Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ




Έγραψε στις 19.02.2016 ο/η: Μουαμάρ Ιγνάτιος

Επιστροφή



Ως ατελές ον, ο άνθρωπος έλκεται και κολακεύεται από την εξουσία. Για να το πετύχει αυτό, γίνεται ιδιαιτέρως εφευρετικός και κατασκευάζει «ιδεολογίες». Δημιουργεί ένα σύνολο φαντασιακών εννοιών, που σαγηνεύουν τα πλήθη των συνανθρώπων του, προτείνει λύσεις ως επί το πλείστον ανεδαφικές και ουτοπιστικές, αλλά ιδιαίτερα σαγηνευτικές στις μάζες κι επιχειρεί να κατακτήσει την εξουσία.

Δεν είναι τυχαίο, πως καμία ιδεολογία δεν εφαρμόστηκε πλήρως ούτε και κράτησε αρκετό χρόνο. Πολλές δε εξ αυτών παρέμειναν ως γραφικά δείγματα ανθρώπινου ευχολογικού οραματισμού.

Η πολιτική είναι η απόπειρα εφαρμογής μιας ιδεολογίας. Αποτυγχάνει όμως πάντα στην εφαρμογή της, γιατί εκ φύσεως η κάθε ιδεολογία ως σύλληψη είναι αποτυχημένη. Και είναι αποτυχημένη, γιατί κανένα κοινωνικό σύνολο δεν αποτελείται από ανθρώπους με τις ίδιες ιδέες, τις ίδιες προσδοκίες, τις ίδιες προτιμήσεις, τις ίδιες φιλοδοξίες, τις ίδιες προσλαμβάνουσες. Συνεπώς, η λέξη «ιδεολογία» είναι μία ανθρώπινη φούσκα, που αργά ή γρήγορα σκάει. Το δυστύχημα είναι, ότι όταν σκάσει, πολλές ανθρώπινες ζωές βασανίζονται ή χάνονται.

Ας αναλογιστούμε πόσοι άνθρωποι πέθαναν για τις «ιδέες» τους (ήταν δικές τους άραγε;). Ας αναλογιστούμε σε πόσα μακρονήσια και ξεραΐλες, άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, επειδή πίστευαν σε κάτι, που κάποια άλλοι δεν πίστευαν και το πολεμούσαν.

 


Ο όρος ιδεολογία
πλάστηκε στο ιστορικό πλαίσιο της γαλλικής επανάστασης από τον γάλλο κόμη Antoine Destutt de Tracy, για να δηλώσει τη μάθηση, που έχει ως αντικείμενό της την εξέταση των ιδεών με βάση το φυσιολογικό και ψυχικό μηχανισμό του ανθρώπου.
Δέχεται, ότι τα ψυχικά και πνευματικά φαινόμενα απορρέουν από τη λειτουργία των αισθήσεων και ζητάει με τη μηχανική εξήγηση των αισθησιακών φαινομένων να εξαγάγει πορίσματα χρήσιμα για την πνευματική, ηθική και κοινωνική διαβίωση των ανθρώπων. Οι αντιλήψεις αυτές ήταν ευρέως διαδεδομένες στους κύκλους των γάλλων αισθησιολόγων (Condillac), των διαφωτιστών και δημοκρατικών.
 

Είναι άραγε η πολιτική το δεκανίκι
ενός ιδεολογικού ρεύματος ή το
αντίστροφο; Η αλήθεια είναι, πως
δεν υπάρχει πολιτική τάση, που να
μην υποκρύπτει ένα ιδεολογικό
ρεύμα. Αυτό εξάλλου αποδείχτηκε
περίτρανα με την εμφάνιση ισχυ-
ρών ιδεολογικών ρευμάτων [καπι-
ταλισμός, σοσιαλισμός, κομμουνι-
σμός, εθνικο-σοσιαλισμός (ναζι-
σμός), φασισμός, σοσιαλδημοκρα-
τία, χριστιανοδημοκρατία, νεοφιλε-
λευθερισμός κ.λπ.].

Είναι λοιπόν λάθος να ισχυριζόμα-
στε, πως υπήρξε εποχή, που τα
ιδεολογικά ρεύματα δεν συνέπιπταν
με τις ιδεολογικές τάσεις. Είναι
πασιφανές, πως η πολιτική όχι μόνο
υπηρετεί την εκάστοτε ιδεολογία,
αλλά χρησιμοποιείται και ως μέσον
για την κοινωνική της αποδοχή.


Δεν πρόκειται δηλαδή για κάποια
συγκοινωνούντα δοχεία μεταξύ
πολιτικής και ιδεολογίας, αλλά για
έννοιες απόλυτα συνυφασμένες
και ταυτόσημες. Η πολιτική δεν
είναι τίποτα περισσότερο ή λιγότε-
ρο από μια απόπειρα κάποιας ιδεο-
λογίας να κατακτήσει εύρος, που
θα οδηγήσει τους ταγούς και τους
φορείς της στην εξουσία.   

 

 
Ιδεολόγοι καλούνταν κατά τα τέλη του 18ου─αρχές 19ου αιώνα οι γάλλοι φιλόσοφοι και πολιτειολόγοι, που ασχολούνταν με την ιδεολογία ως μάθηση, που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τη φιλοσοφία στο σύνολό της. Νέα σημασία έδωσε στον όρο ο Karl Marx. Κατά τον 20ό αιώνα ιδεολόγος θεωρείται εκείνος, ο οποίος υποστηρίζει ένθερμα και ανιδιοτελώς μια ιδεολογία.
 


Γέννηση
και η εξέλιξη των ιδεολογιών

Προς τα τέλη του 18ου αιώνα, ένας γάλλος ευγενής, σκωτικής καταγωγής και γόνος στρατιωτικών, ο Antoine Destutt de Tracy, επινόησε τη λέξη «ιδεολογία» και την όρισε ως έναν επιστημονικό κλάδο, την «επιστήμη των ιδεών».
 
Η ιδεολογία ως έννοια προϋπήρχε του ονοματοδότη της, όπως θα δούμε και παρακάτω. Συγκεκριμένα, δημιουργήθηκε την ίδια στιγμή, που γεννήθηκαν οι πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες και κάποιοι οραματίστηκαν ή συμφεροντολογικά αποφάσισαν, πως αυτές οι κοινωνίες θα πρέπει να λειτουργούν ως σύνολα.

Από τότε, η έννοια της λέξης ιδεολογία διαστέλλεται και συστέλλεται κατά βούληση, κυρίως όταν έχει ως αναφορά της το χώρο της πολιτικής και τις οικονομικές επιστήμες.

Σε γενικές γραμμές, θα μπορούσαμε να καταλήξουμε, πως η «ιδεολογία» ως έννοια είναι ταυτόσημη με την έννοια της «κοσμοθεωρίας», μίας δηλαδή φιλοσοφικής προσέγγισης, που οραματίζεται την κοινωνία να λειτουργεί με ένα συγκεκριμένο τρόπο.
 
Με άλλα λόγια, πρόκειται για ένα σύνολο ιδεών, που επιχειρεί μέσα από τον εναγκαλισμό της με αφηρημένες και ποικίλου βεληνεκούς έννοιες (π.χ. ελευθερία, έθνος, ανεξαρτησία, δημοκρατία) να καταστεί εφαρμόσιμη στην καθημερινότητά μας.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο η έννοια της ιδεολογίας διαφέρει από αυτή της φιλοσοφίας. Η μεν φιλοσοφία προτείνει έναν απόλυτα εξατομικευμένο τρόπο να ζει κανείς με αναφορά βέβαια στην «πόλη» και τους ταγούς της χωρίς όμως διάθεση επιβολής κάποιου συγκεκριμένου μοντέλου οικονομικο-πολιτικής διακυβέρνησης. Η ιδεολογία από την άλλη, παρουσιάζεται ως ένας ιδανικός τρόπος για να ζει και να πορεύεται ολόκληρη η κοινωνία χωρίς το περιθώριο αναζήτησης εναλλακτικών τρόπων διακυβέρνησης.

Αυτό καθιστά την ιδεολογία και ιδιαίτερα την εφαρμογή της ένα εξαιρετικά δύσκαμπτο εγχείρημα με δεδομένο, ότι οι προσλαμβάνουσες, οι εμπειρίες και η επίτευξη του επιθυμητού τρόπου διαβίωσης διαφέρουν πολύ από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Ας δούμε όμως τα πράγματα περισσότερο αναλυτικά.


 

 


Ιδεολογία-Ιδεοληψία
Μελετώντας την ανθρώπινη ιστορία παρατηρούμε, πως όταν κάποια ιδεολογία κατέληξε στο να μετασχηματιστεί σε «μαζικό κίνημα», που με τη σειρά του μετατράπηκε σε εξουσία, οι συγκρούσεις υπήρξαν αναπόφευκτες. Αυτό δεν οφείλεται μονάχα στις αντιπαραθέσεις μιας ιδεολογίας με μία άλλη, αλλά και στις διαφοροποιήσεις, που προκύπτουν σε μια ιδεολογία κατά την πορεία της προς ένα ηγεμονικού τύπου συστήματος διακυβέρνησης.

Συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις υπήρχαν και υπάρχουν μεταξύ φιλοσόφων και φιλοσοφικών σχολών, αλλά ποτέ δεν οδήγησαν σε ένοπλες συμπλοκές, συρράξεις, πολέμους, δικτατορίες και βασανισμούς, όπως συνήθως γίνεται, όταν συγκρούονται οι ηγεμονικού τύπου ιδεολογίες με τη μία να προσπαθεί να επιβληθεί της άλλης.

 
   
 
Ως ιδεοληψία ορίζεται η νοσηρή κατάσταση, κατά την οποία κάποια ιδέα ή ομάδες ιδεών, επιβάλλονται στη συνείδηση και διακόπτουν τη φυσιολογική πορεία του συνειρμού των ιδεών κατά τρόπο παροξυντικό, παρά τις προσπάθειες της βούλησης. Η ιδέα που κυριαρχεί περιορίζει στο ελάχιστο την εκούσια διανοητική δράση.
 


Ίσως όμως το πιο επικίνδυνο για μια ιδεολογία, που μετασχηματίζεται σε εξουσία, είναι η μόλυνσή της από τον μάλλον αθεράπευτο ιό της «ιδεοληψίας». Αν και η ιδεοληψία ως έννοια αποτελεί ένα σοβαρότατο πρόβλημα, που μελετούν και επιχειρούν να αντιμετωπίσουν οι ψυχολόγοι, μιας και τρέφεται από φοβίες και εμμονές, στο άρθρο αυτό θα προσεγγίσουμε την πολιτική διάσταση της ιδεοληψίας και τον τρόπο, που ενσωματώνεται στον κορμό μιας ιδεολογίας.

Για έναν κομμουνιστή για παρά-
δειγμα, οι έννοιες της ατομικής
περιουσίας και του «κέρδους»
είναι αρνητικές, όπως επίσης
και αυτή του «επιχειρείν».

Για έναν υπερ-δεξιό συντηρητικό
αστό, η έννοια της κοινοκτημο-
σύνης είναι επίσης κάτι το αρνη-
τικό, όπως είναι και το δικαίωμα
της απεργίας.

Για ένα νεοφιλελεύθερο, η έννοια
της φορολογίας στα υψηλά εισοδήματα είναι κάτι το εξαιρετικά αρνητικό.

Για έναν εθνικο-σοσιαλιστή, οι μετανάστες είναι μιάσματα.

Για έναν αναρχικό, ο,τιδήποτε εμπεριέχει την έννοια «κράτος» είναι εχθρικό.

Ο ιός λοιπόν της ιδεοληψίας,
που ενσωματώνεται σε μια
ηγεμονική και εδρεύουσα
στην εξουσία ιδεολογία, δημι-
ουργεί αυτομάτως εχθρούς,
που πρέπει με κάθε τρόπο
και πρακτική να εξαλειφθούν.

Ας μην ξεχνάμε, πως εξ ορι-
σμού η έννοια της ιδεοληψίας
εμπεριέχει το φόβο ως
γενεσιουργό στοιχείο της. Ο φόβος λοιπόν, για την επικράτηση μιας άλλης ιδεολογίας είναι αυτό, που τις οδηγεί στο να επιστρατεύουν κάθε είδους μέσο για να επικρατήσουν.


 

 


«Ένας πολιτισμένος» τρόπος επι-
κράτησης μιας ηγεμονικής ιδεο-
λογίας είναι το πολιτικό marke-
ting, που μέσα από lobby groups
επιχειρείται η επιρροή των μαζών.
Οι μάζες χειραγωγούνται με
τέτοιον τρόπο, ώστε να θεωρούν,
πως δεν υπάρχουν εναλλακτικές
λύσεις για την «ομαλή» λειτουρ-
γία μιας κοινωνίας εκτός από αυ-
τές, οι οποίες πηγάζουν μέσα από
την ιδεολογία που ασπάζονται.

Οι έννοιες της «κοινής καταγω-
γής», της «πατρίδας», της «ιστο-
ρίας των προγόνων», της «φυ-
λής», αλλά και της «θρησκείας»
εντάσσονται μέσα στο οπλοστά-
σιο του πολιτικού marketing της
κάθε ιδεολογίας και η υιοθέτησή
τους (φασιστική, ακροδεξιά ιδεο-
λογία), αλλά ενδεχομένως και η
απόρριψή τους (ριζοσπαστική
αριστερή, αναρχική ιδεολογία)
χρησιμοποιούνται ως συγκολλη-
τικές ουσίες για την προσέλευση
των μαζών, που φιλοδοξούν να
προσεταιριστούν.

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυρι-
στεί, πως οι αναρχικοί είναι
ενάντια στην εξουσία. Ενδιαφέ-
ρον όμως θα είχε να βλέπαμε τι
θα απαντούσαν αν θα επιθυμού-
σαν την επικράτηση μιας «αναρ-
χικής κοινωνίας» με τους ίδιους
ως φορείς της. Πόσο ανεκτικοί
άραγε θα ήταν στην ύπαρξη
ενός μειοψηφικού μέρους της
κοινωνίας, που θα επιθυμούσε
π.χ. ένα κράτος με δομές και
κεντρική εξουσία;

Το τελικό αποτέλεσμα είναι η δη-
μιουργία μίας «κοινής (εντέχνως
επιβαλλόμενης όμως) σκέψης», που
η κοινωνία καλείται να ασπαστεί.
Το φαινόμενο της «κοινής σκέψης»
είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο, γιατί
προτείνει ένα πακέτο «κοινωνικής
συμπεριφοράς», ένα δηλαδή «σύ-
στημα αξιών», που ρυθμίζει όλες
τις επιμέρους ανθρώπινες συμπερι-
φορές από την οικονομική μέχρι
και τη σεξουαλική. Οποιαδήποτε παρέκκλιση από το συγκεκριμένο «πακέτο κοινωνικής συμπεριφοράς» χαρακτηρίζεται ως απαράδεκτο και εχθρικό.


 
   
 


Ιδεολογία και Πολιτική Εξουσία

Οι κυρίαρχοι φορείς κάθε ιδεολογίας γνωρίζουν καλά, πως για να επιβληθούν και να κατακτήσουν την εξουσία (ο αυτοσκοπός κάθε ιδεολογίας είναι η εξουσία) θα πρέπει να δημιουργήσουν το δικό τους ιδεολογικό «στρατό». Στην αρχή τοποθετούν δικούς τους ανθρώπους σε θέσεις κλειδιά, που σχετίζονται με όλους τους τομείς κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας. Στη συνέχεια, επιχειρείται η δημιουργία ενός φανατισμένου όχλου, που εκπαιδεύεται στο να απεμπολεί κάθε ενδελεχή διαδικασία επεξεργασίας και αναθεώρησης δεδομένων και σκέψεων, κάθε μετάλλαξη αναγκών ή επιθυμιών και κάθε διαδικασία, η οποία οδηγεί σε ορθολογικά συμπεράσματα.  

Διαμορφώνεται έτσι ένα πολύ συγκεκριμένο μοντέλο διακυβέρνησης, που αποφασίζει για κάθε οικονομική, διοικητική και κοινωνική δραστηριότητα. Και ενώ η δημοκρατία εκθειάζεται ως μέγιστο αγαθό από σχεδόν όλα τα ιδεολογικά ρεύματα, όταν αυτά καταστούν ηγεμονικά, εξακολουθούν μεν να πλέκουν εγκώμια στα δημοκρατικά ιδεώδη, αλλά στην ουσία λειτουργούν ως ολιγαρχικές ελίτ ομάδες, οι οποίες επιθυμούν είτε να καταλάβουν την εξουσία είτε να διατηρηθούν σ’ αυτήν όσο περισσότερο γίνεται.



 
Στη Ρωσία έχει αναβιώσει ο μεσαίωνας της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Εκεί ακμάζει σήμερα η ιδεολογία του Βυζαντίου και της πραγματικής Ρωμιοσύνης.
 


Συμπεράσματα
Ο άνθρωπος εκ φύσεως είναι ον δισυπόστατο. Είναι όμως και εξαιρετικά ανταγωνιστικό και επιβλαβές όχι μόνο στους συνανθρώπους του, αλλά και στην ίδια τη φύση. Ομαδοποιείται μόνο όταν έχει συμφέρον και αποσπάται από την αγέλη, όταν νιώσει πιο ισχυρός. Τότε είτε δημιουργεί μια νέα αγέλη, στην οποία ηγείται και πολεμά τις υπόλοιπες αγέλες που ανήκε πριν είτε εντάσσεται σε κάποια πιο ισχυρή αγέλη φιλοδοξώντας να γίνει ηγέτης της στο μέλλον. Η εξουσία και επικράτηση κατά των αντιπάλων του για τον άνθρωπο είναι το δια βίου ζητούμενό του.

Όταν κινδυνεύει και αισθάνεται αδύναμος, τότε επικαλείται την «αγάπη», την «αλληλεγγύη» και τα «ανθρωπιστικά ιδεώδη». Όταν όμως αποκτήσει δύναμη, τότε δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο.



 

 
Θουκυδίδης
 


Η συζήτηση για το δίκαιο έχει νόημα μεταξύ ίσων,
ενώ μεταξύ άνισων επικρατεί η ισχύς
.

Ο διάλογος των μηλίων με τους αθηναίους
είναι ένα από τα δραματικότερα επεισόδια
του πελοποννησιακού πολέμου, το οποίο
εξιστορείται από τον Θουκυδίδη.
Ο διάλογος αυτός έχει μείνει στην ιστορία
ως η αντιπαράθεση του δίκαιου έναντι της ισχύος.
Οι αθηναίοι επιτέθηκαν στην Μήλο με σκοπό
να την αναγκάσουν να ενταχθεί στην Αθηναϊκή
Συμμαχία. Οι μήλιοι ζήτησαν να γίνει σεβαστό
το δικαίωμά τους να μείνουν ουδέτεροι
στη σύγκρουση των αθηναίων με τη Σπάρτη.
Οι αθηναίοι όμως, εκμεταλλευόμενοι
την τεράστια στρατιωτική τους υπεροχή
κατέλαβαν τη Μήλο, κατέσφαξαν όλους τους
ενηλίκους άνδρες,
πούλησαν τα γυναικόπαιδα 
ως δούλους κι εγκατέστησαν στο νησί αθηναίους εποίκους.

Ο αδύναμος επικαλείται το δίκαιο,
ο ισχυρός την ισχύ του
.
  

Αυτό που λείπει σήμερα από τον άνθρωπο είναι η ειλικρινής συνεννόηση με τους συνανθρώπους του. Μια συνεννόηση, που να μην είναι zero sum game, όπως λέγεται και στα οικονομικά, αλλά ένα ουσιαστικό όφελος, που θα προκύπτει από αυτό, το οποίο ονομάζουμε «κοινό νου».

Με τα «κοινά οράματα» ο άνθρωπος δεν πήγε ποτέ μακριά. Με την ειλικρινή συνεννόηση και τον κοινό νου όμως, μπορεί να πάει.


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 37566 έγραψε...
Πολύ καλό άρθρο !
18.02.2016, 23:24:27





Ανώνυμος 37567 έγραψε...
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ (POLITICS AND IDEOLOGY)
1ο. Λέξεις ελληνικές. Συμπέρασμα: Ο Ελληνας πρώτος σκέφτηκε να ονοματίσει μια σκέψη, μια αγωνία του, έναν όρο που μέσω αυτού να εκφράσει μια σειρά σκέψεων, μια ανθρωπολογική κοινωνική προσέγγιση. (Αν ως λαός αποφασίζαμε να ζητήσουμ πνευματικά δικαιώματα των ελληνικών λέξεων που χρησιμοποιούνται ανά τον κόσμο, θα είχαμε λύσει το θέμα χρέους και θα μας έμεναν κι άλλα τόσα!)
2ο. Για την ιδεολογία της δημοκρατίας, του βέλτιστου (μέχρι σήμερα) πολιτεύματος που βίωσε κάποτε ο άνθρωπος, δεν είδα να γίνεται κάποια σοβαρή αναφορά. Για ένα τόσο ιδιαίτερο και πρωτοποριακό (ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα) πολίτευμα, που δημιουργήθηκε, εφαρμόστηκε και λειτούργησε για 140 χρόνια στην αρχαία Αθήνα, θα γίνει ποτέ συζήτηση της προκοπής;
Διογένης
18.02.2016, 23:19:57





Ανώνυμος 37568 έγραψε...

Και επειδή ήταν και πανέξυπνοι άνθρωποι, αφού τα έκαναν πουτάνα μεταξύ τους οι αρχαίοι Έλληνες, κάλεσαν μετά τους ρωμαίους να βάλουν τάξη. Δεν έχει αλλάξει τίποτα από τότε: από ιδεολογία σκίζουμε, στην πράξη.... μάμησέ τα.
19.02.2016, 00:22:31





Ανώνυμος 37569 έγραψε...
Από ποια αυθεντική ιστορική πηγή προκύπτει πως οι Ρωμαίοι ήλθαν ως καλεσμένοι των Ελλήνων;

19.02.2016, 01:35:04





Ανώνυμος 37570 έγραψε...

Ο Πολύβιος σου κάνει;
19.02.2016, 02:18:04





Ανώνυμος 37571 έγραψε...
Tι λες πάλι ρε πυροβολημένε Διο-τσιμεντόλιθε; Πάλι ονειροβατείς;
Διο-παπάρας
19.02.2016, 07:13:04





Ανώνυμος 37572 έγραψε...
Ξέχασες να τονίσεις την υπεριδεολογία των θρησκειών και την τρομακτική τους καταπίεση επί των ποιμνίων διαχρονικά
19.02.2016, 07:10:40





Ανώνυμος 37573 έγραψε...

Γιά όποιον θυμάται είχαμε καλέσει και τους πέρσες....
19.02.2016, 08:00:07





Bielidopoulos έγραψε...
Προς λατινομαθή τσέλιγκα:
Αν θες να μάθεις την ιστορία της πατρίδας σου, πάρε μια γεύση εδώ:
http://eranistis.net/wordpress/2016/02/18/η-εξέγερση-του-παπουλάκου/
Τα περί αμεσοδημοκρατίας είναι αερολογίες αυτών που ονειρεύονται να σιτίζονται δωρεάν στο πρυτανείο.
;)

19.02.2016, 08:43:34





Bielidopoulos έγραψε...
~
Οι πολιτικές ιδεολογίες εμφανίζονται με την εμφάνιση των εθνών-κρατών. Αφού όλοι ζούμε σε ένα κράτος και εφόσον ό,τι κάνει ένας επηρεάζει όλους τους άλλους, καλό είναι να υπάρχει μια κοινή ιδεολογία-πορεία, μια συστράτευση προς ένα κοινό στόχο. Τότε θεωρούνταν φυσιολογικό να ασπάζεται κάποιος μια συγκεκριμένη ιδεολογία και να απορρίπτει τις άλλες. Μετά την λαίλαπα του Β'ΠΠ η Δύση και κυρίως η Ευρώπη απέρριψε αυτό το μοντέλο ως γενεσιουργό προβλημάτων και συγκρούσεων. 'Ετσι εμφανίζονται τα υβριδικά συστήματα. Τα υβριδικά είναι του στυλ: βλέποντας και κάνοντας. Το κράτος έχει ένα συγκεκριμένο πρόβλημα, μπορεί να το λύσει με κάτι που μοιάζει κομμουνισμός, κάποιο άλλο θα το λύσει με κάτι που θυμίζει σοσιαλισμό και ένα τρίτο θα το λύσει καπιταλιστικά. Έτσι η Βρετανία δεν είναι απόλυτα καπιταλιστική. Το κοινωνικό κράτος των βρετανών επί Θάτσερ δεν το έχουν δει ούτε στα όνειρά τους οι ρωμιοί (εκτός και αν είναι κομματόσκυλα και βολεμένοι, επαγγελματίες ψηφοφόροι, οπότε πάω πάσο). Η Σουηδία δεν είναι απόλυτα σοσιαλιστική, σε μερικούς τομείς είναι ποιο καπιταλιστική ακόμα και από τις ΗΠΑ. Αυτή η νέα νοοτροπία προώθησε στην Ευρώπη τις κυβερνήσεις συνεργασίας και την αλληλοδιαδοχή κεντροδεξιάς-κεντροαριστεράς. Ακόμα και αυτό το μοντέλο έχει προβλήματα. Έτσι όταν κυβερνάνε οι κεντροδεξιοί, οι άλλοι μισοί πολίτες δηλώνουν δυσαρεστημένοι με το σύστημα (παροχή επιδομάτων κ.λπ.) και όταν κυβερνά η κεντροαριστερά, αυτοί που δήλωναν δυσαρεστημένοι μετατρέπονται σε ικανοποιημένοι. Τέλεια ιδεολογία δεν υπάρχει, διότι η κοινωνία a priory είναι κάτι ατελές και προβληματικό. Όλο τρύπες δημιουργεί και προβλήματα. Ούτε τέλειο οικονομικό σύστημα υπάρχει και δεν πρόκειται να υπάρξει. Βλέποντας και κάνοντας πλέον ενεργούν οι κυβερνήσεις και με βάση οικονομικά κριτήρια, όπως παραγωγικότητα, ανταγωνιστικότητα, επενδύσεις.

19.02.2016, 09:08:20





Ανώνυμος 37579 έγραψε...
Ιδεολογία ειναι ακόμα οτι οι Αρβανίτες δήθεν κατάγονται από τους Ιλλυρίους.
19.02.2016, 09:19:24





Ανώνυμος 37581 έγραψε...
Ρε Μπιελο....τέτοιε, λακαμά, σχολιαστή της τσαπούς, που με όποιον μιλήσεις σοβαρά γίνεσαι ρόμπα, μην προσπαθείς απεγνωσμένα να πεις τη λακαμία σου. Την έχεις έμφυτη! Διαβάζεις τι λες ή σου τα υπαγορεύουν;
"Βλέποντας και κάνοντας πλέον ενεργούν οι κυβερνήσεις και με βάση οικονομικά κριτήρια, όπως παραγωγικότητα, ανταγωνιστικότητα, επενδύσεις." Βλέποντας και κάνοντας πορεύεσαι εσύ άσχετε ποδηγετημένε ημιμαθή. Οι κυβερνήσεις δουλεύουν σαν ελβετικά ρολόγια, κατόπιν των οδηγιών που θα πάρουν από τους παγκόσμιους ολιγάρχες.
Οσο για την αμεσοδημοκρατία και τα συσσίτια.......ούτε προπαγάνδα δεν ξέρεις να κάνεις. Καρφώνεσαι για πλάκα. "Το γαρ πολύ της εμπάθειας γεννά ασχετοσύνη". Είπαμε.......λακαμάς μεγάλου βεληνεκούς!
19.02.2016, 09:29:25





Bielidopoulos έγραψε...
~
Ο Μητσοτάκης είναι δεξιός, ο Τσίπρας αριστερός, η Παπαρήγα κομμουνίστρια; Πάνε πια οι ιδεολογίες (πολιτικές, οικονομικές), έχουν μπει σε δεύτερη μοίρα. Έγραψα ότι ενεργούν με βάση οικονομικά κριτήρια, όπως επενδύσεις. Τί δεν καταλαβαίνεις; Καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς τσολιά μου.

19.02.2016, 10:19:53





Ανώνυμος 37594 έγραψε...
Επειδή δεν το είδα να αναφέρεται μέσα στο άρθρο, θα ήθελα να ρωτήσω τους επαΐοντες και μη σχολιαστές της σελίδας αν η θρησκεία εμπεριέχει την έννοια της ιδεολογίας όπως αυτή ορίζεται από τον συγγραφέα. Αν ναι, πως; Αν όχι, τότε ποια η σχέση ιδεολογίας και θρησκείας; Το άρθρο είναι εκτός των χωρικών ή μάλλον των γνωστικών μου μου υδάτων και ρωτάω καθαρά διαφωτιστικά. Δηλαδή, πως ένας που δηλώνει κομμουνιστής (εξ ορισμού άθεος) μπορεί να είναι π.χ χριστιανός.

Disco Tsoutsouni
19.02.2016, 16:20:14





Ανώνυμος 37596 έγραψε...
Ελα ντε; πως;
Με τη λογική του "όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω". (Θυμάσαι εκείνο το "πρωθυπουργός παντός καιρού"; Τι θέλει ο λαός; Κομμουνισμό; Μέσα! Αλλά θέλει και χριστιανισμό. Πάλι μέσα! Οτι πει ο "κυρίαρχος" λαός!
Σα να έλεγε κάποιος την εποχή του Β'ΠΠ πως είναι "εβραιοναζί" χωρίς να κινδυνεύει με δημόσιο λιντσάρισμα ή εκτέλεση.
Το ίδιο συνεπάγεται και η λέξη "ελληνοχριστιανός". Με τη διαφορά πως σ'αυτή την περίπτωση έχουν περάσει σχεδόν 2 χιλιετίες από τότε και οι μνήμες ξεθώριασαν.
Διογένης
19.02.2016, 18:10:23





Bielidopoulos έγραψε...
~
Τα δύο τούβλα ξαναχτυπάνε. Οι κομμουνιστές φάσκουν και αντιφάσκουν, ενώ το υπόλοιπο ελλαδαριό είναι σώφρων. Η "λογική" των τούβλων που πάσχουν από αλτσχάιμερ.

Στο μεταξύ:
Αθωώθηκε για την υπόθεση ντόπινγκ η Χαλκιά.
Το Εφετείο απήλλαξε ομοφώνως τόσο την 37χρονη πρωταθλήτρια, όσο και τον προπονητή της, Γιώργο Παναγιωτόπουλο (κατηγορείτο για προμήθεια παράνομων ουσιών), αναγνωρίζοντας ότι αμφότεροι έπεσαν θύματα του κυκλώματος νοθευμένων σκευασμάτων.
http://www.ethnos.gr/alla_spor/arthro/athoothike_gia_tin_ypothesi_ntopingk_h_xalkia-64333621/

Ναι, ντάξει. Μασά η κατσίκα ταραμά;;

19.02.2016, 18:38:43





Ανώνυμος 37599 έγραψε...
Και να σκεφτεις πως ολα ετουτα τα γραφθεντα ‘’ενωσεις και αντιδρασεις χημικων στοιχειων’’ εκατο και……. ειναι.
αρπαζεις μια λεξη την κανεις ταμπελα βρισκεις η σε βρισκουν……….. και να το καθε αυγο οδου ιδεων τεχνισμα,τεχνασμα.

19.02.2016, 18:12:49





Bielidopoulos έγραψε...
~
Στα τούβλα ό,τι και να τους προσάψεις δίκιο θα έχεις!

19.02.2016, 19:08:43





Ανώνυμος 37603 έγραψε...
@Bielido, φωστήρα, μεγάλε παντογνώστη, πανεπιστήμονα, φιλόσοφε, οικονομολόγε, φυσικέ, μαθηματικέ, κριτικέ τέχνης, ιστορικέ, διαστημάνθρωπε, ερευνητή του σύμπαντος, εφευρέτη, συγγραφέα, γλύπτη, ζωγράφε, αστροναύτη, κοσμοναύτη, ναύτη σκέτο, πολιτικέ αναλυτή, σχολιαστή ειδήσεων, μοντέλο, κριτικέ της 7ης, 8ης μέχρι και της 69ης τέχνης, μελετητή, αρχιτέκτονα, μηχανικέ, σχεδιαστή μόδας, χημικέ, λόγιε, κλπ

Κάνε μας μια μεγάλη χάρη. Ανέβα στο πιο ψηλό βουνό, πάρε φόρα και έλα να μας τα........διαφωτίσεις!

Σε μάλωνε πολύ η δασκάλα όταν ήσουν μικρός ε; Η απλά γουστάρεις τις φάπες; Τράβα τώρα κάνε το μπιντέ σου και τα ξαναλέμε, βούρλο!

Tι δουλειά έχει ρε ηλίθιε η Χαλκιά με το άρθρο;


Disco Tsoutsouni

19.02.2016, 21:44:56





Bielidopoulos έγραψε...
~
Μπα οι κουράδες ξεπετάχτηκαν από τον βόθρο και διεκδικούν βήμα; Πάλι φάπες θα πέσουν. Ως συνήθως.

19.02.2016, 22:07:37





Ανώνυμος 37606 έγραψε...
Πω ρε ξύλο που ρίχνει αυτό το παιδί. Μας έχει ταράξει στις φάπες!
Άλλο πράμα. Καρατέκα σκέτος. Έχει πολλά ντιν νταν μέσα στο κεφάλι του. Ολυμπιονίκης.
Υποκλίνομαι στη μεγαλοφυία σου αλλά επειδή σε νοιάζομαι, θα σου πρότεινα 2-3 υποκλισμούς με τζατζίκι και γύρω στο μεσημέρι και ένα καλό μπιντέ.

Αύριο πάλι ε;
Άντε νάνι τώρα μικρέ Ντάνυ.

Disco Tsoutsouni
19.02.2016, 22:19:22





Bielidopoulos έγραψε...
~
Θα σου περάσει. Είναι οι παρενέργειες από τις ομοβροντίες από φάπες που έχεις φάει στο άλλο άρθρο. Παρακαλώ δείξτε κατανόηση, μην ανατρέπετε τις αντιλήψεις του ραγιά, έχει και αγγλοσαξωνική εκπαίδευση (ε και;). Μην αναιρείτε την ιδεολογία του και την κοσμοθεωρία του γιατί γίνεται τούρκος από θυμό. Βρε όχι μόνο πρέπει να κριτικάρονται οι αντιλήψεις του κάθε ξεφτίλα, αλλά θα τρώει και μερικές φάπες να έχει να θυμάται.

19.02.2016, 22:33:07





Bielidopoulos έγραψε...
~
"Την αθώωση της Φανής Χαλκιά και του Τάσου Γκούση από την ελληνική δικαιοσύνη οποίοι κατηγορούντο για χρήση απαγορευμένων ουσιών, γνωστοποίησε το δικηγορικό γραφείο του Αλέξη Κούγια, το οποίο κάνει λόγο για «σκευωρία» του WADA εναντίον τους."
http://sports.in.gr/stivos/article/?aid=1500059611

Έχω βουρκώσει!

"Πάντως η αθώωση αυτή σχετίζεται μόνο με την ελληνική δικαιοσύνη και δεν έχει σχέση με τις αποφάσεις που έχουν ήδη λάβει οι διεθνείς αθλητικοί οργανισμοί (IAAF, ΔΟΕ, WADA)."

Ωραία, οι ξένοι θα μας τιμωρούν και εμείς θα αυτοαθωονόμαστε, για εσωτερική κατανάλωση φυσικά. Κάτι σαν την Β. Κορέα δηλαδή. Διότι κύριοι οι ξένοι μας επιβουλεύονται, θέλουν να μας πάρουν την αθηναική ριβιέρα (lol), τα αμπέλια με τα σταφύλια, τα αυθαίρετα μέσα στο δάσος, τις επιχειρήσεις, τα σουβλατζίδικα με τα ληγμένα, και τον καραγκιόζη! Εμείς έχουμε ανώτερη ιδεολογία από τους ξένους (έτσι για να κάνω σύνδεση με το άρθρο ;)

19.02.2016, 22:55:15





Ανώνυμος 37615 έγραψε...
Εξαιρετικό Αρθρο!!!!!
20.02.2016, 01:18:10





Ανώνυμος 37616 έγραψε...
@bielido καλημέρα,
(είδες πόσο ευγενικό παιδί είμαι;)
Κοίτα αισθάνομαι τύψεις. Μου έχεις ρίξει τόσες φάπες που αισθάνομαι την ανάγκη να σου πληρώσω τουλάχιστον τα καλσόν που έχεις σκίσει. Εϊναι και ακριβά γιατί φοράς μάρκες. Δεν εκνευρίζομαι μαζί σου. Καλά περνάω. Επί του θέματος όμως. Μήπως μπορείς να μου πεις αν ποτέ η Αμερικάνικη ομάδα μπάσκετ έχει ελεγχθεί για ντόπα και πόσες φορές έχει τιμωρηθεί; Άσε θα σου πω εγώ. ¨οχι μόνο δεν έχει ελεγχθεί αλλά αρνείται να δώσει και δείγματα ούρων. Η ντόπα στον αθλητισμό δεν είναι φαινόμενο ούτε και εφεύρεση της ρωμιοσύνης. ¨Οσο για αυτά που αναφέρεις στην τελευταία σου παράγραφο, ουδεμία σχέση με αυτά που έχω πει και έχω διατυπώσει. Θα μπεις τουλάχιστον στο κόπο μιας και είσαι τόσο πολύ διαβασμένος να μας πεις πως γίνεται να υπάρχει προτεκτοράτο χωρίς αποικιοκράτες; Εκτός και αν δεν είμαστε προτεκτοράτο. Τι λες; Είμαστε;


Disco Tsoutsouni
20.02.2016, 07:21:18





Ανώνυμος 37618 έγραψε...
@Bielido
Είμαι καταδεχτικός άνθρωπος και γνωρίζω καλά πως μπορεί κανείς να μάθει πολλά από τον οποιοδήποτε ανεξαρτήτου επιστημονικής κατάρτισης ή μορφωτικού επιπέδου.Προσωπικά, έχω διδαχτεί πολλά από απλούς και λαϊκούς ανθρώπους. Η εμπλοκή σε έναν γόνιμο διάλογο με επιχειρήματα είναι πάντα το ζητούμενο για μένα. Όταν όμως ο συνομιλητής μου απλά μπουρδολογεί, διαθέτει μια ένευ προηγουμένου έπαρση κάνοντας τον παντογνώστη, αρνείται να απαντήσει σε ερωτήσεις, υπεκφεύγει και προφασίζεται πως απαντά χωρίς να το κάνει, τότε έχω 2 επιλογές. Ή να τον αγνοήσω ή να τον προκαλέσω ακόμα περισσότερο για να ξευτιλιστεί τελείως. Έτσι λοιπόν, πριν λίγο έστειλα στον admin της σελίδας ΟΛΑ μου τα στοιχεία, με δ/νσεις, e-mail, τηλέφωνα και πλήρες επαληθευόμενο βιογραφικό για τη δουλειά μου. Αν θα πράξεις και εσύ το ίδιο, τότε και μόνο τότε μπορούμε να συνεχίσουμε τη κουβέντα μας όπου και όποτε θες και με όποιον τρόπο θες. Διαφορετικά, ό,τι γράφεις, θα εκλαμβάνεται ως μία μπούρδα χωρίς επιστημονική βάση και συνεπώς χωρίς να αξίζει να σχολιαστεί από μεριάς μου. Καλά περάσαμε, με διασκέδασες, δε λέω αλλά επειδή δεν έχεις κάτι άλλο να μου προσφέρεις πέρα από το γέλιο, σε αφήνω να τριγυρνάς στη σελίδα ελεύθερος όπως εξάλλου κάνεις χρόνια τώρα προσφέροντας όχι μόνο γέλιο αλλά και ερεθίσματα στους απανταχού κλινικούς ψυχίατρους.
Καλή συνέχεια,

ΥΓ: Κοίταξε να τα βρεις με τη τσουτσού σου. Όλα τα προβλήματα από εκεί ξεκινούν. Κοίτα να συμφιλιωθείς μαζί της.Μιλάω σοβαρά.
Πολλά περαστικά, σου το εύχομαι ολόψυχα.


Disco Tsoutsouni
20.02.2016, 08:28:09





Bielidopoulos έγραψε...
~
Κομπλεξικός είσαι, όχι καταδεκτικός.
lo
20.02.2016, 08:49:52





Bielidopoulos έγραψε...
~
Ψυχραιμία, βρίσκεται υπό την επήρεια φαπών. Λίγη υπομονή παρακαλώ, Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός!

20.02.2016, 09:05:01





Ανώνυμος 37622 έγραψε...
Μιλάς στον εαυτό σου ή στο πουλί σου;
20.02.2016, 10:05:13





Ανώνυμος 37624 έγραψε...
Ρε εσείς οι καυγατζήδες, γιατί δεν κλείνετε ένα ραντεβού να πλακωθείτε στο ξύλο μεταξύ σας και να ξεδώσετε; Μετά θα γίνετε φίλοι. Είναι σίγουρο.
20.02.2016, 10:47:19





Ανώνυμος 37649 έγραψε...
Bielidopoulos έγραψε...
ΕΙΜΑΙ ψευτάκος, χαμέρπης, ωχβρεαδελφέ, κομπορρήμων, αμετανόητος μπαστουνόβλαχος, κωλορωμιός που πάντα βρίσκει τρόπο να ελιχθεί."
ξεχασε το μαζωχας..........
α ρε γελοιοτητα111, ζησε με τισ ευφρονες εκφρασεις σου

20.02.2016, 17:16:38





Ανώνυμος 37663 έγραψε...
Γνώθι σαυτόν βλέπω. Καλά πάμε.
21.02.2016, 09:24:48






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

7+9=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...