Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

Η ΓΕΝΝΗΣΗ
ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ
ΠΟΡΤΡΕΤΟΥ


Πώς ο Μ. Αλέξανδρος
χρησιμοποίησε τα οπτικά μέσα
για την προβολή της εικόνας του

Τεχνικές, που έχουν αντιγράψει
από τότε μέχρι και σήμερα
όλοι οι μεταγενέστεροι εξουσιαστές


Έγραψε στις 01.04.2016 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Επιστροφή


 
Αυτό ήταν το πρόσωπο, που εμφανιζόταν σε
προ
τομές και τοιχογραφίες για εκατοντάδες
χρόνια
σε όλη τη Μεσόγειο. Ήταν η πρώτη
εξιδανικευ
μένη, αλλά ρεαλιστική απεικόνιση
ενός βασιλιά.

Ο Αλέξανδρος κατάλαβε και χρησιμοποίησε τη δύναμη των οπτικών τεχνικών.

Μέχρι τότε, οι βασιλιάδες απεικονίζονταν ως στερεότυπες φιγούρες. Την εποχή του Αλέξανδρου έγινε μια καλλιτεχνική επανάσταση: Η γέννηση του πολιτικού πορτρέτου.

Το πορτρέτο συλλαμβάνει την πολιτική δύναμη του βασιλιά και την ισχύ του. Σημαδεύει τη στιγμή της γέννησης ενός νέου καλλιτεχνικού ιδεώδους.

Ο Αλέξανδρος ανακάλυψε, ότι με το πορτρέτο του μπορούσε να πείσει τους υπηκόους του, ότι ήταν ανίκητος. Αυτή η εικόνα ενέπνεε εκτίμηση και θαυμασμό.

Έδειχνε κάποιον, που μπορούσε να ενώσει την αυτοκρατορία και ήταν άξιος να διαδεχθεί τον πέρση βασιλιά.
 
 

Θεοποίηση των ηγεμόνων

Ένας από τους μονάρχες της ελληνιστικής εποχής, ο Αντίοχος Β
, επιβάλλει για τον εαυτό του την προσωνυμία Αντίοχος ̶ Θεός. Θεός Επιφανής Ευχάριστος ο Πτολεμαίος Ε. Ο Αντίοχος Δ λατρευόταν ως Ζευς Επιφανής. Ο Πτολεμαίος της Αιγύπτου αυτοαποκαλείται Νέος Διόνυσος κι εμφανίζεται σε πανηγυρικές εκδηλώσεις χλιδής και μεγαλείου με παλλαϊκή συμμετοχή. Ντυμένος ως Θεός Διόνυσος παρελαύνει στους δρόμους της Αλεξάνδρειας πάνω σε άρμα, που σύρεται από ελέφαντες, μεθυσμένος μέσα σε γενικό παραλήρημα.

Η θεοποίηση των ηγεμόνων στην ελληνιστική εποχή ήταν μια πράξη στυγνού καταναγκασμού χωρίς απηχήσεις στην κοινωνία. Την ανέχονταν οι λαοί, επειδή συνοδευόταν πάντοτε από πανηγυρικούς εορτασμούς, γοητευτικά θεάματα, επιδείξεις, αγώνες και ψυχαγωγία. Και κυρίως, επειδή αυτές οι έκδηλώσεις ήταν κερδοφόρες ─ ευκαιρία για εμπόριο και διάφορες συναλλαγές. Για την καλλιέργεια του κατάλληλου κλίματος λαϊκής αποδοχής των θεοποιήσεων οι ηγεμόνες φρόντιζαν να επηρεάζουν τις μάζες με εντυπωσιακές τελετουργίες, διθύραμβους των αυλακολάκων και σκηνοθετημένες λατρευτικές εκδηλώσεις.
 
 


 
 





Μέχρι την εποχή
του Αλέξανδρου,
οι ηγεμόνες απεικονίζονταν
ως στερεότυπες φιγούρες.
 

  
 

Η θεοποίηση, που επέβαλε ο Αλέξανδρος για τον εαυτό του και η λατρεία των ηγεμόνων, που καθιέρωσαν οι διάδοχοι και επίγονοι, δημιούργησαν το «δόγμα» και τη «θεωρία», η οποία, διαμέσου της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, του Βυζαντίου και του δυτικού μεσαίωνα, επιβιώνει ως την εποχή μας. Έγινε μιμητικό πρότυπο και κρατικός θεσμός όχι μόνο για τους ρωμαίους αυτοκάτορες, αλλά και για τους μονάρχες της χριστιανικής εποχής. Οι ηγεμόνες είναι κυρίαρχοι θείω και φυσικώ δικαίω. Η θρησκεία συμβάλλει έτσι στον εξωραϊσμό της τυραννίας. Βασιλείς με θεϊκή αποστολή, όπως οι Stuarts της Αγγλίας, βασιλείς «ελέω Θεού», όπως στην Ελλάδα.

Αποκαλυπτικοί είναι οι δοξαστικοί πίνακες και οι υμνολογικές τοιχογραφίες στο Palazzo Ducale της Βενετίας. Ο Tiepolo εξεικονίζει τη θαλασσοκράτειρα Βενετία ως θηλυκή θεότητα, που ακουμπά το αριστερό χέρι σ’ ένα λιοντάρι, σύμβολο ισχύος, ενώ ο Ποσειδώνας αδειάζει στην ποδιά της το κέρας της Αμάλθειας με θησαυρούς. Ο Δόγης εμφανίζεται σε πίνακα του Varonese ανάμεσα στην Παναγία και τους αγγέλους. Η Βενετία με τους Θεούς του Ολύμπου. Η Δικαιοσύνη και η Ειρήνη τιμούν τη Γαληνοτάτη!
 
 


 
 














Η δύναμη
του ανθρώπινου προσώπου
συνεχίζει να διαμορφώνει
το πολιτικό σκηνικό
μέχρι και σήμερα.
Από την εποχή
του Αλέξανδρου
οι ηγέτες του κόσμου
κατάλαβαν πόσο δεκτικός
είναι ο ανθρώπινος εγκέφαλος
στη δύναμη της πειθούς,
που ασκεί η Τέχνη.
Χρησιμοποίησαν τις εικόνες,
για να διαφημίσουν
τον εαυτό τους,
αλλά και το μήνυμά τους.
 

 
 

Ρωμαίοι αυτοκράτορες
στα βήματα του Αλέξανδρου

Ο Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις ̶ κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών. Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοούμενών του.

Ο αλληλοσπαραγμός και η δυσώδης συμπεριφορά των διαδόχων του Αλέξανδρου θα ολοκληρώσουν την παρακμή των ελληνικών πόλεων ̶ κρατών, που είχε αρχίσει από την εποχή του Φιλίππου, και θα τις καταστήσουν ευάλωτη λεία για τους ρωμαίους. Τη δεσποτική πολιτική του Αλέξανδρου απέναντι στους έλληνες θα μιμηθούν, τρεις περίπου αιώνες αργότερα, οι ρωμαίοι αυτοκράτορες.

Οι ρωμαίοι φρόντισαν να εντάξουν τον Αλέξανδρο στην πολιτικοστρατιωτική ιδεολογία και πρακτική τους και ανέλαβαν να συνεχίσουν το «έργο» του, την ιμπεριαλιστική εξόρμηση για την κατάκτηση της Ανατολής με υποδουλώση λαών, σφαγές και εξανδραποδισμούς. Ύπατοι  και αυτοκράτορες θαυμάζουν μέχρι λατρείας τον Αλέξανδρο και ακολουθούν τα βήματα και το παράδειγμά του. Ήταν πρότυπο κατακτητή και υπερκυρίαρχου.
 
 


 

 
Για πολλές γενιές οι διάδοχοι του Αλέξανδρου έφτιαχναν νομίσματα με το πρόσωπό του.
Ο συχετισμός με τον Αλέξανδρο πρόσθετε εξουσία σ’ αυτούς. Ήταν μια ευφυής ιδέα.
Από τότε, οι ηγέτες χρησιμοποιούν τα νομίσματα, για να μας θυμίζουν καθημερινά
ποιος κρατάει τα ηνία.

 

 
 

Ο Αλέξανδρος θα εμπνέει πάντοτε τους εστεμμένους της Δύσης. Ήταν ο προσφιλής των ποιητών και των λαϊκών παραμυθογράφων. Ο Αππιανός πλέκει το εγκώμιο του Ιούλιου Καίσαρα παρομοιάζοντάς τον με τον μακεδόνα «κοσμοκατακτητή». Ο Πομπήιος ο Μέγας καυχιόταν, πως ήταν δεύτερος Αλέξανδρος. Συνήθιζε να εμφανίζεται, όπως ο Αλέξανδρος, πάνω σε άρμα κατακόσμητο από πολύτιμους λίθους και φορώντας την ίδια χλαμύδα.

Ο Ιούλιος Καίσαρας, κυβερνήτης της Ιβηρικής, μόλις αντίκρυσε ανδριάντα του Αλέξανδρου στον ναό του Ηρακλή στα Γάδειρα, αναστέναξε απελπισμένος, επειδή δεν είχε πραγματοποιήσει τίποτα άξιο λόγου σε μια ηλικία, που ο μονάρχης της Μακεδόνιας είχε κατακτήσει όλο τον κοσμο. Νοσταλγούσε τους άθλους του Αλέξανδρου, που στοίχισαν εκατομμύρια ζωές και θα τον μιμηθεί με παρόμοιες πολύνεκρες βαρβαρότητες.
 
 


 
 




Ο Μέγας Αλέξανδρος
αποτέλεσε πρότυπο
και για τις μετέπειτα
θρησκευτικές εξουσίες.
Στις φωτογραφίες φαίνονται
σε εικονίσματα δύο από τους πολλούς
Άγιους Αλέξανδρους της Ορθόδοξης Εκκλησίας
(25/2, 27/2, 9/3, 14/3, 15/3, 16/3,
1/4, 10/4, 13/5, 14/5, 16/5, 20/5,
26/5, 28/5, 29/5, 9/6, 10/6, 1/8, 30/8,
28/9, 22/10, 30/10, 7/11, 23/11,
24/11, 30/11, 12/12, 17/12).
Επάνω:
Ένας Άγιος Αλέξανδρος,
με γερμένο το κεφάλι,
κατά το πρότυπο των προτομών
του Μ. Αλεξάνδρου.
Κάτω:
Ο Άγιος Αλέξανδρος ο Δερβίσης (26/5).
  

 
 

Ο Οκταβιανός Αύγουστος, μετά την ήττα του Αντώνιου, θα επισκεφθεί την Αλεξάνδρεια και θα σπεύσει στον τάφο του Αλέξανδρου και δεν θα περιορισθεί στην ενατένιση των λειψάνων διά μέσου του γυάλινου κιβουριού. Έδωσε εντολή να το ανοίξουν, ερεύνησε το εσωτερικό του, στεφάνωσε το «ίνδαλμά» του με το χρυσό διάδημα και εναπόθεσε άνθη στο στήθος. Θα χρησιμοποιεί έκτοτε σφραγίδα με την εικόνα του Αλέξανδρου.

Έδωσε εντολή να αναρτηθούν στο πιο πολυσύχναστο σημείο του Forum της Ρώμης δυο πίνακες του Απελλή, που εξεικόνιζαν τον Αλέξανδρο θριαμβευτή πάνω στο άρμα, μαζί με τους Διόσκουρους και τη Νίκη. Ο Αύγουστος φιλοδοξούσε να εξομοιωθεί με τον «κοσμοκατακτητή». Για την εξύμνησή του θα χρησιμοποιήσει τον Βιργίλιο. Στην «Αινειάδα» του ο επικός ποιητής αποκαλεί τον Αύγουστο «υιόν Θεού».

Πενήντα χρόνια αργότερα ο θεοποιημένος επίσης Κλαύδιος, θα αντικαταστήσει σε δυο πίνακες το πρόσωπο του Αλέξανδρου με τη μορφή του Αύγουστου. Στον 2ο αιώνα μ.Χ., ο Κόμμοδος εμφανιζόταν στο αμφιθέατρο με περιβολή «Θεού». Ο Καρακάλλας αξίωνε από τους γλυπτές και τους ζωγράφους να τον απαθανατίζουν ως Αλέξανδρο, όπως οι διάδοχοι  της ελληνιστικής εποχής.
 
 


 











Ο Αλέξανδρος
είχε βρει τη νικηφόρα εικόνα.
Μια εικόνα, που θα γινόταν
δημοφιλής σ’ όλο τον κόσμο.
 

 
 

Η δύναμη της εικόνας

Πώς ο Αλέξανδρος θα εκμεταλλευόταν τη δύναμη της εικόνας και θα παρουσίαζε τον εαυτό του ως δυνατό ηγέτη, που θα ένωνε την αυτοκρατορία; Η απάντηση βρέθηκε θαμμένη κάτω από τόνους λάβας στους πρόποδες του Βεζούβιου. Οι ρωμαίοι λάτρευαν την ελληνική τέχνη. Σε μια βίλα στην Πομπηία υπήρχε ένα μωσαϊκό, που ήταν αντίγραφο ενός πίνακα της εποχής του Αλέξανδρου. Τώρα βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο της Νάπολης. Το ψηφιδωτό απεικονίζει μια διάσημη μάχη, στην οποία ο Αλέξανδρος νίκησε τα περσικά στρατεύματα.

Ο Αλέξανδρος φαίνεται να ορμάει στο κέντρο της μάχης. Βλέπουμε, ότι το βλέμμα του είναι καρφωμένο στον πέρση βασιλιά. Ο Αλέξανδρος απεικονίζεται μέσα στη φλόγα της δράσης. Οδηγεί το στρατό του με το δόρυ στο χέρι. Δεν φορά κράνος και τα μαλλιά του ανεμίζουν. Είναι ένας ατρόμητος ήρωας, που οδηγεί από την πρώτη γραμμή.

Η επίδραση αυτής της εικόνας γίνεται μεγαλύτερη αν δούμε την άλλη πλευρά του ψηφιδωτού. Δείτε το πρόσωπο του πέρση βασιλιά στην παρακάτω εικόνα. Είναι μια σπουδή στον πανικό και το φόβο. Δεν μπορεί να ξεφύγει γρήγορα.
 
 


 














Αυτή
η πολιτική διαφήμιση,
μας δίνει
μια σαφή κατεύθυνση.
Θα πάμε με τον γενναίο
ή με τον δειλό;
Τον ήρωα ή τον κακό;
 

 
 

Επίλογος

Ο Αλέξανδρος είχε την τέλεια εικόνα, όμως ήταν άχρηστη αν δεν κυκλοφορούσε ανάμεσα σε όσους ήταν σημαντικοί. Τους νέους υπηκόους.

Σήμερα, θεωρούμε δεδομένο, ότι μια εικόνα διανέμεται εύκολα. Πατώντας ένα κουμπί στέλνουμε μια εικόνα σε αμέτρητους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Όμως, για τον Αλέξανδρο δεν ήταν τόσο απλό. Έπρεπε κάπως να θυμίζει στους υπηκόους του ποιος ήταν στην εξουσία.

Κατέληξε σε ένα πρόσωπο πάνω σε ένα νόμι-
σμα. Έκτισε τριάντα νομισματοκοπεία, για να
κόβουν χιλιάδες νομίσματα σε ολόκληρη την
αυτοκρατορία. Σε κάθε ένα υπήρχε ένα κεφάλι, που θύμιζε πολύ το δικό του. Ο Αλέξανδρος βρήκε ένα καλό τρόπο για να διαδώσει την εικόνα του στην αυτοκρατορία.






Βιβλιογραφία:

1. «Ιστορία του ελληνικού έθνους», έκδ. «Εκδοτική Αθηνών»,
Αθήνα, 1975.


2. Κ. Παπαρρηγόπουλου: «Ιστορία του ελληνικού έθνους»,
έκδ. Ν. Δ. Νίκας Α.Ε.», Αθήνα, 1930.


3. Γ. Κορδάτου: «Μεγάλη ιστορία της Ελλάδας»,
έκδ. «20ός αιώνας», Αθήνα, 1959.


4. Εγκυκλοπαίδεια «Ήλιος», έκδ. «Εγκυκλοπαιδική
Επιθεώρηση “Ήλιος”», Αθήνα.


5. Παγκόσμια Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια, έκδ. «Κυψέλη», Αθήνα, 1963.

6. T. Brit: «Αλέξανδρος ο Μέγας και ο παγκόσμιος ελληνισμός
μέχρι της ελεύσεως του Χριστού», έκδ. «Δ. Δαρέμας», Αθήνα.

7. J. G. Droysen: «Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου»,
έκδ. «Ελευθεροτυπία», Αθήνα, 1993.


8. P. Faure: «Η καθημερινή ζωή την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου»,
έκδ. «Παπαδήμα», Αθήνα, 2008.

9. Δ. Ι. Κυρτάτα ─ Σ. Ι. Ράγκου: «Η ελληνική αρχαιότητα»,
έκδ. «Το Βήμα», Αθήνα,2013.


10. Κ. Σιμόπουλου: «Ο μύθος των “μεγάλων” της Ιστορίας»,
έκδ. «Στάχυ», Αθήνα, 2000.





Σημείωση:

Το άρθρο αυτό αποτελεί μέρος
του Αφιερώματος της «Ελεύθερης Έρευνας»:
Για πλιάτσικο στην Ασία.

Διαβάστε
στο πλαίσιο του Αφιερώματος:

Τους έπαιρνε όλους σβάρνα!
Γλαφυρές περιγραφές άγνωστων
λεπτομερειών από τη ζωή του Φίλιππου Β’


Ο μύθος του εκπολιτισμού της Ανατολής
Χειρότερος εχθρός από τους πέρσες
ήταν για τους έλληνες ο Μ. Αλέξανδρος


Το πάθος της ασιατικής χλιδής
Εκπερσισμός και προσκύνηση του Μ. Αλεξάνδρου


Τυμβωρυχώντας σε κάποιο ξένο αρχαίο παρελθόν
Περί της μη ελληνικής καταγωγής των αρχαίων,
αλλά και των σύγχρονων μακεδόνων


Macedonian love
Οι ερωμένοι του Μ. Αλεξάνδρου


Δεν είναι του Φιλίππου ο τάφος στη Βεργίνα
συνέντευξη δρ. Π. Φάκλαρη


Εθνική θησαυροθηρία
συνέντευξη δρ. Γ. Χαμηλάκη


Μακεδονική σαλάτα
Το εθνογραφικό χάος και η γέννηση
των εθνικισμών στα Βαλκάνια


«Απόγονοι» και «απόγονοι»
Η σχιζοφρένεια της ονομασίας της ΠΓΔΜ






 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 37993 έγραψε...

Και πριν από τον Αλέξανδρο είχε κόψει ο Φίλιππος νόμισμα με το πρόσωπό του.
http://www.coinsmania.gr/cm/guide/coinsimage/images/05511p00.jpg
31.03.2016, 20:53:04





Ανώνυμος 37994 έγραψε...

https://en.wikipedia.org/wiki/Alexander_Mosaic
The mosaic illustrates a battle in which Alexander faced and attempted to capture or kill Darius. Alexander defeated him at the Battle of Issus and two years later at the Battle of Gaugamela. The work is traditionally believed to show the Battle of Issus.
Since the mosaic emulates the appearance of a painting so accurately, it has been uniformly agreed that the mosaic is a copy of an original Hellenistic Greek painting. The mosaic is held to be a copy of either a painting by Aristides of Thebes, or of a lost late 4th century BC fresco by the painter Philoxenos of Eretria. The latter is mentioned by Pliny the Elder (XXXV, 110) as a commission for the Macedonian king Cassander.
https://en.wikipedia.org/wiki/Philoxenus_of_Eretria
31.03.2016, 21:05:55





Bielidopoulos έγραψε...
~
Και ο Χίτλερ χρησιμοποίησε το ραδιόφωνο και τώρα όλοι χρησιμοποιούν την τηλεόραση. Μήπως πρέπει να αφήσουμε τα προσωπεία και να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα;
http://www.capital.gr/o-dimitris-papakonstantinou-grafei/3115442/elate-na-ependusete-stin-kolombia-tis-mesogeiou
;)

31.03.2016, 21:42:36





Ανώνυμος 37996 έγραψε...

Στην πραγματικότητα που θες εσύ να μας πας Bielidopoulos η οποία είναι άσχετη με την πραγματικότητα του συγκεκριμένου thread.
31.03.2016, 22:13:19





Bielidopoulos έγραψε...
~
Αλίμονο, μα τί λες τώρα.

31.03.2016, 22:23:06





Ανώνυμος 37999 έγραψε...
Είσαι πολύ λίγος για να μιλήσεις για τον Αλέξανδρο. Και επειδή είσαι υπάνθρωπος και μισείς (λογικό) το μεγαλείο του, όταν "μεγαλώσεις" και βγάλεις τα γυαλιά της ηλιθιότητας που σε δέρνει και καταλάβεις (δύσκολο) τι σημαίνει Αλέξανδρος ο Μέγας, ξαναγράψε τέτοιο ενοχικό κείμενο.
01.04.2016, 00:27:43





Bielidopoulos έγραψε...
~
Για να ηδονιστούμε λιγάκι:
http://s28.postimg.org/5nvzyvd2l/2000_100_Drachmes.jpg
http://s30.postimg.org/9uq64jdkx/108.jpg
http://s29.postimg.org/jmhybk7nr/353511.jpg
http://s10.postimg.org/rj58furqx/1980_20drx.jpg
http://s8.postimg.org/xc82sn8vp/376335.jpg
http://s21.postimg.org/yxhbwxcrb/1992_5drx.jpg

01.04.2016, 11:36:33





Ανώνυμος 38007 έγραψε...

Στην ηλικία σου είναι φυσικό να την βρίσκεις με τον εαυτό σου Bielidopoulos.
01.04.2016, 11:52:50





Ανώνυμος 38008 έγραψε...

Φάε μια κρεμούλα και θα σου περάσει.

01.04.2016, 12:36:15





Ανώνυμος 38010 έγραψε...

Get out of the closet
01.04.2016, 13:35:44





Ανώνυμος 38011 έγραψε...

Φάε την κρεμούλα σου βρε ανούσιε ξεφτιλο-ρωμιέ.

01.04.2016, 14:02:41





Ανώνυμος 38012 έγραψε...

Φάε μια κρεμούλα και θα σου περάσει.

01.04.2016, 14:08:10





Ανώνυμος 38013 έγραψε...
κοτ κοτ κοτ
01.04.2016, 14:12:41





Ανώνυμος 38014 έγραψε...

Όπου να 'ναι θα πέσουν και οι φάπες.
01.04.2016, 14:23:46





Bielidopoulos έγραψε...
~
Άριστος γνώστης Μαθηματικών - Με μαθηματικό κώδικα έγραψε ο Όμηρος τα έπη (σ.σ. έπαιζε το 3 στα δάχτυλα!)
Για να δώσει μαθηματικές προεκτάσεις στους στίχους του, ο 'Ομηρος χρησιμοποιεί, σύμφωνα με την κ. Τσώνη, τους λεξάριθμους, στους οποίους το γράμμα «άλφα» αντιστοιχεί στον αριθμό «ένα», το «Β» στο δύο και ούτω καθεξής (μετά το «κάππα» οι αριθμοί ανεβαίνουν ανά γράμμα σε δεκάδες και μετά το «ρο» σε εκατοντάδες). Ενδεικτικά αναφέρει, ότι αν οι πρώτες τέσσερις λέξεις της Α' Ραψωδίας της Οδύσσειας («άνδρα μοι έννεπε, μούσα») «αποκωδικοποιηθούν» με λεξάριθμους προκύπτει ο αριθμός 1182, που αν αθροιστεί ανά ψηφίο, προκύπτει και πάλι ο αριθμός τρία.
«Ολόκληρες αριθμητικές παραστάσεις καταλήγουν στον αριθμό τρία και τα πολλαπλάσιά του» υποστηρίζει η κ. Τσώνη και προσθέτει ότι στην Ιλιάδα, ολόκληρο το κείμενο οργανώνεται μαθηματικά σε τρία επίπεδα.
«Στο κείμενο αναφέρονται 29 ελληνικά βασίλεια στη νότια Βαλκανική, σε έξι γεωγραφικές ενότητες, σε 164 συγκεκριμένες θέσεις με 64 ηγεμόνες. Κάθε βασίλειο συμμετέχει στην εκστρατεία με συγκεκριμένο αριθμό πλοίων κι όλα μαζί αθροίζονται σε 1186. Καθένα από αυτά έχει 50 έως 120 στρατιώτες. Αν όλοι οι αριθμοί αθροιστούν, καταλήγουμε και πάλι στο τρία» εξηγεί η δρ Τσώνη, η οποία διδάσκει στο Β’ Πειραματικό Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης.
«Πάντοτε το πρώτο είναι συνοπτικό και τα άλλα δύο διεξοδικά. Είναι συμμετρικά δεμένα μεταξύ τους με «κρίκους» και ο τρίτος κόμβος της αφήγησης είναι αυτός που αλλάζει αποφασιστικά την τύχη του Οδυσσέα και των εταίρων του» σημειώνει η κ. Τσώνη. «Θέλουν οι μαθηματικοί, οι φιλόλογοι, οι καλλιτέχνες να βρουν τον εαυτό τους; Θα τον βρουν στα ομηρικά έπη» υπογραμμίζει η δρ Τσώνη κι αναφέρει εν κατακλείδι έναν στίχο του Κωστή Παλαμά από το ποίημά του «Pαψωδία»: «ω μεγαλόχαρο βιβλίο, σε καρτερούσα μάθημα κι εσύ ήρθες θάμα»..
http://news.in.gr/features/article/?aid=1500068683

Έλεος θα κατουρηθώ από τα γέλια!
Ραγιάδες μου τί πάτε και σκαρφίζεστε.
Ελλαδιστάν ΤΙ ΠΙΝΕΙΣ;

01.04.2016, 15:02:47





Bielidopoulos έγραψε...
~
https://www.youtube.com/watch?v=OhjJYsgLTZY
https://www.youtube.com/watch?v=otZkZwQPlSs

lol

01.04.2016, 15:09:54





Bielidopoulos έγραψε...
~
Η κυρά Τσώνη που διδάσκει μαθηματικά γυμνασίου έχει άραγε ποτέ διανοηθεί ότι τα μαθηματικά έχουν εξελιχτεί; Γνωρίζει έστω και πληροφοριακά περί calculus, discrete mathematics, differential equations, advance statistics;

01.04.2016, 15:12:46





Ανώνυμος 38018 έγραψε...

Βιελιδοπούλεια μπούρδα σε έξαρση.
Άραγε ο Όμηρος (αν ισχύει η μπούρδα της Τσώνη) είχε ιδέα από εξελιγμένα μαθηματικά;
01.04.2016, 15:43:46





Bielidopoulos έγραψε...

Ναι ήταν ειδικός στο 3..

01.04.2016, 16:00:29





Ανώνυμος 38020 έγραψε...

http://banners.dol.gr/DOLNET/TANEA_SIMAIA_728x90_02_04.pdf

01.04.2016, 21:04:09





Ανώνυμος 38021 έγραψε...
Αφαιρέθηκε υβριστικό σχόλιο.
03.04.2016, 08:19:53





Bielidopoulos έγραψε...
~
http://www.tanea.gr/news/nsin/article/5347652/me-mathhmatiko-kwdika-egrapse-o-omhros-ta-eph/
Σωστά τα σχόλια των σχολιαστών.
;)

03.04.2016, 12:06:29





Ανώνυμος 38025 έγραψε...

Είναι σωστά γιατί σχολιάζουν την συγκεκριμένη είδηση, την συγκεκριμένη ανάρτηση. Είσαι εκτός θέματος Bielidopoulos.
03.04.2016, 12:25:39





Bielidopoulos έγραψε...
~
Το σχόλιό μου 01.04.2016, 11:36:33 ήταν όμως εντός θέματος.
Φάε και εσύ μια κρεμούλα και θα σου περάσει, αλήθεια λέω.

03.04.2016, 12:50:28





Ανώνυμος 38028 έγραψε...

Αφού είχες ένα στα έξι σχόλια εντός θέματος πάω πάσο, η βλακεία σου είναι αήττητη.
31.03.2016, 21:42:36
01.04.2016, 11:36:33
01.04.2016, 15:02:47
01.04.2016, 15:09:54
01.04.2016, 15:12:46
03.04.2016, 12:06:29
03.04.2016, 13:05:16





Bielidopoulos έγραψε...
~
Παράξενο, τα ανούσια, εκτός θέματος σχόλια των καρπαζοεισπράκτορων ανώνυμων δεν σε ενόχλησαν. Γιατί άραγε; Να σου πω. Διότι έφαγες και εσύ τις φαπούλες σου. Χάιντε Χάιντι!
;)

(Οι ρωμιοί στο μεταξύ έχουν πάθει τραγικό τραλαλά με τους δημοσιοκάφρους να τους βομβαρδίζουν με τα δήθεν περί αποκαλύψεων περί κακού ΔΝΤ. Για γέλια και για κλάμματα ή μάλλον καλύτερα: μόνο για φάπες! Αμ το άλλο με τον βέλγο καλλιτέχνη.. Ρωμιοσύνη και λογική, ε καμία απολύτως σχέση μεταξύ τους.)

03.04.2016, 14:09:28





Ανώνυμος 38030 έγραψε...

Και εκείνα με πείραξαν. Πλην όμως τα περισσότερα από αυτά είναι διάλογος μεταξύ ανωνύμων (πιθανόν κάποιες να είναι δικές σου, δεν έχει όμως σημασία), όπως οι δικές σου επώνυμες απάντησεις 31.03.2016, 22:23:06 - 01.04.2016, 16:00:29 - 03.04.2016, 12:50:28 τις οποίες δεν τις προσμέτρησα στο σχόλιό μου 03.04.2016, 13:05:16. Καλά κρασια, ελληναρά μου. Είπαμε: η βλακεία σου Bielidopoulos είναι αήττητη.
03.04.2016, 14:26:59





Bielidopoulos έγραψε...
~
Όντως καλά κρασιά και η βλακεία είναι ανίκητη καρπαζοεισπράκτορά μου.

03.04.2016, 14:35:55





Ανώνυμος 38032 έγραψε...

Έχεις το «γνώθι σ'αυτόν» Bielidopoulos. Και εις ανώτερα.
03.04.2016, 14:40:23





Ανώνυμος 38054 έγραψε...
Αφαιρέθηκε υβριστικό σχόλιο.

04.04.2016, 06:38:49





Ανώνυμος 38055 έγραψε...
ρε μπιντεβ αλεπουλιε εσενα ποια τρυπα ταμπελα σε γεννησε;;;;
του Αρη η της Αφροδιτης δορυφορε του υπερινορα Ηλιου;;
ουτς ρεεεεεεεκρεμουλοκαρπαζοεισπρακτορα της ΜΙΖΑΣ.
ΚΟΝΟΜΑς ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΟΥΤΑ ΚΛΕΦΤΙΚΑ ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΚΟΠΡΟΜΕΓΑΛΑ!!!
04.04.2016, 06:40:12





Ανώνυμος 38060 έγραψε...
Είχα την απορία ποιά σχόλια διαγράφονται ως υβριστικά. Τώρα το κατάλαβα, μπορείτε ελευθέρως να τα διαγράψετε.
04.04.2016, 09:43:17





Ανώνυμος 38086 έγραψε...
Ανώνυμος 38054 έγραψε...
Ανώνυμος 38021 έγραψε...
τελικα τετοια μπιντε λογια μαζι με τα σκυλια του πρωτοφαντη ειναι.βρε μαακια ποτε εμαθες να διαβαζεις ομηρο;;
αιωνες τωρα ψαχνουν το ενωμα ημερα, μοιρα ειμαρμενη
και συ σαν αρχιμακακας μιλας ΓΙΑ ΚΡΕΜΟΥΛΕς ΚΑΙ ΦΑΠΕς ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΣΟΥ.
ΕΣΕ ΟΙΚΤΟΙΡΩ ΝΤΕ ΠΑΠΑΠΡΙΔΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΤΣΟΥΝΑ ΣΟΥ ΜΟΝ ΑΡΕΣΚΕΣΕ ΝΑ ΓΡΟΙΚΑς
μαλακ ΕΕΕΕΕ!!!! μαλακά.
03.04.2016, 08:19:53
τι;; ἔγινε λάζαρη ;;τωρα ειναι παλι υβριστικο το σχολιο για τον χιμπραημ σου;;
ΜΠΡΑΒΟ ΛΑΖΑΡΕ 2 ΦΟΡΕς ΤΟ ΕΣΒΥΣΕς ΆΙΝΤΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΤΟ ΣΒΥΣΕΙΣ;;

05.04.2016, 08:26:41





Ανώνυμος 38153 έγραψε...
Οσοι από σας τολμάτε να εκφράζετε διαφωνίες εδώ μέσα, να ξέρετε πως, τούτα τα "πουλάκια" τρώνε "ειδικό καναβούρι", εισαγωγής και διανομής "ειδικών" ιδρυμάτων. Όσο τρέχουν τα φράγκα των ΜΚΟ και των Βερέμηδων, δύσκολα θα σταματήσουν το κελάηδισμα.
Διογένης
08.04.2016, 18:10:21





Ανώνυμος 38173 έγραψε...

Λέω και 'γω, που χάθηκε αυτό το καλόπαιδο ο Διογένης.
10.04.2016, 13:04:03





Ανώνυμος 38184 έγραψε...
Είναι Απρίλιος και έχει δουλειές ο τσέλιγκας.

12.04.2016, 19:16:47





Ανώνυμος 38226 έγραψε...
@38184
Ναι ρε ανεπάγγελτε μπουρδολόγε. Εχω δουλειές. Γιατί παράγω τα μισά από αυτά που αγοράζεις για να φας. Εκτός κι αν δεν ζεις με φυσική τροφή, αλλά μυρικάζοντας τις βλακείες σου.
Διογένης
16.04.2016, 02:22:03






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

7+9=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...