In case greeks truly want the marbles to return to the Acropolis they don’t need to ask London.
They should start their inquiries at the christian churches which are situated on archaeological sites by and round Acropolis and Plaka, where they can find tons of marbles removed from the Parthenon: these marbles have been used in the churches’ construction...
Numerous analyses find their way to the media on a daily basis, all attempting to explain the repercussions of Greece’s inability to reform and lead itself to an economic growth that will eventually free the country from the constantly increasing need of borrowing money to satisfy its basic needs.
However, all those reports and economic analyses have something in common. They fail to deeply examine the socio-cultural roots of the greek crisis. If one does not take into account the idiosyncrasy and the psycho-synthesis of the modern greek people, will just miss the point.
Modern Greece is by no means related either genetically or culturally to the ancient cosmos and the people who once occupied this land. The modern greeks are just an intermixture of balkan tribes...
Η θρησκευτική πίστη δεν αποτελεί προϋπόθεση για την υγιή ευημερία των κοινωνιών
Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία τού θεού και η υπακοή στα κελεύσματα τής θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.
Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, τού ότι η τυχόν απομάκρυνση από το θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά τής κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες τού εγκλήματος, τής φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...
Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.
Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σάς ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σάς καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.
Θα δεχόσασταν ό,τι θα σάς έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη τής ασθένειάς σας, καμμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σάς χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο τού καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σάς τα ανακοίνωναν!
Θα ξυπνάγατε απ΄ το χειρουργείο και θα σάς έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες τού σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες τής συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω τής πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…
Σε περίπτωση, που οι ρωμιοί πράγματι επιθυμούν την επιστροφή μαρμάρων στην Ακρόπολη, δεν χρειάζεται να παρακαλούν το Λονδίνο. Ας ξεκινήσουν από τους χριστιανικούς ναούς, που βρίσκονται στους αρχαιολογικούς χώρους κάτω και γύρω από την Ακρόπολη και την Πλάκα, όπου μπορούν να βρουν τόννους μαρμάρων αποσπασμένων από τον Παρθενώνα, τα οποία έχουν ενσωματωθεί στη δόμησή τους...
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΤΟΥ
ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ, ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟ ΦΑΝΤΑΣΙΑΚΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Καθώς η νέα φαντασιακή κοινότητα τού έθνους εδραιωνόταν, κι ενόσω επιχειρούσε να δημιουργήσει το δικό της εθνικό κράτος, οι αρχαιότητες, τα υλικά σημαίνοντα τής συνέχειας ανάμεσα στην κλασική Ελλάδα και στο νέο έθνος (που σύντομα θα γινόταν κράτος), απέκτησαν εξέχουσα βαρύτητα. Ενώ το έθνος κατασκευ- άστηκε ως μια εξιδανικευμένη εδαφική οντότητα, στην οποία η γλώσσα και η ιστορική αφήγηση παρείχαν ισχυρά στοιχεία συνέχειας με το κλασικό παρελθόν, κάτι σημαντικό έλειπε. Αν ο εθνικισμός είναι ένα τοπογραφικό και εικονογραφικό εγχείρημα, τότε τα αρχαία κτίσματα και τέχνεργα είναι απαραίτητα, για να οριοθετήσουν το εθνικό έδαφος, για να αποτελέσουν τα ορόσημά του.
Η μυθολογία και οι αρχαίοι συγγραφείς ήταν, βέβαια, πολύ χρήσιμοι στην κατασκευή τής νέας τοπογραφίας τού έθνους, όμως η υλικότητα των αρχαίων τοποθεσιών, κτισμάτων, λειψάνων και τέχνεργων, η ορατή, συγκεκριμένη, απτή φύση τους και η ενσώματη παρουσία τους ήταν εκείνες, που μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν την «αντικειμενική» (διάβαζε αντικειμενικοποιημένη) πραγματικότητα τού έθνους. Η αίσθηση τής μακροβιότητας και η αύρα τής αυθεντικότητας, που απέπνεαν, τα προικοδοτούσε με τεράστια συμβολική δύναμη...
ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ
P. Dartevelle, P. Denis, J. Robyn, έκδ. «Μαύρη Λίστα»
Έγραψε στις
07.05.2013 ο/η:
Λάζαρης Γιάννης
Αν και εδώ και είκοσι περίπου χρόνια δέν συναντάμε πια στην Ευρώπη καταδίκες για βλασφήμια, με εξαίρεση την Ελλάδα και τη Γερμανία, στην πραγματικότητα είναι ελάχιστα τα ευρωπαϊκά κράτη, στα οποία δέν βρίσκουμε νομοθεσία, που να αποδοκιμάζει τη βλασφήμια. Συγκεκριμένα, μόνον η Γαλλία και το Βέλγιο απολαμβάνουν εδώ και καιρό αυτή την κατάσταση.
Η ποινική απαγόρευση τής βλασφήμιας, που αναλύεται σε ιστορική, θεωρητική και πολιτική προοπτική στο υπό κρίση βιβλίο, συνιστά μια μεσαιωνική επιβίωση, που διατηρείται ως σήμερα σε πολλές χώρες. Έχουμε εδώ μια εκπληκτική αντίφαση τού σύγχρονου δικαίου, η οποία δείχνει πόσο βαθιά θρησκευόμενο είναι το «φιλελεύθερο» κράτος.
Κανένας «ρεαλισμός» δέν πρέπει να αποτρέπει από τη νομικοπολιτική κριτική και τον κοινωνικό αγώνα, για την εξάλειψη ρυθμίσεων, που το κράτος θα όφειλε να καταργήσει, για λόγους συνέπειας προς τις συνταγματικές εξαγγελίες του. Όσο δέν το πράττει, θα εξακολουθεί να είναι εσωτερικά αντιφατικό και διάστικτο από μεσαιωνικές επιβιώσεις.
Αν βλασφημήσω τα τριαντάφυλλα, διαπράττω άραγε το αδίκημα τής κακόβουλης βλασφήμιας, επειδή κάποιος μπορεί να ισχυριστεί, ότι πιστεύει στη θεία δύναμη τής φύσης; Αν εξετάσουμε το ζήτημα από τη συνταγματική οπτική τής θρησκευτικής ελευθερίας, η απάντηση πρέπει να είναι θετική. Η κρατική επιλογή τού ποιά θρησκεία είναι άξια προστασίας αντιτίθεται στη συνταγματική επιταγή για ίση μεταχείριση των φορέων θρησκευτικής συνείδησης...
ΦΥΣΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ
ΟΣΑ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΣΑΣ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ & ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ
Μάριος Δημόπουλος, έκδ. “Etra”
Έγραψε στις
14.04.2013 ο/η:
Λάζαρης Γιάννης
Η διάγνωση καρκίνου ισοδυναμεί στο μυαλό των περισσότερων με θανατική καταδίκη. Οι γιατροί αμέσως συνιστούν στους καρκινοπαθείς εγχείρηση, ακτινοβολία και χημειοθεραπεία. Οι συμβατικές όμως, θεραπείες τού καρκίνου είναι αναποτελεσματικές στις περισσότερες περιπτώσεις. Όχι μόνο δέν θεραπεύουν τον ασθενή, αλλά πολλές φορές τον σκοτώνουν. Δηλαδή, με άλλα λόγια, δέν είναι ο καρκίνος, που σκοτώνει τον καρκινοπαθή, αλλά η ίδια η θεραπεία.
Όλοι έχουν εστιαστεί στη θεραπεία τού καρκίνου, αφού αυτό είναι προς το συμφέρον τής σύγχρονης βιομηχανίας τού καρκίνου, των φαρμακευτικών εταιρειών. Κανείς δεν φαίνεται να ασχολείται με την πρόληψη, και όταν λέμε πρόληψη δέν εννοούμε για παράδειγμα να κάνουμε μαστογραφία, το όφελος τής οποίας εξ άλλου αμφισβητείται από πολλούς επιστήμονες...
ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΕΥΤΕΛΕΙΣ ΔΟΥΛΟΙ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Τις συμφορές τής ανθρωπότητας, που καταγράφονται στις τρεις τελευταίες χιλιετίες τής ιστορίας, προκάλεσαν οι πόλεμοι, οι σφαγές οι υποδουλώσεις, η τυραννία, η εξαθλίωση των λαών, η διαιώνιση των εχθροτήτων, η αρπακτικότητα, το έγκλημα και η αδικία. Όλα αυτά τα δεινά υποκινούσαν αχρείους και βάναυσους διεκδικητές τής εξουσίας: μονάρχες, στρατοκράτες, αυτοκράτορες και κατά τους τελευταίους αιώνες δεσποτικά αντιλαϊκά καθεστώτα.
Αυτές οι μάστιγες έρχονται και παρέρχονται. Παραμένουν όμως στη μνήμη των εθνών εξωραϊσμένοι οι δολοφόνοι τής ανθρωπότητας. Δοξολογούνται από πασίγνωστους διανοούμενους και καλλιτέχνες, αυλόδουλους και εξωνημένους, που αποθεώνουν τους αυθέντες τους αποσιωπώντας ή εξευγενίζοντας τις κακουργίες τους, υμνολογούν τις βέβηλες πράξεις τους και αποκρύπτουν τις φρικαλεότητες και απανθρωπιές τους. Είναι το αποτρόπαιο έγκλημα, κυρίως των ιστορικών, που διαστρεβλώνουν την αλήθεια, συγκαλύπτουν τα πραγματικά γεγονότα και επιχρυσώνουν τις βαρβαρότητες των πατρώνων τους...
FLΕΕΙΝG FUΝDΑΜΕΝΤΑLΙSΜ
Α ΜΙΝΙSTΕR'S WΙFE ΕΧΑΜΙΝΕS FΑΙΤΗ
Carlene Cross
Έγραψε στις
20.03.2013 ο/η:
[Ξεφεύγοντας από το θρησκευτικό δογματισμό:
Σύζυγος υπουργού εξετάζει το ζήτημα της πίστης]
Η Carlene Crοss αναλύει σε βάθος όχι μόνο τα θρησκευτικά δόγματα, αλλά και την ψυχολογική και πολιτική επίδραση των προπαγανδιστών ιεροκηρύκων. ΄Εχοντας σπουδάσει σε θρησκευτικό κολλέγιο και υπάρξει σύζυγος ενός ιδιαιτέρως ραδιούργου και εκμεταλλευτή θρησκόληπτου υπουργού προχωρεί σε κριτική εκ των έσω.
Αντιλαμβάνεται, ότι το πρωταρχικό κίνητρο πολλών υπουργών, κυβερνητικών εν γένει στελεχών, είναι η βούληση για άσκηση εξουσίας πάνω στους άλλους. Αυτό διακρίνει στην δίψα τους για επιβολή τής θεοκρατίας...
ΠΕΡΙ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΩΝ
Georg Luck, έκδ. «Εξάντας»
Έγραψε στις
11.03.2013 ο/η:
Λάζαρης Γιάννης
- Η Αμβροσία από την Αθήνα, μονόφθαλμη. Ήρθε ως ικέτης στο θεό. Καθώς περπατούσε μέσα στο ιερό, γέλασε με μερικές ιάσεις, επειδή τις θεώρησε απίστευτες και αδύνατες, αφού τυφλοί και σακάτηδες γίνονταν καλά βλέποντας μόνον ένα όνειρο. Σαν κοιμήθηκε όμως, είδε ένα όραμα. Τής φάνηκε, ότι ο θεός στάθηκε δίπλα της και είπε, ότι θα τη γιάτρευε, αλλά ζητούσε σε αντάλλαγμα απ' αυτήν να αφιερώσει στο ναό ένα ασημένιο χοίρο, ως ανάμνηση τής αμάθειάς της. Αφού τα είπε αυτά, έκοψε το άρρωστο μάτι κι έχυσε μέσα κάποιο φάρμακο. Όταν ξημέρωσε, η γυναίκα βγήκε υγιής απ' το ιερό. -Ένα παιδί δίχως φωνή. Ήρθε ως ικέτης στο ιερό, για τη φωνή του. Όταν είχε κάνει τις προκαταρκτικές θυσίες και όλα όσα συνηθίζονταν, ο υπηρέτης τού ναού, που διατηρούσε το ιερό πυρ τού θεού, κοιτάζοντας τον πατέρα τού παιδιού, τού ζήτησε να υποσχεθεί, ότι μέσα σ’ ένα χρόνο θα έφερνε το ευχαριστήριο ανάθημα για τη θεραπεία...
Δέν πρόκειται για συναξάρια αγίων τού χριστιανισμού ή σύγχρονες διηγήσεις από θαυματουργές ιάσεις σε μοναστήρια ή εκκλησίες τής Ρωμιοσύνης, αλλά αποσπάσματα από θαυματουργές ιάσεις με την παρέμβαση κάποιου θεού -με το αζημίωτο, βέβαια- κατά την αρχαιότητα.
Ο αρχαίος κόσμος ήταν βαθύτατα βυθισμένος στο μυστικισμό. Στον αντίποδα τού ορθολογισμού των -ελάχιστων- άθεων φιλοσόφων κι επιστημόνων ζούσε η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, που πίστευε στις μαγείες, στις μετά θάνατο ζωές, στις κατάρες, στις επικλήσεις των ψυχών των νεκρών κ.λπ., ανάλογες δοξασίες με αυτές, που δέχτηκε -κι όχι εφηύρε- ο χριστιανισμός αργότερα. Πλήθος αφελών πιστών στο δωδεκάθεο, συνέρρεαν στους ναούς, στα ασκληπιεία, στα νεκρομαντεία κ.α., όπου τους εκμεταλλεύονταν -όπως και σήμερα- επιτήδειοι ιερείς με ποικίλα τεχνάσματα...
TERRΟR ΑND CIVILIZATIΟN
CHRISΤIΑNITY, PΟLITICS ΑΝD ΤΗΕ WΕSTΕRΝ ΡSYCΗE
Dr. Shadia Β. Drury, έκδ. Palgrave Macmillan
Έγραψε στις
27.02.2013 ο/η:
Φανταστείτε έναν θρησκευόμενο ζηλωτή, που προκαλεί την κατάρρευση ενός δημόσιου κτηρίου και τον συνεπακόλουθο θάνατο αθώων ανθρώπων. Πηγαίνετε λίγο πιο πίσω. Σκεφτείτε τον Σαμψών. Η καταστροφή τού ναού των Φιλισταίων από τον Σαμψών περιγράφεται στους «Κριτές» (16:26-31), όπου επίσης αναφέρεται και ο αριθμός των θυμάτων. «Αν ο θρησκευόμενος ζηλωτής ήταν τρομοκράτης», αναλογίζεται η Shadia Drury, «το ίδιο δέν ήταν και ο Σαμψών;» Και αν ο Σαμψών ήταν ήρωας...
«Αν δεχθούμε την άποψη, ότι ο Σαμψών ήταν όργανο τού θεού, τότε πρέπει να δεχθούμε, ότι και ο θρησκευόμενος ζηλωτής ήταν όργανο του θεού. Ας μην ξεχνάμε, ότι ο θεός των εβραίων, των χριστιανών και των μουσουλμάνων είναι ο ίδιος βιβλικός θεός. Για τους αγνωστικιστές, ο θεός αυτός είναι οργίλος και άσπλαχνος, αλλά για τους πιστούς είναι δίκαιος. Όπως και να ‘χει το πράγμα, εκείνο, το οποίο ενοχλεί, είναι το είδος τής δικαιοσύνης, που εφαρμόζει τόσο «Αυτός» όσο και οι ήρωές του».
Καλώς ήλθατε λοιπόν στον κόσμο τής Shadia Drury, όπου θα βιώσετε την, με αριστοτεχνικό από μέρους της τρόπο, ανατροπή καθεστηκυίων ιδεών. Καθηγήτρια Πολιτικών Επιστημών και Φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο Regina τού Καναδά...
Ο εθνοφυλετισμός είναι ακόμα ζωντανός στη συνείδηση των ιστορικών και των απλών ανθρὡπων. Και το μεγάλο ερώτημα παραμένει πάντα για πολλούς: Τί απέγιναν οι αρχαίες φυλές και γιατί τα ονόματά τους χάθηκαν από τον καιρό των ρωμαίων και ξαναεμφανίστηκαν τον 18ο και 19ο αιώνα;
Το αποτέλεσμα τής επώδυνης για τους ανθρώπους πολιτικής διαδικασίας, που ονομάστηκε «εθνογένεση» είναι εξαιρετικά εύθραυστο και αμφιλεγόμενο. Αλλά φαντάζει σήμερα και εξαιρετικά άδικο. Αυτό το βιβλίο έρχεται να βοηθήσει κάποια μελλοντική επανόρθωση τής άδικης και ασύστολα ψευδόμενης ιστορίας των βαλκανικών λαών εξετάζοντας τη γέννηση των εθνωνύμων, που επιβλἡθηκαν τους τελευταίους τρεις αιώνες.
Και όπως σε όλες τις βαπτίσεις, που επικυρώνονται απο τον ιερέα, όλοι γελάνε εκτός από όσους βρίσκονται στην κολυμβήθρα...
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΘΕΪΑΣ
Georges Minois, έκδ. «Νάρκισσος»
Έγραψε στις
07.02.2013 ο/η:
Λάζαρης Γιάννης
Αν δέν υπήρχαν οι θρησκείες θα ήμασταν καλύτεροι, γιατί θα συγκεντρωνόμασταν στη μόνη ζωή, που έχουμε να ζήσουμε. Θα ήμασταν ελεύθεροι να απολαύσουμε το προνόμιο -την αξιοσημείωτη καλοτυχία- που όλοι μας απολαμβάνουμε: το γεγονός, ότι γεννηθήκαμε. Ας είμαστε ευγνώμονες, λοιπόν, που έχουμε μια ζωή και ας εγκαταλείψουμε τη ματαιόδοξη και θρασύτατη επιθυμία για μια δεύτερη. Ο κόσμος θα ήταν καλύτερος αν όλοι μας είχαμε αυτή τη θετική στάση απέναντι στη ζωή.
Richard Dawkins
Τί είναι η αθεΐα; Είναι ο αιώνας μας ένας άπιστος αιώνας; Πολλοί ισχυρίζονται, ότι ο θεός πέθανε τον 19ο αιώνα. Ωστόσο, ο Θεόδωρος ο Άθεος, ήδη από τον 4ο π.Χ. αιώνα διακήρυσσε, ότι δέν υπάρχει. Η αθεΐα είναι συνομήλικη με την ανθρώπινη σκεψη. Από τις απαρχές τής ανθρωπότητας, συνιστά μια σημαντικότατη κοσμοθεώρηση, σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος είναι ολομόναχος απέναντι στον εαυτό του και τους αμετάλλακτους νόμους τής φύσης.
Η ιστορία τής αθείας δέν είναι, συνεπώς, η άρνηση τής ιστορίας των θρησκευτικών πίστεων, αλλά η ιστορία όλων των ανθρώπων, σκεπτικιστών, ελευθεροστοχαστών, αγνωστικιστών, υλιστών, που αναζητούν το νόημα τής ζωής έξω από κάθε θρησκευτική πίστη. Είναι επίσης, η ιστορία εκατομμυρίων άσημων ανθρώπων, βυθισμένων στις υποχρεώσεις τής καθημερινότητας, απορροφημένων σε τέτοιο βαθμό από την απλή ανάγκη τής επιβίωσης, ώστε να μήν ασχολούνται με ερωτήσεις περί θεών. Η αθεΐα δέν αποτελεί απλώς μια στάση άρνησης, απόρριψης ή αδιαφορίας, που προσδιορίζεται μόνο σε σχέση με τις θρησκείες. Είναι και μια στάση θετική, δημιουργική και αυτόνομη. Ο άθεος δέν είναι απλώς αυτός, που δέν πιστεύει. Ο άθεος πιστεύει, όχι στο θεό, αλλά στον άνθρωπο, στην ύλη, στη λογική...
ΓΕΜΑΤΟΙ ΖΩΗ
Φιλικά σκουλήκια, μικρόβια, που χαρίζουν υγεία και αφροδισιακά παράσιτα
Marlene Zuk, έκδ. «Αβγό»
Έγραψε στις
04.02.2013 ο/η:
Από τις πρώτες μέρες τής ζωής στη Γη, όταν τα παράσιτα υποκίνησαν τη δημιουργία πολύπλοκων μορφών ζωής, οι αρρώστιες εξελίχτηκαν παράλληλα με εμάς κι έγιναν όχι μόνο μέρος τής φύσης, αλλά και ουσιαστικές για την υγεία μας.
Αντλώντας στοιχεία από τις πιο πρόσφατες έρευνες και τις πιο ασυνήθιστες μελέτες, η εξελικτική βιολόγος Marlene Zuk, καθηγήτρια Βιολογίας στο πανεπιστήμιο τής Καλιφόρνιας, Riverside, εξηγεί το ρόλο των ασθενειών σε ένα συναρπαστικό εύρος από θέματα: Γιατί οι άντρες πεθαίνουν πιο νωρίς από τις γυναίκες; Γιατί μάς ελκύουν οι σύντροφοί μας; Γιατί τα αρσενικά πτηνά δέν έχουν πέος; Γιατί παθαίνουμε -όπως και τα έντομα, τα πουλιά, τα γουρούνια, οι αγελάδες, οι κατσίκες, ακόμα και ορισμένα φυτά- αφροδίσια νοσήματα; Γιατί υπάρχει το σεξ αντί να πολλαπλασιαζόμαστε μόνοι μας γεννώντας αντίγραφα τού εαυτού μας, όπως κάνουν κάποιες σαύρες; Και πώς η μανία με την καθαριότητα μάς καθιστά περισσότερο άρρωστους;
Χρησιμοποιώντας τη δική της έρευνα στη φυλετική επιλογή, καθώς και μια σειρά από ιστορίες από το φυσικό κόσμο, η dr Zuk μάς κάνει να δούμε με άλλο μάτι τα τρομακτικά παράσιτα...
Δεν είμαστε έλληνες, που γίναμε χριστιανοί, αλλά χριστιανοί, που φαντασιώθηκαν, ότι κατάγονται από τους αρχαίους έλληνες
Οι λαοί τού -πολυεθνικού- Βυζαντίου είχαν εκβυζαντινισθεί κι όχι εξελληνισθεί, όπως λανθασμένα υποστηρίζεται. Τους επιβλήθηκε η γλώσσα τής αυτοκρατορίας (τα ελληνικά, τα «αγγλικά» τής εποχής, δηλαδή) και η ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία.
Δεν ήμασταν έλληνες, που μεταλλαχτήκαμε -δια τής βίας ή μή- σε χριστιανούς, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Ένα συνοθύλευμα βαλκανικών -και όχι μόνον- χριστιανικών λαών ήμασταν, που μόλις από τον 19ο αιώνα κι ύστερα, μάς μπήκε η ιδέα, ότι δήθεν καταγόμαστε από τους αρχαίους έλληνες. Αυτό συνήθως αναφέρεται ως: «απόκτηση ελληνικής εθνικής συνείδησης».
Οι μεγάλες αυτές ιδέες περί ευγενούς καταγωγής, που συνεπάγονται εξ άλλου έλλειψη παιδείας και αυτογνωσίας, είναι οι κύριες αιτίες για τα διαχρονικά χάλια τής Ρωμιοσύνης. Κι άλλοι λαοί είναι χριστιανοί στις μέρες μας, δεν είναι όμως τόσο άφρονες και φαντασμένοι όσο οι ρωμιοί, αλλά πορευόμενοι με παιδεία και αυτογνωσία, προοδεύουν...
Οι σημερινοί μικρασιάτες τής Ελλάδας κατάγονται από μια πανσπερμία ασιατικών φυλών, που έζησαν στην περιοχή στο πέρασμα των αιώνων. Οι συνδετήριοι κρίκοι, οι οποίοι τους ενώνουν με τους υπόλοιπους κατοίκους τού ελλαδικού χώρου, είναι η κοινή ορθόδοξη χριστιανική πίστη και η χρήση τής ρωμέικης γλώσσας (νεοελληνικής), που τους επιβλήθηκαν επί βυζαντινής περιόδου, αρκετές φορές δια τής βίας.
Οι μικρασιάτες πρόσφυγες στην Ελλάδα κι ιδίως οι πόντιοι στη Μακεδονία, δεν έχουν φυλετική σχέση με τους αρχαίους έλληνες αποίκους, αλλά αποτελούν πληθυσμιακό σύμφυρμα γεωργιανών, αρμένιων, σελτζούκων και κυρίως λαζών, ανάμικτο με τα αναρίθμητα γηγενή φύλλα τής περιοχής...
Το ζήτημα τού μεσαιωνικού εκσλαβισμού τού ελλαδικού χώρου αποτελεί ευθεία βολή στην ιδέα περί δήθεν ιστορικής συνέχειας των αρχαίων ελλήνων και των σημερινών κατοίκων τής Ελλάδας, το σκληρό πυρήνα δηλαδή, τού σύγχρονου εθνικού μας μύθου. Οι ιστορικοί, που αναφέρθηκαν σ΄ αυτό, δέχθηκαν το ανάθεμα τού επίσημου νεοελληνικού κρατιδίου, αλλά και των ποδηγετούμενων ρωμιών διανοούμενων, οι οποίοι τούς αποκήρυξαν, ενίοτε με βαρύτατες ύβρεις. Έκτοτε, το θέμα αποτέλεσε εθνική υπόθεση και προσφιλές πεδίο άσκησης εθνικοφροσύνης για ερασιτέχνες, αλλά κι επαγγελματίες ελληναράδες πατριώτες...
Οι μεσαιωνικοί αλβανικοί εποικισμοί στον ελλαδικό χώρο.
Αλβανική -κι όχι ελληνική- η καταγωγή των αρβανιτών.
Εργασίες - μελέτες από κύκλο λογίων τού 19ου αιώνα, που δημοσιεύτηκαν κατά κόρον σε διάφορα περιοδικά (Παρνασσός, Ελληνομνήμων, κ.ά.), εξακολουθούν δε αυτούσιες ή παρόμοιες να δημοσιεύονται σε εθνικιστικά περιοδικά και ιστοσελίδες ακόμα και σήμερα, αφιερώθηκαν σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να αποδοθεί η προέλευση αρβανίτικων, σλάβικων, τούρκικων κ.λπ. λέξεων, ονομάτων και τοπωνυμίων σε δήθεν παραφθορές τής αρχαίας ελληνικής γλώσσας...
Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα» ένας 82χρονος βλάχος από την ορεινή Πίνδο • Για το ότι σήμερα οι βλάχοι έχουν ελληνική συνείδηση (την ψευδαίσθηση δηλαδή, ότι είναι απόγονοι δήθεν των αρχαίων ελλήνων) δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία. Έγιναν όμως, χωρίς να έχουν κάποια άμεση φυλετική σχέση με τούς αρχαίους έλληνες. • Δεν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί, ότι οι βλάχοι είμαστε έλληνες, ενώ μιλάμε λατινικά. • Την ελληνική γλώσσα μάς την επέβαλε δια τής βίας ο νεοελληνικός εθνικισμός. Στο χωριό μου, όταν ήμουν μικρός, είχε στείλει ένα δάσκαλο ο Μεταξάς, που μάς κτυπούσε, όποτε μάς ξέφευγε και μιλούσαμε στη μητρική μας γλώσσα, τα βλάχικα. • Αναγνωρίζω όμως, το ότι το νεοελληνικό κράτος με έκανε έλληνα, παρά τού ότι δεν είμαι, και νοιώθω την Ελλάδα ως θετή μου πατρίδα.
Αυτά διευκρίνισε -μεταξύ πολλών άλλων ιστορικών, λαογραφικών κ.ά. στοιχείων- στην «Ελεύθερη Έρευνα» σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχαμε μαζί του, ένα βλάχος, ο κ. Γιώργος Μαυρομμάτης (82 ετών σήμερα), ο οποίος κατάγεται από την Τζούρτζια, ένα βλαχοχώρι τής ορεινής Πίνδου...
Numerous analyses find their way to the media on a daily basis, all attempting to explain the repercussions of Greece’s inability to reform and lead itself to an economic growth that will eventually free the country from the constantly increasing need of borrowing money to satisfy its basic needs.
Η θρησκευτική πίστη 
Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό. 
Σε περίπτωση, που οι ρωμιοί πράγματι επιθυμούν την επιστροφή μαρμάρων στην Ακρόπολη, δεν χρειάζεται να παρακαλούν το Λονδίνο. 
Αν και εδώ και είκοσι περίπου χρόνια δέν συναντάμε πια στην Ευρώπη καταδίκες για βλασφήμια, με εξαίρεση την Ελλάδα και τη Γερμανία, στην πραγματικότητα είναι ελάχιστα τα ευρωπαϊκά κράτη, στα οποία δέν βρίσκουμε νομοθεσία, που να αποδοκιμάζει τη βλασφήμια. Συγκεκριμένα, μόνον η Γαλλία και το Βέλγιο απολαμβάνουν εδώ και καιρό αυτή την κατάσταση.
Η διάγνωση καρκίνου ισοδυναμεί στο μυαλό των περισσότερων με θανατική καταδίκη. Οι γιατροί αμέσως συνιστούν στους καρκινοπαθείς εγχείρηση, ακτινοβολία και χημειοθεραπεία. Οι συμβατικές όμως, θεραπείες τού καρκίνου είναι αναποτελεσματικές στις περισσότερες περιπτώσεις. Όχι μόνο δέν θεραπεύουν τον ασθενή, αλλά πολλές φορές τον σκοτώνουν. Δηλαδή, με άλλα λόγια, δέν είναι ο καρκίνος, που σκοτώνει τον καρκινοπαθή, αλλά η ίδια η θεραπεία. 
Τις συμφορές τής ανθρωπότητας, που καταγράφονται στις τρεις τελευταίες χιλιετίες τής ιστορίας, προκάλεσαν οι πόλεμοι, οι σφαγές οι υποδουλώσεις, η τυραννία, η εξαθλίωση των λαών, η διαιώνιση των εχθροτήτων, η αρπακτικότητα, το έγκλημα και η αδικία. Όλα αυτά τα δεινά υποκινούσαν αχρείους και βάναυσους διεκδικητές τής εξουσίας: μονάρχες, στρατοκράτες, αυτοκράτορες και κατά τους τελευταίους αιώνες δεσποτικά αντιλαϊκά καθεστώτα.
[Ξεφεύγοντας από το θρησκευτικό δογματισμό: 
- Η Αμβροσία από την Αθήνα, μονόφθαλμη. Ήρθε ως ικέτης στο θεό. Καθώς περπατούσε μέσα στο ιερό, γέλασε με μερικές ιάσεις, επειδή τις θεώρησε απίστευτες και αδύνατες, αφού τυφλοί και σακάτηδες γίνονταν καλά βλέποντας μόνον ένα όνειρο. Σαν κοιμήθηκε όμως, είδε ένα όραμα. Τής φάνηκε, ότι ο θεός στάθηκε δίπλα της και είπε, ότι θα τη γιάτρευε, αλλά ζητούσε σε αντάλλαγμα απ' αυτήν να αφιερώσει στο ναό ένα ασημένιο χοίρο, ως ανάμνηση τής αμάθειάς της. Αφού τα είπε αυτά, έκοψε το άρρωστο μάτι κι έχυσε μέσα κάποιο φάρμακο. Όταν ξημέρωσε, η γυναίκα βγήκε υγιής απ' το ιερό. 
Φανταστείτε έναν θρησκευόμενο ζηλωτή, που προκαλεί την κατάρρευση ενός δημόσιου κτηρίου και τον συνεπακόλουθο θάνατο αθώων ανθρώπων. Πηγαίνετε λίγο πιο πίσω. Σκεφτείτε τον Σαμψών. Η καταστροφή τού ναού των Φιλισταίων από τον Σαμψών περιγράφεται στους «Κριτές» (16:26-31), όπου επίσης αναφέρεται και ο αριθμός των θυμάτων. «Αν ο θρησκευόμενος ζηλωτής ήταν τρομοκράτης», αναλογίζεται η Shadia Drury, «το ίδιο δέν ήταν και ο Σαμψών;» Και αν ο Σαμψών ήταν ήρωας...
Ο εθνοφυλετισμός είναι ακόμα ζωντανός στη συνείδηση των ιστορικών και των απλών ανθρὡπων. Και το μεγάλο ερώτημα παραμένει πάντα για πολλούς: Τί απέγιναν οι αρχαίες φυλές και γιατί τα ονόματά τους χάθηκαν από τον καιρό των ρωμαίων και ξαναεμφανίστηκαν τον 18ο και 19ο αιώνα;
Από τις πρώτες μέρες τής ζωής στη Γη, όταν τα παράσιτα υποκίνησαν τη δημιουργία πολύπλοκων μορφών ζωής, οι αρρώστιες εξελίχτηκαν παράλληλα με εμάς κι έγιναν όχι μόνο μέρος τής φύσης, αλλά και ουσιαστικές για την υγεία μας.
Το ζήτημα τού μεσαιωνικού εκσλαβισμού τού ελλαδικού χώρου αποτελεί ευθεία βολή στην ιδέα περί δήθεν ιστορικής συνέχειας των αρχαίων ελλήνων και των σημερινών κατοίκων τής Ελλάδας, το σκληρό πυρήνα δηλαδή, τού σύγχρονου εθνικού μας μύθου. Οι ιστορικοί, που αναφέρθηκαν σ΄ αυτό, δέχθηκαν το ανάθεμα τού επίσημου νεοελληνικού κρατιδίου, αλλά και των ποδηγετούμενων ρωμιών διανοούμενων, οι οποίοι τούς αποκήρυξαν, ενίοτε με βαρύτατες ύβρεις. Έκτοτε, το θέμα αποτέλεσε εθνική υπόθεση και προσφιλές πεδίο άσκησης εθνικοφροσύνης για ερασιτέχνες, αλλά κι επαγγελματίες ελληναράδες πατριώτες...
Εργασίες - μελέτες από κύκλο λογίων τού 19ου αιώνα, που δημοσιεύτηκαν κατά κόρον σε διάφορα περιοδικά (Παρνασσός, Ελληνομνήμων, κ.ά.), εξακολουθούν δε αυτούσιες ή παρόμοιες να δημοσιεύονται σε εθνικιστικά περιοδικά και ιστοσελίδες ακόμα και σήμερα, αφιερώθηκαν σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να αποδοθεί η προέλευση αρβανίτικων, σλάβικων, τούρκικων κ.λπ. λέξεων, ονομάτων και τοπωνυμίων σε δήθεν παραφθορές τής αρχαίας ελληνικής γλώσσας...
• Για το ότι σήμερα οι βλάχοι έχουν ελληνική συνείδηση (την ψευδαίσθηση δηλαδή, ότι είναι απόγονοι δήθεν των αρχαίων ελλήνων) δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία. Έγιναν όμως, χωρίς να έχουν κάποια άμεση φυλετική σχέση με τούς αρχαίους έλληνες.