Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ
“ΕΥΦΥΗΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ”


Η σύγχρονη μεσαιωνικού τύπου
επίθεση της Θεοκρατίας στην Επιστήμη


Έγραψε στις 02.05.2009 ο/η: Θανασουλόπουλος Κώστας

Επιστροφή

  Η θεωρία της Εξέλιξης του Δαρβίνου θεωρείται ακόμα και σήμερα «βλάσφημη» από τους χριστιανούς φονταμενταλιστές. Εκκλησιαστικοί παράγοντες σε όλο τον κόσμο προσφεύγουν στη λύση μιας «αντι-επιστήμης», του λεγόμενου «Δημιουργισμού» ή με πιο σύγχρονο όρο του «Ευφυούς Σχεδιασμού»6, 7, 8. Σε αδρές γραμμές οι δύο αυτές συγγενείς υποθέσεις έχουν όπως πιο κάτω αναφέρονται.




Η Θεωρία της Εξέλιξης, που ανάγεται στην αρχαία ελληνική φιλοσοφική Σκέψη, επανέκαμψε μετά το χριστιανικό μεσαίωνα χάρη στο έργο του Δαρβίνου και άσκησε μεγάλη επίδραση σε πολλούς τομείς της Επιστήμης. Εντελώς αντίθετη προς τον «Δημιουργισμό» της Βίβλου προκάλεσε σφοδρές εκκλησιαστικές αντιδράσεις, οι οποίες συνεχίζονται ως τις ημέρες μας με την προώθηση της ψευδοεπιστημονικής Θεωρίας του «Ευφυούς Σχεδιασμού».  



1.  Δημιουργισμός και επιστήμη της δημιουργίας

     Ο δημιουργισμός είναι μία θρησκευτική μεταφυσική θεωρία, που υποστηρίζει, ότι το Σύμπαν δημιουργήθηκε από κάποιο εξωσυμπαντικό, μεταφυσικό ον. Η «Επιστήμη της Δημιουργίας», όπως την αποκαλούν οι οπαδοί της, είναι αντίστοιχα μια θεωρία, που επιδιώκει την αναγωγή της σε επιστήμη, χωρίς τα εχέγγυα της επιστημονικής αντικειμενικότητας και έρευνας. Είναι ουσιαστικά οι βιβλικές ιστορίες, επενδεδυμένες με ψευδοεπιστημονική μορφή, που υποστηρίζει, ότι:


       Α. Οι ιστορίες που αναφέρονται στη «Γένεση» της Βίβλου είναι ακριβείς περιγραφές της προέλευσης του Σύμπαντος και της ζωής στη Γη και 


       Β. Η «Γένεση» είναι ασύμβατη με τη Θεωρία της Εξέλιξης των ειδών. Είναι προφανές, ότι ο όρος «Επιστήμη της Δημιουργίας» είναι οξύμωρο, εφ’ όσον η Επιστήμη ασχολείται μόνο με χειροπιαστές και αποδεδειγμένες εξηγήσεις από τη μελέτη εμπειρικών φυσικών φαινομένων και όχι με προσπάθειες εξήγησης με επιστημονικοφανείς ερμηνείες μεταφυσικών φαινομένων.


     Οι οπαδοί του Δημιουργισμού (από ’δώ και στο εξής απλά δημιουργιστές) ισχυρίζονται, ότι η «Γένεση» είναι ο λόγος του Θεού και συνεπώς αλάνθαστα αληθής. Ισχυρίζονται επίσης, ότι η «Γένεση» έρχεται σε αντιπαράθεση με την προαναφερθείσα θεωρία, και άρα αυτή είναι λανθασμένη, και οι επιστήμονες που την υποστηρίζουν δεν γνωρίζουν την αλήθεια για την προέλευση του Σύμπαντος και της ζωής στη Γη. Επίσης ισχυρίζονται, ότι ο Δημιουργισμός είναι μία επιστημονική θεωρία και πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία σαν αντίποδας της Θεωρίας της Εξέλιξης. 


     Στο «Μουσείο Δημιουργίας» υποστηρίζεται, ότι η ηλικία της Γης δεν ξεπερνά τα 6.000 χρόνια, το Γκραν Κάνυον σχηματίσθηκε από τον κατακλυσμό του Νώε πριν 4.300 χρόνια, κι όλα τα ζώα περιλαμβανομένων και των δεινοσαύρων ήταν χορτοφάγα έως το διωγμό του Αδάμ και της Εύας από τον Παράδεισο. Ο ιδρυτής του «μουσείου» Κεν Χαμ θεωρεί τον εαυτό του επί κεφαλής μιας «νέας μεταρρύθμισης», που θα φέρει τον άνθρωπο πιο κοντά στο θεό.



    Οι δημιουργιστές σε αντιπαράθεση με τις επιστημονικές αποδείξεις σημειώνουν, ότι ολόκληρη η επιστημονική κοινότητα έσφαλλε και άλλες φορές. Για παράδειγμα αναφέρουν, ότι κάποτε οι γεωλόγοι είχαν όλοι λανθασμένες αντιλήψεις για την προέλευση των ηπείρων. Πίστευαν, πως η Γη είναι ένα συμπαγές αντικείμενο. Τώρα πιστεύουν, πως η Γη αποτελείται από πλάκες. Η θεωρία όμως των τεκτονικών πλακών έχει αντικαταστήσει την παλιά θεωρία, η οποία, είναι γνωστό πλέον, ότι ήταν λανθασμένη. Όμως όπου ολόκληρη επιστημονική κοινότητα αποδείχθηκε να σφάλλει στο παρελθόν, διορθώθηκε αργότερα από άλλους επιστήμονες, που έκαναν νεότερες έρευνες και απέδειξαν κάτι, που επίσης αργότερα μπορεί να διορθωθή, όχι όμως από άλλους που αρχίζουν με μία πίστη σε ένα θρησκευτικό δόγμα και δεν βρίσκουν λόγο να κάνουν πειραματικές μελέτες, για ν’ αποδείξουν τις θεωρίες τους. 


     Ο Δημιουργισμός είναι μία ανεξέλικτη και πρωτόγονη επιστημονικοφανής θεωρία για την εξέλιξη των όντων, όσο είναι η θεωρία των πελαργών, που φέρνουν τα παιδιά, για την σεξουαλική αναπαραγωγή. Εν κατακλείδι η θεωρία αυτή δεν έχει οδηγήσει και είναι απίθανο να οδηγήσει στο μέλλον σε καλύτερη κατανόηση των βιολογικών φαινομένων στον φυσικό κόσμο.


    200 χρόνια από τη γέννηση και 150 από την πρώτη έκδοση της "Καταγωγής των Ειδών" συμπληρώνονται φέτος. Το 2009 -Έτος Δαρβίνου- γιορτάζεται ποικιλοτρόπως από τον επιστημονικό κόσμο και όχι μόνον. Η φωτογραφία είναι από σχετική έκθεση στη Ρώμη.  


2. Ευφυής Σχεδιασμός

  Η θεωρία του Ευφυούς Σχεδιασμού (στο εξής ΕΣ), μεταγενέστερη της προηγούμενης, είναι επίσης μια θεωρία κατά της Δαρβίνειας Εξέλιξης των ειδών, που ισχυρίζεται, ότι η προέλευση του Σύμπαντος και της ζωής σε όλη της την ποικιλία οφείλεται σε κάποιες αιτίες, που είχαν σχέση με την «ευφυΐα». Οι υπέρμαχοι του ΕΣ ισχυρίζονται, ότι η θεωρία τους είναι επιστημονική και ότι παρέχει εμπειρικές αποδείξεις, όχι επιστημονικά τεκμηριωμένες, για την ύπαρξη του Θεού ή υπερευφυών εξωγήινων όντων. Πιστεύουν, ότι στην Φύση και στους ζώντες οργανισμούς είναι εμπειρικά ανιχνεύσιμος κάποιος σχεδιασμός. Ισχυρίζονται ακόμη, ότι ο ΕΣ πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία, επειδή είναι μία εναλλακτική της επιστημονικά πλέον αποδεδειγμένης Θεωρίας της Φυσικής Επιλογής. 


     Η θεωρία αυτή βασίζεται κυρίως στους Behe4 και Dembski7, δύο επιστήμονες μέλη του Discovery Institute, ενός Ινστιτούτου Ερευνών στο Σήαλτ της Πολιτείας της Ουάσινγκτον των ΗΠΑ, μιας χριστιανικής δεξαμενής σκέψης αφοσιωμένης κυρίως στην διάψευση της Εξελικτικής Θεωρίας. Η θεωρία τους γίνεται προσπάθεια να διαφοροποιηθεί από εκείνη του «Δημιουργισμού» κυρίως ως προς το θεολογικό μέρος, μη θεωρώντας τον ΕΣ ως οποιοδήποτε θεό. Τα επιχειρήματά τους διατυπώνονται με επιστημονικούς όρους και υποστηρίζονται από επιστημονική «επάρκεια». Αντί όμως να παρέχουν θετικές αποδείξεις για τη δική τους θέση, προσπαθούν κυρίως να βρουν αδυναμίες στην φυσική επιλογή, κάτι το φυσικό, εφ’ όσον οι έρευνες συνεχώς αποκαλύπτουν και νέα στοιχεία. Συνεπώς τα επιχειρήματά τους λειτουργούν κατά πανόμοιο τρόπο με αυτά των δημιουργιστών. Εξ άλλου και αν ακόμα μερικά από τα επιχειρήματά τους κατά της φυσικής επιλογής φαίνονται να είναι επιτυχή, αυτό δεν αυξάνει την πιθανότητα παραδοχής του ΕΣ ως επιστημονικής θεωρίας. 


     Όταν π.χ. βρίσκονται αντιμέτωποι με ερωτήματα για τις ατέλειες οργάνων του ανθρωπίνου σώματος, που έγιναν από τον «Σχεδιαστή των Πάντων», οποιοσδήποτε και αν είναι αυτός, όπως τη σπονδυλική στήλη, το γυναικείο κόλπο, τον προστάτη, το πίσω μέρος του φάρυγγα κ.λπ., οι υπέρμαχοι του ΕΣ υποχωρούν στη θεολογία με το επιχείρημα «ο Θεός μπορεί να κάνει ο,τι θέλει» ή «δεν είμαστε ικανοί να κρίνουμε την ευφυΐα με τα κριτήρια του Θεού» ή «το να είσαι ένας ευφυής σχεδιαστής δεν σημαίνει ότι είσαι ένα καλός ή τέλειος σχεδιαστής».

    

     Οι υποστηρικτές της θεωρίας αυτής8 ισχυρίζονται, πως μπορούν να αποδείξουν, ότι είναι εξαιρετικά απίθανο το Σύμπαν και η ζωή να προέκυψαν τυχαία και μέσω φυσικών διεργασιών. Θεωρούν, ότι είναι το αποτέλεσμα ευφυούς σχεδίασης από το Θεό ή κάποιο τέλος πάντων άλλο ευφυές ον. Ισχυρίζονται επίσης, ότι «η εννοιολογική ακεραιότητα μιας επιστημονικής θεωρίας δεν μπορεί να υφίσταται μακριά από το Χριστό» (Intelligent Design: The Bridge between Science and Theology, 1998, σελ. 209), ένας ισχυρισμός που δεν αφήνει αμφιβολίες για τη μεταφυσική του θέση. Το βασικό τους επιχείρημα είναι, ότι κάποια πράγματα δεν μπορεί να έχουν παραχθεί στην τύχη. Πιστεύουν, κυρίως δια του Dembski7, ότι ένα αντικείμενο πρέπει να είναι το προϊόν «ευφυούς σχεδιασμού», αν εμφανίζει «προσδιορισμένη πολυπλοκότητα», όπως π.χ. το μάτι. Στο επιχείρημα αυτό ο ίδιος ο Δαρβίνος είχε δώσει την απάντηση από τότε: «Αν μπορούσε να δειχθεί, ότι υπήρξε οποιοδήποτε πολύπλοκο όργανο, το οποίο δεν ήταν δυνατόν να έχει σχηματισθεί από αμέτρητες, διαδοχικές, ελαφρές τροποποιήσεις, τότε η θεωρία μου (της Φυσικής Επιλογής) θα κατέρρεε απόλυτα.» 




     Όλοι οι αποδεχόμενοι τον ΕΣ συμφωνούν σε ένα αμφιλεγόμενο δεδομένο: Ότι δηλαδή δεν είναι δυνατόν η «σύμπτωση» να κατασκευάσει κάτι τόσο περίπλοκο όσο η ζωή, που βλέπουμε και βιώνουμε, ότι όλα τα επιστημονικά δεδομένα συμφωνούν, ότι ζωή χωρίς σχεδιασμό δεν είναι εφικτή και αντίκειται στον μαθηματικό νόμο των πιθανοτήτων, που δείχνει, ότι τυχαία εξέλιξη δεν είναι δυνατόν ποτέ να συμβεί. Αυτό το τελευταίο επιχείρημα είναι τουλάχιστον έωλο. Σύμφωνα με τον Hoyle6 οι πιθανότητες να σχηματιστεί το DNA κατά τύχη είναι 25 x 10-5, σε συνδυασμό πάντα με τους νόμους της Φύσης, όπως την πυρηνική δύναμη, τον ηλεκτρομαγνητισμό και την βαρύτητα, απαραίτητη για να συγκρατήσει τα τελικά συστατικά της ζωής κολλημένα πάνω στη Γη. Η σπανιότητα από μόνη της δεν μπορεί να είναι αναγκαστικά απόδειξη για τίποτα. Όταν κάποιος παίρνει μία διανομή μπρίτζ με 13 κάρτες, η πιθανότητα να του έχη μοιραστεί ένα συγκεκριμένο φύλλο είναι μικρότερη από μία στα 600 δισεκατομμύρια. Ωστόσο θα ήταν παράλογο να πάρει κάποιος ένα φύλλο, να το εξετάσει προσεκτικά, να υπολογίσει, ότι η πιθανότητα να πάρει αυτό το φύλλο είναι μικρότερη από μία στα 600 δισ., και να συμπεράνει, ότι δεν θα έπρεπε να του έχει μοιραστεί αυτό το φύλλο, επειδή η πιθανότητα είναι πολύ μικρή. Όπως επίσης σε ένα παιχνίδι με ζάρια το να φέρει κάποιος τρεις συνεχόμενες φορές εξάρες έχει πιθανότητες 0.0000000459, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να συμβεί.


     Η εξήγηση συνεπώς της προέλευσης του μηχανισμού DNA/πρωτεϊνών με την επίκληση ενός υπερφυσικού σχεδιαστή στην ουσία δεν εξηγεί τίποτα, γιατί αφήνει ανεξήγητη την προέλευση του «Σχεδιαστή» κατά τον Dawkins6, αλλά και κατά την απλοϊκή σκέψη των κοινών ανθρώπων. Πρέπει να δοθεί μία απάντηση, κάτι όπως: «Ο Θεός υπήρχε πάντα», και αν δοθεί μία τέτοια δογματική διέξοδος, θα μπορούσε κάλλιστα να λεχθεί, ότι «το DNA υπήρχε πάντα» ή «η ζωή υπήρχε πάντα», και να κλείσει το θέμα.


     Ο Δαρβινισμός είναι μία από τις καλύτερες θεωρίες στην Ιστορία της Επιστήμης, γιατί έχει παράξει αμέτρητες επιστημονικές επαληθεύσεις στην ερμηνεία των φαινομένων της ζωής, αλλά έχει επαληθευθεί και με αμέτρητα σημαντικά πειράματα, όπως επαναδημιουργία ενός φυσικού είδους στο εργαστήριο ή ξαφνικές καινούργιες θεωρήσεις σε κάποια, ανεξήγητα άλλοτε, πρότυπα ή ακόμη ερμηνείες και καταπολεμήσεις κληρονομικών ασθενειών των εμβίων όντων και πλήθος άλλων. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα, μέσα στα σχεδόν δέκα χρόνια από τη δημοσίευση του βιβλίου του Behe4, ο ΕΣ δεν έχει επαληθευθεί επιστημονικά σε κανένα απολύτως φαινόμενο της ζωής, δεν έχει εμπνεύσει κανένα νέο πείραμα και δεν έχει παράξει καμμία καινούργια θεώρηση στην Βιολογία. Καθώς περνάνε τα χρόνια, ο ΕΣ μοιάζει όλο και λιγότερο με την επιστήμη, την οποία επαγγελλόταν ότι είναι. Ο ΕΣ δεν είναι επιστημονικός και δεν είναι ούτε μία εναλλακτική της φυσικής επιλογής ή όποιας άλλης επιστημονικής ιδέας. 


     Τελικά, είναι αδύνατο να θεωρηθεί ο ΕΣ ως ένα κίνημα που έχει συνοχή, πέρα από την πολιτική και θρησκευτική του διάσταση, και με ό,τι αυτή συνεπάγεται σε οικονομικό και εξουσιαστικό επίπεδο, ίσως στην ανάπτυξη ενός θεοκρατικού Μεσαίωνα, όπως ήδη υπάρχει απροκάλυπτα σε αρκετές μουσουλμανικές χώρες και συγκαλυμμένα σε χριστιανικές.



3.  Διεθνείς αντιρρήσεις επί των δύο θεωριών

  Οι δύο αυτές θεωρίες έχουν προκαλέσει οργή σε μεγάλη μερίδα ανθρώπων ακόμη και στις ΗΠΑ, όπου ο ΕΣ υποστηρίζεται σε ανώτατο επίπεδο. Στο Ντόβερ της Πολιτείας του Ντέλαγουερ αρκετοί γονείς κατέθεσαν αγωγή κατά της σχολικής περιφέρειας για τη διδασκαλία του ΕΣ στα σχολεία παράλληλα με τη Θεωρία της Εξέλιξης, επί της βάσης, ότι η διδασκαλία του ΕΣ ως επιστημονικής θεωρίας είναι αντισυνταγματική, γιατί ο ΕΣ είναι μία φτηνά μεταμφιεσμένη θρησκευτική ιδέα. Τον Δεκέμβριο του 2005 ο ομοσπονδιακός δικαστής Τζων Ε. Τζόουνς αποφάσισε, ότι ο ΕΣ πρέπει να έχει την ίδια τύχη, που είχε και ο Δημιουργισμός το 1987, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάνθηκε, ότι τα θρησκευτικά δόγματα δεν μπορούν να προωθούνται σε δημόσιους οργανισμούς. Ο δικαστής Τζόουνς έγραψε στην απόφασή του: «Τα συμφέροντα των πολιτών της περιοχής του Ντόβερ δεν εξυπηρετήθηκαν σωστά από τα μέλη του συμβουλίου, που ψήφισαν υπέρ του ΕΣ. Αποτελεί ειρωνεία το γεγονός, ότι πολλά από αυτά τα άτομα, που τόσο πιστά και περήφανα διαλαλούσαν τα θρησκευτικά τους πιστεύω δημόσια, ψεύδονταν κατ’ επανάληψη, για να καλύψουν τα ίχνη τους και να μεταμφιέσουν τον πραγματικό στόχο πίσω από την πολιτική του ΕΣ.» Η άφατη ανοησία της απόφασης του Συμβουλίου είναι εμφανής, όταν εξετάζεται με βάση το πραγματικό παρασκήνιο, το οποίο αποκαλύφθηκε πλήρως μέσα από αυτή τη δίκη.


     Στην Ευρώπη η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης με απόφασή της στις 4 Οκτωβρίου 2007 παροτρύνει (urge) τις Κυβερνήσεις των κρατών μελών του να αντιτίθενται στη διδασκαλία του Δημιουργισμού ως επιστήμης. Η απόφαση με τίτλο: «Οι κίνδυνοι του Δημιουργισμού στην εκπαίδευση» παρατηρεί, ότι: «The prime target of present-day creationists, most of whom are Christian or Muslim, is education. Creationists are bent on ensuring that their ideas are included in the school science syllabus. Creationism cannot, however, lay claim to being a scientific discipline.» (Ο πρώτος στόχος σήμερα των δημιουργιστών, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι χριστιανοί η μουσουλμάνοι, είναι η εκπαίδευση. Οι δημιουργιστές προσπαθούν να διασφαλίσουν, ότι οι ιδέες τους θα περιληφθούν στα σχολικά βοηθήματα. Ο Δημιουργισμός δεν μπορεί, εν τούτοις, να θεωρηθεί μία επιστημονική μαθητεία.) Στην απόφαση περιλαμβάνεται και ο «Ευφυής Σχεδιασμός», ο οποίος θεωρείται ως η τελευταία διυλισμένη (refined) εκδοχή του Δημιουργισμού, παρουσιασμένη με πιο λεπτό (πανούργο)(subtle) τρόπο.


         


4. Συμπέρασμα

  Από όσα αναφέρθηκαν στα προηγούμενα, είναι εμφανής η τεράστια διαφορά που χωρίζει τους δύο κόσμους, τον επιστημονικό, που μελετά τα φυσικά φαινόμενα, και τον μεταφυσικό, που επιχειρεί να συνδυάσει τα φυσικά φαινόμενα με τη θέληση κάποιου εξωσυμπαντικού παράγοντα. Όλοι οι βιολόγοι και οι ασχολούμενοι με βιολογικά θέματα, είτε βασικής είτε εφαρμοσμένης έρευνας, δεν έχουν πλέον αμφιβολίες για την εξέλιξη των όντων στο πέρασμα του χρόνου. Η μεγάλη διαφορά μεταξύ αυτών των επιστημόνων είναι ο τρόπος, που γίνεται αυτή η θεμελιώδης οργανική διαφοροποίηση. Η σημερινή θέση της Επιστήμης είναι, ότι αυτά τα συμβάντα βασίζονται σε τυχαίες μεταλλαγές, που γίνονται συνήθως υπό την πίεση της επιλογής για την επιβίωση. 


     Είναι αδύνατο το μυαλό ενός ερευνητή να συλλάβει την ιδέα, ότι στο πείραμα που εκτελούσε με ένα μικροσκοπικό οργανισμό, π.χ. ένα μύκητα, και προσπαθούσε να διαπιστώσει, αν αυξάνεται η αντοχή του σε έναν ορισμένο τοξικό παράγοντα με τη συνεχή χρήση, ότι παρενέβαινε κάποιος μετα-φυσικός παράγων και διόρθωνε τη γονιδιακή δομή του οργανισμού1, 2, 3. Ξεπερνάει τα όρια της πιο αχαλίνωτης φαντασίας, ότι αυτός ο παράγοντας, ό,τι και να είναι, παρεμβαίνει εκατομμύρια φορές σε μία στιγμή και μόνον, για να τροποποιήσει το γονιδίωμα των οργανισμών του κόσμου για τις διάφορες χρήσεις, που έχει ανάγκη ο όποιος οργανισμός. Η μελέτη της μικρομοριακής δομής της ύλης δείχνει, ότι τα μικρομόριά της, τα γνωστά quarks, που σε τελική ανάλυση μαζί με το ηλεκτρόνιο και το νετρίνο φαίνεται ότι είναι τα θεμελιώδη σωματίδια της ύλης, και αυτά είναι υπεύθυνα για ό,τι συμβαίνει στον υλικό κόσμο. Σύμφωνα με την κβαντική θεωρία τα σωματίδια αυτά κινούνται ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς και αυτά είναι που συμμετέχουν σε όλες τις διεργασίες, στα πλαίσια της όποιας μεταβολής γίνεται σε μοριακό επίπεδο. (Κώστας Θανασουλόπουλος, ομότιμος καθηγητής Α.Π.Θ.).



Βιβλιογραφία:

     1. Γεωργόπουλος, Γ.Σ. και Θανασουλόπουλος, K.K. «Έρευναι επί της καταπολεμήσεως του  Sclerotium rolfsii  Sacc. δια μυκητοκτόνων.» «Χρονικά», Μπεν. Φυτοπ. Ινστιτ., 1960 3:69-83.

    2. Lagopodi, A.L. and Thanassoulopoulos, C.C. «Alternaria alternata f. sp. helianthina a new pathotype of the fungus causing Alternaria leaf spot to sunflower.», Journal of Phytopathology, 1996 144: 571-573.

     3. Ρούσσος, Ε., Ηράκλειτος, «Περί φύσεως.» Εκδ. Παπαδήμα, Αθήνα 1987, σελ. 211.

     4. Behe, M. «Darwin’s Black Box», «Το λεξικό του σκεπτικιστή», 1996.

     5. Dawkins, R., «The Blind Watchmaker: Why the Evidence of Evolution Reveals a Universe without Design», p. 141, «Το λεξικό του σκεπτικιστή».

     6. Hoyle, F.μ «Evolution from Space» («Το λεξικό του σκεπτικιστή»), 1981.

    7. Dembski, W. «Intelligent Design: The Bridge between Science and Theology» («Το λεξικό του σκεπτικιστή»), 1998.

     8. Beyond the Cosmos (by Hugh Ross, NavPress Publishing).



Διαβάστε επίσης στην "Ελεύθερη Έρευνα":

Θρησκεία εναντίον Δαρβίνου

Η Θεωρία τής Εξέλιξης στη φιλοσοφία τού Εμπεδοκλή

Η φυσική εξέλιξη τού θηλαστικού Άνθρωπος μέσα στο γήινο περιβάλλον



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή




ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

4+3=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...