Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

ΕΡΕΥΝΕΣ

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».



Γλαφυρές περιγραφές
άγνωστων λεπτομερειών
από τη ζωή του Φίλιππου ΒΆ


Έγραψε στις 04.03.2016 ο/η: Φυλακτού Ευγενία

«Αγόρι–αγόρι! Να σας ζήσει!».

Ήταν περί το 386 π.Χ.. Ο Αμύντας
στράβωσε την μούρη του, διότι είχε
κι άλλους γιους κι είχε βαρεθεί να
δίνει σακουλάκια με χρυσό κάθε
φορά που είχαν γεννητούρια, οπότε
είχε ξαναδεί το εργάκι με πολλές
νοσοκόμες να παρελαύνουν με
ύφος νικητή, λες και είχαν συμμε-
τάσχει εκείνες στην κατασκευή του
μωρού. Ένα «να σας ζήσει ο γιος»
στο στόμα και χέρι απλωμένο σαν
φτυάρι.

«Ασφαλώς και θα μου ζήσει κι αυτό
το σκασμένο, όπως τα προηγούμενα.
Θα μου φάει το καταπέτασμα και θα
μου ζήσει
».
  
Το μωρό, ο Φίλιππος ο Βήτας, ξαπλωμένο στην αγκαλιά της μαμάς του Ευρυδίκης, δεν είχε ιδέα για το τι τραβούσαν οι μεγάλοι. Κοιμόταν ήσυχο. Ξυπνούσε μόνο για να φάει και ξανακοιμόταν. Έτσι μεγάλωνε ο μικρός Φίλιππος μαζί με τους αδελφούς του, οι οποίοι δεν του έδιναν και πολλή σημασία, πράγμα καθόλου συνετό, όπως έδειξε αργότερα η Ιστορία.

Ο μικρός Φίλιππος έδειξε από νωρίς τον ατίθασο χαρακτήρα του. Επρόκειτο για ένα μικρό κάθαρμα. Έκανε παρέα με τα παλιόπαιδα της γειτονιάς, σημάδευε σπουργίτια με τη σφεντόνα του, έσπαγε τζάμια με την μπάλα, τράβαγε τις κοτσίδες των κοριτσιών, έκλεβε μήλα από τον κήπο του γείτονα …τέτοια.

Η αλήθεια είναι, ότι είχε πολλά ψυχικά τραύματα από την παιδική του ηλικία, αφού δολοφονήθηκε ο πατέρας του και ο αδελφός του Αλεξανδρος Βήτας. Πίσω από τις δολοφονίες ήταν η μητέρα του. Τα γεγονότα αυτά διαμόρφωσαν έναν επιθετικό χαρακτήρα, απότομο, ασταθή, με ροπή προς το ποτό και τις ηδονές (γυναίκες και όχι μόνο)...


 




Ευγονική,
Κοινωνιοβιολογία
Εξελικτική Ψυχολογία κ.ά.


Έγραψε στις 26.02.2016 ο/η: Φυλακτού Ευγενία



Πριν τον Δαρβίνο, το σύμπαν ήταν
μάλλον στατικό. Όλα τα είδη της
Γης υπήρχαν αμετάβλητα από κτί-
σεως κόσμου. Το βικτωριανό κατε-
στημένο πίστευε, ότι όπως ο Θεός
είχε θεσπίσει μια φυσική τάξη, ό-
που κάθε πλάσμα είχε τη θέση του,
έτσι και στην κοινωνία ίσχυε το ί-
διο. Αν θέλετε πράγματι να κατα-
νοήσετε τη βικτωριανή εποχή θεω-
ρείστε, ότι όλα είναι όμορφα και
λαμπερά. Ο πλούσιος στον πύργο
του κι ο φτωχός στην καγκελόπο-
ρτα. Ο Θεός τους έφτιαξε όλους
και διέταξε τη θέση τους.

Ο δαρβινισμός δεν είναι μια απλή
επιστημονική θεωρία, αλλά η ίδια
μας η εικόνα. Ποιοι είμαστε; Από
πού προερχόμαστε; Πώς θα απο-
φασίσουμε πού πρέπει να πάμε;

Η μεγάλη πρόοδος της Εξελικτικής
Ψυχολογίας είναι η πρώτη επιστη-
μονική κατανόηση της ανθρώπινης
φύσης, ο πρώτος συστηματικός
τρόπος να καταλάβουμε τον εαυτό
μας. Αυτό θα επηρεάσει την πολι-
τική, τη νομοθεσία, κάθε κοινωνική
επιστήμη. Η Θεωρία της Εξέλιξης
μέσω φυσικής επιλογής είναι η πιο
δυνατή ιδέα του ανθρώπινου νου...

 






Έγραψε στις 19.02.2016 ο/η: Μουαμάρ Ιγνάτιος



Ως ατελές ον, ο άνθρωπος έλκεται και κολακεύεται από την εξουσία. Για να το πετύχει αυτό, γίνεται ιδιαιτέρως εφευρετικός και κατασκευάζει «ιδεολογίες». Δημιουργεί ένα σύνολο φαντασιακών εννοιών, που σαγηνεύουν τα πλήθη των συνανθρώπων του, προτείνει λύσεις ως επί το πλείστον ανεδαφικές και ουτοπιστικές, αλλά ιδιαίτερα σαγηνευτικές στις μάζες κι επιχειρεί να κατακτήσει την εξουσία.

Δεν είναι τυχαίο, πως καμία ιδεολογία δεν εφαρμόστηκε πλήρως ούτε και κράτησε αρκετό χρόνο. Πολλές δε εξ αυτών παρέμειναν ως γραφικά δείγματα ανθρώπινου ευχολογικού οραματισμού.

Η πολιτική είναι η απόπειρα εφαρμογής μιας ιδεολογίας. Αποτυγχάνει όμως πάντα στην εφαρμογή της, γιατί εκ φύσεως η κάθε ιδεολογία ως σύλληψη είναι αποτυχημένη. Και είναι αποτυχημένη, γιατί κανένα κοινωνικό σύνολο δεν αποτελείται από ανθρώπους με τις ίδιες ιδέες, τις ίδιες προσδοκίες, τις ίδιες προτιμήσεις, τις ίδιες φιλοδοξίες, τις ίδιες προσλαμβάνουσες. Συνεπώς, η λέξη «ιδεολογία» είναι μία ανθρώπινη φούσκα, που αργά ή γρήγορα σκάει. Το δυστύχημα είναι, ότι όταν σκάσει, πολλές ανθρώπινες ζωές βασανίζονται ή χάνονται.

Ας αναλογιστούμε πόσοι άνθρωποι πέθαναν για τις «ιδέες» τους (ήταν δικές τους άραγε;). Ας αναλογιστούμε σε πόσα μακρονήσια και ξεραΐλες, άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, επειδή πίστευαν σε κάτι, που κάποια άλλοι δεν πίστευαν και το πολεμούσαν...


 




Η εκστρατεία στην Ασία
δεν έγινε για δήθεν προάσπιση
των ελληνικών συμφερόντων,
αλλά για λεηλασία

Χειρότερος εχθρός από τους πέρσες
ήταν για τους έλληνες ο Μ. Αλέξανδρος


Έγραψε στις 12.02.2016 ο/η: Λούπου Μαρία

Η ιδέα του εξελληνισμού της Ανατολής
ήταν αδιανόητη για τον Αλέξανδρο.
Καμία απολύτως σχέση δεν υπήρχε
ανάμεσα στην ασιατική εκστρατεία
και στον ελληνικό πολιτισμό. Σαφής
και αδιαμφισβήτητος σκοπός της εισβο-
λής ήταν η λεηλασία. Στα κείμενα των
αρχαίων ιστοριογράφων δεν επισημαί-
νεται ούτε υπαινιγμός για εκπολιτιστικές
συνέπειες της εκστρατείας και «εξελλη-
νισμό της Ασίας». Πρόκειται για μυθο-
πλαστία ─ εφεύρημα των νεότερων
ιστορικών, κυρίως του 19ου αιώνα, που
εξυπηρετεί την ιδεολογία των ιμπεριαλι-
στικών δυνάμεων. Με το ψεύδος αυτό
έχουν εξοικειωθεί όλοι σήμερα.


Επιπλέον, είναι αφελές να υποστηρίζεται,
ότι η σκέψη, πως ο Αλέξανδρος καθόταν
στον περσικό θρόνο, προκαλούσε αγαλλίαση και υπερηφάνεια στους έλληνες. Αποτελεί ψεύδος ο ισχυρισμός, ότι ο Αλέξανδρος με την εκστρατεία του στην Ασία, μαχόταν για τα ελληνικά συμφέροντα κι ότι εκπροσωπούσε τους έλληνες. Για τους έλληνες ο Αλέξανδρος ήταν εχθρός χειρότερος από τους πέρσες. Ο μακεδόνας μονάρχης εναγκαλίσθηκε την απολυταρχία των Αχαιμενιδών, απολάκτισε τις ελληνικές παραδόσεις και υιοθέτησε τα ασιατικά ήθη. Εντάχθηκε στο περσικό πολιτικό σύστημα, φόρεσε περσική ενδυμασία κι ακολούθησε το μεγαλειώδες, αλλά τυραννικό τελετουργικό της Αυλής του Δαρείου.

Μετά τον θάνατό του και την τραγική έκβαση του Λαμιακού Πολέμου επιταχύνθηκε και ολοκληρώθηκε ο καταποντισμός των ελληνικών πόλεων-κρατών ─ πολιτικός, κοινωνικός, οικονομικός, πολιτιστικός. Οι άγριοι ανταγωνισμοί των διαδόχων και των επιγόνων και οι μακροχρόνιοι και πολυαίμακτοι πόλεμοι βύθισαν τις πόλεις σε πέλαγος συμφορών. Δεσποτισμός, διαφθορά, διωγμοί, λεηλασίες, εκτοπισμοί, εκδουλώσεις. Η αντίστασή τους παρέλυσε κάτω από τη στρατιωτική βία.

Η λεγόμενη ελληνιστική εποχή, η περίοδος των μεταλεξανδρινών ηγεμονιών, υπήρξε ολέθρια για τον ελλαδικό χώρο. Η κατάκτηση της περσικής αυτοκρατορίας και τα «μακεδονικά» βασίλεια της Ανατολής παρέσυραν στην παρακμή την αυτονομία των πόλεων και τον ελληνικό πολιτισμό. Κατά κύματα οι  εξαθλιωμένοι έλληνες άρχισαν να εγκαταλείπουν τις άλλοτε ευημερούσες πόλεις καταφεύγοντας στην Ανατολή. Ο κυρίως ελλαδικός χώρος ερημώθηκε και βυθίστηκε στην ένδεια και την κοινωνική κρίση.

Είναι κραυγαλέο ιστορικό λάθος η απόδοση πολιτιστικών φιλοδοξιών στην εκστρατεία του Αλέξανδρου, που απέβλεπε αποκλειστικά στην υποδούλωση των λαών και τη δήωση των κατακτημένων περιοχών. Η εισβολή στην Ασία ανέστειλε την εκπολιτιστική ακτινοβολία του ιωνικού χώρου, εστίας πνευματικής και ανθρωπιστικής για ολόκληρη την παραμεσογειακή Ανατολή, παρεμπόδισε την αναίμακτη μετάγγιση ιδεών και οδήγησε στην τυραννία, στον αφανισμό του κλασικού πολιτισμού και τελικά στη ρωμαιοκρατία...


 




Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι


Έγραψε στις 05.02.2016 ο/η: Μουαμάρ Ιγνάτιος


Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους

 




Ισαάκ Νεύτων:
Αποκρυφιστής
και βαθιά θρησκευόμενος

Οι αντιφατικές πτυχές
της προσωπικότητας
μιας μεγαλοφυίας


Έγραψε στις 29.01.2016 ο/η: Φυλακτού Ευγενία


Ο Σερ Ισαάκ Νεύτων θεωρήθηκε
ο πρώτος και σπουδαιότερος από
τους σύγχρονους επιστήμονες.
Ένας ρεαλιστής, που μας έκανε
να σκεφτούμε με ψυχρή και από-
λυτη λογική. Ο Νεύτων όμως, δεν
ήταν καθόλου αυτός, που θεω-
ρούμε πώς ήταν.

Το 1936, ένα μεγάλο αρχείο από
τα ιδιωτικά χειρόγραφα του Νεύ-
τωνα πουλήθηκε, ενώ είχε κρατηθεί
μυστικό για περισσότερα από δια-
κόσια χρόνια. Ο διάσημος οικονο-
μολόγος Τζον Mέιναρντ Κέινς, α-
πέκτησε εκατό αρχεία από το σύ-
νολο. Η μελέτη αυτών των εγγρά-
φων οδήγησε τον Κέινς σε έναν
κόσμο τσαρλατάνων και μάγων,
στον κόσμο της Αλχημείας. Η ά-
ποψή του για τον Νεύτωνα κλονί-
στηκε. Συνειδητοποίησε, ότι ο πιο
διάσημος επιστήμονας της Βρετα-
νίας ήταν επίσης, ο πιο έμπειρος
αλχημιστής της.

Ο Νεύτων δεν ήταν ο πρώτος την
Εποχή της Λογικής. Ήταν ο τελευ-
ταίος των μάγων. Ο ιδιοφυής αυτός
επιστήμονας ήταν ζηλωτής της πί-
στης. Ερμήνευσε τις βίαιες εικόνες
της Βίβλου ως λόγο του Θεού. Πί-
στευε, ότι βρήκε μέσα στη Βίβλο
την ημέρα, που θα τέλειωνε ο δι-
εφθαρμένος αυτός κόσμος...

 




Σαθρή
η επιχειρηματολογία της Ρωμιοσύνης
κατά των greeklish


Έγραψε στις 22.01.2016 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

«Υιοθετώντας τα greeklish σαν μέσο γραφής
θα αφανιστούμε από το προσκήνιο της ιστορίας,
θα χαθούμε σαν χώρα και θα γίνουμε μαριονέτες
των ισχυρότερων χωρών»
 
Από εργασία μαθητών σε γυμνάσιο της Ρωμιοσύνης
(2ο Λύκειο Λευκάδας:
«Greeklish: Enas neos tropos grafis»,
2lyk-lefkad.lef.sch.gr)

 

 
Κάθε γλωσσική χρήση περιβάλλεται από μια ιδεολογία και η γραφή της γλώσσας μας με χρήση λατινικών στοιχείων (greeklish) δεν αποτελεί εξαίρεση, κατά την άποψη πολλών μάλιστα, αποτελεί ένα διαβρωτικό μηχανισμό της.

Η γλώσσα δεν είναι απλά ένα εργαλείο σκέψης και επικοινωνίας, αλλά ειδικά για τους ρωμιούς, αποτελεί σημαντικό σύμβολο εθνικής ταυτότητας: «Δεν είναι απλό εργαλείο η γλώσσα. Είναι ο πολιτισμός μας, είναι η ιστορία μας, είναι η σκέψη μας, είναι η νοοτροπία μας, είναι η ταυτότητά μας», δηλώνει ο καθηγητής Γλωσσολογίας Γεώργιος Μπαμπινιώτης.

Διαβάστε όποια επιχειρηματολογία βρήτε κατά των greeklish. Εν κατακλείδι, όλοι συμφωνούν, ότι δεν πρέπει να αλλοιωθεί η γραφή, γιατί θα χάσουμε την εθνική μας ταυτότητα. Τη φαντασίωση δηλαδή, που μας ενστάλαξαν στα μυαλά από παιδιά κατά την υποχρεωτική κρατική παιδεία, ότι δήθεν καταγόμαστε από τους αρχαίους έλληνες.

Ποιοι λόγοι επιβάλλουν να γράφουμε αντίρρηση
Ελλιπής ή ελλιπείς στον πληθυντικό; Επανειλημμένα κ.λπ.; Και πόσοι ρωμιοί ─παρά την πολυετή υποχρεωτική εκπαίδευση─ μπορούν να γράψουν το επανειλημμένα ορθογραφημένα; Κι αν το γράψουν τι κερδίζουν;

Ο λόγος ύπαρξης της ορθογραφίας δεν είναι πλέον λειτουργικός, αλλά:
- Ετυμολογικός (καταδεικνύει την προέλευση των λέξεων).
-
Ιστορικός (η γραφή των λέξεων παραμένει απαράλλακτη).
-
Και κυρίως συμβολικός (συμβολίζει τη δήθεν ιστορική συνέχεια της νεορωμέικης εθνικής κοινότητας από την ελληνική αρχαιότητα έως σήμερα).

Γιατί θα πρέπει, όταν γράφουμε μια λέξη, θα πρέπει να γράφουμε και την ιστορία της εξέλιξής της; Την παράδοση (πραγματική ή φαντασιακή) που κουβαλάει η κάθε λέξη, τους κανόνες κι όλα τα συναφή; Αυτά θα μπορούσαν να τα μαθαίνουν στα πανεπιστήμια οι ειδικοί γλωσσολόγοι. Για τους υπόλοιπους όχι μόνον είναι εντελώς άχρηστα, αλλά καθίστανται και προβληματικά με τις νέες τεχνολογίες, όπου κυριαρχεί η αγγλική γλώσσα και οι λατινικοί χαρακτήρες...


 




Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα


Έγραψε στις 15.01.2016 ο/η: Λούπου Μαρία


Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων

 




Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα


Έγραψε στις 08.01.2016 ο/η: Μίχος Κώστας



Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη

 




Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της


Έγραψε στις 18.12.2015 ο/η: Simon Stylianos



Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...