χίμαιρες...

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

O EΛΛΕΙΨΟΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ

και τα τρία άλυτα γεωμετρικά
προβλήματα τής αρχαιότητας

     Στην αρχαιότητα ήταν γνωστά τρία γεωμετρικά προβλήματα, που προσπαθούσαν να τα λύσουν με τη χρήση αδιαβάθμητου κανόνα και διαβήτη: Ο διπλασιασμός τού όγκου κύβου (δήλιο πρόβλημα), η τριχοτόμηση γωνίας και ο τετραγωνισμός τού κύκλου.

     Τα προβλήματα αυτά, όπως αποδείχτηκε αργότερα (Wantzel, 1837), δεν μπορούν να λυθούν μόνο με κανόνα και διαβήτη. Σύμφωνα με τη θεωρία τού γάλλου μαθηματικού Galois (1811 - 1832), για να λυθεί ένα γεωμετρικό πρόβλημα απολειστικά με κανόνα και διαβήτη, θα πρέπει να ανάγεται σε λύση πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εξίσωσης. Τα δύο πρώτα προβλήματα απαιτούν την κατασκευή κυβικής ρίζας, ενώ για το τρίτο, το π είναι υπερβατικός αριθμός (Θεώρημα Lindemann - Weierstrass, 1882), που σημαίνει, ότι δεν αποτελεί λύση καμμιάς πολυωνυμικής εξίσωσης με ρητούς συντελεστές.

     Οι αρχαίοι έλληνες μαθηματικοί, όταν είδαν, ότι οι προσπάθειές τους δεν απέδωσαν, στράφηκαν σε άλλες καμπύλες εκτός τού κύκλου και κατασκεύασαν και βοηθητικά όργανα (πέραν τού κανόνα και τού διαβήτη) για τη σχεδίαση αυτών των καμπύλων...

     Δυο νέες δημοσιεύσεις στην «Ελεύθερη Έρευνα»

Ο διανοούμενος "δεν έχει γόνατα"

Thu, 7 Apr 2011 10:17:01 +0300

     [ H «Ατομικότητα» είναι μια από τις κλασικές διαλέξεις τού αμερικανού αγνωστικιστή ρήτορα Robert Green Ingersoll (1833-1899). Στό απόσπασμα από τη διάλεξη αυτή, που ακολουθεί, o Ingersoll υμνεί την ελεύθερη σκέψη, που αναζήτα την αλήθεια, αδιαφορώντας για την Εξουσία και θέτοντας υπεράνω όλων την προσωπική πληρότητα. «Η αξία τής μονάδας είναι αδιαμφισβήτητη», έλεγε o Ingersoll, «το Σύμπαν δεν θα ήταν πλήρες χωρίς εσένα».]

     Σε κάθε μας βήμα συναντάμε τούς εχθρούς τής ατομικότητας και τής πνευματικής ελευθερίας. Η παράδοση μάς ακολουθεί από τη γέννηση μέχρι το θάνατο. Οι πρώτες μας ερωτήσεις προσκρούουν στην άγνοια και οι τελευταίες στις προκαταλήψεις. Χιλιάδες χέρια μάς σπρώχνουν στην πεπατημένη και η εκπαίδευσή μας συνοψίζεται σε μία λέξη: καταπίεση...

     Μάς επιτρέπεται να ερευνήσουμε οποιοδήποτε θέμα δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μάς και να εκφράσουμε τη γνώμη τής πλειοψηφίας με απόλυτη ελευθερία. Μάς έχουν γαλουχήσει, ότι η ελευθερία τού λόγου δεν θα πρέπει να προσκρούει στις δοξασίες τού λαού. Η κοινωνία προσφέρει συνεχείς επιβραβεύσεις για την προδοσία τού εαυτού μας. Έχουμε όλοι ακούσει κάποιους χριστιανούς να αναφωνούν, λίγο πριν απαγχονισθούν, πόσο καλύτερα θα ήταν, αν είχαν ακούσει τις συμβουλές τής μητέρας τους.

     Το ευτύχημα όμως για τον κόσμο μας είναι, ότι δεν ακολουθείται πάντοτε η μητρική συμβουλή. Είναι ευτύχημα για όλους μας, το ότι είναι έξω από την ανθρώπινη φύση να υπάκουει. Η παγκόσμια υποταγή ισοδυναμεί με την παγκόσμια αποτελμάτωση. Η ανυπακοή είναι μία από τις προϋποθέσεις προόδου. Διαλέξτε οποιαδήποτε εποχή στην Ιστορία τής ανθρωπότητας και πείτε μου, ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα τής τυφλής υπακοής. Αν υποθέσουμε, ότι κάποια στιγμή η Εκκλησία κατάφερνε να έχει τον απόλυτο έλεγχο στον νου τού ανθρώπου, οι λέξεις ελευθερία και πρόοδος δεν θα είχαν σβηστεί από το λεξιλόγιο μας; Ο κόσμος προχωρεί, κάθε φορά, που αψηφά τις «συμβουλές»...

H NYXTA - Iσαάκ Αφίμοβ (Κατεβάστε το βιβλίο δωρεάν)

Wed, 6 Apr 2011 12:04:07 +0300

     Το διήγημα Νightfall τού Ισαάκ Ασίμωφ θεωρείται από τούς περισσότερους λάτρεις τής επιστημονικής φαντασίας ως η καλύτερη σύντομη ιστορία τού λογοτεχνικού αυτού είδους, που γράφτηκε ποτέ. Μέσα στην περιορισμένη έκταση ενός διηγήματος, ο συγγραφέας κατορθώνει να περιγράψει με καίριο τρόπο την αγωνιώδη επιστημονική αναζήτηση, η οποία προσπαθεί να διευρύνει τα περιορισμένα αντιληπτικά μας όρια και να υπερκεράσει το φόβο για το Άγνωστο, τη σύγκρουση τού θρησκευτικού σκοταδισμού με τον ορθολογισμό, τη σχέση θρησκείας και ψυχασθένειας.

     Ο πλανήτης Λάγκας βρίσκεται σε ένα ηλιακό σύστημα έξι ηλίων. Φωτίζεται διαδοχικά και αδιάκοπα και οι κάτοικοί του δεν γνωρίζουν τί θα πει νύχτα. Ο συνεχώς φωτισμένος ουρανός δεν τούς επιτρέπει να αντιληφθούν την ύπαρξη τού υπόλοιπου Σύμπαντος, το οποίο νομίζουν, ότι περιορίζεται στον δικό τους πλανητικό χώρο και -εννοείται- δεν έχουν δει ποτέ τον έναστρο ουρανό.

     Ωστόσο, κάθε 2050 έτη ένας άλλος, άγνωστος μέχρι τότε σε αυτούς, πλανήτης παρεμβάλλεται ανάμεσα στον Λάγκας και στον ήλιο, από τον οποίο φωτίζεται εκείνη τη στιγμή. Ο Λάγκας τυλίγεται στο σκοτάδι, οι ανοίκειοι με τη νύχτα κάτοικοί του παρανοούν και, στην αναζήτησή τους για φως, πυρπολούν ό,τι βρουν μπροστά τους. Ο πολιτισμός τους (αυτο)καταστρέφεται, για να αρχίσει έναν νέο κύκλο μέχρι τον ερχομό τής επόμενης Νύχτας. Το γεγονός αυτό έχει καταγραφεί πολύ ασαφώς και αόριστα στησυλλογική μνήμη, την οποία διαχειρίζεται (βλ. διαστρεβλώνει) με τον πλέον επιδέξιο (βλ. τρομοκρατικό) τρόπο της η Θρησκεία.

     Ενώ επίκειται άλλη μια έκλειψη, οι επιστήμονες προσπαθούν να ερευνήσουν το φαινόμενο, να εντοπίσουν την αιτιακή σχέση του με την παραδεδομένη καταστροφή τού πολιτισμού και να σπάσουν το φαύλο κύκλο καταστροφής - αναγέννησης, το Ιερατείο φανατίζει το τρομοκρατημένο από την πρωτόγνωρη θέα των άστρων πλήθος και τού υπόσχεται την «αιώνια ζωή» αν πυρπολήσει το «ασεβές» Πανεπιστήμιο.

     Καθώς ο Λάγκας βυθίζεται όλο και περισσότερο στο σκοτάδι ένας οχλοποιημένος από τον θρησκευτικό τρόμο τού Αγνώστου λαός κατευθύνεται με αναμμένους δαυλούς προς την προστάτιδα -αλλά μονίμως απροστάτευτη- Γνώση...

     Αρχείο μορφής pdf (143 KB). Kατεβάστε δωρεάν από την «Ελεύθερη Έρευνα» ολόκληρο το βιβλίο...

Τραγωδία δίχως κάθαρση

Sun, 3 Apr 2011 12:05:56 +0300

Πώς επιβλήθηκε
ο χριστιανισμός στην Κύπρο

O εκχριστιανισμός τής Κύπρου δεν ήταν καθόλου μια ειρηνική ιεραποστολή. Απεναντίας, ο «ευαγγελισμός» τού νησιού φαίνεται μάλλον να ήταν αγγελία και πράξη τρόμου, βίας, και συστηματικού προσηλυτισμού, έως ότου το νησί να «αγκαλιάσει» (ή να «ασπαστεί», κ.λπ., όπως μάς λένε συνήθως οι δάσκαλοι) το χριστιανισμό.

Τουλάχιστον, έτσι υποδεικνύουν οι πηγές, οι πλείστες των οποίων πολύ βολικά αγνοούνται ή υποβαθμίζονται από θεολόγους, υποψήφιους διδακτορες τής θεολογίας, καθηγητές, κ.λπ.. Εδώ, θα αφήσουμε τις πηγές να μιλήσουν βασικά από μόνες τους, με λίγα σχόλια και κάποια συμπεράσματα στο τέλος κι ας κρίνει ο καθένας αναλόγως...

Aθεϊσμός και κοινωνικοποίηση

Sat, 2 Apr 2011 00:51:38 +0300

   ...Το κατεστημένο ψεύδεται ασύστολα, όταν διαδίδει προς όλες τις κατευθύνσεις, ότι οι πρωτόγονοι άνθρωποι φοβούνταν τις δυνάμεις τής φύσης και τα καιρικά φαινόμενα. Ο μόνος τύπος ανθρώπου, που φοβάται τέτοια πράγματα είναι ο μικροαστός και κανένας άλλος. Αυτός, που μεγάλωσε μέσα στα τσιμέντα και στα διαμερίσματα των πολυκατοικιών, δεν γνώρισε τούς ρυθμούς τής φύσης και μεταβλήθηκε σε αγχωτικό ανθρωπάκι, που κυνηγάει την ευτυχία, προσπαθεί να σχεδιάσει το μέλλον σε βάθος δεκαετιών, που αγνοεί την κυκλικότητα τής φύσης και νομίζει, ότι όλα ακολουθούν γραμμικές προοδευτικές πορείες μέσα σε ένα περιβάλλον με άπειρους φυσικούς πόρους... Έτσι μπλέχτηκε σε ένα φαύλο κύκλο, που τον κρατάει ανικανοποίητο για πάντα.

     Αυτούς, που ονομάζουμε πρωτόγονους ανθρώπους, γνώριζαν καλά τη φύση, διότι ζούσαν μέσα σε αυτή. Δεν ζούσαν μέσα σε σπηλιές, όπως διαδίδουν κάποιοι μεγαλοκαθηγητάδες, αλλά χρησιμοποιούσαν τις σπηλιές περιστασιακά ως καταφύγιο. Κατασκεύαζαν τα σπίτια τους, διότι έτσι τούς άρεσε, από πλίνθους, από ξύλα, από καλάμια, από άχυρο, από γιγάντια φύλλα, στη μέση μιας κοιλάδας, στις όχθες ενός ποταμού, μιας λίμνης, τής θάλασσας κ.λπ.. Όμως, οι σπηλιές, λόγω τής γεωλογικής τους σύστασης, διατηρούν συνήθως μαρτυρίες τής παρουσίας ανθρώπων και ανθρωποειδών, ενώ οι κατοικίες σπανίως διατηρούνται στο πέρασμα των αιώνων κι αυτό το φαινόμενο χρησιμεύει σε κάποιους για να διδάσκουν ψέμματα.

     Η φωτιά δεν είναι ανακάλυψη τού Homo Sapiens, αλλά χρονολογείται από την εποχή τουλάχιστον των ανθρωποπιθήκων, όπως ο Homo Εrectus, σχεδόν 1.000.000 χρόνια πριν. Και δεν αποκλείεται να είχε ανακαλυφθεί και από ακόμα πιο παλιά, από τούς αυστραλοπίθηκους. Το ίδιο ισχύει και για την κοινωνική συγκρότηση• σε καμμία περίπτωση δεν είναι εφεύρημα τού σύγχρονου ανθρώπου. Η αφοβία αποτέλεσε κοινό γνώρισμα των πρωτόγονων ανθρώπων και δεν υπάρχει λόγος να ισχυριστούμε, ότι ήταν αποκλειστικό γνώρισμα τού Homo Sapiens. Το να πει κάποιος, ότι οι πρωτόγονοι άνθρωποι φοβόντουσαν τον κεραυνό και την αστραπή είναι το ίδιο αστείο με το να υποστηρίξει, ότι το άγριο ζώο φοβάται τη ζούγκλα. Μα η ζούγκλα είναι το σπίτι του...

Με το ζόρι Έλληνες !

Sun, 27 Mar 2011 14:34:31 +0300

Ο εθνοκεντρισμός στην εκπαίδευση
και οι πολιτικές συνέπειες τής ανιστορικής
παρουσίασης τού ελληνικού έθνους

     Στον εκπαιδευτικό θεσμό εμφανίζεται κυρίαρχη μια αντίληψη για τον πατριωτισμό, που παρουσιάζει το ελληνικό έθνος απολύτως ομοιογενές, με πολιτισμικές ιδιότητες ίδιες και αναλλοίωτες από την πιο μακρινή αρχαιότητα και μη υποκείμενες σε επιδράσεις κι ακόμα σαν έθνος πολιτισμικά ανώτερο εξ αιτίας τής ευγενούς καταγωγής του από την αρχαιότητα, η οποία κατέχει στη Δυτική Ευρώπη και τον πολιτισμό της τη θέση αξίας παγκόσμιας. Αυτή η αντίληψη για τον πατριωτισμό ανήκει στον 19ο αιώνα.

     Έτσι, η δυσκολία προσαρμογής στις νέες συνθήκες τής Ευρωπαϊκής Ένωσης και τής καινούργιας πραγματικότητας των μεταναστών και προσφύγων συνδυάζεται με μια παραδοσιακή ξενοφοβία, που είναι ταυτόχρονα αίτιο και αποτέλεσμα ενός λόγου για το έθνος με περιεχόμενο τούς μύθους και τις αντιφάσεις ενός παρωχημένου εθνικισμού. Ο συνδυασμός ναρκοθετεί την εθνική αυτογνωσία, προκαλεί αδυναμία οριοθέτησης τής εθνικής ομάδας και παράγει ένα αίσθημα απειλής για τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά και τις εθνικές ιδιαιτερότητες.

     Τα σχολικά βιβλία παρουσιάζουν την εθνική ομοιογένεια σαν ιστορική ιδιαιτερότητα και πρωτεύουσα ηθική αξία, και την ιστορία σαν αδιάσπαστη από την αρχαιότητα πορεία ενός έθνους θύματος άλλων εθνών. Η παρουσίαση τής ελληνικής παιδείας (κουλτούρας) σαν αναλλοίωτης από την αρχαιότητα και χωρίς επιδράσεις άλλων είναι προϊόν τής αποδοχής, που φαίνεται να έχει, τόσο στα σχολικά βιβλία όσο και στις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών, το στερεότυπο ιδεολόγημα τής «ανωτερότητας»...

Aπ΄ τα κόκκαλα βγαλμένη τού Ιεζεκιήλ τα ιερά

Sun, 20 Mar 2011 14:09:03 +0200

Ύμνος εις την Ελευθερίαν:
Ένα μακάβριο, εμπνευσμένο από τη Βίβλο ποίημα,
έμπλεο εθνικιστικής και θρησκευτικής μισαλλοδοξίας.

    Ρίγη συγκίνησης προκαλεί σε πολλούς νεοέλληνες το άκουσμα τού εθνικού ύμνου, των δύο πρώτων από τις 158 στροφές τού ποιήματος «Ύμνος εις την Ελευθερίαν» -που έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός και μελοποίησε ο Νικόλαος Μάντζαρος- γνωρίζοντας αυτά που έμαθαν στο σχολείο, ότι δηλαδή αναφέρεται στην ελευθερία, η οποία είναι βγαλμένη από τα ιερά κόκκαλα των ελλήνων, μη έχοντας ιδέα σε τι αναφέρονται οι υπόλοιπες 156 στροφές.

     Ο Σολωμός, για το έργο του αυτό αποκλήθηκε εθνικός ποιητής τιμώμενος τα μέγιστα ως ένας από τούς μεγαλύτερους νεοέλληνες ποιητές, ενώ ολόκληρος ο ύμνος του προβλήθηκε ως αριστούργημα από το ελληνοχριστιανικό κατεστημένο, αποτέλεσε την αιχμή τού δόρατος των εθνοποιητικών μηχανισμών τής Ρωμιοσύνης και τον πυρήνα τού νεοελληνικού εθνικισμού.

     Μελετώντας το ποίημα αυτό σε ολόκληρη την έκτασή του όμως, διαπιστώνουμε, ότι πρόκειται για ένα μακάβριο κείμενο πρωτοφανούς αγριότητας, εθνικιστικού και θρησκευτικού μίσους, γεμάτο αίμα, φρίκη, θάνατο και αποτροπιασμό, στο οποίο δοξολογείται η σφαγή αμάχων κι εξυμνούνται οι σφαγιαστές, ενώ τα θύματα απαξιώνονται.

     Την έμπνευσή του δε ο Σολωμός, δεν την αντλεί από τούς αγώνες των αρχαίων ελλήνων, όπως εσφαλμένα νομίζουν οι περισσότεροι, αλλά από άλλους προγενέστερούς του ποιητές, τούς οποίους συχνά αντιγράφει και κυρίως από την ορθόδοξη υμνογραφία κι από λειτουργικά και βιβλικά κείμενα. Τα κόκκαλα τής δεύτερης στροφής τού ύμνου του για παράδειγμα, δεν είναι «των ελλήνων τα ιερά», αλλά τα κόκκαλα, που είδε στην έρημο και συνομίλησε μαζί τους ο προφήτης Ιεζεκιήλ και συναρμολόγησε ο Γιαχβέ, σύμφωνα με τη βιβλική παραμυθολογία («Ιεζεκιήλ», λζ΄ 1-14)...

Άτεχνος λογοκλόπος

Sun, 13 Mar 2011 14:31:35 +0200

Ημιτελή έργα, κάκιστοι στίχοι,
αντιγραφές, επαναλήψεις, ταλιμπανισμός.

Τα ποιήματα τού Διονυσίου Σολωμού
υπό το φως τής κριτικής.

     «Ο ποιητής δεν τέλειωνε τα έργα του. Πάντα τα έγραφε και ποτές του δεν τα έγραψε», κατά την εύστοχη διατύπωση τού Βάρναλη. Ο Σολωμός αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην ποιητική δημιουργία, χωρίς να θεωρήσει τελειωμένο και δημοσιεύσιμο κανένα έργο του. Τα μόνα έργα του, που δημοσιεύθηκαν όσο ζούσε ήταν ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν» (1825), ένα απόσπασμα τού «Λάμπρου», το «Ωδή εις Μοναχήν» (1829) και το επίγραμμα «Εις Φραγκίσκα Φραίζερ» (1849). Τα υπόλοιπα έργα του έμειναν ανολοκλήρωτα.

     Τι έλεγε ο ίδιος για τα έργα του: «Δεν είμαι τόσο παλαβός να μην το βλέπω, πως αν δεν είχα μια πεντάρα, οι πιο συνετοί κριτές στα Επτάνησα θα έβρισκαν τούς στίχους μου και τα πεζά μου όμοια με τού Ροΐδη. Κι επειδή έχω μια πεντάρα είναι πρόθυμοι να τα βρουν μάλλον καλά, ακόμα κι άν ήταν χειρότερα από το Ροΐδη.» («Πολίτης», τόμ. Γ΄, σελ. 275-276). Διευκρινίζεται, ότι δεν αναφέρεται στο γνωστό συγγραφέα τής «Πάπισσας Ιωάννας», Εμμανουήλ Ροϊδη, αλλά σε κάποιον κακότεχνο ποιητή τής εποχής του.

     Ο Σολωμός δεν γνώριζε τα ελληνικά κι έγραφε ανορθόγραφα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, σήμερα, που επιχειρείται η ψηφιοποίηση τού έργου του, να μην προσφέρεται το έργο του για ψηφιακή επεξεργασία, όπως ομολογείται στην πρόσφατη έκδοσή τού βίου και τού έργου τού Σολωμού από τη Βουλή...

Άεργος, οκνηρός, μέθυσος, διεφθαρμένος

Sun, 6 Mar 2011 19:21:47 +0200

Βίος και πολιτεία
τού Διονύσιου Σολωμού,
εθνικού ποιητή τής Ρωμιοσύνης

     Ο Διονύσιος Σολωμός δεν έλαβε μέρος στα πολεμικά γεγονότα τού ΄21 αν και τότε ήταν νεός 23 ετών, υγιέστατος. Ποτέ του δεν κράτησε όπλο ούτε καν πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα, ακόμα και μετά την απελευθέρωση. Αν και διέθετε μεγάλη περιουσία, δεν διέθεσε τίποτε για τον αγώνα. Ποτέ δεν αποδείχθηκε, ότι ήταν μέλος τής Φιλικής Εταιρείας, όπως δήθεν αφήνουν να διαφανεί διάφοροι βιογράφοι του.

     Γράφτηκε στη Νομική Σχολή ιταλικού πανεπιστημίου, αλλά δεν αποφοίτησε, παρ΄ όλο, που διέθετε όλα τα απαιτούμενα υλικά μέσα. Ουδέποτε απόκτησε οικογένεια, ούτε είχε ποτέ του σχέσεις με γυναίκα. Διακρινόταν για τη βαρύθυμη νωθρότητά του.

     Ήταν ευερέθιστος, ιδιότροπος, μισάνθρωπος, ακοινώνητος, δυσπρόσιτος, δύσπιστος προς τούς γνωστούς του, αλλά και άβουλος· ένας οκνηρός και αργόσχολος πλούσιος, που μεθούσε, ένας αλκοολικός.

     Ο εβραϊκής καταγωγής πλούσιος πατέρας του, τού είχε αφήσει μεγάλη κληρονομιά, η οποία όμως, διεκδικήθηκε κι από διάφορους άλλους. Η μοναδική του έγνοια σε όλη του τη ζωή ήταν να μην χάσει στα δικαστήρια την περιουσία αυτή και τίποτε άλλο.

     Τα ποιήματα, που έγραφε, ούτε ο ίδιος τα είχε σε εκτίμηση. Χρημάτιζε τούς κριτικούς, να τού γράφουν καλές κριτικές, όπως έχει ο ίδιος παραδεχθεί. Λόγω τής οκνηρίας του τα τα παρατούσε χωρίς καν να τα τελειώσει. Μόνο δυό ποιήματά του είναι ολοκληρωμένα, τα οποία εκδόθηκαν όσο ζούσε. Όλα τα υπόλοιπα, που είχαν μείνει ανολοκλήρωτα, τα μάζεψε ένας φίλος του και τα εξέδωσε μετά το θάνατό του.

     Η χριστιανική κι εθνικιστική κριτική τής Ρωμιοσύνης έντυσε το Σολωμό με πυκνή ομίχλη από διάφορους μύθους. Σε μιά σειρά τριών άρθρων τής «Ελεύθερης Έρευνας» θα επιχειρήσουμε να διαλύσουμε τούς μύθους αυτούς και να αποκαλύψουμε το πραγματικό πρόσωπο τού Σολωμού, το οποίο 150 χρόνια τώρα βρίσκεται στο απυρόβλητο.

     Ξεκινάμε από το άρθρο αυτό, στο οποίο περιγράφονται άγνωστες -ενοχλητικές για το ρωμιοσυνιστικό κατεστημένο- λεπτομέρειες τής ζωής του. Θα ακολουθήσουν δύο ακόμη άρθρα. Ένα σχετικό με την κριτική τού έργου του (άτεχνοι ημιτελείς στίχοι, αντιγραφές από άλλους ποιητές ή εκκλησιαστικά κείμενα) κι ένα τρίτο, ειδικά για ένα μακάβριο, εμπνευσμένο από την «Παλαιά Διαθήκη» ποίημά του, πρωτοφανούς αγριότητας, εθνικιστικού και θρησκευτικού μίσους, γεμάτο αίμα, φρίκη, θάνατο και αποτροπιασμό, στο οποίο δοξολογείται η σφαγή αμάχων κι εξυμνούνται οι σφαγιαστές, ενώ τα θύματα απαξιώνονται, τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν», οι δύο πρώτες στροφές τού οποίου αποτελούν τον εθνικό ύμνο τής Νεοελλάδας...

ΗΛΙΟΣ: Ευεργέτης τής υγείας μας

Sun, 27 Feb 2011 12:06:08 +0200

Εχθρός ή φίλος;

Προκαλεί ή μάς προστατεύει από τον καρκίνο;

Η αλήθεια για έναν από τούς μεγαλύτερους μύθους τής σύγχρονης Ιατρικής.

Ο ήλιος αποτελεί τη βάση για όλη τη ζωή στον πλανήτη. Ο ήλιος είναι η πηγή τής ενέργειας για όλα τα φυτά και έμμεσα για όλα τα ζώα. Αν ο ήλιος προκαλούσε καρκίνο, οι άνθρωποι δεν θα βρίσκονταν εδώ σήμερα. Ο ήλιος χρησιμοποιείτο από την αρχαιότητα ήδη ως ένα γενικό τονωτικό, που προάγει την υγεία. Οι αρχαίοι έλληνες γιατροί θεωρούσαν τον ήλιο ως ένα φάρμακο, που θεράπευε πολλές ασθένειες. Τα παληότερα χρόνια σε χώρες τού εξωτερικού ιδρύονταν ειδικές κλινικές για την εφαρμογή ηλιοθεραπείας...

Μπιλόμπα

Tue, 22 Feb 2011 23:20:36 +0200

Θα δούμε κάποτε ηλεκτρικό ρεύμα να παράγεται από το μαγνητικό πεδίο τής Γής; Πιθανό, σύμφωνα με την «Μπιλόμπα». Υπάρχουν επιστήμονες που διατείνονται, ότι όπου νά ΄ναι καταφτάνει. Οι Περακασσιώτες πάντως, μαζί με τον Πέτερ, ένα μηχανικό μιας πολυεθνικής, διεκδικούν την παγκόσμια πρώτη.

Η σκηνοθέτις Σοφία Παπαχρήστου μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα» για τη νέα της ταινία, μια επίκαιρη προφητική κωμωδία...

Όταν Ιθάκη είναι η τριτοκοσμική Κύπρος...

Sun, 20 Feb 2011 10:25:19 +0200

Από την Αμερική στην Κύπρο
και ξανά στην Αμερική!

Ο δρ Μιχάλης Αριστείδου
μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
για την οδύσσειά του.

     Μετά από αρκετά χρόνια στην Αμερική, αποφάσισε να παρατήσει μια αρκετά υποσχόμενη πανεπιστημιακή καριέρα, ευκαιρίες για επαγγελματική ανέλιξη, φίλους και φυσικά έναν πολύ καλό μισθό. Πήρε την αμερικανίδα γυναίκα του και τα παιδιά τους κι αναζήτησε την Ιθάκη του, τη σημερινή Κύπρο.

     Ο λόγος για έναν διακεκριμένο έλληνα τού εξωτερικού, τον καθηγητή αμερικανικών πανεπιστημίων, δρ. Μιχάλη Αριστείδου, ο οποίος γνώριζε βέβαια, ότι ρίσκαρε, αλλά οι συναισθηματικοί λόγοι υπερίσχυσαν τής λογικής. Πάντα ήθελε να γυρίσει στον τόπο του. Όμως:

     - Η κατάσταση, που βρήκε στην Κύπρο είναι από εκνευριστική έως καταθλιπτική. Δεν δίνει, όπως εξηγεί ο ίδιος, την εντύπωση σοβαρής χώρας. Είναι «βιτρίνα», κάτι σα «χωριάτης με ακριβό κοστούμι». Ο τόπος είναι ακάθαρτος, τα νοσοκομεία, σχολεία, πάρκα, κ.λπ. είναι τριτοκοσμικά και μοιάζει να έχει καταντήσει κοιτίδα ξεπλύματος βρώμικου χρήματος, μοιάζει δηλαδή, με κράτος «μαϊμού».

     - Υπάρχει ακόμη το Κυπριακό Πρόβλημα, το οποίο έχει καταντήσει ο μέγας «εργοδότης» και πηγή καριέρας ανίκανων πολιτικών κι έχει αναχθεί στον κύριο λόγο για το «σύνδρομο θύματος», που έχει ο λαός και που δρα ως δικαιολογία πολλές φορές, για αδικαιολόγητες συμπεριφορές.

     - Βολεύεται όποιος έχει το ανάλογο κομματικό «μέσον».

     - Η Εκκλησία είναι (παρα)κράτος εν κράτει. Αυτά περιγράφει μεταξύ πολλών άλλων τριτοκοσμικών καταστάσεων, που συνάντησε στην πατρίδα του, στη συνέντευξη, που παραχώρησε στην «Ελεύθερη Έρευνα» ο κ. Αριστείδου, τού οποίου σύντομα η αγανάκτηση για τη νοοτροπία και τη συμπεριφορά απέναντί του τής μεσαιωνικής κοινωνίας τής Ρωμιοσύνης τής Κύπρου επισκίασε τούς συναισθηματικούς λόγους. Μέσα σε λίγους μήνες πήρε τη δύσκολη απόφαση: προτίμησε να γυρίσει στην Αμερική και να ξεκινήσει σχεδόν πάλι από το μηδέν...

ΑΓΚΥΛΩΤΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ: Ένα παγκόσμιο και πανάρχαιο σύμβολο Έρωτα

Sun, 13 Feb 2011 11:58:44 +0200

Μάλλον αποστροφή κι απέχθεια, λίαν ατυχώς, προκαλεί σε πολλούς ανθρώπους τής εποχής μας ο αγκυλωτός σταυρός κι αυτό γιατί έχει συνδεθεί με τούς Ναζί και τα εγκλήματα, που αυτοί διέπραξαν κατά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Παλιότερα όμως, και για πολλές χιλιετίες, ο αγκυλωτός σταυρός αποτελούσε ιερό σύμβολο πολλών πολιτισμών και θεωρούνταν παγκοσμίως σύμβολο καλοτυχίας κι ευημερίας.

Χιλιάδες αγκυλωτών σταυρών έχουν βρεθεί σε ανασκαφές σε όλη την Ευρώπη (π.χ. Ρώμη, Πομπηία, Γερμανία, Ουγγαρία, Μυκήνες κ.τ.λ.), σε πολλές περιοχές τής Ασίας, τής Νότιας Αμερικής (π.χ. Μάγια) και τής Βόρειας Αμερικής (σε Ινδιάνους κ.τ.λ.). Απαντάται επίσης στις βραχογραφίες τού Παγγαίου, στον Ειρηνικό Ωκεανό (Μαορί, γραφή ρόνγκο-ρόνγκο Ν. Πάσχα κ.τ.λ.), αλλά κι ο Σλήμαν βρήκε πολλούς κατά τις ανασκαφές στο Ίλιο. Αποτελεί ιερό σύμβολο τής Περσίας, των Ινδιών, των Βουδιστών κ.ά....

Οι πεζοναύτες τού θεού

Sun, 6 Feb 2011 12:53:54 +0200

Από τους πρώτους προσηλυτιστές
των χριστιανικών ταγμάτων
έως τούς σημερινούς ιεράρχες

Ο ισπανός καθολικός και ιεραπόστολος, Φραγκίσκος Χαβιέ (Francis Xavier, 1506-1552), ήταν μαζί με τον Ιγνάτιο Λογιόλα και άλλους πέντε, οι ιδρυτές τού Τάγματος των Ιησουιτών στη Γαλλία το 1534. Το τάγμα ονομάστηκε «Κοινωνία του Ιησού» και οι ιησουίτες έγιναν γνωστοί ως «Πεζοναύτες τού Θεού». Ήταν το τελευταίο από τα γνωστά χριστιανικά τάγματα, που ιδρύθηκε (Φραγκισκανοί, Αυγουστίνοι, Δομινικανοί, Καπουτσίνοι)...

"Οστομάχιον": Το αρχαιότερο γνωστό puzzle

Wed, 2 Feb 2011 12:23:16 +0200

Το 2003, ένας επιχειρηματίας, που ήταν σε επαφή με την ομάδα, που εκείνη την εποχή αποκρυπτογραφούσε το παλίμψηστο τού Αρχιμήδη πρότεινε στην εταιρεία κατασκευής επιτραπέζιων παιχνιδιών puzzle, "Kadon", να συμπεριλάβει στα προϊόντα της το "Κουτί τού Αρχιμήδη" (όπως αλλιώς αποκαλείται το "Οστομάχιον"). Όντως, μέσα στο ίδιο έτος, το puzzle εμφανίστηκε στην αγορά.

"Οστομάχιον" ή "Στομάχιον", σύμφωνα με τα αραβικά χειρόγραφα, ονομάζεται πραγματεία τού Αρχιμήδη, τής οποίας σώζονται μερικά αποσπάσματα. Αναφέρεται ως παιχνίδι διαδεδομένο στην αρχαιότητα, στο οποίο ζητούνταν να τοποθετηθούν 14 πλακουντοειδή ελεφάντινα οστάρια πολυγωνικής και τριγωνικής μορφής, έτσι ώστε να σχηματίζονται διάφορα σχήματα. Μοιάζει με το σημερινό Τangram και θεωρείται το αρχαιότερο puzzle...

Για μια απελευθερωτική Τεχνολογία

Sun, 30 Jan 2011 17:35:46 +0200

Η τεχνική σκέψη των αρχαίων Ελλήνων
και η σύγχρονη, κατευθυνόμενη
τεχνολογική υπανάπτυξη

Όπως παντού (οικονομία, επιστήμη, πολιτική, τέχνη κ.λπ.), έτσι και στο ζήτημα τής τεχνολογίας οι Έλληνες επιζήτησαν την υπαγωγή του σε ένα πεδίο ανώτερης γνωστικής ενοποίησης, το οποίο είχε ως επίκεντρο τον Άνθρωπο. Η τεχνολογία έπρεπε να εξεταστεί ανθρωποκεντρικά και όχι, όπως σήμερα, ως κάτι δήθεν «αυθύπαρκτο», «ουδέτερο» και αυτονομημένο από την κοινωνία.

Υπ΄ αυτή την έννοια οι Έλληνες ανάπτυξαν γνήσια τεχνική σκέψη, η οποία δεν προσφέρεται, για να ικανοποιεί τις τεχνολογικές «παραγγελίες» κάποιων εξουσιαστών...

Τα μπουρδολογήματα ενός ευσεβούς οδικού δικτύου

Mon, 24 Jan 2011 22:27:04 +0200

Φωτογραφικό οδοιπορικό
στούς δρόμους τής Βόρειας Εύβοιας

     Σαν βγεις στον πηγαιμό για τη Βόρεια Εύβοια, θα νομίζεις, ότι βγήκες στον πηγαιμό για το... Ιράν.

     Δεξιά κι αριστερά στο οδικό δίκτυο, εκτός από τα μικρά ναΐδρια, που αποτελούν ήδη το σήμα κατατεθέν όλου ανεξαιρέτως τού οδικού δικτύου τής Ρωμιοσύνης, υπάρχουν πινακίδες με θεοκρατικά συνθήματα τού τύπου «Ο Ιησούς σώζει τούς αμαρτωλούς» κ.ά.. Εκτός από τις Αγίες Παρασκευές κ.λπ., υπάρχουν χωριά, αλλά και ταβέρνες με ονόματα «Άγιος», «Παπάδες» κ.λπ..

     Αλλά και με το καράβι αν αποφασίσεις να πάς στη Βόρεια Εύβοια, οι εικόνες, που θα αντικρύσεις στο λιμάνι τής Αιδηψούς, είναι επίσης τριτοκοσμικές. Ναΐδρια στην αποβάθρα, καράβια με ονόματα «Όσιος Δαβίδ», «Παναγία Κοίμησης» κ.ά, συμπληρώνουν την εικόνα μιάς βαθειά θεοκρατούμενης κι οπισθοδρομικής κοινωνίας...

Γεννιόμαστε αγνοί - πεθαίνουμε τρελοί

Sun, 23 Jan 2011 12:57:55 +0200

Ο ψυχοσωματικός βιασμός των παιδιών
από γονείς, γιατρούς, κοινωνία

Κάθε βρέφος προϋπάρχει κατά την εγκυμοσύνη στην κοιλιά τής μητέρας του αγνό, φυσικό, ενωμένο με το όλον, υγιές, ασφαλές και μακάριο. Με την αποκοπή τού ομφάλιου λώρου και την γέννησή του στον κόσμο τής ύλης, το νεογνό βιώνει την απόλυτη μοναξιά και τον φόβο τού αγνώστου. Βρίσκεται πλέον μακριά απ΄ την μητρική ασφάλεια και αυτάρκεια, αποκομμένο, έχοντας χάσει τη μακαριότητα, στην οποία διαβιούσε.

Γίνεται πλέον θνητός περιπλανώμενος και χαμένος. Θέλει από κάπου να πιαστεί, να αισθανθεί ότι είναι, ότι υπάρχει. Η ταυτότητα, που αποκτά σταδιακά, δηλαδή το εγώ του, αποτελεί την μάσκα εκείνη, που θα φορά σε όλη του τη ζωή. Η ύπαρξη συσκοτίστηκε, η αγνότητα λερώθηκε, η μακαριότητα έχει ουσιαστικά ξεπέσει. Η μήτρα και η κοιλιά τής μητέρας είναι πλέον παρελθόν...

Το πέταγμα τού κύκνου

Tue, 18 Jan 2011 00:35:32 +0200

Αυτοί, που ενώ είχαν αγωνιστεί
ν΄ αλλάξουν το Σύστημα,
τελικά, κατάντησαν να το υπηρετούν...

Τριάντα χρόνια μετά τον «Άνθρωπο με το γαρύφαλλο»,
ο Νίκος Τζίμας μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
με την ευκαιρία τής νέας του ταινίας.

     Η γενιά τού Πολυτεχνείου, χωρίς να το καταλάβει, ενώ αγωνίστηκε να αλλάξει τον κόσμο, τελικά τον υπηρέτησε, όπως ο ήρωας τής ταινίας, ο οποίος πήρε τα αγαθά του, αλλά έχασε την ψυχή του και, όπως λέει με ειλικρίνεια στο τέλος: «Τα παιδιά να μην το κάνουν αυτό. Να μην περιφρονήσουν τον άνθρωπο, τις αξίες μας και τη φύση», γιατί αυτή η γενιά, αν πάει όπως πάει, η ζωή πάει στο τέλος. Είμαστε στην άκρη τού γκρεμού.

     «Το πέταγμα τού κύκνου», όπως εξηγεί ο σκηνοθέτης της, ακολουθεί τούς νόμους τού Αριστοτέλη περί τραγωδίας. Αρχή, μέση, τέλος. Αντίθεση, σύγκρουση, ποιοτική μεταβολή, λύτρωση. Οι καταστάσεις φτάνουν στα άκρα και οι ήρωες γίνονται τραγικά σύμβολα τής εποχής τους. Η σύγκρουση δεν γίνεται μεταξύ καλών και κακών, αλλά μεταξύ τού ήρωά μας και τού Συστήματος. Ο ήρωάς μας προκάλεσε τη μοίρα του με τα λάθη του και την αλαζονεία του.

     Ο Νίκος Τζίμας, μετά τις ταινίες «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», «Ο Αστραπόγιαννος» κ.ά., επιστρέφει με «Το πέταγμα τού κύκνου», μια διεθνή συμπαραγωγή γεμάτη δράση και μ΄ ένα εντυπωσιακό καστ Ελλήνων και ξένων ηθοποιών. Η «Ελεύθερη Έρευνα» παρακολούθησε σε ειδική προβολή την ταινία, που θα αρχίσει να παίζεται από την προσεχή Πέμπτη 20 Ιανουαρίου σε 70 αθηναϊκούς κινηματογράφους. Είχαμε έτσι την ευκαιρία να μιλήσουμε με το σκηνοθέτη και να ακούσουμε τις απόψεις του για προβλήματα τής σύγχρονης πραγματικότητας, τα οποία παρουσιάζει στην ταινία του και καταγράφονται στη συνέντευξη που ακολουθεί...

Ατομικότητα, απόφαση και βούληση

Sun, 16 Jan 2011 22:03:15 +0200

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης
αναζητά στα ομηρικά έπη τις ρίζες
τής ελληνικής αντίληψης τού κόσμου.

Η εξαθλίωση τού ανθρώπου
με την «ασθένεια τής βούλησης» στο χριστιανισμό.

Πολλά χωρία, τόσο στην Ιλιάδα όσο και στην Οδύσσεια, παρουσιάζουν ρητά τούς δισταγμούς των ηρώων. Τούς δείχνουν τη στιγμή τής μάχης να αντιπαραθέτουν μέσα τους αντιφατικά πράγματα -αυτό, που θα ονομάσει αργότερα ο Πλάτων «διάλογο ψυχής με τον εαυτό της». Ο Όμηρος χρησιμοποιεί π.χ. την έκφραση «δίχα θυμόν έχειν», προκειμένου να περιγράψει το πνεύμα τού ήρωα, που αμφιταλαντεύεται μεταξύ δυο αντιφατικών θέσεων (βλ. Οδ. π 73, που επαναλαβάνεται ελαφρώς παραλλαγμένο στην τ 524). Και η λήψη τής απόφασης συνδέεται άρρηκτα με μια ρητή ενδοσκόπηση, με τον έλεγχο των υπέρ και των κατά, των κινήτρων, που οδηγούν τον ήρωα στην πράξη ή στην αδράνεια. Όλα αυτά είναι απολύτως εμφανή σε όλη την έκταση των επών...

Kάτω Κόσμος: Μια προσοδοφόρα επιχείρηση τού 12θεϊστικού ιερατείου

Sun, 9 Jan 2011 13:25:22 +0200

Τι συνέβαινε στα Νεκρομαντεία τής Αρχαιότητας;

Mιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
ο αρχαιολόγος και προϊστάμενος τής ΛΓ΄ ΕΠΚΑ, κ. Γιώργος Ρήγινος.

     Οι ιερείς προσέφεραν γεύματα και ποτά με παραισθησιογόνα στούς προσκυνητές, τούς έβαζαν μέσα σε τάφους για μέρες και κατόπιν διοργάνωναν με διάφορα τεχνάσματα «παραστάσεις», ώστε να νομίζουν οι επισκέπτες, ότι μιλούσαν με τους νεκρούς.

     Το δωδεκαθεϊστικό ιερατείο είχε στήσει στα νεκρομαντεία προσοδοφόρες επιχειρήσεις εξαπάτησης των αφελών πιστών τού δωδεκάθεου, που πίστευαν, ότι από εκεί κι ειδικότερα από το Νεκρομαντείο τού Αχέροντα, από τον πιο κοντινό στις πύλες τού Αδη χώρο, θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν με τούς χαμένους για πάντα αγαπημένους τους. Κατέβαιναν στην ανηχοϊκή κρύπτη, την κατάλληλα διακοσμημένη και εξοπλισμένη με μηχανισμούς ανεβάσματος και κατεβάσματος ειδώλων, ενώ οι ιερείς κυκλοφορούσαν ανάμεσα σε διπλούς τοίχους κάνοντας διάφορα κόλπα, σαν να ήταν πρόγονοι τού «μάγου» Ντέιβιντ Κόπερφιλντ.

     Στον αντίποδα τού ορθολογισμού των άθεων φιλοσόφων κι επιστημόνων τής αρχαιότητας ζούσε ένας κόσμος, που πίστευε στις μετά θάνατον ζωές, στις κατάρες, στις επικλήσεις των ψυχών των νεκρών, κ.λπ., ανάλογες δοξασίες με αυτές, που δέχτηκε -κι όχι εφηύρε- ο χριστιανισμός αργότερα.

     Για όλα αυτά και για διάφορα άλλα σχετικά θέματα, όπως το φόβο των ζωντανών προς τους νεκρούς, τούς καταδέσμους με τις κατάρες, που έβαζαν στούς τάφους κ.ά. μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα» ο αρχαιολόγος και προϊστάμενος τής ΛΓ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Πρέβεζας - Άρτας, κ. Γιώργος Ρήγινος...

Από το "οστομάχιον"-tangram στον ολοκληρωτικό λογισμό

Sun, 2 Jan 2011 15:11:40 +0200

Αρχιμήδης και Μαθηματικά

     O Aρχιμήδης (3ος αι. π.Χ.) θεωρείται ο μεγαλύτερος φυσικομαθηματικός τής αρχαιότητας. Στον τομέα των μαθηματικών συγκρίνεται με τούς μεγαλύτερους τής νεότερης εποχής, δηλαδή τον Gauss, τον Euler και τον Newton. Η φήμη του ως ευφυούς μαθηματικού και κατασκευαστή εκπληκτικών μηχανών είχε δημιουργηθεί ήδη από την αρχαιότητα και πιθανά για το λόγο αυτό οι σωζόμενες για τον Αρχιμήδη μαρτυρίες είναι πολλές. Πλείστα όμως έργα του καταστράφηκαν από φανατικούς χριστιανούς, ενώ αρκετά σώθηκαν από αραβικές και μόνον μεταφράσεις.

     Κατά την Αναγέννηση, τα συγγράμματά του χρησιμοποιούνταν ως διδακτικά βιβλία, για τη μόρφωση των νέων, που επιθυμούσαν να επιδοθούν τα Μαθηματικά. Ο Leibniz, o οποίος παράλληλα με το Νewton εφεύρε την απειροστική ανάλυση, έγραφε, ότι όποιος κατανοεί τον Αρχιμήδη «θα είναι φειδωλός στο θαυμασμό των ανακαλύψεων των ανδρών τής νεότερης εποχής» («Άπαντα», V 460). Η προ εκατονταετίας ανακάλυψη σε παλίμψηστο τού έργου τού Αρχιμήδη, «Περί των μηχανικών θεωρημάτων προς Ερατοσθένη έφοδος» (έφοδος = μέθοδος), μάς έδειξε μιά άποψη τής μεθόδου, που χρησιμοποιούσε. Η μελέτη των έργων του αποκάλυψε, ότι είχε προηγηθεί των νεότερων στην ανακάλυψη τού ολοκληρωτικού λογισμού.

     Αποδεικνύει επί πλέον η εργασία τού Αρχιμήδη πόσο δημιουργική στις επιστήμες ήταν η -περιφρονημένη μέχρι πρό τινος- Αλεξανδρινή εποχή. Επί πλέον προβληματίζονται οι σημερινοί επιστήμονες αναλογιζόμενοι σχετικά με το πού θα μπορούσε να είχε φτάσει ο άνθρωπος στην εποχή μας και πόσο θα είχε ακόμα προοδεύσει η Επιστήμη εάν δεν είχε κηρυχθεί υπό διωγμό κατά το χριστιανικό Μεσαίωνα, οπότε ανακόπηκε για περισσότερο από μιά χιλιετία κάθε επιστημονική πρόοδος...

Ποιός φοβάται το Google;

Sun, 26 Dec 2010 21:07:52 +0200

Το Google γνωρίζει πιό πολλά για σένα
απ΄ ό,τι εσύ για εκείνο...

Το Google τα τελευταία χρόνια έχει ταράξει τον κόσμο πιό πολύ από άλλες εταιρείες. H σημερινή του αξία είναι έξι φορές μεγαλύτερη από την αξία τής General Motors. Μέρος τής επιτυχίας του οφείλεται στο γεγονός, ότι είναι δωρεάν και αποτελεσματικό. Επίσης, όταν ο κόσμος το χρησιμοποιεί, εθίζεται και σπεύδει σ΄ αυτό πολλές φορές τη μέρα. Αυτός ο νέος εθισμός δεν περιλαμβάνει ναρκωτικά κι αλκοόλ. Σχετίζεται με κάτι πιό εθιστικό: Το google.com...

Εν φάτνη των α-λόγων

Fri, 24 Dec 2010 15:01:11 +0200

Οι αντιφάσεις των Ευαγγελίων
για το σκηνικό τής γέννησης τού Ιησού.

Οι σιωνιστικές δοξολογίες,
τα κηρύγματα μίσους και οι ανθελληνικοί λειτουργικοί ύμνοι,
που ψάλλονται στους ναούς τής Ρωμιοσύνης τα Χριστούγεννα.

Άγγελοι, φάτνη, πρόβατα, βοσκοί, μάγοι, κ.ά. συνθέτουν το σκηνικό τής εορταζόμενης από τους χριστιανούς επετείου τής γέννησης τού Ιησού, όπως περιγράφεται στα ευαγγέλια, τα οποία όμως παρουσιάζουν πλήρως αντικρουόμενες περιγραφές, που δεν αντέχουν στο φώς της κριτικής.

Χριστιανοί απολογητές με διάφορους συνοδοιπόρους τους προπαγανδίζουν επί πλέον, ότι το μήνυμα, που στέλνει στον κόσμο η γέννηση τού Χριστού είναι η αγάπη. Μελετώντας όμως -όχι μόνον την Αγία Γραφή- αλλά και τους χριστουγεννιάτικους λειτουργικούς ύμνους τής Εκκλησίας διαπιστώνεται, ότι με την υποτιθέμενη γέννηση τού Ιησού όχι μόνο δεν κηρύχθηκε η αγάπη στόν κόσμο, αλλά τό μίσος, ο ρατσισμός και ο σιωνισμός...

Η συνομωσία τού Ήλιου

Sun, 19 Dec 2010 14:43:40 +0200

Η διαχρονική δαιμονοποίηση
τού Ήλιου και τής ηλιοθεραπείας
από τα κέντρα εξουσίας τού πλανήτη μας.

Επικίνδυνα για την υγεία μας
γυαλιά ηλίου και αντιηλιακά προϊόντα.

«Οζωοδότης Ήλιος, τόσο πολύτιμος και απαραίτητος για τη ζωή στον πλανήτη μας, λίγες ευεργετικές επιδράσεις έχει στο δέρμα του ανθρώπου και πολλές δυνητικά επικίνδυνες ανεπιθύμητες ενέργειες» (Healthier World, άρθρο: «Ο Ήλιος γερνάει το δέρμα»).

Η παραπάνω φράση μάλλον φαίνεται εκ πρώτης όψεως φυσιολογική. Αντικατοπτρίζει την άποψη, που έχουμε οι περισσότεροι για τον Ήλιο. Ναι μεν, αλλά... Δηλαδή, στην πρώτη παράγραφο ο Ήλιος εκθειάζεται ως ο δημιουργός της ζωής, ως «ζωοδότης, πολύτιμος και απαραίτητος για τη ζωή». Εν συνεχεία όμως, αλλάζει η οπτική. Εδώ ο «ειδικός» μάς εξηγεί, ότι ο Ήλιος έχει «λίγες ευεργετικές επιδράσεις στο δέρμα... και πολλές δυνητικά επικίνδυνες ανεπιθύμητες ενέργειες». Και το λογικό ερώτημα έπεται: Πως είναι δυνατόν ο δημιουργός τής ζωής και ο αρωγός της, ο τόσο πολύτιμος και απαραίτητος για την υγεία μας και τη ζωή, Ήλιος, να έχει «λίγες ευεργετικές επιδράσεις... και πολλές δυνητικά επικίνδυνες ανεπιθύμητες ενέργειες»; Ουσιαστικά πίσω απ΄ αυτή την αντιφατική φράση κρύβεται μία μεγάλη συνομωσία των γιατρών, των Μ.Μ.Ε. και των φαρμακευτικών εταιρειών, η συνομωσία τού Ήλιου...

ΚΛΗΡΩΤΙΔΑ: Το σημείο G τής αυθεντικής δημοκρατίας

Wed, 15 Dec 2010 11:17:08 +0200

Eίναι δύσκολο στη σύγχρονή μας προσωρινότητα, όπου ζούμε με τόσες ηθικο - πολιτικο - οικονομικές κρίσεις, τόσους φόβους και τόσα πάθη, να μπορούμε πάντα να ξεχωρίζουμε ορισμένους όρους, έστω και απλούς, ξεκάθαρα, ξελαμπικαρισμένα. Ίσως ένας αναγνώστης θα τον έλεγε «ανελλήνιστο», αλλά μέσα στα τόσα βάσανα τής καθημερινότητας έρχονται στιγμές, που νομίζω, πως γίνεται εύκολο να μπερδέψει κάποιος τον μαθηματικό όρο «πηλίκον», το αποτέλεσμα δηλαδή τής διαίρεσης δύο αριθμών, με την λέξη «πηλήκιο», που είναι ένα στρατιωτικό κάλυμμα κεφαλής, έστω και αν είναι τούτος ο παγκόσμιος στοχαστής Νο 79 τού 2010.

Δύο άλλες λέξεις, που επίσης εύκολα μπορεί να μπερδέψει κάποιος είναι η λέξη «κλειτορίς» και η λέξη «κληρωτίς». Ακόμα και η Google τις μπερδεύει, τουλάχιστον στον τομέα των images! Παρακαλώ πολύ όμως, δώστε πάρα πολλή μεγάλη προσοχή και δείξτε φρόνηση τώρα, διότι εκτός από το ερωτικό, επίσης υπάρχει και το γαστριμαργικό «σημείο G». Αμέ... Τι, παίζουμε; Από πού νομίζετε βγήκε το «τα φάγαμε μαζί»;...

Η ιερή πορνεία στην Αρχαία Ελλάδα

Sun, 12 Dec 2010 14:06:22 +0200

     «Φιλόξενες κοπέλες, υπηρέτριες τής Πειθούς στην πλούσια Κόρινθο, εσείς, που καίτε τις χρυσές στάλες τού λιβανιού, οι σκέψεις σας πετούν προς την ουράνια μητέρα των ερωτικών επιθυμιών, την Αφροδίτη, πού σας επιτρέπει, κόρες μου, να μαζεύετε στις χαρωπές σας κλίνες τον καρπό τής τρυφερής σας νιότης». Εγκώμιο τού Πίνδαρου (''Εγκώμια'', 3), για τις περισσότερες από 1.000 ιερές πόρνες τού ναού τής Αφροδίτης στην Αρχαία Κόρινθο (Στράβων, ''Γεωγραφικά'', VIII, 378).

      Η Κόρινθος είναι το μεγάλο λιμάνι τού ελληνικού κλασικού κόσμου, ή καλύτερα τα λιμάνια, αφού η γεωγραφική θέση τής πόλης τής επιτρέπει να ελέγχει τούς δυο κόλπους, απ΄ τη μια και την άλλη μεριά τού Ισθμού της. Μέρος συνάντησης εμπόρων και ταξιδευτών Ανατολής και Δύσης, είναι και υποχρεωτικό πέρασμα για όλους εκείνους, που κινούνται ανάμεσα στη βόρειο Ελλάδα και την Πελοπόννησο. Εμπόριο, οικονομικές και λιμενικές δραστηριότητες συμβάλλουν στο να γίνει η Κόρινθος μια πόλη ιδιαίτερα ζωντανή. Τα πλούτη των κατοίκων της, η πολυτελής και διεφθαρμένη ζωή τους είναι φημισμένα σ΄ όλους τούς λαούς της Αρχαιότητας και, αν η φήμη τής Αθήνας είναι κυρίως πολιτική και πνευματική, τής Κορίνθου συνδέεται με την ηδονή και την ακολασία.

      Όμως, η Κόρινθος αποτελεί κυρίως, για τούς αρχαίους και τούς συγχρόνους, την πόλη τής ιερής πορνείας. Πιθανόν οι εμπορικές σχέσεις, που η πόλη από νωρίς είχε με τις ασιατικές χώρες να εξηγούν την εγκατάσταση ιερόδουλων στο ναό τής Αφροδίτης στην Ακροκόρινθο...

Τα έντομα λειτουργούν με κύκλους ανάδρασης. Εμείς;

Sun, 5 Dec 2010 12:23:13 +0200

Συστηματική Δυναμική:
Μιά επιστήμη, που γεννήθηκε στην Αρχαία Ελλάδα,
παντελώς άγνωστη στη σημερινή Ρωμιοσύνη.

Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
ο καθηγητής τού πανεπιστημίου Fordham τής Νέας Υόρκης,
δρ. Νικόλαος Κ. Γεωργαντζάς.

     - Η φτωχή απόδοση και οι ολέθριες συμπεριφορές, που παρατηρούμε γύρω μας, συχνά είναι συνέπειες λάθος αποφάσεων, που διαχρονικά, έρχονται και κυνηγούν τα κλιμάκια λήψης τους.

     - Στην Αρχαία Ελλάδα γεννήθηκε η Συστηματική Δυναμική ως ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος προσέγγισης και μοντελοποίησης προβληματικών καταστάσεων, σαν κι αυτά, που αντιμετωπίζει κάθε κοινωνικό σύστημα.

     - Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν πώς να χρησιμοποιούν τις στοχαστικές διακυμάνσεις των CASOS (Complex Adaptive Self-Organizing Systems = πολύπλοκα, ευπροσάρμοστα, αυτοθεσμιζόμενα συστήματα) και την επίδραση τής τύχης έναντι των κινδύνων, που απειλούσαν τη δημοκρατία.

     - Μία πληθώρα συστημάτων γύρω μας λειτουργούν ως CASOS, όπως είναι, π.χ., ολόκληρο το σύμπαν, τα βιολογικά μας οικοσυστήματα και οι αγορές. Η μελέτη συστημάτων CASOS των αποικιών εντόμων δείχνει υπέροχα πρότυπα δυναμικής συμπεριφοράς, τα οποία προκύπτουν στα συστήματα τούτα, όπως π.χ. σε αποικίες μυρμηγκιών, αστρικά σμήνη και εκείνα των μελισσών, χωρίς να υπόκεινται σε ένα σύστημα κεντρικού ελέγχου.

     - Λειτουργικά, η διαδικασία τής αναπνοής μας δεν διαφέρει καθόλου από άλλες διαδικασίες, όπως αυτές τής λειτουργίας και διοίκησης επιχειρήσεων και οργανισμών. Ίσως η αναπνοή του, όπως και η ροή νερού στην υδρόγειο, έκαναν τον Ηράκλειτο να αποφανθεί, ότι «τα πάντα ρει», γύρω στο 500 π.Χ.. Το πανεπιστήμιο Μ.Ι.Τ. τής Μασσαχουσέτης, αφού έχει ήδη σταθεροποιήσει το ραντάρ και ανακαλύψει τη μνήμη (core memory) των ηλεκτρονικών υπολογιστών, έρχεται και συμπληρώνει τον Ηράκλειτο, παρατηρώντας πως, ναι μεν τα πάντα ρει, αλλά σε μία αυστηρή πάντα διαδοχή μεταβλητών ροής και συσσώρευσης αποθέματος.

     - Το όφελος από την προσέγγιση τής ελληνικής, αλλά και τής παγκόσμιας οικονομίας με τη Συστηματική Δυναμική είναι να δούμε, γιά πρώτη ίσως φορά, μία έξοχη θέα των αληθινών διαστάσεων τής οικονομίας, μέσα στην οποία ζούμε. Να δεί το κάθε κλιμάκιο λήψης αποφάσεων, όπως και η κάθε εταιρεία, ελληνική και μη, κάθε τομέας οικονομικής δραστηριότητας και η παγκόσμια κοινωνία πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους -όχι στατικά, αλλά- δυναμικά, δηλαδή διαχρονικά, με πολυπλοκότητα μέσα στο χρόνο.

     Αυτά αναφέρει μεταξύ άλλων ο καθηγητής τού πανεπιστημίου Fordham τής Νέας Υόρκης, δρ. Νικόλαος Κ. Γεωργαντζάς, σε συνέντευξη, που παραχώρησε στην «Ελεύθερη Έρευνα»...

H πολιτική των επισκόπων στην Τουρκοκρατία

Wed, 1 Dec 2010 00:28:18 +0200

     Η εργασία αυτή αποτελεί προσέγγιση σε ένα θέμα, που μπορεί εύκολα να χαρακτηρισθεί ιδιόμορφο. Το κίνητρο, για να ασχοληθεί ο συγγραφέας με το θέμα, όπως αναφέρει στην Εισαγωγή τού βιβλίου, ήταν η κατά τη γνώμη του άρτια οργάνωση τής Οθωμανικής διοίκησης κατά τη διάρκεια τής Τουρκοκρατίας. Η ικανότητα να διατηρεί την ίδια οικογένεια στο θρόνο για 644 χρόνια. Έβλεπε ένα σύστημα και μια αντίληψη διοίκησης, η οποία μπορούσε να επιβάλλεται σε μια πανσπερμία εθνών.

     Πριν ακόμα την εμφάνιση τού καπιταλισμού υπήρχε δομημένη μια οργάνωση, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί γραφειοκρατική, με ειδική και εξειδικευμένη υπαλληλική σχέση προς την κεντρική εξουσία. Μέσα σ΄ αυτό το σύστημα είναι ενταγμένο και το Πατριαρχείο, που η οικονομική σχέση του με τον κατακτητή ήταν αδιαμφισβήτητη. Η πολιτική του δύναμη φαινόταν να επεκτείνεται σε όλες τις μορφές στρωμάτωσης τής Ρωμιοσύνης. Ταυτόχρονα, ο τρόπος ανάπτυξής του, ο τρόπος διοίκησης τού Πατριαρχείου έδινε τη δυνατότητα δημιουργίας τάξεων μέσα σ΄ αυτή την επιχείρηση, που ονομαζόταν Οθωμανική αυτοκρατορία.

     Για να μπορέσει να υπάρξει το Οθωμανικό κράτος μετά την κατάκτηση τής Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους, ήταν αναγκαίο να γίνει δυνατή η συνέχιση τής παραγωγικής διαδικασίας. Η κανονική και αναγκαία διαδοχή τής κατάκτησης επιτεύχθηκε μέσω τού Πατριαρχείου, το οποίο έδωσε τη δυνατότητα στο σουλτάνο να εκμεταλλεύεται τη Ρωμιοσύνη ως σύνολο. Το Οθωμανικό κράτος χρησιμοποίησε τον τρόπο τής κοινωνικής στρωμάτωσης τού χριστιανικού πληθυσμού, προσαρμόζοντας τον, όπου ήταν αναγκαίο, στη δική του αντίληψη κρατικής διεύθυνσης. Τα προνόμια επέτρεψαν την οργάνωση τού χριστιανικού πληθυσμού, αλλά, ταυτόχρονα, επέτρεπαν τη μεγαλύτερη δυνατή οικονομική εκμετάλλευση τής κατάκτησης.

     Ο Πατριάρχης επιβλήθηκε ως «αφέντης» και «βασιλεύς» και από «αρχηγός θρησκευτικής μειονότητας», «εθνάρχης». Κατά την Οθωμανική αντίληψη διοίκησης, ήταν «προϊστάμενος» τού έθνους του, «διορισμένος» από το σουλτάνο «αξιωματούχος».

     Στην πραγματικότητα, τα προνόμια δημιουργούν ένα status αλήθειας, άμεσα συνδεδεμένο με τον κοινωνικό και πολιτικό ρόλο που παίζουν. Ο κατακτητής είχε στα χέρια του μια έτοιμη θεοκρατική οργάνωση με δυνατότητες προσαρμογής στο νέο καθεστώς. Το μόνο, που έπρεπε να κάνει και έκανε, ήταν να περιβάλει αυτή την εξουσία με αρμοδιότητες, που προσιδίαζαν στη δική του αντίληψη και οργάνωση τού κράτους. Και αυτό έκανε με τα προνόμια. Κατά τον κατακτητή, η μη παραχώρηση των προνομίων θα ήταν επιζήμια για τα «βασιλικά εισοδήματα».

     122 σελίδες, αρχείο μορφής pdf (14,98 MB).

     Κατεβάστε το βιβλίο δωρεάν από την "Ελεύθερη Έρευνα".

MIAΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΝΕΑΣ ΧΤΥΠΑΕΙ ΚΑΜΠΑΝΑ...

Sun, 28 Nov 2010 12:42:50 +0200

Όψεις τής φαιδρότητας
και τής σχιζοφρένειας
τής Αριστερορωμιοσύνης

     Σήμερα, αρκετοί έχουμε πλέον συνηθίσει να γελάμε με τη γραφικότητα τής εθνικόφρονης (δεξιο)ρωμιοσύνης με τα πατριωτικά εμβατήρια, τις εθνικιστικές σχολικές γιορτές, τούς λόγους, τις παρελάσεις, τούς θεωρητικούς και «ιστορικούς» της, τη σχιζοφρένειά της και όλα αυτά, με τα οποία μεγαλώσαμε.

     Στο άρθρο αυτό όμως, θα ασχοληθούμε με μιά άλλη εκδοχή τής Ρωμιοσύνης, τής «προδεφτικής», η οποία ουσιαστικά δεν έχει καμμία διαφορά από την εθνικόφρονη ούτε ως προς τον εθνικισμό, ούτε ως προς τη θρησκοληψία, ούτε ως προς την εν γένει -σχιζοφρενή επίσης- ιδεολογία της.

     Θα παρουσιάσουμε ορισμένα ευτράπελά της δεδομένου, ότι η αριστερόφρονη αυτή Ρωμιοσύνη, η Αριστερορωμιοσύνη, δεν μάς δίνει λιγότερες αφορμές από την δεξιόφρονη ομοϊδεάτισσά της, για να γελάμε...

"EIKONOMAXIA": To τέλος μιας σπουδαίας μεταρρύθμισης

Sun, 21 Nov 2010 17:13:13 +0200

     Μεταξύ 7ου και 8ου αιώνα, η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Βυζάντιο), λόγω τής θρησκευτικής της παρακμής είχε μεταβληθεί σε εστία πάσης ακολασίας, ξεπεσμού και αδικίας, σύμφωνα με τις ιστορικές μαρτυρίες. Χλιδή, ασυδοσίες, αχαλίνωτα πάθη, δεισιδαιμονίες, βασανιστήρια, άκρατη ειδωλολατρία, αιμομιξίες, συγγενοκτονίες, καταπίεση των μαζών και κάθε φύσης αδικία, ήταν τα έργα των ξεπεσμένων Ρωμιών τής εποχής.

     Τα γράμματα, οι τέχνες, οι επιστήμες, το θέατρο και η παιδεία βρίσκονταν υπό θρησκευτικό διωγμό. Αντί δικαστηρίων και νομικών ποινών ίσχυαν γλωττοκοπίες, ρινοκοπίες, ανασκολοπισμοί, τυφλώσεις και διάφορα άλλα βασανιστήρια κι εγκληματικές πράξεις. Στις μονές και στις εκκλησίες τής επικράτειας οι κληρικοί έκαιγαν τα αρχαία ελληνικά χειρόγραφα και τους παπύρους στη φωτιά για προσάναμμα!

     Όαση μέσα στο τέλμα τού Ρωμαίικου χριστιανικού μεσαίωνα, θα αποτελέσει η μεταρρύθμιση των Ισαύρων, Λέοντος Γ΄ και τού γιου του, Κωνσταντίνου Ε΄ (τού ονομαζόμενου Κοπρώνυμου απ΄ τους αντιμεταρρυθμιστές και την παραϊστορία μας), που έγινε έναν αιώνα πριν. Η μεταρρύθμιση αυτή χαλκεύτηκε και παραποιήθηκε απ΄ τη σύγχρονη ιστορία τής Ρωμιοσύνης και βαπτιστηκε ως Εικονομαχία. Τελικά, η θρησκευτική αντιμεταρρύθμιση, που ακολούθησε και συντελέστηκε με βία και πολύ αίμα, σε πρώτη φάση υπό τής «αγίας» Ειρήνης τής Αθηναίας (μάλλον Εβραίας), έφερε το Βυζάντιο (Ανατολικό Κράτος των Ρωμιών) στο χείλος τής καταστροφής...

TO ANEΔΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΟΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ-ΕΘΝΟΣ

Sun, 14 Nov 2010 15:37:37 +0200

Ιδέες, που γεννιούνται στα μυαλά των ανθρώπων
κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες,
είναι η "αντικειμενική" γνώση τής κοινωνίας

     Η εμπειρική μέθοδος των φυσικών επιστημών και των μαθηματικών, που αντιπαραθέτει ένα παθητικό γνώστη σ΄ ένα παθητικό αντικείμενο δεν μπορεί να εφαρμοσθεί στις κοινωνικές επιστήμες, γιατί και το αντικείμενο μελέτης διαφέρει, αλλά και ο γνώστης, το "υποκείμενο," δεν μπορεί να είναι ο αμερόληπτος "επιστήμονας", που επιδίδεται με πάθος στην "αντικειμενική" γνώση, (Πλάτων κ.ά.).

     Στην καλύτερη περίπτωση η "αντικειμενική" γνώση τής κοινωνίας δεν είναι τίποτε άλλο από ιδεολογικές αφαιρέσεις, που λειτουργούν ως εκλογικεύσεις ταξικών συμφερόντων και που οι ταγοί τής εξουσίας τούς έχουν αποδώσει επιστημονική υπόσταση! (Με τον όρο "ιδεολογικές αφαιρέσεις" εννούμε τις διάφορες ιδέες, που γεννάει το μυαλό τού ανθρώπου σε συγκεκριμένες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες, προκειμένου να αιτιολογίσει πράξεις και ρόλους μέσα σ΄ ένα κοινωνικό περίγυρο.)

     Το έθνος και ο εθνικισμός είναι ιδεολογικές αφαιρέσεις, που λειτουργούν ως φόρμουλες νομιμοποίησης συμφερόντων από τη μία ή την άλλη τάξη ανάλογα με την περίπτωση και δεν έχει κανένα βαθύτερο νόημα η "ουσία" τής φυλής κ.λπ.. Η ιδέα έθνος λειτουργεί διαφορετικά σε διαφορετικά στάδια τής κοινωνικής εξέλιξης μιας κοινωνίας. Στην παρούσα ιστορική φάση των λαών, το έθνος έχει πάρει το νόημα τού κεντρικού κράτους, που έχει έλεγχο και δικαιοδοσία σε μια ορισμένη έκταση με συγκεκριμένα σύνορα κατοχυρωμένα από διεθνείς θεσμούς κ.λπ.. Και αν το εθνικό κράτος σήμερα αποκλείει άλλες φυλές και άτομα από την "εθνική οικογένεια", με την κοινωνική εξέλιξη και την οικουμενική αντίληψη τού ανθρώπου να κερδίζει έδαφος συνεχώς, η έννοια τού "εθνικού κράτους" ως μία ενωτική φόρμουλα συμφερόντων θα πάψει να ισχύει ή να έχει νόημα στο μέλλον.

     Το να προσπαθεί λοιπόν κανείς να μιμηθεί τον Πλάτωνα και να "ορίσει" την "ουσία" ή τη "φύση" τής ιδέας τού έθνους ή τού "Ελληνα" σήμερα, δεν κάνει τίποτε άλλο, από το αναμασάει τα τετριμένα και να προσπαθεί να  ζήσει στο παρελθόν, όταν το παρόν δεν τού προσφέρει τίποτα...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΠΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΑΤΟΗ, ΣΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΚΑΙ ΤΗ ΛΟΥΤΣΑ...

Sun, 7 Nov 2010 21:28:51 +0200

Οι μεσαιωνικοί αλβανικοί
εποικισμοί στον ελλαδικό χώρο

Αλβανική -κι όχι ελληνική-
η καταγωγή των Αρβανιτών

    Κύρια προσπάθεια τής επιχείρησης δημιουργίας ελληνικής εθνικής ταυτότητας από επίσημους και μη φορείς τής Ρωμιοσύνης από τον 19ο αιώνα και εντεύθεν αποτέλεσε η προσπάθεια «απόδειξης» τής φυλετικής καθαρότητας, δηλαδή τής συνέχειας των σημερινών κατοίκων τού ελλαδικού χώρου στο χρόνο και στο χώρο.

    Εργασίες - μελέτες από κύκλο λογίων τής εποχής, που δημοσιεύτηκαν κατά κόρον σε διάφορα περιοδικά (Παρνασσός, Ελληνομνήμων, κ.ά.), εξακολουθούν δε αυτούσιες ή παρόμοιες να δημοσιεύονται σε εθνικιστικά περιοδικά και ιστοσελίδες ακόμα και σήμερα, αφιερώθηκαν σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να αποδοθεί η προέλευση αρβανίτικων, σλάβικων, τούρκικων κ.λπ. λέξεων, ονομάτων και τοπωνυμίων σε δήθεν παραφθορές τής αρχαίας ελληνικής γλώσσας.

    Στη νεοελληνική παιδεία στοχοποιήθηκε ο «ανθέλληνας» Φαλμεράγιερ, παρ΄ όλο, που δεν είναι ο μόνος• το σύνολο των περιηγητών (αρχαιολατρών, ιστορικών, απεσταλμένων ξένων κυβερνήσεων κ.λπ.) των μεσαιωνικών χρόνων περιγράφουν την μεγάλη έκταση των εποικισμών στην περιοχή. Απάντηση σε όλους αυτούς επιχείρησε να δώσει ο ιστορικός τής Ρωμιοσύνης, Κ. Παπαρρηγόπουλος, γράφοντας περί τής δήθεν συνέχειας και τής φυλετικής ενότητας των κατοίκων τού ελλαδικού χώρου στη διαδρομή τής Ιστορίας. Η αμφισβήτηση τού κυρίαρχου αυτού ιστοριογραφικού μοντέλου στην επιεικέστερη εκδοχή της επιχειρήθηκε να παρουσιασθεί ως προερχόμενη από ήσσονος αξίας ιστορικούς και στην αυστηρότερη ως εθνική προδοσία.

    Καμμία φυλή όμως, ούτε κανένας λαός στις μέρες μας είναι φυλετικά καθαρός. Στον ελλαδικό χώρο ειδικότερα κι εξ αιτίας των βυζαντινών διωγμών, των επιδημιών, των ανεπάλληλων κατακτήσεων και τής πειρατείας, ο αριθμός των ελληνόφωνων Ρωμιών ελαττώθηκε σημαντικά. Έτσι, ο αριθμός των κατοίκων ενισχύθηκε επανειλημμένα στο πέρασμα τής Ιστορίας από ξένους λαούς, στους οποίους τις περισσότερες φορές δόθηκαν από τις εκάστοτε αρχές επί πλέον κίνητρα, προκειμένου να εγκατασταθούν στην περιοχή και να καλύψουν τα πληθυσμιακά κενά.

    Θα ξεκινήσουμε στην "Eλεύθερη Έρευνα" την παρουσίαση μιας σειράς μελετών μας σχετικών με τους εποικισμούς (αλβανικών, σλάβικων, τούρκικων κ.ά) στην περιοχή, που εκτείνεται το σημερινό ελληνικό κράτος.

    Η αρχή γίνεται με την παρουσίαση των αλβανικών εποικισμών...

"Eίναι" και "Σώμα"

Sun, 31 Oct 2010 18:25:45 +0200

Δυό χαμένες
πραγματικότητες

     «Πίσω απ΄ το εγώ, το νου, τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου, αδελφέ μου, βρίσκεται ένας ισχυρός εντολέας, ένας άγνωστος σοφός, που ονομάζεται Εαυτός. Ζει μέσα στο Σώμα σου, είναι το ίδιο το Σώμα σου...» (Φ. Νίτσε «Τάδε έφη Ζαρατούστρας» κεφ. «Γι΄ αυτούς που περιφρονούν το σώμα»).

     Τα λόγια αυτά απευθύνονται σ΄ αυτούς, που περιφρονούν το "Σώμα" τους, δηλαδή στους περισσότερους συνανθρώπους μας. Για τον φανταστικό Ζαρατούστρα τού Νίτσε, οι άνθρωποι τής εποχής του (όπως και οι σημερινοί) ζούσαν εγκλωβισμένοι μέσα στο "εγώ" τους, κλεισμένοι σ΄ ένα λαβύρινθο. Ο Νίτσε χαρακτηρίστηκε από πολλούς δυσκολονόητος, τρελός, σχιζοφρενής και διχασμένος, όμως δεν ήταν τίποτα απ΄ όλα αυτά, που του προσάπτουν. Αυτό συνέβη επειδή δεν τον καταλαβαίνουν. Στα έργα του ο Νίτσε διακρίνει μία άλλη διάσταση για την ανθρώπινη οντότητα. Αυτή τού αληθινού και σοφού "Είναι" μας, και αυτή του ψεύτικου "εγώ" μας.

     Ο συγγραφέας διαχωρίζει το "Σώμα" και το "Είναι", απ΄ το "εγώ" και το "νου". Το πρώτο ζευγάρι υφίσταται στην πραγματικότητα, ενώ το δεύτερο είναι φανταστικό. Έτσι κι ο φανταστικός σοφός Ζαρατούστρας, δέχεται μόνο δύο πραγματικότητες για κάθε άνθρωπο: Το "Σώμα" και το "Είναι". Δίπλα σ΄ αυτά ζουν παρασιτικά, το "εγώ" και ο "νους". Το "εγώ" και ο "νους" είναι κοινωνικά δημιουργήματα, επομένως κατασκευές, όμως το "Σώμα" και το "Είναι" αποτελούν δημιουργήματα τής φύσης, δηλαδή φυσικές πραγματικότητες...

ΟΙ ΒΡΕΤΑΝΟΙ -ΟΧΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ- ΑΙΤΙΟΙ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

Sun, 24 Oct 2010 13:06:19 +0300

Ο βρετανικός ναυτικός αποκλεισμός
ως κύρια αιτία τού κατοχικού λιμού
1941-΄42 στην Ελλάδα

     Ο τρομακτικός φόρος σε ανθρώπινες ζωές και σε καταστροφές υποδομών, που κατέβαλε η χώρα κατά τη διάρκεια τής στρατιωτικής κατοχής της, δεν οφείλεται σχεδόν καθόλου στους προσωρινούς και περιστασιακούς κατακτητές της (Άξονας), αλλά στην πολιτική, που είχε προαποφασιστεί από τους μέχρι τότε προτέκτορές της, Βρετανούς.

     Η πρόσδεση τού προτεκτοράτου στη βρετανική αποικιοκρατική πολιτική επέτασσε, όχι μόνο την εμπλοκή του στον πιό άχρηστο πόλεμο τής ιστορίας του, αλλά και στην -εξ ίσου ανώφελη για την πλειοψηφία των κατοίκων τής χώρας- συνέχιση τού πολέμου στο ελλαδικό έδαφος, ακόμα κι όταν αυτό είχε πλέον καταληφθεί από τον Άξονα. Κατ΄ αυτό τον τρόπο επινοήθηκε και σχεδιάστηκε μια νέα αποικιοκρατική πρακτική, αυτή τής λεγόμενης «Εθνικής Αντίστασης» (φαινόμενο άγνωστο στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο). Η συνέχιση αυτή τού πολέμου μέσω τού προσχήματος τής αποκαλούμενης «Εθνικής Αντίστασης» είχε σα συνέπειες την ολοσχερή καταστροφή τεράστιου μέρους τής δημόσιας περιουσίας, δεκάδες χιλιάδες θανάτους αμάχων τόσο από γερμανοϊταλικά αντίποινα όσο και από τα εσωτερικά «ξεκαθαρίσματα λογαριασμών» των «ανταρτικών» συμμοριών, αλλά και τον ολέθριο λιμό, που κόστισε πάνω από μισό εκατομμύριο νεκρούς (συνέπειες, που θα μπορούσαν και αυτές να είχαν πλήρως αποφευχθεί, όπως άλλωστε επετεύχθη και σε τόσες άλλες ευρωπαϊκές χώρες).

     Η αποικιοκρατική πολιτική τής συνέχισης τού πολέμου στο ελλαδικό έδαφος, είχε σαν κύριους «πυλώνες» της: α) την τροφοδότηση των «ανταρτών» (ακόμα και των ελεγχομένων από το εν Ελλάδι πρακτορείο τού σταλινισμού, δηλαδή το Κ.Κ.Ε.) με βρετανικές λίρες, βρετανικό οπλισμό και βρετανούς στρατιωτικούς συμβούλους, β) τον βρετανικό ναυτικό αποκλεισμό των ελληνικών λιμανιών, με στόχο την πρόκληση προβλημάτων στο κατοχικό καθεστώς, διαμέσου τής λιμοκτονίας τού ελληνικού πληθυσμού...

Mια εκκλησία ανά οικογένεια!

Sun, 17 Oct 2010 13:17:59 +0300

Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό
στην ευσεβέστατη Κύθνο

Σε κάθε βήμα σου στην Κύθνο διαπιστώνεις, ότι η Ρωμιοσύνη επιβιώνει στο νησί ακμάζουσα. Χαρακτηριστικό τής Κύθνου είναι οι πολλές της εκκλησίες: 359 τον αριθμό• όλες ασβεστωμένες και καλοσυντηρημένες. 3,62 εκκλησίες ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (συνολική έκταση 99 τετραγωνικά χιλιόμετρα) ή άν το θέλετε αλλιώς 4,2 κάτοικοι ανά εκκλησία (συνολικός πληθυσμός: 1.500 περίπου μόνιμοι κάτοικοι). Δηλαδή στην Κύθνο σε κάθε τετραμελή οικογένεια αντιστοιχεί και μιά εκκλησία!

Το άρθρο αυτό αποτελεί ένα φωτογραφικό οδοιπορικό στη Ρωμιοσύνη τής Κύθνου...

THE PHANARIOTS AND THE EARLY ENLIGHTENMENT (1680-1780)

Sat, 16 Oct 2010 02:02:54 +0300

     After successive movements that followed the Fall of Constantinople, the Ecumenical Patriarch settled at the Church of St. George in the Phanar in 1601. At that time, Christian Orthodox people gather around the Patriarchate and form the first nucleus of cultured Phanariots. In the late 17th century, this nucleus consisted of 19 families, which we know thanks to Sieur de la Croix (1695).

     Among the exceptional citizens that offered their services to the Phanar, two are particularly prominent and are distinguished as advocates of the innovative spirit, contributing in a decisive way to the passage of the Modern Greek society from a traditional stagnation to a scientific modernization. Both had studied medicine and philosophy in Rome and Padua.

     The first one was Theophilos Korydaleas. He was born in Athens in 1570 and after completing his doctoral dissertation, he taught in Venice, Zakynthos, and Constantinople. He became reputable in scholarly tradition for his courage to teach Aristotelian physics free of any Christian interpretation and any scholastic deviation...

- ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ; - ΝΑΙ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Sun, 10 Oct 2010 17:13:08 +0300

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον πλανήτη
είναι να εθελοτυφλούμε:
Τα πυρηνικά δεν είναι
το μόνο «αναγκαίο κακό»

Όσον αφορά τον οικολογικό κίνδυνο, πριν αρχίσουμε να ανησυχούμε για την υπερθέρμανση τού πλανήτη, θεωρούσαμε, ότι η διαφορά μεταξύ τής ρύπανσης εξ αιτίας τού άνθρακα και τής ρύπανσης εξ αιτίας τού ατόμου ήταν σημαντική, γιατί η πρώτη δεν είχε επιπτώσεις στις μελλοντικές γενιές. Επίσης, το θέμα διαχείρισης των ραδιενεργών λυμάτων δεν είχε λυθεί, ενώ είχε λυθεί εκείνο των λυμάτων τού άνθρακα.

Πράγματι, μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί απόλυτα ικανοποιητική λύση για τη διαχείριση των ραδιενεργών λυμάτων, αλλά, όσον αφορά τον άνθρακα, ο σκουπιδοτενεκές είναι η ατμόσφαιρα: η καύση τού άνθρακα παράγει διοξείδιο τού άνθρακα, που μπορεί να είναι άχρωμο, άοσμο και μη τοξικό, αλλά συμβάλλει στο φαινόμενο τού θερμοκηπίου, καθώς αποβάλλεται στον αέρα. Η ρύπανση αυτή δεν θεωρούνταν σημαντική, επειδή ήταν αόρατη. Ωστόσο, στην περίπτωση τής πυρηνικής ενέργειας, μιλάμε για μερικούς τόνους απόβλητα, ενώ στην περίπτωση τού διοξειδίου τού άνθρακα, για μερικά δισεκατομμύρια τόνους...

To DNA των ελληναράδων

Sun, 3 Oct 2010 14:22:14 +0300

     Η ταυτότητα τού έθνους-κράτους, που δημιουργήθηκε τον 19ο αιώνα στον ελλαδικό χώρο από ελληνόφωνους και όχι μόνον -χριστιανούς κυρίως- Ρωμιούς κυριαρχείται από την ψευδαίσθηση τής ιστορικής συνέχειας στο χώρο και στο χρόνο. Η πολιτική χρήση τού συμβολικού βάρους τού αρχαίου παρελθόντος είναι βαθειά ριζωμένη στη σημερινή κοινωνία μας. Η σύγχρονη ρωμαίικη ιστοριογραφία έχει ως κύριο στόχο την απόδειξη τής καθαρότητας τού ελληνικού στοιχείου στο πέρασμα των αιώνων.

     Αρωγός τα τελευταία χρόνια στην επιχείρηση τού νεοελληνικού εθνικισμού να τεκμηριώσει την άμεση φυλετική σχέση ανάμεσα στους αρχαίους Έλληνες και στους σημερινούς κατοίκους τής Ελλάδας στέκει και η προβολή ορισμένων πανεπιστημιακών ερευνών σε γενετικό υλικό από τα Μ.Μ.Ε., τα πορίσματα των οποίων παρουσιάζονται πάντα παραποιημένα, ως να αποδεικνύουν δήθεν, ότι είναι «καθαρό το DNA των Ελλήνων», ότι «είμαστε κατ΄ ευθείαν απόγονοι τού Περικλή» κ.λπ..

     Προκειται για φληναφήματα, τα οποία σε ελάχιστο χρόνο αντιγράφονται αυτολεξεί, αποστέλλονται με e-mail από τον έναν στον άλλον και διανθισμένα βέβαια πάντοτε με τους ανάλογους θριαμβευτικούς πατριωτικούς τόνους κατακλύζουν τις ιστοσελίδες και τα blogs ελληναράδων εθνικιστών...

Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ 12ΘΕΪΣΤΙΚΟΥ ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ

Mon, 27 Sep 2010 09:57:19 +0300

Άρματα που αιωρούνταν μέσα σε ναούς,
αγάλματα που βοούσαν από κεραυνούς ή έκλαιγαν αίμα,
θαυματουργές ιάσεις πιστών από τους ιερείς κ.λπ. κ.λπ.

    Στην αρχαιότητα βρίσκουμε τεχνολογία σε απίστευτα μέρη. Το πιο ασυνήθιστο είναι οι ναοί. Στα αρχαία κείμενα περιγράφονται εκπληκτικές μηχανές, που παρήγαγαν ψευδαισθήσεις. Αγάλματα με ματωμένα δάκρυα, ναοί, που βοούσαν από κεραυνούς, άρματα, που σηκώνονταν στον αέρα κ.λπ.. Τα μηχανήματα των ναών βασίζονταν σε εξελιγμένη μηχανική. Ήταν οι μηχανές των θεών.

    Σήμερα, είμαστε περισσότερο εξοικειωμένοι με τους αρχαίους ναούς. Μόλις πρόσφατα, τα μηχανικά θαύματα ναών και τελετών άρχισαν να γίνονται γνωστά. Ξέρουμε από αρχαίες αναφορές την ποικιλία και το εύρος πολλών αρχαίων μηχανών για κάθε χρήση. Οι ιερείς ήταν σαν μάγοι και χειραγωγούσαν τους πιστούς. Παρήγαγαν ατμόσφαιρα με την λειτουργία των μηχανικών συσκευών, οπότε ερχόταν η κορύφωση τής τελετουργίας.

    Δύο χιλιάδες χρόνια πριν, η θρησκεία ήταν άκρως σημαντική για την κοινωνία· τα πλήθη συνέρεαν στους ναούς όχι μόνο για πνευματικούς λόγους. Οι ναοί ήταν μέρη, όπου τρόμαζαν. Οι ιερείς είχαν σκοπό να τρομάξουν τους πιστούς· τους προκαλούσαν μία αίσθηση δέους και ανατριχίλας. Προκειμένου όμως, να διασφαλίσουν, ότι οι πιστοί θα νοιώσουν δέος, οι ιερείς χρησιμοποιούσαν τεχνικά κόλπα, που εφεύρισκαν τα μεγάλα μυαλά τής αρχαιότητας, τα οποία οι ίδιοι χρηματοδοτούσαν, όπως ο Ήρων ο Αλεξανδρινός. Σκοπός ήταν να δίνεται η αίσθηση τής μαγείας στον πιστό, με το αζημίωτο...