Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

ΓΕΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.





Έγραψε στις 01.06.2016 ο/η: Γαβριηλίδης Άκης


 


Ορθοπαιδικά ή ορθοπεδικά;
Η σχιζοφρένεια της ορθογραφίας σε δυο πινακίδες
του ίδιου καταστήματος.

Πώς είναι σωστό να γράφεται στα ελληνικά η λέξη ορθοπεδικός; Με ε, όπως εδώ, ή με αι;

Το ερώτημα αυτό είναι αδύνατο να απαντηθεί κατά τρόπο πλήρως ικανοποιητικό, χωρίς υπόλοιπα. Και αυτή η αδυνατότητα καταρρίπτει τον μύθο που έχει χτιστεί τα τελευταία χρόνια, και που φέτος κατέληξε να γίνει το σλόγκαν μιας νέας εθνικής (και διασπορικής) εορτής, ότι «όλος ο κόσμος μιλά ελληνικά».
 
Καθώς και μια σειρά άλλων μύθων, που πολύ συχνά συνοδεύουν και στηρίζουν τον πρώτο, όπως ότι οι μαθητές είναι χρήσιμο να διδάσκονται αρχαία, διότι με αυτό τον τρόπο εξοικειώνονται με την ετυμολογία των λέξεων, και «η ετυμολογία μπορεί να αποδειχθεί μια αποτελεσματική μέθοδος για καλύτερη γνώση τής γλώσσας μας» (Γ. Μπαμπινιώτης, tovima.gr).

Εν προκειμένω, τι γνώση μπορεί να μας προσκομίσει η ετυμολογία για το νόημα και την ορθο-γραφία της ορθο-πε[αι]δικής; Απολύτως καμία. Πράγμα που γίνεται φανερό από το ότι και οι δύο πλευρές της διαμάχης επικαλούνται την ετυμολογία, χωρίς όμως καμία να καταφέρνει να κάνει αποδεκτή από όλους την άποψή της (αρκεί απλώς να κοιτάξουμε τις επιγραφές των αντίστοιχων ιατρείων, κλινικών κ.λπ.).

Πράγματι, για το συγκεκριμένο ζήτημα έχει υπάρξει ευρύτατη δημόσια —και διαδικτυακή— ανταλλαγή μεταξύ λιγότερο ή περισσότερο αυτόκλητων αρμοδίων, χάρη στην οποία από νωρίς ήρθε στο φως, και είναι εις επίγνωση όλων, ότι ο όρος αυτός επινοήθηκε από έναν Γάλλο γιατρό το 17ο αιώνα. Παραδόξως, παρά την επίγνωση αυτή, όλοι συνεχίζουν να σκάβουν και να ξανασκάβουν το ίδιο εξαντλημένο έδαφος της «προέλευσης» της λέξης, μήπως βρουν τελικά το μαγικό κλειδί, που θα κλείσει το ζήτημα.

Δεν το βρίσκουν όμως, διότι ορθοπεδική δεν είναι ούτε η πρακτική των σωστών παιδιών, ούτε η πρακτική των σωστών ποδιών...




   






Έγραψε στις 07.06.2016 ο/η: Λούπου Μαρία



Η περιοχή Nili Patera του Άρη αποτελεί ένα από τα πλέον ενεργά πεδία αμμοθινών του πλανήτη. Ως εκ τούτου, παρακολουθείται συνεχώς από την φωτογραφική κάμερα High Resolution Imaging Science Experiment (HiRISE), ένα επιστημονικό εργαλείο του Mars Reconnaissance Orbiter της NASA...




   




Πώς διεγείρουν
τον ανθρώπινο εγκέφαλο


Έγραψε στις 25.05.2016 ο/η: Λούπου Μαρία



Άρωμα πασχαλιάς. Μια από τις μυρωδιές, που μπορεί να πυροδοτήσουν στον εγκέφαλό μας πάμπολλους συνειρμούς. Ίσως, από κάποια περασμένη άνοιξη.

Πώς όμως συμβαίνει όμως αυτό; Πώς καταφέρνει μια μυρωδιά να ξεκινήσει ολόκληρη ταινία στο κεφάλι μας; Δεν είναι κάτι που βλέπουμε. Μήπως είναι κύμα ενέργειας, όπως το φως; Ή μήπως, κάποιο μικροσκοπικό σωματίδιο;

Στην πραγματικότητα, είναι μόρια. Κάθε οσμή που αντιλαμβανόμαστε είτε είναι του ψημένου φαγητού είτε της βενζίνης είτε ενός λιβαδιού με πασχαλιές είναι σύννεφο από μόρια...



   




Η μόνη λύση:
Σε βραχονησίδα
με την ''Κυρά της Σίγμα''


Έγραψε στις 11.05.2016 ο/η:



Λοιπόν, βαρέθηκα.

Ξεπέρασα πια τα όρια μου. Βαρέθηκα να μου ζητούν να με σώσουν. Βαρέθηκα να με κοροϊδεύουν. Την τηλεόραση την έκοψα. Κάπου-κάπου λίγο ραδιόφωνο, αλλά κι αυτό άρχισα να το βαριέμαι. Δουλειά, δουλειά, δουλειά και πάλι δουλειά. Πριν ανοίξεις τα μάτια σου, έρχονται οι καινούργιοι λογαριασμοί. Άγχος να πληρωθούν, άγχος να μη μείνει τίποτα να εκκρεμεί.

Προσωπική ζωή ανύπαρκτη. Ζω μονάχα όταν κοιμάμαι. Ένα εξάωρο το πολύ.

Βαρέθηκα ακόμα και να μιλάω. Να πω τι και με ποιους; Ο καθένας με το πρόβλημά του.

Εντάξει, το εμπεδώσαμε. Τα προτεκτοράτα δεν έχουν μέλλον. Η χώρα αυτή τιμωρεί το όνειρο. Το όνειρο τού να πετύχεις, να καταξιωθείς μέσα από τη δουλειά σου...



   






Έγραψε στις 10.05.2016 ο/η: Δημητριάδης Α. Δημήτρης



Όπου και να κοιτάξουμε σήμερα, μας πλημμυρίζει η πίκρα της διαπίστωσης ότι οι άνθρωποι δεν είναι πια άνθρωποι. Και δεν κοιτάζουμε βέβαια, προς την πλευρά των εκμεταλλευτών. Αυτοί, έτσι κι αλλιώς, δεν πληρούσαν ποτέ τους ανθρώπινους όρους. Κοιτάζουμε μέσα στους απλούς ανθρώπους, διαπιστώνοντας ότι έχουν εγκαταλείψει όλες εκείνες τις θεμελιακές αρχές που ορίζονται από τη θέση τους μέσα στην κοινωνία. Και το πιο σοβαρό ίσως: εγκατέλειψαν τα στοιχεία της ψυχικής τους δύναμης, για να δεχθούν, με τη βία ή όχι δεν έχει σημασία, τις αρχές, τις αξίες, τις συμπεριφορές, τις συνθήκες ενός πολιτισμού, που το μόνο που γνωρίζει κανείς να κάνει, με τον καλύτερο τρόπο, είναι να διαχειρίζεται την εκμετάλλευση των ανθρώπων από άλλους ανθρώπους.

Κάθε κυριαρχία και σε κάθε εποχή στηρίχθηκε στη δημιουργία ενός πρότυπου-ανθρώπου, τέτοιου, ώστε να μπορεί να τον ελέγχει και να τον εκμεταλλεύεται. Σήμερα, όμως, οι παράμετροι εκείνοι που διαμορφώνουν τον άνθρωπο-πρότυπο, αν και δεν έχουν αλλάξει ιδιαίτερα σε σχέση με το παρελθόν, έχουν εντούτοις εκσυγχρονιστεί, έχουν αποκτήσει απερίγραπτη δύναμη, έτσι ώστε η κυριαρχία να διαμορφώνει μαζικά τους ανθρώπους, με τέτοιο τρόπο, όπως δεν έκανε ποτέ μέχρι σήμερα...



   




Εφαρμογές των lasers
στην καθημερινή μας ζωή
και τη διαστημική τεχνολογία


Έγραψε στις 21.04.2016 ο/η: Λούπου Μαρία



Τα lasers δεν χρησιμοποιούνται μόνο στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας, αλλά και στην καθημερινή μας ζωή. Επιπλέον, αποτελούν βασικά εργαλεία των διαστημικών αποστολών.

Στο παραπάνω βίντεο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος φαίνονται οι εφαρμογές των lasers στις διάφορες πτυχές της διαστημικής τεχνολογίας.

Το βίντεο απευθύνεται σε παιδιά... όλων των ηλικιών.


   






Έγραψε στις 19.04.2016 ο/η: Παυλή Καλλιόπη

L'oubli, et je dirai même l' erreur historique,
sont un facteur essentiel de la formation d'une nation.
Ernest Renan
(Qυ'est-ce qu' υne nation? Sorbonne, 1882)


Κρατούμενοι στη Μακρόνησο κατασκευάζουν μικρό ομοίωμα του Παρθενώνα.

Το Έθνος για τους περισσότερους ανθρώπους αποτελεί δεδομένο παρότι στις αναφλέξιμες ζώνες του πλανήτη παραμένει ζητούμενο πολιτικό, πολιτισμικό και εδαφικό, και παρότι αν ζητούσαμε από κάποιον να το προσδιορίσει θα δυσκολευόταν πολύ να μας εξασφαλίσει έναν αντικειμενικό ορισμό. Τα επικαλούμενα επιχειρήματα που το προσδιορίζουν στον πολιτικό λόγο, την εκπαίδευση και τις συνειδήσεις αφορούν συνήθως σε μια «αρχέγονη και φυσική» γλωσσική και γεωγραφική ενότητα, εγχώρια τέχνη και παράδοση, που εκλαμβάνονται ως αυτονόητα και «αποδεδειγμένα» από τις γλωσσολογικές μελέτες, τα αρχαία υλικά κατάλοιπα και την «εθνική» ιστορία που προκύπτει από αυτά.

Ωστόσο τις τελευταίες δεκαετίες, μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου και την αποαποικιοποίηση, το έθνος επαναπροσδιορίζεται από πολλούς επιστήμονες στη βάση της αναπόφευκτης νεοτερικής κατασκευής που το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο διαμόρφωσε, για να συνενώσει την ανομοιογενή κοινωνία που παρέλαβε στο γύρισμα του 18ου αιώνα και να υποτάξει τις διαιρέσεις της στην κεντρική εξουσία...



   






Έγραψε στις 17.04.2016 ο/η: Λούπου Μαρία

 
 
Υπήρξε μια στιγμή, που μας αποκαλύφθηκε ένας νέος τρόπος σκέψης και αντίληψης. Αυτό συνέβη πριν από περίπου 2.500 χρόνια στα ελληνικά νησιά ανάμεσα στις αυτοκρατορίες Ανατολής και Δύσης, όπου έμποροι, επισκέπτες και ναυτικοί συγχρωτίζονταν ελεύθερα κι αντάλλασσαν διηγήσεις για βασιλιάδες και θεούς. Στις Ιωνικές πόλεις, όπως η Μίλητος, πρωτοεμφανίστηκαν τα βασικότερα στοιχεία του σημερινού τρόπου ζωής.

Εδώ έγινε για πρώτη φορά αναπαράσταση πτυχών της ζωής, την οποία ετοίμασαν επαγγελματίες με την προοπτική ν’ αγγίξουν την καρδιά των θεατών ή απλά να τους κάνουν να γελάσουν. Ανέβηκαν τα πρώτα θεατρικά έργα, δραματικά και κωμικά.

Εδώ επίσης, γεννήθηκε και μια νέα ριζοσπαστική ιδέα, το να κυβερνά ο λαός. Τα πρώτα ψήγματα δημοκρατίας, το ίδιο ατελή, όπως και τώρα. Η αντίληψη ότι απλοί πολίτες έχουν ορισμένα δικαιώματα, μας έρχονται από εκείνη την εποχή και την περιοχή.

Η πιο επαναστατική καινοτομία όμως, που μας ήρθε από τότε είναι, ότι τα φυσικά φαινόμενα δεν ήταν ούτε τιμωρία ούτε επιβράβευση από ιδιότροπους θεούς. Οι εκδηλώσεις της φύσης μπορούσαν να εξηγηθούν χωρίς την επίκληση του υπερφυσικού.

Ο πρώτος, που εξέφρασε αυτή την ιδέα ήταν ο Θαλής. Όταν χτυπούσε κεραυνός ή σειόταν η γη δεν σήμαινε, ότι κάποια πράξη μας είχε δυσαρεστήσει τους απαιτητικούς θεούς. Ήταν το αποτέλεσμα φυσικών διεργασιών...




   




Και οι
εναπομείναντες
ζωντανοί βιοτέχνες


Έγραψε στις 11.04.2016 ο/η:


 

 

Όπως έχουμε βιώσει και συνεχίζουμε καθημερινά να βιώνουμε τελευταία, η δημιουργία στην Ελλάδα «σχεδιάστηκε», έτσι ώστε να αποτελεί «ποινικό αδίκημα». Τόλμησες να δημιουργήσεις; Δεν σου ανήκει τίποτα από το δημιούργημά σου. Πρέπει να πληρώσεις με την ζωή σου ή την περιουσία σου, επειδή τόλμησες να δημιουργήσεις.

Καλούνται όλοι αυτοί, που έπιασαν καρέκλες και βγάζουν τους νόμους του ασφαλιστικού, να το ξαναμελετήσουν ή ακόμη καλύτερα να το δώσουν σε κάποιον εν ενεργεία βιοτέχνη να το συντάξει.
 
Ας πάμε να δούμε μερικούς μόνον παράγοντες, που ευθύνονται για την κατάντια μας, καθώς και το κλείσιμο υπερμεγέθους ποσοστού εγχώριων βιοτεχνιών.

Ας υποθέσουμε ότι έχεις μία βιοτεχνία κεραμικών. Την ξεκίνησες πριν 20-30 χρόνια και σήμερα πληρώνεις ασφάλιστρα ΤΕΒΕ 950 ευρώ το δίμηνο, επειδή είσαι παλιός κι έχεις το μαγαζί πολλά χρόνια.

Όλοι έχουν την εντύπωση, πως αν είσαι βιοτέχνης είσαι και πάμπλουτος. Ίσως επειδή οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν πιάσει ποτέ εργαλείο στα χέρια τους, δεν έχουν κινδυνέψει να κόψουν δάχτυλο, δεν γνωρίζουν τι εστί να δουλεύεις μέσα στο ψοφόκρυο σε 3 και 5 βαθμούς και να μην κλείνουν τα δάχτυλά σου, αλλά θα πρέπει να δουλέψεις, για να βγάλεις το ψωμί σου...




   






Έγραψε στις 07.04.2016 ο/η: Πτωχός τω πνεύματι



Όταν ο Μωάμεθ έφτασε έξω απ’ τα τείχη της Πόλης, δεν υπήρχε ουσιαστικά ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Το μόνο που ’χε απομείνει ήταν μια πόλη-κράτος. Με ελάχιστες χιλιάδες υπερασπιστές κι αυτούς βαθιά διχασμένους σε «ενωτικούς»-φιλοδυτικούς και «ανθενωτικούς»-φιλοοθωμανούς!

Ο Μωάμεθ λίγους μήνες μετά την άλωση επιβράβευσε τη βοήθεια των ανθενωτικών φίλων του.

Επανίδρυσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, όρισε νέο Πατριάρχη τον ανθενωτικό Γεννάδιο Σχολάριο και προίκισε την Εκκλησία με μπόλικα προνόμια με δύο ανταλλάγματα: να κρατά μακριά το ποίμνιό της απ’ τις δυτικές επιρροές και να το διατηρεί υποταγμένο στην οθωμανική αυτοκρατορία. Για κάθε επανάσταση του «ποιμνίου» θα θεωρούνταν προσωπικά υπεύθυνοι και υπόλογοι οι ποιμένες...

Κατά τα λοιπά η οθωμανική αυτοκρατορία αποδείχθηκε ασυνήθιστα ανεκτική, για τα δεδομένα της εποχής. Ορθόδοξοι ρωμιοί, αρμένιοι κι εβραίοι διατήρησαν το δικαίωμα στη ζωή, στην πίστη και στη λατρεία, αρκεί να πλήρωναν τους καθορισμένους φόρους...




   




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...