Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

ΕΜΕΙΣ
ΟΙ ΕΠΟΙΚΟΙ


Ο νομαδισμός των ονομάτων
και το ψευδοκράτος του Πόντου

¶κης Γαβριηλίδης,
έκδ. «Ισνάφι», Ιωάννινα, 2014


Έγραψε στις 06.05.2014 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Επιστροφή


Πώς έβλεπαν οι ίδιοι οι πόντιοι τον εαυτό τους στην προ-εθνικιστική εποχή;

Πρώτα και κύρια, δέν θεωρούσαν, πως ήταν «έλληνες» και κατά κανένα τρόπο δέν πίστευαν, πως είχαν τις ρίζες τους στη χερσόνησο και στα νησιά, που τώρα αποκαλούμε Ελλάδα.

Όσοι αναφέρονταν σε αυτούς και σε όλους τους κατοίκους τής βυζαντινής αυτοκρατορίας, τους χαρακτήριζαν ως «ρωμ», «ρουμ» ή «ρωμιούς», ως κατοίκους τής ρωμαικής αυτοκρατορίας, με άλλα λόγια.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους ήταν η ορθόδοξη χριστιανική πίστη.
 
Προσπαθώντας να ξεδιαλύνει αυτές τις έννοιες ένας τουρκοπόντιος, που το χωριό του ήταν κάποτε ρωμέικο, είπε στον καθηγητή Ιστορίας, ¶ντονι Μπράιερ: «Αυτή είναι ρωμέικη («ρουμ») χώρα. Κάποτε μιλούσαν χριστιανικά εδώ». (Νηλ ¶ντερσον: «Μαύρη Θάλασσα - Λίκνο πολιτισμού και βαρβαρότητας», έκδ. «Ωκεανίδα», Αθήνα, 2003, σελ. 348).

Πόντος, πόντιος: Δύο νεολογισμοί

Η μετάφραση τευχών τού Αστερίξ, και άλλων κόμικς, σε άλλες γλώσσες, διαλέκτους, ιδιώματα, ποικιλίες ή όπως αλλιώς θέλουν να τις προσδιορίζουν οι ενδιαφερόμενοι, όπως: καταλανικά, βασκικά, κορσικάνικα, βρετόνικα κ.ο.κ., είναι μιά πρακτική, που γνωρίζει διάδοση εδώ και αρκετά χρόνια. Είναι χαρακτηριστικό, ότι υπάρχουν επίσης εκδόσεις στα κρητικά και στα κυπριακά (καθώς και στην αρχαία αττική διάλεκτο.

Όπως είναι γνωστό, στο πρωτότυπο -και σε κάθε άλλη γλώσσα ή διάλεκτο στην οποία έχει μεταφραστεί- κάθε περιπέτεια τής σειράς αυτής αρχίζει με μιά πανομοιότυπη πρώτη σελίδα, που απεικονίζει το χάρτη τής Γαλατίας, συνοδευόμενο από το γνωστό εισαγωγικό κείμενο γιά το «ανυπότακτο χωριό». Στην ποντιακή μετάφραση, όμως, η εναρκτήρια φράση περιέχει και μιά πρόσθετη επεξηγηματική παρένθεση προς αποφυγή συγχύσεων, η οποία δέν περιέχεται σε καμμία άλλη γλωσσική εκδοχή:

«Πενήντα χρόνα προτού να γεννίεται ο Χριστόν οι Ρωμαίοι (όχι τΆ εμετέρ, αλλά εκείν α σην Ρώμην τη Ιταλίας) επάτεσαν τον κόσμον όλον. Αέτς πα, όλον η Γαλατία έτον αφκά α σοι Ρωμαίοις -ντο λέγω; κΆ έτον όλον! Έναν χωρίον με Γαλάτες ανυπόταγους κι προσυνά τοι Ρωμαίοις, αντιφέρκεται πάντα και ευτάει αντίστασην» (η υπογράμμιση δική μας).





Η διευκρίνιση στην πρώτη σελίδα τού «Αστερίκου» (ή τη Αστερίκονος) μας θυμίζει, ότι οι πόντιοι, όσο ήταν στον Πόντο, δέν προσδιορίζονταν πρωτίστως ως πόντιοι. Προσδιορίζονταν κι αυτοί ως rum. Είναι ο ίδιος προσδιορισμός, τον οποίο συνέχισαν επί αιώνες να χρησιμοποιούν οι υπήκοοι τής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, αρχικά τής ενιαίας και μετά τής ανατολικής, η οποία άλλωστε αναφερόταν και ως Ρωμανία. Το όνομα αυτό έχει εισέλθει στο εθνικό αφήγημα μέσα από το γνωστό στίχο τού θρήνου, που ισχυρίζεται, ότι «η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο».

Το εθνωνυμικό «ρωμαίοι» διατηρήθηκε γιά τους ελληνόφωνους ορθόδοξους πληθυσμούς υπό την αυτοκρατορία τής Τραπεζούντας και εν συνεχεία υπό την οθωμανική. Χαρακτηριστικά, στο «Ιστορικόν Λεξικόν τής Ποντικής Διαλέκτου» τού ¶νθιμου Παπαδόπουλου (Αθήνα, 1958), το οικείο λήμμα αναφέρει:

Το μεσ.[αιωνικό] όνομα Ρωμανία = το Ρωμαϊκόν βασίλειον από το Λατινικόν εθνικόν όνομα Romanus: Η υπό των Χριστιανών κατεχόμενη χώρα (η σημ. γενική και αόριστός πως κατΆ  αντίθεσιν προς την υπό των Μουσουλμάνων κατεχομένην χώραν, λέξις μάλλον ποιητική).

Στο λεξικό αυτό, οι λέξεις Πόντος, πόντιος δέν υπάρχουν ως λήμματα. Αντίθετα, υπάρχει το εξής λήμμα: «Ελλαδώτες, ο, Κοτ. 1. Ο καταγόμενος από την Ελλάδα. 2. Ο ομιλών την κοινήν Ελληνικήν κατΆ αντίθεσιν προς τον ομιλούντα την διάλεκτον τού Πόντου». Οι λέξεις Πόντος και πόντιος άρχισαν να χρησιμοποιούνται ως λίγο-πολύ ενιαία προσδιοριστικά μιάς ιδιαίτερης εθνοτικο-πολιτισμικής ταυτότητας μόνο στην Ελλάδα, μετά την ανταλλαγή. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Περί τής μή ελληνικής καταγωγής των μικρασιατών).

Ένταξη στο «ελληνικό» εθνικό φαντασιακό
Οι ορθόδοξοι χριστιανοί τής Μαύρης Θάλασσας βίωσαν ένα πολιτισμικό σοκ: μεταφέρθηκαν από τη μιά στιγμή στην άλλη -και μάλιστα χωρίς να το έχουν επιδιώξει ή να το έχουν καν φανταστεί προηγουμένως- σε μιά διαφορετικη χώρα, όπου είχαν εξίσου να αντιμετωπίσουν μιά άγνωστη γλώσσα, μιά άγνωστη οικονομία, πολιτικό καθεστώς, κοινωνικές συμβάσεις και κώδικες, την ίδια δυσπιστία και περιφρόνηση από τους γηγενείς. Βρέθηκαν δηλαδή εκ των πραγμάτων υποχρεωμένοι να αναδιοργανώσουν εκ βάθρων το συμβολικό τους σύμπαν, ώστε να μπορούν να προσανατολιστούν μέσα σε ένα τοπίο, γιά το οποίο κανείς δέν τους είχε προετοιμάσει.

Η διαφορά όμως, δέν ήταν μόνο διαφορά τού γεωγραφικού ή αστικού τοπίου, τής γλώσσας, των κοινωνικών συμβάσεων. Το βασικότερο ήταν, ότι οι άνθρωποι αυτοί βρέθηκαν από μία πολυεθνική και πολυθρησκευτική (ή έστω «πολυμονοθεϊστική») αυτοκρατορία, σε ένα (επίδοξο) νεωτερικό κράτος, που επιχειρούσε να συγκροτηθεί με βάση την απαρέγκλιτη αρχή «ένας λαός / ένα κράτος / μία γλώσσα / μία θρησκεία». Διωγμένοι εξάλλου από τους μέχρι τώρα οίκους τους από ένα άλλο κράτος, που επίσης επιχειρούσε να συγκροτηθεί στη βάση αυτών ακριβώς των αρχών -και που γιά αυτόν ακριβώς το λόγο δέν μπορούσε πλέον να τους ανεχθεί.

Ωστόσο, αυτή η συνάντηση με το Πραγματικό συγκαλύφθηκε πίσω από τη ρητορεία τής «επιστροφής στην πατρίδα». Η εμπειρία των ανθρώπων αυτών καταγράφηκε στον δημόσιο λόγο όχι ως απομάκρυνση από το οικείο, αλλά ακριβώς αντίθετα, ως «επάνοδος» σε αυτό.

Αυτό -όπως διευκρινίζει ο συγγραφέας τού βιβλίου (σελ. 136-138)- ίσως έγινε με καλές προθέσεις: η ανάδειξη και η καταγραφή τής ετερογένειας θα είχε πιθανότατα ως αποτέλεσμα τον (ακόμη μεγαλύτερο) υποβιβασμό των μετοίκων στην κοινωνική ιεραρχία, την αναγνώριση λιγότερων δικαιωμάτων απΆ όσα έχουν οι «γηγενείς». (Αυτό βέβαια προϋποθέτει, ότι δεχόμαστε ως αυτονόητη και μή υποκείμενη σε αμφισβήτηση την ιεραρχική κατανομή δικαιωμάτων μεταξύ «γηγενών» και «αλλοδαπών» στο πλαίσιο τού έθνους-κράτους, κατά την οποία όποιος γιά οποιοδήποτε λόγο και με οποιοδήποτε κριτήριο κριθεί «λιγότερο έλληνας» εξυπακούεται, ότι κατατάσσεται σε κατώτερη θέση. Οι πόντιοι δέν δέχτηκαν πάντοτε αυτή την ιεράρχηση ως φυσική, τουλάχιστον όχι όλοι.
 
Πάντως, σε γενικό επίπεδο αυτή η σύμβαση, ότι αυτοί είναι «έλληνες σαν όλους τους άλλους» έγινε δεκτή -έστω με αντιστάσεις και «αστερίσκους»- τόσο από τους μεν όσο και από τους δε, ως λύση ανάγκης. Και ένα αθέλητο αποτέλεσμα αυτής τής αναπαράστασης μέσω τού αντιθέτου, τής ανάγνωσης τής διαφοράς ως ομοιότητας, ήταν, ότι συσκότισε την ύπαρξη τού προβλήματος κι έτσι δέν εφοδίασε τα υποκείμενα με κάποιο σημαίνον, μέσα από το οποίο να συμβολοποιήσουν αυτή την τραυματική εμπειρία, να το βάλουν στη σκέψη και το λόγο τους.

Αυτό βέβαια, που καθιστά τα πράγματα πιό περίπλοκα και πιό ενδιαφέροντα, είναι το γεγονός, ότι από ένα σημείο και μετά, οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι εξοικειώνονται με τους κώδικες αυτού τού «περιεκτικού αποκλεισμού» και αρχίζουν να τους χρησιμοποιούν στρατηγικά οι ίδιοι. Πράγμα, που σημαίνει, ότι αρχίζουν να δοκιμάζουν τα όρια και τις αντοχές τού κώδικα, να ψηλαφούν τα αδύνατα σημεία του, τα διάκενά του, να δοκιμάζουν ποιές διατυπώσεις και ποιοί συνδυασμοί είναι απολύτως απαράδεκτο να λεχθούν και ποιές αντιθέτως έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν ανεκτές.



Ο ¶κης Γαβριηλίδης

τελείωσε τη
Νομική Σχολή

τού ΑΠΘ και
εκπόνησε

διδακτορική διατριβή
στη Φιλοσοφία
τού Δικαίου

στην ίδια σχολή.


 
Έτσι, σε αυτό το γλωσσικό παιχνίδι, οι πόντιοι σύντομα διαπίστωσαν, ότι οποιαδήποτε παρέκκλιση από την κανονιστική ελληνικότητα, εάν εμφανιστεί δημόσια ως τέτοια, δέν έχει ελπίδες επιβίωσης, και όσοι την επιχειρήσουν μπορούν να ελπίζουν μόνο σε μία θέση πολίτη δεύτερης κατηγορίας. Με άλλα λόγια, διαπίστωσαν, ότι μόνο ως όμοιοι μπορούν να έχουν δικαιώματα, να λογίζονται άνθρωποι -και πολίτες- σαν όλους τους άλλους. Από την άλλη μεριά, δέν ήταν διατεθειμένοι να παραιτηθούν από τη βιοπολιτική τους ιδιαιτερότητα.

Κατέληξαν λοιπόν, στην εξής λύση: ¶ρχισαν με τη σειρά τους να χρησιμοποιούν το ίδιο τέχνασμα, δηλαδή να μεταμφιέζουν οι ίδιοι τη διαφορά τους σε ομοιότητα, εφόσον έκριναν, ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να τη διασώσουν όσο είναι δυνατό χωρίς ταυτόχρονα να χάσουν τα πλεονεκτήματα, που τους απέφερε η ένταξη στον πολιτισμικό κανόνα. Μιά λύση εξάλλου δοκιμασμένη, με αρκετό παρελθόν στα Βαλκάνια, αλλά και αλλού.


Η λύση αυτή βέβαια, επελέγη βουβά, επιτελεστικά. Δέν αποτέλεσε αντικείμενο διαβούλευσης ή ψηφοφορίας ούτε αποτυπώθηκε σε κάποια επίσημη απόφαση. Τηρήθηκε όμως πιστά κατά τρόπο «αυθόρμητο» από τους ποντίους και καθόρισε τη συμπεριφορά τους επί περίπου μισό αιώνα, ένα διάστημα, κατά το οποίο είχε κρισιμότερη σημασία γιΆ αυτούς να επιτελέσουν σωστά το ρόλο τού εποίκου και να ταυτίσουν τις τύχες τους με το ελληνικό έθνος-κράτος, όπως αναμενόταν απΆ αυτούς.

Επί δύο λοιπόν γενιές, οι πόντιοι στην Ελλάδα ήταν κάτι σαν τους μαρράνος στην Πορτογαλία, κάτι σαν «κρυπτοπόντιοι», γιά να χρησιμοποιήσουμε ένα νεολογισμό. Ήταν «κανονικοί έλληνες» στο δημόσιο χώρο και πόντιοι σε ιδιωτικούς ή οιονεί ιδιωτικούς χώρους: μιλούσαν και μαγείρευαν ποντιακά στα σπίτια τους, τραγουδούσαν και χόρευαν ποντιακά σε αυστηρά περιχαρακωμένους και οριοθετημένους τόπους και χρονους (σχολές παραδοσιακών χορών, Εύξεινες Λέσχες, νυχτερινά κέντρα, πανηγύρια).

Και, όταν αυτή η περιχαράκωση δέν αρκούσε, η έσχατη -και σίγουρη- λύση ήταν η καταφυγή στην ασυλία τής ακριτικής / παραδειγματικής τους κατάστασης: ήταν δηλαδή η προβολή τού σοφίσματος, ότι τα στοιχεία, που τους διαφοροποιούν από τον πολιτισμό και τη γλώσσα τού ελληνικού κράτους είναι ακριβώς αποδείξεις μιάς βαθύτερης, ακόμα πιό γνήσιας ελληνικότητας.

Η εκδοχή, που κυριάρχησε «προς τα έξω» ήταν: μπορεί να μιλάμε διαφορετικά από σας, αλλά αυτό οφείλεται, στο ότι η γλώσσα μας είναι πιό ελληνική από τη δική σας -έχει στοιχεία από τον Όμηρο, από τους μύριους τού Ξενοφώντα κ.ο.κ.. Οι χοροί και η μουσική μας μπορεί να μή μοιάζουν με τους δικούς σας, αλλά αυτό οφείλεται, στο ότι «κατά βάθος» είναι πιό δικοί σας απΆ ότι οι δικοί σας: λ.χ. είναι επιβιώσεις τού πυρρίχιου, που βλεπουμε στα αρχαιοελληνικά αγγεια και ούτω καθεξής. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Μικρασιάτικος χαβάς).


Αυτοί λοιπόν, παρισταναν, ότι είναι έλληνες «σαν όλους τους άλλους», και οι υπόλοιποι παρίσταναν, ότι τους πίστευαν. Με αυτές τις αναπόφευκτες αμυντικές, προσαρμοστικές ή διαρθρωτικές ανακατατάξεις, οι πόντιοι τής πρώτης και τής δεύτερης γενιάς κατέληξαν να βρουν όπως όπως μιά θέση γιά τον εαυτό τους στην ελληνική εθνική ένταξη, η οποία, ούτως ή άλλως, με αντίστοιχο τρόπο είχε παραχθεί: ούτε αυτή ήταν κάποια «ουσία», την οποία κατείχαν ως δώρο θεού οι «γηγενείς». Και αυτοί κάπως έτσι είχαν προσχωρήσει σε αυτήν, απλώς μία ή περισσότερες γενιές νωρίτερα. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Η πραγματική καταγωγή μας).

Η «παραδειγματική ελληνικότητα», την οποία επικαλούνται επί έναν αιώνα οι πόντιοι, είναι ένας shifter, ένας όρος-πασπαρτού, ο οποίος τους βοηθάει μεν να χειριστούν την απώλεια, αλλά ταυτόχρονα αφήνει ανοιχτή και τη δυνατότητα τα την αρνηθούν, να μήν την καταγράψουν και να μήν την θεωρήσουν ως οριστική. Ένας τρόπος να είναι ταυτόχρονα μέσα και έξω, να είναι έξω δηλώνοντας, ότι είναι μέσα ή/και το αντίστροφο.

Η μεταφορά τού παρασίτου

Στο κράτος τής Θεσσαλονίκης των τελών τού 20ού αιώνα, εκείνοι, που είχαν (την γελοία, κατά τον Καβάφη) τάση να κρύβουν την Ασία, που «ξεμυτίζει κάθε τόσο» κάτω από το επιδεικτικά ελληνοποιημένο και μακεδονικό εξωτερικό τους, και να πασχίζουν να μή παρατηρηθεί, δέν ήταν οι «βασιλείς», ή δεν ήταν μόνο αυτοί. Ήταν το σύνολο των υπηκόων τού κράτους.

Δέν είναι δύσκολο, να κατανοήσουμε γιατί. Η λύση, που βρήκαν οι πρώτες γενιές ποντίων εποίκων, όταν συνειδητοποίησαν, ότι η παραμονή τους είναι πλέον αμετάκλητη, ήταν να αναδημιουργήσουν στη Μακεδονία έναν δεύτερο Πόντο, και μάλιστα, από ορισμένες απόψεις, να δημιουργήσουν ένα υποκατάστατο γιά το ματαιωμένο σχέδιο ανεξάρτητου ποντιακού κράτους, που δέν είχαν καταφέρει να υλοποιήσουν εκεί.

Οικειοποιούμενοι έτσι και μεταστρέφοντας την αίσθηση τού αλλόκοτου, τού αταίριαστου (του αν-οίκειου, un-heimlich, σύμφωνα με την έκφραση τού Φρόιντ), που τους γεννούσε η χώρα, την οποία όφειλαν να εποικίσουν. Μια χώρα ξένη ως προς τη γλώσσα, τους νόμους και τα έθιμα, αλλά τόσο οικεία ως προς το τοπίο, με την οποία όφειλαν στο εξής να ταυτιστούν.

¶ρχισαν λοιπόν, να δίνουν ονόματα in partibus σε νέους οικ-ισμούς (ή νέα ονόματα σε υπάρχοντες) τού τύπου Νέα Σάντα, Ποντοηράκλεια ή Κολχική), χαράχτηκαν οι οδοί π.χ. Κερασούντος, Σινώπης, Κομνηνών, ιδρύθηκαν μέχρι και «ρέπλικες» θεσμών: μιά δεύτερη Παναγία Σουμελά στην Ημαθία, ένα δεύτερο «Φροντιστήριον Τραπεζούντος» στην Καλαμαριά...

Με δυό λόγια, το υπαρκτό / ανύπαρκτο κράτος τού Πόντου, ή το φάντασμά του, μετενσαρκώθηκε στη Μακεδονία, επιθυμώντας / νοσταλγώντας να ζήσει εκεί τη δεύτερη ζωή του. Δηλαδή, ουσιαστικά την πρώτη, εφόσον η προηγούμενη δέν μετράει ακριβώς γιά ζωή. Οι απόπειρες να γεννηθεί υπήρξαν αποτυχημένες. Ίσως όμως, ούτε και αυτή εδώ μπορεί να θεωρηθεί ακριβώς ζωή, εφόσον είναι μία οιονεί ύπαρξη. Υπάρχει de facto και όχι de jure.

Αυτή η ύπαρξη σε εκκρεμότητα φαίνεται να υλοποίησε μετατοπισμένα τη βασική μέθοδο από το σενάριο τού ελληνο-οθωμανισμού: Εκεί, που το σχεδιο αυτο προέβλεπε, ότι θα καταληφθεί εκ των έσω το σύνολο τού κράτους τής Νέας Ρώμης / Κωνσταντινούπολης / Ιστάνμπούλ από τους ρωμιούς, τώρα καταλήφθηκε εκ των έσω ένα μέρος τού κράτους των Αθηνών από τους ρωμαίους / ποντίους.


Αφού όμως, η κατάληψη αυτή δέν έφτασε μέχρι το τέλος, δηλαδή μέχρι την επίσημη διακήρυξή της, άρα δέν καταργησε, δέν παραμέρισε το άλλο κράτος. Μπήκε μέσα σε αυτό,  επιπροστέθηκε σε αυτό, συνυπήρξε, και συνυπάρχει, παράλληλα με αυτό. Τρέφεται απΆ αυτό, αλλά και το τρέφει. ΓιΆ αυτό, εκτός από τις φασματικού τύπου μεταφορές (τύπου Δράκουλας, βρυκόλακας κ.ο.κ.), ίσως θα ήταν εδώ κατάλληλη και μία άλλη, λιγότερο απαξιωτική: η μεταφορά τού παρασίτου (σελ. 271).

«Γλυκειά πατρίδα», «σπιτικό»...
μιά ιστορική αρλούμπα.
Σε εικονοστάσι τα ΅κλεισε,
καημένη Κάτω Τούμπα.
Τάκη Σιμώτα, «Η Γιαγιάκα»

Το παραμύθι των «κρυπτοχριστιανών»

Από τη δεκαετία τού 1980 και μετά, όταν χαλάρωσαν κάποιοι ταξιδιωτικοί περιορισμοί μεταξύ των κρατών Ελλάδας - Τουρκίας, άρχισε ένας άτυπος «προσκυνηματικός τουρισμός», κατά τον οποίο ηλικιωμένοι πλέον άνθρωποι ή/και απόγονοί τους, άρχισαν να ταξιδεύουν προς τα μέρη, τα οποία είχαν εγκαταλείψει ως παιδιά πριν από μισό και πλέον αιώνα. Κατά τα «προσκυνήματα» αυτά, πολλοί αναζήτησαν και βρήκαν το παλιό τους σπίτι ή το σπίτι των γονιών τους. Πράγματι, πολλά από τα σπίτια αυτά σώζονταν ακόμα. Και, εφΆ όσον σώζονταν, κατά κανόνα κατοικούνταν κιόλας. Η επαφή τους με τους τωρινούς κατοίκους των σπιτιών αυτών, υπήρξε ένα σοκ ιδιαίτερα έντονο και απρόβλεπτο και γιά τους μεν και γιά τους δε.

Ειδικά όσον αφορά τον Πόντο όμως, το προσκύνημα συνεπαγόταν κι ένα άλλου είδους σοκ. Οι ως επί το πλείστον απροετοίμαστοι εκδρομείς, φτάνοντας στα χωριά και στις πόλεις, όπου έμεναν οι γονείς και οι παππούδες τους, ανακάλυπταν με έκπληξή, ότι εκεί υπήρχαν αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι οποίοι όχι μόνο ζούσαν παρόμοια με αυτούς, αλλά μιλούσαν και την ίδια ακριβώς γλώσσα με αυτούς, (και μάλιστα σε μιά πιό γνήσια μορφή, εφόσον δέν είχε εκτεθεί όλα αυτά τα χρόνια στην επίδραση τής κοινής νεοελληνικής), χρησιμοποιούσαν το ίδιο βασικό μουσικό όργανο, το οποίο συνέχιζαν να αποκαλούν κεμεντζέ και όχι λύρα, γιά να παίξουν τους ίδιους ακριβώς ρυθμούς και να χορέψουν τους ίδιους χορούς ντυμένοι με τις ίδιες μαύρες εφαρμοστές παραδοσιακές στολές και καλύμματα τής κεφαλής. Οι άνθρωποι όμως αυτοί ήταν από όλες τις απόψεις τούρκοι. Ήταν μουσουλμάνοι το θρήσκευμα και πολίτες τής Τουρκικής Δημοκρατίας, και δέν έδειχναν κάποια ιδιαίτερη επιθυμία (/νοσταλγία) να γίνουν κάτι άλλο.

Μιά τέτοια συνάντηση, είναι δυνατό να φέρει το υποκείμενο αντιμέτωπο με ένα τρομερό άγχος τής ταυτότητας, που το γεννά η εξής διερώτηση:
 



Διαβάστε
στην «
Ελεύθερη Έρευνα»

Εγώ είμαι έλληνας, αλλά και πόντιος, το οποίο μεταφράζεται, στο ότι όποτε μπορώ μιλάω αυτή τη γλώσσα, τραγουδάω και χορεύω αυτή τη μουσική φορώντας αυτές τις παραδοσιακές στολές, φτιάχνω αυτά τα φαγητά... Που μπορεί να είναι διαφορετικά από των άλλων ελλήνων, αλλά αυτό οφείλεται, στο ότι είναι «πιό ελληνικά κι απΆ τα ελληνικά».

Εδώ όμως, υπάρχουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, που ακολουθούν και αυτοί ακριβώς τις ίδιες «πιό ελληνικές» πρακτικές, αλλά είναι τούρκοι! Οπότε εγώ τί στην ευχή είμαι, αν όλα αυτά, που συνιστούν την πεμπτουσία της ελληνικότητάς μου, είναι και τουρκικά;
 
Ο ακριτισμός, πάνω στον οποίο είχε δομηθεί η ποντιακή υποκειμενικότητα επί μισό αιώνα, βρέθηκε λοιπόν αντιμέτωπος με την άλλη πλευρά τού νομίσματος, τον «διγενισμό», και με την ενδεχομενικότητα των ταυτοτήτων. Μιά εμπειρία, που μπορεί να αποβεί εξαιρετικά αποσταθεροποιητική.

Προς σταθεροποίηση, επιστρατεύθηκε η περίφημη θεωρία περί «κρυπτοχριστιανών». Η ύπαρξη όλων αυτών των ανθρώπων επιχειρήθηκε να ερμηνευθεί ως αποτέλεσμα «εξισλαμισμών», βίαιων φυσικά, οι οποίοι όμως, υπήρξαν μόνο επιφανειακοί: κατά βάθος οι τούρκοι πόντιοι παρέμειναν πάντοτε χριστιανοί και συνέχισαν να ασκούν την πατρογονική θρησκεία τους κρυφά, ενώ δημοσίως παρίσταναν, ότι είναι κανονικοί μουσουλμάνοι.

Ο συγγραφέας μεταφέρει στη σελίδα 306 τού βιβλίου του μιά σχετική προσωπική εμπειρία:
«Προσωπικά υπήρξα αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας αυτής τής έκπληξης, όταν συμμετείχα σε εκδρομή, που διοργάνωσε στον Πόντο το καλοκαίρι τού 2008 ο Σύλλογος Ποντίων Δικηγόρων Θεσσαλονίκης «ο Στράβων».
»Στην Gümüşhane / Αργυ-
ρούπολη, (όπως υποθέτω και σε άλλες περιοχές), υπάρχει ένα άγαλμα ενός κεμεντζετζή / λυράρη και μιάς ομάδας χορευτών ντυμένων με τις γνωστές μαύρες παραδοσιακές στολές. Όταν οι εκδρομείς πόντιοι δικηγόροι βρέθηκαν μπροστά του, κάποιοι απΆ αυτούς, μή γνωρίζοντας, ότι η παράδοση αυτή είναι και παράδοση των γηγενών, αναρωτήθηκαν μήπως το άγαλμα αυτό είχε τοποθετηθεί προς τιμήν τους
».


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 28912 έγραψε...
Το όνομα Ρωμανία απαντάται για πρώτη φορά το 330. Κατ' αρχάς μέχρι τον 5ο αιώνα δήλωνε άλλοτε τις δυτικές επαρχίες του ρωμαϊκού κράτους, άλλοτε τις ανατολικές. Από της κατάλυσης της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 476, το όνομα άρχισε να σημαίνει αποκλειστικά την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, την Ανατολική Αυτοκρατορία. Είναι αληθές ότι οι Βυζαντινοί ιστορικοί και χρονογράφοι σπάνια μεταχειρίστηκαν τη λέξη αυτή για τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Παρά ταύτα τα παραδείγματα είναι άφθονα από τον ΙΑ' αιώνα όπου οι Αυτοκράτορες της Κωνσταντινούπολης στις εμπορικές συνθήκες που υπέγραφαν με άλλες χώρες χρησιμοποιούσαν τον όρο Ρωμανία.
Η ιστορία του Ελληνισμού στον Πόντο έχει ως επίσημη αφετηρία την ίδρυση της Σινώπης στα βόρεια παράλια της Μικράς Ασίας από Ίωνες ναυτικούς περίπου το 800 π.Χ. Από τη Σινώπη ερευνητές ίδρυσαν άλλες πόλεις. Η κυριότερη αυτών των πόλεων ήταν η Τραπεζούντα το 783 π.Χ. Οι Έλληνες του Πόντου αναφέρονται από αρκετούς αρχαίους συγγραφείς. Από τον Πόντο καταγόταν ο αρχαίος Έλληνας αστρονόμος Ηρακλείδης ο Ποντικός καθώς και ο ιστορικός και γεωγράφος Στράβων.

Η επίσημη θεωρία για την καταγωγή των Ποντίων είναι πως πρόκειται για τους απογόνους εκείνων των αρχαίων Ελλήνων Ποντίων, που έζησαν κάποτε στην περιοχή.
Γλώσσα των Ποντίων είναι η ποντιακή διάλεκτος της Ελληνικής. Παρ' όλο που διατηρεί στοιχεία της αρχαίας ιωνικής διαλέκτου της Μιλήτου, τα οποία ανάγονται μέχρι την εποχή του Ομήρου, η διάλεκτος αυτή προέρχεται από την ελληνιστική εποχή. Στα 2600 χρόνια ζωής της, η Ποντιακή διάλεκτος, πέρα από τις επιδράσεις της αλεξανδρινής και της μεσαιωνικής κοινής Ελληνικής, δέχτηκε επιδράσεις από το λεξιλόγιο των Γενουατών και των Βενετσιάνων της Τραπεζούντας, των Περσών, των Γεωργιανών και των Τούρκων. Ωστόσο οι ξένες λέξεις αυτές εξελληνίστηκαν και εντάχθηκαν στο κλιτικό σύστημα της ελληνικής γλώσσας.
Δηλαδή,έλεος με την "ελεύθερη" έρευνα της πίπας..
06.05.2014, 17:43:07





Ανώνυμος 28917 έγραψε...
Προς τι η αγανακτηση σου 289212?
Εποικοι ειμαστε στην βαλκανικη χερσονησο εμεις οι ποντιοι!
Δεν ηταν ποτε τοπος μας ανταλαχθηκαμε κακην κακως απο τα μερη μας λογω των γνωστων γεγονοτων.
Τωρα αν ειμαστε γνησιοι Ιωνες Μιλησιοι μετα απο 2600 χρονια ηθελημενων η αναγκαστικων επιμειξιων..τι να πω..χαρισμα σου το γενος του Στραβωνα (που παρεπιπτοντως εκτιμω πολυ το εργο του).
Γι αυτο ομως που ειμαι σιγουρος ειναι οτι η μονη διαφορα των ποντιων της Τουρκιας και της Ελλαδας ειναι το θρησκευμα στο οποιο αλλωστε στηριχθηκε η εθνοκαθαρση των δυο χωρων..γελαμε..θρησκευματα τα οποια ενστερνιστικαν αμφοτεροι στο περασμα των αιωνων ηθελημενα η αναγκαστικα αφου προυπηρχαν αλλες δοξασιες βωμοι και εστιες..βλεπε Στραβωνα..
φιλικα Σολωνας με ριζες απο το Καρς του Καυκασου.
06.05.2014, 21:51:06





Ανώνυμος 28918 έγραψε...
Για μια ακόμη φορά δεν λεει τίποτα για την καταγωγή των Τούρκων. Το οτι ειναι Έλληνες εξισλαμισμένοι δεν το λεει αφήνει να εννοηθεί οτι οι πόντιοι ειναι μπερδεμένοι με τους Τούρκους και άλλους λαούς.

06.05.2014, 22:58:26





Ανώνυμος 28919 έγραψε...
Στην τραπεζούντα πάντως όταν παίζει ο κεμεντζές οι ντόπιοι μαζέυονται για τον "choron". 'Εχω συνάδελφους απο τα μέρη αυτά και μου μαθαίνουν τούρκικα.... Το χειρότερο είναι πως οι Τούρκοι από τις άλλες περιοχές τους λένε έλληνες...
Νομίζω πως πρέπει να τους ενημερώσετε σχετικά με το ατόπημα τους!!!!

Κυριάκος
07.05.2014, 01:20:38





Ανώνυμος 28921 έγραψε...
Δυστυχώς υποπέσατε σε ακόμη ένα ολίσθημα . Η Ιστορία δεν πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψιν μονόπλευρα διότι αυτό έχει ως αποτέλεσμα λανθασμένων εντυπώσεων. Αυτό ισχύει για όλους.

08.05.2014, 12:45:42





Ανώνυμος 28926 έγραψε...
με απλα λογια : ελληνοφωνες τουρκοι χριστιανοι?
08.05.2014, 18:04:14





Ανώνυμος 29046 έγραψε...
κ. Γαβριηλίδη με κάνατε και γέλασα, να είστε καλά, τι πλάκα που έχετε εσείς οι "Πόντιοι" χαχααααα, τρικυμία εν κρανίω, τι καλά να γνωρίζατε και λιγη Βυζαντινή και Οθωμανική ιστορία και όχι μόνο ψυχανάλυση, Ντελέζ και άλλες ρητορικές πιρουέτες....κλπ κλπ
17.05.2014, 02:19:31





Ανώνυμος 29051 έγραψε...
OI ΠΟΝΤΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΛΑΖΟΙ(ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΩΝ ΓΕΩΡΓΙΑΝΩΝ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ)ΠΕΡΑΣΑΝ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΣΤΗΝ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ.ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΕΛΛΗΝΕΣ.ΚΑΤΙ ΑΝΑΛΟΓΟ ΕΓΙΝΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ,ΟΠΟΥ ΑΝ ΔΥΟ ΑΔΕΡΦΙΑ ΑΝΗΚΑΝ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ(ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ-ΕΞΑΡΧΙΚΗ)Ο ΕΝΑΣ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΔΙΩΧΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΩΣ ΒΟΥΛΓΑΡΟΣ!
17.05.2014, 13:00:40





Ανώνυμος 29059 έγραψε...
Πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση... όσο μεγαλώνει ο ¶κης και μοιάζει όλο και περισσότερο στον Πόντιο παππού του, τόσο στέκεται κριτικά απέναντί του. Πάντως έχουν γίνει ενδιαφέρουσες συζητήσεις για τις απόψεις του Γαβριηλίδη. Για παράδειγμα:

Ποιός τελικά είναι queer? _ ή _ “συζητώντας” με τον ¶κη….
http://kars1918.wordpress.com/2011/07/28/agtzidis-gabriilidis/
20.05.2014, 08:43:05





Ανώνυμος 34551 έγραψε...
Exeis provlhma me thn ORTHODOKSH EKKLHSIA kai thn polemas me tis anohsies poy grafeis. Kima sa grammata do emathes. Prodoth!
06.06.2015, 10:55:43





Ανώνυμος 35154 έγραψε...
Οι Πόντιοι που το όνομα τους το πήρανε απο την περιοχή είναι ανακάτεμα Ασιάτικων φυλών, όπως Πέρσες, Αρμένοι, ¶ραβες, με μία γαρνιτούρα απο Λατίνους και Τούρκους, για αυτό θα δείς στα χαρακτηριστικά των προσώπων τους σχιστομάτηδες, μελαχρινούς, με γαμψωτές μύτες, λευκούς, γαλανομάτηδες, μία ποικιλία χαρακτηριστικών. Η γλώσσα τους δε έχει πολλές Ελληνικές λέξεις απο την Ελληνιστική/Ρωμαϊκή περίοδο μέχρι και το Βυζάντιο που πλέον μία μαζα ανακατεμένη απο διάφορα φύλα γίνανε ένας λαός, με τον εκχριστιανισμό τους πιά γίνανε και αυτόνομη περιοχή, ήτανε κατα περιόδους και πριν απλά με διαφορετική μορφή, που είχε την δική της κουλτούρα. Τώρα όλη αυτή η παράνοια να θεωρούν τους εαυτούς τους γνησιόττερους και ανώτερους απο άλλους λαούς του Ελλαδικού χώρου δείχνει ένα κατα βάθος κομπλεξισμό όπως και τα ναζιστικά συνθήματα τους πως θα γυρίσουν και η γή θα τρέμει, το είπε ο Γκαίμπελς, το λένε και οι Πόντιοι.
02.08.2015, 16:39:52





Ανώνυμος 35345 έγραψε...
ΒΡΕ ΤΟΥΣ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΑ ΣΠΟΥΔΑΓΜΕΝΟΥΣ
ΩΣΤΕ ΕΤΣΙ
ΚΟΚΟΡΕΥΟΜΕΝΑ ΑΚΟΡΕΥΤΟΙ
ΩΣΤΕ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ, ΝΑΖΙΣΤΕΣ ΓΚΑΙΜΠΕΛΙΣΚΟΙ
ΚΑΙ ΟΤΙ ΒΑΛΕΙ Ο ΝΟΥΣ ΤΟΥ ΛΑΤΙΝΟΝΟΗΜΟΝΑ ΜΠΑΪΛΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΕΥΡΥΜΑΘΗ ΑΛΛΩΝ ΚΟΠΙΑΖΟΝΤΩΝ ΚΕΡΔΕΜΠΟΡΩΝ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝ
ΩΣΤΕ ΑΝΩΝΥΜΕ 35201 ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΦΑΝΕΙΑ
ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΣΟΥ ΠΕΜΦΡΑΔΕΙΑΣ ΓΝΩΣΙΟΥΡΓΙΣΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΦΟΥΚΑΡΑ 34318.
ΩΣΤΕ ΕΡΕΥΝΗΣΕΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗΣΕΣ ΤΑ ΠΕΡΙ ΠΟΝΤΙΩΝ
ΣΕ ΠΟΙΑ ΛΕΚΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΩΝ ΓΡΑΦΟΜΕΝΑ;;
ΣΤΟΥ ΟΡΦΕΑ ΠΟΥ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ
ΤΟΝ ΠΟΝΟΥ ΑΙΤΙΟ ΑΚΟΕΣ ΔΡΟΜΙΖΕΙ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ
ΓΛΩΣΙΟΥΡΓΗΜΑ ΕΛΛΗΣ ΝΗΗΣΕΩΝ.
ΩΣΤΕ ΗΤΑΝ ΑΝΟΗΤΟΣ Ο ΟΜΗΡΟΣ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ
ΣΤΗΝ ΠΟΝΤΟΝΟΗΣΗ ΤΩΝ ΕΙΜΑΡΜΕΝΗΣ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ
ΩΣΤΕ Ο ΗΣΙΟΔΟΣ ΕΝΑΣ ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ ΕΙΛΕΙΘΥΙΟΣ ΗΤΟΝΕ
ΟΝΤΕΣ ΕΡΓΑ ΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΤΑ ΔΩΡΑ ΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΤΟΥ.........
ΩΣΤΕ Ο ΠΙΝΔΑΡΟΣ ΣΒΑΣΤΥΓΟΦΟΡΟΣ ΗΤΟΝΕ ΟΤΑΝ ΕΓΡΑΦΕ ΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΤΑ ΔΩΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
ΕΥΓΕ ΛΕΒΕΝΤΗ
ΕΥΓΕ ΑΝΘΡΩΠΕ ΑΞΙΕ ΤΩΝ ΑΝΘΩΝ ΠΟΥ ΣΕ ΗΡΩΟΠΟΙΗΣΑΝ
ΕΥΓΕ ΛΑΓΝΟΛΑΤΡΗ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΙΑΣ ΡΑΤΣΑΣ ΣΟΥ
ΕΥΓΕ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ
ΝΑΙ ΕΥΓΕ ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΧΟΡΤΑΣΕΙΣ ΤΟ ΕΓΩ ΣΟΥ
ΜΕ ΤΙΣ ΣΑΡΚΕΣ ΤΩΝ ΔΙΠΛΑΝΩΝ ΣΟΥ
ΩΣΤΕ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΙΧΑΝ ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΛΟΓΟΥ
ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΜΑΘΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΘΕΝΤΕΣ ΛΑΟΥΣ
ΜΑΘΕ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ ΤΟ ΛΕΚΤΙΚΟ ΤΟΥΡΚΟΣ ΛΕΚΤΡΟΔΟΘΗΚΕ
ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΤΙΟ ΤΟΥ ΟΡΚΟΥ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΣΤΟΝ ΕΓΩΘΕΟ ΤΟΥΣ
ΝΑ ΑΦΑΝΙΣΟΥΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΚΦΡΑΣΗ
ΠΟΥ ΣΕ ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΕΛΛΗΣ ΕΙΚΟΝΙΖΕΙΣ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΥ
ΑΠΟ ΕΠΩΝΘΥΜΟ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ
ΑΛΛΟ ΝΑ ΜΙΛΑΣ ΠΟΝΤΙΑΚΑ Ἤ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ
ΑΛΛΟ ΝΑ ΝΟΗΜΑΤΙΖΕΣΑΙ ΠΟΝΤΙΟΣ ἤ ΕΛΛΗΝΑΣ
ΠΟΥ ΑΫΛΑ ΝΕΦΕΛΙΑ ΑΫΤΜΙΚΑ ΑΙΘΕΡΙΑ ΦΑΝΕΡΩΜΑΤΑ ΚΟΜΙΖΟΥΝ
08.09.2015, 08:02:04





Ανώνυμος 35761 έγραψε...
Ετσι όπως το πάτε ευλευθεροερευνητές, θα μας πείτε ότι μακώς απελευθερωθήκαμε από τους τούρκους. Ότι η χώρα αυτή εδώ έπρεπε να είναι τούρκικη. Ότι οι τούρκοι σε τελική ανάλυση είναι και αυτόχθονες. Ότι ρε παιδί μου εξεφανίστηκαν οι αρχαίοι έλληνες δια εξατμίσεως. Ότι ελληνικά ποτέ δε μίλησε αυτός ο τόπος, τα επέβαλαν οι σύγχρονοι εθνικιστές κλπ. Τελικά και εσείς και οι ακροδεξιοί φασίστες είστε κατηγορίες επικίνδυνες. Εσείς μισείτε την αρχαία αλάδα και οι δεύτεροι την καπιλεύονται. Να ναι καλά ο χριστιανισμός που ένωσε κλα τα σκ@τ@ κάτω από την ίδια βλακεία.
10.11.2015, 18:13:32





Ανώνυμος 37762 έγραψε...
ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ ΟΛΟΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ??? ΑΥΤΟ ΔΕ ΛΕΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΚΑΤΙ??????
26.02.2016, 02:42:28





Ανώνυμος 37844 έγραψε...
"...οι Τούρκοι από τις άλλες περιοχές τους λένε έλληνες... "

Ανώνυμε 28919,
δεν τους λένε Έλληνες αλλά Ρουμ (Ρωμαίους/Ρωμιούς) επειδή μιλάνε τα ρωμέικα (ρούμτζα), δηλαδή τα ποντιακά
13.03.2016, 20:44:11





Ανώνυμος 39095 έγραψε...
Ανώνυμος 37762 Μια φορά όποιος ασχολείτε μαζί σου, αξία σου δίνει, ανύπαρκτε.
23.07.2016, 18:29:53





Ανώνυμος 39096 έγραψε...
Ανώνυμος 35761

Όχι, οι Τούρκοι δεν είναι αυθόχθονες αλλά ούτε και εσείς είσαστε απόγονοι αρχαίων Ελλήνων.
Ανακάτεμα φυλλών είσαστε, απο Σλάβους, Αρμένους, ¶ραβες, Αθίγγανους, Πέρσες, Αλβανούς, Τούρκους και όχι μόνο.
Τα ποικίλα χαρακτηριστικά των προσώπων σας το μαρτυρούν αλλωστε. Κι ας έχετε "αποδείξει επιστημονικώς", εντελώς τυχαία (λέμε τώρα) απο Έλληνες επιστήμονες ότι κατάγεστε απο τους αρχαίους Έλληνες!
23.07.2016, 18:31:14





Ανώνυμος 39294 έγραψε...
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΗΡΘΑΜΕ ΚΑΙ ΒΡΩΜΙΣΑΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΥΦΤΟ-ΑΣΙΑΤΕΣ ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΙ ΜΕ ΓΑΜΨΕΣ ΜΥΤΕΣ

ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΟΙ ΚΑΙ ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟΙ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΙ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΡΑΤΣΑ

ΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΣΑΝ ΝΑ ΑΝΗΚΕΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΕΜΑΣ

ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΠΟΝΤΙΟΥΣ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΘΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΚΟ

ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΕΙΤΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ

ΘΑ ΧΑΛΑΣΕΙ ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΙΑΚΟ ΤΩΝ ΡΩΜΙΩΝ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΛΕΚΤΗ ΦΥΛΗ

ΠΟΝΤΟΝΟΗΣΗ
31.07.2016, 13:45:57





Ανώνυμος 39312 έγραψε...
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΦΥΛΩΝ

ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΙΣ ΦΑΤΣΕΣ ΜΑΣ, ΜΟΙΑΖΟΥΜΕ ΜΕ ΑΣΙΑΤΕΣ

ΠΕΡΣΕΣ ΚΑΙ ΑΡΜΕΝΟΙ ΟΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΙ ΜΕ ΓΑΜΨΕΣ ΜΥΤΕΣ

ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΧΙΟΣ

ΣΛΑΒΟΙ ΟΠΩΣ Η ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΑ ΤΖΑΝΗ

ΑΡΑΒΕΣ ΟΠΩΣ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΘΙΓΓΑΝΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΝΙΚΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ

ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΑΣΙΑΣ, ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΙΑΙ ΑΦΡΙΚΗΣ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΜΙΛΑΜΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΟΛΟΙ, ΙΤΑΛΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΑΦΡΙΚΑΝΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΙ

~

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΝΤΙΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ
31.07.2016, 16:19:00





Ανώνυμος 39680 έγραψε...
ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΤΟΝ ΑΛΙΤΗΡΙΑ ΒΓΔΕΛΙΓΜΑΤΙΚΟ ΒΡΙΖΟΣΠΟΡΟ!!!!!
ΜΠΡΑΒΟ ΛΕΒΕΝΤΗ
ΞΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΦΑΡΑΣ ΣΟΥ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ
ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ
ΜΕΛΕΤΗΣΕΣ ΤΑ ΦΑΝΕΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ
ΚΑΙ ΑΙΦΝΗΣ ΡΑΤΣΑΦΕΡΝΟΣ ΕΓΩΪΣΤΟΜΑΝΗΣ
ΑΡΑΔΙΑΖΕΙΣ ΒΡΙΣΙΕΣ
ΠΕ ΜΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΕΔΑΗ
ΟΥΝΟΣΠΕΡΜΟΣ ΕΙΣΑΙ ἤ ΓΟΤΘΟΣΠΕΡΜΟΣ ἤ ΣΛΑΒΟΣΠΕΡΜΟΣ ἤ ΤΟΥΡΚΟΓΥΦΤΟΣΠΕΡΜΟΣ.
ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ. ΞΕΡΕΙΣ ΝΤΟΥΒΑΡΙ ΓΙΑΤΙ;;
ΓΙΑΤΙ Ο ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ΚΑΤΑ ΠΡΩΤΟΝ ΕΥΜΑΙΟΥ ΚΥΔΟΥΣ ΕΙΝΑΙ
ΚΑΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΕΥΜΑΙΑ ΚΕΔΝΑ ΠΡΑΤΤΕΙ
ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΡΙΤΟΝ ΓΝΩΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΣΠΕΡΝΕΙ
ΟΧΙ ΣΑΝ ΤΟ ΖΩΟΣΠΕΡΜΟ ΤΗΣ ΦΑΡΑΣ ΣΟΥ ΠΟΥ ΓΙΑ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΒΙΑΣΜΑ ΠΟΘΗΤΕΥΕΙ.
ΓΙΑΥΤΟ ΜΠΙΝΕΝΤΟΠΟΥΛΕ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ.
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΑΤΣΕΝΤΟΝ ΣΛΑΒΕΫΚ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΟΠΡΑΝΑ ΜΑΣ ΒΑΛΑΜΕ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΟΤΙ ΜΟΝΟΝ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΑΜΠΑΣΤΑΡΔΗΣ ΡΑΤΣΑΣ ΑΡΕΙΑΣ ΦΥΛΗΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΠΟΛΕΜΟΥ ¶ΡΗ ΜΑΣ.
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΑΤΣΕΝΤΟΝ ΣΛΑΒΕΫΚ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ
ΜΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΠΟΥ ΜΠΡΑΤΣΑ ΕΧΟΥΝ
ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΗΣΟΥΝ ΣΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΙ ΟΣΟ ΑΝΤΕΞΟΥΝ.
ΖΩΟΝΟΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΔΕΡΦΙΣΤΙΚΗ ΜΑΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
ΠΟΥ ΤΖΑΜΠΑ ΜΑΓΚΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ
ΟΙ ΑΔΕΡΦΑΡΕΣ ΤΩΝ ΟΥΝΩΝ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΜΑΣ ΠΡΟΙΚΙΣΑΝ ΜΕ ΑΙΜΟΒΟΡΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ
ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΤΩΡΑ ΕΜΕΙΣ ΑΝΩΝΥΜΑ ΜΕ ΑΛΛΩΝ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΠΟΥΛΑΜΕ ΜΑΓΚΙΚΟΥ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑ.
~
Bielidopoulos ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ

12.09.2016, 08:31:18





Ανώνυμος 40738 έγραψε...
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΑΣΙΑΤΩΝ, ΑΡΜΕΝΩΝ, ΑΡΑΒΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΣΩΝ

ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΙ ΜΕ ΓΑΜΨΕΣ ΜΥΤΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΧΙΣΤΟΜΑΤΗΔΕΣ

ΜΗΝ ΤΟ ΠΕΙΤΕ ΟΜΩΣ ΠΟΥΘΕΝΑ, ΑΣ ΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ ΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

-

ΗΡΘΑΜΕ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΛΕΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΞΕΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ

ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥΣ ΑΠΟΚΑΛΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΣΚΕΤΟ ΕΛΛΗΝΕΣ Ή ΕΝΤΟΠΙΟΥΣ

ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΟΜΩΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΕΠΙΦΑΝΙΑΚΑ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΚΑΛΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΞΕΝΟΙ ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΕΜΑΤΟΙ ΚΑΚΙΑ ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΙΑ

ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΤΟ ΒΑΛΑΝΕ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΜΕΙΣ ΚΛΑΨΟΥΡΙΖΟΥΜΕ ΠΩΣ ΜΑΣ ΔΙΩΞΑΝΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ

ΘΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ Η ΓΗ ΘΑ ΤΡΕΜΕΙ. ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ, ΕΜ ΣΥΓΝΩΜΗ, ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ, ΣΥΝΘΗΜΑ

ΠΟΝΤΟΝΟΗΣΗ

`

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΝΤΙΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ
27.01.2017, 04:44:19





Ανώνυμος 42418 έγραψε...
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ματσεντον σλαβεϋκ μπασταρντ αλπαν και οστογοτθων ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΦΥΛΩΝ
ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΙΣ ΦΑΤΣΕΣ ΜΑΣ, ΜΟΙΑΖΟΥΜΕ ΜΕ ΑΣΙΑΤΕΣ
ΠΕΡΣΕΣ ΚΑΙ ΑΡΜΕΝΟΙ ΟΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ματσεντονσκαγια ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΙ ΜΕ ΓΑΜΨΕΣ ΜΥΤΕΣ
ΤΟΥΡΚΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΧΙΟΣ
ΣΛΑΒΟΙ ΟΠΩΣ Η ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΑ ΤΖΑΝΗ
ΑΡΑΒΕΣ ΟΠΩΣ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΘΙΓΓΑΝΟΙ ΟΠΩΣ Ο ΝΙΚΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ
ΟΛΟΙ ΟΙ ματσεντον σλαβευκ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΑΣΙΑΣ, ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΙΑΙ ΑΦΡΙΚΗΣ
Η σλαυβικη ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΥ ΜΙΛΑΜΕ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΟΛΟΙ, ΙΤΑΛΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΑΦΡΙΚΑΝΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΙ
ΑΥΤΑ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΙΜΠΡΑΗΜ ΜΠΙΝΕΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ''~, λολ, ΜΜΜ, ; γιελ......'' καί ΣΦΕΤΕΡΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΠΟΣΟ ΑΙΜΟΔΙΨΗΣ ''ΑΡΕΙΟΣ'' ΕΙΝΑΙ

23.04.2017, 18:55:08





Ανώνυμος 42925 έγραψε...
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΑΣΙΑΤΩΝ, ΑΡΜΕΝΩΝ, ΑΡΑΒΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΣΩΝ

ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΙ ΜΕ ΓΑΜΨΕΣ ΜΥΤΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΧΙΣΤΟΜΑΤΗΔΕΣ

ΜΗΝ ΤΟ ΠΕΙΤΕ ΟΜΩΣ ΠΟΥΘΕΝΑ, ΑΣ ΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ ΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

-

ΗΡΘΑΜΕ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΛΕΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΞΕΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ

ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥΣ ΑΠΟΚΑΛΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΣΚΕΤΟ ΕΛΛΗΝΕΣ Ή ΕΝΤΟΠΙΟΥΣ

ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΟΜΩΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΕΠΙΦΑΝΙΑΚΑ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΚΑΛΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΞΕΝΟΙ ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΕΜΑΤΟΙ ΚΑΚΙΑ ΚΑΙ ΠΟΝΗΡΙΑ

ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΤΟ ΒΑΛΑΝΕ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΜΕΙΣ ΚΛΑΨΟΥΡΙΖΟΥΜΕ ΠΩΣ ΜΑΣ ΔΙΩΞΑΝΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ

ΘΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ Η ΓΗ ΘΑ ΤΡΕΜΕΙ. ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ, ΕΜ ΣΥΓΝΩΜΗ, ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ, ΣΥΝΘΗΜΑ

ΠΟΝΤΟΝΟΗΣΗ

`

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΝΤΙΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ
24.05.2017, 22:53:34






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

9+8=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...