Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ
ΦΑΝΤΑΣΙΑΚΟ


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της


Έγραψε στις 18.12.2015 ο/η: Simon Stylianos

Επιστροφή

Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής (
«Σαν παραμύθι»). Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

1. Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία.

2. Πόσο εύκολα μπορούν να πιστεύσουν απλοϊκούς και ανόητους μύθους οι άνθρωποι, όταν έχουν μαζοποιηθεί, όταν δηλαδή, έχουν ενταχθεί σε κάποια ομάδα, είτε θρησκεία λέγεται είναι αυτό, είτε έθνος, είτε κόμμα, είτε ποδοσφαιρική ομάδα κ.λπ.. Τότε, απεμπολούν την προσωπική τους κρίση, υποτάσσονται και χειραγωγούνται υπακούοντας στα κελεύσματα του αρχηγού της ομάδας, όποιος κι αν είναι αυτός (ιερέας, πολιτικός ηγέτης κ.λπ.).

3. Την έμφυτη τάση των ανθρώπων να ανθρώπων να μαζοποιούνται και να ακολουθούν κάποιον αρχηγό. Όσο περισσότερο αδύναμος νιώθει ένας άνθρωπος τόσο μεγαλύτερη τάση έχει να ενταχθεί σε κάποια ομάδα. Εκεί, αλλάζει εντελώς, αντλεί δύναμη από τη μάζα και κάνει πράγματα, τα οποία, όταν είναι μόνος του ούτε καν δεν θα διανοούταν να πράξει. Επιπλέον, επειδή λόγω της αδυναμίας του δεν είναι σε θέση να παίρνει την ευθύνη για αποφάσεις ακόμα για την ίδια του τη ζωή, όταν έχει κάποιον καθοδηγητή, γλιτώνει από αυτό το δύσκολο έργο μεταφέροντας σε εκείνον την ευθύνη της απόφασης.

4. Οι καθοδηγητές και οι ομάδες παρέχουν ένα καταφύγιο, όπου μπορούν οι άνθρωποι να κρύβουν τους φόβους τους για την άγονη και ασήμαντη ατομική τους ύπαρξη.


Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ,
ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΣΕ ΤΗ ΜΑΝΟΥΛΑ ΤΟΥ

Στην αρχή της συνέντευξης ο Κύρκος έκανε λόγο για κάποιο Πάσχα, που ήταν κρατούμενος στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Μίλησε για «τις άγιες μέρες του Πάσχα» σαν κανονικός χριστιανός, αν και «η θρησκεία είναι το όπιο του λαού».

Περίγραψε πώς έφτιαχαν παράνομα στη φυλακή κάτι, που έμοιαζε με κρασί. Μια μέρα όμως, ένας πολιτικός κρατούμενος μέθυσε από το ποτό αυτό κι άρχισε να κλαίει. Εκείνο, που προξενεί τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι, ότι ο άνθρωπος αυτός, ο σκληρός αγωνιστής, που προτιμούσε να υποστεί τις διώξεις, τα δικαστήρια, τις κακουχίες της φυλακής
κι ενδεχομένως βασανιστήρια, άρχισε να κλαίει και «ζητούσε τη μανούλα του».

Προκειμένου να εξηγήσουμε την αδυναμία αυτή του κομμουνιστή αγωνιστή ας δούμε μερικές παρόμοιες περιπτώσεις.
          
Ο πολύ πετυχημένος ηθοποιός Peter Sellers είχε προσωπικό μέντιουμ─αστρολόγο (τον ίδιο, που είχε κι ο Roger Moore). Ο αστρολόγος τον χειραγωγούσε συλλέγοντας πληροφορίες από ένα δίκτυο πληροφοριοδοτών που είχε οργανώσει, τις οποίες παρουσίαζε στον ηθοποιό ως δικές του ενοράσεις κι αμειβόταν βέβαια, ανάλογα.

Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση, που ο αστρολόγος είχε την πληροφορία, ότι ο αμερικανός σκηνοθέτης Blake Edwards ετοίμαζε μεγάλη πρόταση στον Peter Sellers για τον Ροζ πάνθηρα. Είπε λοιπόν στον ηθοποιό, ότι έβλεπε στα αστέρια, ότι η τύχη του ήταν δύο γράμματα, τα B και Ε (τα αρχικά του ονόματος του σκηνοθέτη).

Ο Sellers επί μέρες προσπαθούσε να ερμηνεύσει τα λόγια του αστρολόγου, αλλά δεν πήγαινε ο νους του στον αμερικανό σκηνοθέτη. Κατά σύμπτωση, εκείνη την εποχή βρισκόταν στο Λονδίνο η σουηδέζα, ανερχόμενη τότε ηθοποιός Britt Ekland, της οποίας το όνομα έχει τα ίδια αρχικά με του σκηνοθέτη (B.E.). Ο Sellers θεώρησε, ότι για αυτήν είχαν μιλήσει τα άστρα, οπότε επιδίωξε να την γνωρίσει και σύντομα την παντρεύτηκε!


 
Ο διάσημος ηθοποιός Peter Sellers
είχε παντρευτεί την Britt Ekland,
επειδή παρερμήνευσε τα λόγια
του προσωπικού του αστρολόγου.

 
  
Αυτός ο άνθρωπος ήταν επίσης πολύ δεμένος συναισθηματικά με την μητέρα του. Πάντα άκουγε με προσοχή τις συμβουλές της. Πολλές φορές, όταν τσακωνόταν με την γυναίκα του, έφευγε από το σπίτι του και πήγαινε να κοιμηθεί μαζί της.

Πολλοί άνθρωποι, εκτός από τη μητέρα τους, έχουν και τον πνευματικό τους, σύμφωνα με τις συμβουλές του οποίου παίρνουν σημαντικές αποφάσεις για τη ζωή τους. Ένας προπονητής ποδοσφαίρου για παράδειγμα, ο Άγγελος Αναστασιάδης, κάθε φορά που είναι να αναλάβει κάποια ομάδα, πάντα κάνει ό,τι του υποδείξει ο πνευματικός του.

Ο πρώην ποδοσφαιριστής Γιώργος Καραγκούνης, όταν πρόσφατα είχε αναλάβει διοικητικό πόστο στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου ─σύμφωνα με τα αθλητικά sites─ είχε πάει 3-4 φορές στο Άγιο Όρος, προκειμένου να συμβουλευτεί τους καλόγερους για το ποιος προπονητής ήταν κατάλληλος για την ομάδα.
 
 

 

Γιώργος Καραγκούνης,
πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής.

Ένας άνθρωπος, που έχει μεγαλώσει στα γήπεδα, δεν είχε όμως το σθένος να πάρει ο ίδιος την απόφαση, όταν ήταν υπεύθυνος για την επιλογή προπονητή στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου.
Προσέφυγε στην υπόδειξη κάποιων καλόγερων του Αγίου Όρους, οι οποίοι είναι αμφίβολο εάν έχουν ποτέ κλωτσήσει καν μπάλα στη ζωή τους.
Τα αποτελέσματα βέβαια, ήταν αξιοθρήνητα...
 
Τι είναι αυτό, που κάνει τους ανθρώπους να αναζητούν έστω και μια σαχλαμάρα, προκειμένου να γατζωθούν πάνω της και να πάρουν μια απόφαση; Η ανασφάλεια είναι, η αδυναμία να αποφασίσουν οι ίδιοι. Όσο λιγότερο οι άνθρωποι θεωρούν τον εαυτό τους σαν αυτόνομα άτομα και όσο λιγότερο είναι ικανοί να ορίσουν μόνοι τους την πορεία τους και να αναζητήσουν την ευθύνη για την κατάσταση της ζωής τους στον εαυτό τους, τόσο νιώθουν την ανάγκη εναπόθεσης για κάθε σημαντική απόφαση για τη ζωή τους σε οποιαδήποτε ανοησία (παπά, πνευματικό, κόμμα, μέντιουμ κ.λπ.).

Το ίδιο γίνεται και με τους γιατρούς. Ένας γνωστός μου είναι χαρακτηριστικός κατά φαντασίαν ασθενής. Έχει έναν γιατρό, ο οποίος συνεχώς του βρίσκει αρρώστιες, που δεν έχει τώρα, αλλά ενδεχόμενα μπορεί να αποκτήσει στο μέλλον. Τις προάλλες του έκαψε ορισμένες κρεατοελιές στο σώμα, για να μην προσβληθεί από καρκίνο του δέρματος στο μέλλον. Ο γιατρός υποκαθιστά τον πνευματικό στην συγκεκριμένη περίπτωση. Ένας παπάς με άσπρα ράσα είναι.

Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι αδύναμοι, «ανήλικοι» ─ανεξαρτήτως ηλικίας─ γι’ αυτό και τείνουν να εντάσσονται σε μαντριά. Πολιτικά, θρησκευτικά, εθνικά, συνδικαλιστικά, οπαδικά και άλλα. Εκεί παίρνουν δύναμη από τη μάζα και κυρίως δεν έχουν την ευθύνη της απόφασης, η οποία εκχωρείται στον αρχηγό του μαντριού.

Από τη στιγμή, που ένας ορισμένος αριθμός ζωντανών υπάρξεων συγκεντρώνονται, είτε πρόκειται για μια αγέλη ζώων είτε για μια μάζα ανθρώπων, τοποθετούνται από ένστικτο κάτω από την εξουσία ενός αρχηγού, δηλαδή ενός καθοδηγητή. Μέσα στις ανθρώπινες μάζες ο καθοδηγητής παίζει σημαντικό ρόλο. Η βούλησή του είναι ο πυρήνας, γύρω από τον οποίο διαμορφώνονται και συνταυτίζονται οι απόψεις. Η μάζα είναι μια αγέλη, που δε θα μπορούσε να κάνει δίχως αφεντικό.

Ο καθοδηγητής υπήρξε κατ' αρχήν, τις περισσότερες φορές, ένας καθοδηγούμενος, υπνωτισμένος από την ιδέα της οποίας έγινε στη συνέχεια ο απόστολος. Αυτή τον κυριεύει, σε σημείο, που όλα εξαφανίζονται εκτός από αυτή, και που κάθε αντίθετη άποψη, του φαίνεται πλάνη και προκατάληψη. Έτσι και ο Ροβεσπιέρος, υπνωτίστηκε από τις χιμαιρικές του ιδέες και χρησιμοποίησε τις μεθόδους της Ιερής Εξέτασης για να τις διαδώσει.
 
Οι καθοδηγητές δεν είναι, τις περισσότερες φορές, άνθρωποι της σκέψης, αλλά της δράσης. Είναι ελάχιστα οξυδερκείς και δε θα μπορούσαν να είναι, καθώς η οξυδέρκεια οδηγεί γενικά στην αμφιβολία και στην αδράνεια.

Στρατολογούνται κυρίως ανάμεσα σε αυτούς τους νευρωσικούς, αυτούς τους εξερεθισμένους, αυτούς τους ημιπαράφρονες, που βαδίζουν στα όρια της τρέλας. Όσο παράλογη κι αν είναι η ιδέα που υπερασπίζονται ή ο σκοπός που επιδιώκουν, κάθε συλλογισμός αδυνατίζει απέναντι στην πεποίθησή τους. (Διαβάστε
στην
«Ελεύθερη Έρευνα»:
Η εξουσία έλκει τους χειρότερους).
 

 
Αρμονική συνύπαρξη συμβόλων
θρησκευτικού και οπαδικών μαντριών.
 

 
Η ένταση της πίστης προσδίδει στα λόγια τους μια μεγάλη υποβλητική δύναμη. Το πλήθος ακούει πάντα τον άνθρωπο, που είναι προικισμένος με δυνατή βούληση. Τα άτομα που είναι συναθροισμένα σε μάζα, καθώς χάνούν κάθε βούληση, στρέφονται από ένστικτο προς αυτόν που την έχει.

Μέσα σε κάθε κοινωνική σφαίρα, από την πιο υψηλή μέχρι την πιο χαμηλή, από τη στιγμή που ο άνθρωπος δεν είναι πια απομονωμένος, υποκύπτει σύντομα στο νόμο ενός καθοδηγητή. Τα περισσότερα από τα άτομα, μέσα στα λαϊκά στρώματα κυρίως, καθώς δεν έχουν, εκτός από την ειδικότητά τους, καμιά ιδέα σαφή και δικαιολογημένη, είναι ανίκανα να κατευθύνουν τον εαυτό τούς. Ο καθοδηγητής, τους χρησιμεύει για οδηγός, τους απαλλάσσει από το να σκέφτονται.

Η εξουσία των καθοδηγητών είναι πολύ δεσποτική, και μάλιστα δεν καταφέρνει να επιβληθεί παρά εξαιτίας αυτού του δεσποτισμού. Εύκολα κάνουν να τους υπακούουν, δίχως να διαθέτουν εν τούτοις κανένα μέσο για να στηρίξουν την εξουσία τους. Αν, μετά από κάποιο τυχαίο συμβάν, ο καθοδηγητής χαθεί και δεν αναπληρωθεί αμέσως, η μάζα ξαναγίνεται μια ομάδα δίχως συνοχή ούτε αντίσταση.


Δεν είναι η ανάγκη της ελευθερίας, αλλά αυτή της υποτέλειας, που εξουσιάζει πάντα την ψυχή των μαζών. Η δίψα τους για υπακοή τις κάνει να υποτάσσονται απο ένστικτο σε αυτόν, που ανακηρύσσεται αφεντικό τους.

Αυτό δείχνει, που ο μεθυσμένος πολιτικός κρατούμενος ζητούσε τη μανούλα του. Ένα αδύναμο ον ήταν, που εντάχθηκε στο πολιτικό κίνημα, όπου αντλούσε δύναμη. Και μόλις λόγω του κρασιού βγήκε το υποσυνείδητό του προς τα έξω, έδειξε πόσο αδύναμος ένιωθε κι ήθελε τη μανούλα του.

Τη μανούλα του ήθελε κι ο Peter Sellers. Κι αυτός αδύναμος ήταν, αλλά δεν πήγε σε κάποιο πολιτικό κόμμα για άντληση δύναμης και καθοδήγηση, αλλά σε αστρολόγο.

Όποια κι αν είναι τα άτομα, που έχουν ενταχθεί σε μία μάζα, όσο παρόμοια ή ανόμοια κι αν είναι τα είδη της ζωής τους, οι ασχολίες τους, ο χαρακτήρας τους ή οι ικανότητές τους, και μόνο το γεγονός, ότι έχουν μετατραπεί σε μάζα, τα προικίζει με ένα είδος συλλογικής ψυχής. Αυτή η ψυχή τα κάνει να αισθάνονται, να σκέπτονται και να πράττουν με έναν τρόπο εντελώς διαφορετικό απ’ αυτόν, με τον οποίον αισθανόταν, σκεφτόταν και έπραττε ο καθένας απ’ αυτούς ξεχωριστά.
 
Το άτομο μέσα στη μάζα διαφέρει από το μεμονωμένο άτομο. Μεταξύ ενός διάσημου μαθηματικού και του υποδηματοποιού του μπορεί να υπάρχει μια άβυσσος ως προς την πνευματική συνάφεια, όμως σε ό,τι αφορά στο χαρακτήρα και στις πεποιθήσεις η διαφορά είναι συχνά μηδαμινή ή πολύ ισχνή.

Το άτομο ως μάζα αποκτά από μόνο το δεδομένο του πλήθους, ένα αίσθημα ισχύος ακαταμάχητο, που του επιτρέπει να ενδίδει σε ένστικτα, τα οποία, μόνο του, θα είχε κατ’ ανάγκη χαλιναγωγήσει. Ανάμεσα στα πιο σκληρά μέλη της Εθνοσυνέλευσης κατά τη γαλλική επανάσταση, βρίσκονταν αβλαβείς αστοί με ειρηνικές συνήθειες, οι οποίοι συγκεντρωμένοι σε μάζα δε δίστασαν να στείλουν στη λαιμητόμο τους πιο ξεκάθαρα αθώους. (Βλ.: Gustave Le Bon: «Η ψυχολογία των μαζών», έκδ. «Ζήτρος», Θεσσαλονίκη, 1996).
 
 

 

Άνθρωποι, που στην καθημερινή ζωή τους θα μπορούσαν να μιλήσουν ήσυχα για τις ποδοσφαιρικές τους προτιμήσεις (π.χ. στο γραφείο), όταν μαζοποιούνται στο γήπεδο, παίρνουν δύναμη από τη μάζα, απεμπολούν την προσωπική τους κρίση και προβαίνουν σε άφρονες πράξεις.
Διαβάστε στην «
Ελεύθερη Έρευνα»:
Η εκμηδένιση του ατόμου στο μαζικό κίνημα.


«ΚΟΥΜΠΑΡΕ ΜΑΟ»:
ΚΡΗΤΙΚΟ-ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗ

1959. Δέκα χρόνια από τη νίκη της Λαϊκής Επανάστασης στην Κίνα. Για τους εορτασμούς οι κινέζοι είχαν στείλει προσκλήσεις, προκειμένου να παραστούν αντιπροσωπείες από όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα συγκροτήθηκε μια επιτροπή πέντε ατόμων με επικεφαλής τον Γεώργιο Μαύρο, στην οποία συμμετείχαν ─μεταξύ των άλλων─ ο Λεωνίδας Κύρκος και ο
αριστερών πεποιθήσεων γνωστός συγγραφέας της εποχής, Θέμος Κορνάρος. Η αντιπροσωπεία αυτή πήγε στην Κίνα. Ένα πληρωμένο από το κράτος της Δεξιάς της μετεμφυλιακής Ελλάδας ταξίδι.

Το πρώτο επεισόδιο έγινε στο Πεκίνο, σε μια συνάντηση με τον Μάο Τσετούνγκ (τον «Θεό», όπως τον αποκαλεί ο Κύρκος), για την οποία η πρόσκληση των κινέζων ήταν για περιορισμένο αριθμό ατόμων από κάθε αντιπροσωπεία. Από την Ελλάδα προσκλήθηκαν δύο άτομα, όχι ονομαστικά. Την πρώτη πρόσκληση την πήρε αυτονόητα ο αρχηγός της αντιπροσωπείας, ο Γεώργιος Μαύρος. Την δεύτερη, την παραχώρησαν στον Θέμο Κορνάρο.
 
Ο Κύρκος στην αφήγησή του διευκρινίζει, ότι δεν ήταν μπροστά στο συμβάν, που περιγράφει στη συνέχεια, αλλά διαβεβαιώνει, ότι μεταφέρει περιγραφές του Γεώργιου Μαύρου, τις οποίες διασταύρωσε κι από άλλες πηγές.

Πήγαν λοιπόν, ο Μαύρος με τον Κορνάρο στη μεγάλη αίθουσα του παλατιού στην Απαγορευμένη Πόλη. Κάποια στιγμή άνοιξε η πόρτα και μπήκε μέσα στην αίθουσα ο Μάο περιστοιχιζόμενος από τους συνεργάτες του και τους φρουρούς του. Έκανε μερικά βήματα προς το κέντρο της αίθουσας και μετά πετάχτηκε ένα «αιλουροειδές», το οποίο με ακατάληπτες για τους κινέζους και για τους άλλους κραυγές φωνάζοντας «κουμπάρε» στο Μάο, ρίχτηκε στο λαιμό του κι άρχισε να τον φιλάει γεμάτος δάκρυα και συγκίνηση.
 

 
Λεωνίδας Κύρκος (1924─2011).
Πολιτικός της Αριστεράς, που είχε εκλεγεί
πολλές φορές βουλευτής.
Διατέλεσε πρόεδρος του ΚΚΕ Εσωτερικού
και της Ελληνικής Αριστεράς.
 
 
Όλοι έμειναν κατάπληκτοι από το φαινόμενο. Οι περισσότεροι φοβήθηκαν μήπως ήταν κάποιος απρόσκλητος τρομοκράτης, οι φρουροί έσπευσαν να τον απομακρύνουν. Ο Μάο με μεγάλη ηρεμία όμως, ίσως επειδή από διαίσθηση κατάλαβε, ότι δεν είχε τίποτε να φοβηθεί, τους κράτησε στη θέση τους και ήρεμα─ήρεμα άρχισε μια κουβέντα με τον Κορνάρο ─ ο οποίος ήταν το «αιλουροειδές».

Ο Κορνάρος συνήθιζε να αποκαλεί τους πάντες κατά την ιδιότυπη κρητική έκφραση: «κουμπάρε». «Κουμπάρε Μάο» ήταν λοιπόν η προσαγόρευση, που απεύθυνε στον Μάο. Τον καταφιλούσε και του έλεγε πολλά και διάφορα σε κρητική διάλεκτο πλέον, την οποία φαινόταν ο Μάο, ότι καταλάβαινε, ανταποκρινόταν και ανταπέδιδε σε άπταιστα κινέζικα όσα ήθελε να πει στον Κορνάρο.

Κάποια στιγμή, ο εναγκαλισμός σταμάτησε και έγινε πιο ήρεμος. Φιλήθηκαν, έδωσαν τα χέρια, είπαν διάφορες κουβέντες και πανευτυχής ο Κορνάρος γύρισε πια στο τραπέζι.

Στην ερώτηση, «τι λέγατε πια βρε Θέμο; Τι ήταν δυνατόν να καταλάβει ο Μάο από τα “κουμπάρε” και τα κρητικά, που του έλεγες και να καταλάβεις εσύ από τα κινέζικα;», ο Κορνάρος απάντησε: «Δυο ποιητές, δυο λογοτέχνες, είχαν τη γλώσσα της επικοινωνίας».

«Συνεννοήθηκαν» μιλώντας ο ένας στα κρητικά κι ο άλλος στα κινέζικα! Αυτό καταδεικνύει, πόσο φανατίζονται οι άνθρωποι ως μάζα. Δεν καταλάβαιναν ο ένας τον άλλον, αλλά λόγω του ιδεολογικού τους φανατισμού νόμιζαν, ότι καταλάβαιναν ο ένας τον άλλον.


ΤΟ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ «ΜΑΪΜΟΥ»
Το δεύτερο επεισόδιο έγινε στη Μόσχα. Μετά την επίσκεψη στο Πεκίνο, τις αντιπροσωπείες τις πήγαν εκδρομή στη Νότιο Κίνα, να «θαυμάσουν» επιτεύγματα του καθεστώτος. Στην επιστροφή όμως, το τρένο άργησε, έφτασαν με μεγάλη καθυστέρηση στο αεροδρόμιο κι έχασαν το αεροπλάνο, που θα τους γύριζε στην Ελλάδα.  

Αποφάσισαν, ο Κύρκος και ο Κορνάρος
«επειδή μια φορά στη ζωή του, δίνεται στον άνθρωπο η ευκαιρία να ταξιδέψει με τον Υπερσιβηρικό»─ να πάνε με το τρένο στη Μόσχα κι από εκεί να έπαιρναν το αεροπλάνο για Ελλάδα.

Στη Μόσχα τους περίμενε μια έκπληξη, καθότι γίνονταν οι προετοιμασίες ενός συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος, στο οποίο τους προσκάλεσαν να παραστούν. Το θεώρησαν μεγάλη τιμή να παρακολουθήσουν τις εργασίες της Κομματικής Οργάνωσης της Μόσχας.

Ήταν μια τεράστια αίθουσα, πάνω από 1.000
2.000 οι αντιπρόσωποι, που έπαιρναν μέρος. Ο κόσμος όμως ─σύμφωνα με τις περιγραφές του Κύρκου─ σχεδόν κοιμόταν ακούγοντας τις τυπικές εισηγήσεις των κομματικών στελεχών. Ανακοινώθηκε από το προεδρείο η παρουσία των κομμουνιστών από την Ελλάδα. Κάποιοι χειροκρότησαν χλιαρά και συνεχίστηκε η Έκθεση του Γραμματέα της Μόσχας, ένα ανιαρότατο κείμενο, όπως είναι αυτά, όπου αναφέρονταν αριθμοί ─ άγνωστο αν ήταν ειλικρινείς ή ψεύτικοι. Για τους ακροατές δεν προκαλούσαν κανένα ενδιαφέρον εξ ου και οι άνθρωποι κοιμόνταν.

Μια στιγμή, ήρθε ένα σημείωμα από το προεδρείο: «Ετοιμαστείτε, διότι κάποιος από εσάς θα πάρει το λόγο», με τη θερμότατη παράκληση η ομιλία και η μετάφραση να μην υπερβούν τα πέντε λεπτά, διότι έπρεπε να συνεχιστούν οι εργασίες.

Στο βήμα ανέβηκε ο Κορνάρος. Ανακοινώθηκε λοιπόν, ότι «στις εργασίες μας παρίσταται και η ελληνική αντιπροσωπεία και εκ μέρους της θα μιλήσει ο συγγραφέας και παλιός κομμουνιστής, Θέμος Κορνάρος». Ζωήρεψαν λίγο τα χειροκροτήματα, περισσότερο ευγενικά και λιγότερο ουσιαστικά και ο συγγραφέας, τον οποίο είχαν θερμοπαρακαλέσει να μην ξεπεράσει η ομιλία του τα δυόμισυ λεπτά στα ελληνικά, άρχισε την ομιλία.
 
 

 
Θέμος Κορνάρος (1907─1970).
Συγγραφέας αριστερών πεποιθήσεων,
κριτικός δημοσιογράφος και πεζογράφος.
 
Όταν είχε φτάσει στα πέντε λεπτά με την μετάφραση, ο κόσμος άρχισε να κουνιέται από τη θέση τους. Στα δέκα λεπτά το θέατρο όλο χειροκροτούσε. Στα είκοσι λεπτά είχε διαμορφωθεί ήδη μια εξαιρετικά θερμή ατμόσφαιρα, γιατί ο Κορνάρος μιλούσε «για τους αγώνες του ελληνικού λαού, για το Αντάρτικο, για τον ΕΛΑΣ, για τις μεγάλες διαδηλώσεις στις πόλεις, για τους πεθαμένους από την πείνα, για τα μαρτύρια του λαού μας, την ακατάβλητη αντίστασή τους στους γερμανούς, την έμπνευση, που έδιναν σε αυτό τον αγώνα οι μεγάλες επιτυχίες των συμμάχων και ειδικότερα οι επιτυχίες των σοβιετικών λαών».

Μπήκε στο κεφάλαιο, που αφορούσε πια τη ζωή τους στο Χαϊδάρι, την καθημερινή τους σύγκρουση με την Γκεστάπο και τη ναζιστική βία. Έφτασε στο αποκορύφωμα, όταν τους διηγήθηκε τις παραμονές, που πήραν τους 200 από το Χαϊδάρι, για να τους εκτελέσουν την Πρωτομαγιά του 1944.
  
Ξαφνικά λοιπόν, αυτό το ακροατήριο που κοιμόταν, ξύπνησε. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν βετεράνοι του πολέμου. Αυτά που έλεγε ο Κορνάρος «ξυπνούσαν και δικές τους μνήμες. Εκτός από τα χειροκροτήματα είχαν αρχίσει ζητωκραυγές και τα επαναστατικά τραγούδια».

Σε κάποια στιγμή λοιπόν, ο Κορνάρος λέει: «Και τώρα, θα ήθελα να εκπληρώσω μια υπόσχεση, την οποία είχα δώσει στους συγκρατούμενούς μου, μερικοί από τους οποίους είναι πια και μάρτυρες του κοινού μας αγώνα». Βγάζει το σακάκι του, βγάζει και το πουκάμισό του και λέει: «Αυτό το πουκάμισο το φορούσε ένας από τους συντρόφους μας, που εκτελέστηκαν σε εκείνη την εκτέλεση των 200, ένα από τα φρικαλεότερα εγκλήματα των γερμανών ναζιστών. Είχα δώσει όρκο, ότι θα το φέρω εδώ με την παράκληση να μπει στο Μουσείο της Επανάστασης, σαν μια απόδειξη της συμβολής των ελλήνων μαχητών για την ειρήνη και τον σοσιαλισμό».

«Εκεί πια, δεν επρόκειτο για έκρηξη, ήταν πανδαιμόνιο. Οι άνθρωποι, το θυμάμαι με συγκίνηση [περιγράφει ο Κύρκος και δακρύζει], καθώς φέρνω την εικόνα αυτού που είδα, οι άνθρωποι όρθιοι σε έξαλλη κατάσταση ζητωκραύγαζαν για την Ελλάδα, για τον ΕΛΑΣ, για το ΕΑΜ, για την αντίσταση, για τους δικούς τους αγώνες. Τα επαναστατικά τραγούδια διαδέχονταν το ένα το άλλο.

»
Ξαφνικά, η συνδιάσκεψη απόκτησε χρώμα και περιεχόμενο και για αυτούς ήταν βέβαια, μια έξοχη συνεισφορά. Ο Θέμος όμως, δεν εννοούσε να τελειώσει. Ήταν μέγας παραμυθάς, από τους κορυφαίους παραμυθάδες της Κρήτης.

»Σε μια ατμόσφαιρα αποθέωσης αποσύρθηκε η αντιπροσωπεία μας. Στο δρόμο όμως, αφού πέρασε πια η πρώτη συγκίνηση, άρχισε να λειτουργεί το μυαλό μου και του λέω: “Θέμο, πώς διάολο τα φαντάστηκες αυτά και πώς βρέθηκε να έχεις αυτό το πουκάμισο για αυτή τη στιγμή, την ώρα, που δεν υπήρχε μέσα στο σχεδιασμό, ότι γυρνώντας από το Πεκίνο θα μείνουμε στη Μόσχα και πολύ περισσότερο, ότι θα παραστούμε σε μια τέτοια συγκέντρωση;”.

»Γελώντας λοιπόν ο Θέμος, γυρίζει και μου λέει: “Ξέρεις Λεωνίδα; Se non è vero, è ben trovato”. Κι αν δεν ήταν αληθινό, ήταν ένα ωραίο εύρημα.

»Ο Θέμος ήταν ένας γλυκύτατος άνθρωπος, μια πλούσια ψυχή, ένας άνθρωπος, που στην εποχή του περνούσε για Γκόρκι της Ελλάδας, ένα λογοτέχνης βγαλμένος μέσα από τα σπλάχνα του λαού, χωρίς να έχει καμιά ειδική σπουδή, με ένα φυσικό ταλέντο, που το πλούτισε μέσα από τις εμπειρίες της ζωής του. Πέθανε ο καημένος, αγνοημένος, πάμφτωχος και που και που τον θυμάται κανένας, για να αναφέρει τη συνεισφορά του μέσα σε αυτή την εποποιία, που είναι η προσπάθεια της διαμόρφωσης μιας μεγάλης καινούριας συνείδησης, κοινωνικής και πολιτικής του λαού μας».


 


Όλα τα μαζικά κινήματα εκμηδενίζουν το άτομο, για το οποίο η υπακοή
ή η πίστη, θεωρούνται οι μεγαλύτερες αρετές.

Στις φωτογραφίες, αριστερά ένας αθωνίτης μοναχός
και δεξιά άνδρες αυτομαστιγούμενοι τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Όλοι τους είναι βέβαια εκμηδενισμένοι από πριν ως προσωπικότητες
μέσα στο μαζικό θρησκευτικό πλαίσιο, που ανήκουν.




Οι άνθρωποι έχουν μία τάση σε όποιο μέρος του πλανήτη κι αν είναι, να τους αρέσει να ακούνε ψέματα. Αυθυποβάλλονται στο ψέμα και στο παραμύθι, που ακούνε. Όπως στα παιδικά μας χρόνια, όταν παίζαμε στις γειτονιές, πάντα υπήρχε κάποιο ερειπωμένο σπίτι ή υπό κατάρρευση ή υπό ανέγερση. Κάτι τέτοια σπίτια τα παιδιά τα έλεγαν στοιχειωμένα. Έμπαιναν μέσα με φόβο, για να δούνε κάποιο φάντασμα ή κάτι τέτοιο, αλλά δεν υπήρχε ποτέ τίποτε. Όμως, είχαν αυθυποβληθεί θεωρώνας, ότι εκεί είναι κάτι στοιχειωμένο.

Οι μύθοι υπάρχουν παντού, σε όλες τις ιδεολογίες. Μιλούσα με κάποια παιδιά κάποτε και τους εξηγούσα τη Μάχη του Μαραθώνα. Τους έλεγα για τον αθηναίο πολεμιστή, που κουρασμένος μετά τη μάχη επέστρεψε τρέχοντας πάνοπλος από τον Μαραθώνα στην Αθήνα, για να τους αναγγείλει τη νίκη. Σύμφωνα με την παράδοση, μόλις έφτασε, φώναξε τη λέξη «νενικήκαμεν» και εξουθενωμένος ξεψύχησε.

«Και γιατί αντί να πάει τρέχοντας, αφού ήταν κουρασμένος από τη μάχη, δεν πήρε μια Πόρσε, για να φτάσει γρήγορα και χωρίς κόπο;», με ρώτησε γελώντας ένα παιδί.

«Μα γιατί, δεν υπήρχαν Πόρσε εκείνη την εποχή», του απάντησα σοβαρά.

«Και γιατί δεν πήρε μια μοτοσυκλέτα;», με ρώτησε επίσης γελώντας κάποιο άλλο.

«Μα, ούτε μοτοσυκλέτες υπήρχαν τότε», του απάντησα.

«Και γιατί δεν πήρε ένα άλογο;», με ρώτησε σοβαρά ένα τρίτο παιδί.

Εκεί, κατάπια τη γλώσσα μου. Τότε συνειδητοποίησα, ότι η ιστορία που τους έλεγα, ήταν ένα παραμύθι. Ωραία ιστορία μεν, αλλά παραμύθι.
 
Ροπή της μάζας στην υποβολή
Ένας από τους γενικούς χαρακτήρες των μαζών είναι μια υπέρμετρη ροπή στην υποβολή. Όσο ουδέτερη κι αν τη φαντάζεται κανείς, η μάζα βρίσκεται αρκετά συχνά σε μια κατάσταση γεμάτης προσδοκία ετοιμότητας, ευνοϊκή για την υποβολή.

Η πρώτη υποβολή που εκφράζεται, επιβάλλεται αμέσως μεταδοτικά σε όλους τους εγκεφάλους και δίνει πάραυτα τον προσανατολισμό. Στις υπάρξεις που υποβάλλονται, η πρόληψη τείνει να μεταμορφωθεί σε πράξη. Είτε πρόκειται να κάψει ένα ανάκτορο είτε να επιτελέσει ένα έργο αφοσίωσης, η μάζα δίνει τη συγκατάθεσή της με την ίδια ευκολία. Όλα θα εξαρτηθούν από τη φύση του ερεθισμού, και όχι πια, όπως στο μεμονωμένο άτομο, από τις σχέσεις που υφίστανται ανάμεσα στην υποβεβλημένη πράξη και το βάρος της λογικής, που μπορεί να αντισταθεί στην πραγμάτωσή της.

Επίσης, καθώς πλανάται σταθερά ως προς τα όρια τον ασυνειδήτου, και υπομένει όλες τις υποβολές, εμψυχωμένη από την ορμή των συναισθημάτων που προσιδιάζουν στις υπάρξεις, που δεν μπορούν να επικαλεστούν τις δυνάμεις της λογικής, στερημένη από το κριτικό πνεύμα, η μάζα δεν μπορεί παρά να επιδεικνύει μια υπερβολική ευπιστία. Γι' αυτήν το απίθανο δεν υπάρχει, και αυτό πρέπει να το θυμούμαστε, για να καταλάβουμε την ευκολία, με την οποία δημιουργούνται και διαδίδονται οι παραδόσεις και οι πιο παράξενες διηγήσεις.

Τα πρόσωπα, που ήταν παρόντα στην πολιορκία του Παρισιού, είδαν πολλά παραδείγματα αυτής της ευπιστίας των μαζών για πράγματα απολύτως απίθανα. Ένα κερί αναμμένο στον τελευταίο όροφο ενός σπιτιού το θεωρούσαν πάραυτα ως ένα σινιάλο, που γινόταν για τους πολιορκητές. Δύο δευτερόλεπτα σκέψης θα τους είχαν αποδείξει, εν τούτοις, ότι ήταν απολύτως αδύνατο σ' αυτούς να διακρίνουν από την πολύ μεγάλη απόσταση τη λάμψη αυτού του κεριού.

 
 

Όταν το Πνεύμα
«εν είδει περιστεράς»
επικάθεται στα κεφάλια
πολιτικών,
ορθόδοξων ή οθωμανών.
Χειραγώγηση των μαζών
με πολιτικά θαύματα.

  

Η δημιουργία των παραδόσεων, που κυκλοφορούν τόσο εύκολα ανάμεσα στις μάζες, δεν είναι το αποτέλεσμα μόνο μιας πλήρους ευπιστίας, αλλά επίσης τεράστιων παραμορφώσεων, που υφίστανται τα γεγονότα στη φαντασία των συναθροισμένων ανθρώπων. Το πιο απλό γεγονός, όταν το βλέπει η μάζα, γίνεται μετά από λίγο ένα παραμορφωμένο γεγονός. Η μάζα σκέπτεται με εικόνες, και η εικόνα που ανακαλείται, ανακαλεί η ίδια μια σειρά από άλλες δίχως κανένα λογικό δεσμό με την πρώτη.

Θα καταλάβουμε εύκολα αυτήν την κατάσταση, αν σκεφτούμε τις παράδοξες ακολουθίες των ιδεών, στις οποίες μας οδηγεί ενίοτε η ανάκληση στη μνήμη κάποιου γεγονότος. Ο λόγος αποδεικνύει την ασυναρτησία παρόμοιων εικόνων, όμως η μάζα δεν τη βλέπει, και αυτό, που η παραμορφωτική της φαντασία προσθέτει στο γεγονός, αυτή θα το μπερδέψει με το τελευταίο. Ανίκανη να διαχωρίσει το υποκειμενικό από το αντικειμενικό, δέχεται ως πραγματικές τις εικόνες που ανακαλούνται στο πνεύμα της, και που, πολύ συχνά, δεν έχουν παρά μια μακρινή συγγένεια με το γεγονός που παρατηρεί.

Οι παραμορφώσεις που, μια μάζα προκαλεί σε ένα οποιοδήποτε γεγονός, του οποίου είναι μάρτυρας, θα ‘πρεπε, καθώς φαίνεται, να είναι αναρίθμητες και με διάφορες μορφές, μιας που οι άνθρωποι που τη συνθέτουν έχουν πολύ διαφορετικούς χαρακτήρες. Όμως, δεν έχουν έτσι τα πράγματα. Εξαιτίας της μεταδοτικότητας, οι παραμορφώσεις είναι της ίδιας φύσης και μορφής για όλα τα άτομα της ομάδας. Η πρώτη παραμόρφωση, που συλλαμβάνει ένας από αυτούς, αποτελεί τον πυρήνα της μεταδοτικής υποβολής.

Προτού ο άγιος Γεώργιος εμφανιστεί πάνω στα τείχη της Ιερουσαλήμ σε όλους τους σταυροφόρους, δεν τον είδε βεβαίως, παρά ένας από τους παρισταμένους. Με την υποβολή και τη μεταδοτικότητα το διάσημο θαύμα έγινε αμέσως αποδεκτό από όλους. Τέτοιος είναι ο μηχανισμός αυτών των ομαδικών παραισθήσεων, των τόσο συχνών μέσα στην ιστορία, και οι οποίες μοιάζουν να έχουν όλους τους κλασικούς χαρακτήρες της γνησιότητας, αφού πρόκειται για φαινόμενα, που τα μαρτύρησαν χιλιάδες ατόμων.

Η πνευματική υπεροχή των ατόμων, από τα οποία αποτελείται η μάζα, δεν αντιβαίνει σ' αυτήν την αρχή. Αυτή η υπεροχή είναι άνευ σημασίας. Από τη στιγμή που βρίσκονται στη μάζα, ο αδαής και ο σοφός γίνονται το ίδιο ανίκανοι για παρατήρηση.

Ανάγκη από μύθους
Είτε είσαι κομμουνιστής, είτε δεξιός, είτε κεντρώος, είτε ο,τιδήποτε, έχεις ανάγκη από μύθους. Οι λαοί πείθονται απ’ αυτούς. Όσο περισσότερους μύθους δημιουργεί ο εξουσιαστής, τόσο περισσότερο πολιτικό ρεύμα έχει. Δεν υπάρχει χώρος πολιτικός, ο οποίος να μην δημιουργεί μύθους. Το θέμα είναι η τάση του ανθρώπου να τους πιστεύει και η άρνησή του να μην τους πιστεύει.

Αν ο ρωμιός κομμουνιστής έβγαινε στο συνέδριο της Μόσχας και τους έλεγε πράγματα αντίθετα από αυτά που ήθελαν να ακούσουν, θα τον είχαν διακόψει, θα τον είχαν κατεβάσει, μπορεί να τον είχαν προπηλακίσει κιόλας. Αλλά επειδή ακριβώς τον άκουσαν να λέει πράγματα, τα οποία τους χάιδευαν τα αυτιά, ανακύκλωναν την πολιτική τους ιδεολογία, κι επιπλέον την ωφελούσαν, την γιγάντωναν με τα ψέματα που έλεγε, τον άφησαν να μιλήσει και πέντε λεπτά και δέκα και είκοσι λεπτά και όσο χρειάστηκε τέλος πάντων, για να ζητωκραυγάσουν εκεί μέσα για τις ανοησίες που έλεγε κι όπως παραδέχτηκε στον Κύρκο μετά, ψέματα είπε, που επινόησε εκείνη τη στιγμή και το έκανε, για να εξυπηρετήσει τους πολιτικούς του σκοπούς.

Και πόσο ανάγκη είχαν οι σύνεδροι να ακούσουν παραμύθια. Με το πρώτο ωραίο παραμύθι, τσίμπησαν. Όπως κι οι χριστιανοί, έχουν ανάγκη να ακούσουν παραμύθια για θαύματα, βίους αγίων κ.λπ.. Όλα τα έθνη επίσης, έχουν στηθεί σε παραμύθια. Από τον Άγιο Γεώργιο, τον μάγο Μέρλιν κ.λπ. μέχρι τον Μπιθεκούρα─Κολοκοτρώνη, το κρυφό σχολειό, την Αγία Λαύρα... (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: 1821: Η αποστασία των ρωμιών).

Μιλούσα προ ετών με κάποιον ελληναρά εθνικιστή για τις απεικονίσεις των νομισμάτων του ευρώ. Είχε την άποψη, ότι έπρεπε να βάλουν σε κάποιο νόμισμα την Αργώ, για να φαίνεται το χρονικό εύρος της ελληνικής ιστορίας.

«Μα (του λέω), η Αργώ είναι μυθολογικό στοιχείο. Δεν είχε υπάρξει ποτέ τέτοιο καράβι, ώστε να ξέρουμε πώς ήταν, για να απεικονισθεί στο ευρώ».

«Δεν πειράζει (μου απαντά), ας έφτιαχναν ένα κι ας έλεγαν, ότι έτσι ήταν»!

Επίλογος

Ο φυλακισμένος κομμουνιστής που έκλαιγε, είχε καθοδηγητή την μητέρα του και τον αρχηγό του κόμματος. Ο Peter Sellers είχε καθοδηγητή την μητέρα του και τον αστρολόγο. Οι αγέλες των ανθρώπων συσπειρώνονται γύρω από καθοδηγητές  και φανταστικές ιστορίες παίρνοντας δύναμη, αυτήν την ίδια δύναμη, που απουσιάζει από μέσα τους, ο ένας από τον άλλον. Ενταγμένοι μπορούν να αγωνιστούν για ο,τιδήποτε θελήσει ένας τρίτος, ο καθοδηγητής.   

Όλα τα μαντριά έχουν τους μύθους τους. Στα ιατρικά ακόμα, μύθος ήταν, ότι θα πεθαίναμε από τον ιό της γρίπης κι αγόρασε ο τότε υπουργός εμβόλια σε διπλάσιο αριθμό από τον πληθυσμό της Ελλάδας. Εμβολιάστηκαν μερικοί μόνο, αλλά ούτε επιδημία ανέκυψε, ούτε τίποτε.

Όλα έχουν στηθεί σε μύθους. Με τα ψέματα και τους μύθους, που διδάσκονται οι άνθρωποι στα σχολεία των εθνών-κρατών, έχουν διαμορφωθεί οι εθνικές, θρησκευτικές και λοιπές συνειδήσεις των λαών, που αναφέρει ο Κύρκος. Σε όλο τον κόσμο, όχι μόνο στη Ρωμιοσύνη. Αυθαιρεσίες, ψέματα, ακόμα κι ανοησίες πολλές φορές. Και ο Κύρκος, αντί να κατακρίνει τον παραμυθά, το έλεγε και χαιρόταν. Αντί να το λέει και να ντρέπεται, το έλεγε καμαρώνοντας.

Έτσι χτίστηκε η ιδεολογία της Αριστεράς στην Ελλάδα, με τους μύθους, όπως ακριβώς και η αντίστοιχη της Δεξιάς. Επαληθεύται για μια ακόμα φορά ο εφέσιος φιλόσοφος, που έλεγε: «Ου ξυνιάσιν όκως διαφερόμενον εαυτώ ομολογέει», δηλαδή: «Δεν καταλαβαίνουν οι άνθρωποι, ότι αυτό που αντιπαλεύει, συμφωνεί με το αντίθετό του» (Απόσπασμα 51).







 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 36166 έγραψε...

http://www.imdb.com/title/tt0063415/

17.12.2015, 22:02:07





Ανώνυμος 36169 έγραψε...
Κορνάρος Θέμος. «Αγύρτες και κλέφτες στην Εξουσία Δεν θα πεθάνουμε». Εκδότης: Χρόνος 1946, Αθήνα.
Το δεν θα πεθάνουμε είναι μια μισή αλήθεια και πληθυντικός αριθμός, απευθύνεται στην αγελαία μάζα.
Το άρθρο είναι αρκετά σωστό και αφορά ανθρώπους οι οποίοι μπορούν να ακούουν τους μύθους αλλά να τους καταλαβαίνουν.
Οι μύθοι στηρίζονται πάντοτες σε κάποια δεδομένα τα οποία συνήθως είναι αλήθειες
Ο φασισμός και ο κομμουνισμός από τις ιδεολογίες είναι αυτοί οι -ισμοί οποίοι κυρίως στηρίζονται σε αλήθειες-οι Θρησκείες είναι άλλη υπόθεση για αυτό και αυτές οι ιδεολογίες τις έχουν ως εχθρούς, αλλά με βάση το "Ου ξυνιάσιν όκως διαφερόμενον εαυτώ ομολογέει", ταυτίζονται σε συγκεκριμένες συνθήκες.
Από την στιγμή που βάση την συμφωνία της αριστερής και της δεξιά ρωμιοσύνης οι ηθικοί αυτουργοί των εγκλημάτων παύει κάθε δίωξη είναι δεδομένο το "ότι δεν θα πεθάνουμε". Παράλληλα όμως μετά το 1946 του αγαπητού θέμου έχουμε χιλιαδες θανάτους αφελών οι πίστεψαν και αυτοί ότι δεν θα πεθάνουν.
Γενικότερα τα πρόβατα αργά είτε γρήγορα σφάζονται από τον εθνικό Τσοπάνη(αριστερό ή δεξιό) είτε θυσιάζονται από τον Ποιμενάρχη.
Σήμερα και πάντα έχουμε και σφαγές και θυσίες και η αιτία είναι ότι δεν μπρεί ο μέσος πολίτης να κατανοήσει το άρθρο. Διαβάζοντάς το νομίζει ότι αυτό απευθύνεται σε οιονδήποτε άλλο εκτός από τον εαυτό του.
Ο άνθρωπος σε γενικές γραμμές μέσα στην κοινωνία είναι πρόβατο μόνιμο είτε και σε κάποιες περιπτώσεις. Όσο πιό πολύ περιστρέφεται στον τσοπάνο τόσο περισσότερο κινδυνεύει αυτό είναι γνωστό. Το άγνωστο είναι ότι η αποβλάκωση επέρχεται από την μαζικότητα και πιστεύω ότι αυτό ακριβώς είναι το οποίο αναλύει το άρθρο.
Το ερώτημα είναι αν κάποιος μπορεί να καταλάβει ότι ακόμη και μέσα από μια χωροδία επέρχεται δυσλειτουργία νοητική, αν το καταλάβει είναι σε ορθό δρόμο.
Πάργαλης

17.12.2015, 23:16:35





Ανώνυμος 36170 έγραψε...
Σχετικά με προηγούμενα σχόλια και την αναφορά της Γερακίνας που ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ.και επειδή είναι συνυφασμένα με το άρθρο.
Όποιος τοποθετεί την εξυμνάδα ως αντίθετο της βλακείας είναι εν δυνάμει βλάκας.
Η βλακία είναι σε αντστιχεία με ελάχιστο το άσπρο και μέγιστο το μαύρο αν στο άσπρο γίνεται η τοποθέτηση της εξυπνάδας σίγουρα την άλλη στιγμή ο άσπρος γίνεται μαύρος ο απολύτος βλάκας.
Η ευφυία με την έννοια της οξύνοιας δεν σχετίζεται με την εξυπνάδα αν αυτή θεωρηθεί σε αντιδιαστολή της βλακείας.
"Η έκφραση πώς εγώ ο έξυπνος την πάτησα"αντιστοιχεί στο ότι δεν έχει αντιληφθεί το μέγεθος ποστοστό της βλακείας του.
Γενικότερα αυτός που θεωρεί την εξυπνάδα μη σχετιζόμενη με την βλακεία είναι ο ευφιής. Αυτά βέβαια δεν σημαίνουν ότι ο ευφυίής δεν μπορεί να περιπέσει υπο συγκεκριμένες συνθήκες σε βλακεία.
Προφανώς και ο Πάργαλης ως ρωμιός είναι εν δυνάμει βλάκας αυτό είναι απολύτως σωστό. Η συχνότητα της βλακείας είναι ένα χαρακτηριστικό μέγεθος και αυτό πρέπει να εξετάζει κάθε φορά ο έχων αγχίνοια και μη θεωρών τον εαυτό του έξυπνο ως αντίθετο του βλάκα.
Το ΧΑ είναι συναίσθημα και όχι λογική είτε και λογική η οποία πηγάζει απο συναίσθημα. Φυσικά δεν υπάρχει ζώο το οποίο να μην εκδηλώνει την ικανοποίσή του για ότι τον ικανοποιεί.Αυτό όμως δεν σχετίζεται με την αντιληπτικότητα, απλά πιστοπιεί την έλειψη ενόρασης, αν όχι την ύπαρξη βλακείας.
Πάργαλης

18.12.2015, 01:38:35





Ανώνυμος 36171 έγραψε...
Υπέροχο! Και πού να δείτε κάτι χορούς τού Ζαλόγγου,25η Μαρτίου κ.λπ.Μια ξεφτίλα ρωμιοελλάδα.
18.12.2015, 10:33:44





Ανώνυμος 36172 έγραψε...
Ανώνυμος 3671 Συμπληρώνω: τα έχετε πει βέβαια
18.12.2015, 10:41:00





Ανώνυμος 36178 έγραψε...

https://www.youtube.com/watch?v=IDn-_oNN5d0

19.12.2015, 18:01:05





Ανώνυμος 36180 έγραψε...

https://www.youtube.com/watch?v=EQKIDEJ27NU
https://www.youtube.com/watch?v=dSKrrFVaC00
https://www.youtube.com/watch?v=VSJ4fj6kQdM
https://www.youtube.com/watch?v=diZ2rjnUDAs
lol

19.12.2015, 18:12:49





Ανώνυμος 36182 έγραψε...

https://www.youtube.com/watch?v=ird_b8gsKqQ

19.12.2015, 18:28:29





Ανώνυμος 36188 έγραψε...
Γράψε μας ρε φίλε τη γνώμη σου να την διαβάσω. Όλο συνδέσμους χωρίς καν σχόλιο. Μα τι βίτσιο είναι κι αυτό; Είμαι περίεργος αν υπάρχει κανένας άνθρωπος στον πλανήτη που να μπαίνει να δει τι λένε οι (ορφανοί ή όχι) σύνδεσμοι.
20.12.2015, 13:22:12





Ανώνυμος 36189 έγραψε...

Τα έχουν πει άλλοι δεκαετίες πριν.
Πολύ μπροστά ο κυρ Τριανταφυλλίδης.

20.12.2015, 13:57:13





Bielidopoulos έγραψε...
~
Υποχρεωτική στράτευση των γυναικών που διεκδικούν θέση στην Αστυνομία, την Πυροσβεστική και στο Λιμενικό Σώμα και προαιρετική στράτευση για όλες τις υπόλοιπες γυναίκες καθώς και δημιουργία στρατιωτικών λυκείων σχεδιάζει να προωθήσει στην κυβέρνηση ο Πάνος Καμμένος!
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=64307439
Γουστάρω Ελλαδιστάν στα πρότυπα του Ισραήλ ναούμ.
Όπισθεν ολοταχώς. Προτείνω ο στρατός να κλείσει τα σύνορα ώστε να μπαίνει όποιος θέλει μεν, αλλά να μην επιτρέπεται στους pure ρωμιούς να βγαίνουν προκειμένου να προστατευθεί η υφήλιος από τον παραλογισμό τους.

25.12.2015, 15:15:12





Bielidopoulos έγραψε...
~
«Θέλουμε να κάνουμε την Ελλάδα ενεργειακό κέντρο» λέει ο Νίκος Κοτζιάς.
http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500048186
lol
Elladistan strikes back - Attack of the Clowns!

25.12.2015, 16:48:17





Bielidopoulos έγραψε...
~
«Θέλουμε να κάνουμε την Ελλάδα ενεργειακό κέντρο» λέει ο Νίκος Κοτζιάς.
http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500048186
lol
Elladistan strikes back - Attack of the Clowns!

25.12.2015, 16:48:17





Ανώνυμος 36256 έγραψε...

Κριτική στην Ελλάδα κάνει ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε τονίζοντας πως «οι Έλληνες δεν θα έπρεπε να κατηγορούν άλλους για τα προβλήματά τους, αλλά θα πρέπει να κοιτάξουν και πώς μπορούν οι ίδιοι να βελτιωθούν.
http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=765009

27.12.2015, 22:01:50





Bielidopoulos έγραψε...
~
Στο μεταξύ στη Β. Κορέα:
Red Star OS - Στα άδυτα του λειτουργικού συστήματος της Βορείου Κορέας.
Αν προσέξετε τη γραμμή εργαλείων στο κάτω μέρος της εικόνας, το εικονίδιο των ρυθμίσεων εμφανίζει ένα σφυροδρέπανο αντί για το συνηθισμένο γρανάζι
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500048442

28.12.2015, 19:35:10





Ανώνυμος 36284 έγραψε...

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26510&subid=2&pubid=113880828
Καραγκιοζιλίκια δες..

29.12.2015, 12:13:15





Ανώνυμος 36309 έγραψε...

Εντυσαν με... συνολάκια τα έργα του Φειδία.
Ο Κέκροπας, που κλήθηκε από την Αθηνά και τον Ποσειδώνα ως κριτής-δικαστής στη φιλονικία τους ως προς την Αθήνα, παρουσιάζεται ντυμένος σαν χίπι, με την Πάνδροσο δίπλα του.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22784&subid=2&pubid=64309886
Καλέ συγχύστηκα!

31.12.2015, 11:31:47





Bielidopoulos έγραψε...
~
Την ίδρυση πανευρωπαϊκού αριστερού κόμματος, που στόχο θα έχει να αναμετρηθεί με την λιτότητα, αναμένεται να ανακοινώσει στις 9 Φεβρουαρίου, από το Βερολίνο, ο Γιάνης Βαρουφάκης. Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή έκδοση της Politico, το κόμμα θα ονομάζεται DiEM25 (Democracy in Europe Movement 2025 - Κίνηση για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη 2025).
http://www.tanea.gr/news/politics/article/5323866/diem25-to-komma-poy-tha-anakoinwsei-o-g-baroyfakhs/
lol
Τί λαμάκας "θεέ μου"!

05.01.2016, 15:17:25





Ανώνυμος 36532 έγραψε...

Έχει δηλώσει άθεος,[59] και δεν έχει τελέσει θρησκευτικό γάμο με τη σύντροφο του ή θρησκευτική βάπτιση για τα δύο παιδιά του.[60] Κατά την ανάληψη της πρωθυπουργίας έδωσε πολιτικό όρκο, με αποτέλεσμα να είναι ο πρώτος στην ιστορία πρωθυπουργός της Ελλάδας που δεν έδωσε θρησκευτικό όρκο.[54] Το 2015 τιμήθηκε απ' τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο με τον "Μεγαλόσταυρο των Ιπποτών του Τάγματος του Πανάγιου Τάφου" στην τάξη των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Πανάγιου Τάφου και δήλωσε ότι η Κυβέρνησή του στηρίζει το έργο του Πατριάρχη σε σχέση με την ανάδειξη και την αναστήλωση των μνημείων που ανήκουν στο Πατριαρχείο.[61]
https://el.wikipedia.org/wiki/Αλέξης_Τσίπρας
Θέλω και εγώ που είμαι άθεος να γίνω ορθόδοξος σταυροφόρος του Π.Τ.
lol

14.01.2016, 21:05:17





Ανώνυμος 38938 έγραψε...
Γιατί δὲν πῆρε ἕνα ἄλογο; Εἶχε τριγύρω; Οἱ Πέρσες δὲν τὰ χρησιμοποίησαν τὰ δικά τους καὶ οἱ ἄλλοι ἦταν στὴν Ἀθήνα, ἔμπαιναν μὲ τὰ ζῷα τους. Καὶ νὰ ἔβρισκε, θὰ ἤξερε νὰ τὸ ἱππεύῃ; Δὲν εἶχε ἐφευρεθεῖ καὶ ὁ ἀναβολέας.
05.07.2016, 20:14:34






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

1+4=





Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...