Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

ΓΕΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».



Μπιτ Παζάρ
στη κέντρο της Θεσσαλονίκης


Έγραψε στις 31.08.2017 ο/η: Λάζαρης Γιάννης



Η ονομασία Μπιτ Παζάρ δεν είναι κατάλοιπο της οθωμανικής περιόδου. Η περιοχή πήρε το όνομά της μετά το ’22, όταν εγκαταστάθηκαν εκεί πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία.

Στην περιοχή αυτή στο κέντρο της Θεσσαλονίκης λειτουργούν αρκετά μαγαζιά και ταβέρνες χαμηλού κόστους, που την έχουν καταστήσει εξαιρετικά δημοφιλή, ειδικότερα για τους φοιτητές και τις νεαρές ηλικίες.

Στρεβλωμένη παρουσιάζεται από την επίσημη παιδεία του σημερινού κράτους η εικόνα της Μικράς Ασίας, σύμφωνα με την οποία, η περιοχή αυτή ήταν δήθεν πάντα ελληνική κι όσοι «βάρβαροι» εισέβαλαν σε αυτήν, αργά ή γρήγορα «μπολιάστηκαν με τον ελληνικό πολιτισμό και εξελληνίστηκαν».

Έτσι, στους μικρασιατικής καταγωγής σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου, ειδικά στους πόντιους, έχει δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση, ότι είναι γνήσιοι απόγονοι των αρχαίων ελλήνων και μάλιστα οι γνησιότεροι όλων.

Οι σημερινοί μικρασιάτες της Ελλάδας όμως, κατάγονται από μια πανσπερμία ασιατικών φυλών, που έζησαν στην περιοχή στο πέρασμα των αιώνων...




   




Από πού έρχονται
οι κούκλες


Έγραψε στις 13.06.2017 ο/η: Λούπου Μαρία

Πολλές κούκλες μοιάζουν με σουηδέζες, αλλά είναι... κινέζες.

Στο Yiwu της Κίνας η οικονομία αυξήθηκε δραματικά τις τελευταίες τρεις-τέσσερις δεκαετίες με την παραγωγή των παιχνιδιών.

Οι κούκλες κατασκευάζονται από πολυαιθυλένιο πλαστικό, το οποίο είναι φτηνό, εύκαμπτο και βραδύκαυστο.

Χρησιμοποιούν 500.000 τόνους για 5.000.000 κούκλες το χρόνο...

 


   






Έγραψε στις 12.06.2017 ο/η: Τριανταφύλλου Σώτη



Η χρήση, λατρεία και εξέλιξη των σημαιών έγινε, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αντικείμενο μελέτης. Η «σημαιολογία» (vexillology, από το λατινικό vexillum=λάβαρο) ανέλυσε την ιστορία και τη σημειολογία των σημαιών από τα οικόσημα, εραλδικά εμβλήματα, μέχρι τους διχαλωτούς επισείοντες, τα παράσεια και τα «χρώματα» των συμμοριών του δρόμου. Και μέχρι τα σύμβολα βασανιστηρίων που εξυψώθηκαν σε σύμβολα θρησκευτικής πίστης.

Ένα απ' αυτά είναι ο σταυρός, επινόηση του Ρωμαίου βασιλιά Κωνσταντίνου του Α', ο οποίος, κατά τη χριστιανική μυθολογία, είδε σ' ένα όνειρο τον Θεό στον ουρανό και από κάτω τη φράση «Εν τούτω νίκα!». Η ονειροφαντασία του Κωνσταντίνου του Α' κατέληξε σε σημαία γύρω στα 312 και ο αυτοκράτορας, πονηρώς φερόμενος...




   




Φάντασμα
της Ιστορίας


Έγραψε στις 16.05.2017 ο/η: Αρσενόπουλος Άγγελος



Είναι καιρός να απεμπλακούμε από τα παραμύθια της Ιστορίας και να εντρυφήσουμε στα πραγματικά ιστορικά γεγονότα, να τα αναδείξουμε σε κάθε τους παράμετρο και να διδαχθούμε από αυτά. Ποια είναι αλήθεια τα αποτελέσματα του
«Μακεδονικού αγώνα»; Ουσιαστικά κανένα εκτός από σφαγές και δολοφονίες εκατέρωθεν. Θύμιζε περισσότερο πόλεμο μαφιόζικων συμμοριών, παρά απελευθερωτικό αγώνα.

Οι εθνικιστικοί - θρησκευτικοί φανατισμοί και οι μεγαλοϊδεατισμοί, που καλλιεργήθηκαν από τους εθνικιστές και παρέσυραν σύσσωμη τη Ρωμιοσύνη της εποχής (λαό, κυβερνήσεις, κόμματα), δεν οδήγησαν μόνο στο αναίτιο μακεδονικό μακελειό, αλλά κυρίως στις δύο μεγάλες ήττες (’97-’22). Η ιδεολογική κυριαρχία της «Μεγάλης Ιδέας» δεν επέτρεπε να γίνει αντιληπτό το ανεδαφικό της αναβίωσης του Βυζαντίου. Η ιδεολογία της
«εκτροχίασε» πολιτικά το νέο κράτος και το οδήγησε το 1922 στη μεγαλύτερη καταστροφή της Ιστορίας του.
 
Τώρα είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να αρχίσει να γράφεται ξανά η ιστορία των βαλκανικών λαών από κοινού. Πρόσφατο ευρωπαικό παράδειγμα: η Γαλλία κι η Γερμανία. Ίσως οι βούλγαροι θα πρέπει να αποτελέσουν την αρχή της προσπάθειας, γιατί σ' αυτή τη φάση είναι το
«μικρότερο πρόβλημα».

Δεν μπορεί να συνεχίσουμε να πορευόμαστε με την αρχή ότι όλοι οι γειτονικοί λαοί είναι εχθροί μας, φτάνει πια. Αν αυτό πράγματι συμβαίνει κάνουμε σοβαρά λάθη στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τους γείτονες ή έχουμε άδικο σε πολλές περιπτώσεις που αφορούν τα διμερή θέματα ή συνδυασμός των ανωτέρω. Αυτό βέβαια, δεν μπορεί να γίνει εφ' όσον δεν αλλάζουν τα χαρακτηριστικά που μας διέπουν (εθνικισμός, ανατολίτικη νοοτροπία, βαλκανικός μικρόκοσμος, θεοκρατία, έλλειψη ορθολογισμού και πνεύματος προσωπικής - κοινωνικής ευθύνης)...




   




Οι θλιβερές συνέπειες
της γέννησης των εθνικισμών στα Βαλκάνια
από το συγκρότητα: The freeinquiry.gr band


Έγραψε στις 15.05.2017 ο/η: Λάζαρης Γιάννης



Ήταν οι οθωμανοί,
σλάβοι, αρβανίτες και ρωμιοί
και άλλοι λαοί, που μέναν παρέα
για αιώνες ειρηνικά.

Μα τους μπήκε σαράκι,
στο μυαλό τους φαρμάκι,
που το λένε εθνικισμό.

Και μ’ αυτό το σαράκι
σήκωσαν μπαϊράκι,
σκοτωθήκανε στο λεπτό...



   




Και στις δυο
πλευρές του Αιγαίου


Έγραψε στις 03.05.2017 ο/η: Simon Stylianos


 
Δεν έχει σταματημό η υποκρισία της Ρωμιοσύνης. Στο δελτίο ειδήσεων ο «κόκκινος» Νίκος Χατζηνικολάου κατηγόρησε τον Ερντογάν για ένα ιδιόρρυθμο παιδομάζωμα. Σύμφωνα με τον προσκείμενο στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ δημοσιογράφο, είναι ντροπή για ένα κράτος σαν την Τουρκία να βάζει νήπια να αναπαριστούν την απόπειρα πραξικοπήματος κατά του καθεστώτος που σήμερα κυβερνά την Τουρκία (βλ. επάνω φωτογραφία).

Από την άλλη πλευρά όμως, δεν βλέπουμε να ιδρώνει κανενός το αυτί για ανάλογες αναπαραστάσεις από ελληνικά νηπιαγωγεία, όπου με τις προτροπές των παιδαγωγών τους τα παιδιά υποδύονται από τη μία πλευρά τους στρατιωτικούς και τους αστυνομικούς κι από την άλλη πίσω από τα κάγκελα τους διαδηλωτές της περιόδου του Πολυτεχνείου '73 (κάτω φωτογραφία)...




   




Από το συγκρότημα:
The freeinquiry.gr band


Έγραψε στις 02.05.2017 ο/η: Λάζαρης Γιάννης



Ένα απ’ αυτά που δεν αντέχω
είναι οι μεγαλογιατροί
με περισπούδαστο το ύφος
που ξεσπαθώνουν στην TV:

Εμβόλια! - Eμβόλια!

Να κονομήσουν εταιρείες
χημεία και υποταγή
τα ΜΜΕ μεσ’ το παιχνίδι
ποσοστά οι πολιτικοί...




   




Βασικό κύτταρο αναπαραγωγής
της συντηρητικής ιδεολογίας

Ένας ιδεολογικός μηχανισμός,
που εκπαιδεύει τα άτομα να υπακούουν
στην εξουσία (πατέρας),
να αγαπούν την πατρίδα τους (μητέρα)
και το έθνος (οικογένεια)


Έγραψε στις 21.03.2017 ο/η: Ιωακείμογλου Ηλίας



Η συμμετοχή στην φαντασιακή κοινότητα που είναι το «Έθνος», μπορεί να είναι μια επιφανειακή πλάνη, πλην όμως δεν είναι ένα επιπόλαιο συναίσθημα. Έχει τις νοητικές και τις συναισθηματικές της ρίζες στον βαθύτερο πυρήνα συγκρότησης των ατόμων ως υποκειμένων, ως προσώπων. Πιο συγκεκριμένα, κάθε άτομο ─για να αναγνωρίσει τον εαυτό του ως υποκείμενο, ως πρόσωπο, ως ξεχωριστή προσωπικότητα με την ιδιαίτερη ατομικότητά της─ χρειάζεται να ταυτιστεί με «τον όμοιό του» και να διαχωριστεί από «τον άλλον».

Στο σημείο αυτό παρεμβαίνει η ιδεολογία, που προσφέρει έτοιμη την εικόνα του Όμοιου, του οικείου, και του Άλλου, του ξένου, μιαν εικόνα προκατασκευασμένη από την οικογένεια και την κοινωνία, σύμφωνα με αυτά που περιμένουν (η οικογένεια και η κοινωνία) από κάθε άτομο, ήδη από την παιδική του ηλικία. «Το παιδί αποδέχεται αυτή την προκατασκευασμένη εικόνα ως μοναδική δυνατότητα που έχει για να υπάρξει ως υποκείμενο», γράφει ο Λουί Αλτουσέρ. (Louis Althusser, Sur la philosophic, editions Gallimard, 1994).

Η οικογένεια είναι η μικρογραφία του «Έθνους» που θα προσφέρει έτοιμη στα παιδιά την εικόνα του Όμοιου, του οικείου, και του Άλλου, του ξένου. Είναι αυτή που μέσα στην απομόνωσή της, την ιδιοτέλειά της και τον επεκτατισμό της, θα διδάξει στα άτομα ποιους να φοβούνται και ποιους να εμπιστεύονται. Στην πιο τρυφερή και εύθραυστη ηλικία, τα άτομα θα προσκολληθούν στη Μητέρα, τον Πατέρα και την Οικογένεια, δηλαδή στους Όμοιούς τους, στους οικείους τους, σε αυτούς που είναι πιο άξιοι εμπιστοσύνης από τους Άλλους, τους ξένους.

Η λατρεία των γονέων και των καταβολών συνοδεύεται αναγκαστικά από το μίσος για τους άλλους που δεν μοιράζονται την οικογενειακή θαλπωρή. Όπως «κάθε θρησκεία είναι θρησκεία της αγάπης για όσους την αναγνωρίζουν, και αντιμετωπίζει με σκληρότητα και μισαλλοδοξία αυτούς που δεν ανήκουν στους κόλπους της» (Sigmund Freud, Ψυχολογία των μαζών και ανάλυση του εγώ, εκδόσεις Επίκουρος, 1977), έτσι και η Οικογένεια περιβάλλει με αγάπη τα μέλη της και αντιμετωπίζει με αδιαφορία ή εχθρότητα τους «ξένους», τους Άλλους...




   




Η συμβολή του
στο ήπιο ατμοσφαιρικό κλίμα
και στην ανάπτυξη της ζωής


Έγραψε στις 19.03.2017 ο/η: Λούπου Μαρία



Στη Γη ο περισσότερος άνθρακας είναι αποθηκευμένος σε συμπαγή ανθρακικά πετρώματα, όπως αυτό στη λοφοσειρά που σχηματίζει τους Λευκούς Γκρεμούς του Ντόβερ, στο Στενό της Μάγχης.

Ποιος τιτάνας έφτιαξε αυτό το θαύμα της φύσης; Ένα πλάσμα χίλιες φορές πιο μικρό από το κεφάλι μια καρφίτσας! Τρισεκατομμύρια από αυτά. Μονοκύτταρη φύκη.

Τα ηφαίστεια εκλύουν στην ατμόσφαιρα διοξείδιο του άνθρακα (CO2) και οι ωκεανοί το απορροφούν αργά. Με το πέρασμα εκατομμυρίων ετών τα μικροσκοπικά φύκια το συνέλεγαν και το μετέτρεπαν σε μικρά κελύφη. Εκείνα συσσωρεύτηκαν κι έγιναν παχιά κοιτάσματα κιμωλίας, δηλαδή ασβεστόλιθου, στον πυθμένα του ωκεανού. Αργότερα, η αεικίνητη Γη ανύψωσε τον πυθμένα και σμίλεψε αυτούς τους πελώριους γκρεμούς.

Άλλα θαλάσσια πλάσματα, με το CO2 έφτιαξαν κοραλλιογενείς υφάλους. Οι ωκεανοί μετέτρεψαν το διαλυμένο διοξείδιο σε ασβεστόλιθο χωρίς τη βοήθεια της ζωής. Ως αποτέλεσμα, έμεινε μόνο ελάχιστη ποσότητα διοξειδίου στην ατμόσφαιρα της Γης. Ούτε καν 0,03%. Λιγότερα από τρία μόρια στις δέκα χιλιάδες. Κι όμως, αυτά ορίζουν αν θα υπάρχει άγονη ερημιά ή κήπος γεμάτος ζωή στη Γη...




   






Έγραψε στις 08.03.2017 ο/η: Maréchal Sylvain



Το 1800, ο Sylvain Maréchal δημοσιεύει στο Παρίσι το «Dictionnaire des athées anciens et modernes» (Λεξικό αρχαίων και σύγχρονων άθεων), όπου βρίσκουμε ένα προοίμιο υπό τον τίτλο «Τι είναι ο άθεος;».

Κατά κάποιο τρόπο, το κείμενο αυτό είναι ένα κείμενο σταθμός στην ιστορία της αθεΐας, εφόσον για πρώτη φορά η αθεΐα προβάλλεται ως ένα τετριμμένο γεγονός. Δεν πρόκειται πλέον για τον προκλητικό ελευθέριο, τον συνετό λόγιο, τον αμφιταλαντευόμενο διανοούμενο, τον παγιδευμένο επαναστάτη, τον περιφρονητικό ισχυρό άρχοντα, τον διπρόσωπο εφημέριο, τον σκεπτικιστή ή δογματικό φιλόσοφο.

Όχι, ο άθεος του Maréchal, γεννημένος πριν από δύο αιώνες, είναι ένας άνθρωπος καθημερινός, απλός, ενάρετος και φυσικός, ταπεινός και σώφρων, ελεύθερος και ευθύς, που δεν διδάσκει κανέναν τίποτε και που δεν εννοεί να διδαχτεί...




   



Προηγούμενη 1 2 3 4 5 ... 32 Επόμενη

FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...