Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το Ά21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

ΟΙ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΕΣ
“ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ”
ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ


Ένα χάος αντιφάσεων στα ευαγγέλια

Έγραψε στις 18.04.2009 ο/η: Ελευθερίου Κίμων

Επιστροφή

  Πόσο καιρό έμεινε ο Ιησούς στη Γη μετά την ανάστασή του; Πότε αναλήφθηκε στον ουρανό; Πότε θα επιστρέψει κατά τη Δευτέρα Παρουσία; Μελετώντας την Καινή Διαθήκη σύντομα διαπιστώνει κανείς, ότι είναι γεμάτη αντιφάσεις, αναχρονισμούς και κενά, που δεν αντέχουν στο φώς της κριτικής.

 

     Ας εξετάσουμε τι περιγράφουν οι –φωτισθέντες με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος– ευαγγελιστές:


     •  Ο Ιησούς δεν αναλήφθηκε ποτέ σύμφωνα με το Ματθαίο, ο οποίος στο κεφάλαιο κη΄ περιγράφει, ότι την Κυριακή η Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία συνάντησαν τον Ιησού φεύγοντας από το μνήμα. Αργότερα οι ένδεκα μαθητές έφυγαν για τη Γαλιλαία και σΆ ένα βουνό συνάντησαν τον Ιησού, ο οποίος τους είπε: «Εγώ θα είμαι μαζί σας πάντα ως τη συντέλεια του κόσμου» (κη΄20). ΣΆ αυτό το σημείο το ευαγγέλιο τελειώνει, χωρίς να κάνει λόγο για καμμία «ανάληψη». Επομένως ο Ιησούς σύμφωνα με το Ματθαίο δεν έφυγε ποτέ από τη Γη, αλλά παρέμεινε περιμένοντας τη συντέλεια του κόσμου.


     •  Ούτε ο Ιωάννης περιγράφει καμμία ανάληψη, αλλά μόνον κάποιες απροσδιόριστες χρονικά εμφανίσεις του Ιησού μετά την ανάσταση στους μαθητές του (από το κ΄19 έως το τέλος).


     •  Ο Λουκάς δίνει τη δική του εκδοχή για τα «γεγονότα» από την ανάσταση έως την ανάληψη εκτενώς στο κεφάλαιο κδ΄. Τονίζει όμως, ότι όλα αυτά έγιναν «την ίδια ημέρα (της ανάστασης)» (κδ΄13), «όταν πλησίαζε το βράδυ» (κδ΄29). «Κατόπιν τους οδήγησε (ο Ιησούς τους μαθητές) έξω από την πόλη ως την Βηθυνία, σήκωσε τα χέρια του και τους ευλόγησε. Καθώς τους ευλογούσε, άρχισε να απομακρύνεται απΆ αυτούς και να ανεβαίνει στον ουρανό» (κδ  50-51). Επομένως σύμφωνα με το Λουκά ο Ιησούς αναλήφθηκε το ίδιο βράδυ της Κυριακής. (Σημείωση: Και με την ταχύτητα τού φωτός να πετούσε στον ουρανό ο Ιησούς, ακόμα δεν θα είχε βγεί από τα όρια τού Γαλαξία μας.)


     •  Ο Μάρκος κάνει λόγο για τρεις διαδοχικές εμφανίσεις του Ιησού την ημέρα της ανάστασης στο κεφάλαιο ιστ΄9-14 και συμπληρώνει: «Αναλήφθηκε στον ουρανό και κάθισε στα δεξιά του Θεού» (ιστ΄19). Επομένως και σύμφωνα με το Μάρκο ο Ιησούς αναλήφθηκε την Κυριακή.




Στην ανάληψη ήταν παρόντες οι μαθητές του Ιησού, ο οποίος, καθώς τους ευλογούσε, άρχισε να απομακρύνεται απΆ αυτούς και να ανέρχεται προς τον ουρανό, όπου, όταν έφτασε, έκατσε δεξιά του Θεού. Κι όμως δύο από τους μαθητές του, ο Ματθαίος κι ο Ιωάννης, αυτόπτες –υποτίθεται– μάρτυρες του «συμβάντος», εμπνευσμένοι επί πλέον κι από την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, ουδεμία νύξη έκαναν στα ευαγγέλια, που φέρεται πως συνέγραψαν, για ένα τόσο σημαντικό γεγονός. (Η εικόνα είναι από τη μονή Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους.)



     •  Ο Παύλος δεν διευκρινίζει το χρόνο, που έμεινε ο Ιησούς στη Γη· αναφέρει όμως, στην «Α΄ προς Κορινθίους» επιστολή του, ότι εμφανίστηκε πολλές φορές: στον Κηφά, στους δώδεκα (και στον Ιούδα;), σε περισσότερους από 500 «αδελφούς» συγχρόνως, στον Ιάκωβο, στους αποστόλους και τέλος στον Παύλο σαν έκτρωμα (ιε΄1-8). Ούτε ο Παύλος κάνει λόγο για ανάληψη.


     •  Οι «Πράξεις» δίνουν τη δική τους –διαφορετική επίσης– εκδοχή: «Μετά το θάνατό του (ο Ιησούς) παρουσιάστηκε σΆ αυτούς (στους αποστόλους) ζωντανός με πολλά τεκμήρια επί 40 ημέρες» (α΄3). «Μόλις τα είπε αυτά κι ενώ εκείνοι (οι μαθητές) τον κοίταζαν, ανυψώθηκε προς τον ουρανό, και μία νεφέλη τον έκρυψε από τα μάτια τους. Και καθώς τον κοίταζαν να ανεβαίνει προς τον ουρανό, δυό άντρες με άσπρο ένδυμα παρουσιάστηκαν εμπρός τους και τους είπαν: “Γαλιλαίοι, τι σταθήκατε και κοιτάτε στον ουρανό; Αυτός, ο Ιησούς, που αναλήφθηκε από ανάμεσά σας στον ουρανό, έτσι θα έρθει πάλι, με τον ίδιο τρόπο που τον είδατε να πηγαίνει στον ουρανό. Τότε αυτοί γύρισαν στην Ιερουσαλήμ από το όρος των Ελαιών, που ήταν κοντά στην Ιερουσαλήμ» (α΄9-12). Επισημαίνεται, ότι, ενώ η συγγραφή των «Πράξεων» αποδίδεται στον ευαγγελιστή Λουκά, η περιγραφή της ανάληψης στις «Πράξεις» είναι τελείως διαφορετική από την αντίστοιχη στο ομώνυμο ευαγγέλιο.



    Η υμνολογία υπέρ της Σιών δεν γίνεται μόνο κατά το Τριώδιον (βλ. "Εβραϊκό Πεσάχ-χριστιανικό Πάσχα"), αλλά συνεχίζεται κανονικά και κατά την Πεντηκοστή. Στις εικόνες φαίνονται δειγματοληπτικές φωτοτυπίες από το επίσημο λειτουργικό βιβλίο «Πεντηκοστάριον». Στην κάτω δεξιά περικοπή, που ψάλλεται κατά τον Όρθρο της Κυριακής των Αγίων Πάντων, αναφέρεται ότι ο Χριστός θα κόψει σα χόρτα τους αυχένες αυτών που μισούν τη Σιών. (Βλ.: "Ιησούς: Κήρυκας μίσους, διχασμού και ανθελληνισμού".)



  Ανεξάρτητα όμως του αν και πότε αναλήφθηκε ο Ιησούς, αναμένεται από τους χριστιανούς να επιστρέψει κατά τη Δευτέρα Παρουσία του. Πότε θα γίνει αυτό; «Κανείς δεν ξέρει, ούτε οι άγγελοι στον ουρανό ούτε ο Υιός, αλλά μόνο ο Πατήρ. Προσέχετε, αγρυπνείτε και προσεύχεσθε, γιατί δεν ξέρετε πότε θα έρθει ο καιρός» (Μαρκ. ιγ΄32-33).


     Μπορεί κανείς να μην γνώριζε τον ακριβή χρόνο της Δευτέρας Παρουσίας του Ιησού, πουθενά όμως δεν αναφέρεται, ότι θα καθυστερούσε επί χιλιετίες. Σύμφωνα με αυτά –που κατΆ επανάληψη αναφέρονται στην Καινή Διαθήκη–, την επιστροφή του Ιησού θα έπρεπε να την αναμένουν οι άνθρωποι σε εξαιρετικά σύντομο χρονικό διάστημα από την εποχή του.

    

     Ας δούμε τι λέει σε αρκετά σημεία ο ίδιος ο Ιησούς:


     •  «Σας βεβαιώνω, πως υπάρχουν μερικοί ανάμεσα σΆ αυτούς που βρίσκονται εδώ, οι οποίοι δεν θα γευτούν το θάνατο, πριν δουν τον Υιό του Ανθρώπου να έρχεται στη Βασιλεία του» (Ματθ. ιστ΄28, Μάρκ. θ΄1 και Λουκ. θ΄27).


     •  «Σας βεβαιώνω, ότι δεν θα παρέλθει η γενιά αυτή, ώσπου να γίνουν όλα αυτά (η Δευτέρα Παρουσία)» (Ματθ. κδ΄34).


     •  «Σας βεβαιώνω, πως όλα αυτά θα γίνουν, όσο ακόμη ζουν οι άνθρωποι αυτής της γενιάς» άρκ. ιγ΄30, Λουκ. κα΄32 και Ματθ. κγ΄36).


     Το θέμα αυτό τα πρώτα χριστιανικά χρόνια δημιούργησε μεγάλο θεολογικό κενό. Τα λόγια του ίδιου του Ιησού είχαν αποδειχθεί ασυνεπή. Υποσχέθηκε, ότι θα επέστρεφε και δεν το έπραξε. Συνήλθε λοιπόν η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος το 325 μ.Χ. στη Νίκαια και στην προσπάθειά της να διορθώσει την κατάσταση συνέταξε το «Σύμβολον της Πίστεως», στο οποίο αναφέρεται, ότι ο Ιησούς θα επανέλθει κάποτε, σε απροσδιόριστο όμως χρόνο στο μέλλον («πάλιν ερχόμενος μετά δόξης»).



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 33257 έγραψε...
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟ YOUTUBE
''''''ΣΑΒΒΑΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΠΕΡΙ ΕΞΟΡΚΙΣΜΩΝ''''
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ ΕΤΣΙ ΕΥΚΟΛΑ ΓΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ....ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΑΥΟΘΕΟΠΟΙΗΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ.....
ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΓΙΑΤΡΕΨΕ ΑΥΤΟΝ.....
Η ''''ΘΕΟΠΟΙΗΜΕΝΗ''''' ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΥΤΗ
03.04.2015, 09:24:19





Ανώνυμος 36313 έγραψε...
Μπορεί κανείς να μην γνώριζε τον ακριβή χρόνο της Δευτέρας Παρουσίας του Ιησού, πουθενά όμως δεν αναφέρεται, ότι θα καθυστερούσε επί χιλιετίες.
ΑΦΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ''''ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ'''' ,ΕΣΥ ΠΟΥ ΠΑΡΑΞΕΝΕΥΕΣΑΙ;;;..ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΟΡΙΖΟΝΤΑ...ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΙΤΕ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΑΣ....
31.12.2015, 16:49:56






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

6+4=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...