Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ
ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΕΣ –
ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ


Σωκράτης, Αριστείδης, Θεμιστοκλής,
Παυσανίας, Δημοσθένης κ.λπ. κ.λπ.


Έγραψε στις 07.11.2014 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Επιστροφή

[Το άρθρο έχει βασισθεί
αποκλειστικά σε κείμενα
αρχαίων ελλήνων συγγραφέων]

 
Όταν δυο ή περισσότεροι εραστές κυνηγούσαν τον ίδιο έφηβο, αυτοί οι «αντεραστές» ένιωθαν μια ζήλια όμοια μ’ εκείνη, που παρατηρούμε στον έρωτα του ενός φύλου για το άλλο.

Η πηγή του μίσους, που κράτησε τόσο καιρό αντίπαλους δυο διάσημους άνδρες της αθηναϊκής πολιτείας, τον Αριστείδη και τον Θεμιστοκλή, λένε πως ήταν το γεγονός, ότι κι οι δυο είχαν ερωτευθεί το ίδιο αγόρι, τον ωραίο Στησίλαο από τον Κέα. («Ηράσθησαν γαρ αμφότεροι του καλού Στησίλεω, Κείου το γένος όντος», Πλούταρχου: «Θεμιστοκλής», 3.1).
 
 

Αποτυπώματα στην άμμο
Ένα απόσπασμα του Αριστοφάνη αποκαλύπτει τη σπουδαιότητα, που απέδιδαν οι μεγαλύτεροι άντρες στα γεννητικά όργανα των νεώτερών τους. Στο συναγωνισμό του Δίκαιου και του Άδικου Λόγου, στις «Νεφέλες», ο Δίκαιος Λόγος θρηνεί για τις παλιές καλές μέρες, που πέρασαν, όταν τα αγόρια ήταν ρωμαλέα, πειθαρχικά και σεμνά και «όταν κάθονταν κάτω στου γυμναστή, έπρεπε να βάλουν μπροστά το πόδι τους, για να μη δείξουν στους έξω κάτι το σκληρό. Κι όταν σηκώνονταν, έπρεπε να στρώσουν την άμμο, όπως ήταν πριν και να φροντίσουν να μην αφήσουν κανένα αποτύπωμα της νιότης τους για τους εραστές. Και κανένα αγόρι την εποχή εκείνη δεν άλειφε με λάδι το σώμα του κάτω από τον αφαλό του, έτσι, που στα αχαμνά του δροσιά και χνούδι σαν δέντρου καρπός ανθούσε». (973-978).
 
 

Ο όμορφος έφηβος Θεόδοτος
και η αντιζηλία των δύο εραστών του

Ο λόγος του Λυσία «Προς Σίμωνα απολογία» απαγγέλθηκε από έναν διάδικο και  αρχίζει έτσι: «Δίχως αμφιβολία, μπορείτε να θεωρήσητε σαν κάτι το παράλογο για την ηλικία μου τα αισθήματά μου για ένα νέο αγόρι, μα σας ζητώ να μη σχηματίσετε κακή ιδέα για μένα: το ξέρετε κι εσείς, πως όλοι οι άνθρωποι υποκύπτουν στο πάθος... Ο Σίμων κι εγώ ερωτευθήκαμε τον νέο Θεόδοτο από τις Πλαταιές. Κι εγώ, έτσι όπως τον περιποιόμουν, είχα την αξίωση να είναι αφοσιωμένος σε μένα, ο Σίμωνας όμως, βρίζοντας και παρανομώντας, νόμισε, πως θα κάνει τον Θεόδοτο υποχείριό του... Ο Σίμων λέει επίσης, πως είχε δώσει τριακόσιες δραχμές στον Θεόδοτο κάνοντας ένα συμβόλαιο μαζί του, και πως εγώ είμαι εκείνος, που με ραδιουργίες του πήρα το ωραίο αγόρι» (1-22).

Όλη αυτή η απολογία είναι γραφικότατη ιστόρηση, που κάνει ο Λυσίας των εμπλοκών και των τσακωμών, που εξαπολύει είτε μέσα στα σπίτια, είτε και στους δρόμους ακόμη, η αντιζηλία των δυο εραστών του Θεόδοτου.
 
 

  


Ο Εύβουλος, κωμικός ποιητής
τού 4ου αιώνα, είπε για τους έλληνες,
που πέρασαν δέκα ατέλειωτα
χρόνια προσπαθώντας
να κατακτήσουν την Τροία:
«Κανείς ποτέ δεν αντίκρισε
ούτε μιαν εταίρα.
Μαλακίζονταν δέκα χρόνια.
Ήταν μια αξιοθρήνητη εκστρατεία.
Για την κατάκτηση μιας πόλης
επέστρεψαν στην πατρίδα
με κώλους πολύ φαρδύτερους
από τις πύλες της πόλης,
που κυρίευσαν».
(Απ. 120).

 
  
 

Ο Αλκιβιάδης,
που ζήλευε τον εραστή του, τον Σωκράτη

Ο «αγαπώμενος» μπορούσε επίσης να ζηλεύει τον εραστή του.
Ο Αλκιβιάδης στα νιάτα του άρπαζε τους άντρες από τις γυναίκες τους και αργότερα τις γυναίκες από τους άνδρες (Διογένης Λαέρτιος, Βιβλ. Δ΄, 7,49). Η επιδρομή του στο συμπόσιο του Αγάθωνα δείχνει πικρία, επειδή ο Σωκράτης είχε καθίσει στο ίδιο κρεβάτι με τον οικοδεσπότη, που είχε πλατιά απλωμένη φήμη «ωραίου αγοριού». Διαβάστε στην παρακάτω εικόνα το σχετικό διάλογο από το «Συμπόσιο» του Πλάτωνα (213a-d).
 
     

 

 
Ζηλίτσες του Αλκιβιάδη προς τον εραστή του, τον Σωκράτη, για χάρη του Αγάθωνα.
Ομοφυλοφιλικά και παιδεραστικά φληναφήματα όχι από κάποιο kinky site ή από εκπομπή trash TV, αλλά από ένα ‒υποτίθεται‒ φιλοσοφικό έργο, το «Συμπόσιο» του Πλάτωνα (213a-d), το οποίο θα μπορούσε να ήταν το κατά Πλάτωνα ευαγγέλιο της παιδεραστίας
και της ομοφυλοφιλίας.

 

 
 

Οι καβγάδες, οι ρήξεις, καθώς και τα γλυκά συμφιλιώματα, δεν ήταν κάτι το σπάνιο ανάμεσα στον εραστή και στον αγαπημένο, γιατί «ακόμα και οι φιλονικίες και τα κακιώματα έχουν μια εξαιρετική γοητεία και απόλαυση» (Ξενοφώντα: «Ιέρων» 1.35).
 
 

Το έγκλημα πάθους
‒κι όχι κατά της τυραννίας‒
του ερωτικού ζεύγους Αρμόδιου‒Αριστογείτονα

Η παιδεραστία έχει προκαλέσει αναρίθμητα ερωτικά εγκλήματα. Μερικά απ’ αυτά μεταποιήθηκαν σε ηρωικές πράξεις, γιατί, συχνά, τύραννοι έπεσαν θύματα νέων, που τους είχαν ρυπάνει και που μετά, οι νέοι αυτοί, ένιωσαν γι’ αυτούς αποστροφή.

Η πιο περίφημη σχετική ιστορία είναι αυτή των αθηναίων «τυραννοκτόνων» Αρμόδιου και Αριστογείτονα, που θεωρούνται σαν απελευθερωτές του λαού. Σκότωσαν το 514 π.Χ. τον Ίππαρχο, γιο του τύραννου Πεισίστρατου και αδελφό του Ιππία, που είχε διαδεχτεί τον πατέρα του. Ο Θουκυδίδης ιστόρησε την υπόθεση με κάθε λεπτομέρεια (Βιβλ. 6ο, 54-59):

«Θα προβώ ήδη στην εκτενέστερη οπωσδήποτε διήγηση της ερωτικής περιπέτειας, από την οποία προκλήθηκε το τόλμημα του Αριστογείτονα και του Αρμόδιου, για να αποδείξω, ότι ούτε αυτοί καν οι αθηναίοι εκθέτουν ακριβώς τα περί των τυράννων τους και του εν λόγω επεισοδίου. Αφού ο Πεισίστρατος πέθανε γέρος και ασκών ήδη την τυραννίδα, την αρχή κατέλαβε όχι ο Ίππαρχος, όπως οι πολλοί νομίζουν, αλλά ο Ιππίας, ο μεγαλύτερος από τους γιούς του.

»Όταν ο Αρμόδιος έφθασεν στο άνθος της νεανικής ωραιότητας, ο Αριστογείτας, πολίτης της μέσης τάξης, τον είχεν ως εραστή. Ο γιος του Πεισίστρατου, Ίππαρχος, επιχείρησε να αποπλανήσει τον Αρμόδιο, ο οποίος απέκρουσε τις προτάσεις του και κατάγγειλε το γεγονός στον Αριστογείτονα. Εκείνος, βαρυαλγής από το ερωτικό πάθος και φοβηθείς μήπως ο Ίππαρχος, λόγω της δύναμής του καταφύγει στη βία για να του αποσπάσει τον Αρμόδιο, άρχισε να διατρανώνει κρυφά την ανατροπή της τυραννίδας με κάθε μέσο, το οποίο διέθετε.

»Και επειδή εν τω μεταξύ ο Ίππαρχος, επαναλαβών τις προτάσεις του προς τον Αρμόδιο, δεν πέτυχε μεν περισσότερο από την πρώτη φορά, αλλά και δεν θέλησε να προσφύγει σε βίαια μέτρα, επιδίωκε όμως τη δημιουργία ευκαιρίας, όπως τον προπηλακίσει με ύπουλο τρόπο, χωρίς να αφήσει να φανούν τα αληθινά του ελατήρια. Γιατί η εξουσία του γενικά δεν ήταν επαχθής στο λαό, και είχε κατορθώσει να την ασκεί κατά τρόπον, που δεν προκαλούσε αντιπάθειες...».

Ας ζητήσουμε από τον Αριστοτέλη («Αθηναίων Πολιτεία», 18) τη συνέχεια της ιστορίας: «Ο Ίππαρχος, που είχε ερωτευθεί τον Αρμόδιο, δεν συγκρατούσε την οργή του, αλλά του έδειχνε προσβλητική συμπεριφορά. Προπαντός εμπόδισε την αδελφή του να παρακολουθήσει τα Παναθήναια σαν κανηφόρος παρθένος, ενώ την είχαν εκλέξει. Και μάλιστα με βαριές φράσεις έβρισε τον Αρμόδιο σαν διεφθαρμένο. Το επεισόδιο αυτό ερέθισε τον Αρμόδιο και τον έκανε να αποφασίσει μαζί με τον Αριστογείτονα και με τη σύμπραξη πολλών άλλων το φόνο του Ίππαρχου. Την ημέρα των Παναθηναίων παρακολουθούσαν τον Ίππαρχο στην Ακρόπολη, που περίμενε εκεί να υποδεχτεί την πομπή, επιβλέποντας το ξεκίνημά της. Βλέποντας ο Αρμόδιος και ο Αριστογείτονας έναν από τους συνωμότες να μιλάει με οικειότητα με τον Ιππία υποψιάστηκαν, πως καταγγέλλει σ’ αυτόν τα σχέδιά τους και για να κάνουν κάτι πριν τους συλλάβουν, κατέβηκαν από την Ακρόπολη και αρχίζοντας την επίθεση πριν από τους άλλους, σκότωσαν τον Ίππαρχο, που ρύθμιζε την πομπή κοντά στο Λεωκόρειο του Κεραμεικού. Ο Αρμόδιος σφάχτηκε σχεδόν αμέσως από τους δορυφόρους. Ο Αριστογείτονας ξέφυγε, μα τον πιάσανε και τον θανάτωσαν, αφού τον βασάνισαν πολύ».

Έτσι, η παιδεραστία κέρδιζε στην Αθήνα μια καινούρια λάμψη. Λίγο έλειψε να τη θεωρήσουν, πως ήταν συνταιριασμένη με τον έρωτα για την ελευθερία και το μίσος εναντίον των τυράννων, αφού ο Αρμόδιος και ο Αριστογείτονας, που θα δοξάζονταν στο εξής σαν ήρωες από τους ποιητές, τους ζωγράφους και τους γλύπτες, είχαν διατελέσει εραστές.
 
  

 











Ο Αρμόδιος και ο Αριστογείτονας,
ένα ερωτικό ζευγάρι της αρχαίας Αθήνας,
που σκότωσαν τον τύραννο Ίππαρχο,
αδελφό του Ιππία,
για λόγους ερωτικής αντιζηλίας.
Ο αθηναϊκός λαός όμως, τους τίμησε
σαν ήρωες της δημοκρατίας,
έστησε αγάλματά τους,
έβαλε τη μορφή τους σε νομίσματα,
συντηρούσε με δημόσιες δαπάνες
τους συγγενείς τους,
τους προσέφερε θυσίες σαν σε ημίθεους
και απαγόρευε σε δούλους
να δίνουν αυτά τα δυο ονόματα
στα παιδιά τους.
 
    
 

Ο πειρασμός του Σωκράτη
Είδαμε πριν τον Αλκιβιάδη να κάνει σκηνή ζηλοτυπίας στον Σωκράτη. Ο ίδιος όμως, διηγείται αμέσως μετά σε μια ακόμα τολμηρή σελίδα του «Συμποσίου» του Πλάτωνα (217a–219c) αυτό, που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε «ο πειρασμός τού Σωκράτη», όπου οι συνήθεις ρόλοι αντιστρέφονται: Εδώ ο νέος άνδρας ‒που ήδη είχε ένα σωρό ομοφυλόφιλες περιπέτειες‒ είναι αυτός, που πολιορκεί ερωτικά τον ώριμο άνδρα:

«Επειδή νόμιζα, ότι (ο Σωκράτης) είχε ενδιαφερθεί για την ομορφιά της νιότης μου, θεώρησα εξαιρετική τύχη και θαυμάσια ευτυχία το ότι μπορούσα να δώσω την εύνοιά μου στον Σωκράτη, κι έτσι να ακούσω όλα όσα γνώριζε. Είχα άλλωστε πολύ μεγάλη ιδέα για την ομορφιά μου. Τα σκέφτηκα λοιπόν αυτά και ενώ προηγουμένως δεν συνήθιζα να βρίσκομαι χωρίς συνοδό μόνος μαζί του, άρχισα τότε να διώχνω τον συνοδό και να μένω μόνος μαζί του...

»Βρισκόμαστε λοιπόν, άντρες, ολομόναχοι και νόμιζα, ότι αμέσως θα μου μιλούσε, όπως θα μιλούσε ένας εραστής στον ερωμένο του, όταν βρίσκονται απομονωμένοι, και χαιρόμουνα. Απ’ αυτά όμως, δεν γινόταν τίποτα απολύτως, αλλά, όπως συνήθιζε, αφού μου μιλούσε και περνούσε τη μέρα του μαζί μου, σηκωνόταν κι έφευγε. Μετά από αυτά τον προσκαλούσα να γυμνάζεται μαζί μου και γυμναζόμουνα μαζί του, νομίζοντας, ότι έτσι θα κατάφερνα κάτι. Γυμναζόταν λοιπόν μαζί μου και παλεύαμε πολλές, φορές χωρίς να είναι κανείς παρών. Και τι να σας τα λέω: ούτε έτσι κατόρθωσα τίποτα».
  
  

 

 
Τρία ζευγάρια ανδρών με πέη σε στύση ερωτοτροπούν με νεαρούς (αριστερά),
ενώ ένας άλλος άνδρας επίσης σε διέγερση (δεξιά) πλησιάζει έναν άλλον νεαρό,
ο οποίος φαίνεται να τον απορρίπτει απομακρυνόμενος.
(Αττικό μελανόμορφο αγγείο, 6ος αι. π.Χ., Χαϊδελβέργη).

Η αντίληψη της εποχής ήταν, πως οι νέοι έπρεπε να γυμνάζονται στο ύπαιθρο
και οι γυναίκες ν' αποφεύγουν τον ήλιο (οι γυναίκες στις Εκκλησιάζουσες
του Αριστοφάνη, που ήθελαν να μεταμφιεσθούν σε άντρες και να ξεγελάσουν
τη  βουλή, έπρεπε να κάνουν ό,τι μπορούσαν για να μαυρίσουν, 62-4), επέφερε
την καθιέρωση της συνήθειας να απεικονίζονται στα αρχαϊκά μελανόμορφα
αγγεία οι άντρες και οι νέοι μαύροι, ενώ οι γυναίκες λευκές.

Στο παραπάνω αγγείο, ο καλλιτέχνης ζωγράφισε άλλους άνδρες μαύρους
κι άλλους λευκούς. Πιθανότατα με το μαύρο να ήθελε να απεικονίσει
τους ενεργητικούς και με το λευκό τους παθητικούς.
 

 
 

Ο Αλκιβιάδης λοιπόν, τα βολεύει έτσι, ώστε να μείνει χρόνο με τον Σωκράτη, αλλά ο Σωκράτης δεν επωφελείται καθόλου από αυτή την ευκαιρία. Τότε, τον προκαλεί να παλέψει μαζί του (βλέπουμε εδώ να ξαναεμφανίζεται πάλι η σημασία της γυμναστικής και της παλαίστρας στην παιδεραστία, βλ. Greek love). Ο Σωκράτης δέχεται, αλλά δεν εγκαταλείπει την επιφυλακτική του στάση. Τότε, ο νέος άνδρας χρησιμοποιεί τα μεγάλα μέσα:

«Επειδή όμως τίποτα απ’ αυτά δεν είχε αποτέλεσμα, αποφάσισα, ότι έπρεπε να επιτεθώ με τη βία σε αυτόν τον άντρα και να μην παραιτηθώ, αφού ήδη είχα κάνει την αρχή, αλλά να μάθω τι πράγματι συμβαίνει. Τον προσκαλώ λοιπόν, για να δειπνήσουμε μαζί, ακριβώς όπως θα έκανε ένας εραστής, που θέλει να καταφέρει τον αγαπημένο του. Και ούτε σ’ αυτό ανταποκρίθηκε αμέσως. Όμως, με τον καιρό πείστηκε.

»Όταν ήρθε λοιπόν την πρώτη φορά, αφού δείπνησε, ήθελε να φύγει. Και τότε ντράπηκα και τον άφησα. Μια άλλη φορά πάλι, που προσπάθησα να τον παγιδέψω, αφού δειπνήσαμε, του μιλούσα μέχρι αργά τη νύχτα και όταν θέλησε να φύγει, προφασιζόμενος, ότι είναι αργά, τον ανάγκασα να μείνει. Ήταν ξαπλωμένος λοιπόν στο διπλανό μου κρεβάτι, όπου είχε δειπνήσει, και κανείς άλλος δεν κοιμόταν στο σπίτι εκτός από εμάς τους δυο».

Ύστερα από μια μεγάλη συζήτηση μέσα στα σκοτάδια, ο Αλκιβιάδης σκέφτεται επιτέλους να επιτύχει τον σκοπό του:

«Όταν λοιπόν, άντρες, και το λυχνάρι είχε σβήσει πια και οι δούλοι βρίσκονταν έξω, αποφάσισα να αφήσω τις περιστροφές προς αυτόν, και να του μιλήσω ελεύθερα και να του πω τι σκεφτόμουν. Και του είπα κουνώντας τον.
- Σωκράτη, κοιμάσαι;
- Όχι βέβαια, είπε αυτός.
- Ξέρεις λοιπόν, τι σκέφτηκα;
- Τι πράγμα;
- Εσύ μόνο, μου φαίνεσαι, είπα εγώ, άξιος να γίνεις εραστής μου και νομίζω, ότι διστάζεις να μου κάνεις λόγο γι’ αυτό. Εγώ πάντως, έτσι σκέφτομαι: πιστεύω, πως είναι πάρα πολύ ανόητο να μην σου κάνω κι αυτό το θέλημά σου και ο,τιδήποτε άλλο χρειάζεσαι είτε από την περιουσία μου είτε από τους φίλους μου...


»...Εγώ λοιπόν, αφού τα άκουσα αυτά (την επιφυλακτική απάντηση του Σωκράτη), με τα λόγια που είπα, σα να είχα εξαπολύσει βέλη, νόμιζα, ότι τον είχα πληγώσει. Σηκώθηκα τότε, και χωρίς να τον αφήσω να πει τίποτα άλλο, τον σκέπασα με το ιμάτιό μου (ήταν χειμώνας), ξάπλωσα κάτω από το παλιό πανωφόρι αυτουνού εδώ, και αγκαλιάζοντας με τα χέρια μου αυτό το θεϊκό και θαυμάσιο πλάσμα (τον Σωκράτη) έμεινα ξαπλωμένος έτσι όλη τη νύχτα.
 
 


Ο Ζήνων ο Ελεάτης
ήταν μέλος
της Ελεατικής Σχολής,

που ίδρυσε ο Παρμενίδης,
αλλά κι ερώμενος
του δασκάλου του:
«Ζήνωνα... λέγεσθαι αυτόν
παιδικά του Παρμενίδου γεγο-
νέναι». (Πλάτωνα: «Παρμε-
νίδης», 127b).
 
»Και δεν μπορείς να πεις, Σωκράτη, ότι
λέω ψέματα και σ’ αυτό. Αφού λοιπόν,
τα έκανα όλα αυτά εγώ, αυτός έμεινε
τόσο απαθής και περιφρόνησε και περι-
γέλασε την ομορφιά μου. Και γι’ αυτήν
είχα μεγάλη ιδέα, άντρες δικαστές, για-
τί είστε δικαστές της υπερηφάνειας του
Σωκράτη. Μάθετε λοιπόν, μα τους θεούς,
μα τις θεές, ότι κοιμήθηκα και ξύπνησα
στο πλευρό του Σωκράτη χωρίς να συμ-
βεί τίποτα περισσότερο απ’ ό,τι αν είχα
κοιμηθεί με τον πατέρα μου ή με τον με-
γαλύτερο αδερφό μου
».
   

  
Ο έρωτας
του Ιέρωνα για τον Δαίλοχο

Σε ένα απόσπασμα από τον «Ιέρωνα» του
Ξενοφώντα (1, 31-33) ο ποιητής Σιμωνί-
δης παρουσιάζεται να συζητά με τον τύ-
ραννο Ιέρωνα: «Τι εννοείς Ιέρωνα; Θες
να μου πεις, ότι ο παιδικός έρωτας δεν
κυριεύει τους τυράννους (ενν. όπως γίνε-
ται με τους άλλους ανθρώπους); Τότε
πώς συμβαίνει να είσαι ερωτευμένος με
τον Δαἰλοχο;... Ο Ιέρωνας είπε: Το πάθος
μου (εράν) για τον Δαίλοχο είναι πάθος
για εκείνο, που η ανθρώπινη φύση, ίσως,
μας αναγκάζει να θέλουμε από τους ωραί-
ους, έχω όμως μια πολύ ισχυρή επιθυμία
να αποκτήσω το αντικείμενο του πάθους
μου με την αγάπη και τη συγκατάθεσή του
».
 
Θαυματουργή ίαση
χάρη στην παιδεραστία

Τη βίωσε κάποιος, που κοιμήθηκε
στο ιερό του Ασκληπιού στην Επί-
δαυρο: «Ένας άνδρας (ενν. είχε)
μια πέτρα στο πέος του. Είδε όνει-
ρο. Νόμισε, ότι ήρθε σε σεξουαλική
επαφή μ’ ένα όμορφο αγόρι.


»Εκσπερματώνοντας (εξονειρώσσων)
απέβαλε την πέτρα, την πήρε
και βγήκε έξω κρατώντας τη
στα χέρια του
». (IGiv 1.121.104).

Στον Θεόκριτο (ποιητής, 3ος αι. π.Χ.),
ένα κορίτσι εγκαταλειμμένο από το
νεαρό εραστή της κάνει μάγια, για
να τον φέρει πίσω φωνάζοντας προς
την Άρτεμη τα λόγια:

«Είτε γυναίκα πλαγιάζει δίπλα του
είτε άνδρας, ας τους ξεχάσει τόσο όσο,
λένε, ξέχασε ο Θησέας... την Αριά-
δνη
». (2, 44 κ.ε.).


Λέει «άνδρας» όχι «νέος» ή «αγόρι» και
πρέπει μάλλον να εννοήσουμε, ότι ο νε-
αρός είχε ίσως περάσει από έναν ενεργη-
τικό ρόλο σε σχέση μ’ αυτήν σε άλλον
ενεργητικό ρόλο με γυναίκα ή σε παθη-
τικό ρόλο με άντρα.
    

  
Ζευγάρι ανδρών εραστών.
(Κύλικα, 510/500 π.Χ., Βερολίνο).

«Νομίζω, ότι τα γεράματά μου
είναι ανώτερα από τις μπούκλες
πολλών νεαρών, από τη στάση
(ενν. θηλυπρεπή ή επιτηδευμένη
στάση και κίνηση) και την
ευρυπρωκτία τους». (Αριστοφάνη:
«Σφήκες», στ. 1068-1070).
  
 
 
Ο ακριβός πόρνος Τίμαρχος
Η ανδρική ομοφυλόφιλη επιθυμία στην κοινωνία της αρχαίας Αθήνας θεωρείται απόλυτα φυσιολογική κι έχει την δυνατότητα να παρουσιαστεί σε όλα τα επίπεδα της αθηναϊκής ζωής. Γι’ αυτή την ερωτική επιθυμία έχει την δυνατότητα να μιλήσει ακόμη και ένα πολιτικό πρόσωπο, όταν παρουσιαστεί στο δικαστήριο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα πολιτικού είναι ο Αισχίνης, ο οποίος είναι κατήγορος σε δίκη ερωτικού περιεχομένου: «Πρόκειται να επιτεθεί κατ’ ευθείαν εναντίον μου και να μου θέσει την ερώτησιν αν εγώ, που γίνομαι ενοχλητικός στα γυμναστήρια και υπήρξα εραστής πολλών νέων […] Εγώ όμως, δεν κατηγορώ τον ειλικρινή έρωτα […] ούτε αρνούμαι, πως εγώ ο ίδιος και στο παρελθόν και τώρα ακόμη αγαπώ τα παιδιά». («Κατά Τιμάρχου», 135).

Τον Τίμαρχο, σύμφωνα με τον Αισχίνη, συντηρούσε ως ακριβό πόρνο ο Μισγόλας. Τα χρήματά του πήγαιναν σε πολυτελή γεύματα, τυχερά παιχνίδια, εταίρες και αυλητρίδες. («Κατά Τιμάρχου», 42, 75).
 
 

Ο έρωτας
Σόλωνα‒Πεισίστρατου

«Φιλία θερμή ανεπτύχθη
μεταξύ των δυο αυτών
ανδρών (του Σόλωνα και
του Πεισίστρατου) ένε-
κα της συγγενείας των,
αυτή δε η φιλία έγινε εγ-
καρδιώτερη και λόγω της
ευφυίας και της ωραιότη-
τας του Πεισιστράτου,
διότι, καθώς λέγουν με-
ρικοί, ο Σόλωνας διετέθη-
κε ερωτικώς προς αυτόν
».
Ερωτικώς τον Πεισί-
στρατον ασπαζομένου του
Σόλωνος
», Πλούταρχου:
«Σόλων», 1).
 
 

Ο Παυσανίας προδίδει
τον ερωμένο του

Ο Παυσανίας διαπραγμα-
τευόταν αλληλογραφώντας
με τον πέρση Αρταβάζο.
  
   
«Διεμήρισαν άνδρες ερασταί...».
(Αριστοφάνη: «Όρνιθες», 706).
 
Διαμήρια σεξουαλική επαφή άνδρα και νέου.
(Αττικό μελανόμορφο αγγείο, 6ος αι. π.Χ.,
Sèrves Musée Céramique, Γαλλία).
  
Στο τέλος κάθε επιστολής του, του παράγγελνε να σκοτώνει τον κομιστή της για περισσότερη ασφάλεια κι έτσι γινόταν.

Όταν όμως, έστειλε μια επιστολή με κάποιον Αργίλιο, έμπιστο ερωμένο του, ο οποίος είχε παρατηρήσει, ότι κανείς από τους κομιστές δεν επέστρεφε, υποψιάστηκε και άνοιξε την επιστολή, τη διάβασε και αντιλήφθηκε, ότι ο εραστής του παράγγελνε και το δικό του θάνατο, για να γλιτώσει τον κατήγγειλε στους εφόρους παραδίδοντας και την ένοχη επιστολή. (Θουκυδίδη: «Ιστοριών Α’», 132).

 
 

 






Ο Αισχύλος
παρουσίασε
τον Αχιλλέα
εραστή
του Πάτροκλου.

Στην τοιχογραφία
από την «Οικία
του Τραγικού Ποιητή»
στην Πομπηία
εικονίζεται ο Πάτροκλος
μεταξύ του Αχιλλέα
και της Βρισηίδας.
  
 
 

Ο έρωτας του Λύσανδρου
αναγορεύει βασιλιά στη Σπάρτη

Ο βραχύς στο ανάστημα βασιλιάς της Σπάρτης Αγησίλαος είχε εραστή τον στρατηγό Λύσανδρο από μικρό παιδί στην αγέλη. (Πλούταρχου: «Αγησίλαος», 2). Ο Λύσανδρος ήταν εκείνος μάλιστα, που με διάφορες μηχανορραφίες βοήθησε τον Αγησίλαο να αναγορευτεί βασιλιάς.
 
 

Ο «Βάταλος» Δημοσθένης

Ο διαβόητος αθηναίος ρήτορας Δημοσθένης, στον οποίο άρεσε να φοράει γυναικεία ρούχα, είχε το παρατσούκλι «Βάταλος», που ερμηνεύτηκε από ελληνιστικούς σχολιαστές «κώλος» σ’ ένα απόσπασμα του Εύπολη (απ. 82). Ο Αισχίνης το αποδίδει στην «ανανδρία και κιναιδία» του Δημοσθένη, όταν ήταν μικρός («Κατά Τιμάρχου», παρ. 131).
     
«Αν κανείς σου έβγαζε αυτά τα μικρά
κομψά πανωφόρια και τους μαλακούς,
κοντούς χιτώνες  και τα περιέφερε
ανάμεσα στους δικαστές για να τ' αγ-
γίξουν με τα χέρια τους, δύσκολα θα
μπορούσαν να διακρίνουν, νομίζω, αν
είναι αντρικά ή γυναικεία ρούχα αυτά
που έπιασαν, χωρίς από πριν να τους
το έχουν πει
».

Η «ανανδρία» και τα γυναικεία ρούχα
συνδέονται αναμφίβολα με την παθη-
τική ομοφυλοφιλία και έμμεσα με τη
γυναικεία σωματική διάπλαση.

Ο Αισχίνης υπαινίσσεται, ότι ο ενεργη-
τικός ομοφυλοφιλικός ρόλος συνδυα-
ζόταν στον Δημοσθένη με θηλυπρεπείς
προτιμήσεις στην αμφίεση και ποικίλες
μορφές «ανανδρίας».

Στον «Ερωτικό» του ο Δημοσθένης
επαινεί τα κάλλη του Επικράτη, ενός
όμορφου νέου, στον οποίο δίνει και
συμβουλές, όπως να μην πηγαίνει με
παλιόγερους, αλλά μόνο με νεαρούς.

(Έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2008, παρ. 57).
    


«Δημοσθένης γαρ, επειδή την πα-
τρήαν ουσίαν ανήλωσε, περιήει
την πόλιν θηρεύων νέους
πλουσίους, ων οι μεν πατέρες
ετετελευτήκεσαν, αι δε μητέ-
ρες διήκουν τας ουσίας».
(Αισχίνη: «Κατά Τιμάρχου», 170).

  
 
 

Ο παντοτινός έρωτας Παυσανία‒Αγάθωνα
Στην πρώτη σκηνή από τις «Θεσμοφοριάζουσες», όταν ο γέρος δήλωσε, ότι δεν ξέρει ποιος είναι ο Αγάθωνας, ο Ευριπίδης λέει (στ. 35): «Λοιπόν, τον έχεις πηδήξει, αλλά ίσως δεν τον γνωρίζεις», υπονοώντας, ότι ο θηλυπρεπής Αγάθωνας είχε διατελέσει πόρνος στα σκοτεινά.

 
 


Νέος αγκαλιάζει αγόρι,
που αντιδρά ευνοϊκά.
(Αττικό ερυθρόμορφο αγγείο,
περ. 530-430 π.Χ.).
 
Όταν ο Αγάθωνας αρνήθηκε να
βοηθήσει τον Ευριπίδη, ο οργισμέ-
νος γέρος φωνάζει: «Κι εσύ, εσύ
κατάπυγον. Είσαι ευρύπρωκτος,
όχι μόνο στα λόγια, αλλά και στα
πάθη
» (στ. 200 κ.ε.). Αμέσως
παρακάτω, όταν ο Αγάθωνας εξη-
γεί, ότι δεν μπορεί να πάει μεταμ-
φιεσμένος (όπως θέλει ο Ευριπί-
δης) στη συγκέντρωση των γυναι-
κών, γιατί θα υποψιαστούν, ότι
προσπαθεί να κάνει έρωτα μαζί
τους στα κρυφά, ο γέρος τον
χλευάζει: «Τι “να κάνεις έρωτα
στα κρυφά”; Μάλλον, ότι προσπα-
θείς να πηδηχτείς!
» (στ. 206).

Ο Παυσανίας παρουσιάζεται από
τον Πλάτωνα («Πρωταγόρας»,
315d-e) ως εραστής του Αγάθωνα,

όταν ο τελευταίος ήταν περίπου
στα δεκαοκτώ του και εραστής του ακόμα, περισσότερο από δώδεκα χρόνια αργότερα, όταν ο Αγάθωνας ήταν ήδη αναγνωρισμένος δραματουργός («Συμπόσιο», 193b). Όταν ο Αγάθωνας μετανάστευσε στη Μακεδονία, ο Παυσανίας φαίνεται, ότι τον ακολούθησε εκεί.

Έχει επομένως ισχυρούς προσωπικούς λόγους να θεωρεί τους εραστές, που μετατρέπουν τον έρωτά τους σε μόνιμη σχέση, ανώτερους από τους εραστές, που το ενδιαφέρον τους για τον ερώμενο είναι περισσότερο παροδικό, και να θεωρεί τη μονιμότητα δικαίωση της αρχικής ομοφυλοφιλικής σχέσης.
 
 

Πλούταρχος:
Μέγας θεωρητικός του ομοφυλοφιλικού έρωτα
Ο Πλούταρχος εγκωμιάζει όλους τους αρχαίους
ομοφυλόφιλους, κατηγορεί τον Όμηρο για ανέ-
ραστο, επειδή δεν παρουσιάζει τους ήρωές του
σαν ομοφυλοφιλικά ζευγάρια, ενώ επαινεί τον
ιερό λόχο των θηβαίων, που ήταν συγκροτημένος
σε ομοφυλοφιλικά ζευγάρια. Υποστηρίζει, ότι έτσι
οι άνθρωποι πολεμούν γενναιότερα κι έτσι πρέπει
να οργανώνονται όλα τα στρατεύματα.

Στην πραγματεία του «Ερωτικός» υποστηρίζει, ότι
ο κατά φύση έρωτας δεν είναι τίποτε κι ότι εκείνο,
που είναι το σπουδαίο, το ευγενές και το υψηλό,
είναι ο ομοφυλοφιλικός έρωτας.


Παραθέτουμε ορισμένα χαρακτηριστικά του αποσπά-
σματα: 

    

 
Άνδρας
πολιορκεί
ερωτικά νεαρό
με επιβλητική
διάπλαση.
(Ρώμη, Βατικανό).
 
 
«Θα ξέρεις φαντάζομαι την περίφημη φράση ενός παντρεμένου σε ένα τραγικό ποιητή, που λέει στη γυναίκα του: ″Με μισείς; Δεν με νοιάζει καθόλου, γιατί θα επωφεληθώ τελικά από την ατίμωσή μου!“. Αυτός ο άντρας λοιπόν, που υπομένει γυναίκα μοχθηρή και άστοργη, όχι για χάρη του κέρδους, αλλά επειδή την ποθεί και θέλει τη συνεύρεση μαζί της, δεν είναι περισσότερο ερωτευμένος από τον σύζυγο της τραγωδίας. Ίδιος ήταν κι ο ρήτορας Στρατοκλής, που τον έκανε ρεζίλι ο κωμικός Φιλιππίδης με τη φράση: ″Σου γυρνάει εκείνη το κεφάλι κι ίσα που προλαβαίνεις να χαϊδέψεις τα μαλλιά της.

»Ε, αν κι αυτό το πάθος πρέπει να το ονομάσουμε Έρωτα, τουλάχιστον ας το πούμε θηλυκό και νόθο έρωτα, όπως τον κάνουν στον γυναικωνίτη στους Κυνόσαργες...

»Ο μοναδικός γνήσιος έρωτας είναι ο έρωτας μεταξύ των αγοριών, αφού, όπως είπε ο Ανακρέων, ″δεν κρύβει μέσα του τη φλόγα του πόθου, όπως ο έρωτας για την κοπέλα, ούτε και παστώνεται στ’ αρώματα και στα μυρωδικά για την ώρα της συνεύρεσης“, αλλά είναι λιτός στην εμφάνιση και χωρίς νάζια και καμώματα. Θα τον δεις στις φιλοσοφικές σχολές ή στα γυμναστήρια και στις παλαίστρες να αναζητεί νεαρούς...

»Αλλά ο άλλος έρωτας, ο ηδυπαθής, που κατοικεί μεσ’ στους υγρούς κόλπους των γυναικών και στα κρεβάτια τους, που πάντα επιδιώκει την τρυφηλότητα και τις ηδονές, που δεν ταιριάζουν σ’ έναν άντρα, γιατί δεν διαθέτουν το στοιχείο της φιλίας και τον ενθουσιασμό, αυτός ο έρωτας πρέπει να απορρίπτεται, όπως τον απέρριψε κι ο Σόλων. Εκείνος απαγόρευσε στους δούλους να κάνουν έρωτα με αγόρια, τους απαγόρευσε ακόμα να αλείφουν το σώμα τους με έλαια, αλλά δεν τους απαγόρευσε τη συνουσία με γυναίκες...

»Δεν είναι ωραίο, ούτε σωστό να έχει κανείς ερωτικές σχέσεις με νεαρούς δούλους, αφού ένας τέτοιος έρωτας δεν διαφέρει καθόλου από τη συνουσία με γυναίκα.
 
 

 




«Τον γυναικείον έρωταν
άξιον καταβάλλειν,
ως και Σόλων κατέβαλεν».

«Έστε παιδοφιλήσει μηρών
ιμείρων και γλυκερού στόματος».
Πλούταρχου, «Ερωτικός».

Σόλων. Λυρικός ποιητής,
περίφημος νομοθέτης των Αθηνών
του 7ου-6ου αιώνα,
ένας από τους επτά σοφούς
της αρχαίας Ελλάδας.

Στους «Παράλληλους βίους»
ο Πλούταρχος τον συγκρίνει
με τον ρωμαίο Ποπλικόλα.
Ο Σόλων πλειοδοτεί στην ανωτε-
ρότητα του έρωτα προς «άρρενας
παίδας». Απαγορεύει αυτή τη
σχέση στους δούλους,
ενώ επιτρέπει τον έρωτά τους
με γυναίκες.
 
 
 

»...Μα τον Δία, χαίρομαι πολύ, που ανέφερες τον Σόλωνα σαν παράδειγμα ερωτευμένου ανδρός.

Αγαπά τ’ αγόρια στο άνθος της νιότης τους,
με τους ωραίους μηρούς και το γλυκό το στόμα.


»Εκτός από τον Σόλωνα, κι ο Αισχύλος έγραψε:

Μονάχα περιφρόνια είχες για τους ωραίους μηρούς σου,
αυτό ήταν το τίμημα των τόσων φιλιών μου, αχάριστε;

 
 

 










«Σέβας μηρών ου κατηδέσω,
ω δισχάριστε των πυκνών
φιλημάτων».

Ο μεγάλος τραγικός ποιητής
Αισχύλος σε μια από τις
τραγωδίες του,
τους «Μυρμιδόνες», από την
οποία έχουν σωθεί μόνον
αποσπασματικοί στίχοι
(Nauk, 125), φαίνεται,
ότι εξυμνεί
τον «προς άρρενας» έρωτα.

 
 
 

»...Αν, λοιπόν, Πρωτογένη, αποσκοπούμε στην ανεύρεση της αλήθειας, το πάθος που νιώθει κανείς για τα αγόρια ή για τις γυναίκες είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα, είναι έρωτας... Επειδή έβγαζαν τα ρούχα τους κι απογυμνώνονταν οι νέοι, αυτός τρύπωνε στα γυμναστήρια. Στην αρχή τους χάιδευε και τους αγκάλιαζε κι ύστερα σιγά σιγά έβγαζε φτερά στην παλαίστρα, γινόταν ασυγκράτητος, λοιδορούσε και προπηλάκιζε τον γαμήλιο έρωτα, ο οποίος είναι ο συνεργός της αθανασίας του ανθρώπινου γένους κι όταν αυτό πάει να σβήσει, αυτός (ο γαμήλιος έρωτας) το ″αναζωπυρώνει” ξανά δια μέσου των γεννήσεων.

»...Χρειάζεται κάποιο πρόσχημα για να πλησιάσει τους ωραίους νέους και γι’ αυτό και προφασίζεται φιλία και αρετή (πρόφασις ουν φιλία και αρετή). Σκεπάζεται με τη σκόνη της παλαίστρας, κάνει ψυχρό λουτρό, ανασηκώνει τα φρύδια και παριστάνει τον φιλόσοφο και τον νομοταγή. Όμως, όταν πέφτει η νύχτα κι όλα ησυχάζουν, γλυκές είναι οι οπώρες, όταν λείπει ο φύλακας». (Πλούταρχος, «Ερωτικός», έκδ. «Ενάλιος», Αθήνα, σελ. 26-37).

 


Άνδρας και νέος
τυλιγμένοι στον ίδιο χιτώνα.
Πιθανόν πρόθεση του καλλιτέχνη
είναι να εννοήσουμε,
ότι έρχονται σε σεξουαλική επαφή.
(Αττικό μελανόμορφο αγγείο,
6ος αι. π.Χ., Μπολόνια).
 
Στη συνέχεια, ο Πλούταρχος παρα-
θέτει αρκετά παραδείγματα, όπου
η σχέση εραστή και ερώμενου στον
πόλεμο θα υπαγορεύσει ηρωική
στάση μέσα στη φωτιά της μάχης,
για να μην αισθανθεί ντροπή, χαρα-
κτηρισθεί δειλός και «πέσει στα μά-
τια» του εραστή του ο μαχόμενος.

Έτσι, τα παιδιά της Νιόβης (από τη
μυθολογία) την ώρα, που πεθαίνουν
στη μάχη, εύχονται να είχαν τη βοή-
θεια των εραστών τους, ο θεσσαλός
Κλεόμαχος στον πόλεμο εμπνέεται
για την ορμητική επέλαση εναντίον
των εχθρών από την παρουσία του
ερώμενου και σκοτώνεται στη μάχη
κ.λπ.:

«Ένας άνδρας πλημμυρισμένος από
έρωτα έχει την ανάγκη του Άρη πο-
λεμώντας ενάντια στους εχθρούς,

αλλά έχει μαζί του μόνιμα δικό του
θεό, ″έτοιμος να διαβεί φωτιά και
θάλασσα και ανεμοθύελλες“ για χάρη του αγαπημένου του, όπου κι αν του το ζητήσει. Όταν, για παράδειγμα, τα παιδιά της Νιόβης, σε δράμα του Σοφοκλή, χτυπιόνταν και πέθαιναν, ένας απ’ αυτούς δεν καλεί κανέναν άλλο βοηθό και σύμμαχο, αλλά τον εραστή του...

»Παρακαλούσαν λοιπόν οι σύμμαχοι τον Κλεόμαχο, άνδρα πραγματικά γενναιόψυχο, να ριχθεί πρώτος εναντίον των ιππέων. Αυτός ρώτησε τον αγαπημένο του, που ήταν μαζί του,αν θέλει να παρακολουθήσει τη μάχη. Όταν ο νεαρός είπε το ναι και τον ασπάστηκε και του φόρεσε το κράνος, οπλισμένος με περηφάνια ο Κλεόμαχος και παίρνοντας μαζί του τους πιο γενναίους ιππείς των θεσσαλών, εξόρμησε λαμπρός και επιτέθηκε με ορμή εναντίον των εχθρών, ώστε να διαλύσει και να τρέψει σε φυγή το ιππικό τους. Ύστερα από τη νίκη στο ιππικό, επειδή τράπηκε σε φυγή και το πεζικό, οι χαλκιδείς κατήγαγαν περιφανή νίκη.

»Έτυχε  όμως, να σκοτωθεί ο Κλεόμαχος. Οι χαλκιδείς δείχνουν τον τάφο του στην αγορά, πάνω στον οποίο υπάρχει η μεγάλη επιτύμβια στήλη. Και την παιδεραστία, που πριν τη θεωρούσαν ψεγάδι, τότε την παραδέχτηκαν και την εκτίμησαν περισσότερο απ’ όλους τους άλλους.

»Ο Αριστοτέλης διασώζει, ότι ο Κλεόμαχος πέθανε διαφορετικά μετά τη νίκη του εναντίον των ερετριέων. Αυτός, που λατρεύτηκε από τον ερωμένο του ήταν από τους χαλκιδείς της Θράκης, που είχε σταλεί με άλλους βοηθός στους χαλκιδείς της (μητρόπολης) Εύβοιας. Γι’ αυτό τραγουδιέται στη Χαλκίδα:

Παιδιά χαριτωμένα, γόνοι λαμπρών γονέων,
μην αρνείσθε τα κάλλη σας στη συντροφιά γενναίων,
γιατί μαζί με την ανδρεία κι ο έρωτας, που λύνει πόδια
φωλιάζει και ανθοφορεί στις πόλεις της Χαλκίδας.


»Άντωνα έλεγαν τον εραστή και τον ερωμένο του Φίλιστο. όπως έγραψε και ο ποιητής Διονύσιος στα "Αίτιά" του.

»Σε σας πάλι, Πεμπτίδη, τους θηβαίους δε δώριζε πανοπλία ο εραστής στον ερώμενο, όταν πολιτογραφούνταν στους καταλόγους των ανδρών; Ένας ερωτικός άνδρας έκανε αλλαγές στο στρατό, ο Παμμένης, κατηγορώντας τον Όμηρο ως ανέραστο, γιατί έβαζε λόχους τους αχαιούς, σύμφωνα με τις φυλές τους και τα  γένη και δεν τοποθετούσε τον ερώμενο δίπλα στον εραστή... γιατί ο μόνος αήττητος από τους στρατηγούς ήταν ο έρωτας.

»Γιατί, ακόμα και ομόφυλους και φίλους και, μα το Δία, και γονείς και παιδιά τα απαρνούνται κάποτε κάποιοι, όμως σε ενθουσιώδη εραστή και ερώμενο κανείς αντίθετος δε μπήκε ποτέ ως τώρα ανάμεσά τους, ούτε τους διεμβόλισε. Μερικές φορές, χωρίς μάλιστα να είναι ανάγκη, το φέρνει η ώρα να δείξουν το ριψοκίνδυνο του χαρακτήρα τους και το ότι δε λογαριάζουν την ίδια τους τη ζωή. Παράδειγμα ο Θήρωνας ο θεσσαλός, που έβαλε το αριστερό του χέρι στον τοίχο και αφού έσυρε το μαχαίρι του, έκοψε τον αντίχειρά του, προκαλώντας τον αντεραστή του (να κάνει το ίδιο) και κάποιος άλλος, που έπεσε στη μάχη μπρούμυτα, την ώρα, που ο εχθρός ήταν να τον αποτελειώσει, τον παρακάλεσε να περιμένει λίγο, για να μην τον δει ο αγαπημένος του να έχει χτυπηθεί πισώπλατα (σημ. σημάδι δειλίας).

»Δεν είναι λοιπόν, μόνο τα πιο μαχητικά από τα έθνη πάρα πολύ ερωτικά, οι βοιωτοί, οι λακεδαιμόνιοι και οι κρήτες (σημ. αυτοί οι λαοί ήταν μαχητικότατοι με περισσότερη κλίση στην παιδεραστία), αλλά και από τους παλιότερους ο Μελέαγρος, ο Αχιλλέας, ο Αριστομένης, ο Κίμωνας, ο Επαμεινώνδας, γιατί αυτός είχε ερώμενους τον Ασώπιχο και τον Καφισόδωρο, που σκοτώθηκε μαζί του στη Μαντίνεια και θάφτηκε πλάι του...
  
»Ακόμη, τους άλλους έρωτες του Ηρα-
κλή θα ήταν πολύ δύσκολο να τους
αναφέρει  κανείς, λόγω του μεγάλου
πλήθους. Μάλιστα, επειδή πιστεύουν,
ότι ο Ιόλαος ήταν ο αγαπημένος του,
μέχρι και τώρα οι εραστές τον σέ-
βονται και τον τιμούν ζητώντας και
παίρνοντας πάνω στον τάφο του από
τους ερώμενους ένορκες διαβεβαιώ-
σεις και εγγυήσεις αφοσίωσής τους
προς αυτούς. Αναφέρεται ακόμη, ότι
ως γιατρός που ήταν, έσωσε και την
απελπισμένη Άλκηστη κάνοντας χάρη
στον Άδμητο, που αγαπούσε βέβαια τη
γυναίκα του, αλλά ήταν ταυτόχρονα
και ο ερώμενος του Ηρακλή. Και για
τον Απόλλωνα λέει η παράδοση, ότι
επειδή αγαπούσε “τον Άδμητο συντρό-
φευε τις πιο πολλές του μέρες”...


»Καλά τα λένε και με κάποια θεϊκή
παρέμβαση κάποιοι αγγίζουν την αλή-
θεια υποστηρίζοντας, ότι για τους ερω-
τευμένους υπάρχει ακόμα και έξοδος
από τον Άδη στο φως, μόνο που δεν
ξέρουν από πού και πώς, γιατί έχασαν
το δρόμο, που πρώτος από τους αν-
θρώπους μέσω της φιλοσοφίας ανακά-
λυψε ο Πλάτωνας...


»Ο έρωτας κάνει τον άνθρωπο συνετό,
ακόμη κι αν στο παρελθόν ήταν αδιά-
φορος και ανδρείο κάνει τον δειλό,
όπως προείπαμε, με τον ίδιο τρόπο, που
αυτοί, που επεξεργάζονται τα ξύλα στη
φωτιά (οι καρβουνιάρηδες), από μαλακά
τα κάνουν πολύ σκληρά. Ακόμη, κάθε

 
Ζέφυρος και Υάκινθος
σε τρυφερό στιγμιότυπο.
(Ερυθρόμορφο αγγείο, Ταρκινία,
περ. 480 π.Χ., Μουσείο Καλών
Τεχνών, Βοστώνη).

Είναι ατέλειωτοι οι έρωτες
των επωνύμων της Ιστορίας
και της Μυθολογίας.
Ο Υάκινθος, σύμφωνα με τη μυθο-
λογία, ήταν ένας ωραιότατος νέος
από τις Αμύκλες (πόλη κοντά
στη Σπάρτη), που τον αγαπούσε
ο θεός Απόλλων.
Ο Βορράς και ο Ζέφυρος
αγαπούσαν επίσης τον Υάκινθο
και ζηλοτυπώντας με τον Απόλ-
λωνα φύσηξαν το δίσκο τού θεού,
που σκότωσε έτσι ακούσια
τον αγαπημένο του.
Προς τιμή του Υάκινθου
οι λάκωνες τελούσαν
σχετική γιορτή, τα Υακίνθια. 

εραστής γίνεται γενναιόδωρος και απλός και μεγαλόφρονας, ακόμη κι αν νωρίτερα ήταν μικρόψυχος περνώντας από τη βάσανο του καμινιού τη μεμψιμοιρία και τη φιλαργυρία του, όπως το σίδερο μέσα στη φωτιά. Ώστε, χαίρονται να δίνουν δώρα στους ερώμενους, όπως αναντίρρητα χαίρονται. όταν οι ίδιοι δέχονται δώρα από άλλους.
 
 

 














Ο μεθυσμένος
Αλκιβιάδης
διακόπτει
το συμπόσιο.
(Πιέτρο Τέστα,
1648).

   
Παράδειγμα της ψυχικής διάθεσης του εραστή να δίνει και να θεωρεί κάθε δικό του
ό,τι ανήκει και στον ερώμενο είναι η αντιμετώπιση
του  Αλκιβιάδη από τον εραστή του Άνυτο, το διώκτη του Σωκράτη.
Εισέβαλε σε ένα συμπόσιο, που παρέθετε ο Άνυτος σε φιλοξενούμενούς του
και αφαίρεσε προς κατάπληξη όλων τα μισά σερβίτσια.
Ο Άνυτος το θεώρησε αυτό παραχώρηση εκ μέρους του Αλκιβιάδη, επειδή δεν τα πήρε όλα.

 
  
 

»Γνωρίζετε ασφαλώς, ότι στον Άνυτο του Ανθεμίωνα, που ήταν εραστής του Αλκιβιάδη, αλλά που φιλοξενούσε στο σπίτι του με λαμπρότητα και τιμές κάποιους φίλους, όρμησε μέσα στο συμπόσιο ο Αλκιβιάδης και, αφού πήρε τα μισά περίπου από τα ποτήρια, έφυγε. Κι όταν οι ξένοι από αγανάκτηση είπαν ”αυτό το μειράκιο σου συμπεριφέρθηκε υβριστικά και αλαζονικά“, ο Άνυτος είπε: ”Ναι, αλλά φιλάνθρωπα! Αυτός ήταν σε θέση να τα πάρει όλα, αλλά άφησε και αρκετά για μένα“
». (Πλούταρχου: «Ερωτικός», έκδ. «Ζήτρος», σελ. 133-147).

 



Βιβλιογραφία:

• K. J. Dover: «Η ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα», έκδ. «Π. Χιωτέλλη», Αθήνα, 1990.
• Sophie Royer, Catherine Salles, Franҫois Trassard: «Η ζωή στην Ελλάδα την εποχή του Περικλή», έκδ. «Πατάκη», Αθήνα, 2005.
• Carola Reinsberg: «Γάμος, εταίρες και παιδεραστία στην αρχαία Ελλάδα», έκδ. «Παπαδήμα», Αθήνα, 1993.
• Catherine Salles: «Η άλλη όψη της αρχαιότητας. Ο υπόκοσμος», έκδ. «Παπαδήμα», Αθήνα, 2005.
• Violaine Vanoyeke: «Η πορνεία στην Ελλάδα και στη Ρώμη», έκδ. «Παπαδήμα», Αθήνα, 2006.
• Robert Flacelière: «Ο δημόσιος και ιδιωτικός βίος των αρχαίων ελλήνων», έκδ. «Παπαδήμα», Αθήνα, 1993.
• Robert Flacelière: «Ο έρωτας στην αρχαία Ελλάδα», έκδ. «Παπαδήμα», Αθήνα, 2009.
• Κωνσταντίνου Σιαμάκη: «Οι έκφυλοι», Θεσσαλονίκη, 1991.
• Πάνου Ειρήνη: «Έρωτας, γάμος, μοιχεία και διαζύγιο στην Αθήνα και στην Σπάρτη την περίοδο ακμής», πτυχιακή εργασία, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Τμήμα Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών Αγαθών, Καλαμάτα, 2012.
• Αδώνιδος Γεωργιάδη: «Ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα. Ο μύθος καταρρέει», έκδ. «Γεωργιάδης», Αθήνα, 2002.
• «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικό Ηλίου», έκδ. «Ήλιος», Αθήνα.



Διαβάστε ακόμα:

Greek love (Ο ευρύς κοινωνικός θεσμός της παιδεραστίας την κλασική εποχή)



Σημείωση:

Το παραπάνω άρθρο αποτελεί μέρος
του Αφιερώματος της «Ελεύθερης Έρευνας»:
Παιδεραστία και ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα.

Το Αφιέρωμα συνεχίζεται...




 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Bielidopoulos έγραψε...
http://en.wikipedia.org/wiki/Athenian_pederasty
06.11.2014, 17:55:39





Ανώνυμος 30032 έγραψε...
Αφαιρέθηκε υβριστικό σχόλιο.
06.11.2014, 18:04:05





Bielidopoulos έγραψε...
~
Και μια λεπτομέρεια για την αρχαία Αθήνα:
Spartan women rarely married before the age of 20, and unlike Athenian women who wore heavy, concealing clothes and were rarely seen outside the house, Spartan women wore short dresses and went where they pleased.
It has been convincingly argued, based on records and laws from the various Greek states, that contrary to the popular scholarly notion that Sparta was unusual among the ancient Greek states, in fact it was Athens that was unusual in its low status for women. One possible reason for this is that the creation of the democratic system in Athens, which favored free-born adult males, led to an obsession among the Athenian citizenry with restricting wives' activities outside the home, so that they might not mingle with foreigners and slaves. The ancient Athenians feared the possibility of adultery on the part of women, since it could lead to uncertainty about the paternity of children, and according to law, if paternity could not be established, then the child could not be a citizen. Thus we see that the Athenian patriarchal system was not a natural facet of early Greek society but rather the result of ideologies which arose at a relatively late period in their history.
http://en.wikipedia.org/wiki/Women_in_Greece#Women_in_Ancient_Greece

I.Bielidopoulos
06.11.2014, 18:07:12





Ανώνυμος 30036 έγραψε...
Πουθενά δεν διάβασα τη χαρακτηριστική λέξη ''αρσενοκοίτης''
που συμφωνα με το πνεύμα του γράφοντος δηλώνει τη σεξουαλική πράξη μεταξύ αρσενικών.
Επίσης, τόσοι αλλοεθνείς πέρασαν από τις αρχαίες πόλεις. Κανείς δεν κατέγραψε ότι όλοι πηδιώντουσαν με όλους; Κανενός Ρωμαίου ο γιος π.χ, δεν πηδήχτηκε από ντόπιους στον Ελλαδικό χώρο και το συμβάν να καταγραφεί;
Γιάννη Λάζαρη γράφεις ηλιθιότητες. Εσύ στη ζωή σου ποτέ δε θα πρέπει να χά'ι'δεψες ή φίλησες ή αγάπησες άλλο ον παρά μόνο γυναίκα και σίγουρα και τον εαυτό σου. Διαφορετικά θα σε αποκαλέσει άνετα κάποιος παιδεραστή, ομοφυλόφιλο και κτηνοβάτη.
Πφφ.. πορομένε. Σου είναι αφόρητο οτιδηποτε Ελληνικό.

Γ.Κ
06.11.2014, 20:50:42





Ανώνυμος 30037 έγραψε...
Η Δέσμια Έρευνα αφαιρεί υβριστικό σχόλιο και τα άρθρα του Γιάννη Λάζαρη τα επιτρέπει!!!
Χα χα χα χα...
Γ.Κ
06.11.2014, 23:01:03





Ανώνυμος 30042 έγραψε...
Ε, αμα οι αρχαιοι Ελληνες, οι δημιουργοι του δυτικου πολιτισμου, ηταν ομοφυλοφιλοι, μαγκια τους! Και τι σε καιει, Γιαννη Λαζαρη, αν ηταν ομοφυλοφιλοι; Θεωρεις οτι η ομοφυλοφιλια ειναι κακο πραγμα; Η συγχρονη επιστημη δεν το θεωρει κατι κακο. Εισαι μηπως ρατσιστης με τους ομοφυλοφιλους; Δεν θα κατσω να ασχοληθω με το αν το αρθρο ειναι σωστο ή οχι, απλως διαβλεπω μια εντονη ομοφυλο-φοβια. Και στη νεοτερη εποχη υπηρξαν σπουδαιοι ανθρωποι που ηταν καλλιτεχνες ηθοποιοι ή και επιστημονες που ηταν ομοφυλοφιλοι. Δεν βλεπω ομως να τους παρουσιαζεις. Σκοπος σου ειναι να αποδομησεις ο, τι ειναι ελληνικο. Ξεκινησες με τη ρωμιοσυνη και κατεληξες στην αρχαια Ελλαδα!
07.11.2014, 00:11:08





Ανώνυμος 30043 έγραψε...
Ελπίζω σύντομα στο ενδελεχές αφιέρωμα ο Γιάννης Λάζαρης να παραθέσει στοιχεία για τούς αρχαιοέλληνες βιαστές. Δεν τίθεται από το άρθρο κάποιο θέμα αντιπάθειας πρός την ομοφυλοφιλία, η οποία υπήρχε και θα υπάρχει. Η παιδεραστία όταν γίνεται προσπάθεια να εξομοιωθεί με την ομοφιλοφιλία είναι θρησκευτικός ταλιμπανισμός. Ίσως το σημαντικότερο είναι όχι ότι ήταν ομοφιλόφιλοι, αλλά ότι ήταν απολίτιστοι.
Είθισται στον κάθε χώρο να προβάλλονται "αξιόλογοι" άνθρωποι. Το πλέον σημαντικό είναι η εξύμνηση τής κακουργίας τών αρχαίων Ελλήνων πράγμα το οποίο έκανε από την ίδρυσή του το Ελληνικό κρατίδιο βλ Σούτσος, Τερτσέτης και άλλα αξιόλογα κατά το σύστημα ανθρωπάκια.
Προβληματισμός επέρχεται αφού γίνεται συχνή αναφορά ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι κάτι κακό και παράλληλα γίνεται προσπάθεια να εμφανισθούν ως "άντρες" οι αρχαίοι. Είναι προφανές κατά την εκτίμησηή μου, ότι ο αρθρογράφος δεν τα έχει με τους ομοφυλόφιλους, αλλά με τους απολίτιστους αρχαίους.
Φυσικά ότι είναι Ελληνικό είναι ή συνδέεται με κάτι σκατένιο και μου διαφεύγει τυχόν εξαίρεση.
Πάργαλης
07.11.2014, 01:59:18





Ανώνυμος 30044 έγραψε...
ΣΧΟΛΙΟ ΠΕΡΙ ΑΘΗΝΩΝ Η Φύση άν καί ανώτερη όλων, έχει αστοχίες. Ανολοκλήρωτες κυήσεις, τερατογεννήσεις, μαζικές καταστροφές ειδών. ( Η εξαφάνιση τών Δεινοσαύρων πιθανόν νά οφείλεται σέ Υπερηφαίστεια καί όχι σέ Μετεωρίτη). Όντως υπήρχαν Περήφανοι γιά τίς ορμές των Ομοφυλόφιλοι καί Παιδεραστές, αλλά ήταν αισχρή μειοψηφία. Έχουμε όμως μόνο αυτών τίς θέσεις Γιατί? Επειδή οι πηγές πού διαθέτουμε γιά τήν Αρχαία Ελλάδα είναι ελάχιστες, επιλεγμένες καί καταγεγραμμένες από μοναχούς πιστούς υπηκόους τής Ρωμαικής Αυτοκρατορίας καί ακόλουθους τού ανύμφευτου καί ανέραστου Γιόσουαχ Εμμανουέλ τού Γιοζίπ καί τής Μυργιάμμ. Αυτοί ήταν έμπρακτα αρνητές τού Έρωτα μεταξύ τών 2 Φύλων, καί πάνω απ' όλα Μισογύνηδες. Γι αυτό διέσωσαν τά κείμενα τού Πλάτωνα ό οποίος ήταν Ομοφυλόφιλος καί Μισογύνης. Επίσης τήν ιστορία τής ζωής τού Παιδεραστού Σωκράτη, μιάς καί αυτός αρνιόταν τό κατ΄αυτούς διαβολικό πολίτευμα τής Δημοκρατίας, καί μισούσε τούς Έλληνες Θεούς.. Άν παρατηρήσετε τά ανωτέρω κείμενα, όλα αναφέρονται σέ πλούσιους ενήλικες καί σέ φτωχούς νέους πού εκπορνέύονταν. Όμως οι κωμικοί ποιητές ώς εκπρόσωποι καί ταυτόχρονα εκφραστές μέ υψηλότατη αισθητική τής εποχής των καί τής νοοτροπίας τού μέσου Αθηναίου Πολίτη σπάγανε πλάκα μαζί τους, τούς είχαν μονίμως στό στόχαστρο καί επιβραβευόντουσαν από τό Δήμο γι΄αυτό. Όπως στήν εποχή μας τούς πέταγε ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΚΑ η Μαλβίνα Κάραλη καί επιβραβευόταν μέ τίς υψηλότερες τηλεθεάσεις.Καί σήμερα είναι πασίγνωστο ότι ανάμεσα στά υψηλά οικονομικά στρώματα (Έντονα Χριστιανικής Πίστης), καί στά παρακμιακά Ιδεολογήματα (Μαρξισμός, Διεθνισμός, Κιμπούτζ, Κολλεκτίβες) τπάρχει εντονότατο τό φαινόμενο τής θηλυπρέπειας καί τής ομοφυλοφιλίας γι' αυτό άλλωστε καί επιδιώκουν τήν σύναψη γάμων. Ακριβώς όπως τότε καί σήμερα Πλούσιοι Έκφυλοι καί παράξενοι αποτυχημένοι αμπελοφιλοσοφούντες. Ο Σωκράτης πχ, ήταν πασίγνωστο ότι ήταν άφραγκος τεμπέλης καί μεθύστακας πού τού έφταιγε η κοινωνία καί τό σύστημα. Εν κατακλείδι η ομοφυλοφιλία καί η παιδεραστία ήταν περιθωριακό φαινόμενο στήν Αρχαία Αθήνα, πού φωτίστηκε έντονα από τούς Χριστιανούς, γιατί έτσι τούς βόλευε.
07.11.2014, 04:27:54





Bielidopoulos έγραψε...
~
Στο σύνδεσμο που παρέθεσα στο πρώτο μου σχόλιο (http://en.wikipedia.org/wiki/Athenian_pederasty) αναφέρονται ενδιαφέροντα πράγματα και έχει μεταφραστεί από τον online τουριστικό οδηγό Αθηνών:
http://www.athensinfoguide.com/gr/gayboylove.htm

I.Bielidopoulos
07.11.2014, 06:03:17





Ανώνυμος 30046 έγραψε...
ΣΧΟΛΙΟ ΠΕΡΙ ΣΠΑΡΤΗΣ Όσον αφορά τήν Σπάρτη ο Νόμος ήταν άτεγκτος. Παρενόχληση ανήλικου ισούνταν μέ Θανατική Ποινή. Τό κόμμα τού Πολέμου στήν Αθήνα (πάλι ο Αλκιβιάδης) στά πλαίσια τής Δαιμονοποίησης τών Σπαρτιατών, διέσπειρε τήν συκοφαντία περί Παιδεραστίας στήν Σπάρτη. Καί όπως εμείς είμαστε σήμερα πιό θετικοί στόν βομβαρδισμό τών Τζιχανιστών αφού είναι βιαστές καί παιδεραστές, αναλόγως ο μέσος Αθηναίος θά ψήφιζε πιό εύκολα υπέρ πολεμικών ενεργειών εναντίον μίας Πόλης Παιδεραστών. Εύκολα συνάγεται τό συμπέρασμα ότι η αναφορά περί παιδεραστίας καί ομοφυλοφιλίας γινόταν διότι ο μέσος Αθηναίος ήταν εναντίον τής Ομοφυλοφιλίας καί τής Παιδεραστίας. Εξαιτίας αυτής τής επιτυχημένης προπαγανδιστικής εκστρατείας καί τής δυναμικής μιάς τέτοιας κατηγορίας (Σέ τέτοιες κατηγορίες ο φυσιολογικός άνθρωπος, άρα οι Αθηναίοι ήταν φυσιολογικοί, πρώτα καταδικάζει καί μετά ερευνά) τό πρώτο πού έλεγαν οι υποστηρικτές τού κόμματος τής Ειρήνης ήταν πώς οι Σπαρτιάτες δέν είναι ομοφυλόφιλοι καί παιδεραστές. Ξενοφώντας. Είναι γνωστό ότι η Σπάρτη κινδύνεψε πολιτειακά όταν τσακωθήκανε γιά τήν πανέμορφη μητέρα τού Δημάρατου. Στήν Σπάρτη οι καυγάδες γινόνταν γιά τίς γυναίκες καί όχι γιά τους ερωμένους. Ο δέ Αγησίλαος ήταν καταπληκτικός πατέρας καί τόν είχαν δεί νά κάνει τό αλογάκι μέ τόν γιό του καβαλλάρη. Πολύ ομοφυλοφιλικό, ε? Αντιθέτως είχε μεγάλες διαφορές μέ τόν Λύσανδρο, σέ στρατιωτικά θέματα, καί σέ θέματα οργάνωσης τής πόλης.
07.11.2014, 05:57:32





Ανώνυμος 30047 έγραψε...
Διαβάζω μπινελίκια, σχόλια για το αν ο συγγραφέας είναι παιδεραστής, ομοφοβικός ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο.
Και τι με ενδιαφέρει εμένα βρε ρωμιόπουλα τι είναι ο Λάζαρης κι ο κάθε Λάζαρης; Ας είναι ότι θέλει, όπως ότι θέλω είμαι κι εγώ.
Για την ταμπακιέρα θα μας πείτε τίποτε;
Αρβανιτότουρκοι, ανατολίτες, βλαχοαφρικανοί, που σας μπήκε, ότι κατάγεστε από τους αρχαίους έλληνες, φτιάξατε μια ψεύτικη εικόνα για την αρχαία Ελλάδα και όσο πιο παρφουμαρισμένη τη φτιάξατε, τόσο πιο όμορφα νοιώθετε εσείς.
Και τώρα που κάποιος σας την αποδομεί, σας προσγειώνει στην άσχημη αλήθεια, αντί να ψάξετε μέσα σας και να πείτε: μα τι λαλάκας ήμουν τόσα χρόνια, που πίστευα λαλακίες, πέφτετε πάνω του να τον φάτε.
Οι καλύτεροι δούλοι του συστήματος, είναι και οι καλύτεροι φρουροί του, όπως έχω διαβάσει κάπου εδώ μέσα.....
07.11.2014, 09:10:17





Ανώνυμος 30048 έγραψε...
wraios o lazaridis anapse foties gia alli mia fora opws episis kai o filos 30047 evale kapoioys sti thesi toys.
07.11.2014, 10:04:04





Ανώνυμος 30050 έγραψε...
Επιτέλους μου λύθηκε η απορία μετά από 40 χρόνια...ο αξιοσέβαστος αλλά αθυρόστομος φιλόλογός μας ,έλεγε συχνά πυκνά...κι ο Σωκράτης ο σοφός κώλο γ@μ@γε κι αυτός...και βέβαια αδυνατούσα να καταλάβω τι υπονοούσε, αφού το γαμημένο σύστημα ,μας τα παρουσίαζε όλα άγια και αγγελικά πλασμένα....
Γ.Λάζαρη... εσύ το σκοπό σου γράφε να ξεστραβώσεις τους ρωμιούς που αισθάνονται σαν αρχαιοέλληνες (ψώνια) και μη νοιάζεσαι για το καφενείο.
07.11.2014, 17:54:34





Ανώνυμος 30051 έγραψε...
Γράφετε ψεύδη, δεν σας πιστεύω!
07.11.2014, 18:42:04





Ανώνυμος 30052 έγραψε...
Ειμαι περίφανος που οι πρόγονοι μου δεν υπήρξαν τέλειοι, αλλά με πολλά ελαττώματα! Άνθρωποι ήταν. Σαν κι εμάς.
Θα κρατήσω τα καλά τους χαρακτηριστικα. Τα άσχημά τους τα αφήνω για τον τυχάρπαστο Λάζαρη και τους όμοιούς του!

«ΜΗ ΕΝΘΥΜΟΥ ΤΑ ΠΑΡΩΧΗΜΕΝΑ ΜΗΔΕ ΒΟΥΛΕΥΟΥ ΤΑ ΜΕΛΛΟΝΤΑ
ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕ ΔΕ ΗΔΕΩΣ ΤΑ ΕΞ ΑΠΡΟΟΠΤΟΥ ΕΡΧΟΜΕΝΑ»

Είμαι περίφανος που σ' αυτή τη γήινη σφαίρα γεννήθηκαν θεοί θεές, άνθρωποι κι ανθρωπάκια.
Είμαι περήφανος που σ' αυτή τη γήινη σφαίρα βρίσκεται το καλό και η έλλειψη αυτού που καλείται κακό.
Ευοί Ευάν

Γ.Κ


07.11.2014, 21:59:34





Ανώνυμος 30053 έγραψε...
Για σου ρε Γ.Κ με τα επιχειρηματα σου!!!
07.11.2014, 22:21:06





Ανώνυμος 30055 έγραψε...
Καὶ μόνο τὸ ἀποτύπωμα στὴν ἄμμο δείχνει τὸ τί βλακεῖες γράφονται σ'αὐτὴν τὴν ἱστοσελίδα.
Τί διαφορὰ ἔχετε ἀπὸ τὸ παπαδαριό; Καμμία. Περαστικά!
07.11.2014, 23:24:40





Ανώνυμος 30059 έγραψε...
Έπαιρναν ξένο κρέας στον οργανισμό τους.....
Τςςςςς
08.11.2014, 08:31:08





Ανώνυμος 30060 έγραψε...
http://eamb-ydrohoos.blogspot.gr/2013/03/gay-sxediasmos-neas-taxis.html
08.11.2014, 13:17:04





Ανώνυμος 30061 έγραψε...
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν εντοπίσει από πολύ νωρίς την επικινδυνότητα των ομοφυλοφίλων για το κοινωνικό σύνολο. Γιατί ήταν επικίνδυνοι; ...Γιατί, όπως είπαμε, διέφεραν από τους υπόλοιπους ανθρώπους και όχι μόνον στα γούστα. Ενώ για τους κοινούς ανθρώπους το να ζήσουν μια πλήρη ζωή ήταν σχετικά φτηνή υπόθεση, για τους ομοφυλόφιλους δεν ίσχυε το ίδιο. Αυτοί, για να "ζήσουν" με μια ανάλογη "πληρότητα", έπρεπε να έχουν χρήματα ...Έπρεπε να έχουν άφθονα χρήματα, για να "αγοράσουν" αυτό, το οποίο δεν πουλιέται ούτε εύκολα ούτε φτηνά και το οποίο είναι ο άνθρωπος. Άρα; Άρα, ήταν επικίνδυνοι όταν ασκούσαν εξουσία και βρίσκονταν πολύ "κοντά" στα δημόσια ταμεία. Οι Αρχαίοι Έλληνες θανάτωναν όποιον ομοφυλόφιλο απέκρυπτε την ιδιομορφία του και αναλαμβάνανε δημόσιο αξίωμα. Θεωρούσαν απολύτως δεδομένο ότι —την πρώτη στιγμή που θα μπορούσε— θα επιχειρούσε να κλέψει τα ταμεία, να προδώσει την πατρίδα ή να κάνει υπέρβαση εξουσίας, προκειμένου να απολαύσει τον "πανάκριβο" στόχο του.http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2013/03/gay-sxediasmos-neas-taxis.html
08.11.2014, 13:24:37





Ανώνυμος 30064 έγραψε...
~
Τι θυμήθηκα. Συμμαθητής μου στο δημοτικό που τον έλεγαν Πελοπίδα του είχαν κάνει την ζωή ποδήλατο. Κάθε φορά που πήδαγε να κάνει jump shot στο μπάσκετ του φώναζαν: Πελοπίδα, πήδα, πήδα!

I.Bielidopoulos
08.11.2014, 14:33:45





Bielidopoulos έγραψε...
~
Να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα, διότι ο καθένας δίνει τη δική του ερμηνεία. Αναμενόμενο αφού μας χωρίζουν χιλιετίες από την αρχαιότητα και χάσμα αντιλήψεων.

The ancient Greeks did not conceive of sexual orientation as a social identifier as modern Western societies have done. Greek society did not distinguish sexual desire or behavior by the gender of the participants, but rather by the role that each participant played in the sex act, that of active penetrator or passive penetrated. This active/passive polarization corresponded with dominant and submissive social roles: the active (penetrative) role was associated with masculinity, higher social status, and adulthood, while the passive role was associated with femininity, lower social status, and youth.

The most common form of same-sex relationships between males in Greece was "paiderastia" meaning "boy love". It was a relationship between an older male and an adolescent youth. A boy was considered a "boy" until he was able to grow a full beard. In Athens the older man was called erastes, he was to educate, protect, love, and provide a role model for his eromenos, whose reward for him lay in his beauty, youth, and promise.

Given the importance in Greek society of cultivating the masculinity of the adult male and the perceived feminizing effect of being the passive partner, relations between adult men of comparable social status were considered highly problematic, and usually associated with social stigma. This stigma, however, was reserved for only the passive partner in the relationship. According to contemporary opinion, Greek males who engaged in passive homosexuality after reaching the age of manhood - at which point they were the expected to take the reverse role in pederastic relationships and become the active and dominant member - thereby were feminized or "made a woman" of themselves. There is ample evidence in the theater of Aristophanes that derides these passive homosexuals and gives a glimpse of the type of biting social opprobrium and shame ("atimia") heaped upon them by their society.

http://en.wikipedia.org/wiki/Homosexuality_in_ancient_Greece

Αν συνυπολογίσουμε ότι αρχαία Ελλάδα και Ρώμη ήταν μιλιταριστικές κοινωνίες με πατριαρχική οργάνωση κάπου βγάζουμε άκρη.

I.Bielidopoulos
08.11.2014, 14:56:29





Bielidopoulos έγραψε...
~
Η περίπτωση Συκουτρή:
http://tvxs.gr/news/πρόσωπα/ι-συκουτρής-κατηγορήθηκε-για-αθεΐα-λόγω-ομοφυλοφιλίας-στην-αρχαία-ελλάδα
http://www.istorikathemata.com/2014/03/Symposium-of-Plato-and-the-suicide-of-Ioannis-Sykoutris-21st-September-1937.html
http://www.e-grammes.gr/article.php?id=5794
http://www.livepedia.gr/index.php/Συκουτρής_Ιωάννης
http://el.wikipedia.org/wiki/Ιωάννης_Συκουτρής
http://img02.picoodle.com/img/img02/3/11/9/f_Sykoutris44m_bf9a19c.jpg

Τον κατηγόρησαν για αθεία, ενώ ήταν γνήσιος χριστιανός και οπαδός του πλατωνικού ιδεαλισμού. Αυτός ήταν πιο πολύ χριστιανός από αυτούς που τον κατηγορούσαν για άθεο. Προφανώς δεν τους ενοχλούσε η θρησκεία του, αλλά η ιδέα της ομοφυλοφιλίας τους δημιουργούσε ενοχλητικές ενοχές διότι είχαν λερωμένη την φωλιά τους (κλείσιμο ματιού). Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Ενδεικτικό των πιστεύω του εξάλλου ήταν η ομιλία του στο Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων (1932):
http://invenio.lib.auth.gr/record/68148/

I.Bielidopoulos
09.11.2014, 17:56:55





Ανώνυμος 30082 έγραψε...
Αφαιρέθηκε υβριστικό σχόλιο.
10.11.2014, 01:19:19





Ανώνυμος 30084 έγραψε...
Ήθελα να ήξερε τί πέρνεις ????? Παιδεραστής είχε άλλη έννοια τότε ,μην κοροϊδεύετε τον κόσμο ....!!!!Αφου γράφεις ότι ήταν όλοι ομοφυλόφιλοι ,τους νόμους κατά της ομοφυλοφιλίας γιατί τους έίχαν ????? ( ρητορική η ερώτηση ...)
10.11.2014, 16:06:03





Ανώνυμος 30085 έγραψε...
Άμα βρεις τέτοιους νόμους παραπάνω πες τους μου κι εμένα please
10.11.2014, 17:01:18





Ανώνυμος 30089 έγραψε...
Αισχίνη, Κατά Τιμάρχου:

12. Νόμοι [Οἱ δὲ τῶν παίδων διδάσκαλοι ἀνοιγέτωσαν μὲν τὰ διδασκαλεῖα μὴ πρότερον ἡλίου ἀνιόντος, κλειέτωσαν δὲ πρὸ ἡλίου δύνοντος. καὶ μὴ ἐξέστω τοῖς ὑπὲρ τὴν τῶν παίδων ἡλικίαν οὖσιν εἰσιέναι τῶν παίδων ἔνδον ὄντων, ἐὰν μὴ υἱὸς διδασκάλου ἢ ἀδελφὸς ἢ θυγατρὸς ἀνήρ· ἐὰν δέ τις παρὰ ταῦτ᾽ εἰσίῃ, θανάτῳ ζημιούσθω. καὶ οἱ γυμνασιάρχαι τοῖς Ἑρμαίοις μὴ εἄτωσαν συγκαθιέναι μηδένα τῶν ἐν ἡλικίᾳ τρόπῳ μηδενί· ἐὰν δὲ ἐπιτρέπῃ καὶ μὴ ἐξείργῃ τοῦ γυμνασίου, ἔνοχος ἔστω ὁ γυμνασιάρχης τῷ τῆς ἐλευθέρων φθορᾶς νόμῳ. οἱ δὲ χορηγοὶ οἱ καθιστάμενοι ὑπὸ τοῦ δήμου ἔστωσαν τὴν ἡλικίαν ὑπὲρ τετταράκοντα ἔτη.]

16. Νόμος [Ἄν τις Ἀθηναίων ἐλεύθερον παῖδα ὑβρίσῃ, γραφέσθω ὁ κύριος τοῦ παιδὸς πρὸς τοὺς θεσμοθέτας, τίμημα ἐπιγραψάμενος. οὗ δ᾽ ἂν τὸ δικαστήριον καταψηφίσηται, παραδοθεὶς τοῖς ἕνδεκα τεθνάτω αὐθημερόν. ἐὰν δὲ εἰς ἀργύριον καταψηφισθῇ, ἀποτεισάτω ἐν ἕνδεκα ἡμέραις μετὰ τὴν δίκην, ἐὰν μὴ παραχρῆμα δύνηται ἀποτίνειν· ἕως δὲ τοῦ ἀποτεῖσαι εἱρχθήτω. ἔνοχοι δὲ ἔστασαν ταῖσδε ταῖς αἰτίαις καὶ οἱ εἰς τὰ οἰκετικὰ σώματα ἐξαμαρτάνοντες.]

21. Νόμος [Ἐάν τις Ἀθηναῖος ἑταιρήσῃ, μὴ ἐξέστω αὐτῷ τῶν ἐννέα ἀρχόντων γενέσθαι, μηδ᾽ ἱερωσύνην ἱερώσασθαι, μηδὲ συνδικῆσαι τῷ δήμῳ, μηδὲ ἀρχὴν ἀρχέτω μηδεμίαν, μήτε ἔνδημον μήτε ὑπερόριον, μήτε κληρωτὴν μήτε χειροτονητήν, μηδ᾽ ἐπὶ κηρυκείαν ἀποστελλέσθω, μηδὲ γνώμην λεγέτω, μηδ᾽ εἰς τὰ δημοτελῆ ἱερὰ εἰσίτω, μηδ᾽ ἐν ταῖς κοιναῖς στεφανηφορίαις στεφανούσθω, μηδ᾽ ἐντὸς τῆς ἀγορᾶς τῶν περιῤῥαντηρίων πορευέσθω. ἐὰν δέ τις παρὰ ταῦτα ποιῇ, καταγνωσθέντος αὐτοῦ ἑταιρεῖν, θανάτῳ ζημιούσθω.]
10.11.2014, 19:46:33





Ανώνυμος 30090 έγραψε...
Τους νόμους αυτούς που παράθεσες, τους επικαλείται ο Αισχίνης, ο οποίος όμως μιλάει για τους εκπορνευόμενους. Μάζευαν αγοράκια και τα έβγαζαν στο κλαρί. Τα συμπόσια ήταν γεμάτα αγοράκια εκπορνευόμενα εκτός από πουτάνες, ποτά και άλλες ουσίες. Διάβασέ το όλο και θα καταλάβεις.
Για την ανδρική πορνεία το λέει καθαρά έτσι πρόχειρα που βλέπω στον Νόμο 21, που παράθεσες: "Αν τις Αθηναίος εταιρήσει...".
Δηλαδή η νομοθεσία δεν ήταν αντιομοφυλοφιλική, όπως υποστηρίζουν κάποιοι ελληνόλαγνοι, αλλά αντίθετη στην εκπόρνευση των ανδρών. Να εκδίδεται άντρας απαγορευόταν και τότε δεν μπορούσε να πάρει αξίωμα, όχι αν ήταν απλός ομοφυλόφιλος. Οι νόμοι ειδικά που έκανες copy / paste αναφέρονταν στην εκμετάλευση όχι στη δωρεά του κορμιού.
Μην μπλέκουμε την λούτσα με την βούρτσα.
10.11.2014, 23:00:39





Ανώνυμος 30091 έγραψε...
Αισχίνη, Κατά Τιμάρχου:

15...ἐάν τις ὑβρίζῃ εἰς παῖδα (ὑβρίζει δὲ δή που ὁ μισθούμενος) ἢ ἄνδρα ἢ γυναῖκα, ἢ τῶν ἐλευθέρων τινὰ ἢ τῶν δούλων, ἢ ἐὰν παράνομόν τι ποιῇ εἰς τούτων τινά, γραφὰς ὕβρεως εἶναι πεποίηκεν καὶ τίμημα ἐπέθηκεν, ὅ τι χρὴ παθεῖν ἢ ἀποτεῖσαι. λέγε τὸν νόμον.
10.11.2014, 22:53:15





Ανώνυμος 30092 έγραψε...
Σε ποιους εκδιδονταν οι αντρες 30090, σε αντρες η σε γυναικες; Ποιους αφορουσαν οι απαγορευσεις των διδασκαλειων και των γυμνασιων αν οχι τους ομοφυλοφιλους αντρες που ορεγονταν αγορακια, διοτι ως γνωστον τα κοριτσακια ΔΕΝ πηγαιναν σχολειο;
11.11.2014, 01:36:53





Ανώνυμος 30093 έγραψε...
Δεν θέλεις να καταλάβεις μάλλον. Ο Αισχίνης δεν αρνείται ότι τα αγόρια κάνουν ερωτικές σχέσεις με μεγαλύτερους άνδρες. Κάνει διάκριση όμως ανάμεσα στην πορνεία και την ελεύθερη κατ' επιλογή ερωτική σχέση. Μέχρι τα 2/3 του λόγου του (δηλαδή μέχρι την παρ. 133 περίπου) αναφέρεται στην αγορίστικη πορνεία. Να μην εκδίδουν αγοράκια. Κι εκεί αναφέρεται και η νομοθεσία.
Το απόσπασμα 15 που παράθεσες μιλάει για κάποιον που διαπράττει ύβρι, χωρίς να διευκρινίζεται τι σημαίνει ύβρις. Πάντως δεν έχει να κάνει με την παιδεραστία αγοριών, γιατί συμπληρώνει "άνδρα ή γυναίκα, ελεύθερο ή δούλο".
Μην σε μπερδεύουν τα ψέματα των μπουμπούκων. Δεν υπάρχουν αυτά. Τα είχαν ξεπατώσει τα αγοράκια στην αρχαία Ελλάδα. Αυτοί που σήμερα λένε, ότι θα επιθυμούσαν να ζούσαν εκείνη την εποχή, αν ζούσαν τότε, η οπή τους θα ήταν σα δίευρο.
11.11.2014, 09:29:20





Bielidopoulos έγραψε...
Επιτρέψτε μου να το χοντρύνω το θέμα.

- Γιατί πιστεύετε ότι πολλοί Ελληνες αρνούνται να αποδεχθούν αυτή την πλευρά των προγόνων τους;
- Διότι σκέφτονται ως εξής: πώς μπορεί οι ένδοξοι Αρχαίοι Ελληνες, οι γενναίοι, οι σοφοί και φημισμένοι για τόσα επιτεύγματα τους, να ήταν «παραδομένοι» σε μια τόσο απωθητική διαστροφή; Ομως, ένα τέτοιο δίλημμα δεν υπάρχει. Ενα τέτοιο επιχείρημα βασίζεται στη χριστιανική (ορθόδοξη, καθολική και προτεσταντική) αλλά και την μουσουλμανική ηθική και καμιά σχέση δεν έχει με την ιστορική αλήθεια.
- Υπάρχουν, πάντως, κάποιοι που θα θιγούν ή και θα εξαγριωθούν από το βιβλίο σας; Τι τους απαντάτε;
- Δεν νομίζω ότι οι Αρχαίοι Ελληνες ήταν περισσότερο ομοφυλόφιλοι από τους σημερινούς Αμερικανούς, Γερμανούς ή Ρώσους. Ομως δεν μπορεί να αγνοήσει κανείς την σαφή γκέι χροιά που βρίσκουμε σε διάφορες εκφάνσεις του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού: στους μύθους και στους φιλοσοφικούς διάλογους, στα έργα τέχνης και στα τραγούδια. Τους παραπέμπω, λοιπόν, στα υπέροχα ποιήματα της Σαπφούς, στα έργα του Πλάτωνα, στο μύθο του Πέλοπα και του Υάκινθου. Οσοι, τώρα, Ακροδεξιοί μιλούν σαν να εκπροσωπούν όλους τους νεοέλληνες και εκφράζουν ακραίες, ομοφυλοφοβικές απόψεις, το μόνο που πετυχαίνουν είναι να κάνουν πολλούς Ευρωπαίους να αντιμετωπίζουν τους Ελληνες ως έναν «τυπικά ανώριμο» βαλκανικό λαό, κρυπτο-φασιστικό, παράλογο και τυφλά εθνικιστικό - που δεν μπορεί να διαχειριστεί με σοβαρότητα την ιστορία του. Εγώ δεν απευθύνομαι σ' αυτούς τους λίγους, όπως πιστεύω Ελληνες, αλλά στην πλειονότητα τους, εκείνους που αισθάνονται υπερήφανοι για τους προγόνους τους αλλά δεν παύουν να είναι και ρεαλιστές. Που αγαπούν τον Καβάφη και τη Σαπφώ όχι ως γκέι ποιητές αλλά ως σπουδαίους ποιητές. Τελεία.
http://www.oodegr.com/neopaganismos/arxaio_xali/omofylofilia3.htm
http://gayrightsgreece.blogspot.com/2008/11/h.html

Λόγω του ότι οι περισσότερες πηγές για τις ομοφυλόφιλες σχέσεις στην αρχαία Ελλάδα προέρχονται από Αθηναίους συγγραφείς, υπάρχει συχνά τάση για γενίκευση και απλοποίηση: ό,τι συνέβαινε στην Αθήνα, συνέβαινε και σε όλη την Ελλάδα. Άλλη μια παρανόηση είναι πως ό,τι έγραφαν οι συγγραφείς, που ανήκαν σε μια μορφωμένη ελίτ και έγραφαν αποκλειστικά για τους αριστοκράτες, ήταν όλη η αλήθεια. Ή ότι οι παραστάσεις των αγγείων με ομοφυλόφιλες σκηνές αναπαριστούν τις πραγματικές σεξουαλικές πρακτικές της εποχής.
http://www.10percent.gr/periodiko/teyxos21/418-2008-10-08-20-36-23.html

Για να ξελαμπικάρουμε λίγο:
http://kourdistoportocali.com/post/36146/anthea

I.B.
11.11.2014, 16:02:08





Ανώνυμος 30096 έγραψε...
@ 30093

Αν δεν γνωριζεις τις εννοιες της λεξης «ὕβρις» (που αναφερεται και στην §16) ανοιξε το λεξικο των Liddell-Scott. Οι νομοι των παραγραφων 12, 15 και 16 δεν μιλανε για πορνεια. Νομιζεις οτι τα αγορακια της εφηβικης ηλικιας ειχαν δικαιωμα ελευθερης επιλογης στις σεξουαλικες τους προτιμησεις, πηγαιναν με μεγαλυτερους τους για το σεξ; Μονο; Διαβασε τι αναφερει ο Ξενοφων για τους Λακεδαιμονιους:

Κεφ. 2:[12] λεκτέον δέ μοι δοκεῖ εἶναι καὶ περὶ τῶν παιδικῶν ἐρώτων: ἔστι γάρ τι καὶ τοῦτο πρὸς παιδείαν. οἱ μὲν τοίνυν ἄλλοι Ἕλληνες ἢ ὥσπερ Βοιωτοὶ ἀνὴρ καὶ παῖς συζυγέντες ὁμιλοῦσιν, ἢ ὥσπερ Ἠλεῖοι διὰ χαρίτων τῇ ὥρᾳ χρῶνται: εἰσὶ δὲ καὶ οἳ παντάπασι τοῦ διαλέγεσθαι τοὺς ἐραστὰς εἴργουσιν ἀπὸ τῶν παίδων. [13] ὁ δὲ Λυκοῦργος ἐναντία καὶ τούτοις πᾶσι γνούς, εἰ μέν τις αὐτὸς ὢν οἷον δεῖ ἀγασθεὶς ψυχὴν παιδὸς πειρῷτο ἄμεμπτον φίλον ἀποτελέσασθαι καὶ συνεῖναι, ἐπῄνει καὶ καλλίστην παιδείαν ταύτην ἐνόμιζεν: εἰ δέ τις παιδὸς σώματος ὀρεγόμενος φανείη, αἴσχιστον τοῦτο θεὶς ἐποίησεν ἐν Λακεδαίμονι μηδὲν ἧττον ἐραστὰς παιδικῶν ἀπέχεσθαι ἢ γονεῖς παίδων ἢ καὶ ἀδελφοὶ ἀδελφῶν εἰς ἀφροδίσια ἀπέχονται. [14] τὸ μέντοι ταῦτα ἀπιστεῖσθαι ὑπό τινων οὐ θαυμάζω: ἐν πολλαῖς γὰρ τῶν πόλεων οἱ νόμοι οὐκ ἐναντιοῦνται ταῖς πρὸς τοὺς παῖδας ἐπιθυμίαις.

ἡ μὲν δὴ παιδεία εἴρηται ἥ τε Λακωνικὴ καὶ ἡ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων: ἐξ ὁποτέρας δ' αὐτῶν καὶ εὐπειθέστεροι καὶ αἰδημονέστεροι καὶ ὧν δεῖ ἐγκρατέστεροι ἄνδρες ἀποτελοῦνται, ὁ βουλόμενος καὶ ταῦτα ἐπισκοπείσθω.

Αν κρινεις γενικως τι γινοταν στην Ελλαδα απο τις αποψεις των συγγραφεων μαλλον κατι σου διαφευγει.Υπαρχουν παρα πολλα τα οποια δεν τα γνωριζουμε. Αυτα που γνωριζουμε ειναι οι αποψεις μιας ελιτ. Τον Σωκρατη ομως δεν τον καταδικασε η ελιτ. Ουτε το εργο του Αναξαγορα δεν το εκαψε η ελιτ. Το χειροτερο δε ειναι πως κρινεις τα ηθη της αρχαιοτητος με τα δικα μας σημερινα κριτιρια.

[O Richard Francis Burton ανεπτυξε την θεωρια της Σωταδικης Ζωνης, μιας παγκοσμιας γωγραφικης ζωνης στην οποια η παιδεραστια ηταν σχετικως ανεκτη. Περιλαμβανει περιοχες οπως η νοτια Ευρωπη, Βορειο Αφρικη, Μ. Ασια, Μεσοποταμια, Τουρκισταν, Παντζαμπ, Κασμιρ, Ινδοκινα, Ινδονησια, Κινα, Κορεα, Ιαπωνια , Ν. Γουινεα. Οι ελληνες δεν ειχαν την αποκλειστικοτητα.]
11.11.2014, 15:49:58





Ανώνυμος 30097 έγραψε...
Eνοχλώ, βλάπτω, προσβάλλω, σελ. 125, Liddell&Scott.
Είσαι και άσχετος, κάνεις και μάθημα.
Δεν σου ξαναμιλάω, όλο τα ίδια και τα ίδια λες, δεν θες να ξυπνήσεις από τον αρχαιοελληνικό σου παραδεισένιο ύπνο.
11.11.2014, 18:18:21





Ανώνυμος 30098 έγραψε...
http://www.tlg.uci.edu/lsj/#eid=109123&context=lsj&action=from-search

2. an outrage on the person, esp. violation, rape, Pi.P.2.28, Lys. 1.2, etc.; παίδων ὕβρεις καὶ γυναικῶν αἰσχύνας Isoc.4.114, cf. Plb.6.8.5; τὴν ὕ. τὴν εἰς τὸ ἑαυτοῦ σῶμα Aeschin.1.116; τὴν τοῦ σώματος ὕβριν πεπρακώς ib.188; so τὸ σῶμα ἐφ’ ὕβρει πεπρακώς ib.29; γυναῖκας ἤγαγε δεῦρ’ ἐφ’ ὕβρει D.19.309; γυναικῶν ὕβρεις ἢ εἰς αὑτοὺς ἢ εἰς υἱεῖς Arist.Rh.1373a35.
11.11.2014, 19:22:59





Ανώνυμος 30099 έγραψε...
http://www.tlg.uci.edu/lsj/#eid=109123&context=lsj&action=from-search

3. in Law, a term covering all the more serious injuries done to the person, Isoc.20.2, Aeschin. 1.15, D.37.33, 45.4; see esp. D.21 (against Meidias); ὁ τῆς ὕβρεως νόμος ib.35 (the text is given ib.47); δίκη ὕβρεως ἢ πληγῶν PHal.1.115 (iii B.C.), cf. PHib.1.32.8 (iii B.C.), etc.
11.11.2014, 19:26:32





Ανώνυμος 30100 έγραψε...
Στην pdf εκδοση που εχω (του 1925) ειναι στην σελιδα 1841 και στην συμπληρωματικη της εκδοση (του 1996) ειναι στην σελ. 299, πως ειναι δυνατον να την εχεις στην σελ. 125;
11.11.2014, 19:38:30





Bielidopoulos έγραψε...
~
Πάμε μουσικό διάλλειμα:
http://www.youtube.com/watch?v=izGwDsrQ1eQ
12.11.2014, 06:42:54





Ανώνυμος 30102 έγραψε...
Γεια σου Bielidopoulos με τα ωραια σου......
12.11.2014, 10:32:50





Ανώνυμος 30107 έγραψε...
Ντιγκιντάγκας κι αυτός ο απόγονος, Βielido... (Για τον G. Michael λεω). Το πιάνει το μικρόφωνο!
13.11.2014, 10:03:32





Ανώνυμος 30118 έγραψε...
80% bielidopoulos, 18% lazar, 2% άλλοι...
13.11.2014, 22:01:54





Ανώνυμος 33724 έγραψε...
@30118 μήπως αδικείς τον Λάζαρη στο ποσοστό ανοησίας; Γιατί τόσο μεγάλο ποσοστό στον Βιελιδό, θα σε μαλώσω.
27.04.2015, 00:36:49





Ανώνυμος 35347 έγραψε...
ΜΑ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΣΚΟΠΕΙΤΕ; ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΝΑΦΕΡΕΣΘΕ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ, ΤΩΝ ΡΩΜΙΩΝ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΤΟΥ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ; ΕΦΟΣΟΝ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΑΥΤΟΥ ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΣΘΕ ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΑΘΟΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΤΩΝ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ, ΤΩΝ ΑΣΣΥΡΙΩΝ, ΤΩΝ ΚΙΝΕΖΩΝ, ΤΩΝ ΙΝΔΩΝ ΚΛΠ ΠΟΥ ΕΠΙΣΗΣ ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΝ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ; ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΠΕΙΣΘΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΝΑ ΥΠΟΒΛΗΘΕΙΤΕ; ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΟΛΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ, ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟ ΚΛΠ; ΓΙΑ ΨΑΞΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΣΑΣ ΠΡΟΓΟΝΩΝ. ΤΕΛΟΣ ΕΦΟΣΟΝ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΞΕΣΤΡΑΒΩΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΦΩΤΙΣΕΤΕ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΜΕΝΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΣΘΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΘΕΤΙΚΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΌΝΩΝ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΣΕΙΣ ΣΙΓΟΥΡΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ; ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΤΕ, ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΑΠΑΞΙΩΝΕΤΕ, ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΞΕΥΤΙΛΙΖΕΤΕ; ΔΕΙΞΤΕ ΤΟΥΣ ΛΙΓΗ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ, ΚΑΝΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑ ΝΟΙΩΣΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ. ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΣΑΣ
ΧΩΡΙΣ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΑΗΔΙΑ


08.09.2015, 14:28:18





Ανώνυμος 35685 έγραψε...
Εγώ έχω να πω μόνο πως ο καιρός για ξεκαθάρισμα είναι κοντά.... Αυτό το ότι οι αρχαίοι Έλληνες ήταν με το ζόρι ότι χειρότερο έχει συμβεί δεν το καταλάβαινω. Όποιος είναι ελληνας το ξερει μέσα του...όποιος είναι ανθελληνας κ μισεί την Ελλάδα θα λέει πάντα την μαλάκια του... Ο καιρός γαρ εγγύς....
03.11.2015, 03:31:54





Ανώνυμος 39142 έγραψε...
Ανώνυμος 35685 Θες να πεις πως όποιος είναι "Έλληνας", δηλαδή βολεμένος λέει το σωστό και όποιος είναι κατεστραμένος ή πληγωμένος ή αηδιασμένος με αυτήν την χώρα και την άθλια κοινωνία της δηλαδή "ανθέλληνας" σύμφωνα με τα λεγόμενα σου, λεει μαλακίες.
Αν είχατε μαγκιά θα καθαρίζατε αυτήν την χώρα απο ότι σας ξινίζει βολεμένα νεο-ρουμ, που είσαστε και η συντριπτική πλέιοψηφία, αλλά είσαστε χέστες μεγάλοι.
Σκύψε το κεφάλι στα μνημόνια και τους πολιτικούς σου και "σηκωσε" το εδω μέσα που μπορείς.
Ο καιρός γαρ εγγύς για την καταστροφή της "τόσο σπουδαίας χώρας σου". Αμήν!
26.07.2016, 16:41:49





Ανώνυμος 39143 έγραψε...
Ηρόδοτος, Κλειώ "και οι Έλληνες έμαθαν στους Πέρσες πως να πηγαίνουν με αγοράκια".

Βγάλτε ψεύτη και τον Ηρόδοτο!
26.07.2016, 16:47:40





Ανώνυμος 39502 έγραψε...
ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΠΟΥ ΜΠΡΑΤΣΑ ΕΧΟΥΝ
ΝΑ ΜΕ ΣΤΗΣΟΥΝ ΣΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΙ ΟΣΟ ΑΝΤΕΞΟΥΝ
ΕΛΛΗΣΙΑΚΗ ΠΟΝΤΟΝΟΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΔΕΡΦΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
ΠΟΥ ΤΖΑΜΠΑ ΜΑΓΚΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙ
ΟΙ ΑΔΕΡΦΑΡΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΟΥ ΤΟ ΒΑΛΑΝΕ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΓΩ ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ ΠΟΥΛΑΩ ΜΑΓΚΙΕΣ
ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΖΩ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΤΑ ΒΑΖΩ
ΕΙΜΑΙ ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟΣ ΠΟΝΤΙΟΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΝΤΙΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΣ
05.08.2016, 23:05:09





Ανώνυμος 39520 έγραψε...
@ 39143
Ὁ δὲ συγγραφεὺς ἐπιμένων Πέρσας μέν φησι (857c) παισὶ μίσγεσθαι παρ´ Ἑλλήνων μαθόντας. Καίτοι πῶς Ἕλλησι Πέρσαι διδασκαλία ταύτης ὀφείλουσι τῆς ἀκολασίας, παρ´ οἷς ὀλίγου δεῖν ὑπὸ πάντων ὁμολογεῖται παῖδας ἐκτετμῆσθαι, πρὶν Ἑλληνικὴν ἰδεῖν θάλασσαν;
Περί της Ηροδότου κακοηθείας (Πλούταρχος)
07.08.2016, 23:41:04





Ανώνυμος 39521 έγραψε...
Ανώνυμος 39520

Ξεινικά δε νόμαια Πέρσαι προσίενται ανδρών μάλιστα. Και ευπαθείας τε παντοδαπάς πυνθανόμενοι επιτηδεύουσι και δη και απ' Ελλήνων μαθόντες παισί μίσγονται.

Ηροδότου, Κλειώ, 135
08.08.2016, 01:04:17





Ανώνυμος 40283 έγραψε...
Οι αρχαίοι Έλληνες δεν έμπαιναν καν στον κόπο να τους "περιγράψουν", τηρώντας μια ουδέτερη στάση απέναντι στην επιλογή τους. Οι άνθρωποι, οι οποίοι εφεύραν σχεδόν το σύνολο των αφηρημένων κοινωνικών όρων —οι οποίοι ακόμα και σήμερα χρησιμοποιούνται σε όλες τις γλώσσες του κόσμου—, δεν "εφεύραν" έναν όρο, για να περιγράψουν στο "τεχνικό" του μέρος ένα ορατό φαινόμενο της καθημερινότητας. Γιατί; Γιατί δεν ήθελαν. Για τους αρχαίους Έλληνες οι ομοφυλόφιλοι ήταν "Κίναιδοι". Ήταν αυτοί, δηλαδή, οι οποίοι προκαλούσαν την αιδώ. Με σύγχρονους όρους …ήταν οι ξεδιάντροποι. Με ακόμα πιο σύγχρονους …ήταν οι ξεφτίλες. Δεν έμπαιναν καν στον κόπο να "περιγράψουν" με όρο την προέλευση της ντροπής τους. Θεωρούσαν προφανή τη ντροπή για το ντροπιαστικό πράγμα που έκαναν και το οποίο επίσης ήταν προφανές.

Με το να μην περιγράφουν με τον αντίστοιχο όρο την "ιδιαιτερότητά" τους, στην πραγματικότητα τους απαξίωναν τελείως. Σχεδόν τους "ανάγκαζαν" είτε να ζήσουν τη ζωή τους στα "περιθώρια" της κοινωνίας είτε να την εγκαταλείψουν άπαξ. Δεν τους ήθελαν ανάμεσά τους. Δεν αντιλαμβάνονταν την "απώλειά" τους ως κοινωνική απώλεια. Θεωρούσαν μικρό το τίμημα να "χάσουν" έναν καλλιτέχνη ή έναν επιστήμονα ή έναν πολιτικό, μπροστά στο διακύβευμα ν' αναγκαστούν να ανεχθούν τόσο τους ίδιους όσο και τους ομοίους τους να περιφέρονται ανάμεσά τους. Γι' αυτόν τον λόγο τους απαξίωναν χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Έτσι τους έβλεπαν οι αρχαίοι Έλληνες και αυτοί ήταν οι δημιουργοί του διάσημου αρχαίου πολιτισμού των Ελλήνων. Αυτοί ήταν οι "αρχιτέκτονες" της Δημοκρατίας. Οι Έλληνες, οι οποίοι διαπαιδαγωγούνταν από τα Έπη και δεν υπήρχε ούτε στην πιο διεστραμμένη εκδοχή της φαντασίας τους το ενδεχόμενο να είναι ένας Αχιλλέας ή ένας Οδυσσέας κίναιδος …δηλαδή ξεδιάντροπος ...δηλαδή ξεφτίλας. Όμως, αυτό είναι το δευτερεύον. Δικαίωμά τους ήταν να βλέπουν τα πράγματα όπως ήθελαν και αυτό έκαναν. Εμείς οι σύγχρονοι άνθρωποι μπορεί να μην είμαστε πιο πολιτισμένοι από τους αρχαίους Έλληνες, αλλά σίγουρα είμαστε πιο ανεκτικοί. Αυτό επιβάλει η δική μας επιλογή και αυτό κάνουμε. Ως εκ τούτου, μπορεί για εμάς οι ομοφυλόφιλοι να μην είναι ξεδιάντροποι ή ξεφτίλες, αλλά αυτό είναι το δευτερεύον.



Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι στο θέμα των ομοφυλόφιλων το πραγματικό πρόβλημα δεν έχει σχέση με το "τι κάνουν κάποιοι" και με το "με ποιους το κάνουν". Το πραγματικό πρόβλημα, το οποίο πρέπει ν' αντιμετωπιστεί, έχει σχέση με το πόσο ανάγκη έχουν οι ομοφυλόφιλοι την ελευθερία πρόσβασης στην εξουσία που προσφέρει η Δημοκρατία, προκειμένου ν' αρπάξουν τα χρήματα που έχουν ανάγκη για να καλύψουν τα πανάκριβα πάθη τους …Ανθρώπους θέλουν ν' αγοράσουν και όχι ποδήλατα. Με απλά λόγια… το πρόβλημα με τους ομοφυλόφιλους δεν είναι ότι "τον παίρνουν", αλλά ότι "τα παίρνουν" …και αυτό το είχαν εντοπίσει από πολύ νωρίς οι αρχαίοι Έλληνες.

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν εντοπίσει τη φλέγουσα ανάγκη των ομοφυλοφίλων για χρήματα. Είχαν καταλάβει το πόσο πιο πολύ ανάγκη τα έχουν από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Εδώ βρίσκεται όλο το μυστικό. Γιατί; Γιατί από εκεί ξεκινά η πιθανότητα "σεισμού" ή "διάβρωσης", που απειλεί τη Δημοκρατία. Από εκεί ξεκινά το επικίνδυνο "νερό" να ρέει γύρω από τα θεμέλιά της …Το διαβρωτικό "νερό", το οποίο είναι οι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν ανάγκη τα χρήματα …Μεγάλη ανάγκη …Φλέγουσα ανάγκη και άρα δεν μπορούν να αρκεστούν σε έναν απλό μισθό. Αυτό είναι το μυστικό, το οποίο γνώριζαν οι αρχαίοι Έλληνες "εφευρέτες-μηχανικοί" της Δημοκρατίας. Οι αρχαίοι Αθηναίοι συγκεκριμένα, ως οι απόλυτα ειδικοί.

Τι γνώριζαν; Τη θεμελιώδη διαφορά μεταξύ του φυσιολογικού ανθρώπου και του "ιδιόμορφου" ανθρώπου. Γνώριζαν ότι ο φυσιολογικός άνθρωπος "ζει" και μέσω της εργασίας του προσπαθεί να επιβιώσει. Ο ομοφυλόφιλος υποτιμά την αξία της επιβίωσης και μέσω της εργασίας του προσπαθεί να "ζήσει". Τι σημαίνει πρακτικά αυτό το οποίο λέμε; Ο ομοφυλόφιλος, ο οποίος δεν είναι πλούσιος, είναι μαθηματικά αδύνατον να μην διαφθαρεί, όταν κατέχει ένα δημόσιο αξίωμα. Γιατί; Γιατί απλούστατα δεν έχει άλλη δυνατότητα να "ζήσει". Θέλει χρήματα και όχι δόξα. Η δόξα ούτε μπαίνει σε πορτοφόλι ούτε δίνεται ως χαρτζιλίκι στους γκόμενους. Όταν αυτός έχει μόνον την εργασία του ως μέσο για να εξασφαλίσει χρήματα και να "ζήσει", είναι αναπόφευκτη η διαφθορά.

08.12.2016, 21:13:18






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

2+7=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...