Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

Η ΑΝΑΓΚΗ
ΑΠΟΘΡΗΣΚΕΙΟ-
ΠΟΙΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ


Συνέντευξη του καθηγητή της Ιατρικής Σχολής
του πανεπιστημίου Αθηνών, δρ. Ευτύχιου Βορίδη


Έγραψε στις 10.05.2009 ο/η:

Επιστροφή

Για την αναγκαιότητα απαλλαγής της Ιατρικής από κάθε είδους δοξασίες, αλλά και για διάφορα άλλα ενδιαφέροντα ιατρικά θέματα, όπως τα εμβόλια, τα αντιβιοτικά, τις πανδημίες, τα ιατρικά λάθη, την ευθανασία, την κατάσταση της Ιατρικής στην χώρα μας κ.ά. μίλησε στην «Ελεύθερη Έρευνα» ο καθηγητής Α΄ Βαθμίδος στην Ιατρική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών, καρδιολόγος, δρ. Ευτύχιος Βορίδης.


Ο κ. Βορίδης έχει θητεύσει σε νοσοκομεία της Γαλλίας και της Γερμανίας κι έχει διατελέσει διευθυντής διαφόρων εργαστηρίων  νοσοκομείων και Καρδιολογικών Κλινικών (Λαϊκού, Ευαγγελισμού και Υγεία)∙ είναι μέλος της Γαλλικής και πρόεδρος της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας.


«Ε.Ε.»: Κύριε καθηγητά, αρκετοί ασθενείς, αποδίδουν τη θεραπεία τους στο θεό, ή σε κάποιο άγιο κι όχι στον επιστήμονα γιατρό. Ποιος θεραπεύει τελικά; Η ιατρική επιστήμη ή ο θεός;

- Αρχικά είναι ένας δυνατός ψυχισμός, που αντιστέκεται (ή όχι) στην ασθένεια, διότι  όλα τα νοσήματα, έχουν ένα ψυχικό εποικοδόμημα, ακόμη και τα πιο «μηχανικά» όπως  ένα κάταγμα. Η ψυχική κατάσταση του αρρώστου παίζει σπουδαίο ρόλο στην θεραπεία  του.


Ο κάθε ασθενής αντιδρά πολύ διαφορετικά στην ίδια ασθένεια. Σήμερα λείπει  η  επαφή ιατρού - ασθενούς, όπως ήταν παλιά, λείπει η ψυχολογική υποστήριξη και συνεπώς προσπαθεί ο ασθενής να γαντζωθεί από κάτι αόρατο.


Πρέπει σιγά- σιγά να πάρουμε την απόφαση να διαιρέσουμε την Ιατρική σε διάφορες κατηγορίες, γιατί σήμερα η σταδιοδρομία ενός ιατρού δεν κρίνεται ούτε από τις ιατρικές του ικανότητες, ούτε  από το συναίσθημά του, ούτε από την φιλανθρωπία του. Κρίνεται από το πού σπούδασε, τι διατριβές έχει κάνει, πόσες επιστημονικές μελέτες έχει δημοσιεύσει, σε πόσα συνέδρια έχει πάει, άν το όνομά του αναφέρεται σε  επιστημονικά περιοδικά μεγάλου κύρους  και δεν λαμβάνεται υπΆ όψη το εάν ο γιατρός αυτός  αναλίσκει τον εαυτό του κοντά στον άρρωστο.


Θα πρότεινα να χωρίσουμε την Ιατρική σε τρείς κατηγορίες:  σε ιατρούς - θεραπευτές, σε ιατρούς - ερευνητές και σε διδασκάλους -  ιατρούς, που θα αναλάβουν να  διδάξουν τους νεώτερους, γιατί  δεν παύει η ιατρική να είναι ένα είδος  «περιπατητικής» τέχνης, υπό την έννοια ότι την μαθαίνεις κοντά σε άξιους  δασκάλους και κοντά στον άρρωστο. 



     

   O καθηγητής Καρδιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών δρ. Ευτύχιος Βορίδης στο γραφείο του.

   

«Ε.Ε.»: Εσεις κύριε καθηγητά, σαν διακεκριμένος επιστήμονας, πριν από κάθε επέμβαση προσεύχεστε στο θεό;

- Όχι, αλλά θέλω ο άρρωστός μου να είναι τυχερός και να αντιδράσει καλά στην επέμβαση και στη θεραπεία, στην οποία τον υποβάλλω. Ένας τρομοκρατημένος ασθενής δεν έχει θετική ανταπόκριση∙ μην ξεχνάμε ότι ο οργανισμός μπορεί να μετατρέψει σε δηλητήριο  ακόμη και τις πιο υγιεινές τροφές απλά και μόνο επειδή βρίσκεται σε κατάσταση θλίψης, στρές, σοκ κ.λ.π. Εμένα ως επιστήμονα με ενδιαφέρει να χρησιμοποιήσω στο έπακρο τις γνώσεις μου και την πείρα μου, ώστε να εφαρμόσω  αυτό που είχα αρχικά κατά νου, αποφεύγοντας τα απρόοπτα και τα  λάθη, τα οποία συμβαίνουν πολύ τακτικά.


«Ε.Ε.»: Τα περισσότερα νοσοκομεία με ελάχιστες εξαιρέσεις έχουν θρησκευτικά ή ονόματα αγίων (π.χ. Ευαγγελισμός, ¶γιος Παύλος κ.τ.λ.), μέσα δε σε όλα ανεξαιρέτως υπάρχει ένας τουλάχιστον ναός.

- Είναι πολύ δύσκολο να απαλλαγεί ο άνθρωπος  από την ανάγκη  του υπερφυσικού. Οι ασθενείς, περιμένουν την επέμβαση του θείου να βοηθήσει τον γιατρό, γιατί αυτό τους παρηγορεί, όπως και τους συγγενείς τους. Ωστόσο, οι  ασθενείς πάντα εμπιστεύονται τους άριστους επιστήμονες.


«Ε.Ε.»: Εγώ προσωπικά, άν ήμουν ιατρός, είχα σπουδάσει επί δεκαετίες, αγωνιζόμουν να σώσω τη ζωή ενός ασθενούς, κι όταν θα το πετύχαινα με τη βοήθεια της επιστήμης, θα θύμωνα, άν ο ασθενής μου έλεγε, ότι τον έσωσε ο τάδε άγιος...

- ¶, καθόλου, όχι, βοηθάει, γιατί άν γίνει και λάθος, αυτός φταίει... (γέλια)



     Είσοδος νοσοκομείου στη σύγχρονη Ελλάδα, όπου δεσπόζει ένας ναός. Περισσότερο θα ταίριαζε εάν η πινακίδα -αντί για «Είσοδος Νοσοκομείου»- έγραφε «Είσοδος Ιερού Ναού». Πρόκειται για το Γ. Γεννηματάς, το οποίο βέβαια δεν αποτελεί εξαίρεση∙ μέσα σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας υπάρχουν ναοί, τα περισσότερα δε νοσοκομεία έχουν ονόματα αγίων.



«Ε.Ε.»: Τι γνώμη έχετε για τα ιατρικά λάθη λοιπόν, αλλά και το κόστος της αστικής ασφάλισης;

- Σήμερα δεν μπορείς να ασκήσεις  την Ιατρική χωρίς αστική ασφάλιση. Ανάμεσα σε όλα τα καλά, αλλά και στραβά, που μας έρχονται από την Αμερική, άκουσα, ότι το κόστος της ασφάλισης σε ένα  Μαιευτήριο  εκεί είναι 130-140.000 δολλάρια τον χρόνο. Αντιλαμβάνεσθε λοιπόν ένα τέτοιο ποσόν τι πειρασμός είναι και για τους αρρώστους, αλλά και για τους δικηγόρους. Σιγά-σιγά, το ίδιο παγιώνεται και στον τόπο μας, διότι  η αστική ασφάλιση ελευθέρωσε το δικαστή από την καταδίκη ενός ιατρού, που συνεπάγεται την καταστροφή του, ενώ τώρα με τις ασφαλιστικές εταιρείες οι αναξιοπαθούντες λόγω ιατρικού λάθους αποζημιώνονται. Το  μειονέκτημα όμως είναι, ότι ωθούνται οι γιατροί στην απόκρυψη των τυχόν λαθών τους με κάθε τρόπο, αλλά εγώ πιστεύω, ότι τα ιατρικά λάθη είναι καλύτερο να τα παραδεχόμαστε όλοι μας, διότι  μόνον έτσι θα βρούμε και τον τρόπο πρόληψης και θεραπείας τους λαμβανομένου  υπΆ όψη, ότι και πολλές από τις μεγάλες ανακαλύψεις της Ανθρωπότητας προήλθαν από λάθος.


     Αντί να τιμωρούμε λοιπόν απλά τους ιατρούς χωρίς να θεραπεύουμε τα λάθη, θα πρότεινα να συσταθεί μία  επιτροπή, στην οποία θα πλειοψηφούν οι γιατροί,  και να  παραπέμπουν στην δικαιοσύνη τους ιατρούς εκείνους, οι οποίοι βαρύνονται με  αδικαιολόγητο σφάλμα, με βαρειά  αμέλεια, ή  άγνοια. Από μία μελέτη, που έγινε σε Αμερικανικά νοσοκομεία, προέκυψε ότι το 13% των περιπτώσεων ήταν σφάλματα, που οδήγησαν σε παράταση νοσηλείας ή σε κακή έκταση, ενώ το 3,5% εξ αυτών οδηγήθηκε στο θάνατο. Δηλαδή οι θάνατοι από ιατρικά σφάλματα στις Η.Π.Α ήταν κατά τι περισσότεροι από τα τροχαία ατυχήματα, και σημειωτέον, ότι τα περισσότερα τα απέκρυψαν. Συνεπώς, επιμένω στην άποψη, ότι τα ιατρικά σφάλματα πρέπει να  λέγονται, να αναλύονται και να  λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα  για την αποφυγή τους, γιατί αυτό θα μας κάνει πιο σοφούς και πιο υπεύθυνους.


«Τα ιατρικά σφάλματα πρέπει να  λέγονται, να αναλύονται και να  λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα  για την αποφυγή τους, γιατί αυτό θα μας κάνει πιο σοφούς και πιο υπεύθυνους.»

    

Πολλές φορές, δεν φταίει κανείς, γιατί  το σφάλμα γίνεται ή από την ανεπάρκεια του  νοσηλευτικού προσωπικού, ενώ πλεονάζει το διοικητικό, ή επειδή το υπάρχον  νοσηλευτικό προσωπικό είναι τόσο  καταπονημένο από τα πολλά περιστατικά, οπότε αυξάνεται  ο κίνδυνος σφάλματος. Παρά ταύτα όμως, υπάρχει πολύ  μεγάλη επιτυχία στην αντιμετώπιση επειγόντων και εκτάκτων περιστατικών και φροντίζουν όλοι τους εισαχθέντες  με αυταπάρνηση,  ικανοποιητικά και επαρκώς. Τα πράγματα χαλάνε, όταν τα νοσήματα είναι χρόνια. Η δωρεάν νοσηλεία, αναπόφευκτα δημιουργεί  καθυστερήσεις και ουρές,  παράπονα και  τα λεγόμενα «φακελλάκια».


Επειδή η ιατρική στην Ελλάδα, κατέληξε ετερόφωτος, διότι την μαθαίνουμε έξω και  την εφαρμόζουμε γυρίζοντας μετά από χρόνια  στην χώρα μας,  αλλά σιγά- σιγά, όταν φθάσουμε στα ανώτατα κλιμάκια, είμαστε πλέον παλιοί. Και ενώ πρέπει να έλθουν οι νέοι, να αναλάβουν την σκυτάλη, εν τούτοις δεν μπορούν να στελεχώσουν τα κρατικά νοσοκομεία, διότι είναι κατειλλημένα από τους παλαιούς. Δεν είναι τυχαίο, ότι η στελέχωση των ιδιωτικών νοσοκομείων και των κλινικών είναι πρώτης τάξεως, διότι  διαθέτουν  πολύ νέο αίμα και γεμάτους όρεξη, δραστήριους, επιστήμονες.


«Ε.Ε.»: Ποιό είναι το επίπεδο Ιατρικής στην Ελλάδα;

- Είναι πάρα πολύ υψηλό. Και είναι υψηλό, διότι έχουμε μετάγγιση γνώσεων από μεγάλα ιατρικά κέντρα του εξωτερικού και με την Ιατρική, πάντα ασχολούνται τα πιο δυνατά μυαλά. Στην δική μου εποχή, ήταν τόσο αυστηρά τα κριτήρια, που  εισήγοντο στην Ιατρική σχολή μόνον 200  υποψήφιοι, επιλεγμένοι   ανάμεσα σε χιλιάδες. Πιθανόν σήμερα, με την ύπαρξη τόσων πολλών Ιατρικών σχολών τα κριτήρια εισαγωγής να μην είναι και τόσο αυστηρά. Έχει προστεθεί και  ένα σημαντικό  ποσοστό ιατρών, που εκπαιδεύονται στο εξωτερικό και μάλιστα στις ανατολικές χώρες με αποτέλεσμα να έχουμε και από έναν ιατρό σε κάθε 200 κατοίκους, ενώ ο μέσος όρος στην Ευρώπη, είναι  560.



«Στην Ελλάδα αντιστοιχεί ένας ιατρός κάθε 200 κατοίκους, ενώ ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι 1 : 560.»

    

«Ε.Ε.»: Μιλήστε μας για τα εμβόλια. Βοηθούν τον οργανισμό, ή τον καταστρέφουν; Στα σχολικά μου χρόνια είχα ζήσει το θάνατο μιάς δεκαπεντάχρονης συμμαθήτριάς μου δύο ημέρες μετά την πρώτη δόση του λεγόμενου «τριπλού» εμβολίου.

- Τα εμβόλια, παρέτειναν την ζωή των ανθρώπων, γιατί νίκησαν τις επιδημίες. Η ζωή επιμικύνθηκε  πάρα πολύ, κυρίως από τις βελτιωμένες συνθήκες πολιτισμού, την καθαριότητα των ανθρώπων, την καθαριότητα  του πόσιμου ύδατος, την κατανόηση, του ότι τα παιδιά δεν θα πρέπει να μοιράζονται το ίδιο γλειφυτζούρι ανά δέκα, πράγμα που ήταν φορέας ασθενειών κ.λπ.. Αλλά το πιο σημαντικό άλμα έγινε με τα αντιβιοτικά, που άλλαξαν πολλά πράγματα. Η κατάχρηση χωρίς την συνταγή του θεράποντος ιατρού, είναι που δημιουργεί τις πολλές παρενέργειες και προβλήματα, όχι η λελογισμένη χρήση.


Κάποτε, η σύφιλις, χρειαζόνταν 10 χρόνια θεραπείας, στην περίπτωση που μπορούσε να θεραπευθεί, αλλά με την εμφάνιση της πενικιλλίνης, θεραπεύεται σε ημέρες. Η φυματιώδης μηνιγγίτις, που «θέριζε» τα παιδιά, αντιμετωπίστηκε με τη  στρεπτομυκίνη με μεγάλη επιτυχία, ενώ το εμβόλιο της γρίππης, σώζει πάρα-πάρα πολλούς ανθρώπους. Το ποσοστό επιτυχίας των εμβολίων είναι απείρως μεγαλύτερο από τα  ατυχήματα, που σίγουρα συμβαίνουν.


«Ε.Ε.»: Τι συμβαίνει με τις πανδημίες; Η ανθρωπότητα δοκιμάστηκε σκληρά το έτος 1918, από μια πανδημία που είχε εκατομμύρια θύματα κυρίως στον νεαρό πληθυσμό.  Σήμερα, προσπαθούν να μας πείσουν, ότι τα πρώτα μικρόβια, προήλθαν από το διάστημα, μολύνθηκαν πρώτα τα πτηνά και κατόπιν ο ιός μεταφέρθηκε στους ανθρώπους.

- Πράγματι, η γρίππη εκείνη, σκότωσε πολύ περισσότερους απΆ ότι ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, γιατί είχε  σαράντα  εκατομμύρια θύματα, αλλά γιατί θάπρεπε να έχει έλθει από Διάστημα;  Μεταλλάξεις ιών γίνονται συχνότατα. Ακόμη και το εμβόλιο της γρίππης, μόνο για δυό-τρία χρόνια είναι ασφαλές, μετά από το διάστημα αυτό μπορεί να μεταλλαχθεί.

    

¶ν και η εισβολή μικροβίων από το διάστημα θα σήμαινε, ότι υπάρχει ζωή, εγώ πιστεύω, ότι από το διάστημα μόνον μετεωρίτες και κοτρώνες μπορούν να μας έλθουν. Αμφιβάλλω, ότι μπορεί να φέρουν σωματίδια. Οι πανδημίες μεταφέρονται ταχύτατα με τα αεροπλάνα. Παλιά, άν κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου ταξιδιού με πλοίο στην μέση του ωκεανού διαπίστωναν θανάτους από πανώλη ή από άλλες ασθένειες, απαγορευόταν η προσέγγιση του πλοίου στην ακτή, για να μην μεταδοθεί η αρρώστεια. Σήμερα, με τις αερομεταφορές, οι ιοί μεταφέρονται και μεταλλάσονται με πολύ μεγάλη ταχύτητα.

    

«Ε.Ε.»: Για την ευθανασία, τι άποψη έχετε; Πάντα το ζητούμενο είναι ο ασθενής να μην πονάει, αλλά όταν ζει και αναπνέει μέσω μηχανημάτων, τότε  πώς κατοχυρώνεται νομικά  ιατρός και  ασθενής για την ευθανασία;

- Η ευθανασία, είναι ένα τεράστιο πρόβλημα, με χίλιες αντικρουόμενες και αλληλοκαταργούμενες απόψεις. Κάποια μέτρα έχουν ληφθεί σε Ολλανδία και Φλαμανδία, όπως και στην Γερμανόφωνη Ελβετία.  Εκεί, όταν ένας άρρωστος έχει  ανίατο νόσημα, που ο ιατρός αδυνατεί να θεραπεύσει, και έχει ακόμη τις αισθήσεις του μπορεί να ζητήσει από τον ιατρό την ευθανασία, που γίνεται αποδεκτή.  Δεν εφαρμόζεται όμως, στις περιπτώσεις, που κάποιος θα εμφανισθεί στο ιατρείο λέγοντας «θέλω να αυτοκτονήσω».


Μια άλλη μορφή είναι να διακόψει ο γιατρός μια περιττή θεραπεία. Αυτό γινόταν σε παλαιότερες εποχές, όπου ο άρρωστος πέθαινε στο σπίτι του, περιτριγυρισμένος από συγγενείς, φίλους, τα παιδιά του και τα εγγόνια του, εάν είχε. Τότε ο γιατρός μπορούσε να του δώσει μια μεγαλύτερη δόση μορφίνης, να του διακόψει την θεραπεία κ.λπ. Σήμερα, που δεκάδες ασθενών  καταφεύγουν στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, αυτό είναι αδύνατον, γιατί και ο γιατρός θα κατηγορηθεί και απαγορεύεται από τον νόμο.


Πιστεύω ότι καθήκον του ιατρού, δεν είναι μόνον η διατήρηση της ζωής του ασθενούς, αλλά και η  διακοπή μιας άχρηστης θεραπείας, που θα παρατείνει μια εντελώς  άχρηστη ζωή. Η μέση οδός σήμερα, είναι η λεγόμενη « παρηγορητική ιατρική», που κρατάμε μισο-ναρκωμένο τον ασθενή, αλλά δεν ξέρουμε εάν πονάει ή όχι, όπως δεν ξέρουμε και τι ακριβώς είναι αυτό που θέλει.

    

ΣΆ αυτό το θέμα υπάρχει μεγάλη υποκρισία αλλά και φόβος για το τι τερατώδη πράγματα μπορούν να συμβούν στο μέλλον ειδικά σε  ευκατάστατους ανθρώπους, σε πολυεκατομμυριούχους ή μεταξύ  συζύγων, που θέλουν να απαλλαγούν ο ένας από τον άλλον.


«Ε.Ε.»: Πως προέκυψε η ζωή; Τι πιστεύετε, ότι γίνεται μετά θάνατον;

- Το ανθρώπινο σώμα, είναι φιαγμένο από νάτριο, κάλλιο, υδρογόνο κ.λπ.. Η χημική ένωση όλων αυτών των στοιχείων, σιγά- σιγά, συνέθεσε το απλό κύτταρο σε κάτι, που μπορούσε να αναπαραχθεί και μετά να προσαρμοσθεί στις συνθήκες. Αυτή η μακρά πορεία των αλληλεπιδράσεων κατέληξε στην εμφάνιση του ανθρώπου. Όταν ο άνθρωπος πεθαίνει, το σώμα του γίνεται λίπασμα, αφού γίνεται τροφή σε οργανισμούς όπως σκουλήκια, φυτά κ.λπ.. Αυτή είναι και η έννοια της αθανασίας, ότι τα υλικά του ανθρώπινου σώματος δεν πεθαίνουν, αλλά μεταλάσσονται σε κάτι άλλο. Τίποτα δεν πάει χαμένο, αυτή  ήταν και είναι η εξέλιξη.


«Ε.Ε.»: Πόσο αρχαία είναι η άσκηση της Ιατρικής;

- Ασφαλώς είναι παλαιά, τόσο, που δεν μπορούμε να την προσδιορίσουμε. Φαντάζομαι, ότι από  την εποχή που οι άνθρωποι άρχισαν να ζουν όλοι μαζί σε μικρές κοινωνίες, άρχισαν και να βοηθούν ο ένας τον άλλον στον τομέα των ασθενειών. Σιγά - σιγά άρχισαν να ξεχωρίζουν ποιές αρρώστιες εμφανίζονται το καλοκαίρι, ποιές  το χειμώνα και σιγά-σιγά  ανακάλυψαν φυτά και ορυκτά, που τους βοηθούσαν να αναρρώσουν, ενώ αργότερα  άρχισε και η καταγραφή τους.



«Οι καταπληκτικοί εκείνοι γιατροί, κυρίως μετά τον Ασκληπιό, αγνόησαν το ''θείον'' και  στράφηκαν στην πραγματικότητα.»

«Ε.Ε.»: Ποια είναι η άποψή σας για τους αρχαίους ιατρούς, όπως τον Ασκληπιό, τον Ιπποκράτη, τον Γαληνό, τον Διοσκουρίδη;

- Υπάρχει τίποτε καλύτερο από την Ελλάδα του 7ου μέχρι του 4ου αι. π.Χ.; Οι καταπληκτικοί εκείνοι γιατροί, κυρίως μετά τον Ασκληπιό, αγνόησαν το «θείον» και  στράφηκαν στην πραγματικότητα. Κι εκεί ακόμη υπήρχε βέβαια ένα είδος υποκρισίας, γιατί και τα Ασκληπιεία είχαν ένα θρησκευτικό στοιχείο.



    Ελλάδα, σήμερα: Eικόνα θαλάμου νοσοκομείου. Πρόκειται για θάλαμο του 2ου ορόφου του Αρεταίειου Νοσοκομείου (δεξιά), όπου είχε νοσηλευθεί ο ¶γιος Νεκτάριος προτού πεθάνει. Πλήθος ανθρώπων διέρχεται καθημερινά από το θάλαμο αυτό, σταυροκοπιέται κι ανάβει κεριά στον προθάλαμο (αριστερά), που θυμίζει εκκλησία ή μοναστήρι, παρά νοσοκομείο. Παρόμοια κατάσταση συμβαίνει και σε θάλαμο άλλου ορόφου του ίδιου νοσοκομείου, που είχε νοσηλευτεί ο πρώην αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος.



«Ε.Ε.»: Η απαλλαγή της Ιατρικής από κάθε είδους δοξασίες είναι τόσο δύσκολη;

- Είμαι 100% υπέρ της αποθρησκειοποίησης της Ιατρικής. Δεν έχουμε όμως, τη δύναμη να το εφαρμόσουμε. Στις δικατορίες έχουν έντονο θρησκευτικό στοιχείο, στις δημοκρατίες όμως ποιός κυβερνάει;  Κυβερνάει ο λαός. Ποιός είναι όμως, ο λαός; Είναι το 10%. Για να είμαστε ειλικρινείς, ας δούμε εδώ στον τόπο μας, ποιό είναι το άλλο 90%, που κυβερνάει τον τόπο. Η Κυβέρνηση, ή η Αντιπολίτευση; Τον τόπο τον κυβερνάει ένα ποσοστό ισχυρών πλουσίων ανθρώπων, που κατέχουν τα μέσα, που μπορούν να επηρεάσουν τον πολύ κόσμο, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, εφημερίδες, αθλητικές ομάδες και από κάτω είναι τα συνδικάτα, τα οποία τρομοκρατούν τις κυβερνήσεις κι εξασφαλίζουν προνόμια, για εκείνους, που είναι κοντά τους. Αυτό που λέγεται, ότι στη σημερινή δημοκρατία η πλειοψηφία είναι αυτή που κυβερνάει, δεν είναι αλήθεια. (A. Pέτoυλα).



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 32698 έγραψε...
Μάλιστα ! Ενας γιατρός άθεος που πιστεύει ομως στην τύχη και οτι οι άνθρωποι είμαστε ενα πολυ καλο λίπασμα . Κατα την γνώση - γνώμη του τα εμβόλια ειναι σωτήρια και βοήθησαν λιγο και οι συνθήκες υγιεινής ,πανω απο ολα ομως τα φάρμακα ειναι που κανουν την δουλειά! Ο γιατρός αυτος ειναι και καθηγητής και διδάσκει τους νέους γιατρούς . Εμείς ομως εξακολουθούμε να αναρωτιόμαστε τι παει στραβά στον τομεα της υγείας . Εχει δει κανενας σας έναν τέτοιο καθηγητή την στιγμή που πεθαίνει η οταν πεθαίνει το παιδι του ; Έχετε ακούσει τι λένε αυτοί οι επιστήμονες τέτοιες στιγμές ; Εγω εχω δει και εχω ακούσει . "Θεέ μου , σώσε με " λένε ,κλαίγοντας ! Οποιος δεν εχει βιώσει τον καρκίνο ,το aids , τον ακρωτηριασμό ,την θέα του θανάτου πρόσωπο με πρόσωπο , δεν εχει το δικαίωμα τα προσβάλει τα πιστευω όλων αυτών των ανθρώπων που χαροπαλεύουν . Με ποιο δικαίωμα ,με ποια ιδιότητα εκτός του καρδιολόγου , αφαιρεί αυτος ο γιατρός , την ελπιδα για ζωη ; Με ποιο δικαίωμα αφαιρεί το δικαίωμα στην νόηση και κατανόηση της ύπαρξης μας ; Επειδή εχει παραστεί σε μερικά σεμινάρια και εργαστήρια του εξωτερικού ( πληρωμένα απο εμάς ) ειναι και ο απόλυτος γνώστης της ζωης ; Για καθε φράση του υπάρχουν άπειρες μελέτες που τον αντικρούουν και καταρρίπτουν . Λυπάμαι πραγματικά οταν βλέπω τέτοιου είδους όντα να εχουν βημα και να προωθούν θεωρίες και απόψεις που μόνο στόχο εχουν τον πλουτισμό τους μεσα απο την απόγνωση και κατάθλιψη που διασπείρουν ! Ακομα και ο φανατικότερος άθεος , ειμαι σίγουρος οτι δεν μπορεί να συμμεριστεί τις απόψεις αυτου του ατόμου . Γιατι μόνο απόψεις εκφράζει χωρίς καμία επιστημονική τεκμηρίωση .
05.03.2015, 11:15:14





Ανώνυμος 36778 έγραψε...
Ενώ εσύ δικέ μου, εκφράζεις επιστημονικές και τεκμηριωμένες απόψεις...αχαχαχαχαχαχαχα
22.01.2016, 17:00:11






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

9+9=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...