Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ
ΟΙ... ΤΥΝΗΣΙΟΙ


Έργα και ημέρες
των σημερινών κατοίκων
του ευσεβέστατου νησιού


Έγραψε στις 17.10.2014 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Επιστροφή

Οι πειρατικές επιδρομές, οι καταστροφικοί σεισμοί, οι επιδημίες, η άνιση κατανομή της γης και οι σκληροί φόροι αποδεκάτισαν τον πληθυσμό της Τήνου τη βυζαντινή περίοδο. Το νησί υπέφερε και παρήκμασε.

Με την έλευση των ενετών τον 13ο αιώνα και τα οχυρωματικά έργα που έγιναν, τα πράγματα βελτιώθηκαν. Εξασφαλίστηκε σταθερότητα και σχετική ασφάλεια, που επηρέασαν την κοινωνική σύνθεση, την πολιτιστική και θρησκευτική κατάσταση. Πλήθος δυτικών συνέρρευσαν και κατέκλυσαν το νησί με έντονο έκτοτε το καθολικό στοιχείο.

Η Τήνος όμως, γνώρισε τη μεγάλη της ακμή και εξελίχθηκε θεαματικά από το 1715 και μετά, όταν πέρασε ‒ύστερα από παράδοση‒ στην κυριαρχία των οθωμανών, οι οποίοι φέρονταν ευμενώς προς τους ρωμιούς σε αντίθεση με τους λατίνους. Τα εκατό περίπου χρόνια της οθωμανικής περιόδου οι τήνιοι απόλαυσαν πολλά προνόμια ‒θρησκευτικά, διοικητικά, οικονομικά‒ κι έτσι μπόρεσαν να αναπτύξουν το εμπόριο, τη ναυτιλία και τις βιοτεχνίες. Επιπρόσθετα, διατηρήθηκαν τα έθιμα, η θρησκεία και τα σχολεία, κυρίως όμως ίσχυσαν σημαντικές φοροαπαλλαγές. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Ποια 400 χρόνια; Ποια σκλαβιά;).

Η φημισμένη εικόνα της Παναγίας βρέθηκε ύστερα από όραμα μιας καλόγριας το 1823 και τοποθετήθηκε στο ναό, που κτίστηκε επί τούτου. Σε εκείνη τη θέση υπήρχε αρχαίο τεμένος του Διονύσου. Κάτω από τις εγκαταστάσεις του ναού της Παναγίας βρίσκονται τα ερείπια του αρχαίου γυμναστηρίου, του θεάτρου και άλλων αρχαίων οικοδομημάτων.

Για την ανοικοδόμηση του ναού χρησιμοποιήθηκαν πολλά από τα υπάρχοντα στο χώρο αρχαία υλικά, υλικά από παρακείμενους αρχαίους ναούς, όπως του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης (θέση Κιόνια), αλλά κυρίως πλήθος άριστης ποιότητας μάρμαρα, που μεταφέρθηκαν από τη γειτονική Δήλο.

Κανείς δεν τα σχολιάζει αρνητικά όλα αυτά βέβαια, παρόλο, που όλοι οι ρωμιοί σήμερα θεωρούν τα αρχαία οικοδομήματα μέρος του «δικού τους» πολιτισμού και πνέουν μένεα κατά του Έλγιν, ο οποίος όμως δεν τα κατέστρεψε, όπως εκείνοι, αλλά τα τοποθέτησε σε μουσείο.

Κάποτε η εικόνα έκανε πολλά θαύματα. Εδώ και πολλές δεκαετίες όμως, δυσκολεύεται. Δεν έχει κάνει κανένα θαύμα, πλέον. Βλέπετε, αν κάποιος σήμερα ισχυριστεί, ότι ήταν τυφλός π.χ. και είδε το φως του, πλήθος καναλιών και δημοσιογράφων θα σπεύσουν στον τόπο καταγωγής του για συνεντεύξεις, ρεπορτάζ κ.λπ. και θα αποκαλυφθεί άμεσα η απάτη. Πάντως, η εικόνα συνεχίζει να προσελκύει πιστούς από όλη την Ελλάδα και συμβάλλει καθοριστικά στην τοπική οικονομία.

Γύρω στις χίλιες εκκλησίες υπάρχουν σήμερα σε όλο το νησί, ορθόδοξες και καθολικές. Οι περισσότερες από αυτές κτίστηκαν κατά την οθωμανική περίοδο, αφού οι κάτοικοι ήταν ελεύθεροι να κτίζουν όσες εκκλησίες ήθελαν. Σχεδόν σε κάθε χωράφι κτίστηκε κι από μια εκκλησία. Στο θρησκευτικό φανατισμό συνέβαλαν με την έλευσή τους στην Τήνο το ’22, σημαντικός αριθμός προσφύγων από τη Μικρά Ασία.

Δείτε παρακάτω χαρακτηριστικές φωτογραφίες από τη ζωή στην Τήνο σήμερα.


   

 













Οι σημερινοί
κάτοικοι της Τήνου
από όλες
τις ιστορικές περιόδους
φαίνεται,
πως αναπολούν
τη χειρότερη,
δηλαδή τη βυζαντινή.
  

   


 












Ένα από τα πολλά
διάσπαρτα στο νησί
κακόγουστα ναΐδρια
με θέα το Αιγαίο.

  

   
















Ρωμιο-βυζαντινο-ταρίφας.
  

  
 




Μυκηναϊκός τάφος

η Αγία Θέκλα.

 
Αν ποτέ βρεθείτε στην Τήνο σας συνιστούμε να μην επιχειρήσετε
να επισκεφθείτε τον μυκηναϊκό τάφο. Υπάρχουν μόνο κανα-δυό πινακίδες
και τίποτε άλλο. Σε σχετική ερώτησή μας σε κάποιον περαστικό,
μας απάντησε: «Αν βρείτε τον τάφο, πείτε μου κι εμένα που είναι.
Έρχομαι εδώ είκοσι χρόνια και δεν έχω καταφέρει να τον βρω ακόμα»!

 
   










Ξωκκλήσι
με βυζαντινή
και ρωμέικη σημαία:
Σήματα κατατεθέντα
της Ρωμιοσύνης.

 

   








 



Με αφίσα καρφιτσωμένη
σε δέντρο
έξω από αρχαιολογικό χώρο
η Ρωμιοσύνη διαφημίζει
τόσο τις τουρκοανατολίτικες
καταβολές της
με τον Καραγκιόζη Βεζύρη,
όσο και τις...
οικολογικές της ευαισθησίες.

  

  
Στα ενετικά χρόνια, το μεγαλύτερο κατοικήσιμο μέρος της Τήνου ήταν το Ξώμπουργο και η Βωλάξ. Και τα δυο χωριά είναι καθολικά και άκμασαν κατά την ενετική και οθωμανική περιόδους. Βρίσκονται στο μέσο του νησιού σκαρφαλωμένα σε μυτερά βουνά. Ειδικά το Ξώμπουργο ήταν περικυκλωμένο από ένα ισχυρό τείχος για προστασία από πειρατές και άλλους επίδοξους εισβολείς. Ακόμη και σήμερα οι καθολικοί της Τήνου ‒σύμφωνα με μαρτυρίες των ντόπιων‒ είναι πιο εύρωστοι οικονομικά σε σχέση με τους ορθόδοξους, απ’ όπου πηγάζει και μια σχετική εμπάθεια.

Το όνομα Βωλάξ ή Βώλαξ ή Βώλακας πιθανότατα προέρχεται από τα λατινικά (Vulacus). Το χωριό είναι κτισμένο σε ένα μικρό οροπέδιο στη μέση της Τήνου και περιστοιχίζεται από πέτρες και μεγάλους εντυπωσιακούς σφαιρικούς γρανιτένιους βράχους άγνωστης γεωλογικής προέλευσης.


 

  

 





Ακόμα και οι μεγάλες
γρανιτένιες πέτρες
έχουν εξαγιαστεί
στον Βώλακα.
 

 
 





Σε όνομα βάρκας

η τζιβάνα,
το χειροποίητο φίλτρο
στο τσιγαριλίκι.

  

 

 
Κρυφό Σχολειό:
Ένας από τους πλέον γνωστούς και διαδεδομένους μύθους του ’21.

 
Πολλές γενιές έχουν μεγαλώσει συναντώντας διαρκώς
στα σχολικά τους βιβλία, σε τοίχους σχολείων, δημόσιων
υπηρεσιών, στρατώνων κ.α. τον παραπάνω πίνακα του Νικόλαου Γύζη,
με αποτέλεσμα το έργο να έχει μετουσιωθεί στη συνείδησή τους
από καλλιτεχνική παράσταση σε ιστορική μαρτυρία.

Ο υπόψη ζωγράφος σπούδασε για τρία χρόνια στην Ακαδημία
Καλών Τεχνών του Μονάχου με υποτροφία του Ιερού Ιδρύματος
Ευαγγελιστρίας Τήνου υπό την αιγίδα της Εκκλησίας.

Πολλοί ακόμα ‒πολυδιαφημισμένοι αργότερα καλλιτέχνες‒
είχαν σπουδάσει στο εξωτερικό με υποτροφία του υπόψη ιδρύματος
(Λύτρας, Χαλεπάς κ.ά.) κι όταν επέστρεψαν δημιούργησαν πολλά έργα
στρατευμένης τέχνης για την πλαισίωση
των εθνικοθρησκευτικών μύθων της σύγχρονης Ρωμιοσύνης.

 
 
 




Η χώρα του
Γραψαρχιδιστάν,
που έλεγε κι ο Ρασούλης.
Παρκάρισμα ρωμιού ακριβώς
μπροστά από την είσοδο
αρχαιολογικού χώρου, που
καθιστά περιπετειώδη την
πρόσβαση των επισκεπτών.
Παρατηρήστε και το χειρό-
γραφο ταμπελάκι με χοντρό
κόκκινο μαρκαδόρο, που μας
πληροφορεί για το αντίτιμο
του εισιτηρίου.

  

 
Η Τήνος ήταν θρησκευτικό κέντρο και κατά την αρχαιότητα, όταν πλήθος προσκυνητών συνέρρεαν για να επισκεφθούν τον περικαλλή ναό του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης (4ος αι. π.Χ.), το μοναδικό στις Κυκλάδες ιερό αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στο θεό της θάλασσας. Εκεί κατέφευγαν οι ναυτικοί και όσοι ταξίδευαν για να εξευμενίσουν τον Ποσειδώνα, ώστε να έχουν καλό ταξίδι και να μπορέσουν χωρίς προβλήματα να περάσουν και απέναντι, στη Δήλο.

Στον «μέγα και θέας άξιον» αυτό ναό (Στράβων), τελούνταν μεγάλης εμβέλειας γιορτές, τα Ποσειδώνια, θεατρικοί αγώνες και θυσίες αιγοπροβάτων. Με τον καιρό απόκτησε παρόμοια φήμη με το Ασκληπιείο της Επιδαύρου και τον επισκέπτονταν ασθενείς από όλοι την Ελλάδα, ενώ ο Ποσειδώνας λατρευόταν και σαν γιατρός. Το περιβάλλον (άλσος δίπλα στη θάλασσα) ευννοοούσε την ανάρρωσή τους. Η μυθολογική σύζυγος του Ποσειδώνα Αμφιτρίτη, λατρευόταν για τις θεραπευτικές της ιδιότητες σε γυναίκες, που δεν μπορούσαν να τεκνοποιήσουν. Το 270 π.Χ. η Τήνος ονομάστηκε Ιερό Νησί.

Με την επικράτηση του χριστιανισμού, ο ναός καταστράφηκε ολοσχερώς. Λίγο πιο πάνω λειτουργούσε ένας κεραμικός κλίβανος και στο ιερό σύχναζαν μόνον όσοι αναζητούσαν έτοιμο οικοδομικό υλικό. Τα μέλη του (κίονες κ.ά.), καθώς και τα τεμαχισμένα κομμάτια των αγαλμάτων χρησιμοποιήθηκαν από τους ντόπιους για ανέγερση σπιτιών, εκκλησιών, μαντρών, ακόμα και αναβαθμών (πεζούλες) για τα χωράφια τους.


 


«Ες έδαφος φέρειν» στον αρχαιολογικό χώρο του ναού Ποσειδώνα
και Αμφιτρίτης
από τη Ρωμιοσύνη της Τήνου, τα υλικά του οποίου
χρησιμοποίησε διαχρονικά για πλήθος κατασκευών στην γύρω περιοχή.

Παρατηρήστε, ότι αρχαία υλικά έχουν ενσωματωθεί σε σύγχρονες
μάντρες εντός κι εκτός του αρχαιολογικού χώρου.
Πρόκειται για τα κομμάτια, που ασπρίζουν ανάμεσα στις
σκουρόχρωμες πέτρες των κατασκευών της φωτογραφίας.

 

 
 


Δείτε
στο επάνω μέρος
της φωτογραφίας
από τον αρχαιολογικό
χώρο του ναού
του Ποσειδώνα
και της Αμφιτρίτης,
το πρόχειρο
σύγχρονο κτίσμα,
για τη διαχείμαση
των κοπαδιών.

 

    






Ο Δαβίδ φέρνει γούρι.

  
Οι δυτικοί είχαν εισάγει την εκτροφή των μεταξοσκωλήκων.
Τα υπέρθυρα τα κατασκεύαζαν και για στατικούς λόγους, αλλά κυρίως
για το φυσικό αερισμό των φύλλων μουριάς και τον μεταξοσκωλήκων,
που κρεμούσαν ψηλά στο ταβάνι.
Οι σημερινοί κάτοικοι της Τήνου, που δεν εκτρέφουν πλέον
μεταξοσκώληκες, συνηθίζουν να κατασκευάζουν υπέρθυρα
με διακοσμητικά ανοίγματα με διάφορα μοτίβα αγνοώντας
την χρησιμότητά τους. Σε πολλές περιπτώσεις προτιμούν το αστέρι
του Δαβίδ θεωρώντας, ότι θα τους φέρει καλοτυχία.

 

          


 
Απλωμένη μπουγάδα
σε δημόσιο χώρο
παραδοσιακού οικισμού,
πάνω από μαρμάρινο παγκάκι.
Εικαστική παρέμβαση
ρωμιάς νοικοκυράς
πάνω από το έργο
σπουδαστή
της Σχολής Μαρμαροτεχνίας.

  

                












Ευτυχώς,
δεν είναι γραμμένο
με ύψιλον.
  

 
Δεν είναι μόνο η γιορτή της
Παναγίας τον δεκαπενταύγου-
στο. Είναι πολλές οι θρησκευ-
τικές εκδηλώσεις στην Τήνο
όλο τον χρόνο, που συγκεν-
τρώνουν πλήθος ρωμιών, οι
οποίοι συμμετέχουν σε περι-
φορές εικόνων, κοκάλων
κ.λπ.. Μια τέτοια εκδήλωση
είναι η λιτάνευση της εικό-
νας της Παναγίας από το μο-
ναστήρι της Κυρίας των Αγ-
γέλων
, όπου ζούσε η καλό-
γρια που την οραματίστηκε,
μέχρι την Τήνο.

 


Η προοδευτική μεταρρυθμιστική πολιτική της βαυαρικής αντιβασιλείας, που στόχευε στον περιορισμό τού αριθμού των μοναστηριών ‒αναγκαίο κοινωνικό μέτρο, αφού πολλές μονές είχαν καταντήσει καταφύγιο κηφήνων‒, προκάλεσε τη βίαιη εξανάσταση σύσσωμης της Ρωμιοσύνης. Χαρακτηριστική ήταν η αντίδραση του Μακρυγιάννη, που θεωρούσε τα μοναστήρια στήριγμα τής Ορθοδοξίας και το κλείσιμό τους έγκλημα, αντεθνική πράξη και απανθρωπιά. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Η θρησκοληψία του Μακρυγιάννη).

Τότε, λίγο έλειψε να κλείσει και το μοναστήρι της Κυρίας των Αγγέλων. «Η αγάπη όμως, και η πίστη των τηνιακών της εποχής εκείνης, αλλά και όλων των χριστιανών βοήθησε και» ‒όπως διαβάζουμε σε τοπική ιστοσελίδα‒ «με τη σθεναρή αντίστασή τους όχι μόνο η μονή δεν έκλεισε, αλλά αντίθετα απέκτησε λάμψη και ακτινοβολία σε όλο τον χριστιανικό κόσμο». Ο ρωμιός θέλει τα μοναστήρια του!

 
 


 
Αγία: Τώρα και σε θάλασσα!
  
  
Στα μέσα του 18ου αιώνα σημειώθηκαν εγκαταστάσεις ανθρώπων στην Τήνο προερχόμενων από την Πελοπόννησο, την Κρήτη, την Καρυστία και τα Κύθηρα. (Βλ. Δρ. Δρόσος: «Ιστορία της νήσου Τήνου από της πέμπτης σταυροφορίας μέχρι της ενετικής κυριαρχίας και εκείθεν μέχρι του 1821», Αθήνα, 1870, φωτ. ανατύπωση Αθήνα, 1996, σελ. 43 και Κ. Καιροφύλας: «Ιστορικαί σελίδες Τήνου, Φραγκοκρατία-Βενετοκρατία Τουρκοκρατία», Αθήνα, 1930, φωτ. ανατύπωση Αθήνα, 1997, σελ. 146).

Η Τήνος εμφανίζει σταθερά από τα τέλη του 16ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 19ου πληθυσμό πάνω από 12.000 κατοίκους, αν και το 1695 έπεσε επιδημία πανώλης (μνεία της ασθένειας γίνεται στο αρχείο της λατινικής επισκοπής), όπως και το 1783 (Cl. Stéphanos: «La Grèce au point de vue naturel, ethnologique, anthropologique, démographique et médical, ανάτυπο από το Dictionnaire Encyclopédique des Sciences Médicales, Παρίσι, 1884, σελ. 509) και το 1822-1823 (όταν «ανακαλύφθηκε» η εικόνα της Παναγίας).


 


Λατρεία για το σοβά.
Ο εικονιζόμενος σοβατισμέ-
νος σταυρός βρίσκεται εν-
τοιχισμένος στο πίσω μέρος
μιας από τις πολλές εκκλη-
σίες σε στενό δρομάκι πα-
ραδοσιακού οικισμού. 
Περνώντας ορισμένοι περα-
στικοί, κοντοστέκονται,
σταυροκοπιούνται, φιλούν
το σοβά και προτρέπουν και
τα παιδιά/εγγόνια τους
να κάνουν το ίδιο!
  

 

   
Πινακίδες ρωμέικης συμφοράς.
 

 

 
Η Παναγία εποχούμενη σε λεωφορείο και φορτηγό.
  

 
 










Stavro-Phone.



 
Η Χώρα, ακόμα και μετά «ανακάλυψη» της εικόνας της Παναγίας, εξακολουθούσε να είναι ένας απλός οικισμός με λίγα σπίτια, που φυτοζωούσε. Σιγά–σιγά και με όλο και περισσότερους προσκυνητές να συρρέουν, μεγάλωσε, έγινε πόλη μετατοπίζοντας προς το μέρος της τη σημαντική οικονομική δραστηριότητα, η οποία μέχρι τότε λάμβανε χώρα στο κεντρικό και βόρειο μέρος του νησιού. Σήμερα, εκατό χρόνια μετά, οι «γηγενείς» κάτοικοι της Χώρας αναφέρονται στην πόλη τους με κομπασμό υποτιμώντας τους υπόλοιπους κατοίκους του νησιού αποκαλώντας τους «χωρικούς».


 

 
Γυναικείες ενδυμασίες των καθολικών θρησκευτικών ταγμάτων.
(Μουσείο καθολικής αρχιεπισκοπής, Ξινάρα Τήνου).
 


Κάτι, που δεν γνωρίζουν οι απανταχού ορθόδοξοι ευσεβείς προσκυνητές, όταν συρρέουν για να συρθούν στο ειδικό χαλάκι – διάδρομο, που έχει στρωθεί από το λιμάνι έως την εκκλησία, είναι, ότι ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού ‒πάνω από το 30%‒ ασπάζεται το καθολικό δόγμα. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και σε άλλα νησιά (π.χ. Σύρο κ.ά.).

Σημαντικός σταθμός για τους καθολικούς ναυτικούς ήταν η μοναστηριακή Σχολή των Ουρσουλινών, στο χωριό Λουτρά. Στην ακμή της συντηρούσε περίπου 600 άτομα εκ των οποίων οι 300 ήταν σπουδάστριες (μάθαιναν υφαντουργία, μουσική κ.λπ. τέχνες και οι οικογένειές τους πλήρωναν τα δίδακτρα), οι 100 ήταν φτωχά κορίτσια από το νησί, που φοιτούσαν δωρεάν, 100 ήταν καλόγριες και οι υπόλοιποι προσωπικό υποστήριξης (ξυλουργοί, αγρότες για τους κήπους, τα κοτέτσια, τα γουρουνοστάσια κ.ά.).

Όταν γαλλικά καράβια έδεναν στην Τήνο, οι καπετάνιοι θεωρούσαν υποχρέωσή τους να επισκεφθούν τις Ουρσουλίνες και να συνδράμουν οικονομικά το μοναστήρι, το οποίο θεωρούσαν (και ήταν) δικό τους, αφού διδασκόταν η γαλλική ως κύρια γλώσσα και η καθολική θρησκεία.
 
Στο μοναστήρι επικρατούσε αυστηρή πειθαρχία, εφάμιλλη στρατιωτικής σχολής. Τα μαρμάρινα σκαλοπάτια για παράδειγμα, που οδηγούν στον επάνω όροφο, από την πολλή χρήση έχουν ‒όχι ένα στη μέση, αλλά‒ δυο βαθουλώματα, ένα αριστερά κι ένα δεξιά, καθώς τα κορίτσια ανεβοκατέβαιναν πάντα στοιχημένες σε διπλό ζυγό.
  
Στην είσοδο του κυρίως ναού υπήρχε μια «λίστα εξομολόγησης», όπου η κάθε καλόγρια, που είχε σειρά να εξομολογηθεί, έπαιρνε μια παραμάνα και την μετακινούσε αριστερά από το όνομά της μετά την εξομολόγηση. Έτσι, γνώριζαν οι υπόλοιπες σε ποια είχε διαφύγει να εκτελέσει το «χρέος» της. Δυστυχώς, από την είσοδό μας στο μοναστήρι, μας απαγόρευσαν τη λήψη φωτογραφιών κι έτσι δεν μπορέσαμε να κρατήσουμε φωτογραφικό υλικό ούτε από τα σκαλοπάτια, ούτε από το τεράστιο καθολικό εικόνισμα, που μας «υποδέχθηκε» στον προθάλαμο της κεντρικής εισόδου, στο οποίο απεικονίζεται ένας καθολικός ιερέας όρθιος, να πατά ένα κορίτσι ξαπλωμένο.

Το μοναστήρι των Ουρσουλινών σήμερα λειτουργεί μόνο ως μουσείο, γιατί εδώ και χρόνια έχει ξεμείνει από καλόγριες. Έχουν απομείνει μόνο τρεις γριές, τις οποίες εδώ και χρόνια έχουν μετακινήσει αλλού.

 

 
Το οικόσημο
των Ουρσουλινών.

 

   
Ακόμη και στις μέρες μας πάντως, είναι εξαιρετικά εντυπωσιακό το γεγονός, ότι όχι μόνο επισκέπτονται πάρα πολλοί γάλλοι την Τήνο κι ιδιαίτερα τα καθολικά χωριά, αλλά και το ότι υπάρχουν ισχυροί δεσμοί μεταξύ αυτών και των ντόπιων καθολικών κατοίκων.


 

 










Μια παρόμοια εικόνα
του καθολικού Αγίου Ρόκκου,
που αποκαλύπτει τα πόδια του
και βρίσκεται στο αναρρωτήριο
της μονής των Ουρσουλινών,
πρέπει να εξήπτε την φαντασία
των εσώκλειστων κοριστιών. 
 

 
 





Φιρμάνι τούρκου ναύαρχου
.
(1754, Μουσείο καθολικής
αρχιεπισκοπής, Ξινάρα Τήνου).

Όταν συντασσόταν ένα έγγραφο
επί οθωμανικής αυτοκρατορίας,
υπήρχαν τριών ειδών γραφές.
Οι σειρές γραφής με μαύρο μελάνι
έδειχναν κάποια οδηγία.
Μια σειρά μαύρο μελάνι
και μια σειρά κόκκινο εναλλασ-
σόμενες έδειχναν εντολή,
ενώ επιστολές με μια σειρά
μαύρο μελάνι, μια κόκκινο
και μια χρυσό έρχονταν
απευθείας από την Υψηλή Πύλη.

  

 





Όταν ο Πάπας έστελνε
κάποια επιστολή (βλ. εικόνα)
με τη σφραγίδα του κι είχε δεμένο
σπάγκο, αυτό είχε την έννοια
της εντολής (π.χ. το διορισμό
ενός επισκόπου). Εάν είχε δεμένη
μεταξωτή κλωστή ήταν απλώς μια ευχή.
 

 
Ο άγριος κέδρος καλλιεργούταν συστηματικά, γιατί το ξύλο του είναι ανθεκτικό και δεν προσβάλλεται από ζιζάνια, όπως το σαράκι. Μοιάζει αρκετά με τα αλμυρίκια (δέντρα σαν μικρά πεύκα, που φυτρώνουν στις παραλίες, καθώς ευδοκιμούν μόνο με αλμυρό νερό). Χρησιμοποιούταν ευρέως ως δομικό υλικό, ειδικά για να στηρίζονται τα άνω δώματα και οι στέγες.


 












Ένας από τους ελάχιστους
εναπομείναντες
άγριους κέδρους,
που βρίσκεται
στον προαύλιο χώρο
της καθολικής αρχιεπισκοπής.

  
 

 






Εμφανής είναι η αιγυ-
πτιακή επίδραση
στον
αποθηκευτικό πίθο
της γεωμετρικής περι-
όδου, που ανακαλύφθη-
κε σε ιερό της Δήμητρας
και Κόρης στους πρόπο-
δες του Ξώμπουργου
και χρονολογείται κατά
την αρχαϊκή περίοδο
(8ος-7ος αι. π.Χ.)..
 
Τη γέννηση της Αθηνάς και άλλες παραστάσεις απεικονίζει ο παραπάνω
πίθος, που εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο Τήνου. «Είναι εμφανής
η αιγυπτιακή επίδραση», μας εξήγησε η υπεύθυνη, «όλα τα άλλα όμως,
είναι ελληνικά», συμπλήρωσε, σαν να δικαιολογούταν. Ποια όμως, είναι
«όλα τα άλλα»; Ακόμα και τα ονόματα των θεών της ελληνικής
μυθολογίας είναι εισαγόμενα εξ Αιγύπτου. («Σχεδόν δε και πάντων τα
ουνόματα των θεών εξ Αιγύπτου ελήλυθε ες την Ελλάδα», Ηρόδοτος,
2.50). Το Αθηνά πιθανότατα προέρχεται από τα αιγυπτιακά, οπότε και το
όνομα της πόλης Αθήνας. Ένα μεγάλο μέρος τού ελληνικού λεξιλογίου
επίσης, στερείται επαρκούς ινδοευρωπαϊκής ετυμολογίας. Πλήθος λέξεων,
που θεωρούμε ως αρχαίες ελληνικές προέρχονται από άλλους προγενέ-
στερους πολιτισμούς. Κανένας πολιτισμός δεν είναι αυτόχθονας.
Τα πολιτιστικά επιτεύγματα είναι αποτελέσματα συγκερασμών.
(Διαβάστε στην «
Ελεύθερη Έρευνα»: Στάλες του ποταμού Πολιτισμός).

 


Το άρθρο λόγω έκτασης έχει αναρτηθεί σε δύο μέρη.

Τέλος Α΄μέρους.


Διαβάστε το Β΄ μέρος του άρθρου κάνοντας κλικ εδώ.



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 29880 έγραψε...
"Οι σημερινοί κάτοικοι της Τήνου από όλες τις ιστορικές περιόδους φαίνεται, πως αναπολούν τη χειρότερη, δηλαδή τη βυζαντινή."

Ε αφού τους αρέσει, τι να κάνουμε τώρα.

I.Bielidopoulos
17.10.2014, 09:45:52





Ανώνυμος 29887 έγραψε...
Δεν είναι έτσι αγαπητέ. Υπάρχει σωρός άρθρων τα οποία αποδεικνύουν πόσο στρεβλή, σχεδόν ανώμαλη, είναι ησχέση μας με το βυζάντιο. Και τώρα διαβάζω: "Ε αφού τους αρέσει, τι να κάνουμε τώρα.". Δεν υπάρχει το "μού αρέσει" υπάρχει το: "έτσι έμαθα και δεν θέλω να το αλλάξω".
Ομολογώ ότι το άρθρο με εντυπωσίασε διότι στο μυαλό μου είχα μία Τήνο τίγκα στον θεοτισμό, και τελικά όχι μόνο δεν είναι έτσι, αλλά είναι εντελώς αντίθετα τα πράγματα. Πόλιτισμός (άλλων βέβαια), εμπόριο, αρχαία ...

Ευχαριστώ πολύ για την ενημέρωση διότι δεν θα πήγαινα ποτέ εκεί λόγω αποστροφής του χριστιανισμού, αλλά τελικά μού δείχνετε πώς πρέπει να την επισκευθώ για να δω και την "κρυφή" πλευρά.

Γερακίνα.
17.10.2014, 21:59:40





Ανώνυμος 29916 έγραψε...
Πολύ καλό αφιέρωμα. Μαζί με τον προηγούμενο για τη Σύρο δένουν πολύ καλά. Να κάνετε και κάποιο αφιέρωμα για τους μανιάτες που ισχυρίζονται πως είναι γόνοι των αρχαίων Σπαρτιατών. Το αναμένω.
21.10.2014, 06:52:42





Ανώνυμος 29931 έγραψε...
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΠΕΡΙΤΡΑΝΑ ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΣΥΝΟΘΥΛΕΥΜΑ ΤΩΝ ΡΩΜΙΩΝ. ΣΥΜΦΩΝΩ Κ ΕΓΩ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΠΕΡΙ ΛΑΚΩΝΩΝ-ΜΑΝΙΑΤΩΝ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΕΠΗΛΥΔΕΣ ΕΧΟΥΝ ΦΑΝΤΑΣΙΩΘΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ!!!
23.10.2014, 10:28:08





Ανώνυμος 29936 έγραψε...
http://www.youtube.com/watch?v=r0e8Uve7cJU

I.Bielidopoulos
24.10.2014, 04:59:10





Ανώνυμος 29948 έγραψε...
http://www.tanea.gr/news/politics/article/5173311/boyleyths-twn-an-ell-zhtei-thn-anabiwsh-toy-kolossoy-ths-rodoy/
:-D

I.Bielidopoulos
25.10.2014, 08:18:53





Ανώνυμος 29952 έγραψε...
Τὰ ὀνόματα τῶν θεῶν εἶναι αἰγυπτιακά, ἐπειδὴ τὸ λέει ὁ ...Ἡρόδοτος; Πάλι ΟΟΔΕ διαβάσατε; Ἡ σύγχρονη ἐπιστήμη, τί λέει; Κάνατε τὸν κόπο νὰ μάθετε;
26.10.2014, 00:26:22





Ανώνυμος 38977 έγραψε...
θα συμφωνησω με τον Ανώνυμος 29952 διαφωνοντας με εσας,εχω ζησει στην Τηνο αρκετα χρονια ημον τουριστικος πρακτορας ,συμφωνω σε ολα που αναφερατε εκτος απο το παραπανω,εχω να προσθεσω οτι οι κατοικοι της πολης η χωρας ειναι αρκετα συμεφροντολογοι και κακοι επαγγελματιες οσον αφορα τα τουριστικα επαγγελματα,αρκετα παρανομοι και κλεφτες,και δυστυχως αξεστοι και πολλες φορες βαρβαροι,εχω τις χειροτερες εμπειριες σε αυτο το νησι ειδικα,μετα ζητησα να παω Κρητη,καμια σχεση αλλοι ανθρωποι αρκετα καλυτεροι απο τους Τηνιους,αν και βεβαια και αυτοι δεν ειναι τελιοι αλλα σε ολους τους τομεις υπερτερουν σημαντικα οι Κρητες.
Υπ'οψιν Πειραιωτης ειμαι και οχι Κρητικος .
09.07.2016, 20:07:48





Ανώνυμος 39290 έγραψε...
Ανώνυμος 29952

Και τί λέει η "σύγχρονη επιστήμη"; Ότι ο Ηρόδοτος ήτανε ψεύτης;
Πάντως αν το ψάξεις, όλα όσα είχανε οι αρχαίοι Έλληνες, απο θρησκεία και αστρονομία, μέχρι και ιατρική και αθλητισμό, όλα απο την ανατολή προήλθαν. Αυτό θα έλεγε η σοβαρή "σύγχρονη επιστήμη", αν είχε ασχοληθεί σοβαρά μ,ε τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό.
Όπως και να έχει, μην ανυσηχείς, δεν έχεις καμία σχέση φυλετικά με τους αρχαίους Έλληνες, οπότε δεν υπάρχει λόγος να ντρέπεσε που ήτανε "πολιτισμός copy-paste".


31.07.2016, 13:08:58





Ανώνυμος 39291 έγραψε...
Ανώνυμος 38977

Ούτε οι Κρητικοί είναι καλοί άνθρωποι. Πονηροί, δειλοί σε βαθμό να τα βάζουν με αδύναμους, μικρότερους σωματικά ή να μαζεύονται πολλοί εναντίων λίγων ή ενός, ύπουλοι σε βαθμό που σε φιλοξενούν στο σπίτι τους και δνε ξέρεις αν θα βγείς ζωντανός.

Γενικότερα, για λόγους εθνικισμού οι Ρωμιοί βάζουν ταμπέλες με θετικά στοιχεία σε διάφορους συμπατριώτες τους όπως "οι καλοί και φιλόξενοι Κρητικοί" ή "οι καλοί και φιλόξενοι Πόντιοι". Και φυσικά αν πρόκειτε για ενα μικρό νησί, εκεί δεν τους ενδιαφέρει, θα το κακοχαρακτηρίσουν. Αρκει οι μεγάλες "φυλετικές" ομάδες να "δοξαστούν για να φανβεί η "σπουδαιότητα του Ελληνικού έθνους"

Αν σου φερθήκανε εσένα ωραία οι Κρητικοί, πρόβλημα σου, εγώ ως εκ πείρας ξέρω πως ακόμη και οι Πόντιοι είναι παλιάνθρωποι μέσα τους κι ας δείχνουν επιφανειακά "καλός και φιλόξενος λαός".

Υ.Γ. Δεν είμαι απο την Τήνο.
31.07.2016, 13:15:22






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

1+4=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...