Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ
‟ΑΒΑΤΟΝ”
Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ
ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ


Οι σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές
ενός οικονομικού γίγαντα


Έγραψε στις 31.03.2009 ο/η:

Επιστροφή

  Πολύς λόγος γίνεται τα τελευταία χρόνια για την φορολογική πολιτική των κυβερνήσεων στα ακίνητα. Η ανάγκη του κράτους για μόνιμα έσοδα κατευθύνει, απΆ ότι φαίνεται, τους κυβερνώντες στην μόνιμη καθιέρωση φορολογικού τέλους για όλα τα ακίνητα. Για όλα όμως;


     Το Ενιαίο Τέλος Ακινήτων (Ε.Τ.ΑΚ.) αναλύεται διεξοδικά, με την μορφή οδηγιών, στα τεύχη 708, 709 του 2008 του επίσημου φορολογικού περιοδικού «ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ», όπου παρουσιάζονται αναλυτικά τα είδη των ακινήτων, που υποβάλλονται στον φόρο. Εάν εξετάσει κανείς, πέρα από πολιτικές πεποιθήσεις, τον ρόλο του μέτρου, πιθανότατα θα καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι η ίδια η ύπαρξη αλλά και η χρήση του ακινήτου αποδίδει και στην υπόλοιπη κοινωνία, δηλαδή και σε αυτούς που δεν έχουν τίποτε, κάποια οφέλη, που απορρέουν από την ορθολογιστική χρησιμοποίηση του φόρου από το κράτος. Πρόκειται δηλ. για μία συνεισφορά των πολιτών, που έχουν ακίνητα, σε ολόκληρη την κοινωνία. Επομένως είναι απόλυτα λογικό, ότι από την συνεισφορά εξαιρούνται τα ακίνητα, που ανήκουν στο κράτος, τα δεσμευμένα από την αρχαιολογική υπηρεσία του ΥΠ.ΠΟ., τα ακίνητα που αφορούν δασικές εκτάσεις και τα ακίνητα ξένων πρεσβειών με τον όρο της αμοιβαιότητος.


     Ως εδώ όλα είναι κατανοητά και ορθά. Στο άρθρο 8 όμως του Ε.Τ.ΑΚ., δηλαδή στις απαλλαγές ακινήτων, φαίνεται πεντακάθαρα ο δάκτυλος της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας, η οποία έχει επιτύχει με την ανοχή ή ακόμη και την συνδρομή του κράτους, τα εξής άδικα και ανομολόγητα: Παραβιάζοντας κατάφωρα το σχετικό άρθρο του Συντάγματος, που σαφώς αναφέρει, ότι όλοι συνεισφέρουν ανάλογα με τα εισοδήματά τους, ο φορολογικός αυτός νόμος εξαιρεί τον γιγάντιο αυτόν οργανισμό, που και ο ίδιος δεν ξέρει τι έχει. Ας δούμε λοιπόν λίγο αναλυτικά τις διευκρινίσεις του υπουργείου (οι επισημάνσεις με έντονα στοιχεία είναι του γράφοντος):


     «ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ», τεύχος 708/ Ιούνιος 2008/σελ. 988, 989

     1. «Παρ. 8 : Οι κατά την παρ. 2 του άρθρου 13 του Συντάγματος γνωστές θρησκείες και δόγματα, το Ιερό Κοινό του Παναγίου Τάφου, η Ιερά Μονή του Όρους Σινά, το ¶γιο Όρος, το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας απαλλάσσονται από φόρους για τα ιδιοχρησιμοποιούμενα ακίνητά τους, καθώς και γιΆ αυτά, που χρησιμοποιούν για το λατρευτικό τους έργο» και παρακάτω:


        «Στην έννοια των ιδιοχρησιμοποιούμενων ακινήτων συμπεριλαμβάνονται:

       α. οι κάθε είδους ναοί (ενοριακοί, ιδρυμάτων, νεκροταφείων, παρεκ-κλήσια, εξωκκλήσια) ακόμη και οι ιδιόκτητοι ναοί (με εξαίρεση τους ιδιωτικούς κτητορικούς ναούς, που δεν έχουν τεθεί σε κοινή λατρεία).

        β. Οι ιερές μονές.

        γ. Οι τόποι γενικά κοινής λατρείας.»


     Και παρακάτω: «
Σωματεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που επιδιώκουν μόνο θρησκευτικούς σκοπούς και δικαιοπρακτούν για λογαριασμό των αντιστοίχων εκκλησιών - ευκτήριων οίκων γνωστής θρησκείας και δόγματος, με τους οποίους συνδέονται άμεσα, επειδή αυτοί στερούνται νομικής προσωπικότητος, δικαιούνται αυτά την ανωτέρω απαλλαγή από τον φόρο. Δεν τάσσεται ουδεμία προϋπόθεση στην οργανωτική μορφή της θρησκευτικής κοινότητας, που αποτελεί τον ναό - ευκτήριο οίκο ή μονή, πλην του ότι πρέπει να πρεσβεύει γνωστή θρησκεία η δόγμα... Η υπόλοιπη ακίνητη περιουσία των ανωτέρω νομικών προσώπων έχει την ίδια φορολογική αντιμετώπιση με το Ελληνικό Δημόσιο...»

       

       Και για την επέκταση και ολοκλήρωση της «νόμιμης» αυτής αντιλαϊκής διάκρισης έρχεται και το κερασάκι στην τούρτα:


        Τεύχος 709/σελ. 1144, 1145:

       2. Παρ. 1: «...Ωστόσο τα σχολεία, που ανήκουν σε γνωστές θρησκείες και δόγματα, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 13 του Συντάγματος, δεν απαλλάσσονται του ενιαίου τέλους ακινήτων, παρά μόνον αν έχουν ως σκοπό την εκπαίδευση των μελλοντικών λειτουργών του αντιστοίχου θρησκεύματος η δόγματος».


        Και αμέσως παρακάτω:

        3. Παρ.2: «Επίσης, καθώς με την παρ. 2 του άρθρου 13 του Συντάγματος, κάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με την λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα, τα ακίνητα που παραχωρούνται χωρίς αντάλλαγμα από νομικό πρόσωπο γνωστής θρησκείας και δόγματος σε νομικό πρόσωπο ιδίας κατηγορίας (γνωστή θρησκεία η δόγμα), για την επιτέλεση των θρησκευτικών σκοπών τους, απαλλάσονται του Ε.Τ.ΑΚ. (π.χ. ιερός ναός που έχει στην κυριότητά του ακίνητο, το οποίο παραχωρεί χωρίς αντάλλαγμα σε άλλον ιερό ναό, προκειμένου να το χρησιμοποιήσει, για να στεγάσει τα γραφεία της ενορίας του, απαλλάσσεται για το συγκεκριμένο ακίνητο από το Ε.Τ.ΑΚ). Επιπλέον τα ημιτελή κτίσματα, που προορίζονται αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση των λατρευτικών σκοπών κάθε γνωστής θρησκείας η δόγματος, απαλλάσονται του Ε.Τ.ΑΚ...».


        Και η χαριστική βολή:

        4. Παρ. 5: «Για τα απαλλασόμενα ακίνητα των νομικών προσώπων δεν απαιτείται η αναγραφή αξίας. Ειδικά τα νομικά πρόσωπα, που δεν υποχρεούνται στην αναγραφή των απαλλασόμενων ακινήτων τους –δηλ. Ελληνικό Δημόσιο, Ο.Τ.Α., γνωστές θρησκείες– και έχουν στην κατοχή τους μόνο τέτοιου τύπου ακίνητα, υποχρεούνται στην υποβολή δήλωσης με την αναγραφή της σχετικής παρατήρησης στις σημειώσεις υπόχρεου...»


Ιερές φοροαπαλλαγές με... κρατικές ευλογίες

 Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά, που βρίσκεται η ληστεία εις βάρος του ποιμνίου και ημών των υπολοίπων. ΚατΆ αρχήν υπάρχει η, υποτίθεται, δημοκρατική επίκληση «κάθε γνωστής θρησκείας και δόγματος» του Συντάγματος. Εδώ όμως δεν καθορίζεται τι σημαίνει το «γνωστή θρησκεία». Πολύ λογικό είναι, ότι μία θρησκεία, που δημοσιεύει αρχές και δόγματα με ένα άρθρο στην εφημερίδα, δηλώνει την έδρα της (π.χ. το γραφείο μου) και έχει ένα καταστατικό (πολύ εύκολο πράγμα – απαιτούνται λίγα μέλη), γίνεται αμέσως γνωστή θρησκεία και δικαιούται τα νόμιμα. Βέβαια υπάρχει ένας σοβαρός σκόπελος. Πρέπει να υπάρχει έγκριση από τον τοπικό μητροπολίτη της «επικρατούσας θρησκείας», δηλαδή της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας. Αν και το τελευταίο σαμποτάρει όλη την επίφαση δημοκρατικότητος της αναφοράς σε «κάθε γνωστή θρησκεία η δόγμα», όλη η ιστορία γίνεται, για να ωφεληθεί ο τεράστιος οικονομικός οργανισμός, που λέγεται Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία και η οποία κατέχει την μερίδα του λέοντος.

 

       Και να πως μπορεί να ωφελείται:

        1. Απὸ το τεράστιο μέγεθος της περιουσίας, η οποία έχει διασπαρεί (από ιστορικούς λόγους αλλά και επίτηδες) σε χιλιάδες ιδρύματα κ.λπ. νομικά πρόσωπα, ώστε χρειάζεται να ασχοληθούν όλα τα τοπογραφικά γραφεία και υποθηκοφυλακεία για την διαπίστωση και αποτίμησή της. Και μόνο η γνώση και δημοσίευση του μεγέθους της περιουσίας αυτής θα προξενούσε τέτοια κατακραυγή, ώστε θα επέβαλε στο επίσημο κράτος, που τσιγκουνεύεται την παροχή βοηθήματος πετρελαίου στους φτωχούς συνταξιούχους, τουλάχιστον την φορολόγησή της.


      2. Τ Υπουργείο Πολιτισμού, με λεφτά των φορολογουμένων, αναπαλαιώνει εκκλησίες, μοναστήρια και τα παραδίνει στους χρήστες ρασοφόρους δωρεάν. Επίσης αντίστοιχες δαπάνες δίνονται και γίνονται αμέσως δεκτές (αλλοίμονο!) από την «φράγκικη» Ευρωπαϊκή Ένωση (δηλαδή και πάλι από δικά μας λεφτά). Γιατί να μην απαλλάσσεται και κάποιος ιδιώτης, που προβαίνει με δικά του οικονομικά μέσα στην αναπαλαίωση της οικίας του;


      3. Υπάρχουν πάρα πολλά ακίνητα εν υπνώσει, δηλ. διαμερίσματα κτίρια και οικόπεδα, που αφήνουν διάφοροι, κυρίως θρησκόληπτοι, στην Εκκλησία. Τι εμποδίζει την Εκκλησία να τα δηλώνει ως γραφεία η ωφέλιμους γιΆ αυτήν χώρους, ώστε να εντάσσονται στο ευεργέτημα; Ποιός πραγματοποιεί έλεγχο, ώστε να διαπιστώνεται η αλήθεια αυτών, που έχουν δηλωθεί, καθώς και η πραγματική χρήση;








Και μόνο

η γνώση

και δημοσίευση

του μεγέθους

της περιουσίας

της Εκκλησίας

θα προξενούσε

τέτοια κατακραυγή,

ώστε θα επέβαλε

στο επίσημο κράτος,

που τσιγκουνεύεται

την παροχή

βοηθήματος πετρελαίου

στους φτωχούς

συνταξιούχους,

τουλάχιστον

τη φορολόγησή της.

       4. «Ιδιοχρησιμοποιούμενο ακίνητο» θεωρείται ένα μοναστήρι μαζί με την περίμετρό του, η οποία μπορεί να είναι εκατοντάδες ή και χιλιάδες στρέμματα. Τα στρέμματα αυτά συνήθως νοικιάζονται για εκμετάλλευση σε αγρότες, με το αζημίωτο φυσικά, επομένως αποφέρουν εισόδημα, που φυσικά είναι άγνωστο και αφορολόγητο.


        5. Γιατί το κράτος να μην φορολογεί τα εκκλησιαστικά σχολεία, εφΆ όσον παράγουν μόνον ιερωμένους, οι οποίοι αμέσως προσλαμβάνονται σαν δημόσιοι υπάλληλοι, με όλα τα δικαιώματα των υπολοίπων και οι οποίοι πληρώνονται με ξεχωριστό κονδύλι του κρατικού προϋπολογισμού (για το 2008 είχε εγγραφεί το μικροποσόν των 200.000.000 ευρώ στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Παιδείας για μισθοδοσία ιερωμένων). Τι διαφέρουν αυτά από τα Ι.Ε.Κ., λοιπά εκπαιδευτήρια ωφέλιμα στην κοινωνία κ.λπ.;


        6. Πως γίνεται η φορολόγηση των αντικειμένων λατρείας, που υπάρχουν στο «ιδιοχρησιμοποιούμενο ακίνητο» ενός ιερού ναού; Για να δώσω ένα αριθμητικό παράδειγμα, κατά πληροφορία ενός φίλου μου, σχετικού με αυτά, ένα κερί κοστίζει στην εκκλησία 0,02 ? (με την επιστροφή για ξαναλειώσιμο και επαναχρησιμοποίηση). Αν λάβουμε υπΆ όψη, ότι και με τους πιο αυστηρούς υπολογισμούς, ο κάθε πιστός έχει δώσει στο παγκάρι το ποσόν των 0,30 ? κατά μέσο όρο, έχουμε μία επιχείρηση, που ασταμάτητα κερδίζει, για το πιο ευτελές προϊόν που διαθέτει, 1.500% ποσοστιαίο κέρδος. Ας μου πει το Υπουργείο Οικονομικών μία ανάλογη επιχείρηση στην Ελλάδα. Αυτά μη λαμβανομένων υπΆ όψη των υπολοίπων εκδηλώσεων, όπως γάμοι, βαφτίσια, μνημόσυνα κ.λπ..


        7. Είναι πολύ εύκολο για ένα μοναστήρι, που βρίσκεται π.χ. στην Στερεά Ελλάδα, να δηλώσει ένα διαμέρισμα, που του παραχωρεί ένας πιστός και αυτό βρίσκεται στη Μακεδονία, ότι το έχει παραχωρήσει για γραφεία ενός τοπικού ναού η μοναστηριού, ώστε να ενταχθεί, σύμφωνα με τον νόμο, και αυτό στο ευεργέτημα του νόμου.


Εξώδικο στο Υπουργείο Εθνικής ¶μυνας έστειλε ο μητροπολίτης Μεσσηνίας για το κλείσιμο του Στρατιωτικού Μουσείου Καλαμάτας, που στεγάζεται σε κτίριο της Μητρόπολης, το οποίο είχε δωρηθεί από ιδιώτη.


   Χαρακτηριστικό παράδειγμα η έξωση, που κάνει ο μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Σαββάτος (τελευταίος τυχερός και ευεργετηθείς από τον Χριστόδουλο) στο Στρατιωτικό Μουσείο Καλαμάτας από το κτίριο, όπου στεγάζεται και που είχε παραχωρηθεί, χωρίς μίσθωμα, από τον προηγούμενο εκλιπόντα μητροπολίτη. Η αιτιολογία είναι, ότι η παραχώρηση χωρίς αντάλλαγμα είναι παράνομη και η Μητρόπολη ...φορολογείται (sic) βάσει τεκμαρτού μισθώματος (εφημ. «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» Μεσσηνίας της 25/7/2008). Σχετικά με αυτό υπέβαλε γραπτή δήλωση, εκφράζοντας την λύπη του και ο πρώην υφυπουργός ¶μυνας και βασικός συντελεστής της κατασκευής και εξοπλισμού του Μουσείου κ. Λαμπρόπουλος.


      Αλήθεια, οι τούρκοι τι αντάλλαγμα έπαιρναν, για να επιτρέπουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία να καρπούται το σύνολο σχεδόν της επικρατείας κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας; Ή τι αντάλλαγμα παίρνουν οι χιλιάδες αφελείς, που πείστηκαν και δυστυχώς εξακολουθούν να πείθονται από τους ρασοφόρους, ώστε να αφήσουν την περιουσία τους στην Εκκλησία, ως μεταθανάτια κατάθεση;

      

      8. Γιατί δεν απαιτείται η αναγραφή της αντικειμενικής αξίας των απαλλασσόμενων από τον φόρο ακινήτων, που ανήκουν στην Εκκλησία; Εδώ στις εφορίες κάθε μέρα γίνεται μάχη για τον προσδιορισμό της αξίας των ακινήτων, που πωλούνται η κληρονομούνται, συντάσσεται κτηματολόγιο με σοβαρό κόστος για τον λαό για τον ακριβή προσδιορισμό της θέσης, της ιδιοκτησίας και της αξίας του κάθε ακινήτου, και ο μεγαλύτερος οικοπεδούχος (και οικοπεδοφάγος) της χώρας δεν υποχρεούται να δηλώσει την αντικειμενική αξία των ακινήτων, που καρπούται και εκμεταλλεύεται. Χώρια η αξία αυτών, που περιέχονται σε αυτά. Αυτό γίνεται, γιατί εκτός των άλλων η Εκκλησία έχει σε κάθε πόλη πολλά κεντρικά κτίρια, των οποίων η αξία είναι τεράστια.












«Τα χρήματα εδώ»

για ιερά αφορολόγητα έσοδα.

 

       9. Γιατί τα σωματεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα (της παρ. 1 του παρόντος) να έχουν την ίδια φορολογική αντιμετώπιση με τα ακίνητα του Δημοσίου; Όλα αυτά τα ακίνητα είναι προϊόντα εργασίας των ανθρώπων, που τα κληροδότησαν για την σωτηρία της ψυχής τους και οφείλουν να συνεισφέρουν στις επερχόμενες γενιές έσοδα για τις Υπηρεσίες του Κράτους, για τις οποίες συνεισφέρουν αγογγύστως οι υπόλοιποι. 


       10. Γιατί, ενώ στα δημόσια κτήρια, που νομίμως απαλλάσονται από τον φόρο, η απαλλαγή δεν ισχύει για τα μέρη των ακινήτων, που χρησιμοποιούνται για λοιπές χρήσεις - κυλικεία, αναψυκτήρια, κ.λπ.;


*      *      *

   Είμαι σίγουρος, ότι οι Υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών, με την εμπειρία που έχουν αποκομίσει από το κυνήγι των επαγγελματιών και των μισθωτών, μπορούν με μία απλή εντολή να εξασφαλίσουν το δίκαιο φόρο που οφείλεται, χρόνια τώρα, από τους άεργους ρασοφόρους. Επίσης είναι άλλο τόσο σίγουρο, ότι το ποσό, που μπορεί να συγκεντρωθεί, φθάνει και περισσεύει για την οριστική και πλουσιοπάροχη λύση του Ασφαλιστικού, της Δημόσιας Παιδείας και της Υγείας.


       Για να γίνει αυτό όμως, πρέπει να ξυπνήσει επιτέλους ο λαός και να υπάρξει η πολιτική βούληση των κυβερνώντων. (Αιρετικός).



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή




ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

9+9=





Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...