Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ


Βασικό κύτταρο αναπαραγωγής
της συντηρητικής ιδεολογίας

Ένας ιδεολογικός μηχανισμός,
που εκπαιδεύει τα άτομα να υπακούουν
στην εξουσία (πατέρας),
να αγαπούν την πατρίδα τους (μητέρα)
και το έθνος (οικογένεια)


Έγραψε στις 21.03.2017 ο/η: Ιωακείμογλου Ηλίας

Επιστροφή



Η συμμετοχή στην φαντασιακή κοινότητα που είναι το «Έθνος», μπορεί να είναι μια επιφανειακή πλάνη, πλην όμως δεν είναι ένα επιπόλαιο συναίσθημα. Έχει τις νοητικές και τις συναισθηματικές της ρίζες στον βαθύτερο πυρήνα συγκρότησης των ατόμων ως υποκειμένων, ως προσώπων. Πιο συγκεκριμένα, κάθε άτομο ─για να αναγνωρίσει τον εαυτό του ως υποκείμενο, ως πρόσωπο, ως ξεχωριστή προσωπικότητα με την ιδιαίτερη ατομικότητά της─ χρειάζεται να ταυτιστεί με «τον όμοιό του» και να διαχωριστεί από «τον άλλον».

Στο σημείο αυτό παρεμβαίνει η ιδεολογία, που προσφέρει έτοιμη την εικόνα του Όμοιου, του οικείου, και του Άλλου, του ξένου, μιαν εικόνα προκατασκευασμένη από την οικογένεια και την κοινωνία, σύμφωνα με αυτά που περιμένουν (η οικογένεια και η κοινωνία) από κάθε άτομο, ήδη από την παιδική του ηλικία. «Το παιδί αποδέχεται αυτή την προκατασκευασμένη εικόνα ως μοναδική δυνατότητα που έχει για να υπάρξει ως υποκείμενο», γράφει ο Λουί Αλτουσέρ. (Louis Althusser, Sur la philosophic, editions Gallimard, 1994).

Η οικογένεια είναι η μικρογραφία του «Έθνους» που θα προσφέρει έτοιμη στα παιδιά την εικόνα του Όμοιου, του οικείου, και του Άλλου, του ξένου. Είναι αυτή που μέσα στην απομόνωσή της, την ιδιοτέλειά της και τον επεκτατισμό της, θα διδάξει στα άτομα ποιους να φοβούνται και ποιους να εμπιστεύονται. Στην πιο τρυφερή και εύθραυστη ηλικία, τα άτομα θα προσκολληθούν στη Μητέρα, τον Πατέρα και την Οικογένεια, δηλαδή στους Όμοιούς τους, στους οικείους τους, σε αυτούς που είναι πιο άξιοι εμπιστοσύνης από τους Άλλους, τους ξένους.

Η λατρεία των γονέων και των καταβολών συνοδεύεται αναγκαστικά από το μίσος για τους άλλους που δεν μοιράζονται την οικογενειακή θαλπωρή. Όπως «κάθε θρησκεία είναι θρησκεία της αγάπης για όσους την αναγνωρίζουν, και αντιμετωπίζει με σκληρότητα και μισαλλοδοξία αυτούς που δεν ανήκουν στους κόλπους της» (Sigmund Freud, Ψυχολογία των μαζών και ανάλυση του εγώ, εκδόσεις Επίκουρος, 1977), έτσι και η Οικογένεια περιβάλλει με αγάπη τα μέλη της και αντιμετωπίζει με αδιαφορία ή εχθρότητα τους «ξένους», τους Άλλους. Πρόκειται για ένα αμυντικό μίσος που εύκολα γλιστρά σε ένα καταδιωκτικό μίσος, ισχυρίζεται η Τζούλια Κρίστεβα (Julia Kristeva, Έθνη χωρίς Εθνικισμό, Εναλλακτικές εκδόσεις, 1997) και δεν έχουμε κανένα λόγο να μη συμφωνήσουμε μαζί της. Η λατρεία και το σύστοιχό της μίσος, πραγματοποιούνται μέσα σε συνθήκες απόσυρσης στον ιδιωτικό κόσμο που διατηρεί τη ζεστασιά και τα χαρακτηριστικά του πρωτόγονου παραδείσου της οικογένειας των ανώτερων θηλαστικών.
 
 


 

 
Ως εν ουρανώ και επί της γης...
 


Οι αναπαραστάσεις της Πατρίδας και του Έθνους είναι προβολές της εικόνας της Μητέρας και της Οικογένειας. Χρησιμοποιούμε την έκφραση «η μητέρα-πατρίδα»· κανείς δεν διανοήθηκε να πει «πατέρας-πατρίδα» ─ απ' όπου απορρέει και το λογοπαίγνιο «ματρίδα» (patrie, matrie) της Τζούλια Κρίστεβα.

Αυτομάτως, επάνω στην Πατρίδα προβάλλεται ο συναισθηματισμός που αντιστοιχεί στην καθήλωση του παιδιού στη Μητέρα, ενώ στην εκάστοτε εξουσία προβάλλεται η υποταγμένη αγάπη του στον Πατέρα.

Κάθε εξουσία προσελκύει, εκ μέρους των υποτελών, το σύνολο των συναισθηματικών στάσεων που άλλοτε απευθύνονταν στον Πατέρα. Το ίδιο ισχύει και για την υπέρτατη εξουσία του Θεού: κανείς δεν διανοήθηκε να πει «η Μητέρα-Θεός»· ο Θεός παίρνει πάντοτε τη μορφή του Πατέρα, που αγαπάει, εξουσιάζει, ορίζει τους ηθικούς νόμους, είναι βίαιος και τιμωρεί.





 
Στο «Έθνος» προβάλλεται η αφοσίωση στην οικογένεια, που περικλείει τον απόλυτο σεβασμό στην εκάστοτε εξουσία και την ιερή λατρεία στη Μητέρα. «Το εθνικό αίσθημα είναι η προέκταση των οικογενειακών δεσμών, που βυθίζουν τις ρίζες τους στην καθήλωση στον μητρικό δεσμό». (Wilhelm Reich, Η μαζική ψυχολογία του φασισμού, εκδ. Μπουκουμάνης, 1975).

Όμως, οι οικογενειακοί δεσμοί είναι οι πιο έντονοι, από την άποψη του συναισθηματικού φορτίου. Η προβολή της δομής της Οικογένειας πάνω στο «Έθνος» μετατοπίζει ταυτοχρόνως και το τεράστιο συναισθηματικό φορτίο των οικογενειακών δεσμών στη φαντασιακή κοινότητα των πατριωτών. Η συναισθηματική καθήλωση στη Μητέρα μετατρέπεται σε πατριωτικό συναισθηματισμό.
 





Αυτά εξηγούν την εσωτερική ένταση που νιώθουν οι πατριώτες στη θέα της έπαρσης της εθνικής σημαίας και την ηδονή που απολαμβάνουν με την εκτόνωση που φέρνουν τα δάκρυα του πατριωτισμού. Η Σημαία είναι το φετίχ στο οποίο επενδύεται η συναισθηματική καθήλωση στη Μητέρα, δηλαδή στην εξιδανικευμένη εικόνα της. Εάν πιστέψουμε πέρα για πέρα τον Σίγκμουντ Φρόιντ, τα παραπάνω μάς παραπέμπουν απευθείας στην απώθηση της σεξουαλικής επιθυμίας για τη μητέρα και τη μετατροπή της σε ιερό (επομένως μη ερωτικό) πρόσωπο, ώστε η εικόνα της να μεταφερθεί σε σφαίρες μακρινές και απυρόβλητες από τη σεξουαλικότητα και η επιθυμία να εξαϋλωθεί σε ιερή λατρεία.
 
Αυτήν τη λατρεία προς την ιερή Μητέρα προβάλλει ο πατριώτης στην Πατρίδα του και στη Σημαία.

Η Οικογένεια εκπαιδεύει, λοιπόν, τα άτομα να υπακούουν στην εξουσία (πατέρας), να αγαπούν την πατρίδα τους (μητέρα) και το «Έθνος» (οικογένεια). Μπορεί η Οικογένεια να μην αποτελεί τη βάση του Κράτους, πλην όμως είναι απαραίτητη για την εδραίωση της εξουσίας του μιας και λειτουργεί ως το βασικό κύτταρο αναπαραγωγής της συντηρητικής ιδεολογίας. Δεν είχε άδικο, λοιπόν, ο Χίτλερ όταν έγραφε στο Ο Αγων μου, πως η Οικογένεια είναι το μικρότερο, πλην όμως το σημαντικότερο συστατικό στοιχείο του κρατικού μηχανισμού· ούτε όμως και ο Λουί Αλτουσέρ, όταν έγραφε πως η οικογένεια είναι «ο πιο τρομερός, ο πιο φρικιαστικός, ο απεχθέστερος από όλους τους ιδεολογικούς μηχανισμούς του Κράτους (...) είναι ο ίδιος ο κατεξοχήν τόπος του ιερού, επομένως της εξουσίας και της θρησκείας». (Louis Althusser, Το μέλλον διαρκεί πολύ, εκδόσεις Θεμέλιο. Στο πρωτότυπο, L' avenir dure longtemps, editions Stock/Imec, 1992).

Εάν τέτοιες είναι οι βάσεις του πατριωτικού συναισθηματισμού που προκαλεί η έπαρση της εθνικής σημαίας, ωστόσο παραμένει χωρίς εξήγηση γιατί αυτός ο συναισθηματισμός εκλύεται σε προσδιορισμένες συνθήκες: μέσα σε έναν κόσμο ασάλευτο στον χρόνο, μέσα σε τελετουργικά, μέσα στην επανάληψη, ιδιαίτερα από ανθρώπους που νιώθουν απέχθεια μπροστά στην αλλαγή, την εξέλιξη, την καινοτομία και ακόμη περισσότερο μπροστά στην ανατροπή.

Ο κόσμος του «Έθνους» απαρνείται το πέρασμα του χρόνου· είναι ένα φαντασιακό τοπίο, στο οποίο το παρόν ταυτίζεται με το παρελθόν και το μέλλον. «Ο Λεωνίδας εξακολουθεί να διατηρεί φρουρά στις Θερμοπύλες και τη φρουρά του ενισχύουν οι σημερινοί Έλληνες, ενώ νοητικά και συναισθηματικά συμπαρίστανται όσοι δεν γεννήθηκαν ακόμη, αλλά αυταποδείκτως θα πράξουν ανάλογα αν χρειαστεί». (Δημήτρης Δημούλης, στο ίδιο ό.π.). Η φαντασιακή κοινότητα του «Έθνους» λειτουργεί πέραν του χρόνου, ανεξάρτητα από αυτόν. Έτσι παράγεται το κολλοσιαίο kitsch που θέλει τον Παρθενώνα να τοποθετείται δίπλα στην Αγία Σοφία.

Εδώ ξαναβρίσκουμε την Οικογένεια. Αυτή είναι ο ιδεολογικός μηχανισμός που εκπαιδεύει τα άτομα να ζουν σε έναν κόσμο χωρίς χρόνο. Είναι ένας κόσμος στον οποίο τα γεγονότα δεν είναι διαταγμένα κατά μήκος του άξονα του χρόνου, η σειρά τους επομένως μπορεί να αναδιαταχθεί χωρίς αυτό να μετατρέπει το νόημα τους, ο χρόνος τα αφήνει αναλλοίωτα. Κατά τον Λαινγκ, «ο χώρος και ο χρόνος της οικογένειας προσιδιάζουν στον μυθικό χώρο και χρόνο, στο βαθμό που τείνουν να κινούνται γύρω από ένα κέντρο σε επαναλαμβανόμενους κύκλους». [Ronald D. Laing, Individual and Family Structure, στο P. Lomas (ed.): The Predicament of the Family, Hogarth Press London, 1967].

Τα γεγονότα έρχονται και φεύγουν μέσα στην κυκλική επανάληψη: μπορείτε να αναδιατάξετε όλα τα Χριστούγεννα και τις γιορτές του Πάσχα της ζωής σας, εφόσον συμμετέχετε σε αυτά, σε όποια σειρά θέλετε, και το νόημά τους και το συναισθηματικό περιεχόμενό τους θα παραμείνει το ίδιο ─ μόνο η βιολογική φθορά μπορεί να προκαλέσει αλλαγές· κι αυτές ακόμη δεν αφορούν παρά στις αποχρώσεις των γεγονότων.
 
Η επανάληψη, με τη σειρά της, επιτυγχάνεται με το τελετουργικό. Κάθε γιορτή έχει το τελετουργικό της, έτσι ώστε καθώς γυρίζει ο κύκλος του έτους, το όμοιο να διαδέχεται το όμοιο. Στην περιοδικότητα των τελετουργικών των εορτών προστίθεται η περιοδικότητα της εβδομαδιαίας καθημερινής ζωής· μέχρι που ο χρόνος να αναιρείται και στον στάσιμο κόσμο της Οικογένειας ο συναισθηματικός της πυρήνας να παραμένει αναλλοίωτος.




 
Υπάρχει και χειρότερο, όπως έδειξε ο Λαινγκ στα έργα του The Politics of the Family και Knots: ο κυκλικός χρόνος της Οικογένειας προέρχεται από τους κυκλικούς συλλογισμούς που εδραιώνουν την ύπαρξή της. Οι συλλογισμοί αυτοί είναι κυκλικοί με την έννοια ότι αιτίες και αποτελέσματα συγχέονται, δηλαδή εναλλάσσουν θέση. Πρόκειται για ψευδοσυλλογισμούς μέσω των οποίων εδραιώνεται ένα σύμπαν συναισθημάτων και ιδεών, όπου όλα είναι αυταπόδεικτα και εμφανίζονται ως προφανή.

Ο Λαινγκ δίνει πολλά παραδείγματα τέτοιου είδους κυκλικών συλλογισμών, ορισμένα σύνθετα και ορισμένα απλά. Επιλέγουμε μεταξύ αυτών το απλούστερο: «My mother loves me. I feel good. I feel good because she loves me. I am good because I feel good. I feel good because I am good. My mother loves me because I am good». (Ronald D. Laing, Knots, Vintage Books, 1970). Ο κυκλικός χαρακτήρας των συλλογισμών εντός των οποίων είναι δομημένη η Οικογένεια δεν τίθεται ποτέ σε αμφισβήτηση, ακόμη και όταν μια συγκεκριμένη οικογένεια διέρχεται από περίοδο βαθιάς κρίσης.

Η Οικογένεια, τόπος του ιερού, επομένως της εξουσίας και της θρησκείας, που εγγράφει στα άτομα τις έννοιες του Όμοιου (του οικείου) και του Αλλου (του ξένου), και τους εμφυτεύει μίσος που αντιστοιχεί σε αυτούς (τους ξένους), ιδεολογικός μηχανισμός που μαθαίνει στα παιδιά να συγκροτούν φαντασιακές κοινότητες, να ζουν σε κόσμους χωρίς χρόνο που λειτουργούν με την επανάληψη και τα τελετουργικά, να προσκολλώνται στην εξιδανικευμένη εικόνα της Μητέρας και να υποτάσσονται στην εικόνα της εξουσίας (στον Πατέρα), να είναι υπερήφανοι για τις καταβολές τους, είναι φυσικό να παράγει άτομα που νιώθουν απέχθεια για την αλλαγή, την εξέλιξη, την καινοτομία και ακόμη περισσότερο για την ανατροπή.
 
Η «σωστή» οικογένεια παράγει «σωστούς» ανθρώπους, κανονικούς, φυσιολογικούς, προσαρμοσμένους, που υπακούουν οικειοθελώς στους κανόνες: «Οι "βαθύτεροι" κοινωνικοί νόμοι μάς έχουν εμφυτευθεί: όσο "σκληρότερα έχουν προγραμματισθεί" ή "αποκρυσταλλωθεί" μέσα μας, τόσο "φυσικότεροι" καταλήγουν να μας φαίνονται. Πράγματι, αν κάποιος παραβιάσει έναν τόσο βαθιά ριζωμένο κοινωνικό νόμο, τότε έχουμε την τάση να τον αποκαλούμε "αφύσικο"». (Ronald D. Laing, Η Πολιτική της Οικογένειας, ό.π.).
 
Η Τέλεια Οικογένεια, η πιο λειτουργική, η πιο αποτελεσματική, παράγει τον τέλειο συντηρητικό (από κοινωνική άποψη). Γι' αυτούς τους λόγους, η ένταση της συγκίνησης που νιώθει κάποιος στην έπαρση της σημαίας είναι ευθέως ανάλογη του κοινωνικού συντηρητισμού του.

Αν το νόημα της σημαίας κατασκευάζεται με τον τρόπο που περιγράψαμε, αν η συγκίνηση που προκαλεί προέρχεται από την πηγή που αναφέραμε, και αν η λατρεία της σημαίας είναι έντονη σε ανθρώπους τέτοιους που περιγράψαμε, έχουμε αφήσει εκκρεμή την θεμελιώδη ερώτηση της σχέσης της φαντασιακής κοινότητας που είναι το «Έθνος» με την ιστορία και τη συγκρότηση των εθνικών κρατών. Με άλλα λόγια, αναφερθήκαμε στο «Έθνος» ως πλάνη, ενώ εμφανίζεται στην ιστορία ως δρώσα οντότητα, και μάλιστα από τις πιο ισχυρές.

Ο Μαρξ έχει δείξει με σαφήνεια ότι η ιδεολογία μετατρέπεται σε υλική δύναμη όταν κατακτήσει τις μάζες: η ιδεολογία του «Έθνους», με όλο το φαντασιακό της περιεχόμενο, μετατρέπεται σε πολιτική δύναμη όταν ηγεμονεύσει επί των μαζών [όπως έλεγε ο Λαινγκ, «The way one sees through the situation changes the situation» (ο τρόπος με τον οποίο βλέπει κανείς την κατάσταση αλλάζει την κατάσταση). Ronald D. Laing, Intervention in Social Situations, Διάλεξη στην Association of Family Caseworkers, Μάιος 1968].

Η ηγεμονία του εθνικισμού ασκείται σε δύο φάσεις: πριν τη συγκρότηση του εθνικού κράτους, ο εθνικισμός εμφανίζεται ως απελευθερωτικός, ενώ αμέσως μετά την εθνική
«απελευθέρωση» μεταμορφώνεται σε καθεστωτικό εθνικισμό. Στην πρώτη φάση, η ηγεμονία του επί των μαζών είναι καθαρά ιδεολογική, βασίζεται δηλαδή αποκλειστικά στην ισχύ του εθνικού μύθου, ενώ στη δεύτερη φάση, όταν ο εθνικισμός κατέχει την πολιτική εξουσία, η ηγεμονία του βασίζεται επίσης επί των ιδεολογικών και καταπιεστικών μηχανισμών του κράτους.




 
Σημείωση:
Το παραπάνω κείμενο αποτελεί απόσπασμα
από το βιβλίο των Ηλία Ιωακείμογλου και Σώτης Τριανταφύλλου:
Για τη σημαία και το έθνος (έκδ. «Μελάνι»).
Η εικονογράφηση έγινε με μέριμνα της «Ελεύθερης Έρευνας».
 



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 41717 έγραψε...
Έχει να αντιπροτείνει κάτι ο Ηλίας Ιωακείμογλου ως κάποια πολιτιστική κοινωνική βιοθεωρεία έστω μετά τα 35 με 37 ηλικιακά έτη για τον καθένα και την κάθε μία;
21.03.2017, 01:31:02





Ανώνυμος 41718 έγραψε...


Μοιάζει κάπως αισθητικά με "υδροχοϊκή" συναισθηματική αντιπροσέγγιση.


21.03.2017, 02:59:50





Ανώνυμος 41719 έγραψε...
Αυτό: έτσι και η Οικογένεια περιβάλλει με αγάπη τα μέλη της και αντιμετωπίζει με αδιαφορία ή εχθρότητα τους «ξένους», τους Άλλους.

Μοιάζει κάπως αισθητικά με "υδροχοϊκή" και κάπως τεχνητά "αφελή" συναισθηματική αντιπροσέγγιση.


21.03.2017, 03:06:05





Ανώνυμος 41725 έγραψε...
Ένα από τα χειρότερα άρθρα που έχω διαβάσει στα ηλεκτρονικά μέσα. Ούτε αρχή ούτε μέση ούτε τέλος. Αρτσι μπούρτσι και λουλάς. Κάτι ψελλίζει στη αρχή, και μετά τα επαναλαμβάνει συνεχώς. Τουλάχιστον εγώ δεν κατάλαβα σχεδόν τίποτα. Επίκληση, κάποιων αυθεντιών (υποτίθεται), όπως ο Φρόιντ, που θαύμαζε το πιο καφροειδές βιβλίο που γράφτηκε ποτέ, την Βίβλο. Του Μαρξ, με τις ξιπασμένες... επιστημονικές του θεωρείς (ο καθένας σύμφωνα με τις δυνατότητες του στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του και άλλες τέτοιες φαντασιώσεις). Τίγκα σε ψυχολογικές και ψυχαναλυτικές αυθαιρεσίες, που θυμίζουν ιερέα που ψεύδεται με τους ισχυρισμούς του, για τους οποίους δεν κάνει τον κόπο να τους αποδείξει. Τέτοιου είδους διαπιστώσεις, που στηρίζονται κυρίως στην ψυχολογία, είναι ανάλογες με θρησκευτικά και πολιτικά δόγματα. Δεν οφείλουν να αποδείξουν κάτι, αλλά εσύ οφείλεις να τα αποδεχθείς ή να τα απορρίψεις.
Δεν είναι φυσιολογικό, το ανήμπορο παιδί να αποδέχεται τους γονείς του ως κυρίαρχους; Είναι τελείως διαφορετικό το ότι οι περισσότεροι γονείς, είναι εμποτισμένοι με τον εξουσιασμό και τον αναπαράγουν στα παιδιά τους και αυτά, στα δικά τους παιδιά κοκ. Δεν είμαι ειδικός, αλλά πιστεύω πως η οικογένεια προυπήρξε του έθνους και μάλλον είναι αποτέλεσμα, ενός ανταγωνιστικού (πώς αλλιώς;) κόσμου. Αν η οικογένενεια χρησιμοποιήθηκε από τον Χιτλερ και γενικά από την φασιστική εξουσία, ως σημαντικός μηχανισμός για την αναπαραγωγή της κρατικής και θρησκευτικής ιδεολογίας, σημαίνει πως ευθύνεται κατ' ανάγκη ο θεσμός της; Ή οι εξουσιαστικοί μηχανισμοί; Αποψη μου είναι ότι η οικογένεια θα εξακολουθήσει να υπάρχει κι όταν θα έχουν υποχωρίσει τα έθνη και εξυπακούεται ότι και αυτή υπόκειται στον ¨νόμο" του: τα πάντα ρει και ουδένα μένει", πράγμα, που σημαίνει ότι πρέπει να αλλάζει ο ρόλος της. Τούτο το κείμενο, δεν επιτίθεται μόνο στο έθνος και στην οικογένεια, πράγμα που δεν με ενοχλεί προσωπικά, αλλά επιτίθεται και σε μία σημαντική ιδιότητα του ανθρώπου. Στην ιδιότητα της βούλησης που έχει, από την φύση του. Και εν τέλει δεν κάνει καμία πρόταση, για διάδοχες καταστάσεις. Αλλά, οκ. Ο καθένας έχει την άποψη του, και μπορεί να την εκφράζει ελεύθερα.
Γιάννης
21.03.2017, 08:51:30





Ανώνυμος 41726 έγραψε...
Χρειάζεται επαγωγική σκέψη για κάθε το που γράφεται για να κατανοηθεί ο τελικός προσανατολισμός του.
Κατά δεύτερον από τους ίδιους τους συγγραφείς χρειάζονται προτάσεις αντί των θεσμών που κατακρίνουν.
Αν θέλουν να γεμίσει ο πλανήτης ορφανοτροφεία ας το γράψουνε.
Αν θέλουν κάποιον "μετάνθρωπισμό" του τύπου Shulamith Firestone θα πρέπει να το γράψουμε.
21.03.2017, 10:11:55





Ανώνυμος 41727 έγραψε...
...συγνώμη για το ορθογραφικό.... "Να το γράψουνε".
21.03.2017, 10:21:01





Ανώνυμος 41728 έγραψε...
Aυτό το αίσχος κινείται μεταξύ έμμεσης προώθησης του "Norwegian social workers Barnevernet" - και γάμου ατόμων του ίδιου φύλου, αλλά πολύ περισσότερο άμμεση εξιδανίκευσης μεταξύτου υπερελευθεριακού καθεστωτικού κομμουνισμού και Κιμπουτς.
21.03.2017, 10:22:38





Ανώνυμος 41729 έγραψε...

Όταν μία οικογένεια περιβάλλει με αγάπη τα μέλη της και αντιμετωπίζει με αδιαφορία ή εχθρότητα τους «ξένους», τους Άλλους, τότε κάτι νοσηρό υπάρχει στους κόλπους αυτής της οικογένειας. Οι γονείς δεν «μαθαίνουν» (δεν είναι κάτι που είτε λέγεται είτε υπονοείται) τα παιδιά τους ότι οι Άλλοι είναι εχθροί ή ότι πρέπει να τους αντιμετωπίζουν με αδιαφορία: με σεβασμό, με επιφύλαξη, ναι, αλλά όχι αδιάφοροι ή εχθροί.
Όμως και ο κυκλικός συλλογισμός του Laing φαίνεται λάθος γιατί δεν αναγνωρίζει προθέσεις στις ενέργειες που προκαλούν τα συναισθήματα των μικρών μελών της οικογένειας. Ας βάλουμε τα αντίθετα συναισθήματα στο στόμα του παιδιού, να πιστεύει δηλαδή πως η μητέρα του το θεωρεί «κακό» (για π.χ. κάποια αταξία που έκανε): η εμπειρία μας δείχνει πως «αναγνωρίζει» τελικά την καλή της πρόθεση και είναι πιο εύκολο να την «συγχωρήσει» αν στην θέση της ήταν κάποιος που δεν είναι μέλος της οικογένειάς του. Εκτός και αν ο Laing πιστεύει πως η γονική αγάπη είναι υστερόβουλη και φαντασιακή.
21.03.2017, 12:51:12





Ανώνυμος 41731 έγραψε...

Την μη-συντηρητική ιδεολογία περί οικογένειας θα είχε γούστο να μας παρουσιάσετε.
21.03.2017, 13:16:09





Ανώνυμος 41733 έγραψε...
Mάλλον δεν καταλάβετε τι λέει ο συγγραφέας. Ασφαλώς και προϋπήρχε η οικογένεια του έθνους, του κράτους κτλ, αλλά μέσα στην οικογένεια καλλιεργείται στο παιδί η υπακοή στην κρατική εξουσία, στη μητέρα-πατρίδα κτλ. Έτσι γίνεται, τι να κάνουμε τώρα; Γιατί καήκατε δεν καταλαβαίνω. Εμένα το άρθρο μου άρεσε πολύ. Δεν τα είχα σκεφτεί αυτά που διάβασα. Πολύ ωραίους παραλληλισμούς κάνει.
Λαχανάς
21.03.2017, 13:48:42





Bielidopoulos έγραψε...

Καταρχήν το γιγαντιαίο άγαλμα με το σπαθί δημιουργήθηκε το 1967 ως ανάμνηση της μάχης του Στάλιγκραντ και ήταν το υψηλότερο του κόσμου τότε (85 μέτρα) σχεδιασμένο προφανώς για να προκαλεί δέος. Υπάρχει στο Στάλιγκραντ σημερινό Βόλγογκραντ και ονομάζεται "The Motherland Calls". Είναι εμπνευσμένο από τη Νίκη της Σαμοθράκης και ως μοντέλο χρησιμοποιήθηκε μια ντόπια.
Από ότι κατάλαβα το κείμενο αποτελεί μέρος ενός βιβλίου κατά του εθνικισμού γραμμένο από αριστερορωμιούς. Αλλά τα αποσπάσματα αφορούν κυρίως την οικογένεια και την κριτική εναντίον της. Θα μπορούσε να πάει πιο πέρα. Γιατί οι ρωμιοί γονείς προσπαθούν με τόσο ζήλο και επιμονή να χειραγωγήσουν τα παιδιά τους να σκέφτονται ακριβώς όπως αυτοί; Να τα κάνουν δηλαδή σαν τα μούτρα τους; Από πού αντλούν όλη αυτή την ενέργεια; Απάντηση: από το υπετροφικό τους εγώ. Την παράλογη αίσθηση ότι όλα στο σύμπαν στριφογυρνάνε γύρω από αυτούς.
Το έχω γράψει πολλές φορές και θα το ξαναγράψω και στο μέλλον: Τουλάχιστον όσον αφορά τη ρωμιοσύνη και τις αραβικές θεοκρατίες από το τρίπτυχο πατρίδα-θρησκεία-οικογένεια η οικογένεια είναι μακράν το χειρότερο από όλα. Μιλάμε για έτη φωτός διαφορά. Όποιος το έχει συνειδητοποιήσει αυτό και αποδεχτεί τότε δεν έχει μόνο νιονιό αλλά και αρχίδια. Ωραία και τι να γίνει δηλαδή να την καταργήσουμε; Όχι απαραίτητα. Μπορούμε να μειώσουμε τα αρνητικά της ώστε να αυξήσουμε τα θετικά της (να εξαλείψουμε τα αρνητικά της είναι αδύνατον σε ένα συμπληρωματικό σύμπαν). Και ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι να ρίξουν οι σκουπιδόμυαλοι ρωμιοί το εγώ τους. Να σταματήσουν να προσπαθούν να ελέγχουν κάθε λεπτομέρεια στη συμπεριφορά και στη σκέψη των παιδιών τους. Να μειώσουν το "πρέπει" και το "μη" και να μάθουν επιτέλους να ανοίγουν το βοθρόστομά τους οσο γίνεται λιγότερο για το καλό όλης της κοινωνίας. Αυτοί νομίζουν ότι επειδή γεμίζουν τον χώρο με ακουστικά κύματα ότι κάνουν κάτι πολύ σπουδαίο. Τόσο καμένοι είναι. Αμπελοφιλολογία η πιο τρανή αξία! Ας μάθουν να διδάσκουν με το παράδειγμα και όχι με τη γλωσσούλα. Σε μόνιμη βάση.

21.03.2017, 14:14:46





Bielidopoulos έγραψε...

Το tao te ching λέει:
"Αν θέλεις να ηγηθείς σωστά, πρέπει να μάθεις να ακολουθείς το τάο.
Σταμάτα να προσπαθείς να ελέγξεις τα πράγματα.
Εγκατέλειψε τα μεγάλα σχέδια και τις ιδεοληψίες και ο κόσμος θα ρυθμιστεί από μόνος τους.
Όσο περισσότερες οι απαγορεύσεις, τόσο φεύγει η αρετή από τους ανθρώπους.
Όσο περισσότερα όπλα μαζεύεις, τόσο πιο ανασφαλείς θα νιώθουν.
Όσο περισσότερες επιδοτήσεις δίνεις, τόσο λιγότερο αυτάρκεις θα γίνονται.
Όσο πιο λεπτομερείς γίνονται οι νόμοι, τόσο περισσότερο θα εγκληματούν.
Γι’αυτό, ο Σοφός λέει:
Καλλιεργώ την αβίαστη δράση και οι άνθρωποι μεταμορφώνουν τους εαυτούς τους.
Καλλιεργώ την ανοχή και την ειρήνη και οι άνθρωποι κυβερνούν τους εαυτούς τους.
Καλλιεργώ την αυτάρκεια και οι άνθρωποι γεμίζουν πλούτη.
Αποβάλλω τις επιθυμίες και οι άνθρωποι γεμίζουν απλότητα."

Και σε άλλα σημεία:
"Η μεγάλη αγάπη μοιάζει με αδιαφορία"
"Μπορείς να αγαπάς τους ανθρώπους και να τους οδηγείς χωρίς να τους επιβάλλεσαι;"

21.03.2017, 14:20:13





Ανώνυμος 41736 έγραψε...
41733,
αν το άρθρο έχει δίκαιο, τότε ο θεσμός της οικογένειας έχει τραυματιστεί σοβαρότατα και τίθεται θέμα κατάργησης της και αντικατάστασης της. Αλλά από τι; Δεν γίνεται καμία αναφορά.
¨Η οικογένεια είναι η μικρογραφία του "Εθνους" που θα προσφέρει έτοιμη στα παιδιά την εικόνα του Ομοίου, του οικείου, και του άλλου, του ξένου. Είναι αυτή που μέσα στην ιδιοτέλεια της και τον επεκτατισμό της, θα διδάξει στα άτομα ποιους να φοβούνται και ποιους να εμπιστεύονται κλπ..". Πάντα-ή τουλάχιστον σχεδόν πάντα -η οικογένεια, το πρόσωπο, το άτομο, η ομάδα, είναι μικρογραφία του περιβάλλοντος. και η ιδιοτέλεια, χαρακτηρίζει τα πάντα. Ακόμα και στην γονική αγάπη, υπάρχει ιδιοτέλεια και αυτό δεν είναι υποτίμηση της γονεικής αγάπης, αλλά φυσική πραγματικότητα που οφείλουμε να πάρουμε σοβαρά υπόψιν μας. Είναι τελείως διαφορετικό πράγμα ότι έχουμε μετατρέψει την υγιή ιδιοτέλεια σε μία παρανοική επιθυμία να επιβληθούμε στους άλλους, πάση θυσία. Ο "άλλος" είναι μια φυσική πραγματικότητα, που -πρέπει- συμμετέχει μαζί μου σε έναν καλώς εννοούμενο ανταγωνισμό. Χωρίς τον άλλο, δεν μπορώ να γνωρίζω εμένα. Ο Νίτσε έλεγε, ο άλλος αποτελεί τα σύνορα μου. Δυστυχώς, εμείς τον άλλο τον μετατρέψαμε σε εχθρό που οφείλουμε να εξαφανίσουμε και ήταν αναπόφευκτο αυτή η νοοτροπία, να περάσει στην οικογένεια.
Γιάννης
21.03.2017, 16:11:15





Ανώνυμος 41737 έγραψε...

Ωχωχωχ, εμφανίστηκε ο ταοιστής. Άλλο φρούτο θρησκόληπτος.
21.03.2017, 17:04:08





Bielidopoulos έγραψε...

Johnny αν διάβασες προσεκτικά το σχόλιό μου θα είχες πονηρευτεί τί τρέχει. Τους συγγραφείς δεν τους ενδιαφέρει να προτείνουν κατάργηση της οικογένειας. Θεωρητικά όπλα στη φαρέτρα της αριστεράς θέλουν να παράσχουν στην αντιπαράθεσή της με τη δεξιά για το ποιοι θα επανδρώνουν τον κρατικό μηχανισμό (κλείσιμο ματιού). Μέχρι εκεί όμως. Όχι παραπέρα διότι τυχόν ενοχλητικοί συνειρμοί από το κοπάδι μπορεί να το οδηγήσει σε άλλα μονοπάτια ανεξέλεγκτα από τους ταγούς. Εξού και το "Αρτσι μπούρτσι" που έγραψες, δηλαδή ανακατεύουν αλήθειες με τα προσωπικά τους κόμπλεξ. Για να μην τα πολυλογώ ο τίτλος του άρθρου λέει "Οικογένεια". Ο admin προφανώς το ανέβασε με στόχο την κριτική στην οικογένεια. Άλλος ο στόχος του admin, άλλος ο στόχος των δύο συγγραφέων του βιβλίου. ;)
Το πρόβλημα με τη ρωμιοσύνη παραμένει: η εξουσιομανία (που προέρχεται από το υπερτροφικό εγώ) δεν είναι ένα απλό σύμπτωμα κάποιων κακών γονέων, αλλά θεμελιώδες χαρακτηριστικό της ρωμέικης κουλτούρας. Το απόστημα πρέπει να σπάσει και ο σκληρός πυρήνας του υπερτροφικού εγώ των ρωμιών να συντριφτεί σαν καρυδάκι, χε, χε, χε.

@41737
Ο ταοισμός χωρίζεται σε δύο ρεύματα, το φιλοσοφικό και το θρησκευτικό (λαικό φολκλόρ περισσότερο μια και δεν υπάρχει κεντρική οργάνωση). Προσωπικά αναφέρομαι μόνο στο κείμενο του tao te chig και δεν έχω σχέση με θρησκεία, θεολογία, φολκλόρ ή ακόμα και ταοισμό. Συμπέρασμα: μην το ψάχνεις τόσο πολύ, φάε μια κρεμούλα καλύτερα.

21.03.2017, 18:25:07





Ανώνυμος 41739 έγραψε...

Δεν υπάρχει φιλοσοφικός ταοισμός, αυτά είναι μπούρδες των ρωμιολάγνων. Η φιλοσοφία θέλει συλλογισμό και απόδειξη, το δόγμα είναι σύμπτωμα της θρησκείας. Αντιλαβού βρωμιέ, ή να στο ζωγραφίσω κιόλας;
21.03.2017, 19:03:44





Bielidopoulos έγραψε...

"Η φιλοσοφία θέλει συλλογισμό και απόδειξη"
Και έχει μαθηματικές προδιαγραφές (σημείωση: το πόσο καλά στεριωμένη είναι η δυτική φιλοσοφία σε αξιώματα και αυτοσυνέπεια του διανοητικού οικοδομήματος δεν το αγγίζω καν διότι θα πέσει μαύρο δάκρυ, αλλά θα δεχτώ τον τέλεια εξιδανικευμένο ορισμό σου). Τα έχω εξηγήσει αυτά σε παλιότερα σχόλιά μου. Αυτός είναι ο αυστηρός ορισμός της δυτικής φιλοσοφίας ή σκέτο φιλοσοφίας. Ελλείψει κατάλληλου όρου το διανοητικό κομμάτι του ταοισμού, βουδισμού, ινδουισμού κ.λπ. καλείται φιλοσοφικό ρεύμα ή σχολή. Προσωπικά μου είναι αδιάφορο πως πρέπει να καλείται. Το ερώτημα επί του παρόντος είναι μπορείς να αναιρέσεις κάτι από όσα έγραψα συμπεριλαμβανομένου των αποσπασμάτων; Αν μπορείς μου κάνεις χάρη διότι όσο ζούμε μαθαίνουμε. Αν δεν μπορείς φάε μια κρεμούλα. Αποδείξεις, όχι απλές ανέξοδες κατηγοριοποιήσεις.

21.03.2017, 19:19:53





Ανώνυμος 41741 έγραψε...

Ο ταοιστής οφείλει να τα αποδείξει ανόητε μπουρδολόγε, αυτός που τα λέει φέρει το βάρος. Όχι εγώ. Αλλά είσαι ρωμιός είσαι και Boelidopoulos: ανίατη περίπτωση.
21.03.2017, 19:38:32





Ανώνυμος 41744 έγραψε...
Απάντηση στον "Λαχανας"41733

να δεις το 41728, δεν μπορεί, σίγουρα κάτι θα σου αρέσει σε αυτούς τους παραλληλισμούς- κιμπουτς - κομμουνισμοί....


21.03.2017, 19:48:32





Ανώνυμος 41745 έγραψε...

Ο Beldopoulos μπορεί να γεννήθηκε μέσα σε ίδρυμα όπως ο φρεντι γκρουγκερ....
21.03.2017, 20:16:21





Bielidopoulos έγραψε...
@41741
Τί να τις κάνουν τις αποδείξεις οι ρωμιοί βρε χατζηέλληνα; Εδώ νομίζουν ότι είναι απόγονοι του Περικλή χωρίς αποδείξεις και θα διδάξουν δημοκρατία στους ευρωπαίους και στο ΔΝΤ (lol). Προσωπικά μόνο για το tao te ching μπορώ να πω. Όπως έχω ξαναγράψει (και κακώς ασχολούμαι διότι επανα-ανακαλύπτουμε τον τροχό συνεχώς) δεν είναι ένα κείμενο μαθηματικών προδιαγραφών, δηλαδή φιλοσοφικό με τον αυστηρό ορισμό. Δεν έχει απολύτως καμία, μα καμία σχέση με φιλοσοφικό κείμενο μαθηματικών προδιαγραφών. Δεν ισχυρίζεται ότι υπάρχουν θεμέλια για να στηριχτεί κάποιος σε κάτι και να χτίσουν ή προσθέσουν οι επόμενοι. Αν προσπαθήσεις να το ερμηνεύσεις ως κείμενο υψηλών προδιαγραφών το έχασες. Εσύ νομίζεις ότι υπάρχει μόνο η δυτική φιλοσοφία με τον αυστηρά εξιδανικευμένο της ορισμό. Πρόκειται όμως για ένα αμάγαλμα φυσικής αντίληψης ή φυσιοκρατίας με ανθρώπινη ψυχολογία. Ό,τι αναφέρει περί του τάο (το σύνολο των συμπαντικών αλλαγών) σπεύδει να το συνδέσει με την ανθρώπινη ψυχολογία, είτε αυτή αντιπροσωπεύεται με τον "σοφό", είτε με τον καθημερινό άνθρωπο κ.λπ. Εκεί είναι το ζουμί προκειμένου να πείσει τον αναγνώστη να αλλάξει τρόπο αντίληψης και το ότι η κεντρική του ιδέα είναι η αντίληψη ότι όλα υφίστανται συμπληρωματικά. Πραγματικότητα και συμπληρωματικότητα είναι το ίδιο πράγμα για τους συντάκτες του tao te ching. Μοιάζει κάπως με κοάν για όσους έχουν ιδέα από Ζεν όπου και εκεί εικόνες και μίνι ιστορίες από την καθημερινότητα έχουν σκοπό να ραγίσουν το πρίσμα μέσω από το οποίο ερμηνεύουμε/αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα. Αν δεν σου κάνει διάβαζε Χέγκελ και Καντ, δεν χρειάζεται να σφίγγεσαι. (Για τις αποδείξεις που ζήτησα γαργάρα.)
https://www.youtube.com/watch?v=I2vosnLSdvY

@41745
Είναι το σοκ που παθαίνει κάποιος όταν του ρίχνω αλύπητα φάπες. Πρέπει να ενόχλησε πολύ το πρώτο μου σχόλιο για την ρωμέικη οικογένεια. Η ρωμιοσύνη είναι στο έλεός μου, αριστερόστροφη και δεξιόστροφη.

21.03.2017, 20:38:25





Ανώνυμος 41747 έγραψε...
Τα έχουν πεί κι΄αλλοι-ες με περισσότερο "ποιητικό" υδροχοϊκό τρόπο που εξάγει έναν ενοχλητικό συνειρμό για το άρθρο, όχι τόσο διαχειρίσιμο, που θα οδηγήσει τα αριστερά κοπάδια να περιμένουν σαν χάνοι με το σήμα της ειρήνης "εξωγήινους" κάνοντας γιόγκα, είναι η θεοσοφία.

"Διότι αν και μόνο αν η οποιαδήποτε γυναίκα υπερέβαινε τον υπόρρητο ηθικό εξαναγκασμό για μονογαμική συντροφικότητα και πέραν κάθε εκφοβισμού αντλούσε το κουράγιο να είναι πιστή στις βαθύτερες ενορμήσεις της, εκείνο που μακροσκοπικά θα συνέβαινε θα ήταν η εδραίωση μιας πολυγαμικής κοινότητας, όπου η οικογένεια θα έπαυε να επικαθορίζεται από την πατρική κτητικότητα του συμβολικού για να αναδυθεί οργανικά κι αυθόρμητα ως ένα σύμφυρμα αιμοσυγγενικών δεσμών μεταξύ πολύγυνων ανδρών και πολύανδρων γυναικών που θα μοιράζονταν απογόνους και πόρους. Δεν είναι μήπως η βαθύτερη αιτία όλων των δεινών η προσκόλληση στην ατομική ιδιοκτησία; Δεν ξεκινάει μήπως αυτή από την πρωταρχική κατοχή μιας γυναίκας και των απογόνων της σαν περιουσιακό στοιχείο; Ας υπερβούμε τούτες τις βασικές δυναμικές κι ας δούμε με τι συνεπάγεται μια τέτοια υπέρβαση: Μια πανδαισία αισθήσεων και συναισθημάτων, μια οικολογική κολεκτίβα, μια συναδέλφωση λιβιδινική, μια αδιακρισία στα ζητήματα της ταυτότητας, μια συνουσία πολύεδρη και πρισματική - τα χρώματα της ίριδας μετά από ένα παρατεταμένο μπουρίνι."
http://morningstar-astreas.blogspot.com/2011/06/blog-post.html
21.03.2017, 21:00:18





Ανώνυμος 41748 έγραψε...
Bielidopoulos,
αν βγάλει κάποιος την εξουσιομανία από την Ρωμιοσύνη, τότε δεν μένει τίποτα απ' αυτήν. Εξαυλώνεται! (ξέρεις ποιος είμαι εγώ;!) Η Ρωμιοσύνη, μου φαίνεται, είναι καταδικασμένη να εξαφανιστεί. Δεν εννοώ, μόνο σαν σύστημα εκτρωματικής ιδεολογικής και πρακτικής συμπεριφοράς.. Εχει απωλέσει πρό πολλού το ένστικτο της επιβίωσης. Αλλά, αυτό έχει τον χρόνο του..
Γιάννης
21.03.2017, 21:03:19





Ανώνυμος 41749 έγραψε...
Bieldopoulos βλέπεις δεν είσαι σε θέση απόδοσης για αριστερόστροφο και δεξίοστροφο "ελεος" σε κάποιο ρωμεϊκο

Ξέμπλεξέ τα τώρα με τον Εωσφόρο και τον Αριμαν.... κι αν δεις έλεος από θρησκόληπτους σεχταριστικούς εωσφοριστές κούνα τη βούρτσα... μέσα από το καζάνι.
21.03.2017, 21:19:41





Bielidopoulos έγραψε...
@Γιάννης
Συμφωνούμε. Και ισχυρίζομαι ότι αν αφαιρέσεις την ερωτηματική πρόταση από τον ρωμιό γονέα τον έχεις σχεδόν εξαφανίσει, γίνεται ανύπαρκτος ο πού***ς. Η δε πηγή της κακοδαιμονίας της ρωμιοσύνης είναι η προβληματική, παρωχημένη και σάπια κουλτούρα της. Αυτό φαίνεται και στη πράξη όπου η ρωμιοσύνη έχει αποτύχει σε όλους τους τομείς. Τέλος κοινωνία που επενδύει στα γερόντια και σε βάρος των νέων δεν μπορεί να έχει μέλλον.

Στο μεταξύ στον πλανήτη των πιθήκων, aka Τσιπριστάν:
"Αθώοι όλοι οι κατηγορούμενοι για την υπόθεση Βατοπεδίου"
"Η εν λόγω ανταλλαγή που, κατά την δικογραφία, προκάλεσε ζημιά στο Δημόσιο, έγινε την περίοδο 2006 - 2008 και στηρίχθηκε στην προηγούμενη παραδοχή εκ μέρους των αρμοδίων κρατικών υπηρεσιών ότι η αγιορείτικη Μονή έχει στην ιδιοκτησία της τη Βιστωνίδα από το 1080, οπότε της έγινε σχετική δωρεά από τον τότε βυζαντινό Αυτοκράτορα με χρυσόβουλο και άλλα που ακολούθησαν."
http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500135072
Όχι μόνο επικαλούνται σουλτανικά φιρμάνια αλλά και βυζαντινά χρυσόβουλα! Ρωμιοσύνη άντε μαμήσου!

21.03.2017, 21:37:44





Ανώνυμος 41751 έγραψε...

Αυτοί λοιπόν οι αφαιρετικοί "μεταφυσικοί" χαρακτήρες θεωρητικά και ιδεολογικά δεν δείχνουν έλεος όταν αποκλείονται από τους συσχετισμούς που δεν δίνει το άρθρο..
Σωστά έγραψες: "Όχι παραπέρα διότι τυχόν ενοχλητικοί συνειρμοί από το κοπάδι μπορεί να το οδηγήσει σε άλλα μονοπάτια ανεξέλεγκτα από τους ταγούς.".. Όμως πως θα συνδέσεις την θρησκοληψία με την δικία σου αποστασιοποίηση κάποιων "μεταφυσικών" θεωρίων. Οπότε η πρόκληση αυτών των συσχετισμών δεν δείχνει κανένα έλεος προς την εσωτερική "τάξη" της δήθεν παντωγνωσίας beldopoulou. Nα το απλοποιήσουμε.... κανενα έλεος προς τα συνηθισμένα θεωρήματα δεν δείχνει ο ΟΗΕ όταν τα συνενώσει όλα. Ξέμπλεξε τώρα ιδεολογικά για το αριστερό κοπάδι σου.
21.03.2017, 21:27:30





Bielidopoulos έγραψε...

@41749
Μα σου είπα ότι δεν έχω σχέση με τέτοια πράγματα (σχόλιο: 21.03.2017, 18:25:07). Σε τοίχο μιλάω ρε π***** μου;
Αν επιμένεις για αποδείξεις, διαβάζοντας το tao te ching θα βρεις (όχι όμως οποιαδήποτε μετάφραση, πολλές είναι ακατανόητες και δύστροπες, τεχνικά καλές μεν χωρίς ουσία δε). Αν τώρα θες αυστηρές αποδείξεις αναφέρει μόνο μία σε δύο διαφορετικά σημεία, στις στροφές 21 και 54 σύμφωνα με τη μετάφραση Ν. Ρώσση:
"Πώς τα ξέρω όλα αυτά; Μα κοιτώντας μέσα μου."

21.03.2017, 21:46:11





Ανώνυμος 41753 έγραψε...

Μα καλά, πόσα κιλά Bielodopoulos είσαι βρε Bielodopoulos; Οι ταοιστές ότι έγραψαν το έγραψαν γαι τους λαούς τους και όχι για τον κάθε χατζηβλάχο που ζει στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Εκεί που ζούσαν έπεφταν πραγματικές φάπες έτσι και δεν έκαναν ότι σου έλεγε ο ηγεμόνας τους, σκυφτό κεφάλι και υποταγή στον αφέντη, καμμία αμφισβήτηση της θέλησής του γιατί υπάρχει και ο δήμιος, δεν ήταν σαν την αρχαία Ελλάδα που, συνήθως, το έριχναν στο κουβεντολόι. Όταν λοιποό είσαι μαθημένος στην διαταγή δεν έχεις ανάγκη αποδείξεων, αντιλαβού ρωμιοBielidopoulos;
21.03.2017, 21:31:16





Ανώνυμος 41754 έγραψε...
Belidopoulos Μα το σχόλιο 41749 ήταν μεταφορικό όπως είδες υπάρχουν θρησκόληπτοι από όλες τις κατευθύνσεις, και όταν αγνοούνται ως παράμετροι και οι "αφαιρετικοί" μεταφυσικοί χαρακτήρες, τους συναντάς θεωρητικά συνέχεια σε κάθε προσέγγιση και αυτοί δεν δείχνουν κανένα έλεος στην δική σου θεωρητική "τάξη", ανατρέποντας ή πηγαίνοντας αλλού το σκεπτικό σου.
Σωστά έγραψες: "Όχι παραπέρα διότι τυχόν ενοχλητικοί συνειρμοί από το κοπάδι μπορεί να το οδηγήσει σε άλλα μονοπάτια ανεξέλεγκτα από τους ταγούς."...Ποιοι ταγοί από όλους; Aπλά η παράθεση που έκανα ήδη ήταν ένας παρα πέρα συσχετισμένος κυρίως για το αριστερό κοπάδι.
21.03.2017, 21:48:43





Bielidopoulos έγραψε...

@41751
Έχει απαντηθεί και αυτό. Έγραψα να μειωθούν τα αρνητικά της οικογένειας με το να μην προσπαθούν οι γονείς τόσο πολύ να ελέγχουν τις καταστάσεις. Η οποία εξουσιομανία έγραψα ότι τροφοδοτείται ενεργειακά από το υπερτροφικό εγώ. Εάν ζητάς τελική λύση εδώ και τώρα φρόντισε να μάθεις ότι δεν υπάρχει. Τέλεια οικογένεια ή τέλεια κοινωνία ή πολιτεία είναι φαντασιώσεις των φιλοσόφων. Το σύμπαν είναι συμπληρωματικό όχι ντετερμινιστικό. Ε τί να κάνουμε τώρα. Όπως λέει και ένα σοφό ρητό: shit happens!
Εξάλλου αν ξέρεις από πραγματική πολιτική (όχι τη ρωμέικη των πολιτικάντηδων) όλα είναι μια ζυγαριά. Αν ευνοήσεις λίγο κάποιους, αναγκαστικά θα πάρεις από κάπου αλλού και προσπαθείς να είσαι όσο γίνεται πιο δίκαιος στις προσθαφαιρέσεις, ώστε όλοι να παίρνουν, αλλά και να δίνουν κάτι.
Οριστική λύση θα δινόταν αν διαλυόταν ο κοινωνικός ιστός μαζί φυσικά με την οικογένεια και ζούσαμε πάνω στα δέντρα τρώγοντας φρούτα και θα κατεβαίναμε από αυτά μόνο για να χέσουμε και να κάνουμε σεξ. Τότε πραγματικά δεν θα υπήρχαν οι συνθήκες που θα γεννούσαν ανάγκες, επιθυμίες και τα προβλήματα που συζητάμε.
(Η απλότητα ως πηγή λύσης προβλημάτων είναι μία λογική διαπίστωση, τίποτε το μυστικό ή υψηλό. Σαφώς και όσο περισσότερη απλότητα τόσο λιγότερες επιθυμίες, ανάγκες, απαιτήσεις, επιδιώξεις, προσδοκίες κ.λπ. Δεν υπάρχει κάποια χρυσή προδιαγραφή ή τομή. Τις προδιαγραφές τις δημιουργούν οι άνθρωποι, το ίδιο και τους στόχους. Τα λέτε και τα ξαναλέτε και εσείς οι ίδιοι, αλλά δεν τα πιστεύτε και δεν τα έχετε συνειδητοποιήσει, απλώς τα παπαγαλίζετε. Καιρός να αρχίσετε να ξυπνάτε.)

@41753
https://www.youtube.com/watch?v=ZW38ItWzXHg
lol

@41754
Η "τάξη" στο tao te ching και γενικότερα σε αυτές τις ιδεολογίες δεν έχει την έννοια που της δίνουμε εμείς. Είναι απλά μία λέξη που μετέφρασε ο δυτικός μεταφραστής. Και εδώ φάινεται πόσο τεράστιος είναι ο ρόλος του μεταφραστή ο οποίος σε τέτοιου είδους κείμενα είναι ταυτόχρονα και εν μέρει ερμηνευτής του κειμένου, κατ' επέκταση ο αρχικός του συντάκτης. Π.χ. στο tao te ching η "φυσική τάξη" είναι όταν όλα παίρνουν τον δρόμο τους και οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τον φυσικό τους νου, δρουν αυθόρμητα, χωρίς άγχος, πίεση (μη-δράση, μη-σκέψη, αβίαστη δράση), δεν επιβάλλουν, δεν ελέγχουν κ.λπ.. Το tao te ching δεν είναι κείμενο μαθηματικών προδιαγραφών και δυτικής φιλοσοφίας. Αν το δεις έτσι το έχασες. Να το ξαναπώ; (Απαιτεί και μία δόση αισθητικής, κάτι που οι κάφροι δεν διαθέτουν. Δεν εννοώ εσένα βρε!)

21.03.2017, 22:21:49





Ανώνυμος 41756 έγραψε...

Εύγε ρωμιοBielidopoulos, με αποστόμωσες με ένα σου link. Άμα το ταό ξεχειλίζει στο μυαλό... :)
21.03.2017, 23:34:01





Ανώνυμος 41757 έγραψε...
Bielidopoulos : "Οριστική λύση θα δινόταν αν διαλυόταν ο κοινωνικός ιστός μαζί φυσικά με την οικογένεια και ζούσαμε πάνω στα δέντρα τρώγοντας φρούτα και θα κατεβαίναμε από αυτά μόνο για να χέσουμε και να κάνουμε σεξ. Τότε πραγματικά δεν θα υπήρχαν οι συνθήκες που θα γεννούσαν ανάγκες, επιθυμίες και τα προβλήματα που συζητάμε.

.........Για την εκκοσμίκευση, τον ανθρωπισμό, τις επιστήμες, την απελευθέρωση τής κοινωνίας από εθνικούς, θρησκευτικούς και άλλους μύθους, παραδόσεις κι εθνικοθρησκευτικές αγκυλώσεις - www.freeinquiry.gr

χαχαχαχα..τι λεέι το ερεκτους!!!!
22.03.2017, 00:24:44





Ανώνυμος 41758 έγραψε...
ITIA ITIA.... όχι ακριβώς βέβαια αυτό το τραγούδι.... αλλά κουβέντα να γίνεται.... για την φάση που βρίσκονται ο Bielidopoulos και οι συγγραφείς του άρθρου. Πιθανόν να είναι ακόμα χειρότερη.

https://www.youtube.com/watch?v=OQSNhk5ICTI
22.03.2017, 01:04:56





Ανώνυμος 41759 έγραψε...

"Η απλότητα ως πηγή λύσης προβλημάτων είναι μία λογική διαπίστωση, τίποτε το μυστικό ή υψηλό... Τα λέτε και τα ξαναλέτε και εσείς οι ίδιοι, αλλά δεν τα πιστεύτε και δεν τα έχετε συνειδητοποιήσει, απλώς τα παπαγαλίζετε. Καιρός να αρχίσετε να ξυπνάτε."
Είπε ο Bielidopoulos και συνέχισε τον ύπνο του ονειρευόμενος μία ωραία πεταλούδα. Μα τι ρωμιός είναι αυτός, σόλο θεωρία και αερολογία.
22.03.2017, 01:42:21





Bielidopoulos έγραψε...

Βλέπετε λοιπόν πόσο άδειοι και πόσο για τα πανηγύρια είστε; Ένα μείγμα αμπελοφιλοσοφίας, ψευδοεπιστήμης και ως συνήθως θρησκοληψίας. Και βεβαίως επιχειρηματολογία μηδέν. Κάποιοι σας άνοιξαν το κεφάλι το γέμισαν σκατά και εσείς νομίζετε ότι είστε γεμάτοι. Βρε άδειες σκατοσακούλες είστε. Ε τότε γιατί ασχολούμαι μαζί σας και κάθομαι και γράφω αράδες; Μα γιατί για φαπούλες δεν είστε και άσχημοι.
;)

@41757
Βρε πανηλίθιε αφού το έγραψα και πιο πάνω. Πάλι τα ίδια θα γράφω; Αλτσχάιμερ έχει ο αλβανόπαις; Οριστική λύση δεν υπάρχει, εκτός και αν θες να καταργήσεις τηνν κοινωνία. Άρα πρακτικά αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να μειώσεις τα αρνητικά, για εξάλειψη ούτε λόγος. Ο παππούλης είναι χαζούλης παίρνει χαλασμένα χάπια. Ανίκανος για συζήτηση, καλός για φάπες.

@41756
Και πως μιλάς..

22.03.2017, 12:25:18





Ανώνυμος 41767 έγραψε...

Έλα και ανησύχησα…. λέω, αυτό το ζωάκι έφυγε και μας άφησε. Συνέχισε φίλε μου, περιμένουμε τις μπούρδες (συγγνώμη, την στέρεη επιχειρηματολογία) σου για να ξυπνήσουμε, εσύ, αφυπνισμένε ταοϊστή του κ@λου.
22.03.2017, 12:59:01





Ανώνυμος 41770 έγραψε...
@41767
Καλή χώνεψη τις φαπούλες.

22.03.2017, 14:14:14





Ανώνυμος 41771 έγραψε...

Get out of the closet.
22.03.2017, 14:21:49





Ανώνυμος 41772 έγραψε...

Η διανόηση των Εξαρχείων πάλι τις άρπαξε..

22.03.2017, 14:29:54





Ανώνυμος 41773 έγραψε...

Η μακακία σου πάει σύννεφο.
22.03.2017, 14:35:22





Ανώνυμος 41790 έγραψε...
Bielidopoulos, ο αχυράνθρωπος που γεννηθηκε απο την ανοησια. δεν εχει Παππουλη δεν εχει πατερα δεν εχει μητερα. ΕΞΑΜΒΛΩΜΑ ΕΙΝΑΙ . φτουσου αυτογενεθλε φωστηρα της ρουφηχτρας . ΚΑΤΣΕ ΣΤΟΥ ΜΠΙΝΕ ΜΠΙΝΤΕ ΣΟΥ ΤΗΝ ΣΠΟΓΓΟ.......
23.03.2017, 05:47:08





Ανώνυμος 41795 έγραψε...
@41790
Αυτό τώρα που κολλάει; Κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής. Αν ενοχλείσαι ξεκουμπίσου από εδώ παππούλη και τράβα σε κάποιο από τα εκατοντάδες ελληναράδικα και αρχαιολαγνικά σάιτ. Υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια.

23.03.2017, 14:13:34





Ανώνυμος 41825 έγραψε...

http://www.newmoney.gr/diethni/318618-na-giati-oi-ouranoksistes-sto-xongk-kongk-exoun-tripes-sti-mesi
Από το πολύ ταό έφτασαν να πιστεύουν και σε δράκους, χαχαχαχα.
25.03.2017, 10:43:14





Ανώνυμος 41835 έγραψε...
41795 ερμαφροδιτος νταβα τζημερο μένος. ρε λατιν;; ποτε παρηγαγες ανθρωπινη γνωση και θες και να σε κριτικαρουν
ΑΝΘΡΩΠΟΦΑΓΟΣ ησουν και θα εισαι αιμοδιψης σεβαστυγαιος.
ακου παππουλη ο γυφτοτσοκαρος λολ νταβατζης.
26.03.2017, 06:52:42





Ανώνυμος 41843 έγραψε...

41790, 41825, 41835
Τ βλαμμένα του σάιτ.

26.03.2017, 15:20:14





Ανώνυμος 41975 έγραψε...
41843 ο αβλάμενος σαϊτεψε. ΜΕΓΑΛΕΕΕΕ που ησουν;;
31.03.2017, 12:47:44





Ανώνυμος 42021 έγραψε...

Μη ρωτάς μακάκα.

03.04.2017, 08:26:21





Ανώνυμος 42285 έγραψε...
αναλφαβητη επωδος Μη ρωτάς μακάκα. α, ρε σπογγοκολαριε.3ΜΜΜ.
15.04.2017, 18:57:43





Ανώνυμος 42335 έγραψε...

αλβανόπαις..

20.04.2017, 09:47:24





Ανώνυμος 42388 έγραψε...
σλαυβείκ ματσεντονσκι οοοποαις.......
22.04.2017, 17:19:15






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

3+3=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...