Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το Ά21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ
ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
ΓΙΑ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ




Έγραψε στις 03.01.2009 ο/η:

Επιστροφή

Ο εικοστός πρώτος αιώνας μπορεί και πρέπει να είναι ο αιώνας του Ανθρωπισμού. Σημειώνονται καταλυτικές επιστημονικές, τεχνολογικές, κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές, οι οποίες αυξάνουν και την συνειδητότητά μας. Έχουμε πράγματι κατακτήσει τον πλανήτη μας, εξερευνήσει την Σελήνη, εκμηδενίσει τις αποστάσεις και έχουμε αναπτύξει σε ύψιστο βαθμό τις επικοινωνίες· είμαστε στο κατώφλι μιας νέας εποχής, έτοιμοι να εξερευνήσουμε κι άλλο το διάστημα και ίσως να κατοικήσουμε σε άλλους πλανήτες. Κάνοντας έλλογη χρήση της Τεχνολογίας μπορούμε να προστατεύουμε το περιβάλλον, να εξαλείψουμε την φτώχεια, να καταπολεμήσουμε σημαντικά τις ασθένειες, να επεκτείνουμε το προσδόκιμο ζωής, να βελτιώσουμε ουσιαστικά την συμπεριφορά μας, να αλλάξουμε την πορεία της ανθρωπότητας και του πολιτισμού μας, να ενεργοποιήσουμε νέες δυνάμεις και να παράσχουμε στο ανθρώπινο είδος μία μοναδική ευκαιρία, να ευημερήσει και να απολαύσει μία ζωή γεμάτη νόημα.


Ωστόσο, ελλοχεύουν πλείστοι κίνδυνοι για το μέλλον. Μαθαίνοντας να εφαρμόζουμε τις επιστημονικές μεθόδους στην Φύση και την ανθρώπινη ζωή, αυξήσαμε τον κίνδυνο οικολογικής, βιοχημικής και πυρηνικής καταστροφής, υπερπληθυσμού, απάνθρωπων θεσμών και ολοκληρωτικών καθεστώτων. Μπροστά στα καταστροφικά σενάρια και τις «προφητείες» περί Αποκάλυψης πολλοί χάνουν την επαφή τους με τον Λόγο και ασπάζονται το παράλογο, ακολουθούν δόγματα και θρησκείες, που οδηγούν στην αδράνεια και την παραίτηση. Οι παραδοσιακοί κώδικες ηθικής και οι νεώτερες λατρείες αδυνατούν να ανταποκριθούν στις πιεστικές ανάγκες του σήμερα και του αύριο.


Η ανθρωπότητα, για να επιβιώσει, χρειάζεται τόλμη. Πρέπει να χρησιμοποιούμε όλο και περισσότερο επιστημονικές μεθόδους και όχι να τις αποποιούμαστε. Πρέπει να συνδυάσουμε τον Λόγο με τον Ανθρωπισμό, για να προάγουμε το ήθος και να δομήσουμε την κοινωνία με στέρεες αξίες. Μπροστά σε πολυάριθμες προοπτικές καλούμαστε να επιλέξουμε, εμείς οι ίδιοι, το μέλλον μας. Ύψιστος στόχος μας θα πρέπει να είναι η ανάπτυξη των ικανοτήτων των ανθρώπων και η ολοκλήρωση της προσωπικότητας κάθε ατόμου – όχι μόνο των προνομιούχων. ΓιΆ αυτό χρειάζεται προσπάθεια σε οικουμενικό επίπεδο.


Μία ανθρωπιστική θέαση των πραγμάτων ωθεί σε δημιουργικότητα κάθε ανθρώπινο όν και μας προσφέρει όραμα και κουράγιο να δουλέψουμε μαζί. Αυτή η θεώρηση δίνει έμφαση στον ρόλο, που μπορούν να παίξουν τα άτομα, το καθένα στην δική του σφαίρα δράσης. Οι δεκαετίες, που ακολουθούν, απαιτούν άνδρες και γυναίκες με καθαρό μυαλό, ισχυρή θέληση, εξυπνάδα, ικανότητα συνεργασίας, ικανούς να χαράξουν και να δρομολογήσουν ένα επιθυμητό μέλλον. Ο Ανθρωπισμός μπορεί να παράσχει το σκοπό και την έμπνευση, που τόσοι πολλοί επιζητούν· μπορεί να δώσει προσωπικό νόημα και ουσία στην ανθρώπινη ζωή.


Ενστερνιζόμαστε μία σειρά από κοινές αρχές, που μπορούν να χρησιμεύσουν ως βάση για κοινή δράση – θετικές αρχές, σχετικές με την παρούσα κατάσταση του ανθρώπου. Είναι η βάση για μία κοσμική κοινωνία σε πλανητική κλίμακα.


ΓιΆ αυτούς τους λόγους καταθέτουμε αυτή την Ανθρωπιστική Διακήρυξη για το μέλλον του ανθρώπινου είδους· για μας είναι ένα όραμα ελπίδας, ο δρόμος για μία χαρούμενη ζωή.




Θρησκεία

1. Στην καλύτερη περίπτωση η θρησκεία μπορεί να εμπνεύσει αφοσίωση στα υψηλότερα ηθικά ιδανικά... Ωστόσο, πιστεύουμε, ότι οι παραδοσιακές, δογματικές η απολυταρχικές θρησκείες, που τοποθετούν την αποκάλυψη, τον Θεό, το τελετουργικό η την πίστη πάνω από τις ανθρώπινες ανάγκες και την ανθρώπινη εμπειρία προσφέρουν κακές υπηρεσίες στο ανθρώπινο είδος. Οτιδήποτε στην Φύση πρέπει να υπόκειται στην επιστημονική ανάλυση και απόδειξη· κατά την γνώμη μας τα δόγματα και οι μύθοι των παραδοσιακών θρησκειών δεν εξετάζονται επιστημονικά... Θεωρούμε, ότι δεν υπάρχει απόδειξη, δεν υπάρχει τίποτε, που να επιτρέπει την πίστη στο υπερφυσικό· είναι είτε άνευ ουσίας η εντελώς άσχετο με το ζήτημα της επιβίωσης και ολοκλήρωσης του ανθρώπινου είδους.


Ως άθεοι ασχολούμαστε με τα ανθρώπινα όντα και όχι με τον Θεό, με την Φύση και όχι με την θεότητα. Πράγματι η Φύση μπορεί να είναι ευρύτερη και να φθάνει σε μεγαλύτερα βάθη απΆ ό,τι σήμερα γνωρίζουμε· οποιεσδήποτε νέες ανακαλύψεις θα διευρύνουν την γνώση μας για ό,τι φυσικό... Εμείς, οι άνθρωποι, είμαστε υπεύθυνοι για ό,τι είμαστε η θα γίνουμε. Καμμία θεότητα δεν θα μας σώσει, πρέπει να σώσουμε τους εαυτούς μας.


2. Υποσχέσεις για σωτηρία και μετά θάνατον ζωή η απειλές και ανησυχίες για αιώνια καταδίκη είναι τόσο απατηλές όσο και επιζήμιες. Η Επιστήμη βεβαιώνει, ότι το ανθρώπινο είδος είναι αποτέλεσμα φυσικών εξελικτικών δυνάμεων... Δεν υπάρχει απόδειξη, ότι η ζωή συνεχίζεται μετά τον θάνατο του σώματος. Συνεχίζουμε να υπάρχουμε μέσω των απογόνων μας και του τρόπου, με τον οποίο επηρεάσαμε τους άλλους, αλλά και την εξέλιξη του πολιτισμού μας.


Φυσικά, οι παραδοσιακές θρησκείες δεν είναι τα μόνα εμπόδια στην ανθρώπινη πρόοδο. Κι άλλες ιδεολογίες αποτελούν τροχοπέδη στην εξέλιξή μας. Τα πολιτικά δόγματα για παράδειγμα λειτουργούν όπως και τα θρησκευτικά, αντικατοπτρίζοντας τα χειρότερα γνωρίσματα της ορθοδοξίας και του απολυταρχισμού, ιδιαίτερα όταν θυσιάζουν τα άτομα στον βωμό ουτοπικών υποσχέσεων. Καθαρά οικονομικές και πολιτικές αντιλήψεις, είτε καπιταλιστικές είτε κομμουνιστικές, συχνά παίρνουν την μορφή θρησκευτικών και ιδεολογικών δογμάτων.


Ήθος

3. Θεωρούμε, ότι οι ηθικές αξίες πηγάζουν από την ανθρώπινη εμπειρία. Το ήθος είναι αυτόνομο και εγγενές, δεν χρειάζεται θρησκευτική η ιδεολογική μεσολάβηση. Είναι απόρροια ανθρώπινης ανάγκης και ενδιαφέροντος. Το να το αρνηθούμε αυτό, αποτελεί διαστρέβλωση ολόκληρης της βάσης της ζωής. Η ανθρώπινη ζωή έχει νόημα, επειδή δημιουργούμε και αναπτύσσουμε, εμείς οι ίδιοι, το μέλλον μας. Η ευτυχία και η δημιουργική συνειδητοποίηση των ανθρώπινων αναγκών και επιθυμιών, ατομικά η όταν τις μοιραζόμαστε και τις απολαμβάνουμε με άλλους, είναι το μόνιμο ζητούμενο του Ανθρωπισμού. Αγωνιζόμαστε για μία ωραία ζωή εδώ και τώρα. Σκοπός μας είναι η μεγαλύτερη εμβάθυνση της ζωής, παρά τις ενάντιες δυνάμεις, που εκχυδαΐζουν, εμπορευματοποιούν και αποκτηνώνουν.


4. Ο Λόγος και η ευφυΐα είναι τα σπουδαιότερα «εργαλεία», που διαθέτει το ανθρώπινο είδος, και δεν μπορούν να υποκατασταθούν. Η πίστη και τα πάθη κάθε άλλο παρά αρκούν. Η ελεγχόμενη χρήση επιστημονικών μεθόδων, που τόσο συνέδραμαν στην εξέλιξη των Φυσικών και Κοινωνικών Επιστημών από την Αναγέννηση και μετά, πρέπει να αναπτυχθούν περαιτέρω για την ανεύρεση λύσεων στα ανθρώπινα προβλήματα. Φυσικά δεν υπάρχει καμμία εγγύηση, ότι όλα τα προβλήματα μπορούν να λυθούν και όλα τα ερωτήματα να απαντηθούν. Ωστόσο η κριτική σκέψη, εμποτισμένη με μία αίσθηση ανθρώπινης φροντίδας, είναι η καλύτερη μέθοδος επίλυσης των προβλημάτων, που έχει στην διάθεσή της η ανθρωπότητα. Ο λόγος πρέπει να συνοδεύεται από ανθρωπιά, και το πρόσωπο να λειτουργεί ολοκληρωμένα.


Καθώς η Επιστήμη διευρύνει τα όρια της γνώσεως, η αίσθηση απορίας και θαυμασμού του ανθρώπου διαρκώς ανανεώνεται, το ίδιο και κάθε μορφή Τέχνης, Ποίησης και Μουσικής, που παίρνουν την θέση που τους αρμόζει στις ζωές μας, όπως ακριβώς και η θρησκεία/«ηθική» αλλά και η έννοια του ήθους.


Το άτομο

5. Η μοναδικότητα και η αξιοπρέπεια κάθε ατόμου είναι θεμελιώδης ανθρωπιστική αξία. Τα άτομα πρέπει να ενθαρρύνονται να αναπτύσσουν το δημιουργικό τους ταλέντο και να πραγματώνουν τις επιθυμίες τους... Πιστεύουμε στην υπέρτατη δυνατή ατομική αυτονομία με την ανάλογη κοινωνική υπευθυνότητα.


6. Στο θέμα της σεξουαλικότητας, πιστεύουμε, ότι η μη ανεκτική στάση, που συχνά καλλιεργείται από τις ορθόδοξες θρησκείες και τον πουριτανισμό, καταπιέζει αδικαιολόγητα την σεξουαλική συμπεριφορά. Τα δικαιώματα ελέγχου των γεννήσεων, έκτρωσης και διαζυγίου πρέπει να αναγνωρισθούν. ΠαρΆ όλο που δεν εγκρίνουμε τις μορφές σεξουαλικής έκφρασης, που μειώνουν η εκμεταλλεύονται τον άνθρωπο, δεν θέλουμε να απαγορεύσουμε, με νόμο η κοινωνικές συνέπειες, τις σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ συναινούντων ενηλίκων. Οι διάφορες μορφές σεξουαλικότητας δεν πρέπει εκ προοιμίου να θεωρούνται ως κάτι «κακό». Μία πολιτισμένη κοινωνία πρέπει να είναι ανεκτική. ΕφΆ όσον δεν βλάπτουν τους άλλους η δεν τους εξωθούν σε επιζήμια συμπεριφορά, τα άτομα θα πρέπει να είναι ελεύθερα να εκφράζουν τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις και να ακολουθούν τον τρόπο ζωής, που επιθυμούν. Η ηθική διαπαιδαγώγηση παιδιών και ενηλίκων είναι ένας σημαντικός τρόπος, για να αναπτύξουν συνειδητότητα και σεξουαλική ωριμότητα.


Δημοκρατική κοινωνία

7. Προκειμένου να προάγει την ελευθερία και την αξιοπρέπειά του, το άτομο πρέπει να απολαμβάνει μία σειρά από πολιτικές ελευθερίες σε κάθε κοινωνία. Στις τελευταίες περιλαμβάνονται φυσικά η ελευθερία του λόγου και του Τύπου, η πολιτική δημοκρατία, το νόμιμο δικαίωμα να αντιτίθεσαι στην κυβερνητική πολιτική, δίκαιες δικαστικές διαδικασίες, θρησκευτική ελευθερία, ελευθερία συναναστροφών και καλλιτεχνική, επιστημονική και πολιτιστική ελευθερία. Περιλαμβάνεται επίσης το δικαίωμα του ατόμου να επιλέξει έναν θάνατο με αξιοπρέπεια - ευθανασία και το δικαίωμα στην αυτοκτονία.


Αντιτιθέμεθα στην ολοένα αυξανόμενη παρέμβαση στην προσωπική μας ζωή, με όποιο τρόπο κι αν γίνεται αυτό, τόσο στις ολοκληρωτικές όσο και στις δημοκρατικές κοινωνίες. Στόχος μας είναι η διασφάλιση, επέκταση και θέση σε ισχύ των αρχών της ανθρώπινης ελευθερίας, όπως διαμορφώθηκαν από την Magna Carta έως την Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και την Παγκόσμια Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.


8. Είμαστε προσηλωμένοι σε μία ανοικτή και δημοκρατική κοινωνία. Πρέπει να επεκτείνουμε την συμμετοχική δημοκρατία, με την πραγματική της έννοια, στην Οικονομία, το σχολείο, την οικογένεια, τον χώρο εργασίας και τις εθελοντικές οργανώσεις. Πρέπει να υπάρξει αποκέντρωση των λήψεων αποφάσεων και ευρεία συμμετοχή σε αυτές ανθρώπων από όλα τα στρώματα – κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά…


9. Η ανάγκη χωρισμού Εκκλησίας-Κράτους και Ιδεολογίας-Κράτους είναι επιτακτική. Το κράτος θα πρέπει να ενθαρρύνει την μεγίστη δυνατή ελευθερία των διαφόρων ηθικών, πολιτικών, θρησκευτικών και κοινωνικών αξιών, που διαμορφώνονται μέσα στην κοινωνία. Δεν θα πρέπει να ευνοήσει κάποια συγκεκριμένη θρησκεία, χρηματοδοτώντας την μάλιστα με χρήματα του Δημοσίου, ούτε να υιοθετήσει μία και μόνη ιδεολογία και να λειτουργήσει στη συνέχεια ως όργανο προπαγάνδας η καταπίεσης, ιδιαίτερα ενάντια στους διαφωνούντες.


10. Οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν θα πρέπει να αξιολογούν ένα οικονομικό σύστημα βάσει της ρητορικής η της ιδεολογίας, αλλά εξετάζοντας κατά πόσον συμβάλλει στην οικονομική ευμάρεια όλων των ατόμων και των κοινωνικών ομάδων, περιορίζει την φτώχεια και τις κακουχίες, αυξάνει το ποσοστό ικανοποίησης και επιτρέπει μία καλύτερη ποιότητα ζωής. Πρέπει να δημοκρατικοποιήσουμε την Οικονομία και να την κρίνουμε από το κατά πόσον ανταποκρίνεται στις ανθρώπινες ανάγκες, εξετάζοντας τα αποτελέσματά της όσον αφορά στο κοινό καλό.


11. Πρέπει να εφαρμοσθεί και προαχθεί η αρχή της ηθικής ισότητας με την εξάλειψη κάθε διάκρισης λόγω φυλής, θρησκείας, φύλου, ηλικίας η εθνικής καταγωγής. Αυτό σημαίνει ισότητα ευκαιριών, αναγνώριση του ταλέντου και της αξίας και ώθηση για περαιτέρω βελτίωση. Όσον αφορά στους ανήμπορους ανθρώπους, η κοινωνία θα πρέπει να τους παράσχει τα μέσα για την ικανοποίηση των βασικών υγειονομικών, οικονομικών και εκπαιδευτικών αναγκών και να τους εξασφαλίσει –εφΆ όσον το επιτρέπουν οι πόροι της– ένα ελάχιστο ετήσιο εισόδημα. Μας ενδιαφέρει το καλό επίπεδο ζωής των ηλικιωμένων, των ασθενούντων, των ατόμων με ειδικές ανάγκες, αλλά και των κοινωνικώς αποκλεισμένων –των διανοητικώς καθυστερημένων, των εγκαταλελειμμένων η κακοποιημένων παιδιών, των αναπήρων, των φυλακισμένων, των εξαρτημένων– των παραμελημένων η και αγνοημένων από την κοινωνία. Πιστεύουμε στο καθολικό δικαίωμα στην εκπαίδευση. Σε καθέναν από μας πρέπει να δίνεται η ευκαιρία να αναπτύξει τις ικανότητες και τα ταλέντα του.


Αποδοκιμάζομε τον φυλετικό, θρησκευτικό, εθνικό ή ταξικό ανταγωνισμό…

Επικρίνουμε το σεξισμό ή το σεξουαλικό σωβινισμό – ανδρικό ή γυναικείο. Πιστεύουμε στα ίσα δικαιώματα ανδρών και γυναικών, να ακολουθήσουν την καριέρα που επιθυμούν και να αναπτύξουν τις ικανότητές τους ελεύθεροι από απεχθείς διακρίσεις.


Παγκόσμια κοινότητα

12. Αποδοκιμάζουμε τον χωρισμό της ανθρωπότητας βάσει εθνικιστικών κριτηρίων. Έχουμε φθάσει σε μία ιστορική καμπή, και η καλύτερη επιλογή είναι να υπερβούμε τα στενά όρια της εθνικής κυριαρχίας, να προχωρήσουμε στο κτίσιμο μιας παγκόσμιας κοινότητας, όπου θα εντάσσονται όλοι οι τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας, και κάθε μέλος της ανθρώπινης οικογένειας θα μπορεί να συμμετάσχει. ¶λλως ειπείν προσβλέπουμε στην ανάπτυξη ενός παγκοσμίου συστήματος Δικαίου και μία παγκόσμια τάξη, η οποία θα βασίζεται σε μία υπερεθνική ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Κάτι τέτοιο θα ευνοούσε τον πολιτιστικό πλουραλισμό. Επαναδιατυπώνουμε την προσήλωσή μας στη δημιουργία μιας παγκόσμιας κοινότητας.


13. Η παγκόσμια κοινότητα πρέπει να σταματήσει την προσφυγή στην βία, προκειμένου να επιλύσει διεθνείς διαφωνίες. Πιστεύουμε στην ειρηνική διευθέτηση των διαφορών με προσφυγή στα διεθνή δικαστήρια και την ανάπτυξη της τέχνης της διαπραγμάτευσης και του συμβιβασμού. Ο πόλεμος είναι πλέον κάτι εντελώς παρωχημένο· το ίδιο και η χρήση πυρηνικών, βιολογικών και χημικών όπλων. Είναι απόλυτη ανάγκη να μειωθούν – σε παγκόσμιο επίπεδο – οι δαπάνες για στρατιωτικό εξοπλισμό και αυτά τα χρήματα να χρησιμοποιηθούν για ειρηνικούς και θετικούς για την ανθρωπότητα σκοπούς.


14. Η παγκόσμια κοινότητα πρέπει να δεσμευτεί, ότι θα εκπονήσει πρόγραμμα συνεργασίας σχετικά με την διαχείριση των φυσικών πόρων, που μειώνονται ταχέως. Ο πλανήτης Γη πρέπει να θεωρηθεί ως ένα ενιαίο οικοσύστημα. Η οικολογική καταστροφή, η μείωση των πόρων και η υπέρμετρη αύξηση του πληθυσμού πρέπει να εξετασθούν από κοινού (σε διεθνές επίπεδο), και οι αποφάσεις για την αντιμετώπιση του θέματος να ληφθούν επίσης από κοινού. Η προστασία και διατήρηση της Φύσης, η καλλιέργεια της γης είναι ζητήματα ηθικής τάξεως. Πρέπει να αντιληφθούμε, ότι η ύπαρξή μας στην Φύση είναι άμεσα συνδεδεμένη με τους φυσικούς πόρους. Πρέπει να απαλλάξουμε τον κόσμο μας από την περιττή μόλυνση και τα απορρίμματα/απόβλητα, φροντίζοντας με υπευθυνότητα για την διαφύλαξη αλλά και την δημιουργία νέου φυσικού πλούτου, βελτιώνοντας ταυτόχρονα τον εαυτό μας και την ποιότητα της ζωής μας.


15. Τα προβλήματα της οικονομικής ευμάρειας και ανάπτυξης δεν μπορούν πλέον να επιλυθούν από ένα και μόνον κράτος· αντιμετωπίζονται σε παγκόσμιο πλαίσιο. Αποτελεί ηθική υποχρέωση των ανεπτυγμένων χωρών να παράσχουν - μέσω μιας διεθνούς αρχής, η οποία θα διαφυλάσσει τα ανθρώπινα δικαιώματα – μαζική τεχνική, αγροτική, ιατρική και οικονομική βοήθεια - συμπεριλαμβανομένων και τεχνικών ελέγχου των γεννήσεων – στις αναπτυσσόμενες περιοχές της υφηλίου. Η φτώχεια πρέπει να εξαλειφθεί.


16. Η ανάπτυξη της Τεχνολογίας είναι ζωτικής σημασίας για την πρόοδο του ανθρώπου. Αντιτιθέμεθα σε οποιαδήποτε απόπειρα λογοκρισίας η παρεμπόδισης της επιστημονικής έρευνας για οιονδήποτε λόγο. Ωστόσο χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή ως προς τα αποτελέσματα της χρήσης της. Πρέπει με κάθε τρόπο να αποφευχθούν τυχόν επιζήμιες η καταστροφικές συνέπειες. Ενοχλούμαστε ιδιαίτερα, όταν η τεχνολογία και η γραφειοκρατία ελέγχουν, χειραγωγούν η αλλοιώνουν τα ανθρώπινα όντα, χωρίς την συναίνεσή τους.


17. Η επικοινωνία και οι μεταφορές ανάμεσα στις διάφορες χώρες πρέπει να βελτιωθούν και να επεκταθούν. Πρέπει να παύσουν οι ταξιδιωτικοί περιορισμοί. Ο κόσμος πρέπει να είναι ανοικτός σε διάφορες πολιτικές, ιδεολογικές και ηθικές απόψεις και να δημιουργήσει ένα παγκόσμιο σύστημα Τηλεόρασης και Ραδιοφώνου προς πληροφόρηση και εκπαίδευση. Καλούμε σε πλήρη διεθνή συνεργασία στους τομείς του Πολιτισμού, της Επιστήμης, της Τέχνης και της Τεχνολογίας, σπάζοντας κάθε ιδεολογικό φραγμό. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε ανοικτά όλοι μαζί, ειδάλλως θα χαθούμε όλοι μαζί.


Καλούμε επειγόντως την ανθρωπότητα να αντιληφθεί, ότι αποτελεί ενιαίο σύνολο και να λειτουργήσει ως τέτοιο. Ακόμη προτρέπουμε τους συνανθρώπους μας ανά τον κόσμο να κάνουν χρήση του Λόγου και να ενδιαφερθούν ο ένας για τον άλλον, ώστε να δημιουργήσουμε τον κόσμο που θέλουμε –έναν κόσμο, όπου όλοι θα απολαμβάνουν τα αγαθά της ειρήνης, της ευημερίας, της ελευθερίας και της ευτυχίας. Ας μην εγκαταλείψουμε αυτό το όραμα λόγω απελπισίας η δειλίας… Θα πρέπει να υπερβούμε τις καταστροφικές ιδεολογικές διαφορές ανάμεσα στον Κομμουνισμό, τον Καπιταλισμό, τον Σοσιαλισμό, τον Συντηρητισμό, τον Φιλελευθερισμό και τον Ριζοσπαστισμό. Ας δώσουμε επί τέλους ένα τέλος στον τρόμο και το μίσος…


Η προσήλωση στις ιδέες της ανεκτικότητας, της κατανόησης και της ειρηνικής διαπραγμάτευσης δεν απαιτεί υποταγή στην καθεστηκυία τάξη ούτε καταδικάζει τις δυναμικές και επαναστατικές δυνάμεις… Προϋποθέτει μόνο την επιθυμία να προχωρήσουμε μπροστά, σε νέα επίπεδα. Στην παρούσα ιστορική συγκυρία η δέσμευση απέναντι στην ανθρωπότητα είναι η υψηλότερη δέσμευση, στην οποία μπορούμε να προχωρήσουμε· υπερβαίνει τα στενά όρια και την υποταγή στην Εκκλησία, το Κράτος, το Κόμμα, την Τάξη η την Φυλή και ανοίγει ευρύτερους ορίζοντες στις ανθρώπινες δυνατότητες. Τι τολμηρότερος στόχος για την ανθρωπότητα, κάθε άτομο να γίνει, σε ιδεατό αλλά και πραγματικό επίπεδο, πολίτης μιας παγκόσμιας κοινότητας...


Κατά συνέπεια ο Ανθρωπισμός είναι μία ηθική κινητήριος δύναμη, που έχει τον χρόνο με το μέρος της. Πιστεύουμε, ότι το ανθρώπινο είδος έχει την δυνατότητα, την εξυπνάδα, την καλή θέληση και την ικανότητα συνεργασίας, ώστε να εφαρμόσει στην πράξη την δέσμευσή του στις δεκαετίες, που θα ακολουθήσουν. (Κέντρο Ερευνών και Συμβούλιο Κοσμικού Ανθρωπισμού).



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή




ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

2+4=





Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...