Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

MACEDONIAN
LOVE


Να γίνει η Αμφίπολη
παγκόσμιος προορισμός
για τον γκέι τουρισμό


Έγραψε στις 11.10.2015 ο/η: Γαβριηλίδης Άκης

Επιστροφή


Σύμφωνα με μία ερμηνεία, που πρότεινε προσφάτως η κ. Περιστέρη, ο μεγαλοπρεπής τάφος της Αμφίπολης κατασκευάστηκε προς τιμήν του Ηφαιστίωνα, κατόπιν εντολής εκ μέρους του Αλέξανδρου, του εραστή του. (Αυτό το τελευταίο δεν το είπε ακριβώς έτσι, είπε «αδελφικού φίλου»).

Αν επιβεβαιωθεί η ερμηνεία αυτή, (αλλά και αν δεν επιβεβαιωθεί, μήπως όλοι οι άλλοι εορτασμοί και τελετές μνήμης, που κάνουμε βασίζονται στην επιστημονική ακρίβεια;), θεωρώ, ότι το στοιχείο αυτό αποτελεί μια χρυσή ευκαιρία για τον ελληνικό τουρισμό:
 
Θα πρέπει τα υπουργεία Πολιτισμού, ενδεχομένως Παιδείας και Θρησκευμάτων και σίγουρα Τουρισμού, να συστήσουν μια task force, η οποία τάχιστα να καταθέσει τεκμηριωμένες εισηγήσεις για το πώς μπορεί καλύτερα να καθιερωθεί η Αμφίπολη ως παγκόσμιος γκέι προορισμός.

Όπως είναι γνωστό, η χώρα μας είχε ήδη έναν τέτοιο προνομιακό προορισμό για γυναίκες πελάτισσες, που ακολουθούν ομοερωτικό προσανατολισμό: τη νήσο Λέσβο, και ειδικότερα την Ερεσό. Η εδραιωμένη αυτή παράδοση, τι πιο φυσικό από το να συνοδευτεί τώρα με ένα αντίστοιχο hotspot, που να αφορά τους άνδρες ομοφυλόφιλους. Ιδού μία λαμπρή ιδέα για την ελληνική επιχειρηματικότητα, και ταυτόχρονα για την προβολή του αρχαίου ελληνικού/μακεδονικού πνεύματος. Με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια.

 
 Αναφέρονται ως ερωμένοι του Αλέξανδρου
ο Ευξένιππος, του οποίου η νεανική χάρη ενθουσίαζε τον βασιλιά και ο νεαρός ευνούχος Βαγώας, άλλοτε ερωμένος του Δαρείου (Κούρτιος Ρούφος, VII, IX, 19 κ.α.), τον οποίο χάρισε στον Αλέξανδρο ο πέρσης χιλίαρχος Ναβαρζάνης.
Ο Δικαίαρχος, στο έργο του «Περί της εν Ιλίω θυσίας», αφηγείται, ότι ο Αλέξανδρος έτρεφε τέτοιο πάθος για τον ευνούχο, που στο κατάμεστο θέατρο έσκυβε και τον καταφιλούσε. Και καθώς το πλήθος χειροκροτούσε τον ξαναφιλούσε επιδεικτικά, για να ευχαριστήσει τους θεατές.
(Αθήναιος, XIII, 603b).
 

Οι συγκεκριμένες λεπτομέρειες για την υλοποίηση του master plan μπορεί να καθοριστούν στην πορεία. Νομίζω όμως, καταρχάς, ότι το σημείο θα ήταν κατάλληλο για ένα ετήσιο παμβαλκανικό Gay Pride. Επίσης, μεσοπρόθεσμα, θα μπορούσε να ζητηθεί η συμβολή του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ώστε να διοργανώσει μία σχετική parade αξιοποιώντας την εμπειρία του ─και τις επαφές του με τους διεθνείς προσκεκλημένους─ από το πρόσφατο τρισάγιο στη μνήμη των Σαλαμινομάχων.

Ίσως υπάρξει σε πρώτη φάση μια δυστοκία στο να βρεθεί ο κατάλληλος ιερέας να χοροστατήσει, αν λάβουμε υπόψη τις απόψεις κάποιου κυρίου με γενειάδα, που εκφράστηκαν πρόσφατα σχετικά με το θέμα της απαλλαγής από τα Θρησκευτικά. Νομίζω όμως, ότι η Εκκλησία της Ελλάδος, εκτός από την πνευματική της διάσταση και τη συμβολή στη διαφύλαξη της ψυχής του γένους, δεν στερείται και αυτή ενός ορισμένου know how σε θέματα αξιοποίησης έγγειας ιδιοκτησίας, και μάλιστα ακριβώς στην ευρύτερη αυτή περιοχή της βορειοανατολικής Ελλάδας. Όπως και μιας πλούσιας πείρας από την εμπλοκή της στην τουριστική βιομηχανία.

 
Πασίγνωστος ερωμένος του Αλέξανδρου ήταν ο Ηφαιστίωνας, ο οποίος, σύμφωνα με τον Διόδωρο, ήταν πολύ ωραίος και ξεχώριζε στην κορμοστασιά και στο κάλλος. («Τω μεγέθει και κάλλει προέχοντος», ΙΖ΄ 37).

Σύμφωνα με τον Κούρτιο Ρούφο, του έλειπε εντελώς ο ανδρισμός («virili par non erat»).
 
Ο Αλέξανδρος, γράφει ο Αιλιανός, κατά τη διαπεραίωση της στρατιάς στην Ασία, κατέθεσε στεφάνι στον τάφο του Αχιλλέα, στην Τρωάδα, και ο Ηφαιστίωνας στον τάφο του Πάτροκλου, «αινιττώμενος ότι και αυτός ην ερωμένος Αλεξάνδρου, ώσπερ Αχιλλέως ο Πάτροκλος» (12.7). Τα περί Ηφαιστίωνος επιβεβαιώνει και ο Πομπήιος Τρόγος («Επιτομή Ιουστίνου», XII, XII, 11).

Ο Ηφαιστίων πέθανε από κατάχρηση οινοποσίας ─ «ακαίροις μέθαις χρησάμενος». Το πένθος του Αλέξανδρου για την απώλεια του Ηφαιστίωνα θα συνοδευθεί από πράξεις τρισβάρβαρες, ανατριχιαστικές, επαίσχυντες, προκλητικά επιδεικτικές και καταγέλαστες, πρωτοφανείς στην παγκόσμια Ιστορία. Πρόσταξε να θανατωθεί στο σταυρό ο γιατρός του, επειδή δεν του χορήγησε το κατάλληλο γιατρικό ─ «ως φαρμάκω κακώς δοθέντα» ─ και κυρίως, επειδή ενώ έβλεπε, πως έπινε πολύ δεν τον συγκράτησε από τις καταχρήσεις ─ «ότι οίνου περιείδεν εμπλησθέντα θεωρών αυτόν» (Αρριανός, Ζ΄, 14,4). Ύστερα, έδωσε έντολή να ξεθεμελιώσουν το ναό του Ασκληπιού στα Εκβάτανα (ό.π. 14,5), «επειδή δεν έσωσε τον αγαπημένο του. Πρόσταξε να κουρευτούν όλα τα άλογα και τα μουλάρια του στρατεύματος «ως εκδήλωση πένθους και να γκρεμιστούν όλες οι έπάλξεις των γειτονικών πόλεων. (Πλούταρχος: «Αλέξανδρος», 72,1).

Για να τιμήσει τον Ηφαιστίωνα και να παρηγορηθεί ο ίδιος θα πραγματοποιήσει αιφνιδιαστική επιδρομή ─ένα είδος κυνηγετικής εξόδου─ εναντίον της φιλελεύθερης ορεσίβιας φυλής των Κοσσαίων και θα κατασφάξει πάνω από δέκα χιλιάδες άνδρες, από την εφηβική ήλικία και πάνω! Και είχε το θράσος να ονομάσει την επονείδιστη αυτή και ανήκουστη κακουργία, την εξόντωση ενός αθώου λαού, εξιλαστήρια θυσία, «εναγισμό», για τον Ηφαιστίωνα! (ό.π. 72,3).

Έδωσε ύστερα εντολή σε όλους τους λαούς της Ασίας να κηρύξουν γενικό πένθος και να σβήσουν παντού το λεγόμενο «ιερόν πυρ», όπως γινόταν κατά το θάνατο των βασιλέων. Έστειλε εκπρόσωπό του στο Ιερό του Άμμωνος Διός ─στην έρημο Σίβα της Αιγύπτου─ με το ερώτημα αν εγκρίνει να λατρεύεται και ο Ηφαιστίων ως θεός. Ο Άμμων, ο... πατέρας του, συμφώνησε ενθουσιάζοντας τον Αλέξανδρο! (Διόδωρος, 115,6). Αξίωσε να πενθήσουν οι λαοί της Περσίας, ακριβώς όπως και κατά τον θάνατο του Μεγάλου Βασιλέως (Αρριανός, Ζ΄, 14,8).

Και η κηδεία να είναι όχι μόνο η μεγαλοπρεπέστερη, που έγινε ποτέ, αλλά και ανώτερη από τις κηδείες, που θα γίνουν στο μέλλον. (Διόδωρος, ΙΖ΄, 114,1). Κάλεσε στη Βαβυλώνα 3.000 καλλιτέχνες και τεχνικούς, για να λαμπρύνουν τις νεκρικές τελετές και να προετοιμάσουν το χώρο, όπου θα αποτεφρωθεί η σορός της νέας θεότητας. Το όνομα του Ηφαιστίωνα έπρεπε, σύμφωνα με ειδικό «διάταγμα», να μνημονεύεται εφεξής στους όρκους και τα συμβόλαια. Όλοι έσπευσαν να παραγγείλουν ομοιώματα του Ηφαιστίωνα από χρυσό και ελεφαντοστούν, για να ευχαριστήσουν τον Αλέξανδρο. («Έκαστος στοχαζόμενος της του βασιλέως αρεσκείας»).

Έφθασε και στις ελληνικές πόλεις εγκύκλιος με εντολή να τιμήσουν τον Ηφαιστίωνα ως ήρωα. Αναγκαζόμαστε, έλεγε ο αθηναίος ρήτορας Υπερείδης, να τιμούμε τους δούλους του ως ήρωες. («Επιτάφιος», 21). Πρόσταξε επίσης, να στηθούν μνημεία ─ναοί, βωμοί, ανδριάντες─ του Ηφαιστίωνα σε όλες τις ελληνικές πόλεις προκαλώντας γενική αγανάκτηση. Δεν ιδρύθηκαν τελικά ηρώα ούτε οργανώθηκε η λατρεία, επειδή σέ λίγους μήνες πέθανε και ο Αλέξανδρος και ξέσπασε επανάσταση στην 'Ελλάδα.

Ακολούθησε η ανέγερση στη Βαβυλώνα ενός μεγαλειώδους και πολυδάπανου μνημείου. Ήταν ένα πενταόροφο κενοτάφιο, που στοίχισε το μυθικό ποσό των 12.000 ταλάντων. (Βιτρούβιος: «De Architectura», ΙΙ, Ι, 31. Ο Πλούταρχος υπολογίζει τη δαπάνη του τύμβου και της κηδείας σε 10.000 τάλαντα, 72,6). Το μνημείο είχε ύψος 60 μέτρων με κατακόσμητους τους εξωτερικούς τοίχους. Το ισόγειο διακοσμήθηκε με 240 χρυσές τριήρεις, με ναύτες και τοξότες σε υπερφυσικό μέγεθος, με πυρσούς ύψους έξι μέτρων, αετούς που πετούσαν ψηλά και φίδια που τους ατένιζαν από το έδαφος. Στον τρίτο όροφο σκηνές κυνηγιού και στον τέταρτο κενταυρομαχίες. Το ανώτερο τμήμα του μνημείου διακοσμήθηκε με χρυσούς λέοντες και ταύρους και η κορυφή με μακεδονικά και περσικά όπλα και κεραμεικές κοίλες σειρήνες. Στο εσωτερικό των σειρήνων θα κρύβονταν μοιρολογίστρες, που θα έψαλλαν θρηνητικές μελωδίες για το νεκρό, τον θεό «πάρεδρον». (Διόδωρος, ΙΖ΄, 115).

Η αναίσχυντη αυτή σκηνοθεσία, ο εξωραϊσμός και η θεοποίηση του ερωμένου του Αλέξανδρου, προκάλεσε αηδία και αποτροπιασμό και στους σύγχρονους και στις κατοπινές γενεές. Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς χαρακτηρίζουν «ύβριν» την επονείδιστη συμπεριφορά του. Τις χυδαιότητες και τις ασχήμιες του Αλεξάνδρου θα επαναλάβει λίγους αιώνες αργότερα ο ρωμαίος αυτοκράτορας Αδριανός, για τον ευνοούμενό του 18ετή Αντίνοο μετά το θάνατό του στην Αίγυπτο. Έχτισε μια πόλη προς τιμή του και επέβαλε τη λατρεία του σε ολόκληρη την αυτοκρατορία. Όλες σχεδόν οι ελληνικές πόλεις υποχρεώθηκαν να ανεγείρουν μνημεία, τα περίφημα «Αντινόεια» ─ ναούς, βωμούς, ιερά ─ και να καθιερώσουν ειδικές ετήσιες τελετές. (Πηγή: Κ. Σιμόπoυλoυ: «O μύθoς των “μεγάλων” της Iστoρίας», έκδ. «Στάχυ», Αθήνα, 1997).


Νομίζω λοιπόν, ότι πρέπει να ξεπαγώσουν και να προωθηθούν οι 4.000 αιτήσεις για άδειες σουβλατζήδικου στην περιοχή, οι οποίες γράφτηκε, ότι είχαν υποβληθεί πέρυσι, αλλά έκτοτε αγνοείται η τύχη τους. Τι τα θέλεις βέβαια, η διεφθαρμένη γραφειοκρατία στην Ελλάδα πάντοτε παρεμπόδιζε την υγιή επιχειρηματικότητα ─ όπως πληροφορήθηκε πρόσφατα και ο Μπιλ Κλίντον υπό τα όμματα της Γιάννας Δασκαλοπούλου Αγγελάκη (ή κάπως έτσι).

Μία και πλέον δεκαετία όμως μετά την Ολυμπιάδα, ιδού τώρα η ευκαιρία για μια νέα μεγάλη πολιτιστικο-οικονομική ιδέα του έθνους. Ας πάρουμε το παράδειγμα που μας δίνει ακόμα μια φορά ο λαμπρός μακεδών στρατηλάτης, που και αυτός επέλεξε την οδό της απευθείας ανάθεσης στον εργολάβο, που κατασκεύασε τον ίδιο τον τάφο.



Σημειώσεις
:

Κείμενο: nomadicuniversality.wordpress.com.
Οι εικόνες (2η ̶ 3η), ο τίτλος και οι υπότιτλοι
(μπλε μικρά γράμματα μέσα στα πλαίσια)
έγιναν με μέριμνα της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε το Αφιέρωμα:
Παιδεραστία και ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα.





 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 35469 έγραψε...

https://en.wikipedia.org/wiki/Greek_love#Ancient_Greek_background
https://en.wikipedia.org/wiki/Greek_love#English_Romanticism
http://www.mixanitouxronou.gr/nea-vomva-peristeri-parangelia-tou-m-alexandrou-o-tafos-tis-amfipolis-gia-ton-ifestiona/

11.10.2015, 15:33:00





Ανώνυμος 40288 έγραψε...
ρε παιδιά ήμαρτον δηλαδή είστε απίστευτοι, αλήθεια που τις βρίσκεται αυτές τις πληροφορίες; τόσο μίσος για οτιδήποτε ελληνικό γίνεται;
09.12.2016, 02:22:09





Ανώνυμος 41886 έγραψε...
Ανώνυμος 40288
ΓΙΑΤΙ ΜΙΣΟΣ, ΕΠΕΙΔΗ ΛΕΝΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ; ΠΑΨΕ ΝΑ ΕΓΩΙΣΤΟΦΕΡΝΕΙΣ.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
28.03.2017, 04:09:40





Ανώνυμος 41901 έγραψε...
παπαρες...με θυμιζετε την δεκαετια του 1930 , επανω σε σε ζητηματα ηθικης διαπαιδαγωγησης με τροπους διεθνιστικους και του τυπου της μεσης ανατολης του 1960...ηλιθιοι ο χρυσος του παγγαιου ξαναγυρισε σε ελληνικα χερια παλι και το αλλο , περι ετσι και αλλοιως οι ασιατες το ειχαν συνηθεια ...και οχι οι ελληνες ρε ινδοι...
28.03.2017, 10:27:17






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

9+3=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...