Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

ΑΙΤΙΑ
ΓΙΑ ΧΑΡΑΚΙΡΙ
ΚΑΘΕ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ


Το οικονομικό μοντέλο
της Ρωμιοσύνης

Και η σχέση του
με τα διάφορα μοντέλα Οικονομίας στον κόσμο


Έγραψε στις 16.10.2015 ο/η: Μουαμάρ Ιγνάτιος

Επιστροφή

Υπάρχουν διάφορα μοντέλα Οικονομίας, που είτε εφαρμόστηκαν είτε απλά παρέμειναν ανεφάρμοστα και μόνο μέσα στα βιβλία των σπουδαστών της Οικονομικής Επιστήμης.

Ας δούμε πρώτα ορισμένα από αυτά στη γενική τους μορφή:

Καπιταλισμός
Υποτίθεται, πως η Οικονομία λειτουργεί μόνη βασιζόμενη στις δυνάμεις της αγοράς. Δεν υπάρχει κυβερνητικός παρεμβατισμός και οι τιμές των προϊόντων καθορίζονται από τους νόμους της αγοράς και της ζήτησης.

Το σήμα κατατεθέν του καπιταλισμού είναι το κέρδος και στις ακραίες του εκφάνσεις το κέρδος άνευ ορίων, μεθόδων και μέσων. Κάθε μέσο, που αυξάνει την κερδοφορία ενός ατόμου ή μιας επιχείρησης, θεωρείται θεμιτό. Με αυτόν τον τρόπο, το οικονομικό μοντέλο του καπιταλισμού αναδεικνύει την επιχειρηματική ικανότητα των μελών της κοινωνίας, ενθαρρύνει την καινοτομία, προάγει την παραγωγικότητα και δίνει την ευκαιρία ανάπτυξης της Οικονομίας με γρήγορους ρυθμούς.

Οι μισθοί καθορίζονται και αυτοί ανάλογα με τους νόμους της αγοράς και της ζήτησης. Το κράτος παίζει δευτερεύοντα ρόλο και λειτουργεί μονάχα στους τομείς της εφαρμογής των νόμων, της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής, η οποία όμως, υπαγορεύεται από τα οικονομικά συμφέροντα της χώρας. Δεν υπάρχει δωρεάν παιδεία, ιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψη, πρόνοια και ενίσχυση των αδύνατων στρωμάτων.

Ο απόλυτος καπιταλισμός δεν υφίσταται πουθενά. Ακόμα και στις μητροπόλεις του καπιταλισμού (ΗΠΑ, Β. Ευρώπη) το κράτος παρεμβαίνει για να παράσχει βοήθεια στις κοινωνικές ομάδες, που υποφέρουν. Είτε με μορφή επιδομάτων είτε με επιδοτήσεις είτε με κουπόνια σίτισης και επιδόματα στέγης. Το κράτος επίσης παρεμβαίνει, όταν διαπιστώνει την ύπαρξη μονοπωλίων ή καρτέλ, που με τεχνητούς τρόπους περιορίζουν την παροχή κάποιων αγαθών και ελέγχουν τη ζήτηση και τις τιμές. Ο κρατικός παρεμβατισμός υπάρχει παντού, γιατί η πολιτική οφείλει να δείχνει ένα κοινωνικό πρόσωπο.

Στις μέρες μας βέβαια, ο παραδοσιακός καπιταλισμός των εργοστασιαρχών και ιδιοκτητών μεγάλων μονάδων παραγωγής έχει αντικατασταθεί από τον καπιταλισμό των νεο-φιλελεύθερων, που εστιάζει στην οικονομική κυριαρχία των τραπεζών καθιστώντας τες απόλυτους ρυθμιστές της παροχής και της ροής του χρήματος.
Δυστυχώς, αυτή είναι η πλέον βάναυση μορφή του υπαρκτού καπιταλισμού, μιας και μέσα σ’ αυτήν εγκλωβίζεται (μέσω δανείων) η επιχειρηματικότητα, που συχνά στραγγαλίζεται από τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των τραπεζών. Ο έλεγχος της ροής του χρήματος είναι ίσως η μεγαλύτερη εξουσία και αναμφίβολα η πλέον καταστροφική, μιας και οι ρυθμιστές της παγκόσμιας Οικονομίας είναι οι τραπεζίτες, οι οποίοι στην ουσία δεν παράγουν τίποτα.

Ο καπιταλισμός, ειδικά σ’ αυτή του τη μορφή, διαιωνίζει τον κύκλο της φτώχειας και συγκεντρώνει τον παγκόσμιο πλούτο στα χέρια λίγων, που όχι μόνο ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις, αλλά καθίστανται και οι απόλυτοι ρυθμιστές της ζωής των πολιτών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Σοσιαλισμός
Πρόκειται για ένα οικονομικο-κοινωνικό σύστημα, που επιθυμεί να μετατρέψει την ατομική ιδιοκτησία και το επιχειρείν σε μια συλλογική διαδικασία υπό την εποπτεία του κράτους. Εδώ, το κράτος παίζει πρωτεύοντα ρόλο έχοντας στην ιδιοκτησία του πολύ σημαντικούς τομείς της Οικονομίας όπως είναι η ενέργεια, οι φυσικοί πόροι, οι μεταφορές και οι επικοινωνίες, η παιδεία και η ιατρική περίθαλψη.

Στο εντελώς θεωρητικό του μοντέλο, οι σχέσεις παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών ρυθμίζονται με την αξιολόγηση της προσφοράς κάθε μέλους που συμμετέχει στη συλλογική διαδικασία αυτής.

Το πλέον προωθημένο μοντέλο του σοσιαλισμού είναι ο κομμουνισμός, που θεωρητικά πάντα, εξαλείφει τις διαφορές μεταξύ των κοινωνικών τάξεων. Δηλαδή, δεν υπάρχουν πολλές κοινωνικές τάξεις, αλλά μονάχα μία κοινωνία των πολιτών. Όμως, ο σχεδιασμός της οικονομικής πολιτικής γίνεται από ένα κρατικό-κεντρικό μηχανισμό, που ρυθμίζει την παραγωγή, την παροχή και τη ζήτηση των αγαθών.

Ο σοσιαλισμός έχει πολλά μοντέλα και ακόμα περισσότερες εκφάνσεις συχνά αντικρουόμενες μεταξύ τους. Στα θετικά του θα μπορούσε κανείς να προσάψει την εξάλειψη της φτώχειας και της ανεργίας, μιας και όλοι οι πολίτες μπορούν να βασίζονται στην κεντρική εξουσία, για την εξασφάλιση των καθημερινών βιοποριστικών αναγκών τους. Στα πολύ σημαντικά όμως αρνητικά του στοιχεία είναι η καταστροφή της επιχειρηματικότητας, της καινοτομίας, της ανάπτυξης και της ισοπέδωσης των ατομικών προσόντων, αλλά και ελευθεριών κάθε μέλους της κοινωνίας.
 
Μπορεί να αποτελεί ένα «ευγενέστερο» και πιο κοινωνικά ανθρώπινο μοντέλο Οικονομίας, αλλά επειδή ακριβώς καθιστά την έννοια του κέρδους ως «αμαρτωλή και επικίνδυνη» στερεί από τους πολίτες το δικαίωμα να διαπρέψουν επιχειρηματικά και να επενδύσουν στις δικές τους δυνάμεις.  Ισοπεδώνονται οι αξίες (πνευματικές, επιχειρηματικές, ακαδημαϊκές κ.λπ.) και μαζί με αυτές κάθε είδους κίνητρο, που προάγει τη διαφορετικότητα στο επιχειρείν, αλλά και τον τρόπο ζωής των πολιτών.
  
Όπου εφαρμόστηκε ο λεγόμενος «υπαρκτός σοσιαλισμός», απέτυχε παταγωδώς και όταν οι χώρες, στις οποίες αποτέλεσε κυρίαρχο οικονομικό μοντέλο, μεταπήδησαν στη λεγόμενη «ελεύθερη αγορά» αντιμετώπισαν τεράστια ελλείμματα και αναγκάστηκαν να στραφούν σε τεράστιο δανεισμό, που όχι μόνο τις οδήγησε στην οικονομική κατάρρευση, αλλά και σε ένα είδος οικονομικής αιχμαλωσίας. Ο κομμουνισμός, δεν εφαρμόστηκε ποτέ.

Οι μικτές Οικονομίες
Οι περισσότερες Οικονομίες σήμερα, ειδικά αυτές που ανήκουν στη λεγόμενη «Δύση», χρησιμοποιούν ένα ανάμικτο οικονομικό μοντέλο, που σε μικρό ή μεγάλο βαθμό σχετίζεται με τον διάσημο βρετανό οικονομολόγο, τον John Maynard Keynes.

Ο Keynes πίστευε, πως για να υπάρχει μία ισορροπία στις περιόδους κρίσης μιας Οικονομίας το κράτος οφείλει να παρέμβει και να διανείμει μέρος των κερδών του κεφαλαίου στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις. Ήταν κατά της στυγνής φορολόγησης και υπερ της αύξησης του ελλείμματος σε περιόδους κρίσης. Πίστευε, πως τα ελλείμματα αυτά θα ισορροπηθούν από τα πλεονάσματα, που θα προκύψουν, όταν μια χώρα ξεπεράσει τη κρίση.

Ολόκληρη η θεωρία του Keynes παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και δεν μπορεί να αναλυθεί μέσα σε λίγες γραμμές. Καθίσταται όμως στις μέρες μας περισσότερο επίκαιρη από ποτέ.

Μικρό ή μεγάλο κράτος;
Ας εξετάσουμε όμως έναν άλλο σημαντικό παράγοντα που είναι το μέγεθος του κράτους που θέλουμε. Αυτή η ερώτηση δεν μπορεί να απαντηθεί αν πρώτα δεν διερευνηθούν κάποιες άλλες παράμετροι.

Ας ξεκινήσουμε όμως, με ένα άλλο ερώτημα: Τι σημαίνει μεγάλο κράτος; Αν σημαίνει, πως το κράτος είναι μεγάλο, για να διευκολύνεται η ζωή του πολίτη, ο οποίος και θα λαμβάνει άριστη παροχή υπηρεσιών όχι μόνο στους τομείς παιδείας και υγείας, αλλά και στην καθημερινότητά του τότε καλώς είναι μεγάλο. Με άλλα λόγια, μπορεί να υπάρχει ένα μεγάλο κράτος, που να προκύπτει μεν από κρατικές δαπάνες, αλλά αυτές να μην προέρχονται από δανεισμό, αλλά από επενδύσεις, που να ενισχύουν την παραγωγικότητα του ιδιωτικού τομέα.

Αν αντιθέτως, το κράτος είναι μεγάλο, για να λειτουργήσει ως εργοδότης και οι δαπάνες του κατευθύνονται όλες με τη μορφή μισθών, συντάξεων και επιδομάτων μιας στρατιάς ημι-απασχολούμενων έως και καθόλου απασχολούμενων υπαλλήλων, που λαμβάνουν το μισθό τους, ενώ παράλληλα αυξάνουν τη γραφειοκρατία μειώνοντας διαρκώς την ποιότητα της παροχής των υπηρεσιών τους τότε υποχρεωτικά το μεγάλο κράτος αποτελεί την σοβαρότερη τροχοπέδη της Οικονομίας.

Αν δηλαδή, οι κρατικές δαπάνες
διοχετεύονται με τη μορφή εισοδήμα-
τος προς κατανάλωση στους υπαλλήλους του και όχι με τη μορφή μιας επένδυσης προς το όφελος όλων αναπόφευκτα οδηγούμαστε στη δημιουργία τεραστίων ελλειμμάτων, που με εξαιρετικά βασανιστικό τρόπο θα οδηγήσουν τη χώρα σε κατάρρευση, που θα προκύπτει κυρίως από την καταστροφή του πραγματικού παραγωγικού της ιστού.


Όπως και να έχει όμως το πράγμα το μεγάλο κράτος απαιτεί ως προϋπόθεση μια χώρα να έχει το δικό της νόμισμα, ώστε να μπορεί να ελέγχει και να ρυθμίζει με μεγαλύτερο βαθμό αυτονομίας, τις δαπάνες της. Σε καμία όμως περίπτωση το κράτος δεν πρέπει να λειτουργεί ως εργοδότης δημιουργώντας άχρηστους οργανισμούς και θέσεις, που όχι μόνο δεν παρέχουν υπηρεσίες, αλλά κατασπαράζουν και τους εθνικούς πόρους με τρόπο ανεξέλεγκτο.

Δεν πρέπει επίσης το κράτος να υποκύπτει σε κάθε είδους δημόσιας ή ιδιωτικής συντεχνίας, που παρασιτικά διεκδικεί μισθούς και συντάξεις ποσών, που όχι μόνο δεν έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα, αλλά ρημάζουν και τον κρατικό προϋπολογισμό.

Ο ρόλος του ιδιωτικού τομέα
Αν και γενικά ο «προστατευτισμός», που πολλές χώρες χρησιμοποιούν, για να περιορίσουν είτε τα εγχώρια μονοπώλια είτε να μειώσουν την εξαγωγή συναλλάγματος από εισαγωγές, είναι ένα αναποτελεσματικό μέτρο σε βάρος της ποιότητας των αγαθών και υπερ του υπερκέρδους (σε περίπτωση, που πρόκειται για μη κρατικά μονοπώλια), αλλά και του πληθωρισμού, ορισμένες φορές απαιτείται, όταν οι εγχώριες εταιρίες επιχειρούν να γίνουν πιο ανταγωνιστικές από πλευράς ποιότητας και τιμής μέσω δαπάνης ποσών για έρευνα και ανάπτυξη. Δηλαδή, μέχρι να «ετοιμαστεί» μια εγχώρια εταιρία να γίνει ανταγωνιστική, δεν θα ήταν κακό να λάβει κάποιου είδους προστασία από το κράτος. Η άρση αυτού του προστατευτισμού πρέπει όμως να γίνει άμεσα τη στιγμή, που τα εγχώρια προϊόντα έχουν αναπτυχθεί και εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να καθίστανται ανταγωνιστικά στις διεθνείς αγορές. Αυτή την πρακτική εφάρμοσε για αρκετά χρόνια η Ιαπωνία και η χώρα ωφελήθηκε τα μέγιστα.

Σκοπός του ιδιωτικού τομέα είναι να παράγει ανταγωνιστικά προϊόντα, που να αυξάνουν τις εξαγωγές και να καθιστούν το εμπορικό ισοζύγιο θετικό για τη χώρα. Αυτό για να γίνει θα πρέπει το κράτος όχι μόνο να μειώνει τα επιτόκια δανεισμού και τη φορολογία αυτών των επιχειρήσεων, αλλά και να τις συνδράμει με τεχνογνωσία και υποστήριξη. Αυτό φυσικά θα έχει ανταποδοτικό όφελος για όλη τη χώρα, μιας και η αύξηση των κερδών θα σημάνει μείωση της ανεργίας και των καταβαλλόμενων φόρων όχι από υπερφορολόγηση, αλλά από την απλή αύξηση των κερδών των εταιριών.

Για να μπορέσει όμως το κράτος να εφαρμόσει αυτή την οικονομική πολιτική, θα πρέπει να διαθέτει έναν πολύ ευέλικτο κρατικό μηχανισμό, ελάχιστη γραφειοκρατία και δημόσιες υπηρεσίες, που θα είναι άρτια εξοπλισμένες και επανδρωμένες από προσωπικό, που δεν θα πλεονάζει, αλλά αντιθέτως θα προσφέρει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες. Πού οδηγεί αυτό; Σαφώς και οδηγεί στη μείωση του κράτους και της γραφειοκρατίας. Επιπροσθέτως, πρέπει να κατανοήσουμε, πως ο δρόμος για τη μείωση των ελλειμμάτων δεν είναι η υπερφορολόγηση, αλλά η ουσιαστική μείωση του κράτους από παρασιτικούς οργανισμούς, που δημιουργήθηκαν, για να «βολέψουν» κομματικούς στρατούς.

Η οικονομική θωράκιση μιας χώρας
Σε μια παγκοσμιοποιημένη Οικονομία, όπως είναι η σημερινή, είναι σχεδόν αδύνατο να αποφευχθεί μία παγκόσμια κρίση. Συνεπώς, αυτό που πρέπει να προβληματίζει τους ηγέτες κάθε χώρας είναι πώς η εξαγωγή και εξάπλωση μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης δεν θα έχει καταστροφικά αποτελέσματα για τη χώρα τους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μονάχα όταν υπάρχει αυτάρκεια προϊόντων και υπηρεσιών από εγχώριες εταιρίες και παραγωγικές μονάδες σε ανταγωνιστικές προς τον καταναλωτή τιμές.

Όσο μεγαλύτερη αυτάρκεια έχει μια χώρα τόσο λιγότερες ανάγκες έχει όσον αφορά τον δανεισμό και τις εισαγωγές της. Αυτό την κάνει λιγότερο εξαρτώμενη και λιγότερο επίφοβη σε κάθε παγκόσμια κρίση. Αυτό σημαίνει, πως μια χώρα πρέπει να επικεντρώνεται στα προϊόντα και τις υπηρεσίες, που της δίνουν συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι των άλλων χωρών. Συνδυάζοντας αυτά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα με ορθές γεωπολιτικές στρατηγικές, που εξασφαλίζουν καλές πολιτικο-οικονομικές σχέσεις και συμμαχίες με άλλα κράτη, μια χώρα μπορεί να μετριάσει σημαντικά τις επιπτώσεις μιας παγκοσμιοποιημένης κρίσης, που συνήθως προκύπτει από τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των αγορών.

Ποιες είναι οι «αγορές»;
Ο έλεγχος του χρήματος και της ροής του, όπως άλλωστε αναφέρθηκε πριν, είναι ο κατεξοχήν τρόπος κατάκτησης της εξουσίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτός ο έλεγχος ανήκει σε λίγες παγκόσμιου βεληνεκούς και δραστηριοτήτων τράπεζες. Είναι αληθές, πως αυτές οι τράπεζες ανήκουν σε μια ελίτ πλουτοκρατών, που δεν περιορίζονται από εθνικά σύνορα ούτε και χαλιναγωγούνται από νόμους, κρατικά συντάγματα, πολιτικά κόμματα και ιδεολογίες. Οι πλουτοκράτες τραπεζίτες δεν έχουν ιδεολογίες και δεν διέπονται από ανθρωπιστικά συναισθήματα, μιας και τους ενδιαφέρει μόνο η παγκόσμια διακυβέρνηση του πλανήτη μέσω της κυριαρχίας και ελέγχου όλων των κρατικών οικονομιών.

Αυτό δεν είναι σενάριο συνωμοσίας, αλλά κάτι το αληθές αν παρατηρήσει κανείς τη διευρυνόμενη παγκόσμια φτώχεια και την υπερσυγκέντρωση του πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια. Πολλοί μάλιστα σπεύδουν να διαπιστώσουν μια συγκεκριμένη φυλετική σχέση ή και συγγένεια μεταξύ των μελών της πλουτοκρατικής ελίτ αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει τον γράφοντα, που αποδίδει το φαινόμενο στον παράγοντα άνθρωπο και τη διάθεσή του να διαφεντεύει, να ελέγχει και να καθυποτάσει τους συνανθρώπους του, μιας και οι ανθρώπινες επιθυμίες είναι άπειρες ενώ τα παραγόμενα υλικά αγαθά πεπερασμένα.

Το οικονομικό μοντέλο της Ρωμιοσύνης
Το οικονομικό σύστημα της Ρωμιοσύνης μπορεί να αποτελέσει αιτία για χαρακίρι κάθε οικονομολόγου (δεν είναι απαραίτητο να είναι ιάπωνας), καθότι δεν σχετίζεται με τη λογική πόσω μάλλον με την οικονομική επιστήμη.
 
Από συστάσεως του κρατιδίου─προτεκτοράτου, μέλημα της πολιτικής εξουσίας ήταν η εξυπηρέτηση συντεχνιών, συγκεκριμένων ομάδων και φατριών, των οποίων μέλη είτε βρίσκονταν στην εξουσία είτε ασκούσαν επιρροή σε αυτήν.

Καμία απολύτως απόφαση δεν λαμβάνεται για να προαχθεί η παραγωγικότητα και η οικονομική ανάπτυξη. Αντίθετα, όλες οι κυβερνήσεις ανεξαρτήτως πολιτικής ιδεολογίας στέκονται προσοχή απέναντι στην ιερή αγελάδα του δημοσίου, την οποία φυσικά οι ίδιοι οι κυβερνώντες φροντίζουν να εκτρέφουν και να συντηρούν σε βάρος της ανάπτυξης και της ευημερίας.
 
Ένα τεράστιο κράτος, απολύτως δυσανάλογο με τις ανάγκες των πολιτών, γεμάτο από άχρηστους οργανισμούς και υπηρεσίες, που δημιουργήθηκαν για να βολευτούν οι «πελάτες» ψηφοφόροι. Το 2009, αυτό το άθλιο κατασκεύασμα κορύφωσε τη διόγκωση του κράτους και δανείστηκε τεράστια ποσά για μισθούς επιδόματα και συντάξεις δημοσίων υπαλλήλων.

Το κράτος στη Ρωμιοσύνη δανείζεται, για να πληρώνει ακαμάτηδες, οι οποίοι καταναλώνουν μεν αγαθά, αλλά τα περισσότερα από αυτά είναι εισαγόμενα, μιας και σ’ αυτόν τον τόπο εδώ και σαράντα χρόνια δεν παράγεται απολύτως τίποτα πέρα από «ταξική πάλη» και «επανάσταση». Συνεπώς, τα δάνεια ,που συνάπτει η χώρα κάνουν φτερά και δεν παραμένουν στην εγχώρια Οικονομία, ώστε να αυξηθεί η παραγωγικότητα και να επιταχυνθεί η ανάπτυξη.

Η Ρωμιοσύνη είναι η μόνη χώρα που ανεξαρτήτως πολιτεύματος και πολιτικής ιδεολογίας των κυβερνώντων, έχει μία πανίσχυρη κεντρική εξουσία, που όχι μόνο δεν αφουγκράζεται τις ανάγκες της αγοράς, αλλά τιμωρεί και το «επιχειρείν» ως κάτι το εξαιρετικά απεχθές και καταδικαστέο.

Το οικονομικό μοντέλο της Ρωμιοσύνης δεν είναι μοντέλο ανάπτυξης, αλλά εξυπηρέτησης συμφερόντων συντεχνιών και συγκεκριμένων ομάδων. Μέλημα της κάθε κυβέρνησης είναι να καταστρέψει όποιον θύλακα παραγωγικότητας έχει απομείνει είτε με υπερφορολόγηση είτε με γραφειοκρατία είτε με εκβιαστικού τύπου διαπλοκή.

Συμπεράσματα
Μόνο με ένα ευέλικτο, παραγωγικό και ανταποδοτικό κρατικό μηχανισμό μπορεί μια χώρα να ελπίζει σε μια σχετική ευημερία των πολιτών της. Έναν κρατικό μηχανισμό, που θα συνεργάζεται εποικοδομητικά, ενισχυτικά με τον ιδιωτικό τομέα συμβάλλοντας στην αύξηση της παραγωγικότητας και σε προϋπολογισμούς με θετικό πρόσημο. Ακόμα όμως και αν αυτά ισχύουν, πάντα οι χώρες θα είναι ευάλωτες σε κερδοσκοπικές επιθέσεις της ολιγαρχικής ελίτ, που μέσω των τραπεζών είναι σε θέση να θέτει κάθε χώρα κάτω από τον έλεγχό της.

Σαν επίλογο, ας κρατήσουμε ένα απόφθεγμα από τον John Maynard Keynes: «Μακροπρόθεσμα, όλοι θα πεθάνουμε». Συμπληρώνω λοιπόν, πως για να περάσουμε καλά έστω και βραχυπρόθεσμα ας φροντίσουμε να δημιουργήσουμε ένα εύρυθμο κράτος, τουλάχιστον για τις γενιές που ακολουθούν.


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 35530 έγραψε...

http://prnt.sc/8rtpz4
http://prnt.sc/8rtpwk

Το παρασιτικό οικονομικό μοντέλο που εφαρμόζει η ρωμιοσύνη δημιούργησε το τέρας του συνταξιοδοτικού με τις πελατειακές/χαριστικές συντάξεις που αποτελούν το βαρίδι της οικονομίας. Εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι που αγόραζαν με μερικές δραχμές τσουβάλια τα ένσημα τις δεκαετίες 80 και 90, βρέθηκαν τη δεκαετία 2000-2009 με εφάπαξ των 100.000 ευρώ και συντάξεις των 2, 3 και 4.000 ευρώ. Αν εξυγιανθούν τα ασφαλιστικά ταμεία και αν γίνει επιτέλους αναδρομικός έλεγχος όλων των ασφαλιστικών εισφορών προκειμένου να εξορθολογιστούν οι συντάξεις, το θρασύδειλο προτεκτοράτο θα εξοικονομήσει έναν πακτωλό χρημάτων. Αυτή τη στιγμή εν μέσω κρίσης πληρώνει 2,5 δις ευρώ τον μήνα για συντάξεις, εκ των οποίων το 1 δις είναι άμεση ενίσχυση από το κράτος και τα υπόλοιπα από τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων, από φόρους και δάνεια. Δηλαδή οι νέοι και οι επόμενες γενιές πληρώνουν το πάρτι των παλιών και όλοι εν Ελλάδι το θεωρούν αυτό απόλυτα φυσιολογικό και αυτονόητο. Ελλαδιστάν και λογική - καμία σχέση μεταξύ τους...

"Ο κ. Κατρούγκαλος είπε, ότι το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας είναι κατακερματισμένο και υπόκειτο για πολλά χρόνια σε πελατειακές πρακτικές, ενώ επιδεινώθηκε από την κρίση, την απώλεια άνω του 1/4 της εργατικής δύναμης, καθώς και την «καταλήστευση» των αποθεματικών των ταμείων από το PSI."
http://news.in.gr/economy/article/?aid=1500033015

16.10.2015, 07:03:02





Ανώνυμος 35535 έγραψε...
Tο γραφημα του ΧΑ ηταν και ειναι ακριβης προφητης του τι εμμελλε να συμβει και του τι μελλει γενεσθαι στην οικονομια (αυτο συμβαινει οχι γιατι προβλεπει επακριβως τις μελλοντικες ενεργειες των επιμερους (η ακομη και ολων) των παικτων της οικονομιας), με τους πολιτικους περαν του οτι μονο κακο μπορουν να κανουν, και να πληρωνουν τα σπασμενα, ειναι αμελητεες ποσοτητες...Το να ασχολειται κανεις με τις κινησεις των καθε ειδους επι μερους παικτων στο οικονομικο πεδιο (κυβερνησεις, τραπεζες, επιχειρησεις κλπ) ειναι χαμενος κοπος οσον αφορα συμπερασματα για την πορεια της οικονομιας. Ουτε η διαφθορα, η φοροδιαφυγη, η λαμογια, το ΔΝΤ, η τροικα, τα μνημονια, η Γερμανια, και ολα οσα αλλα φαιδρα προτεινονται για να εξηγησουν την κριση της Ελλαδας εχουν καμια ουσιωδη σημασια. Αν ειχαν, ας μας εξηγησει καποιος τους ακολουθους πινακες οπου τοσο διαφορετικεςχωρες μεταξυ τους εχουν τα ιδια η παρομοια αποτελεσματα .

Πτωση χρηματηστηριων (κατα προσεγγιση)

2000-2003 2008-2009

Βραζιλια ----- -60%
Γαλια -60% -60%
Γερμανια -70% -45%
Ελλαδα -77% -65%
ΗΠΑ (SPX) -50% -55%
Ινδια ------ -60%
Ισπανια -65% -65%
Ιταλια -60% -65%
Κινα ------ -65%
Μεγ Βρετανια -50% -60%
Πορτογαλια ------ -65%
Ρωσια ------ -80%

Πρωτες Υλες ------ -50%
Πετρελαιο ------ -70%
Βαλτικος δεικτης ------ -95%

Εκεινο που μετραει ειναι το εκκρεμες (αισιοδοξια-απαισιοδοξια) της ψυχολογιας των κοινωνιων στο συνολο τους. Τα χρηματηστηρια ειναι ο καλυτερος εκφραστης της.

16.10.2015, 18:05:28





Ανώνυμος 35536 έγραψε...
@35535
http://www.capital.gr/story/3059895
http://www.euro2day.gr/news/economy/article/1337134/ston-pato-alla-me-veltiosh-
kata-7-theseis-ths-lis.html
http://www.iefimerida.gr/news/155947/η-ελλάδα-πιάνει-«πάτο»-στην-ανταγωνιστικότητα-
ερχεται-τέταρτη-από-τοτέλος-πίσω-από-τη-βο

16.10.2015, 19:11:10





Ανώνυμος 35537 έγραψε...
@35536
αν ειναι ετσι, τοτε πια ηταν η ανταγωνιστηκοτητα της ελλαδας τις δεκαετιες πριν το 2000? οταν τα χρηματιστηρια ολου του κοσμου (και της ελλαδας) ανεβαιναν συνεχως?
17.10.2015, 00:46:02





Ανώνυμος 35538 έγραψε...
@35537
Ψάξε να την βρεις, αντί να αραδιάζεις μπούρδες.
Βλέπεις ένα κλαδάκι και χάνεις ολόκληρο δάσος. Το ότι το θρασύδειλο προτεκτοράτο δανειζόταν τεράστια ποσά για να συντηρεί το πελατειακό/κομματικό κράτος δεν σου λέει τίποτε; Το ότι τα δάνεια έδιναν μια πλασματική εικόνα της οικονομίας της ρωμιοσύνης; Μέχρι που ήρθε η σφαλιάρα. Είστε μια πλειοψηφία άσχετων μπουρδολόγων που γεμίζουν το διαδίκτυο με μπούρδες και δεν μπορείτε να δείτε πέρα από την μύτη σας. Μαθητευόμενοι μάγοι της φάπας που νομίζουν ότι θα γίνει κάποιο θαύμα ή ότι υπάρχει κάποια μαγική λύση.

17.10.2015, 03:39:58





Ανώνυμος 35539 έγραψε...
35538
ο μακακας που ξυπνησε μετά την μακακια του
17.10.2015, 04:50:30





Ανώνυμος 35541 έγραψε...

Κρεμούλα..

17.10.2015, 07:57:41





Ανώνυμος 35544 έγραψε...

Σφαγή συντάξεων με το προωθούμενο Ασφαλιστικό.
http://news.in.gr/economy/article/?aid=1500033308

Πωπω τους καημένους! Θα κόψουν λέει 20-30% στις υψηλές συντάξεις. Μα αυτό έπρεπε να είχε γίνει εδώ και χρόνια σε μεγαλύτερο ποσοστό και χωρίς τυμπανοκρουσίες και μοιρολόγια. Με ηρεμία και ταπεινότητα και κάποια συγγνώμη προς τους νέους δεν κοστίζει κάτι. Έτσι;
Δηλαδή άλλα κράτη όπως η Γερμανία που διόρθωσε το ασφαλιστικό της βάζοντας να πληρώσουν οι συνταξιούχοι και 55-65 ετών που ετοιμάζονταν να πάρουν σύνταξη (χωρίς καν να διανοηθούν να πειράξουν τους νέους) είναι μαλάκες, ενώ οι απόγονοι τουρκαλβανών, σλάβων και αιγυπτίων που βαυκαλίζονται με αρχαία Ελλάδα είναι οι έξύπνοι. Σφάξε Τόμσεν, σφάξε.
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=12518

17.10.2015, 14:32:11





Ανώνυμος 35545 έγραψε...
@35538
γεια σου ελληναρα μου με το λεξιλογιο του βουρκου. ανοιξε και καμια φυλλαδα της προκοπης μπας και τυχον αποτιναξεις την ολοκληρωτικη πλυση εγκεφαλου σου....θα συνεστηνα as a minimum
1.Nikolai Kondratieff, The Long Wave Cycle
2.Robert Prechter, Elliot Wave Principle, key to market behavior
Also: The Wave Principle of Human Social Behavior and the new science of socionomics, as well as, Conquer The Crash , and report by same, The Fractal Design
of Social Progress
3. Sigler, Laurence E. (trans.) (2002). Fibonacci's Liber Abaci.
4.Theodore Modis, Predictions, and An S-Shaped Trail to Wall Street

5.J.A.Schumpeter, Business Cycles
6.H.O.Peitgen, The beauty of Fractals
7.C.P.Kindleberger, Manias, Panics and Crashes
8.J.K.Galbraith, A Short History of Financial Euphoria
9.Gustave LeBon, The Psychology of the Crowd
10.C.MacKay, Extraordinary Popular Illusions and the Madness of Crowds
11.Buckminster Fuller, Utopia or Oblivion
12. C.Darwin, The origin of species
13. Terry Burnham, Mean Markets and Lizard Brains
14. R.Dawkins, The selfish Gene
15. K.Marx, Das Kapital
16. A.Smith, The wealth of Nations
17. J M. Keynes, The General Theory of Employment, Interest and Money.
18. K.Μαριτσας, Πολιτισμος και Φυσικη Επιλογη
19. Ζ.Σιτσιν , ο 12ος πλανητης


αληθεια, ολες οι αλλες χωρες που κατρακυλουν μαζι με το ελλαδισταν εχουν τις ιδιες αιτιες?
17.10.2015, 19:09:54





Ανώνυμος 35546 έγραψε...
@35545
Ανίατη περίπτωση. Ο κλασσικός εκνευριστικός ημιμαθής χαζορωμιός. Κρίση του καπιταλισμού είναι, αναμενόμενο να πέφτουν τα χρηματιστήρια. Ρωτάς κάτι στο τέλος. Έχεις σκεφτεί να προσπαθήσεις να απαντήσεις στο ερώτημα που θέτεις και κατόπιν να αναπτύξεις ευθέως αυτό που θες να πεις, έτσι για να κάνουμε σύγκριση να δούμε ποιος τα λέει καλύτερα. Όχι βέβαια, για αυτό και οι φάπες πέφτουν βροχή.
(Το λεξιλόγιο που χρησιμοποιώ είναι ειδικά σχεδιασμένο για μούλους)

17.10.2015, 21:44:42





Ανώνυμος 35547 έγραψε...
για ολους τους παραπανω
καί η μακακια στο καγκελο
στα καγκελα τα μυαλα
18.10.2015, 07:08:19





Ανώνυμος 35552 έγραψε...
Κύριε αρθρογράφε. Αν μέσα σ'αυτά τα πολύ ορθολογικά που έγραψες, έβαζες και την τεράστια φοροδιαφυγή των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων, ως αποτέλεσμα της παρούσας οικονομικής κατάστασης στο Ελλαδιστάν, θα έλεγα ότι υπάρχει σοβαρά η πιθανότητα, να είσαι μέλος του Ε.ΠΑ.Μ.
Οπως και να'χει όμως, οι λύσεις υπάρχουν, αλλά.......
1) Εχουμε ένα κράτος που αποτελείται από τα 2/3 από δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους. Τις "ιερές αγελάδες" του συστήματος.
2) Ολα τα ΜΜΕ τα ελέγχουν οι φοροφυγάδες ιδιοκτήτες των μεγάλων επιχειρήσεων.
3) Η σιωπή και η ανοχή των συνεταίρων στου κράτους (ορθόδοξου ιερατείου) είναι καθοριστική στην εξαθλίωση-σφαγή των "αμνών".
Συμπέρασμα: Αν δεν ξεριζωθούν τα πάντα σε αυτή τη χώρα, και να ξαναφτιαχτούν όλα από την αρχή, πάνω σε πραγματικές βάσεις δημοκρατίας, δικαιοσύνης, ισονομίας, τότε ο "Ρωμαιο-ραγιαδό-χριστιανισμός" (με τις γνωστές ως σήμερα συνέπειές του) θα βασιλεύει ατάραχος για πολλές εκατονταετίες ακόμα!
19.10.2015, 00:31:57





Ανώνυμος 35553 έγραψε...

"Έτσι, τα 360 ευρώ σύνταξη θα είναι εγγυημένα μόνο για τους φτωχότερους (και όταν συμπληρώσουν τα 67 τους χρόνια), καθώς όσο μεγαλύτερο είναι το εισόδημα τόσο μικρότερη θα είναι η βασική σύνταξη, η οποία μπορεί να καταλήγει και σε μηδέν ευρώ για τους πλούσιους, μοντέλο που προσομοιάζει με αυτό που ισχύει στην Αυστραλία."
http://news.in.gr/economy/article/?aid=1500032869

Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει;

19.10.2015, 05:43:17





Ανώνυμος 35555 έγραψε...
Η Ρωμιοσύνη είναι η μόνη χώρα που ανεξαρτήτως πολιτεύματος και πολιτικής ιδεολογίας των κυβερνώντων, έχει μία πανίσχυρη κεντρική εξουσία, που όχι μόνο δεν αφουγκράζεται τις ανάγκες της αγοράς, αλλά τιμωρεί και το «επιχειρείν» ως κάτι το εξαιρετικά απεχθές και καταδικαστέο.
ΕΤΣΙ ΣΑΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΠΕΡΙ ΑΝΑΓΚΩΝ
14 ΥΜΕΝΩΝ
27 ΣΕ ΔΡΟΜΟΥ ΔΙΑΣΣΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΛΗ ΚΑΙ
18 ΣΕ ΥΛΗΣ ΜΟΡΦΙΚΑ
(Ι) Β 155…… Ἔνθα κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα ΝΟΣΤΟΣ έτύχθη!!! παρακάτω τό πῶς;
ΚΑΙ ΤΟΤΕ
Θ’ ΑΡΧΙΝΕΨΗ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΙΛΥΟΣ ΤΡΩΩΦΑΓΙΑΣ
ΓΙΑ ΤΟΤΕ ΘΑ ΦΘΑΣΕΙ ΤΟ ΕΛΕΕΙΝΟ ΝΑ ΚΟΡΕΣΗ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ
ΠΟΥ ΔΙΑΩΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΤΑΣΘΑΛΗΣ ΗΔΟΝΟΛΑΤΡΕΙΑΣ
ΠΟΡΙΚΟ ΕΧΕΙ
ΤΟΤΕ ΔΙΑΣΣΩΣΗ ΘΑ ΤΕΛΕΣΕΙ ΜΕ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΤΗΝ ΔΙΕΓΕΡΣΗ
ΚΑΙ ΜΕ ΠΡΑΞΗ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΑΕΓΩ ΜΝΗΜΗ
ΘΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ ΤΑ ΤΡΩΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΥΛΗΣ
ΤΟΤΕ ΘΑΝΑΤΙΚΟ ΘΑ ΚΟΜΙΣΕΙ ΣΤΙΣ ΟΡΕΞΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΛΟΦΑΓΙΑΣ
ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ Ο,ΤΙ ΤΟ ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ --ΟΞΥΔΕΡΚΗ ΣΚΕΨΗ ΔΕΝ ΓΕΝΝΑ--
«Παχεία γαστὴρ λεπτόν οὔ τίκτει νόον» Ποντιακά: πασσύγαστρος ἀτ’ έκτεεί νουνίαν
(ΟΔΥΣΣΕΙΑ) Ρ 286,473,559--Σ 2,44,53,118,364,380
(ΙΛΙΑΔΑ) Δ.531, Ε.539, Ζ.16-6.58- Ν. 506,372,398- Π. 163,465- Ρ .519,313- Σ.348- Τ.225- Φ.180
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

19.10.2015, 09:11:11





Ανώνυμος 35561 έγραψε...

Χαραμίζεσαι εδώ μέσα βρε αδελφέ. Άκουσα ότι ζητάνε εθελοντές να σφουγγαρίσουν το μουσείο της Ακρόπολης και να σκουπίσουν το Ηρώδειο. Τί περιμένεις;

19.10.2015, 20:59:26





Ανώνυμος 35564 έγραψε...
Ρε Παπαδόπουλε,
Σου είπε κανείς οτι γουστάρουμε να γ@μάς κάθε άρθρο και τις κριτικές που το συνοδεύουν με τις παπαριές σου;
Έλεος ρε φίλε! Δεν πας κάπου αλλού να γράψεις παλιομ@λάκα;
Για το τώρα ρε γελοίε έχεις κάτι να πεις, έχεις κάτι να προτείνεις πέρα από το να παραθξέτεις αποσπάσματα από παντελώς άσχετα με τα άρθρα έργα αρχαίων;

Προς δ/νση: Πόσο ακόμα θα ανεχόμαστε αυτό το γελοίο τρολ;

Μπαίνουμε να διαβάσουμε κάτι και καταλήγουμε να βλέπουμε κατεβατά ενός συμπλεγματικού κ@λόγερου που δεν έχει να κάνει τίποτα άλλο από το να αραδιάζει ασυναρτησίες.

20.10.2015, 07:27:22





Ανώνυμος 35565 έγραψε...
πω!πω! βρωμια ψυχης
ρε μακακα δεν μπορει ο καθενας να πει την γνωμη του;
τοσοκομπλεξικος εισαι;;
20.10.2015, 07:31:15





Ανώνυμος 35566 έγραψε...
τι λε ρε καλόπαιδα;; επειδή κομπλεξάρεσαι μιλάς και για μένα ;;
τι λες ρε αγαμματε ;; πρέπει όλοι μας να σε μοιάσουμε ;;
ουστ!! ρε αρχιμακαακα!!
μόνο η ανώνυμη γνώμη σου μετραει;;35564
για γράψε ρε δειλέ ποιος είσαι και τι δουλειά κάνεις
κρυμμένε στην ανωνυμία σου
ουςτ ρεεεεεε!!!!

20.10.2015, 07:58:25





Ανώνυμος 35569 έγραψε...

Βρίζουν τον Παπαδόπουλο;
Πωπώ συμφορά!
lol

20.10.2015, 09:19:36





Ανώνυμος 35574 έγραψε...
Κάτω τα χέρια από το Παπαδόπουλο τσογλάνια!
Αν δεν κατανοείτε το μεγαλείο της γνώσης του, καλό θα είναι να ξεκινήσετε το διάβασμα. Ο άνθρωπος έχει φάει όλη τη ζωή του να μελετάει την αρχαία ελληνική γραμματεία. Δεν φτάνει που σας ξεγκαβώνει άσχετοι, του τη πέφτετε κιόλας.

Προχώρα Παπαδόπουλε! Μη δίνεις σημασία. Άσχετα τσογλάνια είναι.


20.10.2015, 13:51:42





Ανώνυμος 35575 έγραψε...

Κατάλαβες βρε αδελφέ; Τα διανοητικά σκουπίδια και οι παρλαπίπες απαιτούν σεβασμό. Ελλαδιστάν το μεγαλείο σου!

Προσεχώς:
"Αγγ.Κοτταρίδη: Η Μακεδονία αποκτά τον Παρθενώνα της. Μνημείο πρωτόφαντο, ένα θαύμα τεχνικής, που οικοδομήθηκε με λόγο τη «χρυσή τομή», παντρεύοντας τις θεωρίες των Πυθαγορείων και τις θεωρίες του Πλάτωνα, το Ανάκτορο των Αιγών αποτελεί τοπόσημο στην ιστορία, τη γεωγραφία και την αρχαιολογία."
http://news.in.gr/features/article/?aid=1500033839

Έχω βουρκώσει!!!
Όπισθεν ολοταχώς μαλλιαροί μου ελλαδίτες.

20.10.2015, 16:33:07





Ανώνυμος 35577 έγραψε...

http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500034002
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕΕΕΕΕΕΕΕ

20.10.2015, 20:49:54





Ανώνυμος 35578 έγραψε...
ΕΤΣΙ ΣΑΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΠΕΡΙ ΑΝΑΓΚΩΝ
ιδες ρε τοσγλανια τι;; λεει
ουστ ρε μαϊμουδες κοπροκωπλοι,σαρκοφάγοι.
φασιστακια του κερατα.
21.10.2015, 05:50:14





Ανώνυμος 35580 έγραψε...

Μιλώντας για τον Αλέξη Τσίπρα αναφέρει ότι έλεγε ανοησίες στο λαό όταν υποσχόταν πως οι γερμανικές αποζημιώσεις θα μείωναν το χρέος, ενώ για τον Αντώνη Σαμαρά λέει ότι ήταν «πολύ διστακτικός» στην πολιτική του τους τελευταίους έξι μήνες πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου.
Για την Ελλάδα λέει ότι είναι κράτος αδύναμο και δυσλειτουργικό, ενώ επικαλείται και την φράση του προέδρου της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ότι «οι έλληνες είναι ένας σπουδαίος λαός, αλλά η Ελλάδα δεν είναι κράτος».
Για την προκήρυξη του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου από τον Αλέξη Τσίπρα, τη στιγμή που όλοι είχαν μείνει με την εντύπωση ότι ένας συμβιβασμός ήταν κοντά, ο Β.Σόιμπλε λέει: «Τα χάσαμε όλοι. [...] Κανείς δεν κατάλαβε ποια ήταν η στρατηγική του, ούτε αν είχε πραγματικά σχεδιάσει το δημοψήφισμα».
Και η συνέχεια ήταν το ίδιο ασαφής, συνεχίζει ο Σόμπλε, και λέει: «Παρ' όλο που ο ελληνικός λαός τον ακολούθησε και είπε 'όχι' σε ποσοστό 60% στο πρόγραμμα βοήθειας, εκείνος αποφάσισε να το εφαρμόσει. Και οι Έλληνες αποδέχτηκαν αυτή την ανατροπή. Αυτό, εγώ δεν το καταλαβαίνω, αλλά δεν είμαι Έλληνας» αναφέρε.
http://www.tovima.gr/world/article/?aid=747537

Ελλαδιστάν και λογική, καμία σχέση μεταξύ τους. Άντε τώρα πείσε τους φαντασιομανείς χατζηέλληνες ότι η οικονομία του προτεκτοράτου δεν αντέχει να πληρώνει τις συντάξεις πολυτελείας των παλιών.

21.10.2015, 07:58:56





Ανώνυμος 35587 έγραψε...

Μια χαρά τα λέει ο καροτσάκιας Σόιμπλε. Εμείς εδώ είμαστε υποχρεωμένοι να εισπνέουμε τα χνώτα του κάθε φαντασμένου, πατριδολάγνου μπάρμπα.

22.10.2015, 13:36:43





Ανώνυμος 35588 έγραψε...
καί η αναγκη του εγω σκατασε την ζωη μας.
2 αιμοβοροι πολεμοι
1 αυτοκτωνιων οικονομικος
ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΔΙΑΔΕΣ
23.10.2015, 04:55:55





Ανώνυμος 35596 έγραψε...

«Τεράστια πηγή δημιουργικότητας» - Γεύση από ελληνική καινοτομία πήρε ο Ολάντ.
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500034735

lol

24.10.2015, 08:17:17





Ανώνυμος 35601 έγραψε...
οταν ακομη ραγιαδες και κοτσαμπασηδες ειμαστε σε οικοπεδο γερμανων αγγλογαλων.......
25.10.2015, 04:36:31





Ανώνυμος 35610 έγραψε...
~
Γιατί ο Έλληνας απαιτεί Πολιτικές που δε μπορούν να εφαρμοστούν.
http://libcafe.ning.com/profiles/blogs/6377782:BlogPost:10229

25.10.2015, 17:39:44





Ανώνυμος 35613 έγραψε...
τετοια ''ΕΓΩ'' ΜΑς μαθαινουν στα πρωτα βηματα τησ παραμορφωσης μας
γεννιομαστε ισιοι πεθαινουμε ισιοι
σκοτωνωμαστε στην πορεια μας που λεει κιο παπαδοπουλος με τησ ''ταμπελες'' που βαζουμε
26.10.2015, 04:27:20





Ανώνυμος 35615 έγραψε...

Τσίπρας: Αποτρέψαμε το σχέδιο δημιουργίας στρατοπέδου - γκέτο 50.000 προσφύγων.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26509&subid=2&pubid=113820464

Σε λίγο θα μας πει ότι απέτρεψε διαστημική επίθεση από εξωγήινους. Ποιος; Ο μεγαλύτερος καραγκιόζης-κωλοτούμπας πρωθυπουργός που είχε ποτέ το προτεκτοράτο. Ο πρωθυπουργός των capital control και της βαρουφακειάδας..

26.10.2015, 09:03:56





Ανώνυμος 35618 έγραψε...
ρε ξυπνηστε ρεεεεεε
ολοι τσανακια των αγγλωγερμανα αμερικανω ρωσσων ειναι
τι;; ελπιδες προσδοκατε!!!
α!ξεχασα του φιλους γαλους
αει φουκαρα ανθρωπε που λεει κιο παπαδοπουλος
αει και ναξερες.τα ξεραδια μας.........
27.10.2015, 04:27:04





Ανώνυμος 35620 έγραψε...

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=64277726

Αντί να του δώσει κάνα φούσκο του καραγκιόζη, τον ρωτάει αν είναι ευτυχής; Μα είμαστε όλοι τρελοί;

27.10.2015, 16:45:36





Ανώνυμος 35623 έγραψε...

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=64277666
Κάποιος 13χρονος που πήγε στο μέτωπο το '40 θέλουν να τον βγάλουν ήρωα. Γιατρέ μου μήπως είμαι τρελός;

27.10.2015, 21:44:06





Ανώνυμος 35625 έγραψε...
κιομως εγινε και προεδρρος τους
θαυμαστε μας
ολοι τους ''ταμπελες'' αλλαζουν αλλα τα τομαρια ιδια ειναι
α! ρε παπαδοπουλε!!! καλα λες
ΑΝΑΓΚΗ: Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ''ΕΓΩ'' ΜΑΣ.

28.10.2015, 03:46:38





Ανώνυμος 35646 έγραψε...

Τσίπρας: Μαζί με τις σορούς, το Αιγαίο ξεβράζει και τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.
http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500035942

Τι λέει ο μάπας-βουτυρομπεμπέ;
Πρώτον, το Αιγαίο είναι ευθύνη των χατζηελλήνων (αφού έχουν αρνηθεί την συνδρομή των τούρκων) που έχουν ροκανίσει τα κονδύλια της ΕΕ που προορίζονταν για να φτιάξουν υποδομές για την υποδοχή των μεταναστών. Δεύτερον, ο ευρωπαικός πολιτισμός και για την ακρίβεια ότι έχει απομείνει από αυτόν δεν έχει καμία σχέση με το προτεκτοράτο της ρωμιοσύνης.
Γιατρέ μου εγώ είμαι τρελός ή αυτοί;

30.10.2015, 14:32:48





Ανώνυμος 35647 έγραψε...

Τσίπρας: Θα ζητήσουμε να καταδικαστεί η επιλογή των τειχών.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=64279373

Ζητάω να μου χαρίσουν αυτοκίνητο. Καλά κρασιά!
Μα καλά σε ποιους απευθύνεται; Α ξέχασα, ένας λαός καραγκιόζηδων που έχει εκλέξει έναν καραγκιόζη για πρωθυπουργό. Που το παράξενο;
;)

30.10.2015, 20:10:47





Ανώνυμος 35654 έγραψε...
Οτι εσυ Ακαραγκιοζει δέν εισαι λαός
αλλα η εξαιρεση.
Αλαος ερωτηματικος
ο παραξενα εξυπνακιας
31.10.2015, 17:41:26





Ανώνυμος 35673 έγραψε...

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=27359&subid=2&pubid=113835368
Καλέ έρχονται οι 1101 ! Πωπώ !
(Σημείωση: το 1101 στο δυαδικό σύστημα αρίθμησης είναι το 13 στο δεκαδικό.)

02.11.2015, 09:42:51





Ανώνυμος 35689 έγραψε...

Εκθεση - κόλαφος: Η Ελλάδα είναι η χώρα με τις μεγαλύτερες κοινωνικές αδικίες.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26516&subid=2&pubid=113837265

03.11.2015, 08:58:05





Ανώνυμος 35693 έγραψε...

Επίθεση Μπουτάρη κατά του «μύθου» του τσίπουρου.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=64281506

Το να επιτίθεται ο Μπουτάρης (χικ) στο τσίπουρο (χικ) είναι σαν να επιτίθεται ο Κουρτάκης (ρετσίνα) στις σαμπάνιες (χικ). Ελλαδιστάν με τρελαίνεις!

03.11.2015, 11:41:50





Ανώνυμος 35707 έγραψε...
ΧΛΡ = ΧριστιανοΛαμογιοΡωμιός



04.11.2015, 22:55:31






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

7+1=





Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...