Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

ΣΤΗΤΩ
Ο ΗΛΙΟΣ
ΚΑΤΑ ΓΑΒΑΩΝ


Η ιεροποίηση
της επιπεδότητας της Γης στο χριστιανισμό


Έγραψε στις 26.04.2009 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Επιστροφή

- Η Γη είναι επίπεδη και έχει όρια, τα οποία ίσως είναι παραλληλόγραμμα, ενδεχομένως κυκλικά, η Γη όμως, σίγουρα δεν είναι σφαιρική.

- Ο ουρανός είναι η οροφή επάνω από τη Γη. Ένα σταθερό αδιαπέραστο φράγμα, που προστατεύει, τόσο τους πιστούς, όσο και τους άπιστους από τα ύδατα, που υπάρχουν εκείθεν.

- Τα αστέρια επάνω στον Ουρανό (η λέξη επάνω δεν είναι τυπογραφικό λάθος) είναι πολύ μικρότερά της Γης.

Η Βίβλος, οι Άγιοι και Πατέρες της Εκκλησίας, τα λειτουργικά βιβλία, που ακόμα και στις ημέρες μας ψάλλονται στις εκκλησίες περιγράφουν ένα κόσμο, που λίγοι από εμάς αναγνωρίζουμε σήμερα. Ένα κόσμο, όπου η Γη είναι σταθερή, ακίνητη και στην μέση των πραγμάτων, ενώ ο Ήλιος είναι εκείνος που κινείται.


Αρχαίες γνώσεις για τη σφαιρικότητα της Γης

Παρατίθενται ενδεικτικά oρισμένα από τα διασωθέντα αποσπάσματα έργων αρχαίων φιλοσόφων - επιστημόνων, στα οποία φαίνεται ότι είχαν άριστη γνώση τόσο της σφαιρικότητας της Γης, όσο και του ηλιοκεντρικού συστήματος.

Ο «Πυθαγόρας λέγει τον κόσμο σφαιροειδή», μας πληροφορεί ο Διογένης Λαέρτιος («Πυθαγόρας», 19).

Πολλές πληροφορίες για τη σφαιρικότητα της Γης μας διασώζει ο Στράβων στα «Γεωγραφικά» και κυρίως στα δυό πρώτα βιβλία του: «Η επιφάνεια της Γης είναι σφαιροειδής» (Α’ 20). «Η Γη ολόκληρη είναι σφαιροειδής» (Β’ ΙΙ,1). Ολοστρόγγυλη; Όχι βέβαια: «Σφαιροειδής η σύμπασα ουχ ως εκ τόρνου, αλλ’ έχει τινάς ανωμαλίας». (Α΄ ΙΙΙ,3).

Ο Στράβων επίσης στο Α’ 21 αναφέρει το εξής εκπληκτικό: «Αυτός που έχει στα χέρια του και μελετά το παρόν σύγγραμμά μου, δεν πρέπει να εμφανίζεται στα μάτια του κόσμου μέχρι τέτοιου σημείου απαίδευτος κι οκνηρός, ώστε να μη φροντίσει να δει ποτέ του ούτε μία σφαιρική αναπαράσταση της Γης, ούτε τους περιγεγραμμένους σ' αυτή κύκλους, άλλους μεν παράλληλους ήτοι ίσο διάστημα απέχοντας τον ένα εκ του άλλου, άλλους δε κάθετους ήτοι προσπίπτοντας στους ανωτέρω με ορθή γωνία...». Αυτό σημαίνει, ότι την εποχή του Στράβωνα (α αι. π.Χ.) υπήρχαν σφαιρικές αναπαραστάσεις της Γης, όπου ήσαν σημειωμένοι παράλληλοι και μεσημβρινοί. Ο Στράβων είχε υπολογίσει τον Ισημερινό της Γης, αφού τη χώρισε σε 360 τμήματα: «επτακοσίων είκοσι σταδίων έκαστον των τμημάτων» (Β’ E-132), δηλαδή ο Ισημερινός κατά το Στράβωνα ήταν 360x720=259.200 στάδια.

Ο Στράβων όχι μόνο είχε ταξιδεύσει σε πάρα πολλούς τόπους, αλλά και είχε διαβάσει πολλούς προγενέστερούς του συγγραφείς, τους οποίους αναφέρει στα έργα του. Στο Β΄ ΙΙ,2, αναφέρει: «Λέει λοιπόν ο Ποσειδώνιος, ότι ο Παρμενίδης είναι εισηγητής της διαίρεσης σε πέντε ζώνες»· αμέσως μετά παραθέτει τις σχετικές απόψεις του Αριστοτέλη κι ακολούθως τα ονόματα των ζωνών (διακεκαυμένη, εύκρατος κ.τ.λ.), το πλάτος τους, τις περιοχές στις οποίες αντιστοιχεί κάθε μία από αυτές και το κλίμα τους.

Οι απόψεις του Αριστοτέλη για τη σφαιρικότητα της Γης είναι διατυπωμένες στο έργο του «Περί Ουρανού» (297β - 298α).

 









Η σφαιρικότητα της Γης ήταν γνωστή από πανάρχαιες (μυθολογικές) εποχές. Στη φωτογραφία αρχαίο μαρμάρινο άγαλμα του Άτλαντα, που υποβαστάζει τη (σφαιρική) Γη, από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ναπολης. Διακρίνονται παράλληλοι χαραγμένοι στην πραγματική τους θέση. 


Αρχαίες γνώσεις για το ηλιοκεντρικό σύστημα

Στους Ορφικούς Ύμνους ο ηλιοκεντρισμός λαμβάνεται ως δεδομένος, διότι μεταξύ πολλών σημαντικών πληροφοριών ο Ήλιος λαμβάνεται ως «κοσμοκράτωρ» και «δεσπότης του κόσμου», αφαιρώντας έτσι από τη Γη το προνόμιο της ηγετικής θέσης της στον κόσμο: «Κόσμου τον εναρμόνιον δρόμον έλκων».

«Αρίσταρχος ο Σαμιος υποτίθεται τα μεν απλανέα των άστρων και τον Ήλιον μένειν ακίνητον, την δε Γην περιφέρεσθαι περί τον Ήλιον κατά κύκλου περιφέρειαν, ος έστι εν μέσω τω δρόμω κείμενος». Ο Στοβαίος γράφει: «Αρίσταρχος τον Ήλιον ίστησι» («Φυσικά», Α,25). Ο Πλούταρχός μας πληροφορεί: «Αρίσταρχος τον Ήλιο ίστησι μετά των απλανών, την δε Γη κινείν περί τον ηλιακό κύκλο» («Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης»). Στο ίδιο έργο αναφέρεται: «Σελευκος ο μαθηματικός την Γην, και αυτός κινεί... Τινές δε άλλοι μέσον πάντων τον Ήλιον».

Ο Αριστοτέλης στο «Περί Ουρανού» έργο του αναφέρει: «Οι πυθαγόρειοι... λένε, ότι γύρω από το κεντρικό πυρ (Ήλιο) η Γη ένα από τα αστέρια (πλανήτες), γυρίζει σε κύκλο και γίνεται η ημέρα και η νύκτα» (Β,13). Ο Σιμπλίκιος σχολιάζοντας το έργο αυτό του Αριστοτέλη, λέει ότι: «Η Γη ως είναι ένα εκ των άστρων περιφερομένων περί το μέσο, σχηματίζει τη νύκτα και την ημέρα ανάλογα της προς τον Ήλιον θέσεών της».

Πολλοί άλλοι αρχαίοι σοφοί είχαν αναπτύξει θεωρίες σχετικά με τον ηλιοκεντρισμό. Ο Θαλής υπολόγισε τη διάρκεια του έτους σε 365 ημέρες, θεμελίωσε τη σφαιρικότητα της Γης, βρήκε τη λόξωση της εκλειπτικής, εξήγησε ότι η Σελήνη δεν είναι αυτόφωτος αλλά αντανακλά το φως του Ήλιου, ερμήνευσε την έκλειψη και τις τροπές κ.τ.λ. Το σημαντικότερο απ’ όλα θεωρείται ο υπολογισμός της έκλειψης του Ηλίου της 28ης Μαίου 585 π.Χ., τον οποίο έκανε πολλούς μήνες πριν. (Προκειμένου να γίνει υπολογισμός έκλειψης Ηλίου, πρέπει να υπάρχη ασφαλώς γνώση του ηλιοκεντρικού συστήματος, των αποστάσεων Γης - Ηλίου - Σελήνης, των μεγεθών τους, των τροχιών τους, των ταχυτήτων τους κ.α.).

Ο Θέων ο Σμυρναίος λέει, ότι ο Αναξίμανδρος πρέσβευε το ηλιοκεντρικό σύστημα: «Αναξίμανδρος δε, ότι η γη μετέωρος και κινείται περί το του κόσμου μέσον» (σ. 118, 18, εκδ. Χίλλερ).

Ο Πλάτων στον «Τίμαιο» και αλλαχού τάσσεται υπέρ του ηλιοκεντρικού συστήματος, λέγει δε μεταξύ άλλων: «Τη δε Γη, που είναι τροφός μας, την περιστρεφόμενη περί τον άξονα του κόσμου, φύλακα δε δημιουργό της νύκτας και της ημέρας». Η παρότρυνση του Πλάτωνα στον Εύδοξο τον Κνίδιο να ερμηνεύσει μαθηματικά τις ανωμαλίες των φαινομένων ανωμαλιών στις κινήσεις της Αφροδίτης και του Ερμή καταδεικνύουν άριστη γνώση των τροχιών των πλανητών και του ηλιοκεντρικού συστήματος. Ο Εύδοξος εξήγησε το φαινόμενο με τη βοήθεια αστρονομικών παρατηρήσεων και της Ευκλείδειας Γεωμετρίας. Οι υπολογισμοί αυτοί βρίσκονται αποτυπωμένοι στον Υπολογιστή των Αντικυθήρων.

Ο Ερατοσθένης είχε υπολογίσει με εξαιρετική ακρίβεια την περίμετρο της Γης. Ο αυτοκράτορας Ιουλιανός, στο βιβλίο του «Εις τον βασιλέα Ήλιον» γράφει τα εξής : «Οι τε γαρ πλάνητες εύδηλον ότι περί αυτόν (δηλαδή τον Ήλιον) ώσπερ βασιλέα χορεύοντες».


Η χριστιανική αντίληψη για τον Κόσμο αποτυπώνεται καθαρά στο έργο του μοναχού Κοσμά του Ινδικοπλέυστη (στ αι. μ.Χ.), «Χριστιανική Τοπογραφία»: Η Γη, κατασκευασμένη όπως η Κιβωτός της Διαθήκης, «κολυμπάει» μέσα σε ένα τετράγωνο ωκεανό. Από τις τέσσερις πλευρές της εκτείνονται προς τον ουρανό τέσσερις τοίχοι, έτσι ώστε το όλο οικοδόμημα να μοιάζει σα θόλος. Ο κόσμος χωρίζεται σε δυό χώρους: Το ισόγειο, όπου κατοικούν οι άνθρωποι και έχει σαν πάτωμα τη Γη και σαν στέγη τον ουρανό και τον επάνω όροφο (τη Βασιλεία των Ουρανών), όπου κατοικούν ο θεός, ο Χριστός και οι άγγελοι, με πάτωμα τον ουρανό και σκεπή το στερέωμα. Μάλιστα έχει κι εκείνος ο χώρος τοίχους και καμαροειδή στέγη!


Βίβλος: Ο Ήλιος κινείται γύρω από τη Γη

Η Βίβλος περιέχει πάρα πολλά εδάφια, στα οποία φαίνεται καθαρά, ότι οι συγγραφείς της θεωρούσαν, ότι η Γη είναι επίπεδη και βρίσκεται στο κέντρο του Σύμπαντος:

«Εωσφόρος δε είδε την εαυτού τάξιν, επιλαβέσθαι πτερύγων γης, εκτινάξαι ασεβείς εξ αυτής» («Ιώβ», 38:12-13). Πως η Γη μπορεί να κρατηθεί από τις πτέρυγές της; Μια σφαίρα δεν έχει πτέρυγες.

Οι πτέρυγες της Γης αναφέρονται και σε άλλα αποσπάσματα της «Παλαιάς Διαθήκης» όπως π.χ.: «Και αρεί σημείον εις τα έθνη και συνάξει τους απολομένους Ισραήλ και τους διεσπαρμένους του Ιούδα συνάξει εκ των τεσσάρων πτερύγων της γης» («Ησαίας», 11:12), «και συ, υιέ ανθρώπου, είπον· τάδε λέγει Κύριος τη γη του Ισραήλ· πέρας ήκει, το πέρας ήκει επί τας τέσσαρας πτέρυγας της γης» («Ιεζεκιήλ», 7:2.)

«Πάλιν παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος εις όρος υψηλόν λίαν και δείκνυσιν αυτώ πάσας τας βασιλείας του κόσμου και την δόξαν αυτών» («Κατά Ματθαίον», 4:8). Σε όσο υψηλό όρος κι αν ανεβείς, λόγω της σφαιρικότητας της Γης δεν μπορείς να δεις «πάσας τα βασιλείας του κόσμου». Θα μπορούσες να τις δεις, μόνο εάν η Γη ήταν επίπεδη.

Επάνω από την επίπεδη γη ο Γιαχβέ έχει στήσει τον ουρανό, μια σκηνή σαν κάμαρα: «Ο στήσας ως καμάραν τον ουρανόν και διατείνας ως σκηνήν κατοικείν» («Ησαίας», 40:22.)

«Και είπεν Ιησούς· στήτω ο ήλιος κατά Γαβαών και η σελήνη κατά φάραγγα Αιλών. Και έστη ο ήλιος και η σελήνη εν στάσει, έως ημύνατο ο Θεός τους εχθρούς αυτών. και έστη ο ήλιος κατά μέσον του ουρανού, ου προεπορεύετο εις δυσμάς εις τέλος ημέρας μιας» («Ιησούς του Ναυή», 10:12-13.) Πρόκειται για το σημαντικότερο βιβλικό απόσπασμα, που υποστηρίζει τον ιερό γεωκεντρισμό. Ο θεός ήθελε να παρατείνει την ημέρα, προκειμένου οι εβραίοι να προλάβουν να σφάξουν τους εχθρούς τους. Έδωσε λοιπόν διαταγή να σταματήσει -όχι η Γη, που είναι αυτή, που κινείται γύρω από τον Ήλιο, αλλά- ο Ήλιος· και ο Ήλιος στήθηκε στη μέση του ουρανού και δεν πορευόταν προς τη δύση.

«Και ανατέλλει ο ήλιος και δύει ο ήλιος και εις τον τόπον αυτού έλκει. Αυτός ανατέλλων εκεί πορεύεται προς νότον και κυκλοί προς βορράν· κυκλοί κυκλών, πορεύεται» («Εκκλησιαστής», 1:5.)

«Φοβηθήτω από προσώπου αυτού πάσα η γη, κατορθωθήτω η γη και μη σαλευθήτω» («Παραλειπομένων Α », 16:30.)

«Και ώφθησαν αφέσεις θαλάσσης, και απεκαλύφθη θεμέλια της οικουμένης εν τη επιτιμήσει Κυρίου, από πνοής πνεύματος θυμού αυτού» («Βασιλειών Β'», 22:16.)

«Και ισχυρά εποίει τα θεμέλια της γης» («Παροιμίαι Σολομώντος», 8:29.)

«Και η χειρ μου εθεμελίωσε την γην, και η δεξιά μου εστερέωσε τον ουρανόν» («Ησαΐας», 48:13.)

«Ο σείων την υπ’ ουρανόν εκ θεμελίων, οι δε στύλοι αυτής σαλεύονται» («Ιώβ», 9:6.)

«Που ης εν τω θεμελιούν με την γην; απάγγειλον δε μοι ει επίστη σύνεσιν. Τις έθετο τα μέτρα αυτής, ει οίδας; η τις ο επαγαγών σπαρτίον επ’ αυτής; Επί τίνος οι κρίκοι αυτής πεπήγασι; τις δε εστιν ο βαλών λίθον γωνιαίον επ’ αυτής» («Ιώβ», 38:4-6.)

«Και διασπερεί σε Κύριος ο Θεός σου εις πάντα τα έθνη απ’ άκρου της γης έως άκρου της γης» («Δευτερονόμιον», 28:64.) Μία σφαίρα δεν μπορεί να έχει δυό άκρα.

«Εν αυτοίς έθνη κερατιεί άμα έως απ’ άκρου γης» («Δευτερονόμιον», 28:64.) Εδώ η Γη περιγράφεται με ένα άκρο.

 







Ένας καλόγερος του Μεσαίωνα ακολουθώντας τις βιβλικές περιγραφές βρίσκει το σημείο, όπου συναντώνται η Γη και ο ουρανός. (L'atmosphere: meteorologie populaire, Camille Flammarion, 1888).
 


Εκτός από τη Γη, έχει κι ο ουρανός ένα άκρο: «Και τότε αποστελεί τους αγγέλους αυτού και επισυνάξει τους εκλεκτούς αυτού εκ των τεσσάρων ανέμων, απ' άκρου της γης έως άκρου του ουρανού» («κατά Ματθαίον», 13:27.)

Η «Αποκάλυψις» επισημαίνει, ότι η Γη έχει τέσσερις γωνίες: «Και μετά τούτο είδον τέσσαρας αγγέλους εστώτας επί τας τέσσαρας γωνίας της γης» (7:1), «και εξελεύσεται πλανήσαι τα έθνη τα εν ταις τέσσαρσι γωνίαις της γης» (20:8.)

Από το πρώτο κεφάλαιο της Βίβλου καθίσταται σαφές, ότι υπάρχουν νερά τόσο επάνω από τον ουρανό, όσο και κάτω από την Γη. Ο θεός έβαλε τη Γη να επιπλέη στα νερά, που υπάρχουν από κάτω της: «Και είπεν ο Θεός· γενηθήτω στερέωμα εν μέσω του ύδατος και έστω διαχωρίζον ανά μέσον ύδατος και ύδατος. και εγένετο ούτως. Και εποίησεν ο Θεός το στερέωμα, και διεχώρισεν ο Θεός ανά μέσον του ύδατος, ο ην υποκάτω του στερεώματος, και αναμέσον του ύδατος του επάνω του στερεώματος. Και εκάλεσεν ο Θεός το στερέωμα ουρανόν. και είδεν ο Θεός, ότι καλόν, και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωϊ, ημέρα δευτέρα. Και είπεν ο Θεός· συναχθήτω το ύδωρ το υποκάτω του ουρανού εις συναγωγήν μίαν, και οφθήτω η ξηρά. και εγένετο ούτως. και συνήχθη το ύδωρ το υποκάτω του ουρανού εις τας συναγωγάς αυτών, και ώφθη η ξηρά. Και εκάλεσεν ο Θεός την ξηράν γην» («Γένεσις» 1,6:10.)

«Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον, ουδέ παντός ομοίωμα, όσα εν τω ουρανώ άνω και όσα εν τη γη κάτω και όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω της γης» («Έξοδος», 20:4 και «Δευτερονόμιον», 5:8.)

«Κύριε ο Θεός Ισραήλ από των πτερύγων της γης τέρατα ηκούσαμεν, ελπίς τω ευσεβεί. και ερούσιν· ουαί τοις αθετούσιν, οι αθετούντες τον νόμον. Φόβος και βόθυνος και παγίς εφ' υμάς τους ενοικούντας επί της γης και έσται ο φεύγων τον φόβον εμπεσείται εις τον βόθυνον, ο δε εκβαίνων εκ του βοθύνου αλώσεται υπό της παγίδος, ότι θυρίδες εκ του ουρανού ηνεώχθησαν, και σεισθήσεται τα θεμέλια της γης» (Ησαίας, 24:15-18.) Αυτός που θα φύγει από τον φόβο θα πέσει στον βόθρο, αυτός που θα ανέβει επάνω από το βόθρο θα πιαστεί στην παγίδα, διότι ο Κύριος ο θεός Ισραήλ άνοιξε τις θυρίδες του ουρανού και σείονται τα θεμέλια της Γης, η οποία βέβαια έχει πτέρυγες. Ασχολίαστο.

Τα ύδατα, που βρίσκονται κάτω από τη Γη έχουν και ψάρια: «Παντός ιχθύος, όσα εστίν εν τοις ύδασιν υποκάτω της γης» («Δευτερονόμιον», 4:18.)

Η ιερή επιπεδότητα σε κηρύγματα Αγίων Πατέρων

«Εν τη χειρί αυτού τα πέρατα της γης και, ότι επί θαλασσών εθεμελίωσεν αυτήν. Και δοκεί μεν εναντία ταύτα είναι, πολλήν δε έχει την συμφωνίαν. Ο γαρ ειπών, ότι επί των υδάτων εθεμελίωσεν αυτήν» (Ιωάννης Χρυσόστομος, «Αd populum Antiochenum», ομιλίες 1-21, τομ. 49, σελ. 108, γρ. 19-24.)

«Την γην υπό των υδάτων βασταζομένην» (Ιωάννης Χρυσόστομος, «Αd populum Antiochenum», ομιλίες 1-21, τομ. 49, σελ. 112, γρ. 50.)

«Ο στερεώσας την γην» (Μέγας Βασίλειος, «De spiritu sancto», 22, 53:33.)

«Χριστός γαρ ο μονογενής του Θεού Υιός, ο πήξας τους ουρανούς ωσεί καμάραν, και θεμελιώσας την γην επί τω υδάτων, και στερεώσας την θάλασσαν ο πυρ, και θείον, και γέενναν, και φόβον, και τρόμον αιωνίων κριτηρίων ετοιμάσας τοις αμαρτάνουσιν» (Μέγας Βασίλειος, «Λόγος», τόμος 30, σελ. 813, γρ. 13.)

«Ο στήσας τον ουρανόν ωσεί καμάραν» (Μέγας Βασίλειος, «Ομιλίαι εξαημέρον», oμιλία 1, 8:12.) Στο συγκεκριμένο βιβλίο ο Μ. Βασίλειος περιγράφει το «στερέωμα» ως εσωτερικά κοίλο και εξηγεί, ότι ο «ουράνιος θόλος» είναι εξωτερικά επίπεδος η κυρτός, ώστε να συγκεντρώνωνται τα νερά που πέφτουν από εκεί στη Γη με τη μορφή της βροχής κ.λπ.. Ως προς τον αριθμό των θαλασσών της Γης, που αποτελούσε για κοσμολογικούς και θεολογικούς λόγους αντικείμενο συζητήσεων, ο Βασίλειος αποφαίνεται, ότι υπάρχει μόνο μία θάλασσα, η Κασπία, η οποία πρέπει να συγκοινωνεί με τον Ωκεανό, αλλά οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν το ακριβές σημείο. (Σημ. Οι προαναφερόμενοι Άγιοι Πατέρες τιμώνται σήμερα ως οι προστάτες τής "παιδείας" τής Ρωμιοσύνης).

«Γη δε ουκ αφ’εαυτής ερήρεισται, αλλ' επί μεν την των υδάτων ουσίαν συνέστηκεν, εμπεριέχεται δε και αυτή κατά το μέσον συνδεθείσα του παντός η τε θάλασσα και ο έξωθεν περιρρέων την σύμπασαν γην μέγας ωκεανός υπό ανέμων κινείται». Μέγας Αθανάσιος, «Κατά Ελλήνων», τμ. 27, γρ. 46-49.)

 














Χάρτης της επίπεδης Γης, σύμφωνα με τη «Χριστιανική Τοπογραφία» του Θωμά του Ινδικοπλεύστη (κάτω σχεδιαστική αποτύπωση). Ο Νείλος περνά κάτω από τον ωκεανό, συνεχίζεται στη στεριά (περιοχές «ένθεν του επιγείου Παραδείσου») και φθάνει στον επίγειο Παράδεισο, από όπου πηγάζει· το ίδιο συμβαίνει και με τους τρεις μεγάλους ποταμούς της Ασίας, Ευφράτη, Τίγρη και Γάγγη.
 


«Ανελείν των ελληνικών υποθέσεων την πλάνην»

Η επιβολή της εβραϊκής βιβλικής αντίληψης περί Κόσμου ολοκληρώθηκε από τον Κοσμά τον Ινδικοπλέυστη. Το βιβλίο του με τίτλο: «Χριστιανική Τοπογραφία» αποτέλεσε έκτοτε το μοναδικό επιτρεπτό εγχειρίδιο Κοσμολογίας. Ο Κοσμάς Ινδικοπλέυστης ήταν αιγύπτιος μοναχός, ο οποίος –όπως μαρτυρά το όνομα του– πρέπει να είχε ταξιδεύσει στον Ινδικό Ωκεανό. Στο εμπλουτισμένο με επεξηγηματικά σχέδια βιβλίο του «διαψεύδει» τους «ειδωλολάτρες» επιστήμονες και φιλοσόφους, που έκαναν λόγο για σφαιρική Γη και «επιβεβαιώνει» την επιπεδότητά της.

Παρουσιάζει τη Γη σαν μία επιμήκη πεδιάδα, σαν ισόγειο δωμάτιο, που επιστεγάζεται από τον ουράνιο θόλο κατ' απομίμηση της Κιβωτού της Διαθήκης του Μωυσή και τον βιβλικό παράδεισο στο πρώτο πάτωμα. Υποστηρίζει, πως η Γη περιβάλλεται από τον ωκεανό, πέρα και γύρω από τον οποίο βρίσκεται η χώρα, που ζούσαν οι άνθρωποι πριν από τον κατακλυσμό του Νώε. Στη βορινή άκρη της, η Γη ανυψώνεται και δημιουργεί ένα κωνικό βουνό. Ο Ήλιος είναι πολύ μικρότερος από τη Γη και κρύβεται το βράδυ πίσω από το κωνικό βουνό, γύρω από το οποίο κινείται ο αστρικός κόσμος, υποβασταζόμενος από τους ίδιους τους αγγέλους.

Παρατίθενται μερικά ενδεικτικά αποσπάσματα από την «Χριστιανική Τοπογραφία»:

«Όστις τε συν Θεώ ικανός υπάρχει, μάλιστα συν ταύτη τη βίβλω και τω τόμω εκ βάθρων ανελείν των ελληνικών υποθέσεων την πλάνην... Προς μάθησιν και κατανόησιν θείων δογμάτων και ανατροπήν ελληνικών προλήψεων, και όπως άπας ο σκοπός της θείας Γραφής εις την μέλλουσαν κατάστασιν αφορά» (Πρόλογος.)

«Ει γαρ ως χριστιανός ανατρέπειν ηβούλετο την δόξαν την ελληνικήν, τας γε περί τούτου πρώτον αρχάς εχρήν εκ βάθρων ανελείν, την σφαίραν και την ταύτης περιφοράν, όπερ ημείς βουλήσει Θεού εν ετέρω συγγράμματι αιτηθέντες πεποιήκαμεν». (Χριστιανού περί διαμονής ουρανών, Λόγος Ζ , 7.1.)

«Αισχυνέσθωσαν τοίνυν έλληνες οι συναΐδιον τω Θεώ τον κόσμον υποτιθέμενοι και προβιοτήν καταγγέλλοντες και ανάστασιν σωμάτων αθετούντες. Αισχυνέσθωσαν και οι τούτων επακόλουθοι, οι χριστιανίζειν μεν δοκούντες, τω δε έργω τα των ελλήνων φρονούντες, οι λέγοντες σφαιροειδή είναι τον ουρανόν. Ουδέν γαρ έτερον και αυτοί λέγουσιν, ων οι έλληνες καταγγέλλουσιν, αεί τον κόσμον ούτως εν φθορά των σωμάτων είναι και ανάστασιν σωμάτων μηδέποτε γίνεσθαι, μήτε ετέραν κατάστασιν». (Πρόλογος περί των Αποστόλων, 5.178.)


Αστρονόμοι στις πυρές της Ιεράς Εξέτασης

Τα σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα οι επιστήμονες, που τολμούσαν να υποστηρίξουν κάποια θεωρία, η οποία ερχόταν σε αντίθεση με τη Βίβλο αντιμετώπιζαν τις πυρές της Ιεράς Εξέτασης. Η πλέον γνωστή περίπτωση δίωξης επιστήμονα είναι αυτή του Γαλιλαίου. Η ανοικτή υποστήριξη του ηλιοκεντρικού συστήματος έφερε τον Γαλιλαίο σε οριστική σύγκρουση με την Εκκλησία, η οποία του συνέστησε να σταματήσει να διδάσκει τις «αιρετικές» ηλιοκεντρικές αρχές, οι οποίες ήταν αντίθετες με την Αγία Γραφή. Λόγω της κυκλοφορίας του βιβλίου του «Διάλογος», όπου ο Γαλιλαίος συνέκρινε τις πλανητικές αρχές του Πτολεμαίου και του Κοπέρνικου, προκλήθηκε τεράστια αναστάτωση και τον κάλεσαν σε απολογία. Το 1633 αναγκάστηκε να παραδεχθεί δημόσια τις «πλάνες» του για το ηλιοκεντρικό σύστημα, προκειμένου να διαφύγει τη θανατική καταδίκη στην πυρά από την «Ιερά Εξέταση», αλλά καταδικάστηκε σε κατ' οίκον περιορισμό χωρίς χρονικό όριο, λόγω «βαρύτατων εγκλημάτων» και «υποψίας αίρεσης». Το βιβλίο του καθώς και η «Επιτομή» του Κέπλερ προστέθηκαν στον κατάλογο των απαγορευμένων βιβλίων.

Την εποχή εκείνη επιβλήθηκε η πρακτική της αναγραφής παραπομπών σε βιβλιογραφία. Κάθε επιστήμονας, που υποστήριζε κάποια θεωρία, όφειλε να σημειώσει σε παραπομπή το σχετικό εδάφιο της Βίβλου, με το οποίο εναρμονιζόταν η θεωρία του αυτή, ώστε να μην θεωρηθεί ως αιρετικός. [Ανάλογη πρακτική ακολουθούσαν ανελλιπώς και οι κομμουνιστές συγγραφείς στην πρώην Σοβιετική Ένωση τον περασμένο αιώνα, οι οποίοι έβαζαν στα συγγράμματά τους παραπομπές από κείμενα του Μαρξ, ώστε να μην κατηγορηθούν για αναθεωρητές.]



Το 1633 ο Γαλιλαίος παρουσιάστηκε σιδηροδέσμιος μπροστά στην Ιερά εξέταση, από την οποία καταδικάσθηκε γιατί πίστευε και υποστήριζε «δοξασίες ψεύτικες και αντίθετες προς τις Αγίες και Ιερές Γραφές, ότι ο Ήλιος είναι το κέντρο του κόσμου και ότι δεν κινείται από την ανατολή προς τη δύση, αλλά ότι η Γη κινείται και αυτή δεν αποτελεί το κέντρο του κόσμου».
 


Η ιερή επιπεδότητα

υμνείται στους ναούς ακόμα και στις ημέρες μας

Η Βίβλος δεν έχει χάσει την ιερότητά της, επομένως όλα τα προαναφερθέντα αντιεπιστημονικά εδάφια για το σχήμα της Γης και του Κόσμου εξακολουθούν και σήμερα να θεωρούνται ιερά και θεόπνευστα και να ψάλλονται από τους ιερείς στους ναούς της χώρας. Ομοίως και τα διδάγματα των Αγίων και Πατέρων της Εκκλησίας.

Στα λειτουργικά επίσης κείμενα της Εκκλησίας, αυτά που διαβάζονται καθημερινά στους ναούς, υπάρχουν πλείστα σχετικά κείμενα, τα οποία υμνούν τις αντιεπιστημονικές βιβλικές θεωρίες, όπως:

Ωδή γ : «Ο στερεώσας λόγω τους ουρανούς, και την γην εδράσας επί υδάτων πολλών, στερέωσον με προς ύμνον, και δοξολογίαν σου Κύριε» («Μηναίον Ιανουαρίου».)

Ειρμός: «Ο στερεώσας κατ' αρχάς, τους ουρανούς εν συνέσει, και την γην επί υδάτων εδράσας, εν τη πέτρα με Χριστέ, των εντολών σου στήριξον, ότι ουκ έστι πλην σου, Άγιος μόνε Φιλάνθρωπε» («Μηναίον» Αυγούστου.)



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 29700 έγραψε...
Πολλά πράγματα που νομίζαμε για τον Μεσαίωνα έχουν αλλάξει μέσω μελετών από ειδικούς τις τελευταίες δεκαετίες. Ένα από αυτά είναι η επιπεδότητα της γης που πλέον είναι δεκτό ότι οι λόγιοι του Μεσαίωνα θεωρούσαν την γη σφαιρική.
http://en.wikipedia.org/wiki/Myth_of_the_Flat_Earth
http://en.wikipedia.org/wiki/T_and_O_map#History_and_description

I.Bielidopoulos
20.09.2014, 10:09:12





Ανώνυμος 29702 έγραψε...
Επίσης ο Γαλιλαίος κυνηγήθηκε από την Ιερά Εξέταση, αλλά άλλοι νεώτεροί του την γλίτωσαν, όπως Κοπέρνικος, Τύχο Μπράχε. Κέπλερ.
Ο λόγος μάλλον ήταν ότι ο Γαλιλαίος ήταν επίμονος και προκλητικός, τα είχε χαλάσει με τους ιησουίτες που μέχρι τότε στήριζαν το έργο του ξεκινώντας διαμάχη για τους κομήτες, επέμενε να ερμηνεύει τη Βίβλο με τον δικό του τρόπο και διέδιδε ότι η γλώσσα του σύμπαντος είναι τα μαθηματικά. Τα παραπάνω τον οδήγησαν στην Ιερά Εξέταση, όχι τόσο η θεωρία του ηλιοκεντρικού συστήματος που ήταν εξάλλου έργο του Κοπέρνικου.
http://en.wikipedia.org/wiki/Galileo_Galilei#Controversy_over_comets_and_The_Assayer
http://en.wikipedia.org/wiki/Galileo_Galilei#Controversy_over_heliocentrism

I.Bielidopoulos
20.09.2014, 13:01:08





Ανώνυμος 29705 έγραψε...
"νεώτεροί του"
Διόρθωση: παλαιότεροί του.
21.09.2014, 10:11:20





Ανώνυμος 35225 έγραψε...


"πλέον είναι δεκτό ότι οι λόγιοι του Μεσαίωνα θεωρούσαν την γη σφαιρική."


Ναι το "Λόγιοι" έχει σημασία, ήταν μια γνώση που δεν έβγαινε πάρα έξω και δεν μπορούσες να την διαδόσείς. Η έλευση της τυπογραφίας άλλαξε το τοπίο. Για τον κόσμο μέχρι τότε, η Γη ήταν επίπεδη "κατά τας Γραφάς".

15.08.2015, 15:15:06





Ανώνυμος 35245 έγραψε...
Το ότι η γη είναι σφαιρική αποτελεί και τώρα μία θεωρία όπως και το ηλιοκεντρικό σύστημα και η βαρύτητα.Τα δεχόμαστε γιατί μας τα λένε από το σχολείο χωρίς όμως να υπάρχουν αποδείξεις χειροπιαστές. Θα έπρεπε να υπάρχει πληθώρα φωτογραφιών και βίντεο από τη σφαίρα ωστόσο υπάρχουν μόνο κατασκευασμένες από υπολογιστή και με κάμερες goro για να φαίνεται καμπυλότητα (το ίδιο συμβαίνει και με τους άλλους πλανήτες όπως και με τους τεχνητούς δορυφόρους και υπόλοιπο σύμπαν). Μια απλή αναζήτηση στο γκουκλε επιβεβαιώνει τα παραπάνω. Μια προσεκτική ματιά στα βίντεο της ΝΑΣΑ (iss, εκτοξεύσεις) επιβεβαιώνει την απάτη Σφαιρική γη, ηλιοκεντρικό σύστημα, μπιγκ μπαν και δαρβινισμός έχουν ως σκοπό την αθεϊα. Είναι όλα ενάντια στο ότι λένε οι γραφές. Ξέρω ακούγεται παράλογο αλλά είναι καιρός να πάψουμε να πιστεύουμε στη στρογγυλή θεά....κάντε μόνοι σας μια αναζήτηση σε γκουγκλε γιουτουμπ και μελετήστε και την αγία γραφή...flat earth
18.08.2015, 12:53:04





Bielidopoulos έγραψε...
@35225
Άλλο λόγιοι και άλλο λαός. Λόγιοι έγραψα. Καλά κρασιά.

30.11.2015, 08:44:14





Ανώνυμος 35938 έγραψε...

Και η προσελήνωση ήταν απάτη των αμερικάνων 35245. Τι άλλες χαζομάρες θα διαβάσουμε, ο χώρος ανοικτός για ανάπτυξη ψεκασμένης σκέψης.
30.11.2015, 12:12:45





Ανώνυμος 36147 έγραψε...
35938 άμα πιστεύεις ακόμα στην προσελήνωση σίγουρα ο ψεκασμός έχει κάνει τη δουλειά του...επίσης είναι πολύ τεκμηριωμένη η άποψή σου περί των χαζομάρων
16.12.2015, 13:33:01





Ανώνυμος 39051 έγραψε...

Η Αμερικανική ήπειρος καθώς και η Ωκεανία η Αρκτική και η Ανταρκτική δεν υπάρχουν διότι δεν αναφέρονται ΠΟΥΘΕΝΑ στην Αγ. Γραφή, «όλα είναι ένα ψέμα» που λέει και το τραγούδι για να χειραγωγούνται οι μάζες. Μπράβο στον 35245, είδα το Φως το Αληθινό.
18.07.2016, 12:21:10






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

4+8=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...