Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

ΓΕΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.





Έγραψε στις 17.04.2016 ο/η: Λούπου Μαρία

 
 
Υπήρξε μια στιγμή, που μας αποκαλύφθηκε ένας νέος τρόπος σκέψης και αντίληψης. Αυτό συνέβη πριν από περίπου 2.500 χρόνια στα ελληνικά νησιά ανάμεσα στις αυτοκρατορίες Ανατολής και Δύσης, όπου έμποροι, επισκέπτες και ναυτικοί συγχρωτίζονταν ελεύθερα κι αντάλλασσαν διηγήσεις για βασιλιάδες και θεούς. Στις Ιωνικές πόλεις, όπως η Μίλητος, πρωτοεμφανίστηκαν τα βασικότερα στοιχεία του σημερινού τρόπου ζωής.

Εδώ έγινε για πρώτη φορά αναπαράσταση πτυχών της ζωής, την οποία ετοίμασαν επαγγελματίες με την προοπτική ν’ αγγίξουν την καρδιά των θεατών ή απλά να τους κάνουν να γελάσουν. Ανέβηκαν τα πρώτα θεατρικά έργα, δραματικά και κωμικά.

Εδώ επίσης, γεννήθηκε και μια νέα ριζοσπαστική ιδέα, το να κυβερνά ο λαός. Τα πρώτα ψήγματα δημοκρατίας, το ίδιο ατελή, όπως και τώρα. Η αντίληψη ότι απλοί πολίτες έχουν ορισμένα δικαιώματα, μας έρχονται από εκείνη την εποχή και την περιοχή.

Η πιο επαναστατική καινοτομία όμως, που μας ήρθε από τότε είναι, ότι τα φυσικά φαινόμενα δεν ήταν ούτε τιμωρία ούτε επιβράβευση από ιδιότροπους θεούς. Οι εκδηλώσεις της φύσης μπορούσαν να εξηγηθούν χωρίς την επίκληση του υπερφυσικού.

Ο πρώτος, που εξέφρασε αυτή την ιδέα ήταν ο Θαλής. Όταν χτυπούσε κεραυνός ή σειόταν η γη δεν σήμαινε, ότι κάποια πράξη μας είχε δυσαρεστήσει τους απαιτητικούς θεούς. Ήταν το αποτέλεσμα φυσικών διεργασιών...




   




Και οι
εναπομείναντες
ζωντανοί βιοτέχνες


Έγραψε στις 11.04.2016 ο/η:


 

 

Όπως έχουμε βιώσει και συνεχίζουμε καθημερινά να βιώνουμε τελευταία, η δημιουργία στην Ελλάδα «σχεδιάστηκε», έτσι ώστε να αποτελεί «ποινικό αδίκημα». Τόλμησες να δημιουργήσεις; Δεν σου ανήκει τίποτα από το δημιούργημά σου. Πρέπει να πληρώσεις με την ζωή σου ή την περιουσία σου, επειδή τόλμησες να δημιουργήσεις.

Καλούνται όλοι αυτοί, που έπιασαν καρέκλες και βγάζουν τους νόμους του ασφαλιστικού, να το ξαναμελετήσουν ή ακόμη καλύτερα να το δώσουν σε κάποιον εν ενεργεία βιοτέχνη να το συντάξει.
 
Ας πάμε να δούμε μερικούς μόνον παράγοντες, που ευθύνονται για την κατάντια μας, καθώς και το κλείσιμο υπερμεγέθους ποσοστού εγχώριων βιοτεχνιών.

Ας υποθέσουμε ότι έχεις μία βιοτεχνία κεραμικών. Την ξεκίνησες πριν 20-30 χρόνια και σήμερα πληρώνεις ασφάλιστρα ΤΕΒΕ 950 ευρώ το δίμηνο, επειδή είσαι παλιός κι έχεις το μαγαζί πολλά χρόνια.

Όλοι έχουν την εντύπωση, πως αν είσαι βιοτέχνης είσαι και πάμπλουτος. Ίσως επειδή οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν πιάσει ποτέ εργαλείο στα χέρια τους, δεν έχουν κινδυνέψει να κόψουν δάχτυλο, δεν γνωρίζουν τι εστί να δουλεύεις μέσα στο ψοφόκρυο σε 3 και 5 βαθμούς και να μην κλείνουν τα δάχτυλά σου, αλλά θα πρέπει να δουλέψεις, για να βγάλεις το ψωμί σου...




   






Έγραψε στις 07.04.2016 ο/η: Πτωχός τω πνεύματι



Όταν ο Μωάμεθ έφτασε έξω απ’ τα τείχη της Πόλης, δεν υπήρχε ουσιαστικά ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Το μόνο που ’χε απομείνει ήταν μια πόλη-κράτος. Με ελάχιστες χιλιάδες υπερασπιστές κι αυτούς βαθιά διχασμένους σε «ενωτικούς»-φιλοδυτικούς και «ανθενωτικούς»-φιλοοθωμανούς!

Ο Μωάμεθ λίγους μήνες μετά την άλωση επιβράβευσε τη βοήθεια των ανθενωτικών φίλων του.

Επανίδρυσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, όρισε νέο Πατριάρχη τον ανθενωτικό Γεννάδιο Σχολάριο και προίκισε την Εκκλησία με μπόλικα προνόμια με δύο ανταλλάγματα: να κρατά μακριά το ποίμνιό της απ’ τις δυτικές επιρροές και να το διατηρεί υποταγμένο στην οθωμανική αυτοκρατορία. Για κάθε επανάσταση του «ποιμνίου» θα θεωρούνταν προσωπικά υπεύθυνοι και υπόλογοι οι ποιμένες...

Κατά τα λοιπά η οθωμανική αυτοκρατορία αποδείχθηκε ασυνήθιστα ανεκτική, για τα δεδομένα της εποχής. Ορθόδοξοι ρωμιοί, αρμένιοι κι εβραίοι διατήρησαν το δικαίωμα στη ζωή, στην πίστη και στη λατρεία, αρκεί να πλήρωναν τους καθορισμένους φόρους...




   






Έγραψε στις 23.03.2016 ο/η: Λούπου Μαρία



Υπάρχουν πολλά είδη άστρων. Μερικά λάμπουν, ενώ άλλα είναι αμυδρά. Τα μεγαλύτερα είναι εκατομμύρια φορές πιο μεγάλα από τα μικρότερα. Μερικά αστέρια είναι πολύ παλιά, πάνω από δέκα δισεκατομμυρίων ετών. Άλλα γεννιούνται ακόμη και τώρα.

Όταν τα άτομα συντήκονται στην καρδιά των αστεριών, παράγουν το αστρικό φως. Τα αστέρια γεννιούνται από τα αέρια και τη σκόνη των νεφελωμάτων. Η μάζα τους μπορεί να είναι από αρκετά μικρή ─όχι μεγαλύτερη από έναν μεγάλο πλανήτη─ μέχρι γιγαντιαία, που κάνει τον Ήλιο να φαίνεται μικροσκοπικός.

Τα αστέρια κάτω από τη Ζώνη του Ωρίωνα είναι νεογέννητα, περίπου πέντε εκατομυρίων ετών. Φασκιωμένα ακόμα με τα αέρια και τη σκόνη που τα γέννησαν. Τα αστέρια των Πλειάδων είναι νήπια, περίπου εκατό εκατομυρίων ετών. Δεν περιβάλλονται πια από αέρια και σκόνη, τα ενώνει όμως ακόμα η βαρύτητά τους. Σε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια θα χωρίσουν οι δρόμοι τους και δεν θα ξανασυναντηθούν. Τα περισσότερα αστέρια της Μεγάλης Άρκτου είναι έφηβοι, σχεδόν μισού δισεκατομμυρίων ετών. Απομακρύνθηκαν ήδη από το σμήνος τους, αλλά βλέπουμε ακόμα την κοινή τους προέλευση. Τελικά, θα απλωθούν στον Γαλαξία...



   






Έγραψε στις 22.03.2016 ο/η: Μαυρομμάτης Βασίλειος



Αρμονία είναι η ισορροπία μεταξύ δύο ή και περισσότερων αντίθετων δυνάμεων. Στην ελληνική μυθολογία η Αρμονία ήταν θεά, κόρη του Άρη και της Αφροδίτης, δύο δηλαδή αντίθετων καταστάσεων, του πολέμου και της ομορφιάς...



   




Αλλά η λύση του!

Ο άνθρωπος
αποκλειστικά υπεύθυνος
για το φαινόμενο του θερμοκηπίου


Έγραψε στις 14.03.2016 ο/η: Λούπου Μαρία

Οι πλανήτες έχουν επηρεάσει τις ζωές μας, αλλά όχι όπως νομίζετε.

Η βαρυτική έλξη της Αφροδίτης, μικρή, αλλά κοντινή κι εκείνη του Δία, μακρινή, αλλά τεράστια, έχουν γείρει τον άξονα της Γης κι επηρέασαν το σχήμα της τροχιάς της.

Αυτό, άλλαξε περιοδικά την ποσότητα φωτός, που έπεφτε στην άκρη του Βόρειου Πόλου.

Κάποιες φορές, έκανε τα καλοκαίρια ψυχρότερα και τα παγόβουνα πήγαιναν νότια από χρόνο σε χρόνο λιανίζοντας τα πάντα στο πέρασμά τους. Ήταν η «Εποχή των Παγετώνων».
 
Άλλες φορές, αλλαγές στον άξονα και την τροχιά της Γης έκαναν θερμότερα τα αρκτικά καλοκαίρια και τα παγόβουνα που έλιωναν άρχιζαν να υποχωρούν.

Με κάθε παγετώνα οι πάγοι μεγαλώνουν σε βάρος των ωκεανών και η παγκόσμια στάθμη της θάλασσας πέφτει περισσότερα από εκατό μέτρα αποκαλύπτοντας μεγάλες εκτάσεις γης στις άκρες των ηπείρων.

Πριν 10.000 χρόνια, οι μανιώδεις εναλλαγές του κλίματος και της στάθμης της θάλασσας σταμάτησαν. Ξεκίνησε μια νέα περίοδος πιο ήπιου κλίματος. Είναι η περίοδος που ζούμε τώρα...



   






Έγραψε στις 18.02.2016 ο/η: Λούπου Μαρία



Πώς έγινε κι εμείς, οι άνθρωποι, που ζούμε σε ένα μικρό κόκκο σκόνης του σύμπαντος, βρήκαμε τρόπο να στείλουμε μηνύματα και συσκευές προς τα άστρα του γαλαξία; Πριν από μερικούς αιώνες δεν ξέραμε καν πού βρισκόμασταν. Δεν γνωρίζαμε το υπόλοιπο σύμπαν. Κατοικούσαμε σε κάτι σαν φυλακή. Πώς δραπετεύσαμε από τη φυλακή μας;

Για να γίνει αυτό χρειάστηκε το έργο πολλών γενεών ερευνητών, οι οποίοι τήρησαν πέντε απλούς κανόνες:

1. Να αμφισβητείς την εξουσία. Τίποτε δεν ισχύει μόνο και μόνο, επειδή το είπε κάποιος...



   




Κάτι
σαν επιδημία


Έγραψε στις 11.02.2016 ο/η: Καραγιαννόπουλος Στέφανος


Πρόσφατα, η χώρα πλήττεται από επιδημία αυτοκτονιών, καθώς ο καταχρεωμένος νεοέλληνας συνταξιούχος εν μία νυκτί μεταλλάχθηκε σε κατάπτυστο χρεοφειλέτη φόρων ανύπαρκτων εισοδημάτων.

Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον, ζει σαν small group animal, την πορεία και τύχη αυτών των ομάδων μοιράζεται. Υποχρεούται να επιβιώνει σε κάποιο σύστημα κοινής συμβίωσης. Αδύναμος ως μονάδα, ισχυροποιείται εν τη ενώσει. Οι κοινωνίες, ωστόσο, είναι σύνολα ανθρώπων που χαρακτηρίζονται από τον τρόπο ζωής και το επίπεδο πολιτισμού που διασφαλίζουν στα μέλη τους. Δεν είναι τοπικές ή εποχιακές συναθροίσεις ατόμων. Άρα, η οργάνωσή τους είναι μοναδικός σκοπός της ύπαρξής τους...


   






Έγραψε στις 26.01.2016 ο/η: Rancière Jacques



O Jacques Rancière είναι γάλλος,
ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφίας
στο πανεπιστήμιο St. Denis
του Παρισιού.
Θέση 1

Η πολιτική δεν είναι η άσκηση της εξουσίας. Η πολιτική πρέπει να οριστεί δι’ εαυτής, ως ένας ειδικός τρόπος δράσης, που κινητοποιείται από ένα προσίδιο υποκείμενο και που ανάγεται σε μία προσίδια ορθολογικότητα. Η πολιτική σχέση είναι αυτή, που επιτρέπει να σκεφτούμε το πολιτικό υποκείμενο και όχι το αντίστροφο.

Ουσιαστικά καταργούμε την πολιτική εάν την ταυτίσουμε με την πρακτική της εξουσίας και τον αγώνα για την κατάκτησή της. Αλλά επίσης καταργούμε τη σκέψη της, εάν τη συλλάβουμε ως μια θεωρία της εξουσίας ή μία έρευνα του θεμελίου της νομιμότητάς της.
 
Αν η πολιτική είναι κάτι ειδικό, και όχι απλώς ένας τρόπος συνάθροισης ενός κάπως μεγαλύτερου πλήθους ή μία μορφή εξουσίας διακριτή λόγω του τρόπου νομιμοποίησής της, είναι επειδή αφορά ένα υποκείμενο που της προσιδιάζει και που το αφορά υπό τη μορφή ενός τρόπου συσχέτισης που την ορίζει την ίδια.

Αυτό λέει ο Αριστοτέλης όταν, στο Βιβλίο Ι των Πολιτικών, διακρίνει την πολιτική διοίκηση από όλες τις άλλες, ως διακυβέρνηση επί ίσων, ή όταν στο Βιβλίο ΙΙΙ ορίζει τον πολίτη ως εκείνον που «μετέχει εξίσου στο να κυβερνά όσο και στο να κυβερνάται». Το όλον της πολιτικής είναι σε αυτή την ειδική σχέση, αυτή τη συμμετοχή την οποία πρέπει να διερωτήσουμε σχετικά με το νόημά της και με τις συνθήκες δυνατότητάς της...



   




Τα περί προτεραιότητας/ανωτερότητας
των αρχαίων ελλήνων


Έγραψε στις 18.01.2016 ο/η: Simon Stylianos


Κραυγάζει καθημερινά
στις εκπομπές του για
τη δήθεν προτεραιότη-
τα του αρχαίου ελληνι-
κού πολιτισμού έναντι
όλων των άλλων πολι-
τισμών, για την υπερο-
χή των ελλήνων, για
την αυτοχθονία τους
κι άλλα τέτοια ανιστό-
ρητα ο γνωστός τηλεβιβλιοπώλης─πρώην υπουργός. Μας προτρέπει παράλληλα, να αγοράσουμε τα βιβλία των εκδόσεών του και να τα διαβάσουμε, για να... ξεστραβωθούμε.

Ένα από αυτά, που το διαθέτει κατά καιρούς και σε πακέτα προσφορών, είναι η πολύτομη «Ιστορική Βιβιοθήκη» του Διόδωρου Σικελιώτη, την οποία όμως αν διαβάσουμε προσεκτικά, θα δούμε, ότι λέει ακριβώς τα αντίθετα από αυτά, που εκείνος υποστηρίζει...



   




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...