Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
Ο ΣΟΛΩΜΟΣ
ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ


O Διονύσιος Σολωμός δεν έλαβε μέρος στα
πολεμικά γεγονότα του ’21 αν και τότε ήταν νεός
23 ετών, υγιέστατος. Ποτέ του δεν κράτησε όπλο
ούτε καν πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα, ακόμα
και μετά τη δημιουργία του κράτους. Αν και είχε
μεγάλη περιουσία δεν διέθεσε τίποτε για τις ανάγκες
των επιχειρήσεων του ’21...

64 σελίδες, έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα».

Ο ΑΓΩΝΑΣ
ΤΩΝ ΒΙΚΙΝΓΚΣ
ΚΑΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
ΣΤΗ ΝΟΡΒΗΓΙΑ


Δεν ήταν ένας συρφετός βαρβάρων
χωρίς σκοπό κι ιδέες, όπως παρουσιάζονται


Έγραψε στις 19.11.2009 ο/η:

Επιστροφή

Όταν αναφερόμαστε στους Βίκινγκς, και προκειμένου να τοποθετήσουμε το θέμα στη σωστή χρονική σειρά, πρέπει να θέσουμε δύο ερωτήσεις:

     • Πότε πρωτοεμφανίστηκαν οι Βίκινγκς και γιατί;

     • Πότε έπαψαν να υπάρχουν οι Βίκινγκς και γιατί;

Οι Βίκινγκς εμφανίστηκαν στην Ιστορία, όταν ο Χριστιανισμός ετοιμαζόταν να εισβάλει στη Σκανδιναβία, δηλαδή περί το 780 μ.Χ..

Οι Βίκινγκς εξαφανίσθηκαν 250 περίπου χρόνια αργότερα (1.050 - 1.080 μ.Χ.), όταν ο Χριστιανισμός, που είχε ήδη καθιερωθεί στη Σκανδιναβία, φρόντισε να τους εξολοθρεύσει. Στο άρθρο αυτό θα ασχοληθούμε με τη σχέση των Βίκινγκς με το Χριστιανισμό κι ειδικότερα τον αγώνα τους εναντίον του. Γιατί ένα πράγμα είναι άγνωστο πλην όμως βέβαιο: Οι Βίκινγκς προέβαλαν μεγάλη αντίσταση εναντίον της επικείμενης χριστιανικής εισβολής στην πατρίδα τους, με την κατάκτηση της οποίας προέβλεπαν, ότι θα εξαλείφονταν οι παραδόσεις τους.

Κάποιοι είχαν βέβαια κίνητρο να στρέψουν την προσοχή μακριά από τα σημαντικότερα κίνητρα, που ώθησαν τους Βίκινγκς να προβούν στις «επιχειρήσεις» τους, που ήταν να προλάβουν και να καταπολεμήσουν τον Χριστιανισμό. Διέδωσαν λοιπόν την φήμη, που τους παρουσίαζε ως ένα συρφετό βαρβάρων χωρίς σκοπό και ιδέες που, εκτός από το εμπόριο, λήστευαν, βίαζαν κι έκαιγαν ο,τιδήποτε βρισκόταν στο δρόμο τους. Αυτό όμως δεν ισχύει. Γιατί, άν και οι Βίκινγκς δεν διέπρεψαν ως φιλόσοφοι η διανοούμενοι, ούτε και γέννησαν έναν Αριστοτέλη η έναν Πλάτωνα, εν τούτοις οπωσδήποτε αντιλήφθηκαν, τι επρόκειτο να συμβεί. Και έτσι η καλύτερη άμυνα ήταν η επίθεση.





Οι Βίκινγκς παρουσιάζονται ως ένας συρφετός βαρβάρων χωρίς σκοπό και ιδέες που, εκτός από το εμπόριο, λήστευαν, βίαζαν και έκαιγαν οτιδήποτε βρισκόταν στο δρόμο τους. Το ότι πραγματικός τους σκοπός ήταν η καταπολέμηση του Χριστιανισμού παραμένει άγνωστο για τους περισσότερου


Γνωρίζουμε, ότι ο Χριστιανισμός με μεγάλη ορμή βάδιζε ολοταχώς προς την Βόρεια Ευρώπη, κι όταν ο Καρλομάγνος (Κάρολος ο Μέγας, Γαλ. Charlemange, 747-814 μ.Χ.) έγινε βασιλιάς των Φράγκων το 768, ο Χριστιανισμός γνώρισε τεράστια εξάπλωση. Ο Καρλομάγνος έβαλε ως στόχο να μην αφήσει κανέναν «εθνικό» ζωντανό και να επιβάλει το Χριστιανισμό με οποιονδήποτε τρόπο σε όλες τις περιοχές που κατακτούσε· και το κράτος του μεγάλωνε σταθερά και γρήγορα.

Tο 782 περιήλθε υπό τον έλεγχό του ο Δανός βασιλιάς Σίγκριντ, και τότε άρχισε μία μεγάλη εισροή χριστιανών προσηλυτιστών στην Σκανδιναβία. Τότε άρχισε και η εποχή των Βίκινγκς. Οι Βίκινγκς ήταν Σκανδιναβοί πολεμιστές, που δεχόμενοι την επίθεση των χριστιανών εναντίον των θεών και των παραδόσεών τους, προσπαθώντας να τους σταματήσουν, επιτέθηκαν σε όλα τα χριστιανικά κέντρα που μπορούσαν και λεηλάτησαν τα πλούτη τους. (Κυρίως οι Νορβηγοί και οι Δανοί Βίκινγκς, ενώ οι Σουηδοί επιδόθηκαν σε αποικισμό της Ανατολικής Ευρώπης. Αυτό φαίνεται καθαρά από το είδος των στόχων, που ήταν στο επίκεντρο των επιχειρήσεών τους.)

 








Ο Καρλομάγνος έβαλε  ως στόχο να επιβάλει το χριστιανισμό με οποιονδήποτε τρόπο σε όλες τις περιοχές που κατακτούσε. Οι Βίκινγκς όμως, δεν ήταν καθόλου σύμφωνοι με αυτό.
 


Επιθέσεις των Βίκινγκς κατά χριστιανικών στόχων

Πάρα πολλοί πόλεμοι διεξήχθησαν ανάμεσα στους Βίκινγκς και τους χριστιανούς τα επόμενα 150 χρόνια. Αρκετές φορές οι Βίκινγκς νικήθηκαν και πολλές χιλιάδες από αυτούς έχασαν τη ζωή τους, είτε στη μάχη είτε κατόπιν βασανιστηρίων των χριστιανών, που προσπαθούσαν να τους εκχριστιανίσουν με την βία. Ρίχνοντας μία ματιά σε ποιούς στόχους επιτίθονταν κυρίως οι Βίκινγκς, βλέπουμε ξεκάθαρα το κεντρικό κίνητρο των επιχειρήσεών τους.

Η πρώτη γνωστή επίθεση των Βίκινγκς ήταν κατά του πλούσιου μοναστηριού Λίντισφαρν (Βόρεια Αγγλία) το 793, όπου έκαψαν όλες τις εκκλησίες και κατέσφαξαν όλους τους μοναχούς. Το Λίντισφαρν λειτουργούσε ως εκπαιδευτήριο προσηλυτιστών και γι’ αυτό αποτελούσε στόχο πρώτης επιλογής.

Το 795 οι Βίκινγκς καταστρέφουν τα μοναστήρια των Σκάι, Ιόνα και Ράθλιν και επιτίθενται στην Ιρλανδική νήσο Λάμπευ. Το 799 καταστρέφουν το πλούσιο μοναστήρι Σεντ Φίλιμπερτ στο Νοϊρμούτιερ. Το 802 ολοκληρώνουν την καταστροφή του μεγάλου μοναστηριού της Ιόνα, αυτή την φορά με πυρκαγιά. Το 808, αφού οι Βίκινγκς νικούν σε πολλές μάχες κατά των Φράγκων, όπου σε μια από αυτές μάλιστα έχασε ο Δανός βασιλιάς τον γιο και διάδοχό του, Ρέτζιναλντ, καίνε όλες τις εκκλησίες στα χωριά που απελευθερώνουν, και οι εθνικοί ιερείς τους κάνουν μαζικές τελετές αποβαπτισμού όλων όσων είχαν γίνει χριστιανοί με την βία. Το 825 οι Βίκινγκς εκδιώκουν τους μοναχούς από τα νησιά Φόρογιεν και καίνε τα μοναστήρια τους.








Το πλούσιο μοναστήρι του Λίντισφαρν λειτουργούσε ως εκπαιδευτήριο χριστιανών προσηλυτιστών και γι’ αυτό αποτέλεσε στόχο πρώτης επιλογής για τους Βίκινγκς.


Νορβηγοί Βίκινγκς φτάνουν στην Ιρλανδία το 836 με 120 καράβια και λεηλατούν το Μου Λίφφεϋ και το Μου Μπράα και κατόπιν καταλαμβάνουν τις πόλεις Λογκ Ερν, Κλονς, Ντέβενις και Ινισκέλτρα και καίνε όλες τις εκκλησίες τους. Το 840 ο Νορβηγός Τάργκεϊς λεηλατεί τη μητρόπολη της Ιρλανδικής Εκκλησίας, το Άρμαγκ, 3 φορές και χτίζει ένα μεγάλο οχυρό στο Δουβλίνο, που οι πολεμιστές του χρησιμοποιούν ως βάση για τις επιθέσεις τους εναντίον των Λέινστερ, Χάι Νιάλλα και Σλιβ Μπλουμ, όπου καταστρέφουν τις εκκλησίες τους και κλέβουν τα πλούτη τους. Το 841 οι Βίκινγκς λεηλατούν τα πλούσια μοναστήρια Κλονμακνόις και Κλόνφερτ. Το 844 καταστρέφουν τα οχυρά Κιλλαχάιντ και Ντούνμασκ στην Ιρλανδία, σφάζουν τους χριστιανούς ιερείς και καίνε τις εκκλησίες τους. Το 845 καταστρέφουν το Αμβούργο και καίνε τις εκκλησίες του.

Ο Νορβηγός Τάργκεϊς (845) πιάνεται αιχμάλωτος μετά από προδοσία μιας χριστιανής, που τον παρασέρνει άοπλο μαζί με λίγους συντρόφους του σε μια νησίδα της λίμνης Λαχ Όουελ. Εκεί πνίγονται από τους χριστιανούς στα νερά της λίμνης. Το 856 οι Βίκινγκς καταλαμβάνουν την Ουτρέχτη, λεηλατούν τα πλούτη της και καίνε τις εκκλησίες της. Το 859 πυρπολούν μωαμεθανικά τζαμιά στην Αλγκεχίρα (νότια Ισπανία). Το 870 εκδιώκουν τους χριστιανούς από την Ισλανδία. Το 916 ξανακαταλαμβάνουν το Δουβλίνο, λεηλατούν το Κιλντάρε και καίνε τις εκκλησίες του. Το 949 λεηλατούν τις ιρλανδικές πόλεις Κέλλς, Ντάουνπατρικ, Αρτμπρέκκαν, Τουλάν, Ντίσιρντ Κιαράιν και Κίλσκερρυ και καίνε πολλές εκκλησίες. Ο Χάκον Τζαρλ «ελευθερώνει» την Νορβηγία το 968 και επαναφέρει τους παλιούς θεούς. Το 982 οι Βίκινγκς του Δουβλίνου λεηλατούν το Γλένταλογκ και τα μοναστήρια του. Το 992 ο Χριστιανισμός στην Νορβηγία έχει εξαφανιστεί μετά από επίμονες προσπάθειες του Χάκον Τζαρλ.

Η τελική επικράτηση τού Χριστιανισμού στη Νορβηγία

Το 993 βαφτίζεται χριστιανός ο μελλοντικός βασιλιάς της Νορβηγίας Όλαβ Τρύγκβασον και ως βασιλιάς από το 995 αρχίζει έναν τρελλό και βίαιο εκχριστιανισμό των Νορβηγών. Συλλαμβάνει πολλούς αιχμαλώτους, ακόμα και από την Ισλανδία, και απειλεί να τους σκοτώσει, εάν δεν γίνουν όλοι χριστιανοί. Επίσης παίρνει ως όμηρο τον γιο του Σίγκουρτ Λόντβερσον, που ήταν βασιλιάς των νησιών Όρκνεϋ, κι έτσι τον υποχρεώνει να βαφτιστεί χριστιανός ο ίδιος και όλοι του οι υπήκοοι (995).

Ο Όλαβ Τρύγκβασον ήταν ένας σκληρός και τρελλός για εξουσία βασιλιάς. Όσοι ήταν εναντίον του το πλήρωσαν ακριβά. Μερικοί κάηκαν ζωντανοί, άλλοι ρίχτηκαν σε πεινασμένους σκύλους, που τους κατασπάραξαν, άλλοι έχασαν τα χέρια τους και τα πόδια τους, άλλοι γδάρθηκαν ζωντανοί κ.λπ.. Έχουμε πολλά ονόματα Σκανδιναβών εθνικών, που δοκίμασαν τη σκληρότητά του. Μερικοί από αυτούς είναι: Ο Έιβιντ Κέλντε, που τον έπνιξαν στη θάλασσα μαζί με τους συντρόφους του. Ο Έιβιντ Κιννρίφφι, που τον έψησαν ζωντανό πάνω σε κάρβουνα, όταν αρνήθηκε να γίνει χριστιανός.


Στην Αγγλία οι Δανοί Βίκινγκς που αιχμαλωτίζονταν, εκχριστιανίζονταν βίαια, μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους. Αν κάποιος αρνούνταν να γίνει χριστιανός, τότε ήταν συνηθισμένη τιμωρία να τον γδέρνουν ζωντανό και να κρεμάνε κομμάτια από το δέρμα του στις πόρτες των εκκλησιών προς φοβέρα και παραδειγματισμό. Αυτό ωνομάστηκε Ντέινσκιν. Στην φωτογραφία βλέπομε ένα κομμάτι δέρμα ενός Βίκινγκ (τοποθετημένο έξω από μία εκκλησία), που οι χριστιανοί στο Χέρεφορντσαιρ τιμώρησαν κατά τον παραδοσιακό τρόπο.

Η πιο φρικιαστική είναι η περίπτωση του Ράουντ, που αφού τον βασάνισαν, του έσπρωξαν ένα δηλητηριώδες φίδι μέσα στον φάρυγγά του. Αλλά ας αφήσουμε τον ίδιο τον Σνόρρε Στύρλασον (Ισλανδός συγγραφέας, 1178-1241) να μας το εξιστορήσει: «Οδήγησαν τον Ράουντ μπροστά στον βασιλιά, που του ζήτησε να βαπτιστεί. “Τότε δεν θα σου πάρω ο,τι έχεις”, είπε ο βασιλιάς, “αλλά θα είμαι φίλος σου, αν συμβιβαστείς”. Ο Ράουντ φώναξε και ούρλιαξε μπροστά του, είπε ότι ποτέ δεν θα πιστέψει στο Χριστό κι έβρισε έτσι το Θεό. Τότε ο βασιλιάς θύμωσε και είπε ότι ο Ράουντ θα πέθαινε με τον χειρότερο τρόπο που υπήρχε. Άφησε λοιπόν το πλήθος και τον έδεσαν με την πλάτη σε ένα πάσσαλο και του έβαλαν ένα ξύλο μέσα στο στόμα, για να το κρατάνε ανοιχτό. Τότε πήρε ο βασιλιάς ένα δηλητηριώδες φίδι και το έβαλε μπροστά από το στόμα του, αλλά το φίδι δεν ήθελε να μπει μέσα, τιναζόταν μακριά του, γιατί ο Ράουντ φυσούσε επάνω του. Τότε πήρε ο βασιλιάς ένα ξύλο που ήταν σα σωλήνας και το έβαλε στο στόμα του Ράουντ, άλλοι πάλι λένε ότι ο βασιλιάς έβαλε τη φλογέρα του στο στόμα του. Μετά έβαλε το φίδι μέσα εκεί και έσπρωξε ένα πυρακτωμένο σίδερο προς αυτό. Τότε τινάχτηκε το φίδι μέσα στο στόμα του Ράουντ, κατέβηκε στον λαιμό του και τον ξέσκισε και βγήκε από την πλευρά. Έτσι πέθανε ο Ράουντ.» (Όλαβ Τρύγκβασον, saga 80.)

 




Ο Όλαβ Τρύγκβασον στέφεται βασιλιάς της Νορβηγίας. Η αρχή της βίαιας επικράτησης του Χριστιανισμού στη Νορβηγία.
 


Οι Νορβηγοί ξεφορτώθηκαν τον Όλαβ Τρύγκβασον το 1000, όταν υπέστη μία ναυτική πανωλεθρία στο Σβόλντερ και πνίγηκε στη θάλασσα. Όμως η συνέχεια δεν ήταν καθόλου καλύτερη. Μόλις 15 χρόνια αργότερα ήλθε στην εξουσία ο Όλαβ Χάραλντσον, που επανέφερε το Χριστιανισμό στην Νορβηγία, την Ισλανδία και τη Γροιλανδία, με τις ίδιες μεθόδους που ο Χριστιανισμός είχε χρησιμοποιήσει στην ήδη χιλιόχρονη Ιστορία του. Βία, φόνοι, βασανιστήρια, κάψιμο και εξολόθρευση όσων ήταν εναντίον αυτής της θρησκείας. Ακόμα και ο Γκούθροθ, ο βασιλιάς των Ντέιλς, που βοήθησε τον Όλαβ να ανεβεί στην εξουσία, δεν γλύτωσε. Προτού ο Όλαβ τον σκοτώσει, διέταξε να του ξερριζώσουν την γλώσσα, επειδή τον κατηγορούσε, ότι καλούσε τους Νορβηγούς σε αντίσταση κατά του Χριστιανισμού. Το 1030 σε μία μάχη εναντίον των ομοεθνών του (στο Στίκλεσταντ) ο Όλαβ έχασε τη ζωή του. Για την πρόσφορά του στον υποχρεωτικό εκχριστιανισμό των Νορβηγών, εκτός από «Αιώνιο βασιλιά της Νορβηγίας», η Εκκλησία τον ανακήρυξε «Άγιο» και «προστάτη της Νορβηγίας». (Βλ. Και στη Νορβηγία η θεοκρατία εμπορεύεται τα... πτώματα). Όλος ο χριστιανικός κόσμος γέμισε με εκκλησίες, που φέρουν το όνομά του. Τουλάχιστον 52 στην Νορβηγία, 75 στην Σουηδία, 70 στην Ισλανδία, 20 στην Δανία, 13 στην Φινλανδία, 45 στην Βρεταννία. Εκκλησίες του Όλαφ υπάρχουν επίσης στην Γερμανία, την Ολλανδία, την Πολωνία, την Εσθονία, την Γροιλανδία, την Ιρλανδία και την Ρωσσία. Ακόμη και στην Τουρκία, στην Κωνσταντινούπολη.

 




Αφού εκχριστιάνισε βίαια την Νορβηγία, την Ισλανδία και την Γροιλανδία, ο Όλαβ Χάραλντσον –μετέπειτα άγιος και προστάτης της Νορβηγίας– σκοτώθηκε σε μία μάχη εναντίον ομοεθνών του.


Μετά από αυτόν, η μάχη είχε χαθεί οριστικά για τους Βίκινγκς. Μέσα σε λίγα χρόνια μετά από τον Όλαβ Τρύγκβασον, αργά αλλά σταθερά, εξαφανίστηκαν οι Βίκινγκς από την Ιστορία, μαζί και η αντίστασή τους κατά του Χριστιανισμού. Η φήμη τους όμως, που αναφέρεται μόνο στα αρνητικά πράγματα που έκαναν και που τους παρουσιάζει σαν έναν συρφετό βαρβάρων χωρίς σκοπό και ιδέες..., συνεχίζει να ζει. Η Ιστορία γράφεται πάντα από τον νικητή, που σε αυτή την περίπτωση είναι ο Χριστιανισμός. (Χρήστος Αυγερινός, Όσλο, Νορβηγία).



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 29581 έγραψε...
http://www.imdb.com/title/tt2306299/

I.Bielidopoulos
30.08.2014, 10:03:14





Ανώνυμος 29816 έγραψε...
Αξιόλογα ιστορικά στοιχεία που φωτίζουν τις γνώσεις μας, αποδεικνύοντας οτι ο χριστιανισμός δεν επικράτησε με αγάπη και ειρήνη , αλλά με βία και σπαθί ενάντια στους ευρωπαικούς λαούς, καταστρέφοντας τις παραδόσεις και τον πολιτισμό αυτών των λαών
11.10.2014, 00:15:49






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

6+1=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...