Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

THE
THRILL
IS GONE


B.B. King
is gone!


Έγραψε στις 16.05.2015 ο/η: Επικούρης Δημήτρης

Επιστροφή

Αν και εκ των προτέρων γνωρίζω, πως η μπλουζ μουσική και ίσως ο μεγαλύτερος σε διεθνές επίπεδο εκπρόσωπός της, ο Β.Β. King, που μας άφησε χρόνους πριν λίγες μέρες, δεν έχουν ιδιαίτερη ανταπόκριση στη χώρα του σκυλάδικου, της «Σούλας Μπούλας» και της «Μπέτυς Μπουρούς», όπου «για να παγώσουνε τα βασανάκια» πρέπει κάποιος να ρίξει στο «κρύσταλλο» «παγάκια», γιατί ως άντρας «φερέγγυος» αφήνει κάποια «έγκυο» κ.λπ., είπα να γράψω δυο λόγια γι’ αυτόν τον πολύ μεγάλο καλλιτέχνη, για κάποιους λίγους, που είτε γνωρίζουν είτε θέλουν να μάθουν μερικά πράγματα για την εξέλιξη της ροκ μουσικής, μιας και το ροκ δεν θα υπήρχε εάν δεν υπήρχε το μπλουζ και οι άνθρωποί του, όπως ο B.B. King.

Ο Β.Β. King γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1926 σε μία μικρή καλύβα χωμένη μέσα σε μια τεράστια φυτεία μπαμπακιού  λίγο έξω από το Beclair του Μισισιπή. Η μητέρα του ήταν η Nora Ella και ο πατέρας του ο Albert King (καμία σχέση με τον γνωστό γίγαντα του μπλουζ). Στα τέσσερά του, ο πατέρας του εγκατέλειψε τη μητέρα του και εκείνη, ανήμπορη να τον αναθρέψει μόνη της, μετακόμισε μαζί του στη γιαγιά του, την Elnora Farr, που έμενε σε μια μικρή πόλη, το Kilmichael του Μισισιπή.

Δυστυχώς, έχασε τη μητέρα του στα προεφηβικά του χρόνια και μετά από πολύ λίγο έχασε και τη γιαγιά του. Ζούσε μόνος του σε μια πρωτόγονη καλύβα μαζεύοντας μπαμπάκι, για να βγάλει τα προς το ζην. Για τη μητέρα του είχε πει: «Νομίζω, πως η μητέρα μου ήταν μια πολύ όμορφη γυναίκα. Ήταν πολύ καλή μαζί μου. Νομίζω, πως πέθανε, όταν ήμουν 9,5 χρονών, αλλά εάν είχε ζήσει, μάλλον δεν θα έπαιζα κιθάρα. Ήθελε να γίνω διάσημος, αλλά σαν κάτι άλλο. Όχι σαν κιθαρίστας».




Λίγα χρόνια μετά, ο πατέρας του τον αναζήτησε, τον βρήκε και μαζί έφυγαν για την πόλη Ιντιανόλα, μια πόλη, που ο B.B. King θεωρούσε πάντοτε ιδιαίτερη πατρίδα του. Όταν ο καιρός ήταν κακός και δεν μπορούσε να δουλέψει στις φυτείες, έπρεπε να περπατάει δέκα μίλια, για να πάει σε ένα μονοτάξιο σχολείο. Για την εργασία του στις φυτείες του μπαμπακιού είχε πει: «Ήμουν ένας κανονικός εργάτης από τα επτά μου χρόνια. Μάζευα μπαμπάκι και οδηγούσα τρακτέρ. Όλα τα παιδιά τότε θεωρούσαν, πως αυτό που έκαναν, ήταν το σωστό, για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους».

Ο Β.Β King ξεκίνησε να τραγουδάει γκόσπελ στη χορωδία της μικρής εκκλησίας του χωριού που διέμενε, ενώ στα δώδεκά του χρόνια, αγόρασε την πρώτη του κιθάρα για 15 δολάρια. «Ήμουν πάντοτε ένα παιδί του σπιτιού. Έκανα πάντα αυτό που έπρεπε να κάνω. Στην αρχή έβγαζα 15 δολάρια το μήνα και πίστευα, πως έβγαζα καλά λεφτά. Έτσι αγόρασα και την πρώτη μου κιθάρα με τα δικά μου χρήματα». (Από συνέντευξη το 2014).  

Μία άλλη πηγή μας αναφέρει, πως την πρώτη του κιθάρα την έλαβε από τον μεγάλο του μπλουζ, τον Bukka White, ο οποίος ήταν και συγγενής του (η γιαγιά του Β.Β. King ήταν αδερφή της μητέρας του Bukka White).

Μεγαλώνοντας ο Β.Β King απέκτησε αρκετές εμπειρίες σε σχέση με τη βία και τον ρατσισμό. Σε μια συνέντευξή του το 2013 είχε πει, πως είδε να σέρνουν έναν νεαρό άνδρα πάνω στο δρόμο και να τον πηγαίνουν σ’ ένα δικαστήριο στο Λέξινγκτον του Μισισιπή, για να τον λυντσάρουν. «Θαρρώ, πως αυτό με τρόμαξε πολύ, γιατί σκέφτηκα, ότι αυτό μπορεί να συμβεί και σε μένα».  

Στην πόλη Inverness του Μισισιπή γίνεται μέλος σε ένα δημοφιλές κουαρτέτο της πόλης (Famous St. John's Quartet), όπου παίζει κιθάρα και συμμετέχει σε παραστάσεις, που δίνονται σε εκκλησίες της ευρύτερης περιοχής, αλλά παράλληλα κάνει και την παρθενική του εμφάνιση στα ερτζιανά, στο ραδιοφωνικό σταθμό WGRM στο Greenwood του Μισισιπή μαζί με το κουαρτέτο του.

Ο σταθμός WGRM ξεκίνησε να εκπέμπει ζωντανές παραστάσεις με γκόσπελ μουσική από τις αρχές του 1940 τις Κυριακές τα απογεύματα.

Στη δεκαετία του 1950, ο σταθμός αυτός φιλοξένησε τον πιανίστα Bobby Hines και τους μπλουζίστες Matt Cockrell και L.C. (Lonnie the Cat Cation), που ηχογράφησαν αρκετά τραγούδια τους. Σήμερα,  θεωρείται σαν ένα «μνημείο» για το μπλουζ, μιας και συνέβαλε στην ανάπτυξη και τη διάδοση αυτής της μουσικής.

Πέρασαν αρκετά χρόνια και ο Riley King μετακόμισε στο Μέμφις, όπου απέκτησε το ψευδώνυμο «Beale Street Blues Boy», το οποίο και «μίκρυνε» σε B.B. King.
Γύρω στο 1948 βρίσκεται δίπλα στον Sonny Boy Williamson και συμμετέχει στις εκπομπές του KWEM στο δυτικό Μέμφις.

Σύντομα αποκτά το δικό του ακροατήριο, που τον ακολουθεί σε ένα δεκάλεπτο αποκλειστικά δικό του πρόγραμμα στον θρυλικό πλέον ραδιοφωνικό σταθμό WDIA. Αυτό το δεκάλεπτο πρόγραμμα του δίνει πάρα πολύ μεγάλη δημοτικότητα και αμέσως επεκτείνει τη διάρκειά του.

Η μεγάλη επιρροή του B.B. King ήταν αναμφίβολα ο T-Bone Walker. Ο ίδιος μας εξομολογείται: «Ήταν η πρώτη ηλεκτρική κιθάρα που άκουσα και τρελάθηκα, χάνοντας κυριολεκτικά το μυαλό μου. Νομίζω, πως είναι το πιο καθαρό παίξιμο σε κιθάρα, που έχω ακούσει ποτέ. Τότε είπα στον εαυτό μου, πως θα έπρεπε κι εγώ να αποκτήσω μια κιθάρα, για να παίζω ακόμα και αν χρειαζόταν να κλέψω μία».

H τεχνική που είχε αναπτύξει στο παίξιμο της κιθάρας (string bending, vibrato), τον έχει κατατάξει σαν έναν από τους μεγαλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών.

Το 1954 ηχογραφεί το «3 O’ Clock Blues», που φτάνει στην κορυφή της λίστας με τις επιτυχίες του R&B (Rhythm and Blues). Από το 1950 έως το 1970, ο B.B. King ταξίδευε 300 μέρες το χρόνο και τις υπόλοιπες τις περνούσε ηχογραφώντας στο στούντιο. Το 1956, είχε παίξει σε 342 διαφορετικά μέρη. Μέχρι και το 1967, είχε ηχογραφήσει 30 δίσκους και 225 μικρούς δίσκους. Έως και το 1989, απουσίαζε από το σπίτι του 300 μέρες το χρόνο. Ο Charles Sawyer, σύμβουλος  του ομώνυμου μουσείου για τον B.B. King δηλώνει, πως ο καλλιτέχνης δούλευε καθημερινά, κάθε μέρα του χρόνου, ασταμάτητα.

Η πρώτη του ευρωπαϊκή περιοδεία έλαβε χώρα το 1968 ενώ το 1969 περιόδευσε σε 14 πόλεις μαζί με τους Rolling Stones. Το 1970 κερδίζει το πρώτο του βραβείο Grammy με το τραγούδι «The Thrill is Gone».





Την ακριβώς επόμενη χρονιά, παρουσιάζει το συγκεκριμένο τραγούδι στην εκπομπή του Ed Sullivan και από τότε η φήμη του εκτοξεύτηκε.

Kατά τη διάρκεια της καριέρας του, ηχογράφησε, περιόδευσε και συνεργάστηκε με πολλούς μουσικούς και συγκροτήματα, που ανήκαν σε άλλα μουσικά είδη. Για παράδειγμα, τo 1989 συμμετείχε σε περιοδείες των U2.




Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Β.Β King δώρισε περίπου 8.000 ηχογραφήσεις κυρίως 33, 45 και 78 στροφών στο Πανεπιστήμιο του Μισισιπή δημιουργώντας έτσι ένα τεράστιο αρχείο για τη μουσική του μπλουζ, εξαιρετικά χρήσιμο για τους ερευνητές του συγκεκριμένου μουσικού είδους. Στην Ινδιανόλα, και συγκεκριμένα στην περιοχή, που κάποτε μάζευε μπαμπάκι σαν εργάτης, δαπάνησε 10 εκ. δολάρια για την κατασκευή του μουσείου, που φέρει το όνομά του.

Ο B.B. King σε σχέση με άλλους μαύρους καλλιτέχνες, δεν έπαιξε ποτέ το ρόλο του ασυμβίβαστου και του «ξεροκέφαλου». Δεν περιόρισε τον εαυτό του και τη μουσική του μονάχα στο μαύρο ακροατήριο. Ήξερε, πως για να φτάσει η μουσική του στα μεγάλα «λευκά» ακροατήρια, θα έπρεπε να κάνει αρκετούς συμβιβασμούς (σε αντίθεση με πολλούς μαύρους καλλιτέχνες, που αδιαφορούσαν για το αν η μουσική τους θα άρεσε ή όχι στους λευκούς).

«Τα πρώτα χρόνια της καριέρας μου, έκανα ό,τι μου ζητούσαν να κάνω. Σήμερα
πια δεν το κάνω. Αν μου αρέσει
κάτι προχωράω. Αν όχι, δεν προχωράω. Η συμβουλή μου στους νέους μουσικούς είναι, πως πρέπει να κάνουν συμβιβασμούς. Σε ολόκληρο το σύμπαν οι άνθρωποι κάνουν συμβιβασμούς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Μπορεί κάποιος να μην είναι σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό που θέλει, αλλά μπορεί τουλάχιστον να εξηγήσει πώς αισθάνεται γι’ αυτό που του ζητούν να κάνει και οι περισσότεροι, μεταξύ αυτών και οι παραγωγοί, θα του δώσουν κάποιο περιθώριο. Θα δουλέψουν μαζί του αν τους πει: "Κοίτα, αυτό δεν μου αρέσει, δεν το αισθάνομαι έτσι, δεν θέλω να το κάνω. Μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο;" Οι περισσότεροι θα καθίσουν να το συζητήσουν. Έτσι γίνεται
».

Ο B.B. King δημιούργησε ένα καινούργιο ύφος μπλουζ, το αστικό μπλουζ με ήρεμα φωνητικά, ευλύγιστη φρασεολογία, που δεν συμπίπτει με σταθερό ρυθμό δίνοντας μία swing αίσθηση. Η κιθάρα ηχεί περισσότερο σαν τζαζ και λιγότερο σαν μπλουζ με τα σόλα βασισμένα στο γρήγορο παίξιμο μονής νότας, κάτι, που χαρακτήριζε άλλωστε και το παίξιμο του T-Bone Walker. Οι μπάντες του Β.Β. King ήταν μεγάλες, απαρτιζόμενες από οκτώ ή και εννιά μουσικούς χωρίς φυσαρμόνικα, όπως το «downhome» ήχος του Σικάγο, αλλά με αρκετά χάλκινα πνευστά περισσότερο «οικεία» στους λευκούς.

Όσο για το αγαπημένο του τραγούδι, προς έκπληξη πολλών, δεν ήταν κάποιο μπλουζ, αλλά ένα πολύ διάσημο κομμάτι της κάντρυ τραγουδισμένο από τον Willie Nelson, το «Always On my Mind». Μάλιστα, επιθυμία του ήταν πάντα, να μπορέσει να το τραγουδήσει όπως ο Willie Nelson.

Τι ήταν όμως το μπλουζ για τον B.B King; «Το μπλουζ ήταν σαν ένα προβληματικό παιδί, που μπορεί να έχεις στην οικογένειά σου. Το αγαπούσες μεν πολύ αλλά αισθανόσουν λίγο άβολα να αφήνεις τον καθένα να το κοιτάζει. Δεν ήξερες πώς θα το χαρακτηρίσουν οι άλλοι». Συνεχίζει όμως με το εξής: «Όσο οι άνθρωποι έχουν προβλήματα, το μπλουζ θα είναι ζωντανό».

Κορυφαία επίσης υπήρξε και άλλη μία δήλωσή του για το μπλουζ: «While the civil rights movement was fighting for the respect of black people, I felt I was fighting for the respect of the blues». (Όταν τα κινήματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα μάχονταν για το σεβασμό στους μαύρους, εγώ μαχόμουν για το σεβασμό στο μπλουζ).


Μόνιμος σύντροφος του B.B. King ήταν η «Λουσίλ» (Lucille), η κιθάρα του. Πρόκειται για μια Gibson ES-335, που πήρε το όνομά της από τον B.B. King, λόγω ενός αναπάντεχου συμβάντος.

Ήταν ο χειμώνας του 1949 και ο B.B. King έπαιζε σε ένα μπαρ στην πόλη Twin του Arkansas. Για να θερμανθεί ο χώρος, είχε χρησιμοποιηθεί ένα βαρέλι, γεμάτο μέχρι τη μέση με κηροζίνη, κάτι, που ήταν αρκετά συνηθισμένο την εποχή εκείνη σε αρκετούς χώρους διασκέδασης. Κατά τη διάρκεια της παράστασης, δύο άνδρες άρχισαν να τσακώνονται για τα μάτια μιας γυναίκας, όταν ξαφνικά έριξαν στο πάτωμα το βαρέλι με την κηροζίνη, που αμέσως σκόρπισε τη φωτιά σε όλο το χώρο. Αμέσως όλος ο κόσμος άρχισε να τρέχει προς τα έξω και μαζί τους  ο  B.B. King. Όντας έξω, θυμήθηκε πως μέσα στο μπαρ είχε αφήσει τη κιθάρα του. Τότε ρισκάροντας τη ζωή του μπήκε μέσα  και την πήρε στα χέρια του σώζοντάς την κυριολεκτικά από τις φλόγες.

Την επόμενη μέρα πληροφορήθηκε, πως οι δύο άνδρες είχαν καεί και πως το όνομα της μορφονιάς, που για χάρη της είχε γίνει όλος ο καβγάς, ήταν «Λουσίλ». Έτσι, έδωσε αυτό το όνομα στη κιθάρα του και έγραψε ένα τραγούδι με το όνομα αυτό, για να αφηγηθεί το περιστατικό, που τόσο τον είχε συγκλονίσει. Το κομμάτι «Lucille» έχει συμπεριληφθεί στην ανθολογία του, που περιέχει τραγούδια, που ο ίδιος έχει γράψει από το 1962-1998. (David Ritz, «The Blues All Around Me» - The Autobiography of B.B. King).

Ο B.B. King, γνώριζε τον κόσμο πολύ καλά, όπως εξάλλου λέει και σ’ ένα του τραγούδι (Why I Sing The Blues).




Μία από τις κορυφαίες του φράσεις ήταν: «Όλοι οι άνθρωποι θέλουν να πάνε στον Παράδεισο, αλλά κανείς δεν θέλει να πάει πεθαίνοντας».

Σχετικά με την ανθρώπινη συμπεριφορά και την κακομεταχείριση ανθρώπου σε άνθρωπο, είχε πει: «Όταν οι άνθρωποι σε κακομεταχειρίζονται, τους αντιπαθείς για τις πράξεις τους και όχι για το ποιοι είναι. Μεγάλωσα σε μια κοινωνία χωρισμένη σε λευκούς και μαύρους. Όταν όμως έφυγα από εκεί, δεν αντιπαθούσα κανέναν, παρά μονάχα τους ανθρώπους, που με είχαν κακομεταχειριστεί. Η αντιπάθειά μου όμως διαρκούσε όσο η κακομεταχείρισή τους».

Σε μία συνέντευξή του, τον Ιούνη του 2006, είπε, πως υπάρχουν πολλοί μεγάλοι μουσικοί, για να συνεχίσουν να διατηρούν τα μπλουζ ζωντανά και πως όταν θα πεθάνει, το μόνο που θα λείψει από τον κόσμο θα είναι το πρόσωπό του, γιατί η μουσική του θα συνεχίσει να υπάρχει.

Ο Β.Β. King, είναι ο άνθρωπος, που μετέφερε τη μουσική του μπλουζ από τους λασπόδρομους του Μισισιπή στα σαλόνια και στα προεδρικά μέγαρα, σε πολιτικά κόμματα και σε κυβερνήτες κρατών. Οι ήχοι της κιθάρας του Β.Β. King και η μοναδική του φωνή έγιναν αισθητές σε πολλούς. Από τον Μπάρακ Ομπάμα μέχρι και τον Πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ.

Γι’ αυτό μπορεί κανείς ή να τον επαινέσει, που βοήθησε στην εξάπλωση του συγκεκριμένου μουσικού ιδιώματος ή να τον κατηγορήσει, γιατί άπλωσε το μπλουζ σε χώρους και ανθρώπους αταίριαστους με την ιστορία και τις ρίζες αυτής της μουσικής. Εξαρτάται από το πώς αντιλαμβάνεται κανείς το συγκεκριμένο μουσικό ιδίωμα.


Πολύ πρόσφατα, ο Β.Β. King είχε ανακοινώσει, πως εισήλθε σε έναν ειδικό ξενώνα για άτομα, που χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα στο Λας Βέγκας. Αυτό, δυστυχώς τερμάτισε τη φήμη του ακούραστου περιοδεύοντα καλλιτέχνη, ενός καλλιτέχνη, που είχε κερδίσει 15 βραβεία Grammy, ενώ το όνομά του φιγουράρει στο Rock and Roll Hall of Fame. Ακολούθησαν αρκετές επισκέψεις σε νοσοκομεία, μέχρι που την Πέμπτη 14 του Μάη, ο θρύλος Β.B. King μας αποχαιρέτησε.

O B.B. King είχε κάνει δύο γάμους. Ο πρώτος με τη Martha Lee Denton από το 1946 έως το 1952 και ο δεύτερος με τη Sue Carol Hall από το 1958 έως το 1966. Τα «βιολογικά» του παιδιά μαζί με τα υιοθετημένα αριθμούν τα 15 και σύμφωνα με συγγενείς μόνο τα 11 είναι εν ζωή.

Δυστυχώς, ακούγεται, πως δύο κόρες του καταθέτουν αγωγή κατά του μάνατζερ του πατέρα τους, ισχυριζόμενες, πως τον εκμεταλλεύτηκε, του έφαγε χρήματα και απέτρεπε τους φίλους του να τον επισκεφθούν (Eric Clapton, Carlos Santana, Jeff Beck κ.λπ.). Συνήθως όμως, έτσι γίνεται με τους κληρονόμους διάσημων και πλούσιων προσωπικοτήτων όπως ήταν ο Β.Β. King.

Tι ήταν όμως ο B.B. King πέρα από ένας τεράστιος μουσικός, τραγουδιστής και συνθέτης; Ήταν ένας πραγματικός game changer, ένας άνθρωπος, που κατάφερνε πάντα να γυρνάει το παιχνίδι της ζωής με το μέρος του κατέχοντας καλά την τέχνη του συμβιβασμού, της διπλωματίας, των καλών τρόπων, της ηπιότητας και του μέτρου. Ήξερε δηλαδή να αλλάζει το παιχνίδι υπέρ του εξακολουθώντας όμως, να παραμένει αξιαγάπητος.


Ήταν αδιαμφισβήτητα ένα σπάνιο είδος ανθρώπου, που γύρισε τη ζωή του από rugs to riches (από τα κουρέλια στα πλούτη). Αυτό το αποδεικνύει εξάλλου και η απάντησή του στην ερώτηση, γιατί αποφάσισε να ασχοληθεί με τα μπλουζ.

Το παραθέτω στα αγγλικά, όπως ακριβώς το διατύπωσε: «I am trying to get people to see that we are our brother’s keeper. Red, white, black, brown or yellow, rich or poor, we all have the blues».

Πέθανε στον ύπνο του, όπως ακριβώς επιθυμούσε. Για την ακρίβεια, είχε δηλώσει, πως όταν θα «έπεφτε», θα ήθελε ή να βρίσκεται στη σκηνή ή στον ύπνο του ή κάνοντας έρωτα.


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 34274 έγραψε...
Rest in peace!!!αγαπημένε μας ΒΒ.Θα ζεις πάντα μέσα μας μέσα απο το μπλούζ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
16.05.2015, 14:32:41





Bielidopoulos έγραψε...
~
Sweet Life Blues
https://www.youtube.com/watch?v=cU5mellK2fU

16.05.2015, 15:08:47





Ανώνυμος 34279 έγραψε...
Μάς αρέσει και μάς παρα-αρέσει το μπλουζ και ειδικά ο αποδημήσας.Πώς όμως θέλεις να μάς αρέσει περισσότερο, από όσον μάς αρέσει ο Τσιτσάνης,ο Μάρκος,ο Χατζιδάκις,ο Μίκης και άλλοι; Μπορείς με λόγια σοφά να μάς το εξηγήσεις;
16.05.2015, 18:23:48





Ανώνυμος 34280 έγραψε...
Φίλε 34279,
Θα επιχειρήσω μιαν απάντηση στο ερώτημά σου χωρίς βέβαια να είμαι στο μυαλό του αρθρογράφου και χωρίς να είμαι ειδικός σ' αυτή τη μουσική την οποία συμπαθώ χωρίς να έχω εντρυφήσει ιδιαίτερα. Πιστεύω πως αν τελικά το μπλουζ είναι το παράπονο του μέσου ανθρώπου απέναντι στις αντιξοότητες και τα στραπάτσα της ζωής, τότε κάθε χώρα έχει τα δικά της "μπλουζ". Ιδιαίτερα, οι μεσογειακές χώρες που είναι περισσότερο εκφραστικές στο συναίσθημα. Στην Ιταλία για παράδειγμα έχουμε την όπερα. Άσχετα αν κατάντησε μουσική των αστών. Στην Ισπανία έχουμε το φλαμένκο. Στην Πορτογαλία το Φάντο (Αμαλία Ροντρίκγεζ) και στην Ελλάδα το Ρεμπέτικο. Ο Τσιτσάνης και ο Βαμβακάρης άνετα κατατάσσονται στη λίστα των bluesmen μιας και το ρεμπέτικο είναι μπλουζ αν βέβαια συμφωνήσουμε στον ορισμό που δίνει ο Β.Β King.
Στο παρελθόν είχα ψαχτεί με τη θεματολογία (στοίχους) των δύο ειδών. Δεν είναι παρόμοια, είναι ίδια. Αυτή είναι η άποψή μου.

Θοδωρής Κουτρουμάνης
16.05.2015, 19:32:18





Ανώνυμος 34281 έγραψε...
To ρεμπέτικο είναι τούρκικο.
16.05.2015, 21:53:37





Ανώνυμος 34282 έγραψε...
Και το μπλουζ αφρικανικο.
16.05.2015, 21:56:06





Ανώνυμος 34283 έγραψε...
Το μπλουζ είναι μίξη δυο ειδών:
α) Της "κοσμικής" μουσικής, δηλαδή των τραγουδιών που τραγουδούσαν οι μαύροι στις φυτείες και τις είχαν φέρει από τις πατρίδες τους (Αφρική).
β) Της "θρησκευτικής" μουσικής, δηλαδή των γκόσπελ, της εκκλησιαστικής μουσικής, που είχαν φέρει οι λευκοί από τις πατρίδες τους (Ευρώπη), τραγουδούσαν στις εκκλησίες κι από εκεί τα άκουσαν οι μαύροι.

Το ρεμπέτικο είναι ανατολίτικη μουσική (όργανα, ρυθμοί, κλίμακες κλπ) που έφεραν μαζί τους οι ρωμιοί πρόσφυγες από την Τουρκία.
16.05.2015, 22:33:57





Ανώνυμος 34284 έγραψε...
Η μουσική δεν έχει σύνορα.Αυτή ενώνει τους ανθρώπους.Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να ακούει αυτό που εκφράζει τα εσώψυχα του...γι αυτό να λείπουν οι "ταμπέλες"
16.05.2015, 22:35:28





Ανώνυμος 34285 έγραψε...
Συμφωνώ απόλυτα φίλε μου. Έχεις δίκιο, έκανα τη διευκρίνιση όμως, γιατί άκουσα κάτι για Ελλάδα και ρεμπέτικο κι ήθελα να προλαβω ορισμένους (δεν ξέρω κι ο παραπάνω αν το σύνδεσε γι' αυτό το λόγο) που φαντασιώμενοι ευγενή καταγωγή από την αρχαία Ελλάδα ισχυρίζονται ότι το ρεμπέτικο έχει τις ρίζες του δήθεν στην αρχαία Ελλάδα. Άκου ό,τι θες, ρεμπέτικα, μπλουζ, τσάρλεστον, ταγκό, τρας, ό,τι θες. Το ρεμπέτικο όμως είναι τούρκικο, να ξέρουμε τι λέμε. Επίσης δεν καταλαβαίνω τη σύνδεση του ρεμπέτικου με το μπλουζ. Είμαστε τουρκορωμιοί, ωραία είναι και η δυτική μουσική, ωραία όμως είναι και τα ρεμπέτικα. Και κοιτάμε να το κωλομπαρίσουμε, λόγω τούρκικων καταβολών. Γι' αυτό σε διάφορα φόρουμ, μόλις γίνει συζήτηση για το μπλουζ, τσουπ, νασου και η ανοησία της σύνδεσης.
16.05.2015, 22:54:42





Ανώνυμος 34286 έγραψε...
Το ρεμπετικο ειναι τοσο τουρκικο ως προς την καταγωγη οσο ειναι και Φερραρι ελληνικη...... Εζχετε μεγαλη πλακα διοτι δεν δισταζετε να αποδωσετε αφρικανικη καταγωγη στο μπλουζ αλλα αρνειστε κατι απο το ρεμπετικο. Πιθανοτατα να σας χαλαει το γεγονος πως «παταμε» και στην ανατολη και στην δυση. Ξυδι.
16.05.2015, 23:19:18





Bielidopoulos έγραψε...
~
Προτεινόμενη ταινία προς όλους:
Black Snake Moan (2006)
http://www.imdb.com/title/tt0462200/

17.05.2015, 04:06:10





Ανώνυμος 34288 έγραψε...
Δεν μας χε... ρε Νταλαρα με το Black Snake Moan......
17.05.2015, 07:14:37





Ανώνυμος 34289 έγραψε...
Εγώ είμαι Έλλην και ακούω μόνο τους Ορφικούς ύμνους και την Ευγενία Μανωλίδου. Αυτά τα αφρικανικά να τα ακούτε όλοι εσείς οι υπανάπτυκτοι. Ως Έλλην δεν δύναμαι να ακούω τέτοιες αηδίες μιας και ανήκω σε ανώτερο γένος ανθρώπων-ημιθέων.
17.05.2015, 07:04:10





Ανώνυμος 34290 έγραψε...
Aυτά τα μαύρικα δεν μας ενδιαφέρουν. Να κάνετε ένα αφιέρωμα στο Γιώργο Χατζηνάσιο, στο μάθημα σολφέζ, τη Μπέσυ Αργυράκη και τον Κώστα Τουρνά που είναι και του κόμματος. Αλλά εσείς που είσαστε "πρώτη φορά αριστερά" δεν ενδιαφέρεστε για την ποιότητα. Μόνο αντάρτικα, νέγρικα και παρακμιακά τραγούδια ακούτε. Παλιοκομμουνιστές!
17.05.2015, 07:42:44





Ανώνυμος 34291 έγραψε...
Με τους ύμνους του Δαυίδ θα παίξει τίποτα;
17.05.2015, 07:46:01





Ανώνυμος 34292 έγραψε...
Αφου δεν σας ενιαφέρει το μπλούζ και η ιστορία του και το παίζετε εσείς ελληναράδες...ακούστε ορφικά...πάψτε όμως να υβρίζετε τους υπόλοιπους γιατί αυτό δεν σας καταξιώνει ως " Ελληνες" .Οι αρχαίοι έλληνες θεωρούσαν έλληνες αυτους που ασπάζονταν τον ελληνικο τρόπο σκέψης και την ελληνική παιδεία..εσείς με τη στάση σας δεν βλεπω να σέβεστε τίποτα και κανένα...έλεος πια...
17.05.2015, 09:22:43





Ανώνυμος 34293 έγραψε...
Βασικά, η μουσική στις ταινίες του Γκουσγκούνη είναι όλα τα λεφτά.
Άντε και λίγο Τερλέγκας, Λε Πα και Μαργαρίτης.
17.05.2015, 09:48:53





Ανώνυμος 34294 έγραψε...
Υπαρχει πιο μπλουζ φωνη απο αυτη της Στανιση και του Καρρα;
17.05.2015, 09:52:07





Ανώνυμος 34295 έγραψε...
https://www.youtube.com/watch?v=4Tkvpkk2_1s
17.05.2015, 09:55:04





Bielidopoulos έγραψε...
Τάκα τάκα τα - Τέρης Χρυσός
https://www.youtube.com/watch?v=QAJrG4yYr3I

17.05.2015, 11:58:52





Ανώνυμος 34297 έγραψε...
Αμ το Μιχάλη Βιολάρη που το πας;
Τεράστιος! Έγραφε και τις ομολίες του Παπαδόπουλου επί χούντας.
17.05.2015, 12:31:40





Bielidopoulos έγραψε...
~
Μια και έγινε αναφορά στους ορφικούς ύμνους, ας δούμε μερικά αρχαιοπρεπή ακούσματα, τα πιο γνωστά που κυκλοφορούν. Τώρα κατά πόσο η παρούσα μελοποίηση αντανακλά την αρχαιοελληνική μουσική αυτό είναι "άλλου παπά ευαγγέλιο".

ORPHIC HYMN TO TETHYS (MARCOPOULOS)
https://www.youtube.com/watch?v=SYPrTdDBc7Y
Ο Ορφέας στον 'Αδη & Οι Μοίρες (μετά το 2:10)
https://www.youtube.com/watch?v=FSMh51ftqy0
First Delphic Hymn - Christodoulos Halaris
https://www.youtube.com/watch?v=4gyTx7-l3MM

Daemonia Nymphe - Invoking Pan
https://www.youtube.com/watch?v=nIOSvMCmrIU
Daemonia Nymphe - Muson
https://www.youtube.com/watch?v=ZmrCrcgXF-M
Kawir - Ύμνος Σελήνης
https://www.youtube.com/watch?v=EBXyRBYYujs
Kawir - Artemis
https://www.youtube.com/watch?v=cDFAfGED1cw
KAWIR-Νυξ
https://www.youtube.com/watch?v=rTyWjwwQLxw

ΚΑΒΕΙΡΟΣ - ΥΜΝΟΣ ΑΡΕΩΣ
https://www.youtube.com/watch?v=xS748pkXGDI
ΑΓΑΘΩΝ - ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ
https://www.youtube.com/watch?v=5hJx7tof_C8
Es Pagan
https://www.youtube.com/watch?v=p7dazEDxR28

17.05.2015, 13:53:21





Ανώνυμος 34299 έγραψε...
Δωσε link, φτιαχνομαι........
17.05.2015, 13:58:49





Ανώνυμος 34300 έγραψε...
και τα μυαλά στα κάγκελα...ελλάς το μεγαλείο σου μη πω τίποτε άλλο....
17.05.2015, 14:01:08





Ανώνυμος 34301 έγραψε...
Bielidopoulos μην έχεις τίποτα απω-ανατολίτικο για εμάς τους αναγνώστες του Ταό Τε Κινγκ;
17.05.2015, 14:16:30





Bielidopoulos έγραψε...
Πάρε τους στίχους του Es Pagan:
http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=47129
"Να αναστηλώσω τους ναούς
να φέρω πίσω τους θεούς
Στης αρχαίας ψυχής τη ρότα τάχτηκα κι εγώ
Μέσα απ’ τη σκουριά να βγάλω μάρμαρο λευκό
Χρυσοστόλιστο.
Κι απ’ την ιερή την κύστη την αρχαία μου την πίστη.
Ες Παγάν, ες Παγάν!
" Έσσεται ήμαρ" φώναζαν."

17.05.2015, 14:18:15





Bielidopoulos έγραψε...
@34301
Είμαστε ήδη εκτός θέματος...

17.05.2015, 14:24:27





Bielidopoulos έγραψε...
~
http://www.newsnowgr.com/article/815961/xeiropedes-se-51xrono-gia-kalliergeia-dendryllion-kannavis-stin-arxaia-olympia-photos.html
"Χειροπέδες σε 51χρονο για καλλιέργεια δενδρυλλίων κάνναβης στην Αρχαία Ολυμπία"
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τον συνέλαβαν τον άνθρωπο. Ντόπα πουλάνε οι αρχαιολάτρες, ντόπα πουλάει και αυτός, που το πρόβλημα; Μα είμαστε όλοι παρανοικοί;
;)

17.05.2015, 15:47:34





Ανώνυμος 34305 έγραψε...
Ρωμέικες αναρτήσεις από Bielidopoulos, άσχετες ως συνήθως.
17.05.2015, 16:15:40





Bielidopoulos έγραψε...
~
Τα μιμίδια αποτελούν θεμελιώδεις μονάδες-φορείς πολιτισμικής κληρονομιάς (τραγούδια, τρόποι συμπεριφοράς, μόδα, επιστημονικές ιδέες, θρησκευτικές πεποιθήσεις/δοξασίες, κτλ), οι οποίες μεταδίδονται από το ένα άτομο στο άλλο.
Ο όρος εισήχθη από τον κοινωνιοβιολόγο Ρίτσαρντ Ντόκινς (Richard Dawkins) το 1976, κατ' αναλογία προς το γονίδιο, τη βασική μονάδα γενετικής πληροφορίας. Ο πολιτισμός εξελίσσεται και μεταδίδεται από γενιά σε γενιά, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα γονίδια στο φυσικό κόσμο. Τα μιμίδια δεν κληρονομούνται μέσω του αίματος αλλά μέσω της επικοινωνίας, των εθίμων, της γλώσσας, της κουλτούρας γενικότερα, από τα γηραιότερα προς τα νεότερα μέλη κάθε κοινωνίας.
http://el.wikipedia.org/wiki/Μιμίδιο
;)

17.05.2015, 16:59:04





Ανώνυμος 34307 έγραψε...
Τι είπε τώρα ο Bielidopoulos. Έγραψες δικέ μου, δώσε και άλλα links.
17.05.2015, 17:40:58





Ανώνυμος 34308 έγραψε...
https://www.youtube.com/watch?v=9lB9gC_Bnfo
17.05.2015, 19:20:38





Bielidopoulos έγραψε...
@34307
http://en.wikipedia.org/wiki/Meme#Religion
http://en.wikipedia.org/wiki/Evolutionary_psychology_of_religion#Memes

"In "Thought Contagion" Lynch identifies the memes of transmission in Christianity as especially powerful in scope. Believers view the conversion of non-believers both as a religious duty and as an act of altruism. The promise of heaven to believers and threat of hell to non-believers provide a strong incentive for members to retain their belief. Lynch asserts that belief in the Crucifixion of Jesus in Christianity amplifies each of its other replication advantages through the indebtedness believers have to their Savior for sacrifice on the cross. The image of the crucifixion recurs in religious sacraments, and the proliferation of symbols of the cross in homes and churches potently reinforces the wide array of Christian memes."
;)

17.05.2015, 22:48:35





Ανώνυμος 34310 έγραψε...
Μένω άφωνος με τα links που προσφέρει τόσο απλόχερα ο Bielidopoulos. Και πάντα σχετικά με το θέμα του άρθρου.
17.05.2015, 23:17:49






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

7+7=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...