Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

GREEK LOVE


Ο ευρύς κοινωνικός θεσμός
της παιδεραστίας την κλασική εποχή


Έγραψε στις 10.10.2014 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Επιστροφή

Ο όρος «παιδεραστία» στα αρχαία ελληνικά κείμενα νοείται ως η διαστροφή του γενετήσιου ένστικτου του σφοδρού ερωτικού πάθους άνδρα προς τα αγόρια, προς ικανοποίηση του οποίου επιζητείται η σαρκική απόλαυση. ΓιΆ αυτό το λόγο η λέξη «παιδεραστής» λεγόταν από τους αρχαίους κυρίως με κακή σημασία (Πλάτωνα: «Συμπόσιο», 192b, Αριστοφάνη: «Αχαρνής», 265 κ.λπ.).

Δεν επρόκειτο για κάποια ομοφυλοφιλική προτίμηση ορισμένων ατόμων ‒που ασφαλώς θα ήταν κατανοητό και αναφαίρετο δικαίωμά τους‒, αλλά για έναν ευρύ, απόλυτα αποδεκτό κοινωνικό θεσμό, που αν τον κατανοήσουμε, θα προκύψει μια εντελώς διαφορετική εικόνα για τη ζωή κατά την αρχαιότητα, από την εξιδανικευμένη, που κατά κόρον παρουσιάζεται.

Οι γυναίκες ήταν περιορισμένες όλη μέρα στους γυναικωνίτες ‒υπήρχε και γυναικονόμος, που επόπτευε τα ήθη και την κοσμιότητά τους‒, ενώ οι άνδρες τριγυρνούσαν κυρίως στις φιλοσοφικές σχολές και στα γυμναστήρια, προκειμένου να βρουν κάποιο αγόρι, για να ασελγήσουν ερωτικά σε βάρος του.

Ο μισογυνισμός είναι μια από τις αιτίες της παιδεραστίας ή μάλλον η ομοφυλοφιλία είναι, που εμπνέει την περιφρόνηση προς τις γυναίκες;

Είναι δύσκολο να αποφασίσουμε. Πάντως, οι φλογεροί οπαδοί του έρωτα προς τα αγόρια είναι συνήθως «μισογύνες», εκτός από τους «αμφιδέξιους».

(Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Ο μισογυνισμός των αρχαίων ελλήνων).
 
 
Αριστοφάνη «Αχαρνής», 263-267.

Η λέξη «παιδεραστής» είχε κακή σημασία
και την αρχαία εποχή, όπως και σήμερα.



Ο Πλάτωνας στο «Συμπόσιό» του βάζει στα χείλη του Παυσανία αυτά τα λόγια: «(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυναίκας) είναι παλλαϊκός... αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη ανάπτυξη... (Αφορά) μάλλον στην απόλαυση των σωμάτων, παρά των ψυχών. Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες και τα νεαρά παιδιά), που διακρίνονται για υπερβολική βλακεία... Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Αφροδίτη, που δεν προέκυψε από την συμμετοχή άρρενος και θήλεος, αλλά μόνον εκ του άρρενος... πώς στερείται παραφοράς... Έτσι, όσοι εμπνέονται από το αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει μεγαλύτερη ρώμη και περισσότερη ευφυία». (181b-c).


Ιστορικά στοιχεία
Η παιδεραστία υπό τη μορφή της σαρκικής μείξης συνηθιζόταν στους ανατολικούς λαούς, βαβυλώνιους, ασσύριους, πέρσες κ.λπ., ενώ έχει επιβιώσει στις ίδιες περιοχές έως και σήμερα σε ισλαμικούς και άλλους λαούς. Στον ελλαδικό χώρο ήταν καθιερωμένη στην Κρήτη από των μινωικών ήδη χρόνων, όπου και διασώθηκε και μετά τη δωρική εισβολή, όπως μαρτυρούν διάφορες πηγές (Στράβωνα «Γεωγραφικά» Ι΄, περί Εφόρου, Κικέρωνα «Περί πολιτείας» κ.ά.). Από εκεί πιθανότατα διαδόθηκε και αναγνωρίστηκε ως θεσμός από τους δωριείες, στη συνέχεια δε κατέστη πανελλήνια.
 
 


«Εκ Διός αρχώμεσθα».
Ο Δίας απάγει τον ερώμενό του Γανυμήδη,
που προκάλεσε τη ζηλοτυπία της Ήρας.

Ο ποιητής Θέογνις ο Μεγαρέας
(6ος αι. π.Χ.) παρουσίασε
για πρώτη φορά τον Γανυμήδη
ερώμενο του Δία κι όχι απλό οινοχόο
του , όπως τον ήθελε ο Όμηρος.

«Ζευς, Γανυμήδους ερών», αναφέρει
ο Πλάτωνας («Φαίδρος», 255c),
ο οποίος στους «Νόμους» διευκρινίζει,
ότι κρήτες έφτιαξαν το μύθο του Γανυ-
μήδη, για να εξιδανικεύσουν
το έθιμο της παιδεραστίας (636c-d).


Στις δωρικές κυρίως πολιτείες θεω-
ρούταν ντροπή για έναν νέο καλής
καταγωγής να μην έχει τύχει της
ιδιαίτερης προσοχής άνδρα εραστή.
Στην Κρήτη ο παιδεραστής καλούταν
«φιλήτωρ», στις άλλες πολιτείες
«εισπνήλας» ή «είσπνηλος», το δε
ερώμενο αγόρι «κλεινός» και
«αΐτας».

Μέχρι κάποια εποχή, η ομοφυλο-
φιλία ήταν συγκαλυμμένη, όχι φα-
νερή. Η μετάβαση από τη συγκα-
λυμμένη στο φανερή ομοφυλο-
φιλία ήρθε με τον Αλκμάνα, τη
Σαπφώ, τον Αλκαίο και τον Σόλω-
να κι αμέσως έγινε σημαντικό θέ-
μα για τις εικαστικές τέχνες.

Οι έλληνες από τη μέση αρχαϊκή πε-
ρίοδο και μετά, θεωρούσαν τον σε-
ξουαλικό πόθο των ενήλικων αν-
δρών για ανήλικα αγόρια φυσικό και
ομαλό, καθώς η εκπλήρωσή του με
την ομοφυλόφιλη σεξουαλική επαφή
δεν θεωρούταν εκτεθειμένη σε ηθι-
κές, θρησκευτικές ή νομικές αντιρ-
ρήσεις.

Απέδιδαν βιώματα ομοφυλόφιλου πό-
θου και σεξουαλικής επαφής σε θε-
ούς και ήρωες και θεωρούσαν τις ο-
μοφυλοφιλικές σχέσεις υλικό κατάλ-
ληλο για την τέχνη και τη λογοτεχνία.
 
Πώς έφτασαν άραγε οι έλληνες στο σημείο να καθιερώσουν τις ερωτικές σχέσεις μεταξύ ανδρών; Μερικοί ιστορικοί πρόβαλαν ως επιχείρημα την αριθμητική ανεπάρκεια των γυναικών και την κλειστή συλλογική ζωή των στρατοπέδων ή του στρατεύματος ‒κυρίως μάλιστα στους πολεμικούς λαούς, όπως οι δωριείς‒ και στις ασκήσεις της παλαίστρας, όπου εκπαιδεύονταν γυμνοί. Επιχείρησαν να μεταβάλουν τον «ελληνικό έρωτα»
«greek love», όπως έχει καθιερωθεί σε όλο τον κόσμο η παρά φύση συνουσία σε προνόμιο δήθεν των καλλιεργημένων ανδρών. Ο εραστής, σύμφωνα με αυτούς, γινόταν για τον ερώμενο καθοδηγητής, ενώ ο ερώμενος υπέρμαχος των ηθικών και υλικών συμφερόντων του εραστή.
 
«Σας διαβεβαιώ, πως δεν
είναι έρωτας αυτό, το ο-
ποίο νιώθετε για τις γυ-
ναίκες ή τις νεαρές κοπέ-
λες. Θα ήταν εξίσου παρά-
λογο όσο αν αποκαλούσα-
τε έρωτα αυτό, που οι
μύγες νιώθουν για το γά-
λα, οι μέλισσες για το μέλι,
ή οι κτηνοτρόφοι και οι μά-
γειροι για τα μοσχάρια και
τα πουλερικά, τα οποία εκ-
τρέφουν.


»Είναι απόλυτα φυσικό να
επιθυμείτε κάποιες τροφές
με μετριοπάθεια. Ωστόσο,
μια υπερβολική όρεξη
αποκαλείται αδηφαγία...




Προφάσεις αποτελούσαν η φιλία κι η αρετή.

 
  
»Κατά τον ίδιο τρόπο, η ευχαρίστηση που προσφέρουν ο ένας στον άλλο οι άνδρες και οι γυναικες συμπεριλαμβάνεται στην ανθρώπινη φύση. Ωστόσο, όταν η επιθυμία, που μας εξωθεί γίνεται τόσο έντονη και ισχυρή, ώστε δεν μπορούμε πια να την ελέγξουμε, δεν της αξιζει πλέον να αποκαλείται Έρωτας.

»Στην πραγματικότητα, Έρωτας είναι αυτό, που σε κάνει να αφοσιώνεσαι σε κάποιες ψυχές νεαρές και ευγενικές και που, μέσ' από τη φιλία, σε οδηγεί στην αρετή. Αντίθετα, ο πόθος για τις γυναίκες, ακόμα κι αν πάρει καλή τροπή, δεν σου επιτρέπει παρά μόνο να αντλείς μια φυσική ευχαρίστηση». (Πλούταρχου: «Ερωτικός, παρ. 13, 750 d).

Στη Ρώμη η παιδεραστία ήταν γνωστή από των αρχαίων χρόνων, ενώ κατά τους αυτοκρατορικούς χρόνους κατέστη επονείδιστη πληγή της κοινωνίας και άνδρες μεγάλοι και διάσημοι αυτοκράτορες ήταν γνωστοί ως χυδαίοι κίναιδοι και παιδεραστές. Σε παιδεραστία πιθανόν αναφέρεται και το ευαγγέλιο στην περικοπή με το γυμνό νεανία τη νύκτα στο όρος των Ελαιών (Κατά Μάρκον, ιδ΄ 51-52). Η χριστιανική παράδοση είναι πλούσια σε κρούσματα παιδεραστίας, ειδικότερα εκ μέρους τού κλήρου, που φτάνουν ως τις μέρες μας. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: «ΔιΆ ευχών των αγίων... βιαστών ημών», Ιερές παιδεραστίες, ¶για ζευγάρια ομοφύλων, Οι δυο γάμοι βυζαντινού αυτοκράτορα με άνδρες κ.ά.).

Το άρθρο αυτό βασίζεται σε πρωτογενείς πηγές, σε κείμενα αρχαίων ελλήνων κι όχι σε κρίσεις μεταγενέστερων συγγραφέων (χριστιανών κ.ά.). Θα εστιαστούμε κυρίως στο φαινόμενο της παιδεραστίας στην Αθήνα, αλλά και αλλού, όπου ο πέμπτος κυρίως π.Χ. αιώνας χαρακτηρίζεται από μια πλατειά ανάπτυξη της παιδοφιλίας. Είναι η εποχή, που ο «ελληνικός έρωτας», είναι κατά πολύ επικρατέστερος σε σύγκριση με τον έρωτα ενός άνδρα για μια γυναίκα.
  
Τα ψεύδη
των ελληναράδων

Είχε υποστηριχθεί έντονα
παλιότερα από διάφορα
«ελληνοπρεπή» περιοδικά,
ότι η ομοφυλοφιλία δεν
ήταν ευρέως διαδεδομένη
στον αρχαίο ελληνικό κό-
σμο. Τα επιχειρήματά τους
ξεκινούσαν κυρίως από
την (παρ)ετυμολογία των
λέξεων «εραστής» και
«ερώμενος».

Υποστήριζαν, ότι οι λέξεις
αυτές, τάχα δεν σήμαιναν
την ερωτική ένωση, αλλά
χρησιμοποιούνταν μετα-
φορικά, όπως π.χ. σήμερα
λέμε: «αυτός έχει έρωτα
με τη μουσική
», δεν υπο-
νοούσαν δηλαδή, σαρκικό
έρωτα.
 


Εραστής θωπεύει και φιλάει στο στόμα
το νεαρό ερωμένο του.
(Ερυθρόμορφη κύλικα, που αποδίδεται
στο Ζωγράφο της Βρισηίδος, 480 π.Χ. περίπου).

 
Γνωστός ελλαδέμπορος τηλε-
πωλητής βιβλίων και πρώην υπουργός μάλιστα, πάνω σε αυτό το επιχείρημα έγραψε προ ετών ολόκληρο βιβλίο με τίτλο: «Ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα. Ο μύθος καταρρέει», το οποίο βέβαια, είναι γεμάτο φληναφήματα, αλλά κυρίως ψεύδη και παραπληροφόρηση κι αποτέλεσε έκτοτε, το βασικό οπλοστάσιο της (ψευδο)επιχειρηματολογίας των ελληναράδικων κύκλων.

Σύμφωνα με το συγγραφέα του βιβλίου λοιπόν, οι λέξεις «εραστής» και «ερώμενος» «δεν χρησιμοποιούνταν με τη σημερινή τους έννοια (δηλαδή τη σεξουαλική), αλλά με μιά άλλη έννοια, προφανώς παιδαγωγική... Αν και χρησιμοποιείται η λέξις ”εραστής“, παραλλήλως θεωρείται αδιανόητη η σαρκική έλξις» (σελ. 41). Υποστηρίζει επιπλέον, ότι ο ρωμιός σήμερα παρασύρεται λόγω άγνοιας των αρχαίων κειμένων: «Αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει εάν όλοι οι έλληνες είχαν πρόσβαση στα αρχαία κείμενα. Δυστυχώς, αυτό δεν συμβαίνει και αν κάποιος τυχαίως έχει στη βιβλιοθήκη του κάποιο από αυτά τα κείμενα, δεν μπορεί να το μελετήσει, διότι εν τω μεταξύ στο σχολείο έχει μισήσει την αρχαία ελληνική γλώσσα» (σελ. 52).

Ο ίδιος μάλιστα, επιχειρώντας να αυτοπροβληθεί ως βαθύς γνώστης του αντικειμένου μας ‒σε αντίθεση με εμάς, τους υπόλοιπους αδαείς αναγνώστες του‒ δηλώνει εξ αρχής, ότι όταν ξεκίνησε να γράφει το βιβλίο, είχε δίπλα του «τουλάχιστον επτά διαφορετικά έγκυρα λεξικά» (σελ. 31).

  

 

  









«Λεξικόν
της ελληνικής
γλώσσης»
Liddel & Scott.
Η βασική έννοια της λέξης «εραστής» κατά την αρχαιότητα ήταν ο «αγαπητικός»,
όπως εξ άλλου και σήμερα.

 
«Παιδεραστής» ήταν ο «αγαπητικός των παιδιών» (με την κακή σημασία).
 

Δυστυχώς για τον πρώην υπουργό όμως, στη βιβλιοθήκη της «Ελεύθερης Έρευνας» υπάρχουν πάρα πολλά έργα αρχαίων ελλήνων συγγραφέων, τα οποία μπορούμε να μελετάμε. Επίσης, δεν έχουμε μισήσει την αρχαία ελληνική γλώσσα στο σχολείο και διαθέτουμε επιπλέον όλα τα έγκυρα λεξικά της αρχαίας ελληνικής και όχι μόνο.

Δεν υπάρχει κανένα λεξικό της αρχαίας ελληνικής, που να αναφέρει αυτά, που ισχυρίζεται ο πρώην υπουργός, αλλά όλα επισημαίνουν ακριβώς το αντίθετο. Ή δεν έχει τα επτά λεξικά, πράγμα απίθανο, γιατί κατά καιρούς έχει διαφημίσει μερικά από αυτά από τις εκπομπές του, είτε ‒το πιθανότερο‒ τα έχει, αλλά εκουσίως ‒σε κάθε περίπτωση‒ ψεύδεται ασύστολα.

Δεν είναι όμως το θέμα μας μόνο το τι λένε τα λεξικά. Από τα ίδια τα αρχαία κείμενα, όπως θα δούμε σε πλείστα παραδείγματα παρακάτω, προκύπτει, ότι οι λέξεις «εραστής» και «ερώμενος» είχαν την ίδια ακριβώς έννοια με σήμερα, σήμαιναν δηλαδή, καθαρά τη σαρκική επαφή. Έχουν διασωθεί πολλά κείμενα με τόσο ρεαλιστικές περιγραφές ομοφυλοφιλικής παιδεραστίας, καθώς και παραστάσεις σε αρχαία αγγεία κ.ά., που δεν αφήνουν καμία αμφιβολία. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, θυμίζουν αναγνώσματα ή εικόνες σκληρού αρρωστημένου πορνό. Υπήρχε βέβαια και η μεταφορική χρήση των λέξεων, αλλά αυτή ήταν η δεύτερη. Η κυρίως χρήση της λέξης «εραστής» σήμαινε τον «αγαπητικό», ενώ «ερώμενος» ήταν αυτός, που δεχόταν τη σαρκική επαφή από τον εραστή του.
 

Καλοί, μόνο μέχρι να βγάλουν γένια
Η παιδεραστία την κλασική εποχή αφορού-
σε τα αγόρια ηλικίας από δώδεκα έως εί-
κοσι ετών στο σύνολό τους, που για δυο
αιώνες (6ος-4ος αι. π.Χ.) ήταν ερώμενοι,
δέχονταν δηλαδή τον σαρκικό έρωτα ενός
τουλάχιστον εραστή προτού καν βγάλουν
γένια. Ενώ το πρώτο χνούδι στα μάγουλα
θεωρούταν ελκυστικό στοιχείο, βγάζοντας
γένια ο έφηβος θεωρούταν ήδη άνδρας
και σταματούσε να είναι το αντικείμενο
του πόθου. Από εκεί και πέρα, με την
σειρά του κι εκείνος θα άρχιζε να ψάχνει
για αγόρια και να παίζει τώρα το ρόλο του
εραστή.

Όσο διαρκούσε η κατάσταση του ερώμε-
νου, αυτός μπορούσε ως νεαρός άνδρας
να έχει κι ο ίδιος ερώμενο, δηλαδή στο
τέλος της φάσης της νεότητας, λίγο
προτού φτάσει στην κατάσταση του άν-
δρα, μπορούσε στη μια σχέση να είναι
ερώμενος, ενώ στην άλλη εραστής.
Έτσι π.χ. ο ωραιότατος νεαρός Κριτό-
βουλος, ένας ερώμενος του Σωκράτη,
είχε περιπέσει στον κάπως νεότερο Κλει-
νία. (Ξενοφών: «Συμπόσιο», 4, 12-28).
 

  
Παιδεραστής χαϊδεύει νεαρό
στο σαγόνι και στα γεννητικά
όργανα. (Αττικός αμφορέας,
περ. 540 π.Χ., Μόναχο).


 
Ας διαβάσουμε με πόση έμφαση περιγράφει
ο Κριτόδουλος το βαθύ του αίσθημα για τον Κλεινία: «Κοιτάζω τον Κλεινία με περισσότερη ευχαρίστηση από όση θα ένιωθα βλέποντας και τα ωραιότερα των ανθρωπίνων. Θα δεχόμουν να τυφλωνόμουν και να μην έβλεπα τίποτε άλλο στον κόσμο, παρά μόνο εκείνον.  Αποστρέφομαι και τη νύχτα και τον ύπνο γιατί δεν τον βλέπω, και χρωστώ μεγάλη χάρη στον ήλιο και στην ημέρα, επειδή μου φανερώνουν πάλι τον Κλεινία... Αν και ξέρω, πως είναι ωραίο να έχει κανείς χρήματα, με μεγαλύτερη ευχαρίστηση θα έδινα στον Κλεινία όσα έχω, παρά να πάρω άλλα από έναν άλλον. Με μεγαλύτερη ευχαρίστηση θα δεχόμουν να είμαι δούλος, παρά ελεύθερος, αν ο Κλεινίας ήταν ο κύριός μου. Προκειμένου να τον υπηρετούσα, η δουλειά θα μου ήταν πιο ευχάριστη από την ανάπαυση. Θα ακολουθούσα, ακόμη, τον Κλεινία και μέσα από τις φλόγες. Η εικόνα του είναι τόσο βαθιά χαραγμένη στην καρδιά μου, ώστε, αν ήμουν καλός γλύπτης η ζωγράφος, θα μπορούσα, χωρίς να τον βλέπω με τα μάτια μου, να τον  ζωγραφίσω ή να φτιάξω την προτομή του, εντελώς όμοια με το είδωλό του».


Οι έλληνες δίδαξαν την παιδεραστία και σε άλλους λαούς
Πολλοί έλληνες δεν ντρέπονταν καθόλου να αναγνωρίζουν, πως η ομοφυλοφιλία τιμώταν σΆ αυτούς περισσότερο, παρά οπουδήποτε αλλού, και πως οι άλλοι λαοί, που την ήξεραν, ήταν σΆ αυτό το σημείο μαθητές τους. Ο Ηρόδοτος βεβαιώνει, πως αν οι πέρσες επιδίδονταν στον έρωτα των αγοριών, ήταν γιατί το είχαν μάθει από τους έλληνες. («Όταν μαθαίνουν για διάφορους τρόπους απόλαυσης, τους εφαρμόζουν κι από τους έλληνες έμαθαν την παιδεραστία», ΙΆ 135).

Και ο Ξενοφών λέει στον Κύρο: «Θέλεις να προτρέψεις στις “συνήθειες της Ελλάδας” αυτόν τον νέο τον πλαγιασμένο κοντά σου, επειδή είναι ωραίος;» («Κύρου Παιδεία», Βιβλ. ΒΆ 2.28).

 
 

 
¶νδρας πολιορκεί ερωτικά αγόρι,
που αντιδρά με τρυφερότητα
στις ερωτοτροπίες του.
(Αττικό μελανόμορφο αγγείο,
στΆ αι. π.Χ., Μουσείο Καλών

Τεχνών, Βοστώνη).


Σχολές και γυμναστήρια:
Τα άντρα της παιδεραστίας

Το γυμναστήριο γενικά και η παλαίστρα
ειδικότερα πρόσφεραν ευκαιρίες για την
παρατήρηση γυμνών αγοριών, για τη
διακριτική έλξη της προσοχής κάποιου
αγοριού με την ελπίδα τελικά να του
μιλήσει κανείς (αφού το γυμναστήριο
λειτουργούσε ως κοινωνικό κέντρο,
για τους άνδρες, που διέθεταν ελεύθε-
ρο χρόνο) κι ίσως νΆ αγγίξει κάποιο α-
γόρι με νόημα, δήθεν τυχαία, καθώς
πάλευε μαζί του (Πλάτωνα: «Συμπό-
σιο», 217b-c).

Στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη ο χορός
λέει: «Τριγυρνούσα στις παλαίστρες
προσπαθώντας να πλανέψω αγόρια
»
(στ. 762 κ.ε.). Στο έργο «Όρνιθες»,
κάποιος ονειρεύεται μια συνάντηση μΆ
ένα όμορφο αγόρι, που «πλύθηκε κι έ-
φυγε από το γυμναστήριο
», σαν ευκαι-
ρία, που θα του επέτρεπε να κινηθεί,
για να το ξεμυαλίσει ομοφυλοφιλικά
(στ. 139-142).
  
Κεραυνοβόλο έρωτα ένοιωσε ο Σωκράτης, όταν μπήκε ένας όμορφος έφηβος στην παλαίστρα του Ταυρέα: «Αυτός όμως και τότε αξιοθαύμαστος μου φάνηκε στο ανάστημα και στην ομορφιά, αλλά και όλοι οι άλλοι μου φαίνονταν ερωτευμένοι μαζί του – τόση έκπληξη και ταραχή πάθαιναν μόλις έμπαινε μέσα […] όλοι τον κοίταζαν σαν να ήταν άγαλμα […] είδα μέσα από τα ρούχα και άναψα και έχασα πια το μυαλό μου […] πίστεψα πως είχα γίνει θύμα ενός τέτοιου θηρίου». (Πλάτων, «Χαρμίδης» 154c -155d-e).

Στον «Ευθύδημο» ο νεαρός Κλεινίας ακολουθείται από «πολλούς εραστές, στους οποίους περιλαμβάνεται ο Κτήσιππος». Ο Κτήσιππος στην αρχή κάθεται κάπως μακριά, καθώς το αγόρι μιλά με τους σοφιστές Ευθύδημο και Διονυσόδωρο, πλησιάζει όμως, επειδή ο Ευθύδημος σκύβει συνεχώς και του κρύβει τη θέα του ερωμένου του (273a-274c).

Στον «Ερωτικό» του Πλούταρχου μνημονεύεται ένα ενδιαφέρον γεγονός, που δείχνει επίσης, ότι η ανάπτυξη της παιδεραστίας ήταν συνυφασμένη με την ύπαρξη των γυμνασίων, των παλαιστρών, αλλά και των φιλοσοφικών σχολών (έκδ. «Ενάλιος», Αθήνα, σελ. 28), όπου τα παιδιά ασκούνταν στο πένταθλο, στην πυγμαχία και το παγκράτιο ολότελα γυμνά:

«Ο παιδεραστικός έρωτας... γλίστρησε κρυφά μέσα στα γυμνάσια χάρη σΆ αυτές τις ασκήσεις, για τις οποίες οι νέοι γδύνονται και μένουν ολόγυμνοι. Απαλά στην αρχή χάιδεψε κι αγκάλιασε τα αγόρια, ύστερα σιγά σιγά, μέσα στις παλαίστρες του φύτρωσαν τα φτερά (ο Έρως πάντα παρασταίνεται φτερωτός) και δεν μπορεί πια να τον συγκρατήσει κανείς» (σελ 34).

Στο ίδιο βιβλίο αναφέρεται, πως μια νέα χήρα από τις Θεσπιές, πλούσια και ωραία, η Ισμηνοδώρα, ερωτεύτηκε τον Βάκχωνα, έναν έφηβο, που είχε πολλούς μνηστήρες με πιο επίμονο τον Πεισία, ο οποίος «μιμούνταν τους κακούς εραστές προσπαθώντας να κρατήσει το φίλο του μακρυά από το γάμο, με σκοπό να τον βλέπει όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο να γδύνεται μέσα στις παλαίστρες, στολισμένον με το ανέγγιχτο άνθος της νιότης του» (σελ. 18).

Στα περισσότερα γυμνάσια υπήρχε όχι μονάχα ένα άγαλμα του Ερμή, αλλά επίσης κι ένα άγαλμα του Έρωτα. Ο Αθήναιος στους «Δειπνοσοφιστές» του βεβαιώνει την ύπαρξη ενός αγάλματος του Έρωτα στην Ακαδημία, που ήταν το Γυμνάσιο, όπου ο Πλάτωνας συγκέντρωνε τους μαθητές του: «Οι αθηναίοι ήταν τόσο μακριά από το να σκέπτονται, πως ο Έρως κυβερνά οποιαδήποτε σεξουαλική ένωση, ώστε, στην Ακαδημία, που είναι αφιερωμένη στην Αθηνά (την παρθένα θεά), έστησαν άγαλμα στον Έρωτα και του προσφέρουν θυσίες, όπως και στην Αθηνά» (ΙΓΆ, 12).























 Νέος ετοιμάζεται να κάτσει
στο ερεθισμένο πέος άλλου νέου
για πρωκτική σεξουαλική επαφή.
(Κρατήρας, 420-410 π.Χ.,
Λονδίνο).

  

Ο Σωκράτης και ο ντροπαλός Ιπποθάλης
Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, οι παλαίστρες, σε ορισμένες γιορτινές μέρες, μπορούσαν να χρησιμεύσουν σαν πλαίσια για αληθινά «ερωτικά μαθήματα», όπου νέοι και ώριμοι άντρες συζητούσαν για τον ομοφυλόφιλο έρωτα. Στο διάλογο «Λύσις», ο Σωκράτης συναντάει τον Ιπποθάλη. Με την πρώτη ματιά καταλαβαίνει (ο Σωκράτης διατείνεται, πως είναι ειδικός στα ερωτικά), πως έχει να κανει μΆ έναν εραστή και του ζητάει να του πει το όνομα του αγαπημένου του. Μιας και δεν το λέει ο ντροπαλός Ιπποθάλης, ένας από τους φίλους του λέει:

«Τι αστείο, που είναι να κοκκινίζεις, Ιπποθάλη, και να διστάζεις να πεις στο Σωκράτη το όνομα του αγαπημένου σου. Αν λάχαινε να μείνει μαζί σου λίγο ο Σωκρατης, θα άκουγε “μέχρι αηδίας” να λες και να ξαναλές αυτό το όνομα. Φίλτατε Σωκράτη, αυτός εδώ μας έχει ξεκουφάνει γεμίζοντάς μας τα αυτιά με το όνομα του Λύση. Κι αν στο μεταξύ τύχει να έχει τραβήξει κανα δυο ποτηράκια, τόσο συχνά το λέει, που όταν ξυπνάμε την άλλη μέρα, μας φαίνεται πως ακόμη ακούμε το όνομα του Λύση. Μα το πιο φοβερό από όλα είναι, ότι τραγουδάει την ήβη του αγαπημένου του με μια τρομερή φωνή και εμείς είμαστε αναγκασμένοι να τον ακούμε. Μα τώρα, που όσο τον ρωτάς, κοκκινίζει» (204 b-d).


Μαθήματα ομοφυλόφιλου έρωτα στην παλαίστρα
Η παρέα με τον Σωκράτη, τον Iπποθάλη και τους φίλους του πάει στην παλαίστρα, όπου συχνάζει ο Λύσης. Είναι μέρα γιορτής: «Όταν μπήκαμε στην παλαίστρα, βρήκαμε τους νέους να έχουν τελειώσει κιόλας τις θυσίες τους και τις τελετές τους και να παίζουν αστράγαλους, όλοι ντυμένοι με τα γιορτινά τους. Οι περισσότεροι παίζανε στην εξωτερική αυλή, και μερικοί, σε μια γωνιά του αποδυτήριου, παίζανε μονά ή ζυγά με πολλούς αστράγαλους, που τους έπαιρναν απο μικρά καλάθια. Μαζί τους ήταν κι ο Λύσης, που είχε σταθεί ανάμεσα στους νεαρούς, στεφανωμένος, ανώτερος από όλους στην ομορφιά, κι άξιος όχι μονάχα να λέγεται ωραίος, αλλά ωραίος και καλός».

Ο Λύσης, γοητευτικά συνεσταλμένος, διστάζει να σμίξει με την παρέα του Σωκράτη, όπου είδε τον κυνηγητή του Ιπποθάλη, μα τελικά αποφασίζει να συνοδέψει τον έναν απο τους φίλους του σε αυτούς και αρχίζει η συζήτηση, όπου επιχειρείται να λυθεί το ακόλουθο σοβαρό ζήτημα: ποιος αξίζει καλύτερα το ωραίο όνομα «φίλος», εκείνος που αγαπά ή εκείνος που αγαπιέται; Θα πρέπει επίσης να αναρωτηθούμε αν η κολακεία «πιάνει» στους «ερωμένους», αν κερδίζει την αγάπη τους, ή, αντίθετα, προξενεί την περιφρόνησή τους.


Ο μήνας του μέλιτος
εραστή και ερώμενου αγοριού στην Κρήτη

Στην Κρήτη, κατά τον Έφορο, ο «ερών» εκδηλωνόταν στους γονείς και στους φίλους του «αγαπημένου», και αν γινόταν δεκτός, τρεις μέρες μετά, «έκλεβε» τον «ερωμένο» του. Ο εραστής έπαιρνε το αγόρι στο σπίτι του, κάνοντάς του ένα δώρο, κι ύστερα το οδηγούσε στην εξοχή, όπου ζούσε μαζί του δυο μηνες, ένα είδος «μήνα του μέλιτος». ¶μα περνούσαν οι δυο μηνες, το ξανάφερνε στην πόλη και του έκανε δώρο μια πολεμική στολή, ένα κύπελλο για να πίνει και έναν ταύρο προορισμένο να θυσιαστεί απΆ αυτόν. Οι κρήτες θεωρούσαν ντροπή για ένα αγόρι από καλή οικογένεια να μην έχει βρει έναν εραστή. Αντίθετα, εκείνος που είχε «απαχθεί» απολάμβανε αργότερα μεγάλες τιμές. (Στράβωνα, «Γεωγραφικά», ΙΆ 4,21).

 









Μια ομάδα
νεαρών
σε σεξουαλική
έξαρση
επιδίδονται
σε περίπλοκες
σεξουαλικές
δραστηριότητες.
Στη μέση της εικόνας δυο νέοι έχουν σκύψει έχοντας τους πισινούς τους αντιμέτωπους,
ενώ ένας τρίτος σπρώχνει το πέος του ανάμεσά τους.

Δεξιά, ένας άλλος προσπαθεί να τραβήξει προς αυτή την ομάδα των τριών
από τα μαλλιά ένα ανθιστάμενο αγόρι.
 
Αριστερά, ένας άλλος περιμένει σε στύση προφανώς να έλθει η σειρά του,
ενώ ο συνοδός του φαίνεται ήδη να αυτοϊκανοποιείται.

(Αττικό ερυθρόμορφο αγγείο, περ. 500 π.Χ., Τορίνο).

   


Η διαφορά ηλικίας εραστή ‒ αγοριού
Αν και η σεξουαλική σχέση μεταξύ ανδρών θεωρούταν φυσιολογική, ωστόσο υπήρχε διαφορά ηλικίας ανάμεσα στον εραστή και στον ερωμένο του. Ο εραστής ήταν ένας άνδρας, ώριμος στην ηλικία, συνήθως κάτω από την ηλικία των σαράντα χρόνων. Υπήρχαν όμως και περιπτώσεις, που ξεπερνούσαν την ηλικία των σαράντα, αλλά και των πενήντα ετών, όπως ο ποιητής Σοφοκλής, που θα δούμε παρακάτω.

Σε αντίθεση με τον εραστή, ο άνδρας που θεωρούταν αντικείμενο πόθου, δηλαδή ο ερωμένος, πρέπει να είναι ένας όμορφος έφηβος. Πιο συγκεκριμένα, ο ερωμένος έπρεπε να βρισκόταν στην αρχή της εφηβείας, όπου δεν θα έχει αρχίσει ακόμη να βγάζει γένια. Όμορφος ερωμένος, είναι αυτός, που χαρακτηρίζεται από το «παράστημά» του και το καλογυμνασμένο και ανεπτυγμένο του σώμα. Στη Σπάρτη, αναφέρει ο Πλούταρχος («Λυκούργος», 17), πως τα παιδιά, «φθάνοντας στα δώδεκα χρόνια κι έχοντας καλή φήμη, βρίσκαν τους εραστές, που τους αφοσιώνονταν».

 

 



















Ερεθισμένος
παιδεραστής
ψαύει
τα γεννητικά
όργανα
του ερωμέ-
νου του αγο-
ριού.
(Κύλικα,
περ. 480 π.Χ.,
Οξφόρδη).
 
  

Το τετ‒α‒τετ Ευριπίδη ‒ Αγάθωνα
Υπήρχαν κι εξαιρέσεις στον κανόνα, ότι ο έφηβος χάνει την ομορφιά του, όταν αρχίζει να βγάζει γένια, όπως καταγράφει ο Πλούταρχος στον «Ερωτικό»: «Λένε, πως μια τρίχα φτάνει γιά να κόψει αυτό τον δεσμό στα δυο, όπως ένα αυγό, και πως όσοι ερωτεύονται τα παιδιά μοιάζουν μΆ εκείνους τους νομάδες, που σηκώνουν την άνοιξη σε μια καταπράσινη και ανθισμένη περιοχή κι ύστερα, μόλις περάσει αυτή η εποχή, φεύγουν σαν από έναν εχθρικό χώρο. Όμως είναι γνωστός ο λόγος του Ευριπίδη, που λέει στον ωραίο Αγάθωνα, που του είχαν πια φυτρώσει γένια, φιλώντας τον και χαϊδεύοντάς τον: “Η ομορφιά μένει ομορφιά ακόμα και στο φθινόπωρό της”» (σελ. 164-166).

Αυτός ο Αγάθωνας ήταν ένας τραγικός ποιητής, σαν τον Ευριπίδη. Είναι αυτός, που στο «Συμπόσιο» του Πλάτωνα φιλεύει τους συντρόφους, που είχε προσκαλέσει για να γιορτάσει μια από τις επιτυχίες του ως δραματικού συγγραφέα. Είναι αυτός επίσης, που ο Αριστοφάνης ‒άλλος συνδαιτυμόνας στο «Συμπόσιο»‒ τον διέσυρε στις «Θεσμοφοριάζουσες» για τα γυναικίστικα ήθη του, που ταιριάζουν σΆ ένα «ντελικάτο».

Ο Αγάθωνας ήταν ντυμένος με μια ρόμπα, μΆ έναν χιτώνα, χρώματος μωβ κι έναν κοντό, στρογγυλό μανδύα, σα να ήταν γυναίκα. Στα πόδια του φορούσε στενές εμβατίδες, όμοιες μΆ εκείνες που φορούσαν οι «κομψοί», και τέλος, κρατούσε πάντα μαζί του έναν καθρέφτη κι ένα ξυράφι. Εκείνη την εποχή, το ξυράφι ήταν ένα «αξεσουάρ» της γυναικείας τουαλέτας, όχι τής ανδρικής, γιατί οι άνδρες άφηναν τα γένια τους, ενώ οι κοκέτες ξύριξαν το περιττό τρίχωμά τους. Ο Αγάθωνας είχε έναν πολύκαιρο δεσμό, διάσημο σ' όλη την αρχαιότητα, με τον Παυσανία, που είναι επίσης ένας από τους συνδαιτυμόνες του «Συμπόσιου» του Πλάτωνα.

Ο Αισχίνης ήταν
σαρανταπεντάρης,
όταν απάγγειλε
τo λόγο του «Κα-
τά Τιμάρχου, όπου
είπε τούτο το αξιο-
σημείωτο (136-137):
«Μήτε σήμερα, μή-
τε ποτέ άλλοτε πε-
ριφρόνησα τις ερω-
τικές ηδονές, το
αναγνωρίζω. Να α-
γαπάς τους καλο-
φτιαγμένους και με
ευπρεπή ήθη νέους,
να το κύριο γνώρι-
σμα μιας ευαίσθητης
και γενναιόδωρης
ψυχής
».



Η συμφορά,
που έλαχε στο Σοφοκλή

Ο Περικλής δεν ένοιωθε κλίση στον έρωτα των αγοριών. Του έφτανε η εταίρα, η Ασπασία. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Τα call girls της αρχαιότητας). Μια μέρα, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Σάμου, όπου ο ποιητής Σοφοκλής συμμετείχε ως στρατηγός, όταν εγκωμίαζε μπροστά του την ομορφιά ενός εφήβου, ο Περικλής του έκανε τούτη τη σοβαρή παρατήρηση: «Σοφοκλή, ένας στρατηγός πρέπει να κρατάει καθαρά όχι μόνο τα χέρια του, αλλά και την όρασή του». (Πλούταρχου, «Περικλής», 8,8).

Αν δώσουμε πίστη σε μια ιστορία, που διηγείται ο Αθήναιος (ΙΓΆ, 605), ο Σοφοκλής ήταν εξήντα έξη χρονών, όταν του έλαχε τούτη η συμφορά: «Μια μέρα είχε οδηγήσει έξω από τα τείχη των Αθηνών ένα ωραίο αγόρι, για να το απολαύσει. Το αγόρι άπλωσε στο χορτάρι τον άθλιο μανδύα του και σκεπάστηκαν και οι δυο με τον ζεστό, πολυτελέστατο, μάλλινο μανδύα του ποιητή. Όταν έγινε η δουλειά, το αγόρι άρπαξε τον μανδύα του Σοφοκλή και το έβαλε στα πόδια, αφήνοντάς του τον δικό του».

 

¶νδρες, που πολιορκούν ερωτικά
νέους κι ένα ζευγάρι σε σεξουα-
λική επαφή. Το ελαφάκι και το
κοκοράκι είναι δώρα ερωτικής
πολιορκίας. (Αττικός αμφορέας,
περ. 550 π.Χ., Λονδίνο). Σε πολλά
αγγεία εικονίζονται σκηνές ομο-
φυλοφιλικής ερωτοτροπίας με
άνδρες να προσφέρουν λαγούς σε
νεαρούς ως δώρα. Επιχειρώντας
να ωραιοποιήσουν ‒διαστρεβλώ-
νοντάς τες‒ τέτοιες καθαρές ει-
κόνες ομοφυλόφιλου έρωτα ορι-
σμένοι τις «ερμηνεύουν» ως
«συζήτηση γύρω από το κυνήγι
της ημέρας».
  


Ερωτικό κυνήγι
Ο εραστής κυνηγούσε αδιάκοπα το αγόρι, που είχε βάλει στο μάτι, και του έκανε κάθε λογής δώρα. Ο Πλάτων, στο «Συμπόσιο» (183a), περιγραφει «καθετί, που κάνουν οι εραστές για τα αγόρια, που λατρεύουν: Τις ικεσίες, τα παρακάλια, τους όρκους, τις νύχτες, που περνούν ξάγρυπνοι στο κατώφλι του αγαπημένου και τις δουλικές εξυπηρετήσεις, που ούτε δούλος δεν θα έκανε».
 
Ο «εραστής» σκλαβωνόταν στα
βήματα του «ερωμένου», τον
συνόδευε παντού όπου μπορού-
σε, περνούσε κάποτε τη νύχτα
μπροστά από την πόρτα του κά-
νοντάς του σερενάτες, έγραφε
γιΆ αυτόν ποιήματα και τραγού-
δια, χάραξε το αγαπημένο όνο-
μα στους τοίχους, στις πόρτες,
στα δέντρα, κρεμούσε στεφά-
νια ή γιρλάντες από φυλλώμα-
τα και λουλούδια στην πόρτα
του αγαπημένου, σαν είδος
προσφοράς, και του έστελνε
κάθε λογης δώρα: φρούτα,
ένα σακί με αστραγάλους, έ-
ναν πετεινό, έναν λαγό ή έ-
ναν σκύλο, κι επίσης αγγεία
ζωγραφισμένα, όπου έβαζε
τον τεχνίτη να χαράζει το ό-
νομα του αγοριού, καί δίπλα
τη λέξη «καλός», δηλαδή ω-
ραίος. Πολλά απΆ αυτά τα αγ-
γεία διατηρούνται στα μουσεία.
  

 
Διαμήρια σεξουαλική επαφή
άνδρα και νέου.
Ο λαγός είναι δώρο ερωτικής πολιορκίας.
(Αττικό ερυθρόμορφο αγγείο,
περ. 530-430 π.Χ.).
Διάφοροι «ειδικοί» περιγράφουν ενίοτε
ζευγάρια ανδρών, που επιδίδονται
σε διαμήρια σεξουαλική επαφή,
σαν «παλαιστές».

 
 
Στην Ακρόπολη των Αθηνών βρέθηκε μια μικρή πέτρα σκαλισμένη σε σχήμα σφήνας, που πάνω της ήταν χαραγμένη με χαρακτήρες του 5ου π.Χ. αιώνα η ακόλουθη παιδεραστική επιγραφή: «Ο Λυσίθεος δηλώνει, πως λατρεύει τον Μικίονα ανάμεσα σε όλα τα αγόρια της πόλης, γιατί είναι θαρραλέος». (Συλλογή «Ελληνικών Επιγραφών», 3η έκδοση, 1266)».
 

Ανδρικός έρωτας στα στρατόπεδα και στα πεδία της μάχης

O αντρικός έρωτας ξυπνούσε στο γυμνάσιο, όπου οι έφηβοι έκαναν ασκήσεις, που, όπως το ρίξιμο του ακόντιου π.χ., αποτελούσαν μια αληθινή «στρατιωτική προπαρασκευή», κι ύστερα συζητούσαν στα στρατόπεδα και στα πεδία της μάχης.

«Στη Θήβα, όταν ο “ερωμένος” έφτανε στη στρατεύσιμη ηλικία, ο εραστής του, του έκανε δώρο μια πλήρη πανοπλία, και ο Παμμένης, ένας άντρας, που είχε την πείρα των ερωτικών πραγμάτων, τοποθετούσε τους στρατιώτες μέσα στις στρατιωτικές ομάδες μΆ έναν τρόπο εντελώς καινούριο. Τον αγαπημένο τον έβαζε δίπλα στον εραστή, γιατί ο έρωτας είναι ο μόνος ακατανίκητος στρατηγός. Συμβαίνει να εγκαταλείπει κανείς τους ανθρώπους της φυλής του ή της οικογένειάς του, ενώ μεταξύ του αγαπημένου και του “ερώντος” κανένας εχθρός δεν μπόρεσε να εισχωρήσει για να χωρίσει τον έναν από τον άλλον.

»Και όταν ακόμη δεν υπάρχει ανάγκη, δείχνουν την αγάπη τους για τον κίνδυνο και την περιφρόνησή τους για τη ζωή: έτσι, ο θεσσαλός Θήρων στήριξε σ' έναν τοίχο το αριστερό του χέρι, τράβηξε τό σπαθί του και έκοψε το δάχτυλό του, προκαλώντας τον ερωτικό του αντίζηλο να κάνει το ίδιο. Ένας άλλος, σε μια μάχη, έχοντας πέσει μπρούμυτα, παρακάλεσε τον εχθρό του, που ετοιμαζόταν να τον χτυπήσει, να περιμένει μια στιγμή, ώστε ο ερωμένος του να μην τον δει να δέχεται μια λαβωματιά στα νώτα». (Πλούταρχος, «Ερωτικός», έκδ. «Ενάλιος», Αθήνα, σελ. 96-101).


   

 
Από τις κωμωδίες του φαίνεται,
πως ο Αριστοφάνης ήταν ένας από
τους λίγους πεπεισμένους αντίπαλους
του έρωτα για τΆ αγόρια στην αρχαία
Ελλάδα. Στα έργα του δεν παύει να
κτυπάει με σκληρές εκφράσεις τους
παιδεραστές, αλλά και τους ομοφυλό-
φιλους γενικότερα με εκφράσεις,
όπως: «ευρύπρωκτος» («Αχαρνής»
716, «Νεφέλαι» 1090), «λακκόπρω-
κτος» («Νεφέλαι» 1330) κ.ά..

 
  

 

Ο Πλούταρχος, στο ίδιο σημείο ιστορεί τον ηρωικό θάνατο του Κλεόμαχου από τα Φάρσαλα: «Οι χαλκιδείς παρακάλεσαν τον σύμμαχό τους Κλεόμαχο, έναν άντρα με υπέροχο θάρρος, να προσβάλει πρώτος τα αντίπαλα τάγματα. Όπως ο νέος που αγαπούσε ήταν εκεί, ο Κλεόμαχος τον ρώτησε αν λογάριαζε να παρακολουθήσει τη μάχη. Το αγόρι του απάντησε καταφατικά, ύστερα τον αγκάλιασε με τρυφερότητα και του φόρεσε το κράνος του. Τότε, ο Κλεόμαχος, όλος φλόγα και οργή, παίρνει μαζί του τους πιο γενναίους θεσσαλούς, κάνει μια λαμπρή έφοδο και πέφτει επάνω στους εχθρούς, ανατρέποντας και διασκορπίζοντας το ιππικό τους.

»Όμως, βρήκε το θάνατο στη μάχη. Οι χαλκιδείς, στη μεγάλη πλατεία της πόλης τους, δείχνουν τον τάφο του, που επιστεγάζεται και σήμερα ακόμα από μια ψηλή κολόνα, και ο έρωτας για τα αγόρια, που πρωτύτερα τον αποδοκίμαζαν, από τότε τιμήθηκε και ευνοήθηκε απΆ αυτούς περισσότερο παρά οπουδήποτε αλλού. Κι αργότερα οι χαλκιδείς τραγουδούσαν:

»Ω παιδιά με τόσες χάρες,
όσες είχαν κι οι γονιοί σας,
μην αρνιέστε στους γενναίους,
να χαϊδεύουν σας τα κάλλη.


»Με το θάρρος το ανθισμένο,
μεσ' στις πόλεις της Χαλκίδας,
είναι ο Έρωτας, που χέρια,
πόδια, μέλη, μας δαμάζει
».

  

Ζευγάρια ανδρών ο Ιερός Λόχος

Τον περίφημο «Ιερό Λόχο» των Θηβών τον σχημάτιζαν εραστές και αγαπημένοι, και μάλιστα γιΆ αυτό, κατά τον Πλούταρχο τον αποκαλούσαν «ιερό», γιατί ο «Πλάτων ένθεον φίλον τον εραστήν προσείπε» («Βίος του Πελοπίδα», 18.7): «Τον δ' ιερόν λόχον ως φασι συνετάξατο Γοργίδας πρώτος εξ ανδρών επιλέκτων τριακοσίων, οις η πόλις άσκησιν και δίαιταν εν τη Καδμεία στρατοπεδευομένοις παρείχε. Και δια τουθ' ο εκ πόλεως λόχος εκαλούντο. Τας γαρ ακροπόλεις επιεικώς οι τότε πόλεις ωνόμαζον. Ένιοι δε φασιν εξ εραστών και ερωμένων γενέσθαι το σύστημα τούτο» (18, 1,2).

Όπως το λέει ο Πλάτωνας με το στόμα του Φαίδρου, «εγώ τουλάχιστον δεν μπορώ να πω, ότι υπάρχει μεγαλύτερο αγαθό για έναν νέο από έναν καλό εραστή και για έναν εραστή από τον έρωτα για έναν νέο. Γιατί εκείνο, που πρέπει να κατευθύνει σΆ όλη τους τη ζωή τους ανθρώπους, που θέλουν να ζήσουν καλά, αυτό το πράγμα ούτε η συγγένεια μπορεί να τους το εμπνεύσει τόσο καλά, ούτε οι τιμές, ούτε ο πλούτος, ούτε τίποτα άλλο, όσο ο έρωτας.

»Και ποιό είναι αυτό: Η ντροπή για τα αισχρά και η φιλοτιμία για τα καλά. Γιατί χωρίς αυτά δεν μπορεί ούτε πόλη ούτε ιδιώτης να πραγματοποιήσει μεγάλα και καλά έργα. Πιστεύω λοιπόν εγώ, ότι ο άντρας, που είναι ερωτευμένος, αν φανερωνόταν να κάνει κάτι επαίσχυντο ή να μην αμύνεται από ανανδρία, ενώ βλάπτεται από κάποιον, δεν θα υπέφερε τόσο πολύ ούτε αν τον είχε δει ο πατέρας του, ούτε οι φίλοι του, ούτε οποιοσδήποτε άλλος, όσο αν τον είχε δει ο ερωμένος του.

»Το ίδιο βλέπουμε και στον ερώμενο, ότι ντρέπεται ιδιαιτέρως τους εραστές, όταν τον δουν να κάνει κάτι επαίσχυντο. Αν υπήρχε λοιπόν κάποιος τρόπος να γίνει μια πόλη ή ένα στρατόπεδο από εραστές και ερωμένους, δεν θα υπήρχαν καλύτεροι πολίτες απΆ αυτούς, καθώς θα απέφευγαν κάθε επαίσχυντη πράξη και θα αμιλλώνταν μεταξύ τους.

»Και αν πολεμούσαν αυτοί ο ένας κοντά στον άλλον, αν και λίγοι, θα μπορούσαν να νικήσουν, που λέει ο λόγος, όλους τους ανθρώπους. Γιατί ένας άντρας ερωτευμένος θα ανεχόταν πολύ λιγότερο να τον δει ο ερωμένος του, παρά οποιοσδήποτε άλλος να εγκαταλείπει τη θέση του ή να πετάει τα όπλα. Αντί γιΆ αυτό θα προτιμούσε χίλιες φορές να πεθάνει. Πόσο μάλλον να εγκαταλείψει κανείς τον ερωμένο του ή να μην τον βοηθήσει, όταν κινδυνεύει, γιατί κανείς δεν είναι τόσο δειλός, που να μην μπορεί ο Έρωτας να του εμπνεύσει θεϊκή πνοή και να τον κάνει γενναίο, ώστε να γίνει όμοιος μΆ εκείνον, που είναι ανδρείος από τη φύση του.

»Αλήθεια αυτό, που έλεγε ο Όμηρος για τη γενναιότητα, που εμπνέει η θεότητα στην καρδιά των ηρώων, είναι αυτό ακριβώς, που ο Έρωτας δίνει στους εραστές». («Συμπόσιο, 178b-179b).

 


















Γυναίκα θωπεύει το αιδοίο
μιας άλλης γυναίκας.
(Ερυθρόμορφη κύλικα,
5ος αι. π.Χ.,
Αρχαιολογικό μουσείο Ταρκινίας).
 
Μερικοί μόνο διακριτικοί υπαινιγμοί και μερικές ενδείξεις σε εικόνες μοιάζουν να παραπέμπουν σε ερωτικές σχέσεις μεταξύ γυναικών, τις οποίες το ασφυκτικό περιβάλλον του γυναικωνίτη θα μπορούσε να ενθαρρύνει.

Μοναδική παραμένει η περίπτωση της ποιήτριας Σαπφούς, η οποία είχε ιδρύσει στη Λέσβο ένα είδος παρθεναγωγείου για νεαρά κορίτσια. Σε ένα από τα ελάχιστα ποιήματά της, που έχουν σωθεί, εκφράζει το φλογερό πόθο, που της άναψε μια από τις νεαρές μαθήτριές της: «Η γλώσσα μου βουβαίνεται, μια λεπτή φωτιά τρέχει κάτω από το δέρμα μου, τα μάτια μου δεν βλέπουν τίποτε πια, τΆ αυτιά μου βουίζουν, κρύος ιδρώτας με λούζει, η καρδιά μου τρέμει, χλωμιάζω και μου φαίνεται, ότι το τέλος μου πλησιάζει».
  
   

Αγόρια «παιδαγωγούνται» σε συμπόσια
Σε πολλές εικόνες συμποσίων σε αγγεία εμφανίζονται αγόρια ως τραπεζοκόμοι, μουσικοί, χορευτές και αρτίστες, άλλοτε με χιτώνες κι άλλοτε γυμνά.

Τι δουλειά έχει ένα αγόρι να παρευρίσκεται στο συμπόσιο με τα μεθύσια και τις πόρνες και πως το «παιδαγωγεί» ο παιδεραστής; Χαϊδεύοντάς του τα γεννητικά όργανα, όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα;

  
 
¶νδρας σε συμπόσιο
χαϊδεύει τα γεννητικά
όργανα αγοριού
κατά το σερβίρισμα.
(Κύλικα, 490-480 π.Χ.,
Νέα Υόρκη).
Με τέτοιες εικόνες
καταρρέει ο μύθος
της δήθεν παιδαγωγικής
διάστασης
της παιδεραστίας.
 
  

Εξάλλου το κάθε αγόρι είχε πατέρα, ο οποίος θα μπορούσε να το παιδαγωγεί. Το άφηνε όμως, να «παιδαγωγείται» από άλλους, ενώ εκείνος έψαχνε στα γυμνάσια και στις παλαίστρες να «παιδαγωγήσει» τα αγόρια κάποιων άλλων.

Και γιατί έψαχναν για κάποιο όμορφο αγόρι; Αν τους ενδιέφερε να το παιδαγωγήσουν κι όχι να ασελγήσουν σε βάρος του, τι θα πείραζε αν δεν ήταν όμορφο; Μπορεί να ήταν άσχημο, αλλά έξυπνο, οπότε με την κατάλληλη παιδαγώγηση θα μπορούσε να γινόταν ένας καλός γιατρός π.χ. ή κάτι άλλο.


Επίλογος
Θα είχε πάντως εξαιρετικό ενδιαφέρον η επιστημονική εξέταση της ψυχικής υγείας της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας, της οποίας όλα τα άρρενα μέλη είχαν «παιδαγωγηθεί» από την τρυφερή παιδική τους ηλικία.




Βιβλιογραφία:
  • K. J. Dover: «Η ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα», έκδ. «Π. Χιωτέλλη», Αθήνα, 1990.
  • Sophie Royer, Catherine Salles, Franҫois Trassard: «Η ζωή στην Ελλάδα την εποχή του Περικλή», έκδ. «Πατάκη», Αθήνα, 2005.
  • Carola Reinsberg: «Γάμος, εταίρες και παιδεραστία στην αρχαία Ελλάδα», έκδ. «Παπαδήμα», Αθήνα, 1993.
  • Violaine Vanoyeke: «Η πορνεία στην Ελλάδα και στη Ρώμη», έκδ. «Παπαδήμα», Αθήνα, 2006.
  • Robert Flacelière: «Ο δημόσιος και ιδιωτικός βίος των αρχαίων ελλήνων», έκδ. «Παπαδήμα», Αθήνα, 1993.
  • Robert Flacelière: «Ο έρωτας στην αρχαία Ελλάδα», έκδ. «Παπαδήμα», Αθήνα, 2009.
  • Κωνσταντίνου Σιαμάκη: «Οι έκφυλοι», Θεσσαλονίκη, 1991.
  • Πάνου Ειρήνη: «Έρωτας, γάμος, μοιχεία και διαζύγιο στην Αθήνα και στην Σπάρτη την περίοδο ακμής», πτυχιακή εργασία, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Τμήμα Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών Αγαθών, Καλαμάτα, 2012.
  • Αδώνιδος Γεωργιάδη: «Ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα. Ο μύθος καταρρέει», έκδ. «Γεωργιάδης», Αθήνα, 2002.
  • «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικό Ηλίου», έκδ. «Ήλιος», Αθήνα.



Σημείωση:

Το παραπάνω άρθρο αποτελεί μέρος
του Αφιερώματος της «Ελεύθερης Έρευνας»:
Παιδεραστία και ομοφυλοφιλία  στην αρχαία Ελλάδα.

Το Αφιέρωμα συνεχίζεται...



Διαβάστε ακόμα:




 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 29807 έγραψε...
~
Αν συνυπολογίσουμε ότι η αρχαιοελληνική κοινωνία ήταν πρώτον βαθιά πατριαρχική, δεύτερον η θέση της γυναίκας ήταν σαφώς κατώτερη του άνδρα και τρίτον ότι οι άνδρες περνούσαν αρκετό καιρό σε γυμναστήρια, στρατόπεδα, παλαίστρες, συμπόσια, αγορές, σχολές και λοιπά και γενικά συγχρωτίζονταν συνέχεια και στενά μεταξύ τους τότε η ομοφυλοφιλία θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη και αναπόφευκτη, εντέλλει απολύτως φυσιολογική για αυτές τις κοινωνίες. Συμβαίνει και σήμερα όταν οι άνθρωποι περνάνε πολύ καιρό μεταξύ τους σε σχετικά κλειστό περιβάλλον να εμφανίζονται αυξημένα ποσοστά ομοφυλοφιλίας. Οι μπόντυ-μπίλντερς για παράδειγμα εμφανίζουν αυξημένα ποσοστά ομοφυλοφιλίας σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Επίσης οι μοναχοί και οι στρατιωτικοί.

Όσον αφορά την παιδεραστία σύμφωνα με τα συμπεράσματα ιστορικών ήταν κάτι που αφορούσε κυρίως την αριστοκρατία και αυτό είναι ακούγεται λογικό, εφόσον υπεισέρχονταν και οικονομικοί παράγοντες σε αυτό το θέμα. Πρωκτικό και στοματικό σεξ φαίνεται να περιοριζόταν στους δούλους και στις πόρνες. Το θέμα είναι πιο πολύπλοκο:
http://en.wikipedia.org/wiki/Pederasty_in_ancient_Greece
http://en.wikipedia.org/wiki/Pederasty#The_Greeks
http://en.wikipedia.org/wiki/Homosexuality_in_ancient_Greece
http://en.wikipedia.org/wiki/Greek_love

Το ερώτημα "Ο μισογυνισμός είναι μια από τις αιτίες της παιδεραστίας ή μάλλον η ομοφυλοφιλία είναι, που εμπνέει την περιφρόνηση προς τις γυναίκες;" δεν υφίσταται κατά τη γνώμη μου. Μιλάμε για πατριαρχικές κοινωνίες όπου ο πόλεμος και η σύγκρουση ήταν πάντα παρόντα, σε στρατιωτικό, πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Όχι μόνο μεταξύ των πόλεων-κρατών που συνεχώς συγκρούονταν μεταξύ τους, αλλά και εντός των πόλεων η σύγκρουση και η πόλωση ήταν στην ημερήσια διάταξη. Το πόσο πολύ μίσος και πόλωση υπάρχε τότε φαίνεται και από το παρακάτω:
"ο δε Ισοκράτης γράφει περί το 366 π.Χ.: «Οι πλούσιοι έγιναν τόσον αντικοινωνικοί, ώστε όσοι έχουν περιουσία θα προτιμούσαν να ρίξουν τα υπάρχοντά τους στη θάλασσα, παρά να δώσουν βοήθεια στους πτωχούς, ενώ οι πτωχοί θα προτιμούσαν να αρπάξουν τα υπάρχοντα των πλουσίων, παρά να βρούν ένα θησαυρό». («Αρχίδαμος», στ. 67). Επιδίωξη των φτωχών ήταν να απαλλοτριώσουν με νομοθεσίες ή επαναστάσεις τους πλούσιους."
Πηγή: http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=3356

I.Bielidopoulos
10.10.2014, 09:39:23





Ανώνυμος 29808 έγραψε...
~
Όπως γνωρίζει ο κάθε λογικός σκεπτικιστής πίσω από κάθε ιδεολογική, θρησκευτική και πολιτική σύγκρουση κρύβονται οικονομικά και κοινωνικά αίτια. Και αυτό ισχύει πιο πολύ για την αρχαία Ελλάδα όπου ναι μεν είχε ελκυστικό κλίμα για διαβίωση, αλλά μονίμως υστερούσε σε πόρους. Δηλαδή δεν μπορούσε να τους θρέψει όλους, σε αντίθεση για παράδειγμα με τις τροπικές και υποτροπικές περιοχές της Ινδίας, Κίνας και ΝΑ Ασίας. Η έλλειψη πόρων σε συνδυασμό με την ύπαρξη πολλών και μικρών πόλεων-κρατών ευνοούσε τις συνεχείς συγκρούσεις, οι συγκρούσεις ευνοούσαν τη δημιουργία μιλιταριστικών και αυστηρά πατριαρχικών κοινωνιών, αφού ο άνδρας ως μυικά ανώτερος (και ελλείψει μηχανών) ανελάμβανε το βάρος της πολεμικής προσπάθειας και συνακόλουθα οι γυναίκες περιορίζονταν σε δευτερεύοντα ρόλο (δημιουργία απογόνων). Τελική συνέπεια ήταν η εμφάνιση της ομοφυλοφιλίας ως φυσικό επακόλουθο της διαμορφωθείσας κοινωνική κατάστασης. Ο δε μισογυνισμός όπου υπήρχε προφανώς αποτελούσε συνέπεια όλων των παραπάνω και όχι αίτιό τους. Το ίδιο και η εξύμνηση της ομοφυλοφιλίας.

Και όχι μόνο αυτά. Είμαι της απόψης ότι οι συνθήκες αυτές επηρέασαν σε βάθος την αρχαιοελληνική σκέψη, η οποία επηρέασε και επηρεάζει την δυτική σκέψη, κυρίως την ευρωπαική. Η σύγκρουση υλισμού-ιδεαλισμού αποτελεί κατά τη γνώμη μου διανοητικό προιόν πατριαρχικών κοινωνιών που δεν τους περνάει καν από το μυαλό για συμπληρωματικότητα της αρσενικής και της θηλυκής αρχής. Οι φιλοσοφικές θεωρίες επίσης έχουν επηρεαστεί από την πατριαρχία, το ίδιο και οι φυσικές θεωρίες. Τα περί μίας αρχικής ουσίας, υλικής ή ιδεατής, επίσης. Όπως και τα περί διασυμπαντικών νόμων που διαρρέουν και διαφεντεύουν το σύμπαν. Εξάλλου όλο και περισσότεροι επιστήμονες διευκρινίζουν ότι οι φυσικοί νόμοι δεν έχουν ανακαλυφθεί, αλλά επινοηθεί και η ιδεά που θέλει το σύμπαν να υποτάσσεται ή να ακολουθεί κάποιο έμφυτο πρότυπο πρέπει να αντικατασταθεί από την ιδεά ότι αυτά τα πρότυπα δεν είναι προκαθορισμένα, αλλά απλά μπορούν να περιγραφούν.

I.Bielidopoulos
10.10.2014, 09:39:45





Ανώνυμος 29809 έγραψε...

Η σεξουαλική επαφή του εραστή με τον έφηβο γινόταν με τρίψιμο του πέους του στους μηρούς του νέου (διαμηρισμός).
Γι΄αυτό και οι απεικονίσεις στα αγγεία με τους έφηβους ήταν πρόσωπο με πρόσωπο.
Η πρωκτική επαφή ήταν κατακριτέα, γιατί υπήρχε η αντίληψη ότι αυτός που την δέχεται είναι θηλυπρεπής και καταγέλαστος ως ομοφυλόφιλος. Η ομοφυλοφιλία μεταξύ ενηλίκων στην αρχαιότητα αποτελούσε γεγονός αξιοκατάκριτο και γι΄αυτό ήταν συχνό αντικείμενο σάτιρας στον Αριστοφάνη.
Όταν το αγόρι γινόταν άνδρας αναλάμβανε πλέον αυτό το ρόλο του εραστή για έναν άλλο νέο και όταν έφτανε τα 30, παντρευόταν και άρχιζε πλέον ο έγγαμος βίος και η σχέση του με το άλλο φύλο.
Η σχέση με άγαμα κορίτσια και παντρεμένες γυναίκες δεν ήταν κοινωνικώς ανεκτή γι΄αυτό και η σεξουαλικότητα των ανδρών εκτός από την παιδεραστία και τον γάμο διοχετευόταν και στην πορνεία.
Ο Δημοσθένης αναφέρει: "Έχουμε εταίρες για ευχαρίστηση, παλλακίδες για την καθημερινή μας φροντίδα και τις ανάγκες του οργανισμού και γυναίκες να φέρουν τα νόμιμα παιδιά μας και να είναι πιστοί θεματοφύλακες των νοικοκυριών μας."

10.10.2014, 10:25:06





Ανώνυμος 29811 έγραψε...
Ρε τους πισωγλεντιδες χα χα χα χα χα μας κανουνε περηφανους αλλη κια φορα ...Greek lover χα χα χσ χα
10.10.2014, 17:31:28





Ανώνυμος 29812 έγραψε...
Εξαρτάται από το πως αντιμετωπίζεις τους αρχαίους.
Εάν τους θεωρείς ως κάτι ιδιαίτερο για σένα θα έχεις πρόβλημα είτε τους εξυψώνεις είτε τους μειώνεις.
Πάντως με παραξενεύει η εμμονή της νεοελληνικής κοινωνίας με την αρχαιότητα. Ήταν η Αμφίπολη και τώρα μας προέκυψε και το ναυάγιο των Αντικυθήρων. Πάλι τα κορόιδα πληρώνουν τον λογαριασμό για να διορθώνει το image της η κάθε κυβέρνηση.
Μάλλον η εμμονή με την αρχαιότητα έχει να κάνει με το ότι το παρόν δεν αντέχεται με τίποτα. Τέρμα τα δάνεια, τα κεφάλια μέσα.

I.Bielidopoulos
10.10.2014, 19:03:38





Ανώνυμος 29813 έγραψε...
ok... τον παίρνανε και τον δίνανε.. τι χρησιμότητα έχει στην καθημερινότητα μου αφου δεν ανήκω στο στενόμυαλο σκεπτικό του απόγονου..; (βιολογικά και τα ρέστα). Ο Σοφοκλής έγραψε σωστά κείμενα; αμα ζαχάρωνε παλληκαράκια με ενδιαφέρει; Απομυθοποίηση της εξιδανίκευσης της Αρχαιότητας, μάλιστα, το πέρασα αυτό το στάδιο, πάμε παρακάτω μάγκες μου; να ανέβουμε level ;
10.10.2014, 22:32:36





Ανώνυμος 29814 έγραψε...
Ομοιάζετε με ουροβώρους όφοις. Τα'ί'ζετε ό,τι σας τρώει.
Και ό,τι σας τρώει, ειναι αχόρταγο.
Αυτό είναι και το "κέφι" σας.


Γ.Κ
10.10.2014, 21:33:14





Ανώνυμος 29815 έγραψε...
όφεις αρχηγέ.. όφεις. τους ερμηνεύεις λανθασμένα, απλώς λέω ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει το παραμύθι έθνος και θα πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε με την κουλτούρα μας.. μου αρέσει η προσπάθεια, απλά, να πάμε παρακάτω..ή παραπάνω, ξέρω 'γω..
10.10.2014, 22:56:08





Ανώνυμος 29818 έγραψε...
Λίγο λαδάκι στη φωτιά:
https://sites.google.com/site/archaiaelladaealetheia/e-omophylophilia-sten-archaia-ellada-to-megalo-psemma
https://www.youtube.com/watch?v=3XG6gl4A16Y

I.Bielidopoulos
11.10.2014, 05:16:39





Ανώνυμος 29820 έγραψε...
Το λαδάκι για αλλού είναι...
11.10.2014, 14:29:54





Ανώνυμος 29822 έγραψε...
Για μια στιγμή, έχει γίνει παρεξήγηση.
http://www.parentbook.gr/teens-age.html

I.Bielidopoulos
11.10.2014, 14:46:12





Ανώνυμος 29823 έγραψε...
Να βοηθήσω την ελεύθερη έρευνά σας...

Σίγουρα υπάρχουν στοιχεία που οδηγούν σε κάποια σχετικά συμπεράσματα.

Όμως θεωρώ ότι δεν είναι και τόσο εύκολο να καταλήξεις σε τελικά και καθολικά συμπεράσματα.

¶λλη η σχέση των αρχαίων με το σώμα και τον έρωτα.

Και φυσικά για να μάθεις ότι μαθαίνεις από τα στοιχεία που προκύπτουν και παρουσιάζονται και εδώ, προφανώς προϋποθέτει την ύπαρξη κόσμου πολύ 'προχω'... και σχετικά ελεύθερου.

Όμως αν τύχει -σαν ιστορικός του μέλλοντος- και ανακαλύψω μετά από 2000 χρόνια το ψηφιακό υλικό των σημερινών ελληνικών καναλιών και ιδιαίτερα των μεταμεσονύκτιων προβολών και διαφημίσεων..

Τότε ασφαλώς θα πρέπει να συμπεράνω ότι όλοι σας έχετε βυζιά παραγεμισμένα με σιλικόνη, είστε σεξομανείς
και τον παίζετε κάθε βράδυ.

Ασφαλές συμπέρασμα.

Μιας και αναφέρθηκε ο ιερός λόχος σας διαφεύγουν πολλά,
δεν είναι και τόσο 'επιστημονικό' να βασιστείς σε μια παρενέργεια και να παρακάμπτεις την 'στρατηγική' του πράγματος...

Εκτός κι αν θες να πεις κάτι όπως ... ο 'ένδοξος' αμερικανικός στρατός είναι 'πίτα' στις 'αδερφές'...

Λες ?

Β.Κ.




11.10.2014, 14:32:44





Ανώνυμος 29824 έγραψε...
Έχω ψιλοχαζέψει ή μού φαίνεται;

Φίλτατε Β.Κ., για ποια παρενέργεια του ιερού λόχου ομιλείτε; Μόνο και μόνο που ένας λόχος αναφέρεται ως "ιερός", κάτι μού κάνει. Ένας λοχος μπορεί να είναι καλά εκπαιδευμένος ή κακά εκπαιδευμένος. "Ιερός" πάντως όχι, και απορώ από πού προέκυψε το κοσμητικόν επίθετον. Και για ποιά "στρατηγική" μιλάτε; Ενημερώστε με παρακαλώ εάν δεν σάς κάνει κόπο, χωρίς μισόλογα και υπονοούμενα και όσο πιο αναλυτικά σάς επιτρέπει ο χρόνος σας.

(Όσο για τον "ένδοξο αμερικανικό στρατό" ... λέτε να τού λείπουν οι αδερφές;)

Γερακίνα
11.10.2014, 15:58:03





Ανώνυμος 29825 έγραψε...
Σίγουρα δεν του λείπουν και αυτές...

Όμως μην τρελαίνεστε με τον όρο "ιερός", τον χρησιμοποιώ και εγώ με τον τρόπο που τον χρησιμοποιείται και εσείς...αν θέλετε.
Δεν προσπαθώ να εξιδανικεύσω κάτι...

Όσον αφορά την παρενέργεια και την στρατηγική, ελεύθερη και ιπτάμενη ιστορικός φαίνεστε..

Συνεχίστε την ερευνά σας...

Β.Κ.

11.10.2014, 16:51:17





Ανώνυμος 29826 έγραψε...
Το να μαθουμε οτι υπηρχε ανοχη στην παιδεραστια στην αρχαια ελλαδα ειναι ενδιαφερον ιστορικο γεγονος !
Επισης το να μαθουμε οτι δεν ειχαν στην αρχαια ελλαδα σε μεγαλη εκτιμηση τις γυναικες ειναι επισης ενδιαφερον ιστορικο γεγονος...οπως επισης εχει μεγαλο ενδιαφερον οτι παρα πολλοι ελληνες το 2014 δεν εχουν γνωση των παραπανω αλλα υποστηριζουν το ακριβως αντιθετο...
Επισης σε οσους ειναι αδιαφορο το κειμενο ας αδιαφορουν απλα χωρις σχολια ...
11.10.2014, 17:05:44





Ανώνυμος 29827 έγραψε...
Ξέρετε...
Εύκολο από έναν πολιτισμό με περιεχόμενο να 'παλεύεις' να βγάλεις... συμπεράσματα.

Το αν είναι ή δεν είναι αδιάφορο ένα ιστορικό 'γεγονός' το κρίνει ο καθένας με το μυαλό που κουβαλάει, τις γνώσεις του και τις πηγές του.

Το να λες αυθαίρετα ότι η αρχαία Ελλάδα δεν είχε μεγάλη εκτίμηση στις γυναίκες είναι σαν να λες ότι η Αθηνά και η Αφροδίτη ήταν τραβεστί.

Μήπως το βλέπεις πολύ χριστιανικά το ζήτημα...?


11.10.2014, 18:01:35





Ανώνυμος 29828 έγραψε...
Δεν είναι ότι δεν εκτιμούσαν τις γυναίκες ή ότι τις θεωρούσαν κατώτερες. Αλλά ότι ήταν πατριαρχική κοινωνία, όπως εξάλλου και άλλες κοινωνίες.

Και κάτι άσχετο. Ελληνοπρεπής εκπομπή της ΕΤ1 την εποχή των παχιών αγελάδων με συμμετέχοντες βολεμένους σε διάφορους τομείς του κρατικού μηχανισμού. Καλή διασκέδαση:
https://www.youtube.com/watch?v=vC0MKMANGFs

I.Bielidopoulos
11.10.2014, 18:32:38





Ανώνυμος 29829 έγραψε...
Κύριοι, μην εξάπτεστε...
Δεν κάνουμε αρχαιολατρεία εδώ ούτε λατρεία γενικώς...
¶ρα μην πετάτε βολές για να στηρίξετε αντιφάσεις οι οποίες είναι αναμενόμενες στην ανάλυση θεμάτων σαν κι' αυτό...

Φυσικά και μιλάμε για πατριαρχικές κοινωνίες όμως στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για κοινωνίες οι οποίες είχαν την τάση να προσπαθούν να ανακαλύψουν τα 'κοινωνικά τους όρια', τα οποία δεν ήταν απολύτως καθορισμένα από κανένα ή αν θέλετε δεν είχαν κάποιο θρησκευτικό δόγμα ανεπτυγμένο τόσο, ώστε να τους περιχαρακώσουν σε 'τυπικές' συμπεριφορές.

Οι τραγωδίες και οι κωμωδίες του καιρού, μας διδάσκουν πολλά με σημαντικότερο όλων την ελευθερία στην τέχνη.

Μην γενικεύετε, είστε επιστήμονες να υποθέσω.
Η γενίκευση οδηγεί σε δογματισμό θρησκευτικό και ενδεχομένως επιστημονικό.


11.10.2014, 18:46:33





Ανώνυμος 29830 έγραψε...
~
"Φυσικά και μιλάμε για πατριαρχικές κοινωνίες όμως στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για κοινωνίες οι οποίες είχαν την τάση να προσπαθούν να ανακαλύψουν τα 'κοινωνικά τους όρια', τα οποία δεν ήταν απολύτως καθορισμένα από κανένα ή αν θέλετε δεν είχαν κάποιο θρησκευτικό δόγμα ανεπτυγμένο τόσο, ώστε να τους περιχαρακώσουν σε 'τυπικές' συμπεριφορές."
Συμφωνώ. Εξάλλου και αυτοί αν ζούσαν σήμερα θα έβρισκαν πολλά δικά μας ως αφύσικα, όπως η παγκόσμια περιβαλλοντική κρίση ή το να βομβαρδίζουμε όσους πάνε να φτιάξουν χαλιφάτα για να τους πάρουμε το πετρέλαιο. Το θέμα είναι ανεξάντλητο. Μάλιστα θα τολμούσα να πω ότι σε μια κοινωνία όπου π.χ. επιτρέπεται η σεξουαλική σχέση ενήλικα-εφήβου, αλλά όχι η διείσδυση, τότε αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από μια άλλη πιο "φιλελεύθερη" κοινωνία (στην οποία και σε αυτή είναι αποδεκτή η παραπάνω σχέση) ως πουριτανισμός!
Το δεύτερο τμήμα του σχολίου μου με το βίντεο ήταν ένα διαφορετικό σχόλιο άσχετο με το θέμα.

I.Bielidopoulos
11.10.2014, 19:06:41





Ανώνυμος 29831 έγραψε...
Ακόμα και η σεξουαλική σχέση ενήλικα-εφήβου ή η αναφορά του άρθρου στον όποιο 'έρωτα' του Σόλωνα...
Που όλα αυτά, ποιος το είπε και γιατί...

Είναι η παιδεραστία πανελλήνιο φαινόμενο ?
Ή μιας μερίδας της αριστοκρατικής τάξης των Αθηνών...

Είμαστε σίγουροι ότι κατά κάποιο τρόπο η όποια ελευθερία είχε ο ελληνικός κόσμος δεν είχε σαν παρενέργεια 'κίτρινο τύπο'.
Αν μη τι άλλο αυτοί οι τύποι τότε δεν πολεμούσαν μόνο με το ξίφος αλλά και με τις λέξεις, ειδικά μεταξύ τους με αυτές...

11.10.2014, 19:23:48





Ανώνυμος 29832 έγραψε...
Αν συνυπολογίσεις ότι έκαναν διάφορα δώρα στον ερωμένο και στη Θήβα όπως αναφέρεται στο άρθρο ο εραστής έκανε δώρο μία πλήρη πανοπλία στον ερωμένο, τότε αναρωτιέμαι πόσοι θηβαίοι είχαν την οικονομική δυνατότητα για κάτι τέτοιο.

I.Bielidopoulos
11.10.2014, 19:37:57





Ανώνυμος 29834 έγραψε...
Είδατε τελικά από τι μας γλίτωσε ο Χριστιανισμός; Φαντάζεστε τα καημένα τα παιδιά και τους εφήβους της αρχαίας Ελλάδας πόσα ψυχολογικά προβλήματα θα είχαν μέχρι να αποθάνουν; Οι Μασώνοι Δωδεκαθεϊστές είναι το λιγότερο Γελοίοι, Τραγελαφικοί και Ρωποπερπερήθρες με τις αρρωστημένες ιδέες τους περί εξιδανίκευσης και εξωραϊσμού των "αρχαίων" Ελλήνων και πως πρέπει να ακολουθήσουμε τα χνάρια τους σε όλους τους τομείς. Η Ορθοδοξία και η Ρωμηοσύνη έριξαν τον βδελυγματικό Ελληνισμό (Ειδωλολατρεία) και τον Παγανισμό. Ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός ήρθε για να συντρίψει, να καταργήσει και να εξαφανίσει τα έργα του διαβόλου. Οι "αρχαίοι" Έλληνες ήταν δαιμονισμένοι (με την σημερινή σημασία της λέξεως αυτής) και δεν ξέραν δυστυχώς τι έκαναν. Μακάρι μια μέρα να ξαναγίνει ο Παρθενώνας Μεγάλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Παναγίας της Αθηνιώτισσας και να σκάσουν απ'το κακό τους οι Μασώνοι Δωδεκαθεϊστές! Η χώρα μας να ονομαστεί ξανά Ρωμανία -δηλαδή με το πραγματικό όνομα της- και όχι να ονομάζεται με το "αρχαίο" και παλιό ξεχασμένο όνομα Ελλάδα. Και με την Παντοδύναμη Χάρις του Θεού να Φωτιστεί ο Ρωμέϊκος λαός, να μην είναι μόνο φραπεδόμυαλος, να επαναστατήσει και να διώξει αυτούς τους Απατεώνες, Ψεύτες και Κλέφτες "πολιτικούς" και να βάλει στην θέση τους σωστούς Χριστιανούς Ορθόδοξους και Ευπατρίδες Ρωμηούς Πολιτικούς. Το μόνο κακό ελάττωμα που έχει ο Ρωμηός είναι ότι αργεί να εξεγερθεί. Πιστεύω όμως ότι μια μέρα θα γνωρίσουν και την Αληθινή Πραγματική Ιστορία οι Ρωμηοί και τότε να δούμε που θα κρυφτεί η Μασωνία από την Οργή του Θεού και του Λαού. Πάντοτε με την Βοήθεια του Θεού θα νικήσουμε όλες τις Σκοτεινές οργανώσεις και ποτέ μόνοι μας ή με τους δημαγωγούς Αναρχοάπλυτους Κάφρους. Εγώ πάντως θέλω το άρθρο σας αυτό να γίνει πόλος έλξης πολλών αναγνωστών και να μαθαίνει σιγά σιγά ο Ρωμέϊκος λαός το τι ακριβώς άνθρωποι ήταν οι "αρχαίοι" Έλληνες και να βγάλει απ'το μυαλό του τα Παραμύθια και τις εθνικιστικές Προπαγάνδες που τους διδάξανε στα Απαίδευτα σχολεία -γιατί παίρνουν εντολές του τι ακριβώς θα διδάσκουν στα παιδιά- από το Υπουργείο Α-παιδείας που Μασωνοκρατείται από ιδρύσεως του. Εννοείτε ότι ποτέ δεν πρέπει να γίνουμε Απάτριδες, ¶θρησκοι και ¶θεοι σαν τους Αναρχοκομμουνιστές. Αλλά οι εθνικιστές Μασώνοι, Χρυσαυγίτες και μη, με πρόσχημα πάντα την Πατριδολαγνεία, και φοβούμενοι την Κομμουνιστοφοβία για να μην μας κάνουν και εμάς οι Κομμουνιστές σαν τα μούτρα τους (που δεν πρόκειτε να γίνει ποτέ αυτό), έχουν πάρει με το μέρος τους τον Ρωμέϊκο λαό. Δυστυχώς. Ανδρέας 22 ετών.


12.10.2014, 00:10:46





Ανώνυμος 29835 έγραψε...
Προβοκατόρικο το κείμενο...
Δεν μας λες και το τηλέφωνό σου εκτός της ηλικίας σου ?

Που ξέρεις, μπορεί να συναντήσεις κανένα αρχαίο 'αριστοκράτη'...
12.10.2014, 02:15:18





Ανώνυμος 29836 έγραψε...
Για το οτι δεν ειχαν σε μεγαλη εκτιμηση τις γυναικες στην αρχαια ελλαδα υπαρχουν αποδειξεις και ειναι ολες γραμενες σε ενα βιβλιο του Κ.Σιμοπουλου με τιτλο Ο μισογυνισμος των αρχαιων ελληνων...Επισης η Ε.Ε εχει αναφερθει στο θεμα...ας αφησουμε λοιπον την Αφροδιτη και να πιασουμε τα βιβλια.

12.10.2014, 09:28:22





Ανώνυμος 29837 έγραψε...
Βρε Ανδρέα 22 ετών, πάρτο αλλιώς μάνα μου, βρήκες!
12.10.2014, 10:54:53





Ανώνυμος 29838 έγραψε...
Ανδρέα 22, πάρε για τον Ιησού

Ο Ιωάννης ακουμπισμένος στο στήθος του Ιησού –όπως περιγράφεται στο Ευαγγέλιο- σε στάση, που δηλώνει πως ο καλλιτέχνης θεωρούσε τη σχέση τους τρυφερή και οικεία («κατά Ιωάννην», 13:25.) (Ξυλόγλυπτο του ιδ΄αι.).
http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=565
12.10.2014, 11:16:37





Ανώνυμος 29839 έγραψε...
Εν τέλει κάτω από κάθε άρθρο γράφει ο καθείς ότι, προχείρως, του κατέβει. Δεν θεωρώ εποικοδομητικά τα παραπάνω σχόλια.

Ασφαλώς και στην κλασσική αρχαία Ελλάδα (προσοχή παρακαλώ στην χρονική μου τοποθέτηση), δεν είχαν σε εκτίμηση τις γυναίκες και αυτό αποδεικνύεται εύκολα. Όπως έγραψε κάποιος, παραπάνω : ας πιάσουμε τα βιβλία, αντί να σχολιάζουμε αυθαίρετα και κατά συνείδηση.

@ Νεαρό Ανδρέα: Προς την αρχή τού άρθρου αναφέρονται και links με χριστιανικού τύπου παιδεραστίες.

Για να μην ξεχνιόμαστε παίδες, η παιδεραστία είναι μία αρρωστημένη και εμετική κατάσταση για αυτόν που την ασκεί και πράξη βίας για αυτόν που την υπομένει.

Μιλάμε για βιασμό εδώ Κύριοι! Έχει γίνει κατανοητό άραγε; Κατ΄εξακολούθηση, κατά συρροή και κατά συνήθεια.

¶ντε γιατί ξεχάσαμε τι διαβάσαμε μού φαίνεται!

Γερακίνα
12.10.2014, 11:00:07





Ανώνυμος 29840 έγραψε...
Πάντως ο Percy λέει ότι η ηλικία του ερωμένου ήταν από 14-18.
Δεν είναι παιδιά. Έφηβοι 14 ετών είναι που εκπαιδεύονται.

I.Bielidopoulos
12.10.2014, 11:54:54





Ανώνυμος 29841 έγραψε...
Προς Ανδρέα 22 ετών:
Ρε μεγάλε, αρκετά μεγάλωσες και ακόμα τη παίζεις; Χαλάρωσε λιγάκι και πήγαινε να γ...ήσεις να ξεθολώσει το μυαλό σου (αν έχεις).
Θα μου πεις κρίση έχουμε, που να βρεις τα φράγκα για τέτοια πράγματα.
Ωραία. Κοίτα στις εκκλησίες που πηγαίνεις και προσκυνάς μη πετύχεις καμιά κξαλή και νεαρή παπαδιά. Υπάρχουν πολλές και πολύ πρόθυμες. Μόνο μη σου ζητήσει ο παπάς να παίρνει μάτι γιατί θα χαλαστείς.

Μπάμπης ο Σουγιάς
12.10.2014, 11:56:40





Ανώνυμος 29842 έγραψε...
Αφού η Ε.Ε έχει αναφερθεί στο θέμα να μην το 'πιάσουμε'...

Κάντε και καμιά έρευνα της προκοπής και μην δανείζεστε γνώσεις και συμπεράσματα άλλων, τόσο εύκολα. Σε αυτόν τον τόπο ακόμη και η 'επιστημονική έρευνα' είναι φορεμένο κοστούμι όπως και τόσα άλλα...

Δεν ξέρω τι λένε οι πηγές σας αλλά θες δε θες με το χριστανικό πατομπούκαλο θα τα ερμηνεύσεις...

Πρωτότυπες έρευνες προυποθέτουν καθαρά μυαλά και πολυεπίπεδες οπτικές και σίγουρα δεν μπορείς να αναφέρεσαι σε αυτές τις εποχές με γενικότητες ή με επιτηδευμένη εστίαση της έρευνας σε στιγμιότυπα για να δώσεις χαρακτηριστικά στην ... εποχή, κλασσίκη ή άλλη.

Να τα πιάσουμε τα βιβλία παιδιά και να τα ξαναπιάσουμε...
Την Αφροδίτη όμως μην την αφήνετε...
Γιατί μπορεί να σας πιάσω από το 'πουλάκι' και μάλλον θα το μετανιώσετε...

12.10.2014, 14:14:22





Ανώνυμος 29843 έγραψε...
Εγκό τουρκορωμιό ντεν καταλαβαίνει αρχαιοελληνική παιντεία.
(καλό;)

I.Bielidopoulos
12.10.2014, 15:00:05





Ανώνυμος 29844 έγραψε...
@Ασφαλώς και στην κλασσική αρχαία Ελλάδα (προσοχή παρακαλώ στην χρονική μου τοποθέτηση), δεν είχαν σε εκτίμηση τις γυναίκες και αυτό αποδεικνύεται εύκολα. Όπως έγραψε κάποιος, παραπάνω : ας πιάσουμε τα βιβλία, αντί να σχολιάζουμε αυθαίρετα και κατά συνείδηση.

...
Εκτίμηση σε σχέση με τι, κορίτσι μου...?
Υπάρχει κάποιο 'μέτρο' σύγκρισης?
Με τι κάνεις τη σύγκριση, με τον Μάη του 68 ?
Με την σταχτοπούτα ή με το χαλιφάτο....?

Μήπως χαλιέσαι που είχαν εταίρες?
Είχαν και θεές είχαν και υπηρέτριες...

12.10.2014, 14:45:39





Ανώνυμος 29845 έγραψε...
Λουγρα ειναι ειναι ο Γιαννης απο οτι φενεται, διαταραγμενος.
12.10.2014, 16:14:53





Ανώνυμος 29846 έγραψε...
Ο παιδίατρος μιλά για την παιδεραστία στην αρχαία Ελλάδα:
http://www.paidiatros.gr/index.php?cid=1&id=996&st=2

I.Bielidopoulos
12.10.2014, 16:39:17





Ανώνυμος 29847 έγραψε...
Για να βγαίνει και κάποιο συμπέρασμα...

Όλη η Ελληνική γραμματεία έχει τέτοιο πλούτο πληροφοριών, περιγραφών και καταγραφή συμπεριφορών που την κάνει να είναι μια από τα πιο απόλυτα μέτρα σύγκρισης με όλα τα άλλα γνωστά κοινωνικά σχήματα και δομές του χθες και του σήμερα.

Τα έχει όλα, όταν λέμε όλα, όλα.
Ένα από τα σπουδαιότερα είναι ότι έδωσε νόημα σε λέξεις...

Χωρίς αυτή ούτε το νόημα της σατραπείας δεν θα ήξερες ώστε να συγκρίνεις με βάση αυτή και το νόημά της το σήμερα και να αποκτήσεις μια αίσθηση για το πώς ζεις ή πως θα ήθελες να ζεις.

Όλοι οι επίγονοι και τα δόγματα τους απλά αυτό-οριοθετούνται με βάση αυτή την γνώση...


12.10.2014, 16:36:11





Ανώνυμος 29848 έγραψε...
Και λίγο σημειολογία...

Θεοί του Ολύμπου

Ζευς ή Δίας, Ποσειδώνας, Απόλλων, ¶ρης, Ήφαιστος, Ερμής.
Σύνολο 6

Ήρα, Δήμητρα, Εστία, Αφροδίτη, ¶ρτεμις, Αθηνά
Σύνολο 6

και 6 τα π@π... πουλάκια
Σύνολο: 666

12.10.2014, 19:18:02





Ανώνυμος 29849 έγραψε...
(Χριστιανικα πατομπουκαλα? ) Μα πως μπορει καποιος να γραφει τοσα πολλα χωρις να λεει τιποτα? Να διαγραφει σαν να μην υπηρξαν τον Πλουταρχο το Θουκυδιδη τον Ομηρο τον Ηροδοτο τον Πλατωνα και ενα σωρο αλλους μαρτυρες εκεινης της εποχης και να κενολογει χωρις σταματιμο .... Μονο καποιος βλαξ.
12.10.2014, 20:02:27





Ανώνυμος 29850 έγραψε...
Καλά μην αγχώνεσαι, σε μπλογκ γράφω, δεν κάνω την διατριβή μου εδώ.

Αν σε πείραξαν τα πατομπούκαλα να τα βγάλω...
Αν σε πείραξαν τα χριστιανικά... βοηθειά μας.

Τώρα για τα υπόλοιπα που αναφέρεις, δεν προσπαθώ να διαγράψω κανένα, κακώς κατάλαβες, μόνο που αν εσύ μπορείς να βλέπεις και να κρίνεις απαλλαγμένος από την ηθική που μέσα σε αυτή μεγάλωσες... Πες μας να σε ακούσουμε...

Ευχαριστώ και για το κοσμητικό επίθετο.
Δεν χαλιέμαι αναμένω την άποψή σου για να φωτιστώ και εγώ.


12.10.2014, 20:44:32





Ανώνυμος 29851 έγραψε...
απολυτως τιποτα απο αυτα που γραψατε δεν αποδεικνυει οτι στην αρχαια ελλαδα η ομοφυλοφυλια και παιδεραστια ηταν αποδεκτη απο την κοινωνια
μαλλον το αντιθετο συνεβαινε...

απο την αλλη ειναι εντυπωσιακο το μισος το παθος η λυσσα ο φανατισμος και ο ρατσισμος σας εναντιον καθε τι ελληνικου...
η εναγωνια προσπαθεια σας να συκοφαντησετε διαστερβλωσετε γελοιοποιησετε φαιδροποιησετε καθε πτυχη της ελληνικης ιστοριας δειχνει την ψυχοπαθολογια σας
που οφειλεται αυτο?
σας βιασαν οι ελληνες στο νηπιαγωγειο?
ψοφατε απο καρκινο που σας προκαλεσαν οι ελληνες?
υπαρχει καποιος αλλος λογος?
13.10.2014, 02:08:05





Ανώνυμος 29853 έγραψε...
Μαι και έγινε λόγος για αριθμολογία, ιδού:
http://www.youtube.com/watch?v=otZkZwQPlSs

I.Bielidopoulos
13.10.2014, 03:40:48





Ανώνυμος 29854 έγραψε...
@ Ανώνυμος 29851
Τι ζόρι τραβάς βρε παραπάνω; Μήπως είσαι έλληνας;
13.10.2014, 09:06:54





Ανώνυμος 29855 έγραψε...
Εγώ δεν είμαι, απλά μετέχω της παιδείας. Αρκεί?
13.10.2014, 13:18:08





Ανώνυμος 29856 έγραψε...
Ποιας παιδείας, της τουρκορωμέικης ασφαλώς!
Όχι δεν αρκεί, την έχεις πατήσει.
13.10.2014, 13:52:02





Ανώνυμος 29857 έγραψε...
Μήπως είναι καιρός να πεταχτεί στα σκουπίδια ο μύθος της παιδείας που δήθεν μετέχουν οι χατζηέλληνες;
Όταν ολόκληρη η κοινωνία είναι τόσο χρεωκοπημένη και τόσο λάθος στην πράξη, λογικό είναι να δεχτούμε ότι είναι λάθος και στη θεωρία.
Και η θεωρία του νεοέλληνα είναι η αμπελοφιλοσοφία με το μπαρδόν δηλαδή.
Ποια αρχαιοελληνική παιδεία και τρίχες κατσαρές. Εκτός και αν εννοείται τον Πλάτωνα του οποίου έχει διασωθεί το έργο του. Σε αυτή την περίπτωση πάω πάσο. Για τους υπόλοιπους που δεν έχει διασωθεί καλό είναι να κρατάμε μικρό καλάθι και να μην λέμε πολλά, διότι εν Ελλάδι μόνο ανοησίες ακούγονται, παχιά λόγια και παραμύθια της Χαλιμάς.
Η Ελλάδα θα μπορούσε να ανήκει στην νότια Ευρώπη. Αυτή είναι η μόνη Ευρώπη στην οποία μπορεί να συμμετέχει, όχι η Ευρώπη των αγγλογάλλων και των γερμανοσκανδιναβών. Αλλά λόγο της κόντρας ορθοδοξίας-καθολικισμού δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί κάτι τέτοιο. ¶ρα μένουν τα Βαλκάνια και η μέση Ανατολή και αυτό πολύ μας είναι. Λίγος ρεαλισμός δεν βλάπτει.

I.Bielidopoulos
13.10.2014, 14:18:15





Ανώνυμος 29858 έγραψε...
Χαίρομαι που βρήκα ανθρώπους να με διαφωτίσουν.

Εγώ πρόσφατα έμαθα τα Ελληνικά και μου αρέσει πολύ η γλώσσα.
Μου αρέσει τόσο που θα ήθελα να μάθω περισσότερα γι'αυτή και τους ανθρώπους που τη χρησιμοποιούν.
Σκέφτομαι να κάνω εγγραφή στο ανοικτό πανεπιστήμιο.

Ποιά εκπαιδευτική πορεία θα πρέπει να ακολουθήσω κατά την γνώμη σας?

Ειδικά εσείς κ. Βελιδόπουλε θα ξέρετε, ακούγεστε ευφυής.






13.10.2014, 19:57:00





Ανώνυμος 29864 έγραψε...
Μακριά από ελληνικά πανεπιστήμια.
¶λλο ένα άντρο βολεμένων.
Από το ύφος του σχολίου αυτά μου έρχονται τώρα στο μυαλό:
https://www.youtube.com/watch?v=vm5_9ZUgtFM
https://www.youtube.com/watch?v=OohHsI4frZw
https://www.youtube.com/watch?v=i2gB0SlOL04

I.Bielidopoulos
14.10.2014, 05:14:17





Ανώνυμος 29868 έγραψε...
Ευχαριστώ για τα links και το εννοώ.
Όμως αν κατάλαβα καλά πρόκειται για προτροπή φυγής.

Και ξέρεις εγώ δεν μπορώ και τόσο εύκολα να φύγω.
Έχω λόγους σοβαρούς.

¶λλη λύση εντός ?
(φυσικά όποιος θέλει απαντάει, αν αγνοηθεί, δεν ενοχλεί..)

14.10.2014, 15:21:16





Ανώνυμος 29869 έγραψε...
Δεν ήταν προτροπή φυγής. Η γεύση που μου έδωσε το ύφος του σχολίου σου ήταν σαν να νοσταλγείς την Ελλάδα, εξού και οι σύνδεσμοι που αφορούσαν Ελλάδα.
Λύση εντός: αμφισβήτησε και την παραμικρή λεπτομέρεια. Το νεοελληνικό matrix είναι πανίσχυρο διότι η περιρρέρουσα ατμόσφαιρα που δημιουργεί είναι ισχυρή λόγω του εξωστρεφούς χαρακτήρα των κατοίκων του. Στην Ελλάδα ακούς οτιδήποτε εκτός από την αλήθεια. Ενοχλεί τον νεοέλληνα η αλήθεια, διότι τον εμποδίζει να κάνει "την φάση αλλιώς", κάτι που ευφραίνεται να κάνει και τον δικαιώνει υπαρξιακά. Το βάρος της ευθύνης πέφτει στην εκάστοτε παλιά γενιά διότι πρώτον αναλαμβάνει να μυήσει τη νέα γενιά στην βλαχοκουλτούρα της και δεύτερον η παλιά γενιά αποτελεί τον βιολογικό φορέα αυτής της βλαχοκουλτούρας.
Αλλά μια και το ανέφερες:
http://memepusher.org/?p=4215

I.Bielidopoulos
14.10.2014, 16:47:08





Ανώνυμος 29876 έγραψε...
Κοινωνικές επιστήμες ή κάτι σχετικό θα πρέπει να γνωρίζεις.
Καλή η περιγραφή εν τη συντομία της καθώς και η προτροπή.

Αν μη τι άλλο η -για κάποιους- 'πατρώα' θρησκεία-επιστήμη εύκολα ίσως συνοψίζεται σε ένα σύμβολο -χρησιμοποιώ το λατινικό μιας και επικρατεί-, το σύμβολο...

?

Μάλλον κάποιοι εδώ σχολιαστές και ερευνητές, αυτό προσπαθούν να κάνουν.

Αλλά δεν ξέρουν πως..;




15.10.2014, 18:24:01





Ανώνυμος 29891 έγραψε...
@
Ανώνυμος 29843 έγραψε...
Εγκό τουρκορωμιό ντεν καταλαβαίνει αρχαιοελληνική παιντεία.
(καλό;)

I.Bielidopoulos
12.10.2014, 15:00:05

Καλόόόό!!!
18.10.2014, 08:24:46





Ανώνυμος 29892 έγραψε...
@
Ανώνυμος 29845 έγραψε...
Λουγρα ειναι ειναι ο Γιαννης απο οτι φενεται, διαταραγμενος.
12.10.2014, 16:14:53

Για διαταραγμένος δεν ξέρω μιας και κάθεται και ασχολείται να αποδείξει διάφορα γεγονότα μελετώντας και γράφοντας (και να του την λένε από πάνω) αλλά λούγγρα, όχι. Σίγουρα πράγματα.
18.10.2014, 08:31:47





Ανώνυμος 29893 έγραψε...
Γιατί δὲν κάνετε μία συνεργασία μὲ τὸν ΟΟΔΕ; Ὀλόιδια νοοτροπία. Καὶ μὴν λέτε ψέμματα γιὰ τὰ ἀρχαῖα, γιατί δὲν ξέρετε. Προφανῶς δὲν ἔχετε μάθει νὰ μελετᾶτε.
18.10.2014, 12:11:40





Ανώνυμος 29896 έγραψε...
@Εγκό τουρκορωμιό ντεν καταλαβαίνει αρχαιοελληνική παιντεία.

(καλό;)
Ξερείς πολλά, για πες τα εδώ στα παιδιά...
Η σύντομη περιγραφή που έκανες παραπάνω τα λέει όλα...

Κάποιοι θέλουν να τους αναλύσεις το 'την φάση αλλιώς'.

Ειδικά αυτοί που χρησιμοποιούν περισπωμένη....

Β.Κ.

19.10.2014, 11:59:36





Ανώνυμος 29897 έγραψε...
http://www.youtube.com/watch?v=0Rg6dQyc37Q
http://www.youtube.com/watch?v=jKo0SSfaMuQ
http://www.youtube.com/watch?v=sxpitfvKUKU

I.Bielidopoulos
19.10.2014, 12:56:36





Ανώνυμος 29898 έγραψε...
Ε...' μην ξεφεύγεις τώρα που ανακαλύψαμε το... ?

Μασημένες κασέτες είναι τα παιδιά... δεν πήγαν σχολείο.


19.10.2014, 16:40:18





Ανώνυμος 29940 έγραψε...
«......ενώ οι άνδρες τριγυρνούσαν κυρίως στις φιλοσοφικές σχολές και στα γυμναστήρια, προκειμένου να βρουν κάποιο αγόρι, για να ασελγήσουν ερωτικά σε βάρος του........» (§3)

Αλλη δουλεια δεν ειχαν, καλα ο «Σιμοπουλος» εγραψε.....
24.10.2014, 20:05:28





Ανώνυμος 29941 έγραψε...
Μαλλον δεν ειχαν αλλη δουλεια γατι δουλευαν οι δουλοι
24.10.2014, 20:22:11





Ανώνυμος 29944 έγραψε...
Lazar | לֵייזֶער
Meaning: God has Helped
Gender: Male
Origin: Yiddish
You Might Also Like: Elazar
25.10.2014, 01:07:56





Ανώνυμος 29945 έγραψε...
Ἡ ἀνθελληνικὴ λέπρα τοῦ freeinquury."..................................................
Ἡ ἀνθελληνικὴ λέπρα ποὺ ξερνάει τὸ κατάπτυστο Σkopiano/Albano περιοδικὸ ἀποτελεῖ τὴν ἀπόλυτη ὕβρι!
Οἱ χυδαῖοι προπαγανδιστὲς τῆς ἰσοπεδώσεως τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ προκλητικά παραλείπουν γεγονότα, στρεβλώνουν τὴν ἀλήθεια καὶ δὲν λένε πὼς ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΑ απο αδελφές ΠΟΥΣΤΡΕΣ κι ανώμαλους χριστιανοταλιμπαν.... Με γεια σας ξεφτίλες.
25.10.2014, 01:17:03





Ανώνυμος 29947 έγραψε...
Ἡ ἀνθελληνικὴ λέπρα
Ἡ ἀνθελληνικὴ λέπρα ποὺ ξερνάει τὸ κατάπτυστο αυτο περιοδικὸ, ἀποτελεῖ τὴν ἀπόλυτη ὕβρι!
Οἱ χυδαῖοι προπαγανδιστὲς τῆς ἰσοπεδώσεως τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ προκλητικά παραλείπουν γεγονότα, στρεβλώνουν τὴν ἀλήθεια καὶ δὲν λένε πὼς οι πούστηδες καβαλώντας με τον λαζαρο....
25.10.2014, 05:31:31





Ανώνυμος 29953 έγραψε...
Αφαιρέθηκε υβριστικό σχόλιο.
26.10.2014, 08:20:48





Ανώνυμος 29955 έγραψε...
Λαζαρε δεύρο ΕΞΩ......
Ποσα θα σβήσεις με την "βοήθεια του γιαχβέ" πολυτεχνίτη κι ερημοσπίτη στρατηγέ παιδόφιλε.


I. Bgelidopoulos
26.10.2014, 19:29:33





Ανώνυμος 29958 έγραψε...
Κε Βελιδόπουλε, ειδικά εσείς μην εξάπτεστε...
Ελευθερία στην έρευνα και στην αγάπη...

Για να 'σβήσεις' πρέπει να έχεις.
Αν δεν έχεις, τι να σβήσεις ?

Όπως είπα παραπάνω ο τόπος εδώ τα έχει όλα.

Ο καθένας μπορεί να πάρει ότι τον 'βολεύει'
και να φτιάξει την κοσμοθεωρία του.

Το κάναν και παλιότερα αυτό, δεν γίνεται πρώτη φορά...
Όσο για το πολυτεχνίτη και ερημοσπίτη, έχετε δίκιο.
Είμαστε παλαβός λαός, πολύ παλαβός.
Τόσο που πολλοί φρικάρουν και την κάνουν...
Εσείς ελπίζω όχι...
Χρειαζόμαστε Έλληνες σαν και εσας.

Όσο για το στρατηγέ παιδόφιλε...
?
Δεν μας εξηγήσατε ακόμα το 'την φάση αλλιώς' και μας βάζετε σε νέους προβληματισμούς...

Αλήθεια, πόσο χρονών είστε ?

Στρατηγός Λάζαρος
Μετά τιμής

27.10.2014, 20:41:33





Ανώνυμος 29996 έγραψε...
Λαζαρ-ακι κανε ααααααααααα μωρο μου..... Πιο κάτω...εκει..
01.11.2014, 13:59:34





Ανώνυμος 30001 έγραψε...
Mε βάση αυτό http://en.wikipedia.org/wiki/Demographics_of_sexual_orientation φαίνεται ότι η ομοφυλοφιλία σήμερα αφορά περίπου το 2,5 % του συνολικού πληθυσμού.

Με βάση το παραπάνω κείμενο η ομοφυλοφιλία στην αρχαία ελλάδα ήταν ευρέως διαδεδομένη κυρίως γιατί οι γυναίκες ήταν περιορισμένες και το γενετήσιο ένστικτο επρεπε να βρει διέξοδο κάπου. Αλλά τι σημαίνει "ευρέως"?

Ασφαλώς πάνω από 2,5%. Ναι αλλά πόσο?

10%, ή 20% , ή 80% , ή 90%?

Πόσο?

Μέσα από το ύφος του κειμένου φαίνεται ότι υποννοεί σχεδόν όλοι ήταν ομοφιλόφυλοι, μέχρι τα 30 κυρίως, μετά αλλάζανε και κάνανε οικογένεια.

Ξαφνικά δηλαδή ενώ για περίπου 30 χρόνια ο αρχαίος πρόγονος κάβλωνε από εφήβους με ... διαμήρια επαφή, μετά άλλαζε και έτσι άνετα το αντικείμενο του πόθου του ήταν οι γυναίκες.

ΔΗΛΑΔΗ - αν είναι να βάλουμε τα πράματα σε στέρεα βάση - βιολογικά δηλαδή - το συμπέρασμα είναι ότι οι ομοφυλόφιλοι από 80-90% στην αρχαιότητα έχουν κατέβει στο πενιχρό σημερινό 2,5%.

Τι κρίμα..
01.11.2014, 18:56:18





Ανώνυμος 35200 έγραψε...
Ανώνυμος 30001 Μπορεί να ήτανε και αμφισεξουαλικοί, να τους αρέσανε οι ανωμαλίες με παιδιά και άντρες αλλά συγχρώνως και οι γυναίκες. Πάλι μπορεί να πηγαίνανε με γυναίκες για να έχουν απογόνους. Φυσικά δεν σημαίνει πως όλοι ήτανε έτσι. Όλα είναι πιθανά, πάντως τα ιστορικά στοιχεία εκεί οδηγούν σε μία αρχαία Ελλάδα που γινότανε της ανωμαλίας κυριολεκτικά. Ίσως αυτό εννοούσε ελευθερία ο Κοραής με τις αλλαγές πουφέρανε οι Μακεδόνες στην Ελλάδα, Αδαμάντιος Κοραής (1819):
"Το έθνος είναι πτώμα σπαραττόμενον από κόρακας (...) Όλην του την αρετή του αφαίρεσεν η δουλεία. Ιδού η ζωγραφία μας, αφ' ότου μας επάτησεν ο Φίλιππος εώς εις το έτος 1453. Αλλάξαμε δεσπότας διαφόρους, άλαλοι και ανόητοι"
[Αδ. Κοραή, "Στοχασμοί Κρίτωνος", σ. 5 - βλ. και "Έρανος εις Αδαμάντιον Κοραή", 1965, σελ. 147]

Αδαμάντιος Κοράης (1824):
"Οι Μακεδόνες (...) επροχωρούσαν καθημέραν εις την κατάλυσιν της ελευθερίας [της Ελλάδος] (...) και δουλωμένοι [οι Έλληνες] εις τους Μακεδόνας (...) Μετά την Μακεδονικήν δεσποτείαν έπεσαν υπό κάτω εις των Ρωμαίων την εξουσίαν και τέλος στους Τούρκους"
[Αδ. Κοραή, "Εφημερίς του Κάτω Κόσμου" - βλ. Δημ. Γκίνη, "Τα ανώνυμα έργα του Κοραή", 1948, σ. 54-55]
10.08.2015, 12:44:56





Ανώνυμος 35970 έγραψε...

Δεχεστε πως ολοι ηταν ομοφυλοφιλοι επειδη ετσι γραφει η ελιτ αλλα δεν δεχεστε πως ηταν ορθολογιστες αλλα, παρα το τι γραφει η ελιτ, οτι ηταν δεισιδαιμονες. Μεροληπτικες αποψεις απο μικρους ανθρωπους.
03.12.2015, 23:47:25





Ανώνυμος 39131 έγραψε...
Ανώνυμος 29958 "Είμαστε παλαβός λαός, πολύ παλαβός.
Τόσο που πολλοί φρικάρουν και την κάνουν..."

Καλά ότι πείς.

Εγωκεντρικός, κουτοπόνηρος, θρσύδειλος και λιγόψυχος λαός είσαστε.

Αν είσασταν γενναίοι ή "παλαβοί" όπως πας πλαγίως να το πείς δεν θα περιμένατε "προφητείες γερόντων" και "ξανθά γένη" να έρθουν να σας "σωσουν" απο τί; Απο την βόλεψη σας!
25.07.2016, 21:53:13





Ανώνυμος 39132 έγραψε...
πούστηδες στα ήθη οι αρχαίοι Έλληνες, αλλά μεγαλύτεροι πούστηδες στην ψυχή και στην συμπεριφορά οι νεο-έλληνες, όσο για τις ελλ(ε)ηνίδες γυναίκες τους, πουτάνες στην ψυχή, άσχετα το τί κάνουν στο κρεβάτι τους!
25.07.2016, 21:59:03





Ανώνυμος 39133 έγραψε...
"Οι (αρχαίοι) Έλληνες ότι είχαν και δεν είχαν το πήραν απο τους βαρβάρους"

Τατιανός ο Σύρος

"Και οι Έλληνες με την σειρά τους διδάξανε στους Πέρσες πως να πηγαίνουν με αγοράκια"

Ηρόδοτος


Υ.Γ. Έχω πηγές για αυτά αλλά βαριέμε να ψάχνω, φυσικά εσείς οι νεο-ρουμ θα τα βγάλετε "ψεύτικα"!
25.07.2016, 22:01:03





Ανώνυμος 39170 έγραψε...
διόρθωση

"απο τους Έλληνες έμαθαν οι Πέρσες να πηδάνε τα αγοράκια"

Ηροδότου Ιστορίαι, Κλειώ, 135
28.07.2016, 17:01:55






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

4+4=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...